[Fic yaoi ❤] คือว่า..ผมต้องเป็นของคุณ 'ทุกอย่าง' เลยเรอะ!!?

ตอนที่ 15 : {ความรักลำดับที่11} :: สามีใครไร้ยางอาย สามีกูเอง! 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    3 ก.ค. 57

11
 

หลังจากวันนั้น จนถึงวันนี้....

 

ก็ผ่านสงกรานต์มานานแล้วสินะ T~T ช่วงนี้ที่โรงเรียนก็ไม่มีเทศกาลอะไรมากมาย ผมกับเอทานอลก็ยังคงเหมือนเดิม...รักกันดี แอร๊ย!

 

และกำลังจะเข้าช่วงสอบกลางภาค..และกีฬาสี!! ซึ่งรู้สึกเข้าจะให้รุ่นเอทานอลเป็นสต๊าฟ คือม5 น่ะแหล่ะ ช่วงนี้เอทานอลก็วุ่นวายทั้งการเรียนและกิจกรรม แถมให้ผมช่วยทำการบ้านให้ เลวร้ายที่สุด!

 

ถึงตอนเลิกเรียน เอทานอลก็เดินมารับผมเหมือนเดิม แล้วก็พาหอบขึ้นรถมันเลย(มันจะเอารถมาบางวัน)

 

"นี่เอท วันนี้นายจะกลับกี่โมง? อาทิตย์หน้าก็สอบแล้วนะ" ผมถามเอทานอล เพราะมันก็มีเรียนแถมเรียนเสร็จก็มาช่วยงานเพื่อนๆที่โรงเรียน เห็นงี้มันก็เป็นเด็กกิจกรรม เป็นถึงเฮดกีฬาและตัวประสานงานเลยนะ อึ้งปะล่ะ! ไม่อึ้งกูอึ้งเอง

 

 

"อืมม..คงเหมือนเดิม"

 

 

"เหมือนเดิมคือ สองสามทุ่มน่ะหรอ? " ผมทวนคำตอบของมัน แหม๊ พ่อคุณ จะกลับอะไรดึก ไม่กลัวแมวตายเรอะ

 

 

"ใช่ เพราะคนไม่พอน่ะ"

 

 

"อย่าลืมอ่านหนังสือด้วยนะ คะแนนตกไม่รู้ด้วยนะ แต่เดิมก็ไม่ได้เก่งดีเด่นอะไรอยู่แล้วนิ" ผมพูดแขวะมันไปเล่นๆลอยๆ

 

 

"ค้าบบบ ก็เลยจะวานให้คนเก่งช่วยสอนหน่อย ได้มั้ยน้า" เอทานอลพูดเสียงล้อแล้วเหล่มาทางผม แต่หน้ายังหันตรงให้กับถนนอยู่ แล้วเอียงหัวมาทางผมเล็กน้อย

 

ผมก็ขยับชิดประตูรถเลยคับ!

 

"เหอะะะะ ไม่ช่วยหรอก! ไอบ้าชอบเก๊ก" แม่ง ชอบเก๊กแมนเวลาอยู่ต่อหน้าสาธารณะชน! ผู้หญิงก็กรี๊ดกร๊าดไม่สนความเป็นเกย์หรือไม่เป็นของมันเลย

 

"สรุปว่าเรื่องทั้งหมด จะบอกว่าหึง?" เอทานอลถามล้อผม อิบ้า!

 

 

"บ้า! ไม่เว้ย รีบๆขับสิ อยากแล้วเนี่ยกลับบ้านอะ!"

 

 

"อยากกลับบ้านหรือกลับเตียง" เอทานอลถามหื่นๆ อิบ้า! นับวันยิ่งหื่น ขอเลิก!

