My lovely Boy...โดนใจนัก จับรักซะให้เข็ด[Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 50 : My lovely Boy ... ♥ 48. แด่เธอที่รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    27 พ.ย. 57



 

48. แด่เธอที่รัก

 

การประชุมเรื่องการเตรียมงานประจำปีของแต่ละคณะได้เริ่มต้นขึ้นบ้างแล้ว แน่นอนว่าคณะศิลปกรรมอันลือเลื่องด้วยชื่อเสียงที่มากล้นของความสามารถในด้านต่างๆ เป็นคณะที่สร้างสีสันให้กับงานประจำปีได้ดีอย่างต่อเนื่องทุกปี เพราะฉะนั้นแรงกดดันจึงมีมากเช่นกัน เพื่อให้ทุกอย่างมันออกมาสมบูรณ์และโอเคมากที่สุด

 

เมื่อปีก่อนจัดรำวงย้อนยุค จับเอาหนุ่มๆ ทั้งคณะมาแต่งเป็นหนุ่มรำวง ให้สาวๆ ได้ขึ้นมาคล้องพวงมาลัยคนที่หมายปอง ได้ผลตอบรับที่ดีมาก เพราะหนุ่มรำวงคณะนี้หน้าตาดี ลีลาเด็ด แถมยังเอาอกเอาใจสาวๆ เก่งอย่าบอกใคร

 

มีคนมาต่อคิวรอแบบรอบต่อรอบ หนุ่มๆ ก็หมุนเวียนเปลี่ยนหน้ากันไปเรื่อย แต่ตัวท็อปก็ไม่พ้นพวกเกรียนอย่างเวสป้าเมาและชาวคณะ ที่สาวๆ จ้องจะคล้องพวงมาลัยกันทุกรอบ

 

เงินที่ได้จากการขายพวงมาลัยนำไปสมทบทุนกับเงินรับบริจาคที่หน้างาน ได้เงินไปสร้างห้องสมุดแถมยังมีเงินบริจาคให้กับโรงเรียนเพื่อเป็นทุนสำหรับค่าใช้จ่ายอีกหนึ่งส่วน ถือว่าเป็นความชื่นมื่นสำหรับชาวคณะกันไป

 

แต่ปัญญหาที่ทำให้ทุกคนต่างก็นั่งมองหน้ากันไปมาก็คือ ปีนี้จะจัดกิจกรรมอะไร เพื่อให้ผลที่ออกมาไม่แพ้กิจกรรมของปีที่ผ่านมา

 

“น้องเมาขอนำเสนอ... ซุ้มเหล้าปั่นครับ” พอเมาพูดจบทุกคนก็โบกไม้โบกมือทันที แต่ไม่ได้โบกมืออย่างเห็นด้วย กลับเป็นการโบกมือลงบนหัวของเมาพร้อมกับสีหน้าระอาใจ

 

“ขอโทษครับ ข้ามความคิดนี้ไปได้เลยครับ เพราะว่าในสมองของไอ้เมามีแต่เรื่องเหล้าเท่านั้นครับ อย่าไปสนใจเลย...” เวสป้าส่ายหน้าไปมา ในสมองเพื่อนตนเองมีแต่เรื่องเหล้าจริงๆ นั่นแหล่ะ

 

“ในสมองกูไม่ได้มีแต่เรื่องเหล้านะเว้ย มีเรื่องน้องเปา เรื่องจะเอา เรื่องจะ...”

 

“คือทุกคนเขากำลังเป็นการเป็นงาน ถ้ามึงจะเล่นๆ ก็ออกไปไกลๆ นะคะ น้องเมา คนมีเมียแล้วไม่มีความหมายสำหรับเจ้อีกต่อไปแล้วนะคะ” โจ้เอาเท้าเขี่ยเมาเหมือนเขี่ยอะไรสักอย่าง เมานั่งกอดเข่าทำหน้าน้อยใจ แถมยังทำท่ารูดซิปปากใส่ทุกคนเป็นการปิดท้าย ก่อนที่จะประท้วงด้วยการนั่งเงียบไม่พูดอะไรอีกเลย

 

“อย่างที่รู้นะว่าห้ามมีสิ่งผิดกฎหมาย ห้ามมีเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ เพราะฉะนั้นเราจะจัดกิจกรรมที่เน้นความสนุกสนาน และหารายได้ไปบริจาคให้กับสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในนามของคณะ ถ้าใครมีความคิดอะไรดีๆ ย้ำว่าดีๆ ก็เสนอกันได้นะครับ” จั๊บหันมามองหน้าเมา รายนี้ก็ทำท่างอนใส่ทุกคนทั้งคณะ เป็นภาพที่ดูน่าขำขันมาก เพราะว่าคือเมา แค่มองหน้าก็ทำให้คนอื่นๆ ขำได้อย่างง่ายดาย

 

“เปิดศาลาคนเศร้าดีมั้ยครับ เผื่อคนแถวนี้จะได้มีที่ระบายความเศร้าในใจ จับคนอกหักรักคุดมาอยู่ด้วยกัน ผมว่าคงจะเจ๋งดีนะ...”

 

“ไอ้ป้าคะ อยากกินตีนเจ้ใช่มั้ย มันจะเจ๊งน่ะสิไม่ว่า แหมๆ ไอ้คนโซแฮปปี้..... มีความสุขมากมั้ย ยั่วกูมากเดี๋ยวกูลากไอน้ำมากินเองแล้วมึงจะรู้สึก” ใหญ่หันมาว้ากใส่ในทันทีทันใด เพราะรู้ดีว่าเวสป้ากำลังหมายถึงใคร

 

“โอ๊ย พวกมึงนี่ก็กัดกันอยู่ได้ กูว่าไม่รุ่งค่ะวันนี้ ท่าทางจะริ่งมากกว่า เอาเป็นว่ากลับไปคิดกันมาก่อนแล้วค่อยมาเสนออีกทีดีมั้ยวะ แต่ละคนนี่ดูไม่พร้อมจะออกรบเท่าไหร่ มีแต่ตายกับตายค่า” โจ้มองรอบกายเห็นมีแต่คนไม่มีกระจิตกระใจจะประชุม ไอ้พวกหวานก็โชว์หวานให้ไอ้พวกช้ำรักหมั่นไส้เล่นไปตามๆ กัน

 

“กูว่าเอาอย่างนั้นก็ดี ลองกลับไปคิดกันมาก่อนแล้วค่อยมาเสนอกันอีกที เปิดโหวตว่าความคิดไหนน่าสนใจมากที่สุด ขอเป็นวันพรุ่งนี้เลยแล้วกัน เพราะเหลือเวลาเตียมแผนงานไม่ถึงเดือนแล้วด้วย ช่วยๆ กันหน่อยนะ...” ยาหยีสรุปใจความ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เลื่อนการประชุมออกไป เหมือนจะเป็นครั้งที่สองแล้วด้วยซ้ำที่ต้องเลื่อนทุกอย่างออกไปอีก ดูท่าตนเองคงต้องกลับไปคิดเรื่องนี้ที่บ้านเตรียมพร้อมเอาไว้สักหน่อย

 

“นี่เลื่อนมาครั้งที่สองแล้วนะ ถ้าครั้งหน้าเลื่อนอีกกูว่าโดนสับแน่ๆ เบื้องบนก็จ่อจะขอแผนงานมาแล้ว กูก็เลี่ยงๆ มา ไม่อยากให้พวกพี่ปีสี่ลงมาคุมเอง ไม่งั้นมันจะไม่สนุกเว้ย งานนี้พวกเราปีสามจะเป็นผู้ครอบครองพื้นที่และความดีความชอบเอง” จั๊บสรุปและสร้างความฮึกเฮิมให้กับเพื่อนพ้องและน้องๆ บางคนก็ดูฮึกเฮิมดีหรอก แต่บางคนก็ดูร่อแร่ยังไงก็ไม่รู้

 

