My lovely Boy...โดนใจนัก จับรักซะให้เข็ด[Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 4 : My lovely Boy...♥ 03. วงเหล้า...มีเรื่องเล่ามากมาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    23 ต.ค. 56



 3. วงเหล้า...มีเรื่องเล่ามากมาย

 

ค่ำคืนแห่งการผ่อนคลาย ค่ำคืนแห่งการรวมตัว และศูนย์รวมของบรรดาเด็กสินกำมักจะเป็นบ้านหลังหนึ่งซึ่งอยู่ใจกลางเมืองหลวง บ้านที่อยู่ในหมู่บ้านจัดสรรที่ค่อนข้างหรูหรามีระดับ บ้านของรุ่นพี่ปีสามสุดหล่อที่ทำหน้าที่อบรมน้องๆ ในเมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมา

 

แต่ทว่าตอนนี้คุณเจ้าของบ้านกลับกลายมาเป็นพ่อครัวสุดหล่อที่รับหน้าที่ทำกับแกล้มให้ไอ้พวกขี้เมาทั้งหลายที่กำลังเคาะขวด ตีไห ไล่มอมเหล้ากันอยู่ที่ด้านนอกสนามหญ้าได้แดกกันอย่างอิ่มหนำสำราญ

 

“เอ้า...ชน!!!” เสียงจากด้านนอกดังเข้ามาทางด้านในตัวบ้าน คุณเจ้าของบ้านหรือพี่ยาหยีของน้องๆ ชายหนุ่มในชุดเสื้อกล้าม กางเกงบอลที่สวมเสื้อกันเปื้อนที่ดูเข้ากับเจ้าตัวอย่างประหลาด กำลังทำยำทะเลให้ตามที่ใครบางคนรีเควสมา

 

“แดกไม่เผ็ดใช่มั้ยครับ...” เอ่ยถามกับคนที่นั่งเท้าคางมองอยู่ตรงหน้า มาเฟียพยักหน้ารับทันทีแล้วฉีกยิ้มส่งกำลังใจมาให้ ยายีของมาเฟีย ได้ยิ้มตามอย่างห้ามไม่ได้

 

“ไม่มีสมาธิว่ะเฟีย มานั่งทำหน้าตาน่ารักทำห่าอะไรตรงนี้วะ ไปไหนก็ไปไกลๆ กูเลยไป” หยีส่ายหน้าไปมาด้วยความระอาใจ เพราะว่ามันน่ารักไง แบบมานั่งทำหน้าตาน่ารักใส่แบบนี้ใครมันจะไปสนใจสิ่งที่ทำมากกว่าสนใจมองหน้ามันวะ

 

“ไรวะยาหยี กูไม่ได้ทำอะไรเลยนะเว้ย...”

 

“ก็เพราะว่ามึงไม่ได้ทำอะไรยังไงครับ ไม่ช่วยกูสักอย่าง มานั่งน่ารักๆ อย่างเดียวคิดว่ามันช่วยให้งานเสร็จเร็วมั้ยครับ” หยียื่นมือข้างที่ยังไม่เลอะไปบีบจมูกของมาเฟีย ไอ้คนถูกบีบนี่ตีมือยาหยีอย่างแรงแล้วทำหน้าตูมใส่ มันคิดว่ามันทำหน้าแบบนี้แล้วน่ารักมากป่ะวะ ตอบให้เลยก็ได้ว่ามาก...

 

“ก็ไม่ได้มานั่งน่ารักเพื่อให้งานมึงเสร็จไวครับหยี แต่มานั่งน่ารักให้กำลังใจสามีผู้แสนดีต่างหาก” นี่เพราะว่าอยู่กันแค่สองคนเท่านั้น คนอื่นแม่งเห็นเหล้าดีกว่าใดใดในโลก มันเลยไปสุมหัวกอดคอกินเหล้าเคล้าเสียงฮากันอยู่ที่ด้านนอกนู่น

 

“กล้านะครับสัดเฟีย อยู่กับกูสองคนนี่กล้าจัง อยู่กับคนอื่นนี่ปฏิเสธหน้าตายฉิบหาย...ถามจริงเหอะมึงจะปิดทำไม” หยีเอียงคอแล้วเอ่ยถามมาเฟีย รายนั้นก็ฟุบหน้าลงบนโต๊ะแล้วช้อนตาขึ้นมอง พร้อมกับเคาะนิ้วลงบนโต๊ะแข่งกับไอ้พวกข้างนอกที่เคาะขวดเหล้าโหวกเหวกอยู่รึเปล่าล่ะเนี่ย

 

“ก็อยากให้เป็นแค่เรื่องที่รู้กันสองคน ไม่เห็นต้องให้พวกมันรู้เลยนี่หว่า...รู้แค่เราก็พอแล้ว” มาเฟียยักคิ้วให้ยาหยีแล้วยิ้มอย่างอ้อนๆ หยียิ้มมุมปากเล็กน้อย เจ้าตัวไม่ได้ใส่ใจหรือว่าสนใจเรื่องที่ว่าจะบอกหรือไม่บอก ใครจะรู้หรือว่าไม่รู้ก็ช่างมันประไร เอาแค่ว่าตัวเองกับไอ้มาเฟียรู้ก็พอแล้ว

 

ความรักที่มันยังคงเป็นเพียงแค่ความลับของคนสองคน ถึงเพื่อนๆ จะทำท่าเหมือนว่ารู้ถึงความลับนี้กันบ้างแล้ว แต่ทว่าทั้งมาเฟียทั้งยาหยีต่างก็ไม่ได้ตอบรับหรือว่าปฏิเสธออกไปอย่างจริงจัง มันอยากเข้าใจว่ายังไงก็ตามใจพวกมันก็แล้วกัน

 

“ก็ตามใจมึงครับ กูก็ไม่ได้อะไรหรอกนะกูแค่กลัวว่ามึงจะอึดอัด แต่กูก็ตามใจมึงอยู่แล้วเฟีย มาชิมดิว่าถูกปากหรือยัง” หยียื่นช้อนที่ตักน้ำยำส่งให้มาเฟีย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นิดๆ ผุดบนใบหน้าของมาเฟียเล็กน้อย เจ้าตัวลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วขยับเข้ามาหาคุณพ่อครัวสุดหล่อ พร้อมกับเขย่งตัวขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าน่ารักๆ ยื่นเข้าไปหายาหยีของมาเฟีย พร้อมกับกดจูบลงบนปากหยักๆ ของสุดที่รัก แต่ก็ไม่นานหรอกเพราะว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพังนี่นะ

 

“อื้อ...ถูกปาก อร่อยสุดแล้วคนนี้” มาเฟียจิ้มนิ้วลงบนอกแกร่งของยาหยีแล้วยิ้มอย่างแสนซนตรงไปให้สุดที่รัก ยาหยีวางช้อนลงพร้อมกับยกมือขึ้นกอดเอวของมาเฟียเอาไว้หลวมๆ มายั่วกันมากๆ แบบนี้คิดว่าไม่รู้สึกหรือไงวะเนี่ย เดี๋ยวพ่อกับจับมาฟัดให้หายซ่าเลยดีมั้ย

 

“อยากถูกแดกแทนกับแกล้มหรอครับเฟีย อย่าเซี้ยวมากนักเดี๋ยวกูจับกินมันที่ห้องครัวเลยนะมึง” มาเฟียพยักหน้าระรัวอย่างไม่ได้กลัวในคำขู่เลยสักนิด ยาหยียิ้มอย่างขำๆ พร้อมกับส่ายหน้าไปมาราวกับว่าระอาเหลือเกิน แต่ใบหน้าหล่อๆ นั้นกลับฉายแววเอ็นดูคนตัวเล็กกว่าอย่างชัดเจน

 

“กำลังอยากอยู่พอดีเลยมึง นี่ถ้าไอ้พวกนั้นมันไม่มานะรับรองเลยว่ากูให้มึงกินแน่ๆ เลยครับยาหยี” ยาหยีบีบจมูกรั้นๆ ของคนรักอีกครั้ง ก่อนจะก้มหน้าลงเพื่อที่จะจูบมาเฟียอีกหน แต่ทว่ามักจะมีมารหน้าหล่อๆ โผล่มาผจญตลอดนั่นแหล่ะ

 

“ไอ้หยีเว้ย...” เสียงของไม้ที่ดังขึ้นมานั้นทำให้ยาหยีกับมาเฟียถอยห่างออกจากกันทันทีอย่างอัตโนมัติ มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นทุกวันนั่นแหล่ะ จนบางทีมาเฟียก็แอบรำคาญใจที่ต้องทำตัวเหมือนกับว่าแอบคบแอบชอบกันแบบนี้

 

แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้อยากบอกออกไปให้ใครมันรู้นี่หว่า ถึงมันจะระแคะระคายกันอยู่ก็ช่างมัน คนไม่ยอมรับซะอย่างใครจะทำไมล่ะจริงมั้ย

 

“อะไรของมึงวะไอ้ไม้ แหกปากซะดัง” ยาหยีหันมาตั้งหน้าตั้งตาเทยำทะเลใส่จานให้มาเฟียเสียก่อน ก่อนที่จะเพิ่มรสชาติให้จัดจ้านด้วยการเพิ่มความเผ็ดลงไปเพื่อให้ไอ้พวกขี้เหล้าด้านนอกมันได้ซี๊ดซ๊าดกันตามที่มันขอมา

 

“ก็แบบว่าต้องส่งเสียงนำทางมาก่อนสิครับเพื่อน เผื่อว่าเพื่อนจะได้ตั้งตัวกันทันอะไรแบบนี้ ใช่มั้ยครับไอ้เฟีย” ไม้ยักคิ้วให้มาเฟียอย่างรู้ดีและเหมือนว่าจะรู้ทัน มาเฟียทำหน้าตากวนๆ ใส่พร้อมกับยักไหล่แบบไม่สนใจ เจ้าตัวตักยำที่ยาหยีตักใส่จานให้เข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ แทนการต่อล้อต่อเถียงกับไม้

 

“น้องกูอยู่ไหนวะ...” หยีเปลี่ยนเรื่องไปก่อนและเป็นเรื่องที่เอาไว้แซวไว้ล้อไม้ได้อย่างดี

 

“น้องมึงอ่ะหรอกูเพิ่งจะสะบัดหลุดมานี่แหล่ะ นั่งกอดแขนกูจนกูชงเหล้าไม่ได้เลยเหอะ...”

 

“ทำเหมือนไม่ชอบน้องมันเนอะ น่ารักซะขนาดนั้น” มาเฟียเองก็พอจะมองออกหรอกว่าไม้น่ะสนใจดีโน่อยู่บ้าง จะมากจะน้อยก็ยังไม่แน่ใจเท่าไหร่ แต่รู้อย่างนึงคือดีโน่น่ะทั้งรักทั้งหวงไอ้ไม้ทีคนนี้แบบโคตรๆ ของโคตรๆ

 

“เออ...ดีโน่น่ารักมากกูไม่เถียง แต่อย่างร้ายเลยน้องมึงอ่ะไอ้หยี แสบชะมัดเล่นเอาไม่มีใครกล้ายุ่งกับกูแล้วเหอะ แม่งจะฆ่าเค้าให้ตายกันเป็นรายๆ” ไม้ทำท่าสยองกับนิสัยแบบร้ายกาจของดีโน่ เจ้าตัวเป็นเด็กน่ารักอันนี้ไม่เถียง ดีโน่น่ารักกับตนเองมาก เอาอกเอาใจสารพัด แต่ทว่าด้วยนิสัยแบบโคตรคุณหนูที่เอาแต่ใจและเป็นศูนย์กลางของคนทั้งบ้าน ทำให้ดีโน่ค่อนข้างเอาแต่ใจ อยากทำอะไรก็ทำแบบไม่แคร์ใคร

 

มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร แต่ทว่าไม้เองก็ยังอยากมีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้เหมือนอย่างที่เคยทำ แต่ดีโน่จะจัดการผู้หญิงทุกคนที่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับไม้จนหมด ดีโน่น่ะร้ายกาจมากกว่าที่ใครจะคาดคิดซะอีก

 

“เอาน่า...มึงก็ท่องเอาไว้ว่านั่นน่ะลูกนักการเมืองใหญ่ ถ้ามึงไม่อยากถูกฆ่าตัดตอนก็อย่าทำลูกเค้าเสียใจแล้วกัน หึๆ” มาเฟียยิ้มอย่างกวนตีนส่งตรงไปให้ไม้เพื่อนรัก ก็ไม่ได้อะไรมากมายแค่อยากตอกย้ำให้มันรู้ว่าดีโน่น่ะลูกใคร แล้วก็เป็นการแกล้งไม้ทีไปในตัวอีกด้วย

 

“ขอบคุณครับไอ้เฟียที่ทำให้กูรู้สึกจิตตกมากกว่าเดิม...”

 

“พ่อดีโน่ไม่มีทางทำอะไรมึงหรอก ตราบใดที่มึงไม่ทำลูกเค้าเสียใจ ร้องไห้ หรือว่าอกหัก...”

 

“ขอบคุณครับไอ้หยีที่ช่วยกดดันกูอีกแรง สมแล้วที่มึงสองตัวเป็นผัวเมียกันแบบนี้” มาเฟียยักไหล่ใส่อย่างไม่สนใจอะไร ยาหยีก็หัวเราะในลำคอน้อยๆ ไม่ได้ตอบรับหรือว่าปฏิเสธใดๆ ทั้งนั้น

 

“พี่ไม้...” เสียงของดีโน่ที่ดังขึ้นมาทำเอายาหยีกับมาเฟียมองหน้าไม้ทีแล้วยิ้มล้อเลียนเพื่อนตัวเองทันที คนถูกล้อก็ได้แต่ระบายลมหายใจพร้อมกับหันไปมองทางต้นตอของเสียงที่ดังขึ้นมา

 

“เจ้าที่มึงแรงมากไอ้ไม้ กูว่ามึงทำใจเหอะมึงหนีดีโน่ไม่พ้นหรอก ท่องเอาไว้ว่าพ่อเค้าใหญ่ พ่อเค้าใหญ่ ทำลูกเค้าเสียใจมึงตายห่าแน่นอน” มาเฟียไม่ได้กดดันแค่พูดให้ไม้ทีเครียดเล่นๆ เท่านั้น พร้อมกับทำท่าเอามือปาดคอใส่ให้ไม้สะดุ้งเล่นๆ

 

“กูจะเป็นบ้าตาย อะไรในตัวกูที่ทำให้น้องมึงติดอกติดใจนักหนาวะเนี่ย...”

 

“พี่ไม้...แอบหนีมาอยู่นี่เองโน่ตามหาทั่วบ้านเลย” เจ้าตัวเดินเข้ามากอดแขนไม้ทีที่ไม่ได้เดินหนีหายไปไหน เพราะต่อให้หนีไปดีโน่ก็ตามหาเจออยู่ดี ทำอย่างกับบ้านมันใหญ่โตอะไรมากมายเสียเมื่อไหร่

 

“มีอะไรรึเปล่าโน่” ไม่ใช่ไม้ที่ถามแต่ทว่าเป็นมาเฟียที่เอ่ยถามขึ้นมา เจ้าตัวนั่งกินยำสุดอร่อยที่ยาหยีปรุงให้เป็นพิเศษ ส่วนอีกจานที่เตรียมยกไปเสิร์ฟนี่โคตรของโคตรแซ่บแบบอร่อยปากลำบากตูดมากอ่ะ

 

“ไอ้เมามันด่าโน่อ่ะ โน่ก็เลยจะมาฟ้องพี่ไม้ พี่ไม้ล่อมันให้โน่หน่อยดิ มันชอบว่าโน่แรดอ่ะ...โน่ไม่ได้แรดซะหน่อย ถึงจะแรดก็แรดกับพี่ไม้แค่คนเดียวอ่ะ” ดีโน่ส่งสายตาอ้อนๆ ใส่ไม้ที ทำเอาเจ้าตัวที่พูดเหมือนว่ารำคาญเสียเต็มประดาอดที่จะยิ้มอย่างเอ็นดูไม่ได้ ยาหยีกับมาเฟียยิ้มล้อเลียนก่อนที่จะพากันเดินยกกับแกล้มไปให้วงเหล้าข้างนอกที่มันเคาะชามเคาะไหแหกปากร้องเพลงกันอยู่ สงสัยมันจะอารมณ์ต่อเนื่องมาจากการรับน้องเมื่อตอนกลางวัน

 

“พี่ไม้จะไปไหนอ่ะ...” ดีโน่เอ่ยถามขึ้นเมื่อไม้ตั้งท่าจะเดินตามยาหยีกับมาเฟียออกไป เจ้าตัวมองสบตากับดวงตากลมๆ โตๆ ที่จ้องมองมาทางตนเองอย่างอ้อนๆ พร้อมกับระบายลมหายใจเล็กน้อย

 

“เบื่อโน่หรอ...” ดีโน่ปล่อยมือจากแขนของไม้ทีแล้วเม้มปากเล็กน้อย ดวงตากลมโตเสไปมองทางอื่นเหมือนว่าจะมีทีท่าน้อยใจ ก่อนที่จะดีโน่จะเดินออกมาจากไม้ที แต่ทว่าเดินมาได้แค่สองก้าวเท่านั้น มือหนาก็เอื้อมไปคว้าข้อมือของคนตัวเล็กกว่าเอาไว้ พร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย เหนื่อยใจกับตัวเองที่ไม่สามารถเมินเฉยกับท่าทีแบบนี้ของดีโน่ได้เลย

