My lovely Boy...โดนใจนัก จับรักซะให้เข็ด[Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 39 : My lovely Boy ... ♥ 38. ไม่ใช่จุดจบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,687
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    1 ต.ค. 57




 38. ไม่ใช่จุดจบ

 

เมื่อเดินทางกลับจากจันทบุรี เปาและไอน้ำต่างพากันแบกกระเป๋าเดินเข้าบ้านพัก เมากับเวสป้าเองก็เดินชิลเข้าบ้านตนเอง ตั้งใจว่าจะพักผ่อนให้เต็มที่หลังจากที่นั่งรถเดินทางกลับมาตั้งหลายชั่วโมง

 

“พี่เมา เดี๋ยวน้องไปหาที่ห้องนะ มีเรื่องอยากจะคุยด้วยสักหน่อย” เปาเดินมาที่รั้วพุ่มไม้ ตะโกนบอกกับเมาที่กำลังจะเดินเข้าบ้าน รายนั้นโยนกระเป๋าให้เวสป้าและเดินตรงมาหาสุดที่รักทันที

 

“แหมๆ คิดถึงพี่เมามากจนต้องนัดเจอกันที่ห้องเลยหรอวะ นี่ปวดขาปวดตัวอยู่นะ แต่ถ้าน้องเปาขอ พี่เมาก็พร้อมจะจัดให้...”

 

“ไม่ใช่แล้วว่ะพี่เมา นี่น้องจริงจังนะ มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย เดี๋ยวขออาบน้ำก่อนจะแวะไปหา ห้ามหลับก่อนนะเว้ย ไม่งั้นน้องโกรธนะ” เปาพูดจบก็เดินกลับเข้าไปในบ้าน เมามองตามหลังคนรักไป ได้แต่คิดว่ามันคงถึงเวลาที่จะต้องบอกเรื่องนี้กับเปาเสียที และคิดว่ารายนั้นเองก็น่าจะมองออกเหมือนกัน

 

“มีอะไรวะ...” เวสป้ายื่นแก้วน้ำให้กับเมา คนหน้ามึนเดินเข้ามารับพร้อมกระดกกินจนหมดแก้ว ทำหน้าตาจริงจังอย่างไม่ใช่เจ้าตัวแบบสุดๆ

 

“งานเข้านิดหน่อย แต่คงไม่มีอะไรมากว่ะ เด็กกูมันเข้าใจอะไรง่าย อธิบายนิดๆ หน่อยๆ ก็เก็ทแล้ว ว่าแต่มึงเหอะ ถ้าไอน้ำถามจะบอกมั้ยวะ...”

 

“ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ รอให้ไอน้ำมาถามเองก็แล้วกัน แล้วค่อยว่ากันอีกที แต่กูว่าจะไม่ยุ่งเรื่องนี้แล้วว่ะ ให้เจ้าตัวมันจัดการเอาเอง หลังจากนี้น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของไอ้เก๋ามากกว่าจุดจบว่ะ” เรื่องของความรักมันเป็นเรื่องระหว่างคนสองคน คนนอกเข้าไปยุ่งมากไม่ได้ แต่มันติดตรงคำว่าเพื่อนนี่แหล่ะ จะไม่ให้ยุ่งก็คงไม่ได้ แต่จะเข้าไปยุ่งแบบเต็มที่ก็คงไม่ใช่เช่นกัน

 

“เอาเหอะ ตอนนี้กูไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที... นู่นๆ น้องไอน้ำของมึงยืนเกาะหน้าต่างมองอยู่น่ะ” เมาอ้าปากหาวหวอดๆ เดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน เพื่ออาบน้ำอาบท่าเปลี่ยนเสื้อผ้ารอเปามาคุยด้วย คิดเอาไว้ในใจว่าน่าจะเป็นเรื่องของเพื่อนสนิทของเปานั่นแหล่ะ บางทีอาจจะมองเห็นอะไรขึ้นมาบ้างแล้วสินะ

 

“เนียนกอดไอ้เปาสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน ไม่ได้ฟัดมันมาหลายวันแล้วด้วย เดี๋ยวอาบน้ำให้ตัวหอมๆ แล้วจะให้มาดอมดมพี่เมานะจ๊ะเบบี๋ หึๆ”

 

เวสป้าเดินมาที่หน้าต่าง เท้าแขนและยื่นหน้าส่งยิ้มให้กับคนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ไอน้ำมีสีหน้าที่ดูครุ่นคิดบางสิ่งจนปิดเอาไว้ไม่มิด เวสป้าพอจะเข้าใจว่าเป็นเรื่องอะไร บางทีน่าจะเป็นเรื่องเดียวกับที่เปาอยากจะคุยกับเมาก็ได้

 

“มีอะไรอยากจะคุยกับพี่หรือเปล่า หน้าดูเครียดเชียว ไม่สบายใจเรื่องอะไรครับ” ไอน้ำพยักหน้ารับ ระบายลมหายใจช้าๆ หน้าตาดูเครียดกว่าทุกๆ ครั้งที่ได้เคยพบเห็น

 

“พี่เวสป้า จะนอนหรือยังครับ ผมไปหาที่บ้านได้หรือเปล่า...”

 

“ยังไม่นอนหรอกครับ เพิ่งจะกี่โมงเอง พี่ยังไม่ง่วงเลย อีกอย่างไอน้ำมีเรื่องเครียดขนาดนี้ พี่คงหนีไปนอนไม่ได้หรอก เดี๋ยวพี่ไปหาที่บ้านนะครับ ไอ้เปากับไอ้เมานัดมาคุยกันเหมือนกัน รำคาญไอ้คู่รักบ้าบอ รอเดี๋ยวนะครับ ขออาบน้ำก่อน...” ไอน้ำส่งยิ้มไปให้ พยักหน้ารับและแยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัวของแต่ละคน

 

ทั้งไอน้ำและเปาต่างจับสังเกตท่าทีแปลกๆ ของเพื่อนสนิทอย่างปีนได้ เลยอยากจะรู้เรื่องราวที่มันมากกว่าที่กำลังสงสัย แต่ไม่อยากถามเจ้าตัว เพราะถ้าปีนไม่ยอมเล่า ง้างปากให้ตายยังไงก็ไม่มีทางเล่าออกมาอยู่ดี และทั้งคู่ค่อนข้างมั่นใจว่าเวสป้าและเมาน่าจะรู้เรื่องนี้ไม่มากก็น้อย

 

“มึงว่ามันจะเป็นอย่างที่เราคิดมั้ยวะ...” เปาเปิดประเด็นเมื่อไอน้ำเดินกลับมาที่โซฟา

 

“กูว่าเกินห้าสิบเปอร์เซ็นว่ะ อะไรบางอย่างบอกให้รู้ว่าคนคนนั้นที่ไอ้ปีนมันพูดถึงคือพี่ฮะเก๋า...” เปาพยักหน้ารับ แอบกังวลและเป็นห่วงเพื่อนรักอย่างปีนมากเหมือนกัน เพราะเรื่องที่เกิดเมื่อวานนี้ก็ทำให้วุ่นวายกันพอสมควร แล้วคนที่ถูกผลกระทบเข้าอย่างจังคือฮะเก๋า ถ้าความรู้สึกของปีนเป็นไปตามที่สงสัย ปีนก็จะเป็นอีกคนที่ถูกคลื่นซัดจนล้มทั้งยืนไม่ต่างกัน

 

“กูอยากง้างปากไอ้ปีนเดี๋ยวนี้เลยว่ะ ทำไมมันถึงต้องปิดเรื่องนี้กับพวกเราด้วยวะ ทำอย่างกับเราไม่ใช่เพื่อน...”