“เออ... ต้องยื่นเรื่องเข้าสโมสรนักศึกษาอีกนี่หว่า เพราะฉะนั้นคืนนี้กลับไปคิดมา พรุ่งนี้ถ้าไม่ได้เรื่องได้ราว รับรองเลยว่ากูจะจับพวกมึงมาแก้ผ้า แลกเงินบริจาคแน่ๆ” ยาหยีดูจริงจังมาก เพราะเวลามันกระชั้นเข้ามาทุกขณะ ต้องสรุปแผนงาน งบประมาณ และเริ่มเตรียมวัสดุอุปกรณ์ที่จะต้องใช้

 

เพราะว่าคณะสินกำคือสีสันและหน้าตาของงานประจำปี จึงได้ครอบครองพื้นที่ลานกว้างเกือบทั้งหมด แน่นอนว่าถูกเพ่งเล็งและกดดันจากอีกหลายๆ คณะที่อยากจะได้พื้นที่ตรงโซนนี้เป็นทุกปีอยู่แล้ว

 

“งั้นแยกย้ายเถอะครับ เดี๋ยวจะกลับไปนอนคิดกับน้องไอน้ำที่รัก เผื่อจะได้อะไรดีๆ กลับบ้านเว้ยไอ้เมา จะนั่งประท้วงตรงนี้ใช่มั้ย เดี๋ยวกูให้ไอ้เปามาลากกลับนะมึง” เมาลุกขึ้นยืน มองหน้าทุกคนด้วยท่าทางโคตรงอน สะบัดสะบิ้งเดินตูดบิดไปทันที

 

“กูยังคงยืนยันคำเดิม ถ้าไอ้เมามันไม่มีเมียแล้ว กูคงคิดว่ามันสปีชี่ย์เดียวกับกูแน่ๆ ดูตูดมันโคตรบิดอ่ะ ฮ่าๆ” โจ้มองตามน้องรหัสเจ้าปัญหาไปคนลับสายตา หันมามองหน้าเพื่อนสาวที่นั่งนิ่งๆ ดูไม่สนุกสนานกับกิจกรรมเหมือนอย่างทุกครั้งที่ผ่านมา

 

“โอ๊ย อกอีโจ้จะระเบิด กลับบ้านค่ะกลับบ้าน วันนี้กูจะไปนอนค้างกับมึงนะคะชะนี อยากคุยอะไรคืนนี้เม้ากันแบบไม่ต้องนอนเลยนะคะมึง ปล่อยมึงทิ้งเอาไว้คนเดียวรับรองเลยว่าอีกไม่นานมึงตายแน่ๆ” โจ้กอดแขนใหญ่แล้วลากให้เดินไปด้วยกัน ใหญ่ฉีกยิ้มกว้างซบหน้าลงบนไหล่เพื่อนรัก

 

“กูโคตรรักมึงเลยตุ๊ด คืนนี้งดทรุดแล้วมานอนกับกูนะคะ กูอัดอั้นตันใจมากเลยอ่ะมึง มีเรื่องจะเม้าเยอะแยะเลย ไม่ได้พูดคุยกับมึงเลย เหง๊า... เหงา” ใหญ่เหมือนคนเก็บกด ไม่ได้คุยกับโจ้เลย พยายามทำตัวเหมือนว่าปกติทั้งๆ ที่ไม่ปกติเลยสักนิด แต่เพราะว่าไม่อยากให้เพื่อนไม่สบายใจ จึงพยายามทำตัวให้ปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

“ค่า... กูจะรับฟัง ยำเละ และสับแหลกทุกสถานการณ์เลย เดี๋ยวโทรไปบอกพี่ปั้นแป้งก่อนแล้วกันว่าคืนนี้ไม่กลับ โอ๋เอ๋นะคะเพื่อนสาว วันนี้มึงกับกูยาวเลยค่า...” โจ้หันมาทำมือโอเคใส่เพื่อนๆ ทักคนที่มองตามมาด้วยความเป็นห่วง ยิ่งนับวันยิ่งอาการหนัก ต่อให้ปากบอกว่าไม่แคร์ ไม่สนแค่ไหน เผลอเมื่อไหร่ก็เอาแต่เหม่อ

 

“กูว่าพวกเราปล่อยให้เขามาเคลียร์กับไอ้ใหญ่ดีกว่ามั้ยวะ เรื่องนี้มันเรื่องส่วนตัวของมันด้วย บางทีเราอาจจะเป็นคนปิดโอกาสเพื่อนตัวเองนะมึง” ไม้ทียืนพิงต้นไม้กอดคอดีโน่ที่ยืนอยู่ข้างๆ คนตัวเล็กพยักหน้ารับทันที

 

“เชื่อเหอะ โน่เคยเจอมาแล้ว คนเจ้าชู้อ่ะสามารถหยุดได้นะ อย่างพี่ไม้ไงยังหยุดอยู่กับโน่ได้เลย แล้วทำไมพี่คนนั้นเขาจะหยุดไม่ได้ เจ้ของเราออกจะสวยน่าแซ่บขนาดนี้ ต่างจากผู้หญิงคนอื่นเยอะเลย...”

 

“ก็อย่างที่โน่ว่านั่นแหล่ะ บางทีเราก็ไม่ควรจะยุ่งกับเรื่องนี้มากไปกว่านี้แล้วว่ะ นี่ไอ้ใหญ่มันยังไม่รู้ใช่มั้ยว่าผู้ชายคนนั้นมาดักรอมันที่คณะทุกวัน” แบงค์ละความสนใจจากมือถือขึ้นมาเอ่ยถาม ทุกครั้งที่กอล์ฟมาหาใหญ่ที่คณะ พวกเพื่อนๆ มักจะกันท่าไม่ให้เจอ เพราะคิดว่าใหญ่คงไม่อยากจะเจอ

 

แต่ทว่าอาการของใหญ่เองมันไม่ใช่อย่างนั้น ดูเจ้าตัวก็ยังรู้สึกดีๆ กับกอล์ฟอยู่ ไม่อย่างนั้นคนใจแข็งอย่างใหญ่คงไม่มานั่งอ่อนแอกับเรื่องนี้นานขนาดนี้หรอก

 

“กูไม่เข้าใจอารมณ์ผู้หญิงเท่าไหร่ แต่กูเข้าใจไอ้ใหญ่นะว่ามันสับสน ปล่อยเลยแล้วกัน ให้เคลียร์กันให้จบก่อนงานประจำปียิ่งดี กูอยากได้ความคิดดีๆ จากมัน ไม่ใช่ทำท่าเหมือนตุ๊กตาไขลาน ประสาทจะกิน” ไม้ทีหันมาคว้าหนังสือจากมือของดีโน่ กอดไหล่เล็กและส่งยิ้มให้

 

“งั้นกูกับโน่กลับแล้วนะ คืนนี้จะลองกลับไปคิดดูว่าจะจัดอะไร ไว้เจอกันเว้ย...”

 

“โน่กลับแล้วนะพี่หยี กลับแล้วนะพี่แบงค์ พรุ่งนี้เจอกัน” ดีโน่ส่งยิ้มกว้าง โบกมือลาและเดินกอดเอวไม้ทีไปตามทาง บรรยากาศของสองคนนี้ดูหวานแหววจนไม่มีใครกล้าเฉียดเข้าใกล้

 

“พักเรื่องของไอ้ใหญ่ไว้ก่อน มาคุยเรื่องของมึงหน่อยดิไอ้แบงค์ ไอ้โฟนมันแอบมานั่งกินเหล้าที่บ้านกูเมื่อวันก่อน เห็นคุยกับไอ้เฟียเรื่องมึงอยู่พักใหญ่ เป็นอะไรกันวะ” ยาหยีกับแบงค์เดินไปตามเส้นทางเพื่อมุ่งหน้าสู่คณะนิเทศ ไปหามาเฟียกับโฟนที่ยังไม่เลิกเรียน เพื่อรอกลับบ้านพร้อมกัน

 

“กูว่าแล้วว่ามันหายไปไหน นี่ทะเลาะกับมันอยู่เหมือนกัน นึกว่าหนีกูไปเที่ยว เมากลับมาขนาดนั้นไม่รู้ขับรถกลับมารอดได้ไง...”