 

 

"ไม่ต้องมาหื่นใส่เลย รีบไม่ใช่หรอ เรียนน่ะ ช่วยเพื่อนน่ะ ห้ะ?!" ผมพูดกระแทกเสียงไป เอทานอลก็ได้แต่ยิ้มหัวเราะฮ่าๆ ตามสไตล์มัน ผมเพิ่งรู้ว่า ถ้ามันสนิทกับใครจะหัวเราะบ่อยมาก พอเห็นมันยิ้ม ผมก็อยากจะยิ้มตามเลยล่ะ อร๊ายยยกูเขิน

 

 

พอถึงบ้าน เอทานอลก็แค่จอดรถไว้หน้าบ้านให้ผมลงไม่ได้ลงไปส่งในบ้านแต่อย่างใด ผมก็เห็นใจว่ามันรีบอะเนาะ

 

แต่ก่อนผมจะเดินเข้าบ้าน เอทานอลก็เรียกไว้ก่อน ทำให้ผมต้องโยนกระเป๋าทิ้งแล้ววิ่งไปหา

 

"โด มานี่หน่อย" เอทานอลควักมือเรียก

 

"ห๊าา" ผมก็วิ่งไปหาอยู่ดี ทำบ่นน่ะกู

 

"ขยับมาใกล้ๆสิ" เอทานอลพูดเสียงดุใส่ ผมได้แต่จิ๊จ๊ะในลำคอ แต่ก็เดินแล้วเอียงข้างหูให้มัน

 

"ว่า!"

 

จุ้บ

 

"ห่ะ..เห้ย! นี่หน้าบ้านนะ!" เอทานอลอาศัยจังหวะที่ผมยื่นหูให้ มาหอมแก้มผมแถมยังแอบงับเนื้อแก้มไว้นิดหน่อยก่อนจะถอนปากออก ทำให้แก้มผมแดงเปนวง

 

"งั้นจูบแทนก็ได้" เอทานอลพูดหน้านิ่ง

 

กรี๊ส กูไม่แรด

 

 

"อยากจูบก็บอก" ผมพูดกับเอทานอลแล้วยื่นหน้าเข้าไปในรถผ่านทางกระจกรถที่เอทานอลเปิดอยู่ แล้วเอาจมูกถูๆกับจมูกเอทานอล แล้วค่อยเลื่อนปากลงไปขบเม้นริมฝีปากสวยของคนหล่อแว๊บเดียว จากนั้นก็รีบผงกหัวออกนอกรถอย่างรวดเร็ว

 

 

"หืม..เดี๋ยวนี้หัดทำตัวน่ารักๆแล้ว?" เอทานอลพูดหันมาทางผมแล้วเลียรอบริมฝีปาก อร๊าย โรคแพ้คนหล่อกำเริบแปป

 

 

"รางวัล..ให้คนหล่อ!" ผมพูดส่งท้ายเอทานอลแล้วรีบวิ่งเข้าบ้านโดยไม่หันกลับไปมอง ก็กูเขินนิ!! ให้กูทำไง อร๊ายยย

 

 

"หึ เมียน่ารักครับ" เอทานอลตะโกนทิ้งท้ายตามหลังผม แต่ผมไม่หันกลับไปหรอกเฟ้ย! อายสลัดผัก!

 

 

ตอนนี้ผมกำลังนอนเล่นแผ่อาหร่ามบนเตียงนอน เอทานอลก็ไม่ตอบไลน์ ไม่เรียน ช่วยงานเพื่อน ก็รำคาญไลน์ จนไม่ตอบ แม่งก็เป็นงี้ เดี๋ยวบั้ดติดกล้องตลอดที่ที่มันไปแม่ง เห็นงี้กูห่วงกูหวงนะบอกเลอ!

 

 

 

ทำไมช่วงนี้ผมออกอาการจังวะ...อาการว่าชอบมันมากน่ะสิ!!

 

เห้ย ใครก็ได้ตอบกู ตอบ! ว่ากูไม่ได้หลงรักมัน! มันทำไสยศาสตร์กู้! (ทำไมหนูเพิ่งรู้ตัวว่าชอบมันจ้ะลูก โดนัท? :ไรท์)

 

 

ผมนอนคิดหัวยุ่งฟุ้งอยู่คนเดียวบนเตียง หลังจากที่เคลียร์การบ้านเสร็จที่โรงเรียนแล้ว เห็นอย่างนี้สอบย่อยที่ผ่านมาผมก็ท้อปชั้นอยู่นะครับ เรื่องเรียนไว้ใจผมเถอะ ไม่อ่านยังสอบผ่าน กร้าก!

