My lovely Boy...โดนใจนัก จับรักซะให้เข็ด[Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 22 : My lovely Boy...♥ 21. มืดๆ ค่ำๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    3 มี.ค. 57


  21. มืดๆ ค่ำๆ

 

กิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ของนักศึกษาคณะศิลปกรรมดำเนินไปด้วยดีและดูเหมือนว่าจะดีมากๆ ทั้งทำความสะอาดโรงเรียน ซ่อมแซมโต๊ะเก้าอี้ที่ชำรุดทรุดพังให้กลับมาใช้งานได้อีกครั้ง จัดตกแต่งสวนให้สวยด้วยการครีเอทของเหล่าเด็กศิลป์สุดอาร์ต และที่สำคัญที่สุด ณ ตอนนี้ได้ทำการลงสีพื้นกำแพงฝั่งที่จะทำ Wall Paint เรียบร้อยแล้ว บางคนก็เริ่มร่างแบบลงไปเหลือการแต่งแต้มสีสันในวันรุ่งขึ้น

 

การที่คนหลายๆ คนให้ความช่วยเหลือและร่วมมือกันทำงานนั้นมันย่อมลุล่วงและงานเดินหน้ามากกว่าการโยนงานให้คนเพียงคนเดียวทำอยู่แล้ว เหมือนที่เหล่าเกรียนปีสองและพี่ปีสามที่ช่วยกันขัดล้างกำแพง ช่วยกันทาสีโดยไม่เกี่ยงว่านี่คือล็อคของใคร ใครว่างก็ช่วยๆ กันไป ทำให้งานเดินไวกว่าที่คาดคิด

 

เวลาแห่งความสนุกมักเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว ณ ตอนนี้เป็นเวลาอาหารเย็นอีกครั้ง และเมื่อทานอาหารเย็นเสร็จก็จะมีกิจกรรมยามค่ำ ณ ลานอเนกประสงค์ เป็นการรวมตัวทั้งคณะเดินทางเพื่อทำกิจกรรมสันทนาการร่วมกัน

 

ฝ่ายเก็บล้างก็เร่งรีบเก็บล้างจานชามถ้วยไหอะไรก็แล้วแต่ที่แช่เอาไว้ ฝ่ายจัดสถานที่ก็ทำการเดินไฟติดตั้งสปอร์ตไลท์เพื่อให้แสงสว่างในยามค่ำที่กำลังจะมาถึง น้องๆ ที่ไม่ได้มีหน้าที่ของตัวเองก็มาช่วยพี่ๆ จัดเตรียมข้าวของ บางคนก็พากันไปกระโดดน้ำคลองเล่นน้ำกันก่อนจะมาร่วมกิจกรรม

 

และแน่นอนว่านี่เป็นเวลาที่ดีที่โจรปล้นใจของเราจะออกปฏิบัติภารกิจ...

 

 

 

“ตั้งแต่เกิดมากูเพิ่งได้เล่นน้ำคลองก็ตอนที่มารับน้องนี่แหล่ะ น้ำเย็นเว่อร์...”

 

“หยุด!!! นี่คือการปล้น” เสียงเข้มๆ ดังมาจากทางด้านหลัง ทำเอาไอน้ำที่กำลังคุยกับเปาระหว่างทางเดินที่จะกลับมาเอาของที่ห้องพักสะดุ้ง ไอน้ำตกใจไม่น้อยที่ถูกดักปล้นกลางทางแบบนี้ คิดว่าโจรคนนี้จะแอบขโมยเฉพาะของคนที่เผลอเท่านั้น

 

“ไม่ต้องหันหน้ามา ส่งหัวใจของน้องมาให้พี่ซะดีๆ” เสียงที่ดูอู้อี้เหมือนจะผ่านการดัดเสียงให้คนฟังจำไม่ได้ แต่มันให้ความรู้สึกคล้ายๆ คนที่รู้จักยังไงก็ไม่รู้ แต่ไอน้ำก็ไม่กล้าขัดขืนและไม่กล้าที่จะหันไปมองอยู่ดี ผิดกับเปาที่ยิ้มน้อยๆ เหมือนจะกำลังนึกขันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