 

“กูเป็นคนขับรถมันและพามันมาส่งถึงคอนโด แล้วไอ้เฟียก็ขับรถมารับกูกลับบ้าน มีห่าอะไรก็คุยกันดีๆ รู้อยู่ว่าไอ้โฟนมันรักมึงมากแค่ไหน มันระแวงกลัวว่ามึงจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม... จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องที่กูจะเข้าไปเสือกอะไร แต่เพราะว่ามึงเป็นเพื่อนกู” แบงค์ระบายลมหายใจช้าๆ หยิบมือถือขึ้นมากดๆ และยื่นให้ยาหยีดู

 

“กูไม่ได้ติดสาว ไม่ได้มีใคร ช่วงนี้กูคุยติดต่อเรื่องของขวัญวันเกิดให้มันอยู่ ถ้าบอกให้มันรู้ก็ไม่เซอร์ไพร์สสิวะ เพราะฉะนั้นมึงห้ามบอกมันนะ เดี๋ยวกูเคลียร์กับมันเอง” ยาหยีพยักหน้ารับ ได้ยินแบบนี้ก็รู้สึกสบายใจ เข้าใจความรู้สึกของโฟนอยู่เหมือนกัน เพราะว่ารักมากจึงสังเกตเห็นทุกการกระทำของคนรัก พอเกิดอะไรผิดปกติขึ้นก็จะจับได้ทันที

 

“กูเองก็รักมันไม่ได้น้อยไปกว่าที่มันรักหรอกว่ะ เพราะถ้าไม่รักกูจะคบกับมันอย่างเปิดเผยแบบนี้หรอวะ...”

 

“มึงเคยบอกมันเหมือนอย่างที่บอกกับกูหรือเปล่าวะ อย่าปล่อยให้มันคิดมากเกินความจำเป็น ไอ้ที่บอกกูเมื่อกี้ มึงเอาไปบอกมันนะ รับรองเลยว่ามันหายคิดมากแน่” ยาหยีตบบ่าแบงค์  พากันเดินมาทิ้งตัวลงนั่งที่ใต้คณะนิเทศเพื่อรอมาเฟียกับโฟนที่ไลน์มาบอกแล้วว่ากำลังจะมา

 

ยาหยีมองเห็นดานี่ที่นั่งอยู่ไม่ห่าง ปกติแล้วเวลาที่เจอหน้ากันดานี่จะเข้ามาคุยทันที แต่ทว่าหลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับเรื่องจดหมายเจ้าปัญหาตอนต้นเทอม ที่เป็นเรื่องเป็นราวไปเมื่อวันก่อน ทำให้ดานี่หลบหน้าทุกครั้งที่พบเจอกัน ถ้าครั้งไหนเจอกันแบบจะๆ ก็ทำเพียงแค่ยิ้มและเดินผ่านไปทันที ท่าทางมั่นอกมั่นใจหายไปจากผู้หญิงคนนี้จนเกือบหมด

 

“พอมาคิดดูแล้วไม่น่าเชื่อเลยนะว่าดานี่จะเป็นคนแบบนี้ ดีนะที่มึงไม่หลงไปชอบ...”

 

“ได้ข่าวว่ามึงน่ะตัวดีเลยไอ้แบงค์ เห็นเคยบอกกับกูว่าถ้ากูไม่ชอบมึงจะจีบ นี่ไง... มึงจีบเลย” ยาหยียิ้มมุมปากนิดๆ กวนประสาทเพื่อนรักเล่นอย่างจงใจ แบงค์ยักไหล่ทำหน้าตาไม่ใส่ใจสิ่งใดทั้งสิ้น มองดูแล้วดานี่ก็มีท่าทีหลบหน้าหลบตาอยู่เหมือนกัน มันคงจะเป็นการดีกว่าถ้าจะไม่ยุ่งวุ่นวายกับเจ้าตัว

 

“ตอนนั้นกับตอนนี้มันต่างกันว่ะ กูไม่เหมือนเดิมแล้วเว้ย อีกอย่างสาวเจ้าเขาไม่ได้ชอบกูด้วย เขาชอบมึงต่างหาก กูไม่แย่งคนของเพื่อน...”

 

“คุยเหี้ยไรกันครับเพื่อนแบงค์ เพื่อนหยี” จั่นถลาเข้าแทรกระหว่างยาหยีกับแบงค์ กอดคอทั้งสองคนส่งยิ้มไปมา มองเห็นโฟนกับแบงค์มองหน้ากันด้วยท่าทางมึนๆ ตึงๆ ก็ถอยหลังห่างออกมากอดคอมาเฟียแทน

 

“ก็เรื่อยเปื่อยว่ะ กูกับไอ้เฟียขอแยกกลับก่อนเลยแล้วกัน ต้องไปซื้อของใช้ด้วย...”

 

“เออ! ลืมไปเลยว่าของใช้หมด แวะซื้อของมาทำกินด้วยนะเว้ยหยี กูอยากกินต้มแซ่บกระดูกอ่อน เอาแบบแซ่บๆ เข้มๆ ซี๊ดๆ เลยนะมึง พูดแล้วน้ำลายจะไหล ไปกันเลยดีกว่า” มาเฟียสลัดจั่นออกแล้วเดินเข้ามามายาหยีแทน

 

“กูไปด้วย...”

 

“เสียใจว่ะไอ้จั่น วันนี้กูไม่ต้อนรับใครหน้าไหนทั้งนั้น มันเป็นเวลาส่วนตัวของกูกับเมียครับ...” มาเฟียที่กำลังจะพูดบางสิ่งถึงกับอ้าปากค้าง กระทุ้งศอกเข้ากับสีข้างของยาหยีทันที

 

“นี่มึงตั้งใจตกคำว่าฟาใช่มั้ย แหมๆ ถ้าไอ้โจ้กับไอ้ใหญ่อยู่มันคงแซวโลกแตกไปแล้ว แต่บังเอิญว่ากูชินแล้วว่ะ ไม่ให้ไปกูไม่ไปก็ได้ เชิญกินกันตามสบายครับ กลับบ้านก่อนนะมึง ไปแล้วนะไอ้แบงค์ ไปนะเพื่อนโฟน” จั่นชิ่งหนีไปก่อน บรรยากาศมันเริ่มมาคุเพราะสายตาของโฟนกับแบงค์ที่มองกันแบบนิ่งๆ อย่างไม่มีใครพูดอะไรออกมา

 

“มึงสองคนอย่าทำให้บรรยากาศมันอึมครึมได้มั้ยวะ แค่ไอ้ใหญ่คนเดียวก็ทำเอาเพื่อนๆ เป็นห่วงมากพอแล้ว ช่วยเคลียร์กันดีๆ นะครับ สวัสดี” มาเฟียตบบ่าแบงค์กับโฟนและลากยาหยีให้เดินไปด้วยกันทันที

 

“มึงว่ามันจะตีกันตายมั้ยวะ กูล่ะเป็นห่วงจริงๆ” เมื่อเดินออกมาจากรัศมีการได้ยินมาเฟียจึงเอ่ยถามในสิ่งที่สงสัยและเป็นห่วง ทั้งสองคนเดินดานี่ที่นั่งก้มหน้าอยู่เงียบๆ แบบไม่ได้สนใจอะไร เพราะมาเฟียยังคงโกรธในสิ่งที่ดานี่ทำกับเป็นต่อ และด้วยความที่ไม่ชอบเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ส่วนยาหยีคิดว่าถ้าไม่ทักน่าจะเป็นการดีกับเจ้าตัวมากกว่า เพราะดานี่เองก็อับอายกับสิ่งที่เกิดขึ้นมากพอแล้ว

 

“ไม่ต้องห่วงหรอก ไอ้แบงค์มันไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ มึงห่วงกูดีกว่า ห่วงคนอื่นที่ไม่ใช่ผัวมากๆ เดี๋ยวกูลากไปสั่งสอนเลยนี่...”