 

“ไม่ได้เบื่อ...อย่างอนดิโน่” ไม่ทีดึงดีโน่เข้ามาหาแล้วสวมกอดจากทางด้านหลังพร้อมกับเอาคางเกยลงบนไหล่ของดีโน่ คนตัวเล็กกว่าแอบยิ้มน้อยๆ อย่างไม่ให้ไม้ทีได้เห็น เดี๋ยวพี่ไม้ไม่ง้อขึ้นมาก็แย่น่ะสิ หึๆ

 

“ก็เห็นชอบหนีโน่ตลอดเลย พี่ไม้เบื่อที่โน่ชอบมายุ่งวุ่นวายหรอ ถ้าเบื่อก็บอกกันตามตรงอย่าทำแบบนี้กับโน่ ตั้งแต่เกิดมาโน่ไม่เคยชอบใครเหมือนที่ชอบพี่ไม้ก็จริง แต่ถ้าพี่ไม้ไม่ชอบโน่ก็บอกกันมาตามตรงเลย” ไม้ทีหอมแก้มดีโน่แรงๆ หนึ่งที พร้อมกับหมุนร่างของดีโน่ให้หันมาเผชิญหน้ากัน แล้วดึงดีโน่เข้าไปตรงมุมตู้เพราะหางตาของไม้ทีเห็นแว้บๆ ว่ามีใครสักคนเดินเข้ามา

 

“ก็ไม่ได้บอกสักคำว่าเบื่อ ทำไมขี้งอนแบบนี้ล่ะ ไม่น่ารักนะ...”

 

“ก็แหงล่ะสิ เพราะว่าโน่ไม่น่ารักไงพี่ไม้ก็เลยไม่รักโน่สักที โน่ไม่สวย ไม่มีนมตู้มๆ แบบที่พี่ไม้ชอบนี่นา รู้นะว่าพี่ไม้ชอบผู้หญิงแบบไหน...” ไม้จัดการปิดปากคนขี้งอนขี้น้อยใจด้วยปากหยุ่นๆ ที่ปิดลงไปแนบชิด และกดจูบลงไปอย่างแรงพร้อมกับกอดเอวของดีโน่เอาไว้แน่น ดีโน่ขยุ้มเสื้อของไม้ทีเอาไว้จนแน่น หัวใจมันรู้สึกลิงโลดทุกครั้งที่ถูกคนที่ตัวเองชอบมากๆ ง้องอนด้วยจูบที่แสนดูดดื่มแบบนี้

 

เพราะอย่างนี้ไงถึงได้ชอบงอนให้พี่ไม้งอ ทีนี้รู้รึยังล่ะว่าทำไมถึงชอบงอนน่ะ...

 

“ถ้าไม่รู้สึกอะไรด้วยแล้วจะทำแบบนี้ด้วยมั้ย...” เสียงนุ่มๆ ทุ้มๆ กระซิบถามแผ่ว พร้อมกับริมฝีปากที่งับใบหูของคนในอ้อมกอดเบาๆ ดีโน่ส่ายหน้าไปมาอยู่ที่อกแกร่งของไม้ทีด้วยความสุขล้นที่มี แกล้งงอนอีกนิดได้มั้ยเนี่ย ให้พี่ไม้ง้อที่เตียงได้ยิ่งดี

 

“ก็ไม่รู้เหมือนกัน เห็นพวกพี่ไม้ พี่แบงค์ กับคนอื่นๆ เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น ไม่รักก็พาไปเอาได้ตลอด แล้วจะให้โน่เชื่อได้ยังไงว่าพี่ไม้รู้สึกดีๆ กับโน่อย่างที่พี่ไม้บอกจริงๆ” ดีโน่กอดเอวของไม้ทีแล้วเงยหน้าขึ้นมอง คนถูกถามเองก็ตอบไม่ถูกเหมือนกันว่าอะไรยังไง ที่ดีโน่พูดมานั้นมันก็ถูก ตนเองก็เคยเป็นแบบนั้น ตอนนี้ก็ยังมีบ้างแต่โคตรของโคตรห่าง

 

“ก็ไม่เถียง แต่ก็อย่างที่บอก โน่พิเศษกว่าคนอื่น...” ไม้ทีส่งยิ้มให้กับคนที่เจ้าตัวชอบบอกคนอื่นว่าอยากจะหนีให้พ้นๆ แต่เอาเข้าจริงๆ แค่เจอสายตาละห้อยกับปากแดงๆ ทีเม้มแน่นแบบคนที่มีท่าทีน้อยใจ ก็ทำเอาใจอ่อนยวบไปเลยทันที

 

“โน่ไม่ได้อยากพิเศษกว่าคนอื่น แต่โน่อยากเป็นแค่คนคนเดียวที่พี่ไม้รัก...โน่ไม่ได้อะไรหรอกนะพี่ไม้ แต่พ่อโน่คงไม่ยอมให้ใครมาทำให้โน่เสียใจหรอก...” เจ้าตัวแสบยิ้มหวานให้กับไม้ที ก่อนที่จะเดินลั้ลลาออกมาจากมุมมืด ทิ้งให้ไม้ทียืนไว้อาลัยกับชีวิตที่ดันไปถูกอกถูกใจลูกเจ้าพ่อเข้า

 

“ท่าทางชีวิตกูคงจบไม่สวยแล้วสินะ...”

 

……….

 

 

ทางด้านนอกตอนนี้ก็ทำการนั่งล้อมวงจับกลุ่มเม้ามอยตามประสาคนช่างเม้า ไม่มีกฎนี่หว่าว่าผู้ชายห้ามเม้ามอย อยากจะบอกให้รู้กันถ้วนหน้าว่าไอ้กลุ่มนี้มันปากหมาปากจัดชนิดที่ว่าผู้หญิงนี่ต้องอายไปหลายตลบ อย่าได้ตกเป็นหัวข้อสนทนาของพวกมันกันเลยทีเดียว

 

“รับน้องวันนี้โคตรเหนื่อยเลยว่ะพี่แบงค์ เมื่อปีที่แล้วที่พวกพี่แกล้งพวกผมเนี่ยเหนื่อยแบบนี้มั้ยวะพี่” เวสป้ารับเหล้าจากไอ้เมาที่มันนั่งชงแจกจ่ายแบบโคตรโปร กรุณาดูชื่อมันแล้วกันนะว่ามันส่อและสื่อขนาดไหนว่ามันชอบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากเพียงใด

 

“เหนื่อยดิมึงกว่าจะเตรียมงาน กว่าจะทำกิจกรรมต่างๆ พวกกูแทบตายห่าคาที่ แต่แม่งสะใจได้ปลดปล่อย...เข้าใจความรู้สึกพวกกูกันแล้วใช่มั้ยมึง” แบงค์ยิ้มมุมปากน้อยๆ ยักคิ้วให้ไอ้พวกรุ่นน้องที่วันนี้มันได้ปลดปล่อยกันเต็มที่ ได้แกล้งน้องๆ ปีหนึ่ง แต่ถึงจะว่าเป็นการแกล้ง แต่มันเหมือนเป็นการสร้างสีสันให้กับการรับน้องให้มันครื้นเครงเสียมากกว่า

 

“ก็เข้าใจหรอกนะพี่แบงค์ เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งเลยพี่ แต่ผมไม่ใช่พวกชอบคิดแค้นใคร ปีที่แล้วถูกเล่นหนักแค่ไหน ปีนี้ก็ไม่คิดจะเล่นน้องกลับหรอก...”

