[FIN] Rabbit Hole (krisyeol)

ตอนที่ 4 : chapter 2 : Near the rabbit hole

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,515
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    6 พ.ย. 56










 chapter 2

 

 

 

 

ตุ่บ!

 

เสียงพ่นลมหายใจพรืดใหญ่ดังออกมาจากร่างสูงที่เพิ่งจะพลิกตัวจนตกลงมาจากโซฟา คริสยกมือขึ้นขยี้เรือนผมของตนเองพร้อมกับขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อแสงอาทิตย์ยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านสีขาวหม่นเข้ามากระทบเปลือกตา ชายหนุ่มพลิกตัวลงนอนคว่ำหน้าบนพื้นพรม เวลานี้เขากำลังรู้สึกง่วงงุนจนเกินกว่าจะยอมตื่นขึ้นมาง่ายๆหากเสียงพึมพำที่เล็ดลอดเข้าไปในโสตประสาทกลับทำให้สติของร่างสูงค่อยๆกลับคืนมา

คริสเงยหน้าขึ้นจากพื้น หลิ่วตาเล็กน้อยเพื่อปรับให้มันคุ้นกับแสงก่อนจะมองออกไปยังระเบียงด้านนอกเขาพบว่าปาร์คชานยอลกำลังนั่งยองๆลงไปเล่นกับสัตว์เลี้ยงตัวโปรด เด็กหนุ่มทำแก้มป่องและยิ้มกว้าง หัวเราะน้อยๆพลางเอียงหูลงไปใกล้กับคุณแรบบิทในขณะที่สองมือขยำขนสีขาวบริสุทธิ์ฟูฟ่องของเจ้ากระต่ายในกรงเล่นไปด้วย ชานยอลดูมีความสุขไม่มีเรื่องเครียดอะไรให้ต้องคิดซึ่งนั่นก็แตกต่างกับเขาในเวลานี้มากพอดู

แขนยาวค่อยๆดันตัวเองขึ้นจากพื้นพรม คริสลุกขึ้นยืนพับผ้าห่มผืนเล็กที่บางเบาเกินกว่าจะกันความหนาวให้กับเขาได้ก่อนจะวางมันลงบนหมอนหนุนใบโตที่เขาใช้หนุนมาตลอดทั้งคืน ชายหนุ่มบิดขี้เกียจสองสามที ยกมือขึ้นปิดปากหาวพร้อมกับเดินเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ เขาไม่มีเวลามากพอที่จะชำระล้างร่างกายอย่างเต็มรูปแบบในตอนนี้เพราะกลัวว่าถ้าหากใช้เวลาหมดไปกับการอาบน้ำจะทำให้เด็กตัวยุ่งข้างนอกนั่นงอแงเพราะความหิวไปเสียก่อน

ราวๆสิบนาทีผ้าขนหนูผืนเล็กที่ใช้สำหรับเช็ดหน้าก็ถูกโยนลงไปกองรวมกับเสื้อผ้าใช้แล้วในตะกร้า ร่างสูงเดินออกมาจากห้องน้ำก่อนจะพบว่าปาร์คชานยอลกำลังโผล่หน้าจากระเบียงเข้ามาในห้องผ่านช่องประตูกระจกแคบๆ ดวงตากลมใสแจ๋วของร่างโปร่งเหลือบมองไปยังโซฟาก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเขาในอีกครึ่งนาทีถัดมา

ทำอะไรชานยอลคริสเอ่ยถามพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง

เอาคุณแรบบิทเข้าไปในบ้านได้หรือยังฮะชานยอลเอ่ยถาม

เอาเข้ามาสิชายหนุ่มพยักหน้าเป็นคำตอบก่อนจะเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อจะหาอะไรง่ายๆมาทำอาหารเช้าให้กับร่างโปร่งทว่าเป็นเวลาร่วมเดือนที่คริสไม่ได้ลงมือทำอาหารด้วยตัวเองเพราะงั้นในตู้เย็นของเขาจึงหลงเหลือของสดอยู่เพียงไม่กี่อย่าง หนึ่งในนั้นคือไข่ไก่สองฟอง เนยสด และเบค่อนที่เพิ่งซื้อมาเมื่อไม่กี่วันก่อนอีกหนึ่งห่อ ร่างสูงพ่นลมออกมาจากริมฝีปากก่อนจะตัดสินใจหยิบเอาทั้งหมดนั่นออกมาวางเรียงบนเคาน์เตอร์แล้วก้มลงไปเปิดตู้หยิบกะทะใบเล็กๆขึ้นมาตั้งบนเตาแก๊ส

ไม่นานนักไข่ไก่สองฟองก็ถูกตอกลงไปในกระทะที่เนยสดเพิ่งจะละลาย กลิ่นหอมของมันทำให้คนที่กำลังนั่งเล่นกับสัตว์เลี้ยงอยู่บนโซฟาต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างช่วยไม่ได้