 

“มึงนี่หื่นขึ้นนะไอ้หยี แต่ไม่เป็นไรเพราะกูโคตรชอบ ฮ่าๆ ว่าแต่เรื่องประชุมเป็นไงบ้างวะ ตกลงแล้วจัดอะไรกันในงานประจำปี...”

 

“ยังไม่ได้เรื่องเลยว่ะ กูถึงได้บอกไงว่าให้มึงห่วงกูก่อน เพราะถ้าพรุ่งนี้ยังสรุปไม่ได้ พวกปีสี่จะเข้ามาจัดงานเอง ไอ้จั๊บมันอยากทำเองมากกว่า เพราะมันอยากเป็นคนคุมงานเองด้วย” ยาหยีระบายลมหายใจช้าๆ มาเฟียฉีกยิ้มกว้าง ตบหลังยาหยีอย่างให้กำลังใจ

 

“เอาน่า เดี๋ยววันนี้กูกลับไปช่วยคิดนะ ไม่ต้องห่วงหรอก ยาหยีของกูเก่งจะตาย เดี๋ยวความคิดดีๆ มันต้องออกมาเองแหล่ะ ตอนนี้ไปซื้อของกันดีกว่าจะได้รีบกลับบ้าน” มาเฟียขยับมายืนทางด้านหลัง ใช้มือทั้งสองข้างดันหลังยาหยีให้เดินไปทางด้านหน้า ชายหนุ่มหันมามองท่าทางของคนตัวเล็กอย่างเอ็นดู

 

“มีแรงแค่นี้เองหรอวะเฟีย...”

 

“กูต้องเก็บแรงเอาไว้ทำอย่างอื่นด้วยนี่หว่า รีบไปเถอะครับ กูหิวข้าว..” มาเฟียเปลี่ยนมาเป็นจับมือยาหยีและดึงให้เดินไปตามทางด้วยกัน ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับยาหยี คือช่วงเวลาที่มาเฟียมีความสุขมากที่สุดแล้วจริงๆ

 

……….……….

 

 

 

 

หลังจากที่เสร็จสิ้นการประชุม ฮะเก๋าเดินแยกออกมาจากกลุ่มเพื่อมุ่งตรงมาหาคนที่นัดกันเอาไว้ก่อนเริ่มประชุม ชายหนุ่มเดินตรงเข้ามาหาคนที่นั่งส่งยิ้มอยู่ใต้ร่มไม้ ในมือมีกระดานสเกตกับหนังสือเรียน ไม่ว่าจะมองมากี่ครั้งก็ได้รับรอยยิ้มแบบนี้กลับมาเสมอ

 

“รอนานมั้ยมึง...”

 

“ไม่นานเลยพี่หิน นี่ยังแปลกใจเลยว่าทำไมครั้งนี้ประชุมกันจบเร็วจังวะพี่ เป็นไงบ้าง... ตกลงปีนี้จัดงานอะไร” คนถูกถามส่ายหน้าไปมา ถึงแม้จะเสร็จสิ้นการประชุมแต่กลับไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ยิ่งมีแรงกดดันมากเท่าไหร่ และยิ่งต้องแบกรับความคาดหวังมากเท่าไหร่ ยิ่งทำให้ต้องใช้ความคิดอย่างรอบคอบมากเท่านั้น

 

“ยังสรุปไม่ได้เลยว่ะ เห็นว่าพรุ่งนี้ต้องคุยกันอีกที กูเองก็ไม่มีความคิดอะไรดีๆ จะเสนอด้วย ได้แต่รอฟังพวกพี่หยีอีกทีเหมือนกัน แต่ตอนนี้ช่างเรื่องนั้นก่อนเหอะ หิวมั้ย ไปหาอะไรกินกันป่ะวะ กูโคตรหิวเลย...”

 

“ท่าทางจะหิวจริงๆ นะพี่หิน งั้นไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือเจ้าประจำกันมั้ย ร่างกายต้องการสารอาหารมาก วันนี้ร้อนทั้งวันทำเอาจะละลายตายคาโต๊ะเรียน” ฮะเก๋าหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเหงื่อที่ไรผมและใบหน้าให้กับปีน คนถูกดูแลเอาใจใส่ก็ได้แต่ยิ้มอย่างปลื้มใจ

 

ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมาก ไม่ได้หวานขึ้นจนผิดหูผิดตา แต่ก็มีการดูแลเอาใจใส่จากฮะเก๋ามากขึ้นกว่าปกติเช่นกัน ปีนเองก็รู้สึกดีที่ความสัมพันธ์มันค่อยๆ พัฒนาแบบค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปแบบนี้

 

“ก็ดีว่ะ ไม่ได้แวะไปนานแล้วเหมือนกัน เดี๋ยวซื้อกลับไปฝากลูกแก้วด้วย” ฮะเก๋าวางมือลงบนผมปีนและยีเบาๆ ตบปุๆ ส่งยิ้มให้ด้วยความรู้สึกดีที่ก่อเกิดขึ้นมาเพิ่มเติมทีละนิด ทีละน้อย ค่อยๆ เพิ่มมันเรื่อยๆ เพื่อความมั่นคงในความสัมพันธ์ที่กำลังก่อเกิด

 

“พี่หินรู้ป่ะ วันนี้มีสาวมาจีบไอ้เปาเว้ย น่าจะต่างคณะแหล่ะ เพราะถ้าอยู่คณะเราก็น่าจะรู้ว่าไอ้เปามันคบกับพี่เมาแล้ว ทีนี้ไอ้เปามันก็เชิดใส่เฉยเลย มันทำท่าสะดิ้งเลียนแบบพี่เมา จีบปากจีบคอใส่เขาหน้าตาเฉย รายนั้นก็หน้าม้านกลับไปเลย เล่าแบบนี้พี่หินอาจจะไม่ขำ แต่ผมกับไอ้น้ำนี่แทบลงไปกลิ้งที่พื้น” ปีนเล่าไปด้วยยิ้มไปด้วย ฮะเก๋าเผลอมองรอยยิ้มสดใสของปีนจนแทบไม่ได้ฟังในสิ่งที่คนข้างกายพูดเลยสักนิด

 

“พี่หิน... พี่หิน... พี่หินเว้ย” ปีนสะกิดฮะเก๋าและเขย่าแขนจนรู้สึกตัว ฮะเก๋าเกาท้ายทอยแก้เก้อ ถูกจับได้ว่ามองปีนอย่างไม่วางตา ยิ่งเห็นหน้าเจือสีแดงจางๆ นั่น ยิ่งไม่อยากจะละสายตาไปไหน

 

“วันนี้มึงดูอารมณ์ดีนะ” ตั้งแต่วันที่ออกปากของเริ่มต้นสานความสัมพันธ์กับปีน ฮะเก๋าก็ขับรถแวะเวียนไปรับปีนที่บ้านในเกือบทุกวัน เพราะจะได้ไปกลับด้วยกัน เพิ่มช่วงเวลาดีๆ ที่จะได้อยู่ด้วยกันให้นานขึ้น และที่สำคัญ ในบางวันปีนก็จะมานอนค้างที่บ้านของฮะเก๋าอีกด้วย

 

“อ่ะแน่นอน คนหน้าตาดีมักจะอารมณ์ดีแบบนี้แหล่ะพี่หิน อีกอย่างยิ่งได้เห็นพี่หินยิ้มแบบนี้ ผมก็ต้องอารมณ์ดีเป็นธรรมดา ผมน่ะชอบเวลาที่พี่หินยิ้มแบบนี้ที่สุดเลยนะ” ปีนเดินล้วงกระเป๋านำหน้าไป ฮะเก๋าเกาท้ายทอยแก้เก้อ อยู่ดีๆ ก็รู้สึกเก้อเขินขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ เพียงแค่ปีนพูดคำว่าชอบออกมาอย่างตรงไปตรงมาแบบนั้น

 