 

“หรา...” เมาส่งเสียงลากยาวแบบเจ้าเล่ห์ แอบก่อกวนเพื่อนรักของตัวเองเสียหน่อย ไอ้เวสป้าเพื่อนรักมันทำเป็นพูดดีว่าไม่เจ้าคิดเจ้าแค้น ไม่แกล้งน้อง แล้วไอ้ที่มันสร้างเรื่องไว้เมื่อตอนกลางวันมันคือส้นตีนอะไรไม่ทราบวะครับ

 

“อะไรของมึงไอ้เมา อย่ามาทำหน้าตากวนตีนพร้อมกับลากเสียงยาวแบบนี้ดิวะ มันยิ่งอัพเวลความกวนส้นตีนของมึงเพิ่มไปอีก” เวสป้าส่ายหน้าไปมาพร้อมกับมองดูยาหยีกับมาเฟียที่เดินออกมาจากบ้านด้วยกัน พร้อมกับกับแกล้มที่มั่นใจว่าต้องจี๊ดจ๊าดซี๊ดซ๊าดแบบสุดๆ อย่างแน่นอน

 

“ก็กูหมั่นไส้มึงไงครับไอ้ป้า ทำเป็นพูดดีเหมือนตัวเองเป็นคนดี ได้ข่าวมึงเล่นซะน้องเค้าทั้งอายทั้งปรี๊ดเลยนะครับเพื่อน แต่ก็น่ารักจริงๆ นั่นแหล่ะเด็กพี่เวสป้าน่ะ ฮ่าๆ” อันนี้แอบแซวไอ้ป้าเพื่อนรักมันสักดอก มันเล่นแบบนั้นถ้าเด็กคนนั้นไม่มีระดับความหนาของหน้าสูง ก็คงต้องอายคนทั้งคณะอยู่แล้วหล่ะ เจอความเสี่ยวของไอ้ป้ามันเข้าไปแบบนั้น ถ้าไม่ปรี๊ดแตกก็ระทวย...ฟันเฟิร์ม

 

“ใครว่าไอ้ป้ามันเล่นวะ...มันเอาจริงต่างหาก” บอยกอดไหล่เมาแล้วตบบ่ามันเบาๆ สองสามที พร้อมกับพยักพเยิดหน้าไปทางไอ้คุณเพื่อนเวสป้าที่ยักคิ้วแกว่งแก้วเหล้าแล้วพยักหน้ารับอย่างไม่คิดจะเถียง ก็ไม่รู้ว่าจะเถียงไปทำไมนี่นะ เพราะที่ไอ้บอยมันพูดมาก็เรื่องจริง

 

“นี่มึงไม่คิดจะปฏิเสธสักนิดรึไงวะไอ้ป้า น่ารักแค่ไหนวะกูอยากเห็นแบบชัดๆ จริงๆ” เพราะว่าโฟนเรียนอยู่นิเทศกว่าจะมาถึงก็ตอนที่เด็กของไอ้ป้าทาหน้าเพ้นท์หน้าไปเรียบร้อยแล้ว แต่ถึงจะมองไม่ชัดเท่าไหร่ก็พอจะมองออกว่าน่ารักอยู่

 

“โหยยยย โคตรน่ารักเลยพี่โฟน อยากให้พี่โฟนได้เห็นฉิบหายอ่ะ แต่คงจะไม่ใช่สเป็คพี่โฟนหรอกมั้งเพราะเห็นพี่ควงแต่คนสวยๆ ทั้งนั้นเลยไม่ใช่หรอวะพี่” เวสป้ายักคิ้วให้กับรุ่นพี่ต่างคณะ โฟนยักไหล่น้อยๆ แล้วกอดคอแบงค์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ชนแก้วกันพร้อมกับยักคิ้วใส่กันแบบรู้ความหมายกันดี

 

“แน่นอนเว้ย...พวกกูเน้นสาวๆ สวยๆ  ไม่เน้นกินพวกเดียวกันเองหรอก แต่กูเชื่อว่าต้องน่ารักจริงไม่อย่างนั้นคนแบบมึงคงไม่ดูสนใจมากขนาดนี้หรอก” เป็นเรื่องที่รู้ๆ กันอยู่ว่าแบงค์กับโฟนเนี่ยชอบควงสาวๆ สวยๆ แบบกวาดเรียบกันมาหลายรายแล้ว มันเป็นเรื่องธรรมดาของพวกเจ้าชู้ที่ชอบเปลี่ยนคู่ควงไปเรื่อยเปื่อย ไม่เห็นว่าทั้งโฟนทั้งแบงค์จะจริงจังกับใครเลยสักที

 

“แต่กูก็ไม่ได้อะไรกับเรื่องความรักแบบชายชายหรอกนะ ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับความรู้สึกของแต่ละคนว่ะ ถ้ามึงคิดว่าใช่มึงก็จีบไปเลยไอ้ป้า จับจองไว้ซะขนาดนี้แล้วอย่าทำให้น้องมันอับอายเพราะว่ามึงแค่เล่นๆ หรือว่าแค่แกล้งเท่านั้นนะเว้ย” แบงค์ออกตัวก่อนทันทีเพราะตนเองไม่ได้คิดรังเกียจอะไรกับการที่คนรอบข้างจะคบกับเพศเดียวกัน ก็อย่างที่บอกไปแล้วว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของหัวใจ ความชอบของใครก็ของมัน

 

“จีบดิพี่ ไม่จีบได้ไงจองเอาไว้แล้ว และต้องจีบให้ติดด้วย ก็บอกแล้วว่าถ้าใครแย่งพ่อจะเอาพู่กันเสียบให้ตายห่าเลย...”

 

“ถ้าเรื่องเรียนพวกมึงจริงจังกันแบบนี้บ้างก็คงจะดีนะไอ้เด็กปีสอง” ยาหยีเดินเข้ามาได้ยินบทสนทนาพอดี พ่อครัวหนุ่มวางจานยำรสเด็ดลงกลางวงเหล้า รู้สึกเหมือนว่าจะมีปอบหล่อๆ ลงทันที เหมือนพวกมันตายอดตายอยากกันมาชาติเศษ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ก็เพิ่งเอากับแกล้มมาให้มันกันตั้งหลายอย่าง

 

“โห่...พี่หยีคร้าบ ไอ้ตั้งใจเรียนพวกผมก็ตั้งใจเรียนแล้วพี่ แต่ตอนนี้อยากจะตั้งใจรักดูบ้าง ที่ผ่านมาหนึ่งปีนี่ไม่มีความรักอะไรกับใครเค้าเลยนะเว้ยพี่ มาเจอคนถูกใจทั้งทีก็ต้องลุยให้เต็มที่ ใช่มั้ยไอ้เมา” เวสป้าเหล่ตามามองไอ้เมาเพื่อนรักแบบเจ้าเล่ห์นิดๆ ทุกคนมองตามสายตาของเวสป้าไปทางหน้าเมาที่ตอนนี้กำลังนั่งกระดกเหล้าเข้าปากอยู่ เจ้าตัวมองหน้าทุกคนแบบรอบวงที่อยู่ดีๆ ก็มาจับจ้องมองหน้าตนเองกันทั้งก๊กแบบนี้

 

“อะไรของมึงวะครับไอ้ป้า อยู่ดีๆ โบ้ยมาทางกูแบบนี้หมายความว่าไงวะ หาพวกรึไงมึง เสียใจกูไม่สนใจเรื่องความรักเว้ย คนแบบกูสนแต่เรื่องเหล้าเท่านั้น” เมายักคิ้วให้กับไอ้ป้าเพื่อนรัก แล้วเนียนแอบจิ้มหมึกกินในตอนที่ทุกคนเอาแต่มองหน้าตนเองด้วยความสงสัย

 

“ก็เปล่า...ก็แค่รู้สึกว่ามึงอาจจะอยากลองกินซาลาเปาขาวๆ อวบๆ อะไรแบบนั้น ก็เห็นมองไม่วางตาเลยนี่หว่า...” คำพูดของเพื่อนป้าทำเอาไอ้เมาสำลักทันที หมึกที่กำลังเคี้ยวอยู่นั้นมันเอาหนวดมาพันคอซะงั้น ไอ้ป้ามันตบเข่าดังฉาดแม่งหัวเราะแบบโคตรสะใจแบบนั้นมันคือห่าอะไรวะ

 

“อะไรๆ แอบมีความลับกับเพื่อนกับพี่แบบนี้คือห่าอะไรไอ้เมา บอกมาเลยมึงว่ามันคืออะไร...” บอยที่ไม่ทันได้สังเกตอะไรเพราะมัวแต่หลีน้องๆ ตลอดทั้งวัน ไม่เหมือนเวสป้าที่ทั้งรู้ทั้งเห็นถึงสายตาของไอ้เมาเพื่อนรักแบบเต็มๆ

 

“หือ...ก็ไม่มีอะไรนี่หว่า ก็แค่มองไปเรื่อยๆ ไม่ได้ไปจับไปจองอะไรกับใครเค้าเหมือนอย่างที่ไอ้เจ้าเล่ห์บางตัวมันทำหรอก” ถึงปากจะพูดออกไปแบบนั้น ถึงจะทำเป็นไม่ได้สนใจไม่ได้คิดอะไร แต่ไอ้หน้าขาวๆ ของเด็กคนนั้นก็ดันลอยมาซะงั้น ทำเอาเมาสำลักเหล้าต่อทันที

 

“นี่คือผลกรรมของคนที่ปิดบังเพื่อนใช่มั้ยวะไอ้ป้า...” แฟ้บเกาะไหล่เมาแล้วตบหลังมันเบาๆ เวสป้ายักคิ้วพร้อมกับยิ้มอย่างเยาะๆ เพื่อนตัวเองที่ดันปากดีมาว่าแต่คนอื่น ทั้งๆ ที่ตัวเองก็แอบคิดมิดีมิร้ายกับเด็กมันเหมือนกัน...เอ่อ ไม่ถึงขั้นนั้นมั้งครับ