คุณแรบบิทรออยู่นี่นะชานยอลพูดขึ้นพลางลูบหัวเจ้ากระต่ายน้อยสองสามทีก่อนจะวิ่งดุ๊กๆเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำเพื่อเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับมื้อเช้า หลายนาทีถัดมาร่างโปร่งยืนยิ้มอยู่หน้ากระจกก่อนจะเดินกึ่งวิ่งกลับมานั่งรอบนโต๊ะอาหาร เด็กหนุ่มนั่งตัวตรงแผ่นหลังชิดกับพนักพลางวางสองมือเกยเอาไว้กับขอบโต๊ะและรอคอยอย่างตั้งใจ

คุณแรบบิทอย่าซนนะ!” ชานยอลพูดขึ้นเมื่อพบว่าคุณแรบบิทเพิ่งจะกระโดดลงจากโซฟาพลางยกสองเท้าหน้าขึ้นมาเกยไว้ข้างแก้มเป็นจังหวะเดียวกันกับที่คริสเดินออกมาจากส่วนของห้องครัว ร่างสูงวางจานไข่ดาวและเบคอนอบสองจานลงตรงหน้าและนั่นก็ทำให้เด็กหนุ่มที่กำลังหิวโหยถึงกับลืมสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของตนเองไปชั่วขณะ

หิวใช่ไหม ทานซะนะ วันนี้ลู่หานกับมินซอกจะมาเยี่ยมนายด้วยคริสเอ่ยก่อนจะดึงเก้าอี้ถัดจากชานยอลออกมานั่งพร้อมกับเริ่มต้นทานมื้อเช้าไปพร้อมๆกัน

เด็กหนุ่มก้มหน้าก้มตาจัดการไข่ดาวและเบคอนในจานของตัวเองอย่างรวดเร็วเสียจนคริสอดขำไม่ได้ ซอสมะเขือเทศปรุงรสที่เขาราดลงไปบนนั้นตอนนี้เปรอะเลอะข้างมุมปากของชานยอลไปหมดและร่างโปร่งก็ดูเหมือนจะไม่รู้ตัวเลยสักนิด

ชานยอลนายทานเลอะร่างสูงพูดขึ้นพร้อมกับยกนิ้วขึ้นชี้ในขณะที่ชานยอลเงยหน้าขึ้นเลิกคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจ ตรงมุมปากคริสย้ำ เด็กหนุ่มพยักหน้ารับก่อนจะอมยิ้ม ชานยอลแลบลิ้นเลียคราบซอสตรงมุมปากก่อนจะชูนิ้วโป้งให้กับเขา

อร่อยมากเลยฮะคริส

อ่า..เหรอชายหนุ่มตอบรับพลางยกมือขึ้นเกาท้ายทอยเล็กน้อย อันที่จริงก็ไม่ได้รับคำชมแบบนี้มานานแล้วเหมือนกันนะ

จริงๆนะฮะ อยากกินทุกวันเลย

แล้วไม่กลัวจะเบื่อหรือไงคริสเอ่ยถามขำๆพร้อมกับจิ้มเบคอนเข้าปากไปด้วย

ไม่หรอก ไม่ใช่คนขี้เบื่อนี่นาชานยอลส่ายหน้าพรืดพร้อมกับยิ้มกว้าง ตอนนี้เขาจัดการกับมื้อเช้าในจานของตัวเองเรียบร้อยแล้ว เด็กหนุ่มค่อยๆยกมือขึ้นเท้าคางมองอีกฝ่ายที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาทานอาหารอย่างพิจารณาและชานยอลก็พบว่าคริสเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบมากทีเดียว ไม่ว่าจะส่วนไหนเครื่องหน้าของชายหนุ่มก็รับกันได้อย่างเหมาะเจาะไปหมด เส้นผมสีบลอนด์ทองของคริสที่แม้จะยังไม่ได้ถูกจัดทรงให้เรียบร้อยหากมันก็ยังดูมีเสน่ห์จนแทบละสายตาไปไม่ได้อยู่ดี

มองอะไรเด็กดื้อชานยอลสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อร่างสูงเงยหน้าขึ้นจากจานอาหารกะทันหัน ดวงตาคมสีนิลคู่นั้นทอดเข้าไปในดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน เด็กหนุ่มยกมือสองข้างขึ้นแนบข้างแก้มพร้อมกับขมวดคิ้วเรียวเข้าหากัน ความรู้สึกร้อนวูบผะผ่าวที่ปะทะเข้ากับใบหน้าในตอนนี้ทำให้ชานยอลต้องรีบหลุบตาลงต่ำหนีสายตาของคนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

อื่มแล้วใช่ไหม อยากทานขนมปังหรือเปล่าคริสเอ่ยถามพร้อมกับลุกขึ้นยืนเก็บจานมาถือเอาไว้

ม..ไม่ครับ ขอบคุณร่างโปร่งส่ายหน้าพรืด ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปเก็บจาน เขาวางมันลงในซิงค์น้ำติดกับเคาน์เตอร์เตาแก๊สก่อนจะเริ่มลงมือทำความสะอาดให้เรียบร้อยแล้ววางพักเอาไว้บนชั้นวางจานข้างๆกันก่อนจะเดินไปหยิบแก้วมาเทน้ำจากในตู้เย็นมายื่นให้กับเด็กหนุ่มที่กำลังนั่งทำตาแป๋วอยู่ที่เดิม