 

“ใจเย็นมึง กูว่ามันต้องมีเหตุผลบางอย่างถึงยังไม่บอก มึงก็รู้ว่าความรักมันชอบเล่นตลกกับเรานี่หว่า มันคงอาจจะรอให้มั่นใจอะไรมากกว่านี้ ถึงจะมาคุยกับเราทีเดียว” ไอน้ำตบบ่าเปาให้ใจเย็น ตอนนี้สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดคือรอรับฟังในสิ่งที่ปีนอัดอั้นตันใจ ถ้าถึงเวลานั้นเมื่อไหร่ ทั้งเปาและไอน้ำจะรับฟังเรื่องราวทั้งหมดอย่างตั้งใจ ขอแค่ปีนพร้อมที่จะเล่ามันออกมาเท่านั้นเอง

 

“เออ! กูจะรอก็แล้วกัน แต่ถ้ามันไม่ยอมเล่าอะไรให้ฟังแล้วเอาแต่เครียดอยู่คนเดียวแบบนั้น บอกเลยนะว่ากูจะไม่ทนกับเรื่องนี้ เห็นที่มันเมาแล้วเอาแต่ร้องไห้แบบนั้น บอกตามตรงว่ากูโคตรหงุดหงิด ทำห่าอะไรก็ไม่ได้สักอย่าง อยากจะช่วยก็ทำไม่ได้ ทำได้แค่ปลอบมันไปเท่านั้น” เปาทิ้งตัวลงนอนบนตักไอน้ำอย่างเหนื่อยหน่าย ถ้าไม่ใช่เพราะว่ารักมากและสนิทกันมาก จะไม่มานั่งใส่ใจหรือคิดมากกับเรื่องนี้เลย

 

แต่เพราะว่าทั้งเปา ปีน และไอน้ำ ต่างเป็นเพื่อนรักที่สนิทกันมาก จึงไม่อยากทนเห็นเพื่อนเจ็บและเสียใจกับเรื่องความรักอย่างนี้ ทั้งคู่ก็เข้าใจดีว่าความรักเป็นเรื่องของคนสองคน แต่ในฐานะเพื่อน ขอแค่เล่า ขอแค่บอก ก็พร้อมที่จะรับฟังทุกปัญหาที่เกิดขึ้นอยู่แล้ว

 

“มึงไปหาพี่เมาใช่มั้ยวะ เห็นพี่เวสป้าบอกว่าจะมาคุยกับกูที่นี่ จริงๆ คุยพร้อมกันสี่คนเลยก็ได้นะ...”

 

“พี่เมาแม่งลีลาเยอะ อีกอย่างกูมีเรื่องอื่นจะคุยกับพี่เมาด้วย พี่เวสป้าเองก็คงอยากคุยกับมึงตามลำพัง เห็นว่ารำคาญกูกับพี่เมาไม่ใช่ แต่เอาเหอะ กูเข้าใจนะ ตอนนี้ขอไปอาบน้ำก่อน มึงก็ไปอาบน้ำไป ร้อนจะตายห่า” เปาถอดเสื้อออกมาพาดบ่า เดินคิดอะไรเรื่อยเปื่อยขึ้นไปบนห้องนอน ทิ้งให้ไอน้ำครุ่นคิดถึงสิ่งที่มันจะเกิดขึ้นหลังจากนี้ตามลำพัง

 

 

 

เปาเดินออกจากบ้านสวนทางกับเวสป้าที่เดินเข้ามาในบ้านพอดี ถูกแซวว่าเข้าหาผู้ชายถึงที่ เปาเลยถามกลับไปแบบนิ่งๆ ว่าเวสป้าเองก็เข้าหาผู้ชายถึงที่เหมือนกันไม่ใช่หรือ ถูกเตะมาหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้ส่วนตัว

 

“พี่เวสป้านี่อ่อนโยนกับไอ้น้ำคนเดียวสินะ เตะมาได้อย่างเจ็บ” เปาเดินไปบ่นไป แต่ไม่ได้รู้สึกจริงจังอะไรสักเท่าไหร่ มันกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว

 

ก่อนหน้าที่จะรู้จักกันอย่างจริงจัง เปาเองก็ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะมาสนิทกับรุ่นพี่กลุ่มนี้ได้ เพราะแต่ละคนดูไม่ค่อยธรรมดาสักเท่าไหร่ ยิ่งกับเมายิ่งแล้วใหญ่ ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มาเป็นอะไรที่มันลึกซึ้ง อย่างไม่อาจหาคำมาจำกัดนิยามให้ได้

 

“พี่เมา... อยู่ไหน น้องมาหาแล้วนะเว้ย” เปาตะโกนเรียกหาลั่นบ้าน มองไปรอบๆ ชั้นล่างไม่พบใคร ก็พอจะเดาได้ไม่ยากว่าเมาน่าจะอยู่ที่ห้องนอนชั้นสอง เจ้าตัวเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านด้วยความคุ้นเคย เดินตรงไปยังห้องของเมาทันที

 

เมื่อเปิดห้องก็ไม่พบว่าเมาอยู่ในนั้น แต่เสียงน้ำที่ดังอยู่บ่งบอกได้ดีเลยว่าคนที่กำลังตามหาอยู่ทางด้านใน เปาเดินไปที่ห้องน้ำ ยกมือขึ้นหมายจะเคาะประตู แต่เปลี่ยนเป็นเลื่อนมือลงมาที่ลูกบิด เปิดประตูเข้าไปทันทีอย่างไม่มีการบอกให้คนด้านในรู้ล่วงหน้า

 

“จะอาบอีกนานมั้ยวะพี่เมา น้องมารอนานแล้วนะ” เปามองดูคนในห้องน้ำที่ยืนค้างเติ่งด้วยท่าถูสบู่ แต่พอเห็นว่าเป็นตนเองก็อาบน้ำต่อแบบหน้าตาเฉย ไม่เห็นจะเคยอายอะไรกับใครเขา

 

“เปลี่ยวมากรึไงวะน้องเปา เปิดประตูเข้ามาทั้งๆ ที่รู้ว่าพี่เมากำลังแก้ผ้า ร้ายนะยะตัวเอง พี่เมาอายนะเนี่ย” ปากบอกว่าอายแต่ไม่เห็นจะปกปิดร่างกายเลยสักนิด เปาหยิบผ้าเช็ดตัวโยนใส่  ยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องน้ำจ้องมองหน้าคนด้านในไม่วางตา

 

“พี่เมา น้องจริงจังนะ...”