“พี่หิน... ยืนยิ้มอะไรอยู่คนเดียว ผมหิวแล้ว เรารีบไปกันดีกว่า เดี๋ยวคนเยอะต้องไปรอคิวนานนี่แสบท้องแย่ สงสัยเพราะอากาศร้อนมากถึงได้รู้สึกหิวได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้” ปีนยังคงพูดไปเรื่อย ในขณะที่ฮะเก๋าลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนอารมณ์ดีด้วยรอยยิ้ม

 

“มีอะไรหรือเปล่าพี่หิน” ปีนหยุดพูดและหันมามองหน้าคนที่วางมือลงบนหัวตนเองและตบเบาๆ

 

“คิดไม่ผิดจริงๆ นั่นแหล่ะ อยู่กับมึงแล้วรู้สึกดีจริงๆ” ความรู้สึกแบบนี้มันเกิดขึ้นแค่เฉพาะตอนที่อยู่กันตามลำพังกับปีนเท่านั้น มันชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ ปีนยิ้มรับอย่างภาคภูมิใจ ยกมือขึ้นตบที่แผ่นหลังของฮะเก๋าและตบเบาๆ ตอบกลับ

 

“เหมือนกันเลยว่ะ อยู่กับพี่หินแล้วรู้สึกดีจริงๆ ชอบพี่หินว่ะ” ปีนฉีกยิ้มกว้างและกอดคอฮะเก๋าเดินไปด้วยกัน ความตรงไปตรงมาและความจริงใจของปีนคือยาชั้นดีที่สามารถรักษาแผลใจของฮะเก๋าจนหายสนิทได้อย่างเร็ววัน

 

“ขี้โกงว่ะไอ้แสบ...”

 

“อะไรเล่าพี่หิน อย่างผมนี่เขาเรียกว่าซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเองต่างหาก พี่หินนั่นแหล่ะขี้โกง มาทำให้ผมชอบก่อนแบบนี้ ผมเสียเปรียบนะเว้ย” ปีนยังคงยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี เช่นเดียวกับฮะเก๋าที่ดูมีชีวิตชีวามากขึ้นกว่าช่วงก่อนหน้านี้

 

“กูทำอะไรวะ มึงมาชอบกูเองนะไอ้ปีน แต่เอาน่า ก็เจ๊าๆ กันไปก็แล้วกัน เพราะกูเองก็เริ่มชอบมึงแล้วเหมือนกันนี่หว่า...”

 

“วรั้ยๆ พี่เมาก็แบบไม่ได้จะมาแอบฟังหรือมาขัดอะไรหรอกนะตะเอง แต่แบบว่าน้องเปาให้พี่เมาตามมาเอาเป๋าตังจากน้องปีนอ่ะค่ะ” เมาเดินกรีดกรายเข้ามาแทรกกลางระหว่างฮะเก๋ากับปีนแบบหน้าตาเฉย แถมยังพูดจาเลียนเสียงและสำเนียงของโจ้อีกด้วย

 

“ไม่ต้องมาแซวกูเลยไอ้ห่าเมา แล้วเลิกทำท่าดัดจริตสักทีได้มั้ยวะ มันลามไปติดไอ้เปาด้วยแล้วมึงรู้บ้างมั้ย...”

 

“แหมๆ ไม่ต้องสนใจพี่เมากับน้องเปาหรอกนะคะ เชิญจีบกันตามสบายเลยค่า พี่เมาจะเหยียบเรื่องที่น้องเก๋ากับน้องปีนจีบกันอยู่ให้กระหึ่ม เอ๊ย ให้เงียบเชียบที่สุดเลยจ้า ไม่ต้องห่วงนะคะ โฮะๆ” มาป่วนเสร็จเมาก็วิ่งไปทันที ตอนนี้ทุกคนต่างยกให้เมากับเปาเป็นคู่บ้าของชาวสินกำไปเรียบร้อยแล้ว

 

“ผมรู้แล้วว่าเพื่อนผมมันได้เชื้อบ้ามาจากใคร สงสัยมันจะซึมซับผ่านทางผิวหนังและการจ้องตาแน่ๆ” ปีนส่ายหน้าอย่างระอาใจกับทั้งเพื่อนสนิทและแฟนเพื่อนที่พากันเพี้ยนแบบสุดกู่ไปแล้ว

 

“อย่าไปสนใจมันเลย ว่าแต่ถ้ามีคนรู้ว่ากูกับมึง... รู้สึกดีๆ ต่อกัน มึงจะอายมั้ยวะ...”

 

“โหย! นี่มันยุคไหนแล้ววะพี่หิน เรื่องแบบนี้มันน่าอายตรงไหน มันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว อีกอย่างที่กลุ่มเราก็มีแต่คบกันเองทั้งนั้น เพิ่มมาอีกสักคู่จะเป็นไรไป แต่จะว่าไปเราก็ยังไม่ทันได้คบกันสักหน่อย ก็แค่เริ่มต้นเท่านั้นเองนี่นา ไม่เห็นจะต้องสนใจใครเลย เห็นหล่อๆ หน้าใสๆ แบบนี้ ผมก็หน้าด้านได้ที่เลยนะเว้ย” ฮะเก๋าล็อกคอปีนแน่นๆ ลากให้เดินไปตามทางด้วยกัน เจ้าตัวรู้สึกว่าตนเองคิดถูกแล้วจริงๆ ที่ตัดใจจากความรู้สึกเดิม และเริ่มต้นค้นหาความรู้สึกที่มีกับปีนอย่างจริงจัง

 

 

 

 

โจ้คุยโทรศัพท์กับคนรักอยู่ที่โซฟาแต่สายตาก็จ้องมองเพื่อนสาวสุดที่รักไม่วางตา มองตั้งแต่ที่ใหญ่เปิดน้ำล้างแก้วจนตอนนี้ผ่านไปเกือบห้านาทีก็ยังยืนอยู่ที่เดิม ยังคงล้างแก้วใบเดิม และยังคงปล่อยให้น้ำไหลรินทิ้งด้วยความเหม่อลอย

 

“โอ้ย... พี่ปั้นแค่นี้ก่อนนะ โจ้ไม่ไหวจะเคลียร์ อ่อนเพลียไม่อยากจะเซด... ไว้พรุ่งนี้เจอกันนะคะที่รัก ฝันดีค่ะ” ตั้งใจว่าจะทำเป็นไม่สนใจเพื่อจับตามองดูปฏิกิริยาและท่าทางของใหญ่ดูสักพัก แต่พอมองแล้วรู้สึกว่ามันน่าขัดใจไปเสียทุกอย่าง ท่าทางแบบนี้อยากจะขอซื้อแล้วเอาไปขุดหลุมฝังมันทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด

 

“เอ้าๆ หล่อนจะเปิดน้ำทิ้งให้มันสิ้นเปลืองไปถึงไหนยะ รู้จักมั้ยคะมึง ประหยัดอ่ะค่ะ” โจ้เดินเข้ามาปิดน้ำและดึงแก้วออกจากมือใหญ่ ดูท่าจะอาการหนักมากกว่าที่คิด ที่จริงก็มองออกอยู่หรอกว่าเพื่อนรักของตนเองอาการไม่ปกติ แต่ก็ไม่ได้เข้ามายุ่งวุ่นวายอะไรมาก จนถึงที่สุดแล้วมันไม่สามารถอดรนทนเฉยได้ เลยต้องมาจัดการด้วยตัวเอง

 

“ตุ๊ด... กูสูญเสียการควบคุมว่ะ กูว่ามันแย่ลงทุกวัน ทำไมวะ...”