ขอบคุณฮะคริสชานยอลส่งยิ้มน่ารักมาให้พร้อมกับรับน้ำมาดื่มในขณะที่ร่างสูงเดินไปหยิบถุงยาของเด็กหนุ่มมาตรวจสอบอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่านอกจากยาที่ต้องทานหลังอาหารเช้าพร้อมกับนมสดแล้วยังมีอะไรอีกหรือเปล่าดังนั้นเมื่อพบว่ามียาเพียงตัวเดียวคริสจึงเดินไปหยิบแกลลอนนมในตู้เย็นออกมาเทใส่แก้วเตรียมไว้ให้กับร่างโปร่งก่อนจะเดินเข้าไปหาคนตัวเล็กกว่าที่กำลังนั่งรออยู่

ชานยอลรับแก้วนมมาถือพร้อมรับยามาทานอย่างว่าง่าย ดวงตากลมๆยังคงมองสบดวงตาเฉี่ยวของร่างสูงก่อนที่เด็กหนุ่มจะลดแก้วในมือลงแล้วส่งคืนให้

หมดแล้วร่างโปร่งว่าพลางฉีกยิ้มกว้างมาให้อีกฝ่ายอย่างร่าเริง

เก่งมากคริสพูดขึ้นพร้อมกับเดินไปวางแก้วทิ้งไว้ในอ่างล้างจานในขณะที่ชานยอลลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนที่เด็กหนุ่มจะขมวดคิ้วเข้าหากันแล้วเริ่มก้มๆเงยๆคล้ายกำลังมองหาอะไรสักอย่าง

หาอะไรอยู่ชานยอลร่างสูงเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

คุณแรบบิทฮะ คุณแรบบิทหายไปไหนก็ไม่รู้ สงสัยจะงอนที่ทานข้าวก่อนแน่ๆเลยชานยอลตอบพร้อมกับทำหน้ามุ่ย

ไม่หายหรอก อยู่ในนี้แหละคริสพูดขึ้นก่อนจะเดินไปหยิบตะกร้าผ้าออกไปวางที่หน้าประตูห้องเพื่อรอให้พนักงานร้านซักรีดมาเก็บในเวลาเก้าโมงเช้าแล้วเดินกลับเข้ามาก่อนจะเริ่มต้นช่วยตามหาคุณแรบบิทตามซอกมุมต่างๆของคอนโด

คุณแรบบิท! คุณแรบบิทอยู่ไหน? *^*” ชานยอลร้องเรียก

อยู่ใต้ตู้หรือเปล่าร่างสูงว่าพลางพยักพะเยิดไปที่ตู้ไม้เก็บของติดกับผนังฟากหนึ่งของห้อง

ใช่แน่ๆร่างโปร่งพยักหน้าก่อนจะเดินเข้าไปก้มดูในขณะที่คริสเดินเข้าไปช่วยหาอีกแรงหนึ่ง

เฮ้ ชานยอลยืนดีๆสิว่าพลางเลื่อนมือขึ้นประคองเอวของเด็กหนุ่มเอาไว้ในขณะที่ชานยอลยังคงก้มตัวลงไปตามหาคุณแรบบิทพร้อมกับร้องเรียกไปด้วย

นั่นไงคุณแรบบิท!” ร่างโปร่งโพล่งขึ้น อยู่ข้างในสุดเลยฮะคริส

ยื่นมือเข้าไปถึงไหมชายหนุ่มเอ่ยถามพลางโน้มตัวลงไปมองเล็กน้อย เขาพบว่าเจ้ากระต่ายขาวกำลังนอนหมอบหลบมุมอยู่ข้างในสุดติดกำแพงตามที่ชานยอลบอกจริงๆ

เดี๋ยวลองดูก่อนนะ คุณแรบบิทออกมาเร็วลูกพ่อกับแม่ให้อภัยแล้ว!” เด็กหนุ่มร้องเรียกพร้อมกับยื่นมือออกไปหาคุณแรบบิทภายในนั้น

เดี๋ยว ใครเป็นพ่อกับแม่..คริสเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ

คริสกับชานยอล..เด็กหนุ่มพึมพำตอบเสียงแผ่ว

หา?

ป่ะป๊าหม่าม้ากระต่ายขาวที่ฟาร์มของเพื่อนมินจ๊อก ><” ชานยอลตอบเสียงดังขึ้นมาอีกนิดหน่อย

โอเค งั้นก็รีบๆเอามันออกมาเถอะเขาเอ่ยบอก เด็กหนุ่มพยักหน้ารับก่อนจะโน้มตัวลงไปอีกนิดกระทั่งสะโพกนิ่มอยู่ห่างกับร่างของคนตัวสูงกว่าเพียงไม่กี่มิลลิเมตรในขณะที่สองมือใหญ่ยังคงประคองเอวเล็กของร่างโปร่งเอาไว้เพราะกลัวว่าคนตรงหน้าจะเสียหลักล้มลงไปเสียก่อน

 

 

 

ประตูไม่ได้ล็อค งั้นดีเลย!’