 

“กูรู้มึงจริงจัง แต่ให้กูอาบน้ำเสร็จก่อนแล้วค่อยคุยกันได้มั้ย เห็นนิ่งๆ แต่พี่เมาก็อายอยู่นะเว้ย มองกูอยู่ได้อยากจะมาอาบน้ำใหม่อีกรอบป่ะ” เมารับผ้าเช็ดตัวมาพันท่อนล่าง เดินมาเผชิญหน้ากับเปาที่ยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ ได้แต่ยกมือยอมแพ้ให้กับนิสัยที่แสนประหลาดของคนรักตนเอง

 

“เออ กูยอมแพ้เลยจริงๆ มึงทำกูห่อเหี่ยวเจี๊ยวหดมากไอ้เปา จะเอาอะไรกับกูก็ว่ามาเลย มาทำหน้าตากดดันแบบนี้คืออะไรของมึงครับที่รัก” เปาเดินมาเปิดประตูตู้เสื้อผ้า หยิบกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดโยนให้เมาที่ยังยืนโชว์หุ่นอยู่ตรงหน้ากระจก

 

“พี่เมารักน้องป่ะ...” เมาเงยหน้าขึ้นมามองเปาอย่างแปลกใจ มาถามคำถามที่รู้คำตอบอยู่แก่ใจแบบนี้คืออารมณ์ไหนก็ไม่รู้ แต่น่าจะอารมณ์กวนตีนเป็นที่ตั้งนั่นแหล่ะ

 

“รักดิ ไม่รักมึงแล้วกูจะเอามึงทำเมียทำไม กูไม่ใช่ผู้ชายที่ใครจะได้ง่ายๆ หรอกนะ เห็นแบบนี้พี่เมาก็หวงเนื้อหวงตัวไว้ให้คนที่รักจริงหวังฟันนะเว้ย...” เปาทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง จ้องมองหน้าเมาอย่างเอาเป็นเอาตาย จนเมารู้สึกว่าอาการของเปาผิดจากปกติ

 

“นี่มึงอารมณ์ไม่ดีอยู่หรือเปล่าวะ เครียดมากหน้าแก่ก่อนวัยนะ กูยังอยากได้เมียไม่อยากได้แม่นะครับ...”

 

“คนที่กินเหล้าแทนน้ำเปล่าได้อย่างที่เมา มีสิทธิ์ที่จะพูดคำนี้ออกมาหรือไง ทางนี้ก็ไม่ได้อยากได้ผัวที่หน้าแก่คราวพ่อหรอกนะเว้ย...”

 

“คุณพระ!!” เมายกมือขึ้นทาบอกและอุทานออกมา ถูกเปาย้อนเข้าใส่ด้วยความจริงที่ไม่อาจจะเถียงได้ซะด้วยสิ

 

“เจ็บจนจุกเลยสัด มึงเป็นอะไรวะเปา หงุดหงิดอะไรไหนบอกมาดิ” เมาเดินมานั่งข้างๆ ยกแขนขึ้นโอบไหล่เปาเอาไว้ มองหน้าคนข้างกายอย่างเอาเป็นเอาตาย ถูกระบายลมหายใจใส่หน้าซะงั้น

 

“พี่เมารู้เรื่องยุ่งๆ ของพี่เก๋าใช่ป่ะ ไอ้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานน่ะ ถามจริงๆ นะ รู้อะไรมาบ้าง มีอะไรเกี่ยวกับไอ้ปีนหรือเปล่า” เมาได้แต่คิดในใจว่าทำไมเวลาซื้อหวยไม่แม่นแบบนี้บ้าง แต่เข้าใจอารมณ์ของคนห่วงเพื่อน เพราะทั้งเปา ปีน และไอน้ำ ต่างก็เป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก ถ้ามีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับเพื่อนสนิท มีหรือที่จะมองไม่ออก

 

“เออ! เอาจริงๆ ก็พอจะรู้แต่ไม่ทั้งหมด แต่ที่คิดได้เองก็มากอยู่เหมือนกัน มึงอย่าทำหน้ายุ่งได้มั้ยวะ เครียดมากไปก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมาหรอกนะ” เมาดีดลงตรงกลางระหว่างคิ้วของเปาเบาๆ เพื่อให้ไอ้เด็กเกรียนมันคลายความกังวลและคลายปมขมวดออกซะบ้าง

 

“ก็รู้ว่ามันไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น แต่พี่เมาเข้าใจน้องป่ะ ไอ้ปีนมันดูเศร้าๆ จนน่าเป็นห่วง มันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะเว้ย ไม่งั้นน้องจะมานั่งเครียดจนแทบจะเป็นบ้าแบบนี้หรือไง” เปาหันมาจิกผมเมาแล้วทึ้งเบาๆ แทนที่จะทึ้งหัวตัวเอง เมาได้แต่ยอมให้เปาทำร้ายร่างกาย ไว้รอทบต้นทบดอกทีเดียวอีกที

 

“อยากมีผัวหัวล้านมั้ยวะ เลิกทึ้งหัวกูสักทีไอ้เปา กูจะบอกให้นะ ต่อให้เราพยายามมากแค่ไหน ถ้าเจ้าตัวมันไม่ทำห่าอะไรเลย ก็ไม่มีใครช่วยได้หรอกว่ะ จริงอยู่ที่กูกับไอ้ป้าพอจะสังเกตเห็นท่าทีและความรู้สึกของไอ้ปีนที่มีต่อไอ้เก๋า แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่กูจะต้องเอามาพูด เพราะมันเป็นเรื่องของไอ้ปีนที่จะต้องตัดสินใจเอาเอง” เปาปล่อยมือจากหัวเมา ก็รู้และเข้าใจว่าสิ่งที่เมาพูดมามันก็ถูก แต่มันหงุดหงิดที่ทำอะไรไม่ได้ เป็นห่วงปีน อยากจะช่วยอะไรได้บ้าง

 

“พี่เมาว่าพี่เก๋าจะตัดใจจากพี่เป็นต่อได้มั้ยวะ...”

 

“ได้ไม่ได้กูไม่รู้หรอกนะ แต่มีอย่างหนึ่งที่กูรู้ พี่ต่อเค้ามองไอ้เก๋าเป็นแค่เพื่อนคนหนึ่งเท่านั้น เพราะฉะนั้นไอ้เก๋าไม่มีทางได้รับความรักจากพี่ต่อ และมันบอกแล้วว่ามันจะตัดใจ แต่เรื่องแบบนี้ก็ต้องใช้เวลาป่ะวะ มึงอย่าใจร้อน มันต้องค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป” เมาลูบหัวเปาเบาๆ ส่งยิ้มให้กับคนรักที่วันนี้ดูเครียดมากกว่าทุกครั้ง ตั้งแต่รู้จักกันมายังไม่เคยเห็นเปาจะเครียดอะไรสักเท่าไหร่

 

“เครียดว่ะพี่เมา ขอกอดทีดิ...” พูดยังไม่ทันจบเปาก็โถมตัวเข้ากอดเมาจนพากันหงายลงไปนอนบนเตียง เมารู้ได้เลยว่าเปาเครียดจริงๆ นี่ก็นอนกอดตนเองและซุกหน้าอยู่ที่อกเสียแน่น ไม่ชอบเวลาที่เปาเครียดแบบนี้เลยจริงๆ เห็นแล้วมันหงุดหงิดในอารมณ์ชะมัด

 

“ถ้าไอ้ปีนรู้มันคงดีใจนะที่พวกมึงเป็นห่วงมันขนาดนี้ รออีกหน่อยมันก็คงจะเล่าเรื่องนี้ให้มึงฟังเอง อย่าเครียดมากไป มึงมาอารมณ์แบบนี้กูตั้งรับไม่ทัน” เมาลูบหัวลูบหลังคนที่เอาแต่กอดและซุกหน้าอยู่กับอกตนเอง เปาระบายลมหายใจน้อยๆ เงยหน้าขึ้นมาเกยคางบนอกของเมา จ้องมองหน้าคนที่ตนเองนอนกอดไม่วางตา

 

“พี่เมา เอากันเปล่า...”