 

“ก็เพราะว่ามึงรักเขาไง เพราะว่ามึงตัดใจจากเขาไม่ได้ไงคะชะนี มันเป็นคำตอบเดียวที่ตรงตัวและชัดเจนที่สุด เพียงแต่ว่ามึงพยายามที่จะเลี่ยงและไม่อยากยอมรับเพราะทิฐิในใจของมึงเอง” โจ้ดึงใหญ่ให้เดินมาด้วยกันที่โซฟาตัวเดิม กดไหล่ทั้งสองข้างของเพื่อนสาวให้นั่งลงไป ทิ้งตัวลงนั่งคว้าหมอนมากอดเกยคางจ้องมองหน้าใหญ่อย่างเหนื่อยใจ

 

“กูไม่ได้อยากให้เพื่อนๆ มาเป็นห่วงเลยนะ แต่กูไม่มีกระจิตกระใจจะทำห่าอะไร ทั้งๆ ที่กูบอกกับตัวเองว่าดีแล้วที่ได้เห็นธาตุแท้ของคน จะได้ไม่ต้องข้องเกี่ยวกัน แต่พอเอาเข้าจริงๆ กูยังลืมความรู้สึกนั้นไม่ได้ว่ะ...” โจ้กุมมือใหญ่ขึ้นมาและกระชับแน่นทุกคนอาจจะมองว่าใหญ่เป็นคนที่ใจแข็งและเด็ดเดียว แน่นอนว่ามันเป็นเช่นนั้น แต่เฉพาะยามที่อยู่ต่อหน้าทุกคนต่างหาก

 

ตัวตนของผู้หญิงห้าวขาลุยคนนี้แสนจะอ่อนไหวและคิดมากกว่าที่ใครจะคาดคิด ยิ่งกับเรื่องละเอียดอ่อนยิ่งแล้วใหญ่ เรื่องความรักนี่ก็เป็นอีกเรื่องที่สามารถทำให้ใหญ่เขวได้มากเลยทีเดียว

 

“ความรู้สึกไหนวะ...”

 

“ก็ความรู้สึกที่คล้ายกับความรัก มันอาจจะไม่ทันเรียกว่าความรักได้อย่างเต็มปากเต็มคำ แต่มันก็ทำให้กูรู้สึกแปลกใหม่และรู้สึกดีมากเลยนะ กูนึกถึงเขา รอยยิ้ม สีหน้า แค่ได้ยินเสียงก็เหมือนจะตื่นเต้นหน่อยๆ แต่กูก็บอกตัวเองตลอดว่าผู้ชายคนนี้เจ้าชู้ ถ้าเผลอใจรักไปอาจจะต้องเสียใจได้... มึงว่ากูสับสนกับตัวเองหรือเปล่าวะ...”

 

“มากค่ะกูบอกเลย มึงสับสนแบบขั้นสุดเลยด้วยซ้ำ เอางี้ มึงตั้งสติดีๆ นะคะใหญ่ มึงตัดเรื่องเก่าๆ ทิ้งออกไปก่อน ไม่ต้องสนว่าพี่กอล์ฟจะเคยคบใคร ควงใคร หรือเคยอะไรยังไงกับใคร เอาแค่ตัวตนของพี่กอล์ฟอย่างเดียวแบบไม่เกี่ยวกับคนอื่นเลยนะ... ถ้าเขากลับตัวได้ แสดงความจริงใจออกมาให้มึงเห็นว่าพร้อมที่จะมีแค่มึงคนเดียว มึงจะกลับไปรู้สึกดีๆ แบบนั้นกับพี่เขาหรือเปล่า” โจ้ร่ายยาวด้วยความอัดอั้นตันใจกับบางเรื่องที่พวกยาหยีเพิ่งบอกกับตนเองเมื่อครู่ที่ผ่านมา เรื่องที่ปิดบังใหญ่กับตนเองมาตั้งหลายวันเรื่องนั้น

 

“ทุกคนบอกกูว่าอย่าปิดโอกาสตัวเอง ให้เปิดโอกาสเอาไว้เผื่อความรักดีๆ และคนดีๆ จะเดินผ่านเข้ามาในชีวิต แต่นี่มันไม่ใช่นิยายรักหวานแหววนะเว้ย กูจะมีค่าพอให้ใครสักคนยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อกูหรอวะ...”

 

“โอ๊ย! กูขอพาราสักแผงได้มั้ยคะ มึงอย่าเพิ่งคิดมากได้มั้ย อีกอย่างความมั่นใจในตัวเองที่เคยมีมันหายไปไหนหมด มึงสวย มึงรวย มึงมั่น ท่องเอาไว้สิคะใหญ่ อย่าพูดเหมือนว่ามึงไม่มีดีและไม่มีค่าอะไร มึงน่ะมีค่ากว่าชะนีอย่างยัยดาวนี่กับยัยจีนเตี๊ยะมัดรวมกันเสียอีก อย่าดูถูกตัวเองสิ สอนไม่รู้จักจำ” ใหญ่ยกมือขึ้นไหว้โจ้ทันที ทำหน้าตายใส่แบบไร้ความรู้สึก โจ้อยากจะทึ้งหัวตัวเองแรงๆ แต่เพราะเป็นคนที่ไม่ชอบทำร้ายตัวเองให้เจ็บ เลยหันมาทึ้งหัวใหญ่แทน

 

“โอ๊ย! ตุ๊ด... กูเจ็บนะอีดวก อีปลวก อีปรสิต อีหิดไดโนเสาร์ อีบ้า” ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอัดอั้นตันใจหรือเพราะความเคยชิน ใหญ่จึงสวนกลับด้วยการด่าโจ้เหมือนทุกที โจ้กลับรู้สึกดีมากกว่าที่ใหญ่นั่งทำหน้าซังกะตายเสียอีก

 

“ด่ากูเลยค่า มึงด่าออกมาเยอะๆ เผื่อว่ามึงจะได้หายอัดอั้นตันใจ ถ้าด่ากูจบแล้วก็ช่วยตั้งใจฟังในสิ่งที่กูอยากจะพูดสักหน่อย เผื่อว่ามึงจะรู้สึกดีมากขึ้น” ใหญ่ทิ้งตัวลงนอนหนุนตักโจ้และกอดแขนเพื่อนรักเอาไว้แนบแน่น รู้สึกเป็นตัวของตัวเองมากที่สุดยามที่ได้อยู่กับโจ้และได้พูดคุยกันอย่างเปิดอก

 

“ถ้ามึงเป็นผู้ชายแท้ๆ กูคงจับทำผัวไปแล้ว...”

 

“ซู่เลยค่ะมึง ขนกูนี่ลุกขึ้นเลยค่ะอิใหญ่ มึงพูดห่าอะไรขึ้นมา มันผิดผีนะคะ กูไม่ใช่เลสเบี้ยนนะมึง กูเป็นตุ๊ด กูกินผู้ชายเป็นอาหาร กูไม่กินเพศแม่มันบาป” ใหญ่หัวเราะเบาๆ กับคำพูดคำจาของเพื่อนสาวในร่างชายคนนี้

 

“ฮ่าๆ งั้นเลยหรอวะ กูก็ไม่อยากกินของแปลกสักเท่าไหร่หรอก แต่กูดีใจที่มึงเป็นเพื่อนกูนะเว้ย รักมึงจะตายแล้วตุ๊ด” โจ้ลูบหัวสางเส้นผมของใหญ่ไปมาอย่างปลอบประโลม เข้าใจว่าคนเพิ่งเคยมีความรักแล้วดันมาเจอเรื่องหนักๆ แบบนี้มันก็ต้องมีเขวกันบ้าง แต่ก็คิดว่าใหญ่จะตั้งตัวได้ด้วยตัวเอง แต่ดูท่าคงจะคิดผิดไปจริงๆ นั่นแหล่ะ

 

“ว่าแต่มึงมีอะไรจะคุยกับกูวะ จะบอกอะไรกู...”

 

“อ้อ... เรื่องนี้กูเพิ่งรู้มาจากยาหยีว่ะ พวกนั้นมันปิดเงียบไม่บอกให้กูกับมึงรู้เลย คืองี้... พี่กอล์ฟเขามาหามึงที่คณะหลายวันแล้ว มาทุกวันแต่พวกไอ้หยีก็ไม่เคยให้มาเจอกับมึง เหมือนพวกมันจะกันเอาไว้เพื่อไม่ให้พี่กอล์ฟมายุ่งวุ่นวายกับมึงได้...”