จะดีได้ยังไงเล่าลู่หาน เคาะประตูก่อนสิ

แบบนี้แหละถึงจะตื่นเต้นล่ะมินซอกเพราะงั้นเปิดเข้าไปเลยแล้วกัน

ลู่หาน!’

 

 

 

 

เซอร์ไพร้ส์!!!!!!”

 

 

 

 

            วินาทีถัดมาทุกอย่างเงียบสงบเมื่อสายตาของแขกผู้มาเยือนสบเข้ากับเจ้าของห้อง ลู่หานอ้าปากหวอด้วยความตกตะลึงในขณะที่มินซอกเบิกตากว้างด้วยความตกใจก่อนที่เพื่อนสนิทของร่างสูงจะค่อยๆยกมือที่สั่นเทาขึ้นชี้อย่างช็อคๆ

 

 

 

.___.??

O.O!!!!

 

 

 

คริส..

เดี๋ยว..เดี๋ยวลู่หาน มันไม่ได้เป็นอย่างที่นายเข้าใจ..คริสส่ายศีรษะ สายตามองสลับไปมาระหว่างบุคคลที่กำลังยืนอึ้งอยู่หน้าห้องกับเด็กหนุ่มที่กำลังยืนโก้งโค้งด้วยท่าทีล่อแหลมอยู่ตรงหน้าในขณะที่ชานยอลยังคงพยายามควานหาเจ้ากระต่ายขาวจนไม่ได้สนใจหรือรับรู้ถึงบรรยากาศมาคุที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้เลยสักนิด

 

 

ไอ้คริสไอ้วิตถารมึงลวนลามน้องกู๊!!!!”

 

 



 

 .............................







 

            “เป็นเพื่อนกันมาตั้งหลายปี ฉันไม่คิดเลยจริงๆว่านายจะเป็นคนแบบนี้!” ลู่หานโพล่งขึ้นพร้อมกับตบโต๊ะดัง ปังทำเอาเด็กหนุ่มที่กำลังนั่งเล่นกับเจ้ากระต่ายขาวอยู่บนโซฟาต้องหันมามองด้วยความแปลกใจ

ลู่หาน..มินซอกปรามก่อนจะหันไปโบกมือเป็นเชิงว่า ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงให้กับชานยอลก่อนที่ร่างโปร่งจะพยักหน้าหงึกหงักแล้วหันไปบ่นงึมงำกับคุณแรบบิทต่อ

มันไม่ใช่แบบนั้น บอกไปแล้วไงว่าชานยอลแค่ก้มลงไปจับคุณแรบบิทคริสเลิกคิ้วพร้อมกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ อันที่จริงเขาพยายามจะอธิบายกับอีกฝ่ายว่ามันไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเลยสักนิดมาตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อนหากแต่ลู่หานกลับยังคงฝังใจว่าเขากำลังพยายามจะทำมิดีมิร้ายน้องชายของตนเองอยู่อย่างมุ่งมั่น

นี่ฉันฝากปลาทอดไว้กับแมวสินะ!”

ปลาย่างต่างหากล่ะลู่หานมินซอกกระซิบแก้พร้อมกับยกมือขึ้นกุมขมับเล็กน้อย

นั่นแหละ..ปลาย่าง! ฉันฝากปลาย่างไว้กับไอ้เฒ่าหัวงู!” ลู่หานพยักหน้าพร้อมกับชี้นิ้วข้ามโต๊ะมายังเพื่อนสนิทของตนเองที่กำลังนั่งทำหน้าสลดอยู่ทางฝั่งตรงข้าม

ก็บอกว่าไม่มีอะไรคริสย้ำก่อนจะยกมือขึ้นกอดอก ถ้าคิดจะทำฉันคงพาชานยอลไปทำในห้องนอน

นั่นไงมินซอก! ฉันว่าแล้วว่าไอ้คริสมันต้องคิดอะไร..คิดอะไรแบบนั้นกับชานยอลแน่ๆ!” ลู่หานกลืนน้ำลาย

ใจเย็นน่าลู่หาน ทำไมนายต้องโวยวายอะไรขนาดนั้นด้วยวะเนี่ย!” คราวนี้เป็นมินซอกที่เริ่มจะหัวเสียกับลู่หานแล้วจริงๆ และทันทีที่ร่างเล็กขึ้นเสียงคริสก็หลุดหัวเราะออกมาพรืดใหญ่ให้กับท่าทีหวาดๆของเพื่อนสนิท ในตอนนี้นายตำรวจหนุ่มกำลังลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่พลางยกมือขึ้นเสยผมที่ร่วงลงมาปรกหน้าออกช้าๆ

ก็แบบ..นั่นน้องชายฉันนะมินซอก T[]T” ลู่หานเบ้ปาก

ก็คริสบอกแล้วไม่ใช่หรือไงว่ามันไม่มีอะไรน่ะ ฉันเห็นนายโวยวายมาตั้งครึ่งชั่วโมงแล้วนะโว้ย!”