 

“เฮ้ยๆ อย่าซี้ซั้วพูดแบบนี้กับพี่เมา เดี๋ยวกูเอาจริงแล้วมึงจะหนาว” เมารู้ว่าเปาไม่ได้อยากจะทำอย่างที่พูดหรอก อารมณ์ไม่เสถียรแบบนี้คงพูดออกมาแค่เล่นๆ เท่านั้น

 

“ไม่เห็นจะหนาวเลย นี่ร้อนจะตายอยู่แล้ว เปิดแอร์นอนได้ป่ะ ขี้เกียจกลับไปนอนที่บ้าน ป่านนี้พี่เวสป้าคงคุยกับไอ้น้ำอยู่ ไปเปิดแอร์แล้วมานอนข้างๆ น้องหน่อย ปวดหัวจะระเบิดอยู่แล้ว” เมาได้แต่มองดูท่าทีที่ผิดปกติของเปา วันนี้ไม่ร่าเริงเท่าไหร่ ไม่เกรียนใส่ ไม่กวนตีนเท่าที่ควร ผิดปกติชัดๆ

 

“ขยับขึ้นไปนอนบนเตียงดีๆ ไป เดี๋ยวกูไปเอาน้ำกับยามาให้กิน ดีแล้วที่มึงมาคุยกับกู ถึงกูอาจจะดูไร้สาระไม่มีคำแนะนำอะไรดีๆ เท่าไหร่ แต่กูก็เต็มใจรับฟังปัญหามึงนะ” เปาส่งยิ้มให้กับเมา พลิกตัวนอนหงายจ้องมองดูรูปภาพของตนเองที่ถูกประดับอยู่บนเพดาน ตั้งแต่วันแรกๆ ของการรับน้อง ที่ถูกแอบถ่ายแบบไม่รู้ตัว จนมาถึงตอนปัจจุบันที่เต็มใจให้ถ่าย แถมยังมีภาพคู่กันบนเตียงนอนอยู่หลายภาพอีกด้วย

 

“กูมาไกลเกินไปแล้วจริงๆ สินะ” เปาคว้าหมอนมานอนกอด กลิ่นอ่อนๆ ของยาสระผมที่เมาใช้ให้ความรู้สึกผ่อนคลาย เหมือนได้อยู่ใกล้ๆ กันตลอดเวลา ส่วนตัวแล้วเปารู้ดีว่าเมาเป็นคนที่ไม่เหมือนใคร และไม่มีใครกล้าเหมือน แต่มันก็เป็นข้อดีที่สุดของผู้ชายอย่างเมา ยิ่งได้อยู่ใกล้ยิ่งรู้สึกสบายใจ มีเรื่องอะไรให้สนุกไปด้วยกันอยู่ตลอดเวลาจริงๆ

 

“รักพี่เมาว่ะ...”

 

“คุณพระ! มึงมาอารมณ์ไหนอีกครับไอ้เปา บอกรักกูก็ดีหรอกนะ แต่กูเสียวสันหลังแบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ ลุกขึ้นมากินยาแล้วนอนพักยาวๆ พรุ่งนี้ก็ต้องไปเรียนอีก เดี๋ยวป่วยขึ้นมามึงตายห่ากูจะทำยังไง ยังไม่อยากเป็นหม้ายเมียตายหรอกนะ” เปากลอกตาไปมา แสดงออกชัดเจนว่าเซ็งเมาแบบสุดๆ อุตส่าห์บอกรักอยากให้ซึ้ง มาเล่นซะเสียแบบนี้

 

“แต่สงสัยน้องจะเป็นหม้าย เพราะผัวถูกกระทืบตายคาที่ด้วยฝีมือน้องเองนี่แหล่ะ มานอนให้กอดหน่อยได้มั้ยวะพี่เมา ช่วงนี้อยู่ในอารมณ์อยากอ้อน มานอนให้อ้อนหน่อยเร็ว” เปากระโดดขึ้นนอนบนเตียง ตบที่นอนข้างๆ ให้เมาขึ้นมานอนด้วยกัน นานๆ ทีถึงจะอ้อนใส่เมาแบบจริงจังอย่างนี้

 

“อารมณ์มึงดูแปรปรวนดีนะ แต่ไม่เป็นไร พี่เมารับได้ทุกอย่าง นอนหลับไปเลย เดี๋ยวค่ำๆ ค่อยลุกขึ้นมาหาอะไรกิน กูเองก็ไม่ไหวแล้วว่ะ ตาจะปิด...” เมายื่นหน้าเข้าไปจูบเบาๆ ที่ปากนุ่มของเปา ถูกจูบตอบกลับมาทำให้รู้สึกดี ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ตวัดมือกอดเอวของเปาที่พลิกตัวเข้ามาหา

 

“รักมึงนะ...”

 

“น้องรักพี่เมามากกว่าว่ะ... อย่าเถียง นอนหลับไปเลย” เปาเอามือปิดปากเมาเอาไว้ หลับตาลงเพื่อพักผ่อนสมอง เรื่องของปีนคงต้องใช้เวลาสักหน่อย ค่อยว่ากันอีกทีว่าจะเอายังไง

 

..........

 

 

 

 

ทางด้านเวสป้ากับไอน้ำที่อยู่ด้วยกันตามลำพังที่บ้านอีกหลัง ทั้งสองคนนั่งคุยในเรื่องเดียวกันกับที่เปาและเมากำลังคุยเช่นกัน เป็นเรื่องที่ไอน้ำรู้สึกว่าถ้าปล่อยเอาไว้นานกว่านี้อาจจะทำให้เพื่อนตนเองรู้สึกเจ็บปวดมากยิ่งขึ้น แต่เพราะไม่รู้ว่าจะจัดการกับเรื่องที่เกิดได้อย่างไร

 

“พี่เวสป้าว่าผมควรทำยังไงดี นี่ก็คุยกับไอ้เปาเอาไว้ ถ้าไอ้ปีนยังเก็บเงียบไม่ยอมบอกหรือพูดเรื่องนี้ให้ฟัง คงต้องง้างปากมันออกมา...” เวสป้านั่งมองคนรักที่ดูจริงจังกว่าทุกครั้งที่พูดคุยกัน ตอนนี้ต้องปล่อยให้ไอน้ำพูดในสิ่งที่อยากพูดออกมาให้หมดก่อน แล้วตนเองค่อยพูดในสิ่งที่อยากจะพูดทีหลัง

 

“ปกติพวกเราไม่เคยมีเรื่องอะไรปิดบังกันเลยนะครับ เกิดอะไรขึ้นก็จะพูดคุยกันทุกเรื่อง ไม่เคยที่จะต้องมานั่งเครียดมากแบบนี้...”