 

“ก็น่าจะอย่างนั้นแหล่ะมั้ง แต่อย่าไปใส่ใจมันเลยเดี๋ยวหางมันก็โผล่เองนั่นแหล่ะ ลองยิ่งได้มาเป็นน้องรหัสแบบนี้...ไอ้เมามันคงไม่ปล่อยให้พลาดหรอก หึๆ” ก็แค่แกล้งปล่อยระเบิดให้รู้โดยทั่วกันเท่านั้นว่าไอ้เมามันเองก็กำลังเล็งน้องรหัสของตัวเองอยู่เหมือนกัน จะได้ไม่ถูกครหาว่าจ้องจะแดกน้องรหัสตัวเองอยู่คนเดียว

 

“อะไรๆ ไอ้เมามึงเล็งเพื่อนเด็กไอ้ป้าอยู่หรอวะ แหมๆ” เสียงแซวทั้งของเพื่อนของพี่ดังขึ้นมาทันที พวกนี้ไม่ค่อยมีความลับต่อกันเท่าไหร่ พวกเราคบกันด้วยใจและเหล้าอ่ะครับ เหอะๆ

 

“เล็งอะไรกันเล่า...เอ้าๆ มองหน้าผมทำไมกันวะพี่ ก็ไม่ได้เล็งอะไรแบบไอ้ป้ามันนะเว้ยพี่ ผมก็แค่มองแบบศึกษาว่าที่น้องรหัสก็เท่านั้นเอง...”

 

“หรา...” เสียงลากยาวพร้อมกับสีหน้าของทั้งเพื่อนและทั้งพี่ที่ดูจะจับผิดนี่มันคือห่าอะไรมิทราบวะครับ ก็แบบเด็กมันก็แค่น่ามองก็เลยมองไม่ได้รึไงก็ไม่รู้

 

“เลิกแกล้งมันเหอะพวกมึงอ่ะ รีบๆ กิน รีบๆ เมาแล้วรีบๆ พากันกลับบ้านเลยไป กูง่วงนอนจะตายแล้วเนี่ย” มาเฟียอ้าปากหาวหวอดๆ ทั้งๆ ที่วันนี้ก็ไม่ได้เหนื่อยอะไรแบบไอ้พวกสินกำที่ทำกิจกรรมมาทั้งวัน แต่คนมันง่วงนอนนี่หว่าจะให้ทำไงได้ อีกอย่างอยากเนียนลากยาหยีของมาเฟียไปกอดไปกกไม่อย่างนั้นคงนอนไม่หลับแน่ๆ

 

“แหมๆ มึงจะรีบนอนไปไหนวะไอ้เด็กอนามัย ง่วงมากก็ไปนอนก่อนไปเดี๋ยวกูดูแลผัวมึงให้ เนอะยาหยี” แบงค์หันมาจิกมาเฟียเหมือนอย่างที่ชอบทำ ยกมือขึ้นกอดไหล่หยีแล้วเอาหัวถูไหล่มองอย่างอ้อนๆ แต่มันดูอ้อนมืออ้อนตีนจนมาเฟียแทบอยากจะพุ่งเข้ามาถีบแบงค์ด้วยความรักสักดอกสองดอก

 

“มึงก็ชอบไปแหย่มันอยู่ได้เนอะ ง่วงก็ไปนอนไปเฟียเดี๋ยวกูเคลียร์ไอ้พวกขี้เมาเอง...” มือหนาๆ ยกขึ้นวางบนหัวของมาเฟียแล้วลูบเบาๆ ท่ามกลางสายตาแซวๆ กับเสียงเป่าปากแบบที่ทุกคนมักจะพร้อมใจกันแซวเวลาที่หยีเฟียเค้าทำเนียนใส่กันแบบนี้

 

“ห่างกันไม่ได้เลยนะครับไอ้เฟีย ไม่ได้นอนกกผัวแล้วนอนไม่หลับรึไงวะ...” โฟนแกล้งกระแซะเพื่อนตัวเองบ้าง ก่อนจะหลบก้อนน้ำแข็งที่เฟียใช้ปาใส่แบบพัลวัน ท่ามกลางความครื้นเครงของเพื่อนๆ น้องๆ ที่ทั้งเชียร์ ทั้งแซวกันไป เป็นความเคยชินของทุกคนไปแล้วจริงๆ กับบรรยากาศแบบนี้

 

“เรื่องของกูครับ ไอ้พวกที่มาเกาะอาศัยแดกที่บ้านกูมีสิทธิ์มาพูดแบบนี้หรอครับไอ้พวกขี้เมา...” ทุกคนพร้อมใจกันเมินใส่มาเฟียแล้วหันไปนั่งเม้ามอยกันตามประสาลูกผู้ชายขี้เมา ทำเอาเจ้าตัวยุ่งของยาหยีหน้างอที่ถูกเมินใส่แบบนี้ ทีเวลาแซวนี่พากันมารุมกูเลยนะครับ ทีกูด่านิดหน่อยทำเป็นพร้อมใจกันเมินเลยหรอวะ

 

“ง่วงนอนมากมั้ยครับไอ้ดื้อ ถ้าง่วงมากก็ไปนอนก่อนก็ได้นะมึง พวกกูคงต้องคุยเรื่องรับน้องอีกหน่อยว่ะ...”

 

“กูไม่อยากนอนคนเดียวนี่หว่า งั้นเดี๋ยวกูนั่งเล่นรอมึงอยู่แถวนี้ก่อนก็ได้ มึงไปคุยกับไอ้พวกขี้เมาก่อนก็ได้ เดี๋ยวไปนอนพร้อมกัน” ยักคิ้วพร้อมกับส่งยิ้มให้กับคนที่ยืนกอดอกมองหน้าตนเองพร้อมกับรอยยิ้มหล่อๆ แสนใจดีที่มีให้กันตลอด แล้วแบบนี้ไม่ให้รักยาหยีของเมาเฟียได้ไงละ จริงป่ะ

 

“ครับๆ ตามใจเมียครับ รักมึงนะ” หยีบอกรักแบบได้ยินกันแค่สองคน พร้อมกับวางมือแหม่ะบนหัวของมาเฟียแล้วโยกเบาๆ สองสามที ก่อนจะผละออกจากไอ้ตัวยุ่ง แล้วเดินตามเสียงแซวของไอ้พวกเพื่อนเวรที่ตั้งหน้าตั้งตาจับตามองพร้อมกับโห่แซวกันตลอดเวลา ก็ไม่รู้ว่ามันจะแกล้งไอ้เฟียทำบ้าอะไรกันนักก็ไม่รู้

 

“พี่เฟีย...” เสียงของดีโน่ที่ดังมาจากทางด้านหลังเรียกให้มาเฟียหันไปมอง ไม้เดินเลยมาเฟียเพื่อไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆ หลังจากที่หายไปอยู่เงียบๆ กับดีโน่มาสองต่อสองได้สักพัก

 

“ว่าไงเรา ง่วงนอนรึไงหาวหวอดๆ เชียว พี่ก็ง่วงว่ะโน่ เราสองคนไปนอนกันดีกว่ามั้ยเนี่ย นั่งรอไอ้พวกนี้ก็คงอีกนาน ไม่คลานเหมือนหมามันไม่เลิกกันหรอก...” แอบจิกกัดไอ้พวกขี้เมาที่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้คุยกันเรื่องรับน้องแล้วหล่ะ กลิ่นเรท R ลอยมาแต่ไกลเชียวไอ้เวรตะไลพวกนี้ แม้กระทั่งไอ้คุณยาหยีแม่งก็เนียนคุยกับเค้าด้วย แต่ก็นะ ยังไงซะมันก็ผู้ชายนี่หว่า ช่างมันเหอะ

 

“ก็ดีเหมือนกันนะพี่เฟีย โน่ก็ไม่อยากดื่มอ่ะเสียสุขภาพ อีกอย่างหน้าเหี่ยวเดี๋ยวพี่ไม้ไม่รัก ไปนอนกอดกันเหอะพี่เฟีย...” ทั้งสองคนเดินพากันเข้าไปในบ้านเพื่อหาที่นอนหลับเพราะความง่วงมันเล่นงานแบบเต็มที่แล้วจริงๆ ปล่อยให้ไอ้พวกนั้นมันเม้ามอยกับไปเหอะ ตอนนี้มันเริ่มลากกันลงต่ำกว่าสะดือไปแล้ว

 

“เอ้าๆ เด็กพี่หยีกับเด็กพี่ไม้จะเล่นกันเองมั้ยครับนั่น พากันเข้าบ้านไปแล้วน่ะ” ทุกสายตามองตามทิศทางที่เมาพูดขึ้นมา ไม้ส่ายหน้าแล้วยิ้มน้อยๆ อย่างรู้ดีว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก สองคนนั้นไม่มีทางเล่นกันเองอย่างแน่นอน ก็นะ...รู้ๆ กันว่าอะไรเป็นอะไร

 

“ขอโทษครับไอ้เมา นั่นมันเมียไอ้หยี เอ๊ย...นั่นมันเมียฟาครับไม่ใช่พี่ไม้ทีน้องดีโน่ไม่สนหรอกว่ะครับ...”