ฮ..ฮึก..เมียจย๋า!! TTATT”

เมียพ่อง!” คุณหมอตัวเล็กตวาดพร้อมกับยกมือขึ้นทำท่าจะบิดหูคุณตำรวจมือดีอย่างลู่หานที่กำลังงอแงเป็นเด็กๆต่อหน้าทุกคนในห้อง

มิกซอกใจเย็น!” ลู่หานยกมือขึ้นห้ามเมื่อมินซอกเริ่มขยับตัว นายตำรวจหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอพลางส่งยิ้มแหบแห้งให้กับอีกฝ่าย เขากระแอมเล็กน้อยก่อนจะประสานมือเอาไว้บนโต๊ะอาหารแล้วเริ่มพูด โอเคคริส..เอาเป็นว่าคราวนี้ฉันจะไม่เอาเรื่องนายแต่ถ้ามีครั้งต่อไปล่ะก็!” ว่าพลางยกมือขึ้นทำเป็นรูปปืนพร้อมกับเป่าปลายกระบอกเบาๆด้วยสายตาโหดเหี้ยม คริสส่ายศีรษะก่อนจะหัวเราะ

ไม่มีทางชายหนุ่มเอ่ยตอบ

อย่าให้รู้แล้วกันว่อย!” ลู่หานคาดโทษ หลังจากนั้นเขาหันไปส่งยิ้มให้กับคนตัวเล็กข้างกายที่ดูจะพึงพอใจกับการแก้ปัญหาครั้งนี้ มินซอกพยักหน้าเล็กน้อย ร่างเล็กหันไปมองชานยอลในขณะที่เด็กหนุ่มร่างโปร่งกำลังทำตาแป๋วมองคุณแรบบิทแทะตุ๊กตาแครอทสีส้มอย่างเพลิดเพลิน

ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะคริส แต่ช่วงนี้พวกเรายุ่งกันมากจริงๆ ลู่หานก็กำลังทำคดีส่วนฉันก็ต้องลงฟาร์ม ไม่มีใครมีเวลาว่างพอจะดูแลชานยอลเลยน่ะมินซอกพูดขึ้น

อืม ไม่เป็นไรหรอกคริสตอบรับ อันที่จริงเขาอยากจะถอนหายใจออกมาเพื่อระบายความรู้สึกแต่เพราะทุกอย่างมันเป็นข้อตกลงที่เขาทำใจยอมรับไปแล้วก็คงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะปฏิเสธมันอีก

ยังไงก็ฝากดูแลชานยอลด้วยนะคริสลู่หานขยิบตา สาบานว่านี่เป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มรู้สึกเกลียดท่าทีของเพื่อนสนิทเป็นที่สุด

เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของลู่หานดังขึ้นในอีกสองนาทีถัดมา ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินออกไปรับนอกระเบียงในขณะที่คริสและมินซอกพูดคุยกันเรื่องสัพเพเหระและหนึ่งในนั้นก็เป็นเรื่องของปาร์คชานยอลเสียเป็นส่วนใหญ่ ร่างสูงพบว่าคุณหมอร่างเล็กเอ็นดูน้องชายของลู่หานราวกับเป็นน้องแท้ๆของตัวเอง เหตุผลหนึ่งที่มินซอกตัดสินใจซื้อเจ้ากระต่ายขาวตัวน้อยให้กับชานยอลก็เป็นเพราะเด็กหนุ่มมีอาการซึมเศร้าในช่วงแรกหลังจากย้ายกลับมาจากอเมริกา

ช่วงนี้แม่ของลู่หานยุ่งมากน่ะเลยต้องส่งชานยอลมาอยู่กับเรามินซอกพูดขึ้นพลางยกน้ำขึ้นจิบ

ฉันเข้าใจคริสพยักหน้าและมันก็เป็นเวลาเดียวกับที่ลู่หานเดินกลับเข้ามา สีหน้ายุ่งยากของอีกฝ่ายในตอนนี้ทำให้มินซอกต้องรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ในทันที

มีอะไรเหรอลู่หานร่างเล็กเอ่ยถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

เกิดเรื่องยุ่งๆนิดหน่อย เราคงต้องรีบกลับกันก่อนแล้วล่ะมินซอกลู่หานตอบ พี่กลับก่อนนะชานยอลนายตำรวจหนุ่มเอ่ยพร้อมกับเดินเข้าไปกอดเด็กหนุ่มแน่นๆหนึ่งที

อื้อๆ สู้ๆนะลู่หานชานยอลพยักหน้าหงึกหงัก ขอบคุณที่มาวันนี้เด็กหนุ่มพึมพำเสียงแผ่วพลางอุ้มเจ้ากระต่ายขาวขึ้นโบกมืออำลา

แล้วเจอกันนะชานยอลมินซอกพูดขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาลูบผมร่างโปร่งเล็กน้อย