“เอ่อ...นี่ครับ” ไอน้ำส่งหัวใจของตัวเองไปทางด้านหลังอย่างจ๋อยๆ คิดว่าจะรอดแล้วเชียวอุตส่าห์เก็บเอาไว้กับตัวตลอดเวลาไม่วางทิ้งเอาไว้แท้ๆ ทำไมถึงได้ถูกปล้นแบบนี้วะ

 

“ไอ้น้องคนนี้น่ะเดินกลับเข้าไปในห้อง ส่วนน้องอย่าเพิ่งไป...” เปาถูกดันหลังน้อยๆ เจ้าตัวยกแขนทั้งสองข้างขึ้นเป็นเชิงยอมแพ้พลางเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องพักทิ้งให้เพื่อนน้ำที่กำลังจะเดินตามถูกฉุดเอาไว้ด้วยการดึงชายเสื้อกล้ามที่เจ้าตัวสวมใส่

 

“ทำไมให้เพื่อนผมไปได้คนเดียวอ่ะพี่ ผมก็ส่งหัวใจไปแล้วทำไมผมยังไปไม่ได้...” เป็นคำถามที่โคตรจะคาใจ เพราะตนเองส่งหัวใจไปให้แล้ว แล้วโจรมันยังต้องการอะไรอีกวะ อย่าบอกนะว่าจะฆ่าปิดปาก...ม่ายยย

 

 นอกจากโจรจะไม่ตอบแล้วไอน้ำยังถูกมือข้างหนึ่งของโจรปล้นใจปิดที่ดวงตาทั้งสองข้างพร้อมกับร่างที่ถูกดึงให้เดินตามมาด้วยกัน เจ้าตัวยื้อตัวน้อยๆ ตั้งท่าจะตะโกนเรียกเพื่อนเปาเพราะรู้สึกว่านี่มันจะเล่นเกินไปแล้ว แต่ทว่าเสียงที่กระซิบเบาๆ มานั้นทำให้ปากที่ตั้งท่าจะอ้าขึ้นเรียกเพื่อนเปาก็หุบลงทันที

 

“ก็พี่อยากอยู่กับน้องไอน้ำตามลำพังนี่ครับ” ชัดเลย...เสียงที่กลับมาเป็นปกติกับสำนวนแบบนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นพี่เวสป้านั่นเอง ไอน้ำหมุนกลับไปมองคนที่พาตนเองเข้ามาหลบตรงมุมอาคารอย่างตกใจ

 

“พี่เวสป้า...พี่เป็นโจรปล้นใจหรอครับ” เป็นคำถามแรกที่เลือกจะเอ่ยถามออกไป ถ้าพี่เวสป้าเป็นโจรปล้นใจทำไมถึงได้เลือกมาปล้นตนเองล่ะ ก็คิดว่าพี่เวสป้าน่าจะแบบ เอ่อ ชอบตนเองเลยไม่ทำกับตนเองแบบนั้นสิ

 

“ใช่ครับ...พี่เป็นโจรปล้นใจ” เวสป้ายิ้มกริ่มพลางเอื้อมมือมาแตะที่ใบหน้าของไอน้ำอย่างเบามือ คือไอน้ำเลือกไม่ถูกเหมือนกันว่าจะเขินกับสายตาของพี่เวสป้าที่มองมา หรือว่าจะเนียนขอทวงคืนหัวใจกลับมาสู่อ้อมอกของตนเอง

 

“แต่พี่ปล้นแค่หัวใจของน้องไอน้ำคนเดียวนะครับ หัวใจของคนอื่นพี่ไม่ต้องการหรอก” เวสป้ายื่นหน้าเข้ามากระซิบเบาๆ จมูกโด่งๆ จงใจเฉียดที่แก้มของน้องไอน้ำแผ่ว ทำเอาคนถูกปล้นหัวใจไปหมาดๆ หน้าร้อนวาบขึ้นมาทันที