 

“พี่ว่าพี่เข้าใจไอ้ปีนนะ ที่มันไม่พูดไม่บอกก็คงกลัวว่าจะเป็นห่วงความรู้สึกของมันกันนั่นแหล่ะ ลองคิดดูนะครับ ถ้าเกิดสลับกัน ถ้าไอน้ำกำลังมีเรื่องเครียดหรือทุกข์ใจ แล้วเพื่อนกำลังมีความสุขอยู่ ไอน้ำจะอยากทำให้เพื่อนเสียบรรยากาศหรือต้องมานั่งกังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราหรือเปล่าครับ” ท่าทีของไอน้ำดูอ่อนลง เจ้าตัวระบายลมหายใจหนักๆ มองข้ามเรื่องนี้ไปเหมือนกัน พอมาคิดถึงข้อนี้ก็อดที่จะรู้สึกผิดกับปีนไม่ได้

 

“แต่พี่ก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ เหตุผลที่ไอ้ปีนไม่ยอมพูดหรือบอกอะไรให้รู้มันคืออะไรกันแน่ แต่ที่แน่ๆ พี่เชื่อว่าปีนมันรู้ว่าทั้งไอน้ำและไอ้เปาเป็นห่วงมันมากขนาดไหน ตอนนี้เราทำได้แค่รอและเฝ้าดูอยู่ห่างๆ ให้อะไรๆ มันดีขึ้นมากว่านี้แล้วค่อยว่ากันอีกทีดีกว่ามั้ย...” เวสป้าเอื้อมมือมาลูบหัวคนรักเบาๆ เข้าใจไอน้ำดีว่ารู้สึกยังไง เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นมันเกี่ยวข้องกับเพื่อนของตนเองอย่างฮะเก๋าเช่นกัน แต่ทางนั้นเล่าทุกอย่างให้ฟังอย่างไม่ปิดบัง ต่างจากปีนที่ยังเก็บเงียบไม่ยอมเล่าให้ไอน้ำกับเปาฟัง

 

“บอกตรงๆ เลยนะครับ ผมรู้สึกแย่ยังไงก็ไม่รู้ ทั้งๆ ที่เพื่อนกำลังย่ำแย่ แต่ตัวเองกลับมามีความสุขอยู่แบบนี้...”

 

“มันก็ไม่ได้แย่หรือว่าผิดหรอกครับ ชีวิตของคนเรามันมีหลายด้าน หลายมุม หลายความรู้สึก พี่เชื่อว่าปีนไม่มีทางคิดอะไรแบบนั้นแน่นอน คิดมากหน้าแก่นะครับ ลองหลับตานิ่งๆ ผ่อนคลายความรู้สึกสักหน่อยมั้ย” เวสป้าส่งยิ้มทะเล้นนิดๆ รายนี้ก็ยอมหลับตาลงแต่โดยดี ระบายลมหายใจออกมาช้าๆ พยายามปล่อยวางความรู้สึกลงบ้าง

 

เวสป้าจ้องมองดูใบหน้าของคนรักอย่างละสายตาไม่ได้ มือหนาแตะลงบนแก้มนุ่มอย่างเบามือ เกลี่ยผิวนุ่มเบาๆ ด้วยความรู้สึกมากมาย ไอน้ำเกิดความรู้สึกประหม่าขึ้นมานิดๆ รู้สึกได้ถึงความชิดใกล้ที่เกิดขึ้น

 

ลมหายใจอุ่นรินรดที่แก้มเนียนใส เลือดฝาดขลับให้แก้มนวลแดงระเรื่อด้วยความรู้สึกที่เกิดขึ้น เวสป้าจรดจมูกลงบนแก้มปลั่งอย่างอ่อนโยน ไม่ได้กำลังฉวยโอกาส หากแต่กำลังสร้างโอกาส เพื่อให้ไอน้ำคลายเครียดจากเรื่องที่กำลังคิดและกังวลอยู่ต่างหาก

 

“หน้าแดงแจ๋เลยครับ แต่น่ารักจังเลยน้า” เวสป้าบีบแก้มนุ่มเบาๆ อย่างมันเขี้ยวปนเอ็นดู ไอน้ำน่ารักเสมอในสายตาของเวสป้า และแน่นอนว่าในสายตาของคนอื่นไอน้ำก็น่ารัก เพราะฉะนั้นเวสป้าถึงได้หวงไอน้ำมาก จนถูกแซวจากทั้งเพื่อนและพี่ที่คณะไม่ขาดปาก

 

“พี่เวสป้าก็ ผมกำลังเครียดอยู่นะ...”

 

“รู้ครับ แต่เชื่อพี่นะ เรื่องนี้มันเป็นจุดเริ่มต้นของไอ้เก๋ากับไอ้ปีน พี่เชื่อว่าไอ้เก๋ามันต้องรับรู้ความรู้สึกของไอ้ปีนแน่ๆ ความผูกพัน ความชิดใกล้ และความเข้าอกเข้าใจจะเป็นจุดเริ่มต้นของความรัก...” ไอน้ำพยักหน้ารับ เพราะการที่ตนเองรักเวสป้านั้นก็เกิดจากเหตุผลเหล่านั้นเป็นตัวเร่งความรู้สึกเช่นเดียวกัน

 

“พี่เวสป้า ขอบคุณนะครับที่... เอ่อ ที่รักผม” ไอน้ำก้มหน้าหลบสายตาและรอยยิ้มของเวสป้า มันเต็มเปี่ยมไปด้วยความดีใจอย่างปิดไม่มิด ผู้ชายคนนี้ดูทะเล้น กวนๆ แต่ก็จริงใจและมอบความรู้สึกดีๆ มาให้เสมอ

 

“ขอบคุณทำไมครับ พี่ต่างหากที่ต้องขอบคุณ ตอนแรกคิดว่าจะถูกเกลียดหน้าไปแล้วด้วยซ้ำ ทุกวันนี้ยังแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าได้รับความรักจากไอน้ำมาแล้ว...”

 

“แต่ก็ให้ไปแล้วนี่ครับ ดูแลรักษาให้ดีด้วยนะ” เวสป้ารู้ว่าไอน้ำต้องกลั้นใจพูดแค่ไหน เพราะหน้าแดงๆ กับอาการก้มหน้ามองพื้น เพื่อปิดบังความเขินที่เกิดขึ้นมันบอกได้เป็นอย่างดีทีเดียว

 

“ดูแลอย่างดีอยู่แล้วครับ ว่าแต่หิวมั้ย อยากออกไปหาอะไรกินหรือเปล่า หรือว่าอยากจะนอนหลับพักผ่อนก่อนดี พี่อยู่เป็นเพื่อนได้นะ ตอนนี้สองคนนั้นก็คงขลุกอยู่ด้วยกันที่ห้องไอ้เมานู่น” เวสป้ารู้ดีว่าไอน้ำไม่กล้าอยู่คนเดียว รายนี้กลัวผีเป็นชีวิตจิตใจ ปล่อยให้อยู่คนเดียวเดี๋ยวจะกลัวเอาได้

 

“จริงๆ ก็อยากจะนอนอยู่หรอกครับ แต่ว่าคงไม่ดีถ้าพี่เวสป้าจะต้องมานั่งเฝ้าผมแบบนี้...”