แล้วเจอกันครับชานยอลตอบ

กลับก่อนนะคริส มีอะไรก็โทรมานะแล้วฉันจะพยายามมาเยี่ยมบ่อยๆลู่หานบอกลาในขณะที่ร่างสูงพยักพน้ารับเล็กน้อย คริสเดินไปส่งคนทั้งคู่ที่หน้าประตู พวกเขาไม่ได้พูดอะไรกันมากนักกระทั่งประตูหน้าห้องถูกปิดลงเหลือเพียงความเงียบอีกหน ร่างสูงเดินกลับเข้ามาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาข้างๆกับร่างโปร่ง เขาเอนหลังพิงกับพนัก หลับตาลงและถอนหายใจออกมา






ตอนนี้คริสก็แค่รู้สึกเหนื่อยอย่างบอกไม่ถูก..






คริสเป็นอะไรเหรอชานยอลเอ่ยถามเสียงแผ่วด้วยความกังวลเมื่อได้เห็นท่าทีของคนตรงหน้า ชายหนุ่มลืมตาขึ้นก่อนจะหันไปสบตากับเด็กหนุ่มเล็กน้อย

ไม่เป็นไรหรอกเขาตอบสั้นๆในขณะที่ชานยอลดูจะไม่เชื่อคำพูดนั้นเท่าไหร่นัก

มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าฮะเด็กหนุ่มถามย้ำ

มีแน่ๆถ้านายซนน่ะคริสตอบขำๆ

ไม่ๆ ชานยอลเลี้ยงง่ายจริงๆนะ คุณแรบบิทก็เลี้ยงง่ายยกเว้นตอนงอนแค่นั้นเองชานยอลปฏิเสธและไม่รู้ว่าเพราะอะไรชายหนุ่มถึงได้หลุดขำออกมา เขาเดาว่าคงเป็นเพราะประโยคง่ายๆที่แทบจะไม่ต้องเรียบเรียงคำพูดอะไรมากของชานยอลล่ะมั้งหรือบางทีก็อาจจะเป็นเพราะรอยยิ้มสดใสนั่นหรือไม่ก็คงเป็นเพราะคุณแรบบิทที่กำลังเล่นซนกระโดดขึ้นมานั่งบนตักของเขา

            ดีแล้วที่เลี้ยงง่ายคริสพูดขึ้นก่อนจะยกมือขึ้นแนบข้างแก้มกลมพลางไล้ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยวนช้าๆในขณะที่เด็กหนุ่มค่อยๆหลุบตาลงต่ำมองมือของเขา

อือ ทำไมชอบรุ่มร่ามอยู่เรื่อยเลยชานยอลบุ้ยปากก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ต้องบอกชอบก่อนนะ บอกชอบ..ถึงจะยอมให้จุ๊บ ><”

หา?คริสเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ตอนนี้เขางงไปหมดแล้วว่าเด็กหนุ่มต้องการจะสื่ออะไร

ก็..บอกชอบน่ะ ถึงจะเร็วไปก็เถอะแต่ว่าต้องบอกก่อนนะชานยอลย้ำพร้อมกับพลิกตัวหันหลังให้กับร่างสูงในทันที เด็กหนุ่มซุกหน้าลงกับพนักวางแขน ยกมือขึ้นขยี้เรือนผมสีน้ำตาลอ่อนก่อนจะเลื่อนมันมาทาบไว้ที่ข้างแก้มที่กำลังร้อนผ่าวไปหมด

อ๊า..แก้มจะระเบิดแล้ว แย่ที่สุดเลย ><” ชานยอลบ่นอุบอิบ

คริสไม่ได้รู้สึกว่าเขาเป็นวัยรุ่นแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะรู้สึกว่าตัวเองอายุมากเกินกว่าจะเข้าใจอะไรได้ง่ายๆและเท่าที่จำได้เขาเพิ่งจะฉลองวันเกิดอายุครบยี่สิบหกปีไปเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อนนี้เอง







แต่ทำไมเขาถึงไม่เคยเข้าใจอะไรในตัวของปาร์คชานยอลเลยนะ..=_=?






เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากัน เขาถามตัวเองว่าควรจะโทรไปบอกลู่หานหรือเปล่าว่าเขากำลังมีปัญหาเรื่องการทำความเข้าใจในบทสนทนาของชานยอลทว่าในตอนนี้เขาพบว่าตัวเองกำลังเผชิญเข้ากับปัญหาที่ใหญ่กว่านั้น



คริสเพิ่งตกงาน..



และในบัญชีธนาคารของเขาก็ไม่มีเงินมากพอที่จะใช้จ่ายสำหรับสามชีวิตตลอดระยะเวลาสามเดือนแน่ๆ เพราะงั้นหลังจากคิดขึ้นได้ชายหนุ่มจึงตัดสินใจล้วงโทรศัพท์มือถือของตนเองออกมาจากกระเป๋ากางเกงและกดต่อสายไปหาใครคนหนึ่ง

[ฮัลโหล! คริสเรอะ] น้ำเสียงร่าเริงดังขึ้นจากปลายสายหลังจากสัญญาณรอสายเงียบลงแล้ว

            ใช่ครับคุณลี ผมเองร่างสูงตอบรับ

[ดีเลย! ว่าจะโทรหาอยู่พอดี ตกลงว่ายังไงล่ะ จะมาทำงานกับผมหรือเปล่า?]