 

“เออเนอะ...ก็จริงอย่างที่พี่แบงค์ว่า ลืมไปเลยว่าลูกผมมันจองพี่ไม้ทีตั้งแต่วันแรกเลยนี่หว่า ว่าแต่เสร็จมันรึยังพี่ไม้...ฮ่าๆ” เมาหลบก้อนน้ำแข็งจากไม้แล้วหนีไปอยู่ทางด้านหลังของไอ้เพื่อนป้าที่กำลังนั่งยิ้มอยู่แบบเงียบๆ กับภาพในหน้าจอมือถือที่แอบเก็บภาพบรรยากาศการรับน้องของวันนี้เอาไว้มากโข ไอ้ที่ว่ามากโขนี่เน้นเป็นคนๆ นะครับ

 

“เรื่องของกูเหอะไอ้เมา มึงอ่ะเอาเวลาไปฝึกทำซาลาเปาไป ได้ข่าวอยากกินซาลาเปาแกล้มเหล้าไม่ใช่รึไง...” นี่ก็ข่าวไวจริงจัง เมื่อกี้ที่คุยกันไม่อยู่ในกลุ่มไม่ใช่รึไงครับพี่ไม้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่ารู้ได้ไง ไอ้เพื่อนเลวพวกนี้มันปากสว่างจะตายไป

 

“โห่...พี่ไม้ผมอ่ะไม่มีปัญหาอะไรหรอก จะกินหรือไม่กินก็ได้ แต่พี่ระวังเหอะ ถ้าไม่กินไอ้โน่มันมีหวังถูกพ่อเค้าหิ้วไปทิ้งฟาร์มไอ้เข้แน่ๆ ฮี่ๆ” นิดนึงนะพี่ นี่ไม่ได้ขู่นะเว้ย แต่ก็แค่พูดให้พี่ไม้เข้าใจถึงสัจธรรมของความเป็นจริงก็เท่านั้นเอง

 

“ไอ้เมา...เอาเรื่องนี้มาพูดให้กูหดหู่ทำไมวะ แดกเหล้าเว้ยแดกเหล้า ก่อนที่จะไม่มีวันพรุ่งนี้ให้แดก” กูเริ่มไปแล้วครับกับคำขู่ของคนรอบข้าง ตอนนี้มันอาจจะเป็นแค่คำขู่ แต่ถ้าภายภาคหน้าเผลอไปทำลูกเค้าเสียอกเสียใจขึ้นมา ท่าทางพ่อเค้าคงจะมาแหกอกแน่ๆ

 

“เครียดทำไมวะไม้ มึงก็รู้นี่หว่าว่ามันมีทางแก้ น้องกูขออะไรมามึงก็จัดไปเลย แค่นี้ก็จบแล้ว...ลุยเลยมั้ยเดี๋ยวกูบอกไอ้เฟียมันเตรียมห้องนอนให้ หึๆ” แม้แต่ยาหยีของมาเฟียก็เอากับเค้าด้วย ไม้ทีทำหน้ามึนแล้วตบหน้าผากตัวเองแรงๆ สักทีเพื่อเรียกสติที่ค่อนข้างจะเบลอไปแล้ว

 

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวกูกลับไปต่อที่ห้องก็ได้...”

 

“ฮิ้ว...” สิ้นเสียงของไม้ก็มีเสียงโห่ของเพื่อนๆ และน้องๆ ตามมาแบบทันทีทันใด ทันกันจริงๆ เว้ยแก๊งนี้

 

“พี่ก็จัดให้มันไปเหอะพี่ไม้ ไอ้โน่มันแบบอยากกินพี่เต็มที่แล้วนั่นเดี๋ยวมันลงแดงตายพอดี นี่มีคนมาจีบมันเยอะแยะแต่แม่งจะจับเค้าแดกหัวหมด ไม่เห็นจะทำตัวอ้อนๆ น่ารักๆ ใส่แบบที่ทำกับพี่ไม้เลย...”

 

“เดี๋ยวนะไอ้เมา กูว่าเราควรจะคุยเรื่องรับน้องไม่ใช่รึไงวะ เท่าที่กูเห็นนี่พวกมึงคุยกันแต่เรื่องใต้สะดือกันทั้งนั้น เร็วๆ เลยวันนี้อย่าดึกเพราะว่าพรุ่งนี้กูมีเรื่องต้องจัดการ” หยีรีบเบรกทุกคนเสียก่อน ก่อนจะยาวไปเรื่องบนเตียงบนเขียงอะไรของพวกมัน จริงๆ เวลาที่ไอ้เฟียกับดีโน่อยู่เนี่ยไอ้หื่นพวกนี้ไม่ค่อยเอาเรื่องแบบนี้มาพูดหรอก ทุกคนลงความเห็นว่าไอ้สองคนนั้นมันเหมือนเด็กผู้หญิงที่ไม่ชอบฟังเรื่องลามกอะไรแบบนี้ ทั้งๆ ที่มันก็ผู้ชายเหมือนๆ กันนี่แหล่ะ

 

“มึงห่วงอะไรกันแน่วะไอ้เมา ห่วงว่าลูกมึงจะไม่เสียตัวมีสามีเป็นตัวเป็นตนรึไงวะ ไม่ต้องห่วงหรอกถ้ามันมีลูกได้ป่านนี้มันคงมีเป็นโหลไปแล้ว ฮ่าๆ” ไอ้ป้าแม่ง...เล่นพูดดักคอกันแบบนี้ ไม้ทีถึงกับสำลักเหล้าแล้วเดินหนีไปเอาหัวโขกต้นไม้สองสามทีเพื่อเรียกสติกลับคืนมา

 

“เห็นมั้ยมึง...”

 

“ไม่เห็นว่ะป้า ถ้าอยากเห็นคงต้องแอบตั้งกล้อง แต่แบบกูไม่ชอบแอบดูคนเค้าติ๊ดชึ่งกันมันไม่ใช่แนวกู...”

 

“ไอ้ป้า ไอ้เมา กูว่ามึงสองคนช่วยพากันกลับเข้าเรื่องก่อนดีกว่ามั้ยครับ เพื่อนกูมีภารกิจต้องไปพิชิตเมีย...ฟา อีกนะเว้ย ไม่มีเวลามานั่งฟังเรื่องไร้สาระของพวกมึงหรอก มาๆ ตั้งวงเล่า...เล่าแบบไม่ใช่เหล้า ไว้ตกลงกันเสร็จแล้วค่อยมาตั้งวงเหล้ากันแบบจริงจัง” เหมือนจะเป็นการเป็นงานแต่ก็แอบกัดไอ้หยีเพื่อนรักสักดอกด้วยความรักแบบสุดซึ้ง ตอนนี้ทุกคนเลยสละแก้วเหล้าแล้วเอาเอกสารมาจัดการล้อมวงเพื่อทำการสรุปข้อมูลอย่างแน่ชัดว่าจะทำการรับน้องนอกสถานที่กันที่ไหนดี

 

การประชุมก็ไม่ได้มีอะไรมาก ไม่ได้เป็นทางการ เน้นการพูดคุยเพื่อตกลงกันโดยที่ทุกฝ่ายพึงพอใจ จริงๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรจนต้องเสนอเข้าที่ประชุม เพราะว่าการสุมหัวแบบนี้มันก็หาข้อสรุปได้ไม่ยาก ยิ่งมีเหล้าเคล้าเสียงเพลงของเวสป้าที่รับหน้าที่เป็นมือกีต้าร์และขับร้องเพลงให้ทุกคนฟังเหมือนอย่างทุกครั้ง มันยิ่งทำให้บรรยากาศมันสบายๆ ไม่อึดอัดเหมือนกับการที่ต้องเข้าไปนั่งประชุมที่ห้องสี่เหลี่ยมแบบนั้น

 