 

ครืด ครืด

 

เสียงไอโฟนสั่นใต้ก้น ทำให้ตูดผมสั่น จนต้องแหวกตัวคว้าขึ้นมาดูว่าใครโทรมา ตอนแรกก็คิดว่าเอทานอลชัวร์ แต่ปรากฎว่าผิดถนัด! ไอ้หมูฝอย! นี่เบอร์ใคร!!

 

0800001111

 

... เลขสวยด้วยนะสัส!

 

เบอร์ใครวะ? ผมคิดสัก5 วินาทีแบ้วตัดสินใจรับไป เพราะคิดว่าอาจจะเป็นเอทานอลใช้เบอร์ใครโทรมาก็ได้ แต่เมื่อรับก็ต้องสงสัย ..

 

"ฮัลโหลๆคร้าบ"

 

('นั่นโด้ทหรือเปล่า!') เมื่อผมรับสาย ผมก็ถึงกับตกใจ ที่ปลายสายเรียกผมว่า โด้ท มันคือชื่อสมัยเด็กๆ ที่ผมเรียกแทนตัวเอง แต่มันก็นานแสนนานนนนนนนนสักกะเบือสุดๆ ที่มึงคือคร้าย!

 

"เอ้อะ..ใช่ฮะ ใครอะฮะ" ผมถามกลับด้วยเสียงตกใจนิดหน่อย

 

('พี่เอง')

 

ฮะ ปลายสายตอบมา พี่เอง ...กูถามหน่อย หน้ากูเหมือนคนมีพี่คนเดียวหรอวะไอสลัดไก่!

 

"ใครอ้ะ"

 

('จำพี่ไม่ได้หรอ? ปังไง ปังกรอบเองจ้า') เมื่อผมได้ฟังชื่อนั้น ก็บางอ้อบางพรีบางนครจันทร์ทันที! ปังกรอบ คือลูกพี่ลูกน้องผมที่เคยมาเล่นด้วยกันบ่อยๆ และเขาก็เรียนเก่งม้ากกกมากกก รู้สึกจะอยู่วิศวะหรืออะไรที่ไหนสักที่ แถมสอบติดเป็นที่1 อีก! ผมล่ะคารวะจริงๆ

 

 

"พี่ปัง! จำได้เด้ พี่หายไปนานเลย หลังจสกเตรียมตัวสอบอะ ล่าสุดก็เจอกัน6เดือนก่อนสินะ" ผมพูดขุดเรื่องเก่าๆคุยกัน เพราะที่จริงแล้ว ผมกับพี่ปังสนิทกันมาก และเคยอยู่ด้วยกัน พี่ปังมาอยู่เป็นเพื่อนผมอยู่ช่วงที่ผมอยู่ม.ต้น ช่วยสอนกานบ้าน ติวหนังสือ จนผมได้ดีก็เพราะเขานี่แหล่ะฮะ

 

 

 

"ว่าแต่ทำไมจู่ๆก็โทรมาเนี่ย แปลกใจจุง" ผมถามกลับ เพราะหลังจากที่พี่เขาสอบติด พี่เขาก็ยุ่งมาก จนไม่เป็นอันทำอะไร แถมยังเหมือนโดนใครตามจีบจนน่ารำคาญอีก

 

 

 

('คือมีปัญหานิดหน่อยน่ะ.. จะถามว่า จำไอ้บิลได้มั้ย ที่เคยมาค้างบ้านเรากับพี่อยู่บ่อยๆ') พี่ปังถามถึงคนชื่อบิล เป็นเพื่อนสนิทพี่ปัง ที่จู่ๆก็หายไป ซึ่งผมเองก็เคยไปถามหลายๆที่ว่าหายไปไหน ได้คำตอบแค่ว่า ไปต่างประเทศ

 

 

"จำได้ฮะ ผมก็ไม่ได้ติดต่อพี่บิลอีกเลยนะ หลังจากที่พี่เขาหายไป" ผมตอบกลับ

 

 

('เจอตัวมันแล้วล่ะ มีหลายเรื่องเลย ที่พี่อยากให้โด้ทช่วยพี่หน่อย พี่..อ๊ะ') ผมได้ยินพี่ปังเขาตะกุกตะกัก แล้วก็เหมือนได้ยินเสียงตอบรับใครสักคน เหมือนกำลังแอบคุยโทรสับกับผมอยู่

 

 

"อะไรนะพี่" ผมถามทวนเพราะไม่ค่อยได้ยิน

 

 

('พี่จะฝากเราทำไรหน่อย แต่เดี๋ยวแฟนพี่มันจะบุกเข้าห้องแล้ว! ไว้เดี๋ยวโทรไปใหม่นะโด้ท บะบาย')

 

 

ตี๊ด ด ด ด ด ...