 

“พี่เวสป้ากำลังเนียนกับผมใช่มั้ยเนี่ย...” พยายามกล้าที่จะรุกใส่พี่เวสป้าบ้าง ถึงจะรู้ว่าสุดท้ายแล้วตนเองก็จะเป็นฝ่ายแพ้ให้กับความกล้าแบบหน้าด้านของพี่เวสป้าก็เหอะ

 

“เนียนที่ไหนกันล่ะ พี่กำลังจีบตรงๆ เลยต่างหาก อีกอย่างพี่ก็ไม่ใช่ไอ้โจรบ้านั่นหรอก พี่แค่จะเอาหัวใจของน้องไอน้ำมาดูแลให้ก็เท่านั้นเอง” เวสป้ามองดูท่าทีของคนตรงหน้าอย่างพึงพอใจ ไอ้สามเดือนอะไรนั่นน่ะลืมได้เลย เพราะไม่ว่ายังไงก็แล้วแต่น้องไอน้ำหนีหัวใจตัวเองไม่รอดหรอก

 

“นี่รู้กับไอ้เปาหรือเปล่าเนี่ย ทำเอาผมตกอกตกใจหมดเลย” ไอน้ำระบายลมหายใจน้อยๆ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อถูกรุกหนักด้วยจมูกโด่งที่จรดลงมาที่แก้มของตนเองเบาๆ ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกที่ถูกขโมยหอมแก้มแบบนี้ แต่ก็ไม่ชินสักทีนี่หว่า

 

“ขวัญเอ๊ยขวัญมานะครับคนดี เรื่องหัวใจของน้องไอน้ำน่ะพี่เวสป้าคนนี้จะดูแลให้อย่างดีเลยล่ะครับ ไม่ต้องกังวลใจไป ว่าแต่นอนได้มั้ย กลัวหรือเปล่า ที่นี่พอดึกๆ มันเงียบเชียบมากเลยนะ จะไปห้องน้ำตอนกลางคืนให้เปามันไปเป็นเพื่อนด้วยนะรู้มั้ย หรือถ้าไม่มีใครไปเป็นเพื่อนก็โทรตามพี่ได้นะครับ” ไอน้ำก็รู้สึกดีใจอยู่หรอกที่พี่เวสป้าเอาใจใส่และเป็นห่วงตนเองมากขนาดนี้ แต่มันจะดีมากถ้าพี่เวสป้าจะถอยห่างจากตนเองอีกสักหน่อย ตอนนี้แทบไม่เหลือช่องว่างระหว่างตนเองกับพี่เวสป้าแล้วน่ะสิ

 

“เอ่อ...ก็ไม่ค่อยกลัวเพราะว่ามีเพื่อนๆ นอนด้วยกันเป็นโขยงเลยนี่ครับ แถมอากาศก็ดีทำให้นอนหลับสบายมากเลย อ้อ ผมแอบไปดูตรงล็อคที่พี่กับพี่ดีโน่ทำ Wall Paint แล้วนะครับ ขนาดยังไม่ลงสีผมก็รู้สึกได้ถึงความสวยของมัน ผมชอบมากครับ” เวสป้ายังไม่ขยับตัวออกห่างจากน้องไอน้ำ แบบนานๆ ทีขอแอบอิงชิดใกล้น้องมันบ้างอะไรบ้าง ไม่เห็นน้องต่อต้านหรือว่าขยับหนีก็ขอโมเมตู่เข้าข้างตัวเองว่าน้องมันรู้เห็นเป็นใจให้เข้าใกล้ก็แล้วกัน

 