“สรุปแล้วก็ขึ้นเหนือใช่มั้ยพี่ ก็ดีเหมือนกันนะ ไว้ตอนที่ไปกันเฉพาะสายรหัสค่อยไปทะเลแล้วกันเนอะ แต่ไม่เอาแบบปีที่แล้วนะเว้ยพี่ที่ไปตอนหน้ามรสุมอ่ะ แทบจะตายห่าคาทะเลแม่งคลื่นโคตรแรง...” เวสป้าวางกีต้าร์ลงแล้วนั่งมองดูดาวบนฟ้าที่วันนี้ไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ ก็นะอยู่กลางเมืองหลวงแบบนี้จะให้ดาวแข่งกับแสงไฟที่มากมายก็คงใช่ที่

 

“ขึ้นเหนือก็ดีเหมือนกันจะได้กลับบ้านด้วยไม่รู้ว่าป่านนี้แม่ลืมหน้าหล่อๆ ของไอ้ลูกชายคนนี้ยังก็ไม่รู้” เมาและเวสป้ามีบ้านเกิดอยู่ทางภาคเหนือ แต่ก็พากันมาเรียนที่กรุงเทพ นานๆ ก็กลับบ้านสักที

 

“กูว่าแม่มึงไม่ลืมมึงหรอก...แต่แม่มึงเค้าไม่จำมึงมากกว่า ได้ข่าวไม่โทรหามาเป็นเดือนแล้วไม่ใช่หรอวะ” เวสป้ายิ้มปากกว้างแล้วยักคิ้วให้ไอ้เมาที่มันทำหน้ามึนใส่ มันชอบทำหน้ามึนๆ แบบนี้ตลอดเวลาแต่แม่งกลับถูกตาถูกใจใครหลายๆ คน แต่อยากจะบอกมากว่าถ้าไม่แน่จริงอย่าคิดจะมาข้องเกี่ยวกับมัน เพราะมันพวกมีมิตินะไอ้เมาเนี่ย

 

มิติลี้ลับอ่ะครับ ก๊ากๆ ฮ่าๆ

 

“เหอะ...บังเอิญว่ากูไม่ใช่พวกลูกแหง่ที่ต้องโทรหาแม่แทบทุกวันแบบคนบางคนว่ะ...”

 

“ก็นะแบบกูมันพวกลูกกตัญญูไงไม่ใช่วันๆ เอาแต่ตอนกอดขวดเหล้าแบบคนบางคน...”

 

“กูว่าปล่อยให้ไอ้ป้ากับไอ้เมาแม่งเถียงกันไปเหอะ กูละเชื่อจริงๆ มันคบกันได้ไงวะเนี่ยวันๆ แม่งกัดกันยังกับหมา ว่าแต่ว่ามึงจะกลับแล้วหรอวะไอ้โฟน...” แบงค์ขัดประเด็นของเวสป้ากับเมาที่เอาแต่เถียงกันอยู่อย่างนั้น แล้วหันมามองไอ้โฟนที่มันเก็บข้าวของเตรียมตัวกลับก่อนเวลา ทั้งๆ ที่ปกติแล้วไม่เมาไม่มีเลิกหรอก

 

“พอดีกูมีนัดเว้ย แบบก็นะ...ไปแล้วมึงไว้เจอกันวันพรุ่งนี้ แต่อาจจะสายๆ หน่อยนะเพราะคืนนี้ท่าทางจะยาว หึๆ” แล้วโฟนก็เดินออกจากบ้านไป ถึงมันจะไม่ได้บอกว่าคืนนี้มีอะไร แต่ที่เหลือนี่ก็รู้ได้โดยทั่วกันว่ามันไปไหนและไปทำอะไร

 

“พักหลังๆ มานี่ไอ้โฟนแม่งออกศึกถี่ไปหรือเปล่าวะ ปกติกูว่ามันไม่ถี่มากขนาดนี้นี่หว่า” จั่นมองตามรถของโฟนที่ขับออกไปตามเส้นทางอย่างครุ่นคิด มันก็ไม่แปลกหรอกนะแต่มันก็ยังแปลกอยู่ดีนั่นแหล่ะ แต่ก็ช่างแม่งเหอะ อย่าไปใส่ใจอะไรกับอารมณ์ของมันเลย

 

“กูก็ว่างั้น พักนี้แม่งไปไหนไม่ชวนกูเลย ทำตัวมีลับลมคมในแปลกๆ ไม่ได้การละไว้วันไหนต้องหลอกมอมเหล้าแม่งแล้วถามความจริงว่ามันมีอะไรปิดบังหรือเปล่า” แบงค์เริ่มวางแผนการในใจเพราะว่าที่ผ่านมาไปไหนไปกันไม่เคยมีหลอกที่มันจะไม่ชวน

 

“กูว่าอย่าเลยดีกว่ามั้งไอ้แบงค์เดี๋ยวแม่งจะยุ่งซะเปล่าๆ ส่วนเรื่องรับน้องนอกสถานที่เดี๋ยวขอคุยกับพวกไอ้จั๊บกับใหญ่อีกทีแล้วกันว่าจะโอเคมั้ย ส่วนตอนรับสายรหัสนี่ค่อยไปทะเลตามที่ไอ้ป้ามันบอกนั่นแหล่ะ เป็นอันว่าจบวาระการประชุมเพลิง...เชิญพวกมึงสิงสถิตตามมุมต่างๆ ตามอัธยาศัย ใครออกจากบ้านคนสุดท้ายล็อคบ้านให้กูด้วยแล้วกัน วันนี้กูโคตรเพลีย...” หยีตัดบทเพราะว่าอยากจะอาบน้ำนอนกอดเมียฟาแล้วเหมือนกัน วันนี้ปวดประสาทมาทั้งวันแล้วก็อยากจะหาอะไรที่มันผ่อนคลายสมองและร่างกายบ้าง แต่ก็ไม่รู้อีกนั่นแหล่ะว่าจะได้พักร่างกายหรือเปล่า เพราะเท่าที่ดูเนี่ยไอ้เฟียแม่งว้อนท์แบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

“กูว่าคืนนี้มึงก็จะยิ่งเพลียถ้ามึงไม่ได้หลับไม่ได้นอน หึๆ ไปๆ เดี๋ยวกูดูปิดบ้านให้เอง วันนี้ก็คงนอนค้างที่นี่ โน่เข้าไปนอนแล้วกูขี้เกียจจะปลุกด้วย มึงไปนอนไปไอ้หยี” ไม้ทีไล่คุณเจ้าของบ้านให้เข้าไปนอน เพราะว่าถ้ามันอยู่มันจะเป็นคนคอยดึงคอยเบรกเวลาที่ใครเริ่มลงต่ำกว่าใต้สะดือ มันไม่คือเลยไอ้หยีเนี่ยแม่ง ให้มันไปนอนซะจะได้คุยสะดวกแบบไม่มีใครคอยห้าม

 

“เข้านอนคือนอนจริงๆ นะคะสามี ไม่ใช่ไปนอนกกนังเมียนอนจนหมดเรี่ยวหมดแรงล่ะมึง” ไม่รู้เป็นอะไรสิน่า แบงค์นี่ตัวดีเลยจริงๆ ที่ชอบแกล้งชอบกัดไอ้คู่หยีเฟียแบบสุดตรีน เวลาที่มันทำเนียนนี่โคตรน่าหมั่นไส้อ่ะ

 

“แดกไปมึงปากจะได้ไม่ว่าง แล้วก็อย่าเห่าอย่าหอนเสียงดังมากนักบ้านข้างๆ เค้าจะเอากระถางร่อนข้ามมาให้ กูไปนอนแล้วมึงฝากปิดบ้านด้วยนะไอ้ไม้” หยีเดินกลับเข้ามาในบ้าน ไม่สนใจแล้วว่าไอ้พวกขี้เหล้ามันจะเอายังไง ตอนนี้อยากนอนพักแล้วจริงๆ

 

เมื่อเดินผ่านหน้าห้องของมาเฟีย ห้องที่เจ้าตัวมันเอาไว้แค่เก็บของแต่ไม่ได้เอาไว้นอน เพราะว่ามันอัปเปหิตัวเองมานอนที่ห้องของตนเองตั้งนานเนแล้ว หยีเปิดประตูอย่างเบามือแล้วมองเข้าไปทางด้านในก็พบว่ามาเฟียกับดีโน่นอนหลับกันไปเรียบร้อยแล้ว

 

“หลับกันง่ายเหลือเกินนะไอ้พวกตัวยุ่งทั้งหลาย” หยีเดินเข้ามาจัดการห่มผ้าให้กับมาเฟียแล้วก็ดีโน่ที่เวลานอนหลับนิ่งๆ นี่โคตรไร้พิษสงโคตรน่ารัก แต่พอตื่นนอนเมื่อไหร่นี่ทั้งร้ายทั้งเจ้าเล่ห์กันทั้งคู่

 

“ฝันดีไอ้ดื้อ” ลูบหัวมาเฟียเบาๆ แล้วลุกขึ้นจัดการปิดไฟในห้องนอนให้เรียบร้อย

 

“คืนนี้กูคงได้นอนเต็มที่เต็มทางสินะ...”