 

ผมยังคงเอาโทรสับค้างไว้คาหูอยู่เลย...เอิ่ม.. อ่อมม วันนี้จู่ๆก็กลายเป็นวันที่มีเรื่องเข้ามาทันทีเลย -0-

 

เหมือนมีเรื่องที่ผมต้องทำ และทำแล้วจะไม่ดีต่อตนยังไงไม่รู่แหะ ผมรู้สึกแบบนั้น แต่ก็ช่างเถอะ มันยังไม่มาถึง อย่าเพิ่งคิด

 

ผมนอนกลิ้งต่อสักพัก ก็ได้ยินเสียงโทรสับดังอีกรอบ

 

ครืดดด ดดดด

 

คราวนี้เป็นหวานใจผมจริงๆสักที!

 

ห๊ะ!? หวานใจ!! ป่าว! แค่แฟนโทรมาเอง..

 

ไม่รอช้าครับ

 

ติ๊ด

 

"ฮะโหลลล" ผมรับสายเอทานอลเสียงแบ้ว

 

('เลิกเรียนแล้วนะ เดี๋ยวจะไปโรงเรียนหน่อย อยากมาด้วยกันมั้ย?') เอทานอลโทรมารายงานตัวตามผมสั่ง แต่วันนี้มาแปลก ที่มาขวนผมไปรร. ปกติมันจะรีบวางสายแท้ๆ

 

แต่ไปช่วยงานก็น่าสนุกแหะ! ว่าแล้วก็ต้องลอง!

 

"อื้ม ไปดิไปปป มารับด้วยล่ะเร็วๆ" ผมบอกมันแล้วตัดสาย รีบไปเปลี่ยนชุดทันที

 

10 นาทีผ่านไป

 

 

รถเอทานอลก็ได้มาเทียบชานชลาหน้าประตูรั้วบ้านสุดสูงปรี๊ดของผม ผมก็รีบคว้ากระเป๋าเป้เล็กๆติดตัว แล้วรีบวิ่งออกไป ไม่ลืมที่จะล้อกบ้าน

 

"นานจังงงงง" เมื่อเปิดประตูออกผมก็บ่นใส่เอทานอลทันที

 

"รีบมาแล้วนะเนี่ย จะรีบไปไหน?" เอทานอลบอกกวนตีน ไอสัส!

 

 

"เออๆๆ เร็วก็ได้ ว่าแต่ทำไมวันนี้จะพาไปอะ" เมื่อขึ้นมานั่งในรถเรียบร้อย ผมก็ถามคำถามที่สงสัยออกไปทันที

 

 

"ก็เห็นว่าอยากรู้ว่าแฟนเพื่อนมีใครบ้าง" เอทานอลพูดค้างไว้แค่นั้น ผมก็ตะหงิดๆว่าแฟนเพื่อน อะไรของแม่ง หมายถึงใคร? พวกไอโมรึเปล่า เอิ่มมม ?

 

 

ตลอดทางผมก็นั่งฟังเพลงบนรถ ตีลังกาเล่นเกมไปเรื่อย จนเมื่อยตูเมื่อยหลังหมดแล้ว

 

 

"เอ เค้าง่วงแล้ว" ผมบอกเอทานอลเสียงงัวเงียๆพลางขยี้ตาให้หน้าตาดูแอ้บแบ้วนิดๆ กรี๊สกูยั่ว

 

 

"ไหนว่าอยากมาไง หื้ม?" เอทานอลพูดเสียงอ่อน ละมือข้างนึงจากพวงมาลัยรถมาลูบหัวผม เลื่อนจากหัวลงไปลูบแก้มแล้วใช้นิ้วเรียวยาวเกลี่ยๆแก้มผม ก่อนจะเลื่อนไปดีดหน้าผากโป้กนึง