 

“กลัวพี่ทำอะไรไม่ดีหรอครับ บอกตรงๆ เลยนะว่าพี่ก็แอบคิด แต่คงไม่แอบทำอะไรที่มันมากกว่านี้ พี่ไม่อยากถูกไอน้ำเกลียดหรอก ไม่งั้นใจสลายแย่เลย ถูกคนที่รักมากๆ เกลียดเข้าแบบนั้น” เวสป้าอ้อนเข้าใส่ งานอ้อนเป็นงานที่ชายหนุ่มถนัดนักล่ะ กับคนอื่นยังไม่เท่าไหร่ แต่กับไอน้ำที่เป็นคนรัก ยิ่งชอบอ้อนให้อีกฝ่ายอายเล่นๆ เพราะเวลาที่ไอน้ำอายจะน่ารักเป็นพิเศษ

 

“นี่แอบคิดเรื่องไม่ดีกับผมอยู่จริงๆ หรอครับ” ไอน้ำทำหน้าตื่นใส่ เวสป้าหัวเราะเสียงดังอย่างไม่ปกปิด เอื้อมมือไปคว้ามือเรียวมากุมเอาไว้ ส่งยิ้มอย่างจริงใจไปให้คนตัวเล็กตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่มากล้น

 

“ก็พี่ไม่อยากเป็นคนโกหกนี่นา คิดอะไรก็อยากจะพูดออกไปให้รู้ แต่พี่ก็แค่คิด ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีสักหน่อย ถ้าไอน้ำไม่พร้อมที่จะให้พี่ทำอะไรที่มันมากกว่ากอดหรือจูบ พี่ก็จะไม่ขอหรือทำให้เราหนักใจ บอกแล้วไงว่าพี่รักไอน้ำมากจริงๆ นะครับ” ไอน้ำได้แต่กะพริบตาใส่ เพราะไม่รู้ว่าควรจะตอบโต้บทสนทนานี้อย่างไรดี ถ้าถามใจตัวเองก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจในสิ่งที่เวสป้ารู้สึกนึกคิด และดูเหมือนว่าตัวเองจะเขินกับคำพูดเหล่านั้นมากเหมือนกัน

 

“พี่เวสป้านี่ปากหวานตลอดเลยนะครับ ชอบทำให้ผมเขินอยู่เรื่อยเลย ผมไม่โกรธหรอกนะที่พี่จะคิดอะไรแบบนั้น ผมเองก็เคยมีความรัก เคยรู้สึกนึกคิดถึงเรื่องแบบนั้นกับคนที่ผมรัก...”

 

“แน่ะ! ถ้าอย่างนั้นก็แอบคิดเรื่องแบบนั้นกับพี่ด้วยสินะ เพราะว่าพี่เองก็เป็นคนที่ไอน้ำรักเหมือนกันนี่นา โอ๊ย! พี่เจ็บนะครับ ต่อยซะแรงเชียว" เวสป้าแกล้งลูบไหล่ตัวเองป้อยๆ แรงที่ไอน้ำใช้ต่อยใส่กลบเกลื่อนความเขินไม่ได้แรงเลยสักนิด ก็แค่แกล้งร้องโอดโอยเรียกร้องความสงสารก็เท่านั้น

 

“ไม่ได้แรงเลยนะครับ พี่เวสป้าอย่าแกล้งทำเป็นเจ็บสิ อีกอย่างผมก็ไม่ได้คิดเรื่องแบบนั้นสักหน่อย ตอนนี้คิดแต่เรื่องของไอ้ปีนอย่างเดียวก็หมดเวลาคิดรื่องอื่นแล้ว” ชายหนุ่มพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ แกล้งมากเกินไปเดี๋ยวไอน้ำจะงอนเข้าจริงๆ มือหนากุมมือเรียวเอาไว้มั่น ส่งยิ้มและยื่นมือไปลูบเส้นผมนุ่มอย่างเบามือ

 

“เรื่องของใครคนนั้นก็ต้องจัดการเอาเอง เราคอยดูอยู่ตรงนี้ก็พอครับ ถ้าเมื่อไหร่ที่มันต้องการความช่วยเหลือ พี่เชื่อว่ามันจะพูดออกมาเอง” ไอน้ำพยักหน้ารับ กระชับมือที่ถูกกุมเอาไว้แน่น และสิ่งที่เวสป้าไม่คาดคิดมาก่อนก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

“ขอบคุณนะครับ” ไอน้ำยื่นหน้าเข้ามาชิดใกล้ กล่าวคำขอบคุณจบก็แตะปากลงบนปากและแก้มของเวสป้าอย่างรวดเร็ว และทิ้งตัวลงนอนบนโซฟา หันหลังให้เวสป้าฉับพลัน กอดตัวเองเอาไว้เสียแน่น ถึงไม่เห็นหน้าแต่ดูจากใบหูและต้นคอก็พอจะรู้ว่าตอนนี้เจ้าตัวหน้าแดงมากเพียงใด

 

“เขินหรอครับ ไม่เห็นจะต้องเขินเลย อีกอย่างพี่เองก็ออกจะชอบด้วยน้า ปากนุ่มๆ ของไอน้ำทำให้พี่รู้สึกดีได้ทุกครั้งเลยนะรู้มั้ย...” ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่นอนซุกตัวเข้าหาโซฟา เวสป้าชะโงกหน้าเข้าไปมองใกล้ๆ รอเวลาที่คนขี้อายจะพลิกตัวเงยหน้าขึ้นมามอง และไม่นานเท่าไหร่ไอน้ำก็แอบเงยหน้าขึ้นมาจริงๆ พอตาประสานตาเข้าอย่างจัง ทำเอาคนเขินยิ่งเขินหนักเข้าไปอีก แต่ไม่ทันที่ไอน้ำจะได้ซุกหน้าหนี เวสป้าจรดจมูกลงที่แก้มปลั่งทันทีทันใด

 

“เลิกอายนะครับไอน้ำ เป็นแฟนกันแล้วน้า ไม่เห็นต้องเขินเลย ออกจะน่ารักน่ากอดขนาดนี้ เอาแต่หลบหน้าหลบสายตาพี่ทุกที พี่น้อยใจนะครับ...” ไอน้ำรู้อยู่แก่ใจว่ากำลังถูกต้อนให้จนมุม แต่ใจเจ้ากรรมก็ยังจะเต็มใจให้ถูกต้อนเสียได้ ปากแดงเม้มเล็กน้อย สายตาสั่นไหวเมื่อมองสบตากับดวงตาคมเข้มที่มีแววทะเล้นเสมอของเวสป้า

 

“ทำไงได้ล่ะครับ ก็ผมเขินจริงๆ นี่นา ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องเขิน กับคนอื่นไม่เห็นจะเป็นแบบนี้ แต่กับพี่เวสป้า... แค่มองหน้าหัวใจก็เต้นระรัวจนน่ากลัวจะแย่อยู่แล้ว” เวสป้านั่งลงบนพื้นพรม ส่งยิ้มให้กับไอน้ำอยู่ตลอดเวลา คนตัวเล็กกว่าค่อยๆ พลิกตัวกลับมาหาคนรักที่นั่งอยู่ตรงหน้า สบสายตากันทีไร ไอน้ำจะตายให้ได้ทุกทีจริงๆ

 

“พี่จริงจังนะครับ รักจะแย่อยู่แล้ว กับคนอื่นพี่ก็ไม่ได้รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน แต่กับคนนี้... ให้หมดใจเลยจริงๆ” เวสป้ากุมมือไอน้ำขึ้นมาจุมพิตเบาๆ เรียกความร้อนให้กับใบหน้านวลในทันที ไอน้ำรู้ดีว่าตนเองแพ้ให้กับเวสป้าอย่างไม่มีเหลือ ทั้งๆ ที่ตอนแรกเจอยังอวดดีใส่ได้อยู่บ้าง แต่ทำไมพอนานวันเข้า กลับยิ่งเขินยิ่งอาย จนไม่รู้แล้วว่าควรจะวางตัวยังไง

 

ครั้นจะตีเนียนด้านใส่แบบที่เปาใช้กับเมาก็ไม่ใช่นิสัยตนเอง จะแสดงออกอย่างชัดเจนก็ไม่กล้า จนบางครั้งก็เหมือนตัวเองเป็นคนขี้ขลาด ขี้อาย ทั้งๆ ที่ไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน

 

“ผมก็จริงจังนะ แต่ยังไงก็อายอยู่ดี...” เวสป้ารีบยื้อหมอนอิงเอาไว้ ก่อนที่ไอน้ำจะใช้มาปิดหน้าหนี ชายหนุ่มหัวเราะนิดๆ ดึงหมอนมากอดเอาไว้ ไอน้ำมองค้อนคนรู้ทันขวับ

 

“สงสัยไอน้ำต้องไปฝึกฝนวิชามาจากไอ้เปา รายนั้นแม่งด้านมากจนพี่ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ยิ่งมันมาคู่กับไอ้เมา ยิ่งทำเอามึนแบบคูณสอง” คนบนโซฟาพยักหน้ารับแบบทันที เพราะเห็นด้วยกับสิ่งที่เวสป้าว่ามาทั้งหมด

 

“ไม่ไหวครับ ให้ด้านแบบไอ้เปานี่ก็ไม่เอาเหมือนกัน ไอ้นั่นมันบ้า ไม่งั้นมันไม่เอาพี่เมาอยู่หมัดได้หรอก...”

 

“ไอน้ำก็ไม่ได้บ้า แต่ว่าทำไมเอาใจพี่ไปจนอยู่หมัดได้ล่ะครับ น่าคิดนะเนี่ย... ฮ่าๆ” ไอน้ำรู้สึกว่าวันนี้ถูกเวสป้าเล่นงานจนหัวใจทำงานหนักกว่าทุกวัน ก็รู้ทั้งรู้ว่ามีคนรักอารมณ์เสี่ยว แต่ก็ไม่เคยชินสักที ถูกแกล้งให้เขิน ให้อาย แล้วก็ถูกจ้องมองหน้าให้ตายกันไปข้าง

 

“พี่เวสป้าชอบแกล้งผมอยู่เรื่อย ไม่เอาไม่คุยด้วยแล้ว ผมง่วงนอนแล้วครับ นอนหลับเลยได้มั้ย พี่เวสป้าจะกลับบ้านเลยหรือเปล่า...”

 

“ยังไม่อยากกลับเลยครับ อีกอย่างไอ้สองคนนั้นมันอยู่ด้วยกันแล้วทำพี่ปวดหัว สู้ให้อยู่กับไอน้ำสองคนก็ไม่ได้ มีความสุขกว่าเยอะเลย” เวสป้าลูบผมนุ่มเบาๆ อีกครั้ง ยันตัวลุกขึ้นเดินปิดหน้าต่างกับประตูบ้านอย่างเรียบร้อย เปิดแอร์ให้กับคนรักขี้ร้อนอย่างเอาใจใส่

 

“ง่วงก็นอนเลยครับ เดี๋ยวพี่จะอยู่เป็นเพื่อนเอง ไม่ต้องกลัวนะ ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก บ้านหลังนี้ไม่มีพลังงานลี้ลับอะไรหรอกครับ...”

 

“ผมจะกลัวก็เพราะพี่เวสป้าพูดขึ้นมานี่แหล่ะครับ” ไอน้ำขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ กับเวสป้า เผลอลืมตัวกอดแขนคนข้างกายเอาไว้เสียแน่น พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ บ้านอย่างระแวง

 

“ล้อเล่นครับ นอนดีกว่าเนอะ พี่เองก็ง่วงเหมือนกัน” เวสป้าดันไอน้ำให้ลงนอนพร้อมกับทิ้งร่างของตัวเองลงเบียดกับไอน้ำ โอบกอดร่างเล็กกว่าเอาไว้แนบแน่น โซฟาก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร ยิ่งผู้ชายสองคนนอนด้วยกัน ทำให้ต้องแนบชิดกันเป็นธรรมดา

 

ไอน้ำตั้งท่าจะดันเวสป้าให้ลุกขึ้น แต่ก็ชะงักและลดมือลงมาเกาะที่ไหล่ของคนรักเอาไว้แน่น เม้มปากบางเฉียบสนิท พยายามรวบรวมความกล้าที่จะแสดงความรู้สึกออกมา

 

“อยู่ด้วยกันจนกว่าผมจะหลับนะครับ...” ใช้หน้าผากซบกับอกของเวสป้า ได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นระรัวของคนตัวโตกว่าอย่างชัดเจน แค่นี้ก็เข้าใจแล้วว่า ไม่ใช่แค่ตัวเองที่ตื่นเต้นยามที่ต้องชิดใกล้ เวสป้าเองก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน

 

รักต้องกล้าสินะ...

 

ผ่านไปสักพักไอน้ำก็ยังไม่สามารถข่มใจให้หลับในอ้อมกอดของเวสป้าได้ แต่ทว่าคนที่โอบกอดกลับเป็นฝ่ายหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มีเพียงลมหายใจอย่างสม่ำเสมอที่ดังใกล้ๆ

 

“เฮ้อ... มาทำให้เขินแล้วหนีหลับไปก่อนซะงั้น” ไอน้ำมองเสี้ยวหน้าดูดีที่อยู่ใกล้ชิด หัวใจที่เริ่มจะกลับสู่สภาวะปกติ กลับเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง เพียงแค่ริมฝีปากได้รูปขยับเข้ามาใกล้ใบหน้า อย่างไม่ได้ตั้งใจ บวกกับลมหายใจอุ่นที่รินรดอยู่ไม่ห่าง ไหนจะอ้อมกอดที่ตระกองเอาไว้นั่นอีก

 

“รักพี่เวสป้านะครับ...” สัมผัสที่แสนอ่อนโยนทำให้ไอน้ำเคลิ้มได้อย่างไม่ยาก ปากบางแตะลงบนแก้มของคนที่นอนหลับตานิ่งอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่สุดท้ายก็ทำลงไปจนได้ เจ้าตัวซุกหน้าลงที่เดิม พยายามพาตัวเองเข้าสู่นิทรา ก่อนที่เปาจะกลับมาเจอตอนที่ตนเองยังมีสติ หรือก่อนที่เวสป้าจะตื่นขึ้นมาเจอว่าตนเองกำลังเขินมากแค่ไหน

 

“ท่าทางจะอีกยาวไกลเลยสินะ...”

 

…..100%.....

 

#สินกำ #ยุ่งนัก

มาต่อกันในฟิลหวานๆ น่ารักของคู่เวสป้าไอน้ำบ้างเนอะ เห็นมีคนขอคู่นี้มาเลยจัดหวานๆ ให้สักหน่อย ปล่อยให้คู่เมาเปาเอาคามเกรียนสาดใส่กันไปเถอะ ตอนนี้สั้นไปนิด ไว้ยาวๆ กันในตอนหน้าๆ แล้วกันจ้า

เพื่อนดีๆ มีไม่ต้องเยอะ เพราะเพื่อนดีๆ จะให้เราเยอะแยะเลยล่ะ เหมือนอย่างที่ปีนได้รับความรักและความห่วงใยจากเพื่อนทั้งสองอย่างไอน้ำและเปาไงเนอะ

มีคนทักว่าสำนวนดูเปลี่ยนไปหรือเปล่า ถูกเลยค่ะ ส่วนตัวแล้วบอกเลยว่าเนื้อหาตอนแรกๆ จะต้องกลับไปแก้อีกเยอะเลย ตอนรวมเล่มจะแก้ใหม่เยอะมาก ทั้งภาษา ทั้งอิมเมจที่ยังไม่ชัดเจน ตอนนี้คิดว่าลงตัวแล้ว (มั้ง T^T)