เอ่อ..ครับ ผมหมายถึงผมสนใจจะรับงานนี้ครับชายหนุ่มเอ่ยเสียงแผ่ว แต่ผมมีปัญหาติดขัดอยู่นิดหน่อยคริสปรายตาไปยังเด็กหนุ่มร่างโปร่งที่ดูเหมือนจะนอนหลับสนิทไปแล้ว เขาส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นยืนอุ้มคุณแรบบิทที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนตักไปวางไว้บนผ้าขนหนูผืนเล็กๆในกรงนอกระเบียง

[เอ้อ ปัญหาอะไรล่ะ ผมช่วยได้ไหม?] ปลายสายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงวิตก

ครับ คุณช่วยได้แน่ๆ..คริสตอบรับ





.

.




นาทีนั้นชายหนุ่มตระหนักว่าเขาคงไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากทางนี้แล้วจริงๆ..







TBC.







หะห้ะ เปิดเทอมแล้วค่ะ กว่าจะได้มาต่อ TT[]TT
รู้สึกชีวิตวุ่นวายจริงๆ ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า 5555555555555555
ยังไงก็ฝากคอมเม้น,ติดแท็ก #คุณแรบบิทยอล ให้เก๊าหน่อยน้า
ขอบคุณค่ะ ><









 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

1,479 ความคิดเห็น

  1. #1463 'retopair (@retopair) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 02:35
    ต้องบอกชอบน้อนก่อนนะ น่ารักกกกก
    #1463
    0
  2. #1438 ต๊ะฝานต๊ะชาน (@fanchan_ky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 14:55
    งานอะไรอ่ะ
    #1438
    0
  3. #1430 Mimi_mild (@Mimi_mild) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 19:08
    อินี้ก็อ่านไปยิ้มแก้มปริเลยอ่ะ คือน่ารัก มันไม่ได้น่ารักแบบน่ารำคาญน่ะมันน่ารักที่เรียกว่าน่ารักจริงๆ ?? อย่างงกะอินี้เลยค่ะ 5555. ชอบ
    #1430
    0
  4. #1419 BelovedSeven (@belovedseven) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 12:49
    โอ้ย ชานยอล โอ้ยยย >////< 5555555555555 น่ารักมากกกกก ต้องบอกชอบก่อนน้าาา 555555 พี่คริสจะทำงานแล้วน้องจะอยู่ยังไงอ่า จะรอวันที่ตาพี่เข้าใจน้องนะ 555555555
    #1419
    0
  5. #1395 ploynie * (@P_PlooY) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 12:22
    พี่ลู่ขี้โวยวายอ่ะ 555555555555555

    ขรรม , มินซอกคนเดียวที่เอาอยู่

    แล้วก็พูดผิด ๆ ถูก ๆ น่าลักละเกิลลลลลลล 
    #1395
    0
  6. #1372 thinksso (@thinkso_143) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 16:38
    ว่าพี่คริสรุ่มร่ามเพราะเขินใช่ไหมเล่าา ชานยอลอา
    ยิ่งอ่านยิ่งชอบชานยอลอ่ะ ลู่หานโผล่มาได้ถูกจังหวะมากเลยย ฮื่อออ 55
    #1372
    0
  7. #1358 icevalentine (@ice__salakjit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 01:31
    น่ารักอ่ะ อยู่กันแบบครอบครัวสุขสันต์มาก
    #1358
    0
  8. #1332 chojane (@upirjane) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 08:36
    พี่คริสจะทำงานไรอ่าาาา
    จะทิ้งน้องหรอ?
    #1332
    0
  9. #1292 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 22:33
    งื้อ ชยอลมุ้งมิ้งง่า น่ารักมากมาย อาหมินก็น่ารักปราบลู่ซะ
    #1292
    0
  10. #1208 Think_out (@thinkoutbox) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 20:07
    "ต้องบอกชอบก่อนถึงจะให้จุ้บ " แค่นี้ก้ไม่เข้าใจหรอคริส 555
    #1208
    0
  11. #1115 Jomkwan_94 (@jomkwan94) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 13:24
    คุณแรบบิทมีพ่อแล้วสินะ~ ><`
    #1115
    0
  12. #1092 nansp2 (@nansp2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 05:25
    ชานชานจะมุ้งมิ้งอะไรขนาดนี้ เฮ้อออ น่ารักว่ะ -//////////-
    #1092
    0
  13. #982 likeaskyscraper7 (@likeaskyscraper) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 22:29
    เป็นอะไรที่ฮาแล้วก็ใสมากชานยอลน่ารักมากเลยอะ งานมโนต้องมา