 

 

"อ๊ะ" ผมร้องด้วยความตกใจเล็กน้อย แถมกำลังงัวเงียอยู่ด้วย ไอบ้าเอทานอลเอ้ย

 

 

เอทานอลก็ขับมาเรื่อยๆ ราวๆ5 นาทีก็ถึฃโรงเรียน

 

 

ตอนนี้สักสองทุ่มได้ แต่แสงไฟในโรงเรียนยังสว่างจ้าอยู่เลย พวกที่อยู่หอแถวๆนั้นก็คงออกมาข่วยงานกันหมด อาจารก็อยู่คุม2-3คน

 

 

เอทานอลจัดการจอดรถ แล้วพาผมเดินลงไปตรงแถวๆที่พวกเพื่อนๆเอทานอลอยู่ ตอนนี้ทุกคนกำลังยุ่งวุ่นวายอยู่กับการทาสีโฟมยักอยู่ ใช้คนเป็น10 รอบด้าน ทุกคนต่างตัวเปรอะเปื้อนสีต่างๆนาๆ พอทุกคนมองขึ้นมาเห็นเอทานอลต่างก็วางมือจากงาน รีบวิ่งเข้ามาหาเอทานอลกันหมดเลย

 

 

 

"เฮ้ยยย เอทานอลมาแล้วววววว!" มีเสียงคนคนนึงตะโกนขึ้นมา ทุกคนจึงรีบวางของแล้ววิ่งตามคนบางกลุ่มมา เสมือนเอทานอลเป็นประธานาธิบดีรีบวิ่งมาต้อนรับงั้นแหล่ะ! เหยด! สามีกู ก๊ากกก

 

ผมกวาดสายตาไปเรื่อยๆ ก็สะดุดสายตากับไอคนสามคน ดูแล้วโคตรจะคล้ายเพื่อนผมเลย...ห่ะ!!

 

 

 

"ไอ้โซล" ผมลองเรียกออกไป ปรากฎว่ามันก็หันหน้ามาหาเหมือนจะหาเรื่องว่า 'ใครเรียกกู' และก็ต้องตกใจ! มันกำลังอ้าปากค้างเมื่อเห็นหน้าผม .. ทั้ง3 ตัว!

 

 

 

"อะ..ไอ้โด!" ไอ้โมที่เพิ่งหันมาเห็นผมถึงกับพูดติดอ่าง ผมก็ไม่ได้ตกใจมากขนาดนั้นหรอก ที่เห็นมัน3คนอยู่กันพร้อมหน้า..โดยไม่ทีกู! ไอสัส!!

 

 

 

"พวกมึงมาทำไรกัน?" ผมถามเสียงเรียบ ผมไม่ได้โกรธมันนะ ผมแค่อึ้งว่าทำไมมันมาอยู่ด้วยกันโดยไม่มีผมก็แค่นั้น..

 

 

 

แต่ไม่ทันที่ผมจะคุยกับมันเสร็จ ก็มีเสียงอีกเสียงดังมาจากด้านหลัง แล้วคว้าหมับเอาไอ้โซลไปกอดคอไว้

 

 

 

"โซลจ๋าา เรากลับกันเถอะ ไอ้นอลมันมาแล้ว" พี่โฟร์ เพื่อนของเอทานอลนี่เอง

 

"หะ..เห้ย อย่ามาเกาะนะ" ไอ้โซลที่เห็นพี่โฟร์โดดเกาะตัวเอง ก็รีบดันๆหน้าพี่โฟร์ออก พลางหันหน้ามามองผมไปด้วยท่าทีลนลาน

 

 

 

"มองกูแบบนั้นทำไม ? แล้วพวกมึงนี่เป็นไรกัน มองกูยังกับกูหน้าเป็นอึ่งอ่าง" ผมพูดพร้อมทำหน้าสงสัย ก็จริงนี่หว่า มองกูแบบนั้นทำไม ตอบ!

 

 

 

"อ่ะ..เอ่อ..มึง.." ไอ้โมพูดติดอ่างและทำท่าทีลนลานเหมือนไอโซล โอ้ยไอเหี้.! พวกมึงเป็นอะไรกันตอบกูที พลีส!