ขอบคุณสำหรับคำติ ชม แนะนำ ต่างๆ นะคะ จะปรับปรุงแก้ไขและพยายามพัฒนาตัวเองให้มากขึ้นกว่านี้ค่า

เจอกันตอนหน้าค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

3,839 ความคิดเห็น

  1. #2939 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 13:05
    คู่เมาเปา ตรงมึนได้ใจ ชัดเจนมาก



    คู่เวสป้าไอน้ำเป็นอะไรที่ละมุนน่ารักมาก เชียร์ให้หายเขินไว ๆ นะ อิอิ 
    #2939
    0
  2. #2907 Apple in the Sea (@siraromkyu) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 03:50
    น้องเปา! ตรงไปม้ายยยยยยย "มาเอากันป่ะ" 5555 

    ชอบคู่ เมา-เปา ที่สุด เดาไม่ถูกเลย ว่าจะไปทางไหน แปรปรวน รวนเร สุด ๆ เราคงชอบของแปลกสินะ 555
    #2907
    0
  3. #2878 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 19:02
    น่ารักกันตลอดดดดดดดดดดดด
    #2878
    0
  4. #2875 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 04:38
    หินปีนสมหวังเร็วๆนะ
    #2875
    0
  5. #2857 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 21:04
    คู่ป้านน้ำก็หวานตัลหลอด นู๋น้ำต้องกล้าๆหน่อยนะ แสดงออกไปเยอะๆพี่ป้าชอบ
    #2857
    0
  6. #2832 ดิน-สอ-ไม้ (@sutitasanni) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 19:52
    รอหยีเฟียอยู่น้าาาาาาาาาาาาาาา
    รีบๆมาต่อเถอะนะ สงสารปีน
    #2832
    0
  7. #2830 fay_mamic (@fay-mamic) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 00:24
    เวสป้ากะไอน้ำทำเขินเลยอ่ะ จิกหมอนนนนนนนน
    #2830
    0
  8. #2829 poruss (@prcyporuss-21241) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 17:51
    หวานมาก เขินแทน -///-
    #2829
    0
  9. #2828 Praew_Parichat (@26159) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 00:26
    ว้าวๆๆๆๆ เวสป้ากะไอน้ำนี่หวานไม่เกรงใจใครเลยน๊า... หุหุ

    ไม่คิดว่าจะมีคนอิจฉาบ้างหรอ >.<
    #2828
    0
  10. #2821 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 20:22
    คู่เวสป้ากะไอน้ำก็หวานกันตลอดดดด 
    #2821
    0
  11. #2820 kim (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 13:03
    คู่นี้หวานตลอดอ่ะ



    .///////.
    #2820
    0
  12. #2818 Baimon Chulalak (@slingsicc5) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 09:13
    งว้อออ คู่นี้หวานเว่อออ >\<
    #2818
    0
  13. #2817 PPPPPPP (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 08:24
    อยากให้ปีน สมหวังเร็วๆจัง
    #2817
    0
  14. #2815 jjburin (@jpaleerat) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 18:04
    ขอหิน กะ ปีน บ้าง สงสารปีนอ่ะ ขอให้สมหวังนะคู่นี้ ลุ้น ๆ อิอิ
    #2815
    0
  15. #2814 N เอ็น (@nlm1122) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 17:46
    หวานเว่อร์ๆ >_<
    #2814
    0
  16. #2813 eeDneaS (@taew1209) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 13:28
    เขินพี่เวสป้า พี่เวสป้าจะดูอ่อนโยนและอบอุ่นมากๆเวลาที่อยู่กับไอน้ำ ไอน้ำก็น่ารักเขินพี่เวสป้าขนาดนี้ >////<
    #2813
    0
  17. #2812 Pat_SuJu13 (@kimjisun) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 13:06
    เมาเปานี่แปรปรวนยิ่งกว่าอากาศ เปลี่ยนอารมณ์ไวมาก แต่น่ารักแบบแปลกๆ

    เวสป้าน้ำนี่ก็หวานลื้มมมมมม หยอดไปเขินไป งื้ออออ
    #2812
    0
  18. #2811 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 04:08
    อะไรคือการชวนพี่เมามาเอากันคะ ตอบค่ะตอบ!!! นี่ขนาดมาคุยเรื่องเครียดๆสุดท้ายก็เกียนหื่นกันแบบน่ารักๆหวานๆในฉบับของคู่เมาเปาเนอะ ทางด้านไอน้ำนี่ก็จะเขินไปตลอดชีวิตเลยมั้ยลูก ต้องหมั่นให้พี่เวสป้าหยอดประจำ หยอดทุกวัน วันละหลายเวลาด้วย เผื่อจะมีภูมิต้านทานมากขึ้นนะจ๊ะไอน้ำ ส่วนเรื่องของปีนน่ะ มันยังอีกยาวไกล ถ้าเพื่อนพร้อมเดี๋ยวเค้าก็บอดเอง ตอนนี้เราก็ทำได้แค่เฝ้ามองดูอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ
    #2811
    0
  19. #2810 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 23:23
    คู่นี้ไม่เคยทำเราเครียดเลยจริงๆ ฮ่าๆๆ มันพาเราหายเครียดได้ตลอด นี่เกรียนทั้งคู่ เหมาะกันจริงๆ นี่เครียดแล้วใช่ไหมคะน้องเปา คึคึ เอาน่า เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่เจ้าตัวเขาอยากจะทำยังไง เราก็ได้แค่ลุ้นตามและเป็นกำลังใจให้เพื่อนนะ สู้ๆ แต่ว่าเมาเปานี่บอกรักกันยังเกรียนเลย คึคึ
    #2810
    0
  20. #2808 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 22:33
    ทำไมไม่เอากันเลยหล่ะ 55555555555555555
    #2808
    0
  21. #2807 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 20:31
    เอากันเลยยยยย
    #2807
    0
  22. #2806 Keyoflove Fullinglove (@keyoflove) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 20:22
    ขุ่นพระ อิคู่เมาเปานี้มาทีไรปรับอารมณ์ไม่เคยถูกซักที
    #2806
    0
  23. #2805 khunnay24 (@thunwa24) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 20:00
    ติดตามนะคะ ลุ้นเมาเปามีฉากฟินไหมคะ
    #2805
    0
  24. #2804 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 18:24
    คือ พี่เมาแกจะฮาตลอดใช่ป่ะ คู่นี้มันดีตรงพูดกันตรงๆ นี่ละเนอะ
    ปีน สู้ๆ 
    #2804
    0
  25. #2803 eeDneaS (@taew1209) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 16:49
    เรื่องของความรักต้องใช้เวลาจริงๆในการตัดใจ เรื่องของปีนที่ทำได้ก็คือคอยอยู่ข้างๆเป็นกำลังใจให้ ปีนสู้ๆนะ ส่วนเปาไอน้ำอย่าคิดมากนะ เดี๋ยวปีนก็จะมาบอกเองถ้าถึงเวลาที่ปีนอยากบอก คอยอยู่ข้างๆให้กำลังใจกันแบบนี้นะ ^^ พี่เมาก็นะน้องอุตส่าห์บอกรักมาทำให้หายซึ้งเลย ฮ่าๆๆๆ
    #2803
    0