 

“กูก็ถามไปนะว่าได้มีเรื่องมีราวอะไรกันหรือเปล่า ก็อย่างที่รู้ว่าคนกลุ่มนี้เขาค่อนข้างอารมณ์ร้อนกันทุกคน ดูจากแฟนเป็นต่อเป็นต้น... แต่ก็ไม่มีเรื่องอะไรกันนะ เหมือนพี่กอล์ฟจะพยายามสะกดอารมณ์น่าดู คงไม่อยากมีเรื่องกับเพื่อนเราด้วย...”

 

“แล้วยังไงต่อวะ กูเหมือนจะดีใจอยู่หรอกนะที่เขามาหา แต่มันก็ไม่ได้พิสูจน์ให้กูรู้ได้เลยนี่หว่าว่าเขาจะกลับตัวได้อย่างที่มึงว่า” ใหญ่หลับตานิ่ง ไม่ชอบที่ตัวเองอ่อนแอกับเรื่องรักๆ ใคร่ๆ แบบนี้เลย ต้องมาทำให้เพื่อนเป็นห่วงแบบนี้มันน่าโมโหตัวเองจริงๆ

 

“ก็นี่แหล่ะประเด็น จริงๆ พี่ปั้นเองก็บอกว่าไม่ให้กูยุ่ง ให้พี่กอล์ฟเขาแสดงความจริงจังจริงใจออกมาเอง แต่เท่าที่กูรู้มานะ ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องเมื่อวันนั้น พี่กอล์ฟก็ไม่ได้ยุ่งกับใครอีกเลย ทำตัวซึมเศร้าจนเพื่อนๆ พากันเป็นห่วง แล้วนังจีนเตี๊ยะเองก็โผไปหาที่เกาะใหม่เรียบร้อยแล้วด้วย ถ้าไม่เชื่อก็เข้าไปส่องเฟสนางได้เลยค่า นอนกกผัวใหม่บนเตียงแล้วอัพภาพโชว์หราขนาดนั้น มึงไม่ลงคลิปหลุดแถมมาเลยด้วยวะ ชิๆ ชะนีไร้แก่นสาน” โจ้อดที่จะพูดและบอกเพื่อนรักไม่ได้ ไม่อย่างนั้นทั้งใหญ่และกอล์ฟคงได้เป็นบ้ากับเรื่องความรักจนเพื่อนๆ ทั้งสองฝ่ายห่วงใยและอยู่ไม่เป็นสุขแน่ๆ

 

“กูก็ไม่ได้จะพูดเพื่อเชียร์พี่กอล์ฟหรอกนะ กูอยู่ทีมมึงนะใหญ่ เรื่องความรักมึงต้องเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะเอายังไง จะเดินหน้าหรือว่าหยุดอยู่กับที่แบบนี้ แต่ถ้าเป็นกู ไหนๆ ก็เดินหน้ามาถึงขนาดนี้แล้ว ลองเสี่ยงเดินต่อไปอีกสักหน่อยมันจะเป็นอะไรไปวะ บางทีสิ่งดีๆ มันอาจจะรอเราอยู่ก็ได้ใครจะรู้...”

 

“แล้วถ้าไอ้ที่รออยู่มันไม่ดีล่ะ...” โจ้ระบายลมหายใจช้าๆ กำมือทั้งสองข้างแน่นอย่างมันเขี้ยวในความดื้อของเพื่อนตนเอง ถ้าไม่ใช่เพราะว่ารักมากและหวังดี จะไม่มานั่งปลอบใจอยู่อย่างนี้เลย

 

“ถ้ามันไม่ดีจริงๆ มึงก็ตัดทิ้งไปจากใจได้อย่างไม่มีติดค้างเหมือนอย่างที่เป็นอยู่นี่ไง กูรู้นะว่าที่มึงยังตัดใจไม่ได้ เพราะมึงยังมองเห็นความดีที่มีอยู่ในตัวของพี่กอล์ฟอยู่บ้าง คนแบบมึงไม่ใช่คนโง่นะใหญ่ กูรู้ว่ามึงต้องคิดได้ว่าควรทำยังไง... ทุกอย่างขึ้นอยู่ที่ตัวมึงเอง” โจ้ลูบหัวใหญ่อย่างเบามือ ได้แต่หวังว่าเพื่อนของตนเองจะคิดได้และกล้าที่จะเผชิญหน้ากับความจริงที่เกิดขึ้นในใจดวงนั้น

 

“กูจะลองเดินไปข้างหน้าดูก็แล้วกัน แล้วถ้ามันไม่มีอะไรดีขึ้น ครั้งนี้กูจะตัดใจให้ได้โดยที่จะไม่ทำให้พวกมึงต้องมาเป็นห่วงแบบนี้อีก... กูรักมึงว่ะโจ้” ใหญ่ลุกขึ้นนั่งและหันมากอดโจ้แบบเต็มรัก เพื่อนรักต่างเพศที่เข้าอกเข้าใจกันได้เป็นอย่างดีที่สุดคู่นี้ เป็นคู่รักที่เข้าใจในตัวตนและความคิดของอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดีทีเดียว

 

“สู้ๆ มึงสวย มึงรวย มึงมั่น ท่องเอาไว้ กลับมาเป็นไอ้ใหญ่จอมวีนคนเดิมเร็วๆ นะ” นี่คือสิ่งที่ทุกคนต่างต้องการและเฝ้ารอ รอให้ใหญ่กลับมาเป็นเจ้ใหญ่ขาวีนจอมโหดคนเดิมสักที เพราะนั่นคือสิ่งที่แสดงให้ทุกคนรู้ว่า ใหญ่คนเดิมได้กลับมาแล้วนั่นเอง

 

..........100%..........

 

#สินกำ #ยุ่งนัก

โมเม้นน่ารักๆ แบบเบาๆ ของหินปีนตามที่มีคนเรียกร้องจ้า ส่วนเจ้ใหญ่ของเรายังดราม่ากับตัวเองไม่หาย จริงๆ แล้วเรื่องความรักนี่ถ้าใครไม่เจอกับตัวเองจังๆ จะสามารถพูดได้ทุกอย่างเลยค่ะว่าทำไมไม่ทำแบบนั้น ทำไมไม่ทำแบบนี้ ทำไมเจอคนไม่ดีแล้วยังจะไปเสียดายเสียใจ

แต่เชื่อเถอะว่า ถ้าคุณเจอเหตุการณ์แบบนั้นกับตัวคุณเอง บางทีสิ่งที่คุณเคยพูดมานั้น คุณก็อาจจะไม่สามารถทำมันได้เลยสักอย่างก็เป็นไปได้

ตอนนี้แต่งเกือบจบแล้วค่ะ แอบใจหายเบาๆ เหมือนกัน แต่ก็ให้จบนั่นแหล่ะดีแล้วเนอะ

เจอกันตอนหน้าค่า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

3,839 ความคิดเห็น

  1. #3389 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 06:01
    หินปีนหวานกันซะ เจ้ใหญ่สู้ๆนะ
    #3389
    0
  2. #3388 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 03:48
    ไม้กับโน่พูดถูกนะ เรื่องแบบนี้ในที่สุดก็ต้องให้เจ้าตัวเขาเคลียร์กัน ตัดสินใจโดยเองล่ะว่าจะเอายังไง เพราะเรื่องของหัวใจมันเปราะบาง และบางครั้งก็ต้องใช้เวลากันบ้างอ่ะนะ ส่วนโฟนแบงค์นี่ใครจะได้เซอร์ไพรซ์ก่อน จะปิดได้นานแค่ไหน จะตีกันก่อนได้เซอร์ไพรซ์กันไหมเนี่ย แล้ววันนี้ยาหยีเค้าเปิดเผยนะคะ ฮ่าๆๆ จะอยู่กับเมีย โอเคนะ ห้ามรบกวน คึคึ แล้วหินปีนกำลังน่ารัก อิเมาโผล่มาพาเค้าฮาหัวทิ่มเลยจ้า ฮ่าๆๆ เกรียนได้ทุกสถานการณ์จริงๆ คึคึ แล้วเจ้ใหญ่ของเพื่อนๆน้องๆ จะลองให้โอกาสตัวเองบ้างไหมน๊าาาาาาาาาาาา อารมณ์แบบนี้ใครก็สับสนล่ะโน๊ะ รู้สึกดีแต่การกระทำของอีกฝ่ายก็ทำให้เราระแวงอ่ะ มันพูดยากนะว่าจะยอมเสี่ยงอีกสักครั้งหรือจะตัดทิ้ง ทำใจ อะไรงี้อ่ะ
    #3388
    0
  3. #3386 Praew_Parichat (@26159) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 23:51
    เฮ้อ... เอาใจช่วยเจ้ใหญ่แบบสุดๆเลย พี่ขาลองดูอีกสักครั้งนะคะ