    พี่ลู่แลดูกลัวเมียยยยยยย ท่าทางมินซอกโหดมากด้วย ทีเดียวจบ 5555555

    พี่คริสเดี๋ยวก็เข้าใจชานยอลใช่แม๊ะ

    แล้วนี่อะไรง่าจะไปทำงานหงออออแล้วชานยอลกับคุณแรทบิทล่ะ T3T
    #982
    0
  14. #938 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 23:12
    ชานยอลน่ารักกกกกกก
    #938
    0
  15. #920 Puparipay (@pupayparita) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 21:21
    ทำไมพี่คริสไม่เข้าใจชยอล
    #920
    0
  16. #879 fujikozung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 13:37
    พี่ลู่มาเห็นช๊อตเด็ด 555555555555555

    คริสชอบทำตัวรุ่มรามกะน้องจัง ต้องบอกชอบก่อนเข้าใจมั้ย 55555555555

    แล้วคริสจะทำงานอะไรอะ ยอลจะอยู่ยังไง
    #879
    0
  17. #836 . B K J . (@bugkeaw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 14:38
    พี่คริสจะทำอะไยยยยยย จะเอาคุณแรบบิทยอลไปฝากเลี้ยงเหยอออออ ไม่ใช่ใช่มั้ายยยยยย คุณแรบบิทยอลทำอะไรมันก็ดูงุ้งงิ้งมุ้งมิ้งจังงงงง โอ้ยยยยยยย รอยยิ้มของพี่คริสสส
    #836
    0
  18. #735 mamamind (@mamamind) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 15:00
    ชานยอลน่ารักมากอ่ะงื้ออ
    #735
    0
  19. #729 spiyeolisk (@thespecial) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 14:30
    ชานยอลใจเย็นๆนะลูกก ตาคริสเป็นคนเข้าใจยากกกก 55555555

    ขายยอลน่ารักมุมิมากกกกก เขินยังน่ารักน่าหยิกเลย >__<

    คริสจะไปทำงานที่อื่นหรอ ม่ายน้าาาาาาาาา

    มาอยู่ดูแลชานยอลก่อนสิ !
    #729
    0
  20. #666 Victor.ll (@conqueror-ky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 01:06
    อย่าพยายามเข้าใจเลยคริส... อยู่ไปเดี๋ยวก็เข้าใจเอง 5555555555555555
    แต่อยากบอกอีกครั้งว่าอยากได้ชานยอลกลับบ้าน แง้งงงงงง ง~ >///< น่ารักเกิ๊นนน
    มีการแก้ใหม่ด้วย ไหนบอกพ่อกับแม่คือคริสกับชานยอลไง ฮาาา
    แต่อะไรก็ขำไม่เท่าตอนลู่หานกับพี่หมินเข้ามา กร๊ากแตกเลย 55555555555
    แล้วอะไรมาบอกชอบๆก่อน ชานยอลใจเย็นๆนะลูก ไปไกลแล้วคนนี้ก็ 5555

    ปล.การอ่านพาร์ทนี้ของไรเตอร์ทำให้เราต้องลุกไปหาอะไรมากินกลางดึก orz มันอ้วนน ง้ากกกก อ่านเจอไข่สองฟองแล้วหิว T_T
    #666
    0
  21. วันที่ 14 เมษายน 2557 / 18:24
    ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่าชานยอลน่ะขี้มโน
    ส่วนคริสนี่ก็ไม่รู้ว่าแก่ไปรึยังไง
    ถีงไม่อยเข้าใจชานยอลซักเท่าไหร่...
    #546
    0
  22. #526 `MAJORIKY{★} (@crisisx) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 02:42
    โอ้ยตาย
    ชานยอลน่ารักมากกกกกกกกก
    น่าให้พี่คริสจับฟัด TTwTT
    ตลกลู่ง่ะ คิดไปโน่น 55555555555
    #526
    0
  23. #484 ihang ♡ (@nejinaruto) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 11:39
    คริสเป็นปะป๊า ชานยอลเป็นหม่าม๊า XD
    #484
    0
  24. #452 YaYo !! (@yositaaomaom) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 19:19
    คุณแรบบิทออกมาเร็วลูก พ่อกับแม่ให้อภัยแล้ว คือร่ะ5555
    เหมาเอาเองหมดด คริสเป็นพ่อ ชานยอลเป็นแม่ โอ้ย555555
    ชอบคำว่าของน้อง 'ทำไมชอบรุ่มร่ามอยู่เรื่อยเลย' มันให้อารมณ์แบบ.. รุ่มร่ามอะ รุ่มร่ามม -/////-
    พี่ลู่คือขี้โวยวายสุด55555 ชานยอล บอกชอบก่อนเดี๋ยวจะยอมให้จุ๊บ! คือหนูมโนไปเองอีกแล้วนะลูกก555
    ตลกง่า แฝดคุณแรบบิทน่ารักมากก ยิ้มทั้งตอนเลย ><
    #452
    0
  25. #446 mmukpp (@ariadnebymukk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 11:13
    คุณพ่อของคุณแยบบิทเหนื่อยหน่อยน้า ต้องทำงานหนักเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียแบบนี้ >.<
    #446
    0