 

 

"เป็นอะไรกันวะ?" ผมถามอย่างสงสัย ก่อนที่จะมีสองบุคคลโผล่มาขัดอีก

 

 

"เน้ โมโมะะะ อยากกลับยังครับบ~" เสียงเข้มทุ้มของใครสักคนโผล่แว่บมาอีก

 

 

 

"นั่นสิน้า เชียร์ กลับเหอะ กูเหนื่อยละ" เสียงเข้มอีกเสียงบอกไอเชียร์ ตอนนี้ทั้งสามหน้าซี้ดยิ่งกว่าสีขาวอีกครับ คืออีสัส! บอกกูว่ามึงเป็นอะไรกัน!

 

 

ไอ้สองคนที่พูดนั้นเดินมากอดคอไอ้โมกับไอ้เชียร์ไว้ จนมันน่าซีดมองผม ผมก็งงสิครับ!

 

ไม่ทันไร เอทานอลก็เดินมากอดคอผมไว้จากด้านหลังเหมือนกัน

 

"เออ กูขอบใจพวกมึงมาก กลับบ้านดีๆดูแลเมียหน่อย" เอทานอลพูดบอกพวกนั้น

 

ว่าแต่อะไรนะ..เมีย!?!

 

 

"ห๊ะ!!?" กูก็ห้ะสิครับท่าน!

 

ผมทำท่าตกใจหน้าเหวอแล้วหันขวับไปมองเอทานอลทันที

 

 

 

"มะ..มึงว่าไรนะเมียใคร ใครเมียใครอะไรยังไง" ผมทวนคำถามอย่างเรียบเรียงคำไม่ถูก

 

 

 

"ก็เพื่อนมึงทุกตัวอะ เมียเพื่อนกู เข้าใจตรงกันนะ?" เอทานอลบอกเสียงเรียบ แต่กูหน้าเน้อนี่อ้าปากค้างน้ำลายหกตกหยดหมดละ!

 

 

 

"ห่ะ..ห้ะ! พะ..พวกมึง..จริงเร้อ!!” ผมหันกลับจนหอแทบหักอีกที หันไปถามพวกมันอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ขี้หูเยอะไปรึเปล่ากู!!!

 

 

แหะๆ” ไอ้โซลยิ้มแหยๆมาให้ผมซะงั้น เห้ย!!! ไอเหี้.!! จริงหรอวะ!

 

 

 

เออ จริง” ไอ้โมตอบมาเสียงอ่อย ตอนนี้พวกมันต่างก็หลบตาผมกันทั้งนั้น เอ้า!! กูไม่ได้ว่าอะไรพวกมึงเลยนะ หลบตากูทำมอยแวะแสรส!

 

 

 

แล้วทำไมพวกมึงไม่บอกกูวะ นี่คบกันจนทำลูกแล้วมั้ง” ผมพูดล้อมันเล่นๆ แต่พวกมันไม่เฮฮากับผมสักคน

 

 

 

โด..มึงไม่รังเกียจพวกกูหรอวะ..” ไอ้เชียร์เป็นคนเอ่ยถามขึ้นมา

 

 

โอ้ย ไอ้โมกับมึงกูยังอึ้งอยู่ แต่ไอ้สัสโซลท่ามึงออกตั้งแต่เล่นน้ำสงกรานต์แล้วไอสัส!!” ผมก็ล้อมันต่อไป แล้วก็หัวเราะเฮฮาคนเดียวอีก...ทำไมมึงไม่เฮฮากับกูครัชไอ้เพื่อน!!

 

 

 

มึงไม่รังเกียจพวกกูใช่มั้ย” ไอ้โมถามเสียงอ่อย

 

 

 

โอ้ยย จะรังเกียจทำไมวะ พวกมึงนี่คิดมาก เพราะคิดว่ากูจะรังเกียจใช่มั้ย เลยปิดเงียบกู”

 

 

 

เออ..” เชียร์ตอบกลับ พวกมันยังคงก้มหน้างุดอยู่ แต่ไอ้ผรรผัวพวกแม่งยังคงกอดคอและยิ้มแฉ่งไม่ร่วมทุกข์กับพวกแม่งเลย

 

 

 

ไอ้เหี้ยนี่ กูก็คบกับเอทานอลอยู่ พวกมึงจะกลัวกูรังเกียจอะไรกูม่ายเข้าใจ๊!!!” ผมขึ้นเสียงนิดๆ ทำให้พวกมันเรียบเงยหน้าขึ้นมองหน้าผม เออว่ะคนเรา! กูก็เป็นเกย์อยู่เนี่ย มึงกลัวอะไร กลัวไรว๊ะ!!