    #3386
    0
  4. #3384 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 01:57
    หินปีนน่ารักจัง 
    เจ้ใหญ่สู้ ๆ นะ กลับมาเข้มแข็งไว ๆ นะ 
    #3384
    0
  5. #3383 หิ่น (@bamboo30) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 00:41
    น่าลุ้นทุกคู่เลยค่ะ สนุกดี แอบชอบเป็นพิเศษโฟนแบงค์
    #3383
    0
  6. #3382 โนว เนม : ] (@patchalita) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 11:48
    เจ๊ใหญ่สู้ ๆ นะ ชอบหินปีน น่าร๊ากกกกกก
    #3382
    0
  7. #3381 E.L.F. club (@monsterclub) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 10:19
    หินปีนน่ารักก คิดถึงเมาเปา >3<
    #3381
    0
  8. #3380 Zyse Chanaphongmanon (@zysem00n) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 08:05
    รักใหญ่ รักโจ้ รักสินกำ รักเกรท
    #3380
    0
  9. #3379 eeDneaS (@taew1209) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 07:50
    หินปีนน่ารัก มีมุมหวานๆแบบนี้แล้ว ชอบที่หินเช็ดเหงื่อให้ปีน มันดูอบอุ่นมากเลย เขินฉากนี้มาก >////<. เจ้ใหญ่เดินหน้าลองอีกสักตั้งเลยเจ้ เจ้มีเพื่อนๆและน้องๆที่รักเจ้อยู่ข้างๆ พวกเขาจะคอยดูแลเจ้ เจ้ไม่ต้องกลัวนะ สู้ๆ / พี่เกรทสู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ ^^
    #3379
    0
  10. #3378 The white Death (@biwatikan32605) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 05:58
    หินปีน!! อ๊ายยยยย>///< น่ารักเป็นที่สุดอะ -[]- หินจ๊ะ น้องทำตัวน่ารักน่าหยิกขนาดนี่ หนูทนไปได้เยี่ยงไร? //อะ อิพี่เมาคะ ถ้าพี่ท่านจะสะดิ้งขนากนี้นะ ไปอยูกับเจ้โจ้ป๊ายยยย **#ใหญ่ สู้ๆน่ะ เดี่ยวไงพี่กอล์ฟก็มาดามใจเจ้แล้วน่าาาาา
    #3378
    0
  11. #3377 Produck (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 00:26
    ลองอีกสักทีนะใหญ่คนสวย ฝ่ายนั่นก็เริ่มเปลี่ยนแปลง แสดงความจริงใจแล้วละ
    #3377
    0
  12. #3376 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 00:20
    น่ารักเฮฮากันจริงๆ
    เจ๊ใหญ่สู้ๆ
    #3376
    0
  13. #3375 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 20:58
    ฮะเก๋ากับปินน่ารักอ่ะ ใหญ่เองก็สู้นะ เดินหน้าให้มันรู้แน่นอนไปเลย ไม่ต้องมาคาใจอีก
    #3375
    0
  14. #3374 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 20:26
    ใหญ่ สู้ๆ เว้ย
    ปีนกับหินก็น่ารักกก 
    #3374
    0
  15. #3373 kyu (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 14:52
    เมารู้โลกรู้555+
    #3373
    0
  16. #3372 Pat_SuJu13 (@kimjisun) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 11:53
    หินปีนค่อยๆ เพิ่มความมุ้งมิ้งขึ้นเรื่อยๆ
    เจ๊ใหญ๋ คนสวย คนรวย คนมั่น กลับมาเป็นแบบเดิมเร็วๆนะ เพื่อนๆน้องๆ จะเฉากันอยู่แล้ว
    #3372
    0
  17. #3371 PuiPui (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 11:46
    ชอบโมเม้นต์เจ๊โจ้เจ๊ใหญ่มากค่ะ เพื่อนรักเขาปลอบใจกันได้ฮาดีปลุกใจบ้างด่ากันบ้าง ลองดูอีกสักครั้งเนาะเจ๊ใหญ่เนาะให้โอกาสผู้ชายเจ้าชู้เลวๆชั่วๆมั่วไม่เลือกกลับตัวดู พี่กอล์ฟมันต้องมีความดีบ้างล่ะน่าเจ๊ถึงยังตัดใจไม่ได้ พวกเจ้าชู้แต่หยุดอยู่กับคนที่ใช่ก็มีนะเจ๊ไม่ต้องดูไกลไปถึงอิพี่เพียกับเป็นต่อ ใกล้ๆก็ไม้ทีกับน้องโน่ไง แล้วเจ๊ก็สวยแซ่บเลอค่าขนาดนี้พี่กอล์ฟไปไหนไม่รอดหรอกค่ะ ท่องคาถาเจ๊โจ้แล้วลุยดูสักตั้งนะคะ ท่องค่ะท่อง เจ๊สวย เจ๊รวย เจ๊มั่น สู้ๆ

    ปล. คุณนายแบงค์เมื่อไหร่นางจะเคลียร์กับสามีคะ
    #3371
    0
  18. #3370 mini_mickey (@nattymini) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 10:28
    สู้ๆค่ะใหญ่ลองเปิดใจอีกสักครั้งนะค่ะ
    #3370
    0
  19. #3369 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 10:25
    งานละมุนก็มา หินปีนนี่ถึงจะมาช้าแต่ก็ครองพื้นที่หัวใจคนอ่านไปได้แล้ว น่ารักจัง
    #3369
    0
  20. #3368 SungEun~ (@Kim_SungEun) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 10:14
    หวานกันได้อีกนะหินปีนเนี่ย แต่พี่เมาก็ยังอุตส่าห์มาป่วนเค้าได้อีกนะ เมาเปานี่ก็เหมือนกันเข้าไปทุกที55555 ส่วนเจ้ใหญ่นี่แบบเสียสูญจริงๆอ่ะ ชอบเวลาสองสาวเค้าคุยกันจัง เป็นฟีลแบบเพื่อนที่รักที่สุดที่เราสามารถพูดได้ทุกเรื่องอ่ะ
    #3368
    0
  21. #3366 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 09:22
    ทำไมปีนหินหวานขนาดน่านนนนนนล่าาาาาา น่ารักดีี
    ใหญ่สุดๆๆนะคร่าบบบบ พี่กอล์ฟพยายามเข้าา
    #3366
    0
  22. #3365 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 09:20
    ความรักทำให้เจ๊ใหญ่ขาวีนของเราถึงกับไปไม่เป็นเลย เฮ้อออ รีบๆเคลียร์กันนะคะแม่ยกเศร้าแทน อยากให้เจ๊มาร่าเริงเร็วๆ
    #3365
    0
  23. #3364 Pitchaa_PN (@pitchaa-pn) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 07:42
    รอๆๆๆเพราะเราเชียร์คู่นี้
    #3364
    0
  24. #3363 Jasmine (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 07:23
    รออ่านโฟนแบงค์เค้าเครียอยู่น้า ชอบคู่นี้
    #3363
    0
  25. #3362 badgirl Never Die (@mildbadgril) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 07:03
    ตอนต่อไปของเจ้ใหญ่ใช่ไหมคะ ลุ้นนน
    #3362
    0