 

..........100%.........

 

รบกวนติดแท็ก #สินกำ #ยุ่งนัก ให้หน่อยนะคะ เวลาที่ทวิตถึงนิยายเรื่องนี้

วงเหล้าวงนี้น่ามานั่งเป็นเด็กดริ้งนะคะว่ามั้ย ท่าทางจะได้เห็นอะไรดีๆ เยอะนะเนี่ย ^^

ไม่รู้ว่าสนุกพอที่จะทำให้คนชอบมั้ย แต่ก็พยายามแต่งเต็มที่แล้วค่า ถ้ามีคนชอบก็ดีใจจ้า แต่ถ้ายังไม่ถูกใจก็จะพยายามปรับปรุงต่อไปจ้า

เจอกันตอนหน้าค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

3,839 ความคิดเห็น

  1. #3835 SANSANEE1827 (@SANSANEE1827) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:35
    แต่ละคน ลงไปเเต่เรื่องใต้สะดือ
    #3835
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #2513 มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 20:35
    ชอบโน่จุง ไม่ค่อยขู่สามีเท่าไรเลย
    #2513
    0
  4. #2319 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 03:01
    เฮฮาพาลงต่ำตลอดๆ 55555
    #2319
    0
  5. #2027 A.Iliad (@minerva_18) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 22:27
    พวกนี้เฮฮาปาจิงโกะกันตลอดๆ
    #2027
    0
  6. #1646 I'ambovi (@mintm) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2557 / 15:39
    สนุกมว๊ากกกกกกกกกกกก เฮฮาดีอ่ะ ชอบๆๆๆ
    #1646
    0
  7. #836 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 00:06
    พี่หยีพูดได้น่าสงสารมากค่าาา 5555
    #836
    0
  8. #754 13minkyu-cute (@13minkyu-lovely) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2556 / 20:46
    หยีเฟียออกมาแว้ววววว~
    ยังสำลักความหวานไม่เปลี่ยน

    โน่จ๊ะ ไม่แรดเลยจ๊ะไม่แรด แต่แค่แรดกับพี่ไม้คนเดียว = =;
    #754
    0
  9. #671 ingyeye (@ingyeye) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2556 / 00:05
    หยีเฟียเนียนตลอดดดด5555555
    ดีโน่แรงมากอ้ะะ-___-
    #671
    0
  10. #662 sompriaw ak (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2556 / 13:55
    หลายคู่จุใจมากคะ หยีเฟียนี่น่ารักกันตลอดๆ

    #662
    0
  11. #614 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 12:44
    หยีเฟียยังคงความหวานจนหน้าหมันไส้ไม่เปลี่ยนจากยุ่งนัก ดูไปๆมาๆมันหวานกันชัดเจนกว่าในยุ่งนักอีก ฮุ้ย!!
    #614
    0
  12. #509 NatchyBoice (@takamine23) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 21:02
    ฮื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อิจฉาเมียฟาอ๊าาาาาาาา ยาหยีโคตรของโคตรปู้จายในฝัน พ่อบ้านด้วย กรี๊สๆๆๆ นั่งดูสามีทำอาหารให้กินอย่างรู้ใจ โอ๊ยยยเข้าใจเมียฟาเลยไมหิวยาหยีได้ตลอดเวลา ปู้จายเข้าครัวมันน่ากินนี่เนอะ เอิ๊กๆน้ำลายไหล?
    ลับหลังคนอื่นก็ปากดีปากเก่ง น่าหนั่นไส้น่าฟัดจริงๆเลยเมียฟาเนี่ย เวลาอยู่กับยอดยาหยีนี่นะออกจะใจกล้าหน้าด้าน พอต่อหน้าคนอื่นนี่หนอเนียนนิ่งตลอดชริ!! หมั่นไส้ หยีก้อน่ารักโนะ เข้าใจความรู้สึกเมียอย่างดี เป็นคนอื่นนะคงโวยวายแหละว่าน่าอายมากหรอที่เป็นแฟนกันเลยต้องปิดบัง แต่ก็เอาเทอะ แค่นี้เค้าก็ปิดกันให้แซ่ดอยู่แล้ว 555

    บางครั้งก็อดหมั่นไส้ไอพี่ไม้สุดหล่อไม่ได้นะ มันเป็นอะไรที่แบบว่า โคตรน่าเตะเลย ปากบอกลำคาญโน่ แต่มือนี่ไวตลอด วุ้ยๆหมั่นไส้ว่ะ ปากดีกับเพื่อนตัวๆกับโน่ที่ไรเสื้อผ้าไม่ต้อง?เสมอ เหมือนจะขยาดกลัวโดนมัดมือชก ก็เห็นยื่นมือยื่นเชือกไปให้น้องเค้ามันเองตลอด สมยอมชัดๆท่ามากอยากลองท่ายากอ่ะดิ๊ โด่วๆ

    ปล. ท่านประธานกรรมการผู้จัดการบ้านใจล่องลอยไม่มีสติสตางจะทำอะไรอยากแต่จะเข้าไปกกกอดเมียฟาสุดที่รักอย่างเดียว แหมมมเป็นเอามาก ให้อภัยปู้จายในฝัน คึคึคึคึ
    #509
    0
  13. #442 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 15:44
    สรุปเค้าประชุมกันเสร็จไม่ค่ะนั้น 555
    #442
    0
  14. #435 Pat Patty (@kimjisun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 12:42
    เจอแล้วหนึ่งคนถ้วน อีกสองคนหาให้เจอเร็วๆนะ
    #435
    0
  15. #361 ppwparfe (@pprew_parfe) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 18:55
    คืนนี้ยาหยีคงจะได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่มซักที 555
    วงเหล้ามีแต่เรื่องเล่า...ต่ำกว่าสะดือทั้งน้านนนนนนนน
    จริงๆนะ
    #361
    0
  16. #356 sawhaชาลิตี้* (@eingkung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 12:10
    ในที่สุดยาหยีก็ได้พักอย่างสงบ 55555
    #356
    0
  17. #352 Devil's ZaZaMo [Rose] (@zheza-moo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 10:57
    ฮุฮุ เปาเหมือนจะรอดนะ 5555
    #352
    0
  18. #338 giai05 (@giai05) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 00:26
    โถ่  ลูกโน่ไม่ได้แรดน้าแค่แรดกับพี่ไม้คนเดียว 5555
    #338
    0
  19. #304 Princecloudye (@maynoalon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 23:57
    ชอบโน่ โถลูกสาววววววววววว 555555555555
    #304
    0
  20. #271 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 01:14
    ไอน้ำลูก ไอ้ที่มันวิ่งด่ากันผ่านหน้าหนูไปมันก็หล่อใช่ป่ะ แล้วปากมันเป็นไงคะ ไม่สังเกตหรอคะที่รัก คึคึ แล้วน้องเปาจ๋า ไม่ต้องสงสัยว่าจะโดนเล็งเหมือนไอน้ำหรอก แต่หนูเตรียมตัวโดนเลยดีกว่าไหมคะคนดี คึคึ โอ๊ย เด็กๆสินกำน่ารักอ่ะ สดใส ทะเล้นกันมากๆ
    #271
    0
  21. #260 spin around (@spin_around) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 10:06
    ดีโน่ มาเเรงเเซงทางโค้ง ไปเเล้ว   5555555555 

    หยีเฟีย นี่ก็เนียน ตล๊อดๆ

    >////<
    #260
    0
  22. #258 Pandora-box (@CrEmErRy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 22:59
    ฮากันสุดๆ
    #258
    0
  23. #256 Praew_Parichat (@26159) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 22:08
    อั้ยย่ะ แต่ละคนน่ารักมากๆเลยอ่ะ ฮ่ะๆๆๆ

    พี่ไม้นี่ก็ชอบแซะพี่มาเฟียเหลือเกิน

    ตัวเองก็ปากแข็งเหมือนกันนั่นแหละ

    ปากแข็งมากๆระวังพ่อเค้าเล่นงานนะจ๊ะ 555+
    #256
    0
  24. #254 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 21:02
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด



    ชอบอ่าาาาาาาาาาา



    เป๊ะเวอร์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #254
    0
  25. #252 kim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 19:52
    อะไรคือยาหยีบอกได้นอนเต็มที่เต็มทาง 555555555



    แล้วคืนอื่น ๆ ละนอนไม่เต็มที่เต็มทางเหรอ 5555555

    ทำอะไรอยู่อะ ว่าแต่พี่ไม้ก็ไม่จัดให้โน่หน่อยเหรอ

    ทำลูกเขาเสียใจระวังพ่อเขานะเว้ย 55555

    ยิงไส้แตกนะ 55555555555
    #252
    0