 

 

 

พวกกูโดนเอาแล้ว!” ไอ้โมพูดขึ้น ทำให้พวกผมเงียบฟังกัน(แค่ผม เอ แล้วก็มันอีก3-4 ตัวนะ)

 

 

 

วันนั้นพวกกูไปดื่มกันย้อมใจ ไม่มีมึงกับเอทานอล พวกกูก็เมากัน กูไม่บริสุทธิ์แล้วมึงเข้าใจมั้ย! กูรู้มึงคบกัน แต่มึงก็ไม่เคยได้กัน!”

 

 

 

จึก!!!

 

 

 

ไอ้ห่า...จุกยิ่งกว่าโดนต่อยไข่...

 

 

ผมหันหน้าไปหาเอทานอลพลางกระพริบตาปริบๆ บรรยากาศตอนนี้เงียบกึ่งมาก..พวกมันก็ทำหน้าเครียดกัน ผมนี่อึ้งแอนด์อึ้ง!

 

 

ไอสัส! พวกมึงนี่โง่หรือโง่หรือควายวะ” ผมด่าพวกมันออกไป ทำให้มันมองหน้าผมตาละห้อย เพื่อ??!

 

 

 

เออ พวกนายไม่ต้องกังวลหรอก เพื่อนคนดีของพวกนายโดนกูทำเมียตั้งนานแล้วครับ นี่ไม่รู้หรือแกล้งโง่ครับ” เอทานอลพูดต่อเสียงเรียบ แต่หน้านี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ฉิบหาย!!

 

 

 

ห๊าาาาาา!!!!” พวกมันสามคนประสานเสียงร้องเพลงระดับชาติกัน ไอห่า!! ไม่รู้จริงหรอวะ!!

 

 

 

พวกมึงคิดว่ากูคบกันใสๆรึไงวะ มึงดูหน้าก็น่าจะรู้นะว่าเอทานอลแม่งหื่นสัสแค่ไหน” ผมพูดติดตลกแล้วก็หัวเราะคนเดียวอีกแล้ว!!!

 

 

 

ตอนนี้ใบหน้าทุกคนเริ่มมีรอยยิ้มฮาๆขึ้นมานิดหน่อยแล้ว เพราะเหมือนได้เปิดใจคุยกัน เอ่ิม..มันคือการเข้าใจผิดสินะ

 

 

 

แล้วมึงก็ไม่บอกพวกกู ปล่อยให้พวกกูเครียดตั้งนาน” ไอ้โซลพูดออกมา

 

 

 

เอ้า มึงเคยถามกูมั้ยล่ะ กูต้องเล่าทุกฉากให้มึงฟังมั้ยล่ะ แหม!” ผมย้อนมัน ทำให้พวกมันเริ่มหัวเราะขำขันกันเหมือนเดิม

 

 

 

หึ ตกใจมั้ย” เอทานอลเลื่อนเอาคางมาเกยไหล่ผม แล้วพูดเบาๆข้างหูผม ขณะที่ทุกคนกำลังแยกย้ายไปเก็บของต่างๆเตรียมกันบ้าน โหมดเครียดหายไปแล้ว!

 

 

 

อือ นิดหน่อย..อย่าบอกนะว่ารู้อยู่แล้ว!?” ผมเอียงหน้าไปถามเอทานอล

 

 

 

ก็รู้”

 

 

แล้วไมไม่บอกกู!” ผมพูดติดงอน ไอ้นี่แม่งรู้ไม่บอกกู เดะรู้เลยมึง!

 

 

 

หึหึ กูชอบแกล้งเมีย มึงไม่รู้หรอ”

 

 

จ๊วบบบ

 

 

เอทานอลพูดเสร็จปั๊บปากก็ไวกว่าความเร็วแสง รีบมาประกบปิดปากผมปั๊บ แถมดูดปากดังจ๊วบจนผมตั้งตัวไม่ทันอีกต่างหาก

 

 

เห้ย! อายคนบ้างเส่ ไอบ้า!” เมื่อเอทานอลดูดปากผมอย่างรวดเร็ว -.,- แล้วผละออก ผมก็พ่นคำแก้ตัวของคนเขินออกไปทันที อร๊าย! สามีใคร ไร้ยางอาย กร๊าก สามีกูไง!

 

 

ก็ทำปากให้น่าดูดทำไมวะ ไม่มีใครเห็นหร้อก ปะๆทำงานๆ” เอทานอลพูดจากวนตีนใส่ผมเสร็จ ไม่รอให้ผมด่ากลับ แม่งก็เดินหนีลิ่วไปปช่วยงานคนอื่นต่อ

 

 

กรี๊ส! อย่าให้กูตัวสูงดูดมึงได้แล้วกัน เดี๋ยวจะโดนกูทำกลับไม่ใช่น้อย!!






100%---------------------------

มุมคุยคุ้ยคุย!!

ฮายยยย!! เหมือนไม่ได้คุยกันนานเลยนะคะรีดเดอร์ทุกท่าน กรี๊ด! ช่วงนี้กีอัพบ่อย ดีใจเป่า(กูเมาค้าT_____T) จะบอกว่าช่วงนี้ติดฟิค เลยกลับมาอัพ กร๊ากก ก่อนหน้านี้หมกมุ่นเรื่องเรียนน่ะค่ะ พอดีเครียดๆ ม5 แล้ว รุ่นกีเปลี่ยนระบบสอบด้วย โอยเครียดค่ะ! แต่งฟิคระบายอารมแม่ง!!

เนื้อหามันโคกันนะคะ เชื่อมกันอยู่กับอีกเรื่องที่กีแต่งน่ะค่ะ ><   ประเด็นคือ กีเพิ่งคิดสดตอนนั่งกินข้าวมะกี้ค่ะ!! ว่าอยากให้เนื้อเรื่องเชื่อมกันค่ะ 55555 ก็คือจะอธิบายความสัมพันธ์คร่าวๆว่า ปังกรอบกับโดนัท(เคะน้อยหอยสัง) ทั้งคู่เป็นลูกพี่ลูกน้องที่สนิทกันมาก แต่ปังกรอบต้องเตรียมสอบเข้ามหาลัยฯ จึงหมกมุ่นอ่านหนังสือและขาดการติดต่อไปค่ะ  คือกีสารภาพว่าแต่งสดทุกตอนค่ะ! อารมณ์มาตอนไหนก็แต่งตอนนั้นค่ะ แถมนั่งพิมในไอโฟน คำผิดบาน ขออภัยนะคะ พิมนานมากค่ะ 

#ไม่ได้บ่นนานมันส์ไปหน่อย แฮ่! ยังไงๆก็ ฝาก เม้น โหวต แอดแฟน หน่อยน้ะค๊าา กีอ่านทุกคอมเม้นน๊าา จุ้บบบ

อาจจะงงๆไปบ้าง ขออภัยนะคะ กีก็มึนตัวเองค่ะ! 555555555 

ขอเม้น เม้น เม้น รออ่านอยู่ เม้น เม้น ไม่อัพโล้ด กร๊าก T_T!!!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

366 ความคิดเห็น

  1. #354 pla.lookpla (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 16:41
    น่ารักกกแต่ใครคู่ใครบ่างอ่ะ-0-
    #354
    0
  2. #343 ญาฐิณี กระมล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 22:49
    สนุกมากค่ะ
    #343
    0
  3. #342 pim (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 17:47
    น่ารักอะ
    #342
    0
  4. #332 pim (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 19:51
    อ๊ายยยยยยย น่ารัก
    #332
    0
  5. #331 NidnoiStory (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 00:53
    อร๊ายยยย เปรม 555555 อัพอีกๆ เลิฟๆไรฯมาก
    #331
    0
  6. #329 kanthamas (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 17:24
    ฟินๆอ่าาาาาาาาา
    #329
    0