“ได้รับคำชมจากคนที่เรา ชอบนี่รู้สึกดีจัง” ไอน้ำเม้มปากน้อยๆ หน้าร้อนวาบกับคำว่าชอบบวกกับสายตาที่สื่อความรู้สึกออกมาอย่างชัดเจนแบบนั้น ทำเอาอยู่เฉยไม่ไหว มือยกขึ้นมาเท้าที่อกของพี่เวสป้าเอาไว้ ขืนอยู่ในท่าที่แนบชิดมากแบบนี้แล้วมีคนมาเห็นเข้า จะเข้าใจถูกกันไปหมด

 

“จะได้เวลานัดรวมพลที่ลานดินแล้วนะครับ ผมว่าเราไปรวมกับคนอื่นๆ ดีกว่ามั้ย...” จุ๊บ! จุ๊บเบาๆ ตรงที่ไม่ใช่แก้มแต่มันคือที่ปาก ถึงจะแค่แตะและถอนริมฝีปากขึ้นไปทันที แต่มันก็คือการจูบที่ไอน้ำควรจะโกรธเพราะถูกฉวยโอกาส

 

แต่ทำไม...

 

ตึก ตึก ตึก

 

เสียงหัวใจของไอน้ำดังอย่างชัดเจน ท่าทีที่ไม่ได้แสดงความโกรธหรือว่าต่อต้านออกมาเลยสักนิดของไอน้ำ ทำเอาเวสป้าหัวใจพองโตด้วยความหวังที่คิดว่าน่าจะสมหวังในเร็ววันนี้แล้วหล่ะ

 

“เป็นแฟนกันมั้ย...ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ค่อยตอบพี่ก็ได้นะ” เวสป้าวางมือบนหัวของไอน้ำแล้วขยี้เบาๆ พลางถอยห่างและหันหลังเดินออกมา ทิ้งให้ไอน้ำยืนพิงตัวอาคารด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ

 

เคยถามตัวเองมั้ยว่าทำไมกับคนบางคนถึงได้มีข้อยกเว้น ทั้งๆ ที่ถ้าเป็นคนอื่นมาทำกับเราแบบนี้ บางทีอาจจะมีลงมือลงไม้กันไปให้รู้แล้วรู้รอด แต่ทว่าทำไมกัน ทำไมพอเป็นคนนี้แล้วถึงได้มีข้อยกเว้นเสมอ

 

หรือว่าเพราะบางทีคำตอบมันคงชัดเจนอยู่ในใจของเราแล้วก็ได้

 

 

 

เปายืนมองดูไอน้ำที่เดินตามหลังพี่เวสป้าออกมาจากมุมที่ทั้งสองคนหายไป หน้าแดงแบบนั้นบ่งบอกให้รู้ว่าคงถูกลากเข้าไปจีบตามประสานั่นแหล่ะ และดูเหมือนว่าพี่เวสป้าคนนี้จะได้ใจเพื่อนตนเองไปมากกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นแล้วแน่ๆ

 

เผลอๆ อาจจะมากกว่านั้นแล้วก็ได้

 

จริงๆ แล้วเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคน แต่ทว่าคนเป็นเพื่อนก็อดที่จะคอยสอดส่องไม่ได้ จริงๆ ก็แค่พูดให้มันดูดีเท่านั้นเองแหล่ะ ถ้าจะให้พูดก็คืออดที่จะเสือกและสอดไม่ได้ เอาไว้แบล็กเมลตอนที่ไอ้น้ำมันโชว์เหนือกว่า เอาให้มันจ๋อยไปเลย

 

“หยุด นี่คือการปล้น...” คุ้นๆ นะ แต่ไอ้โจรคนนี้ไม่ดัดเสียง ไม่ปิดหน้าปิดตา แถมยังเดินเข้ามากอดคอจากทางด้านหลัง เกยคางลงบนไหล่ตนเองแล้วยื่นหน้ามาฉีกยิ้มแบบกวนๆ ให้อีกต่างหาก

 

“หัวใจน้องไม่อยู่แล้วเหอะพี่เมา แอบมาเอาไปแล้วไม่ใช่รึไงคิดว่าน้องไม่รู้หรอวะ” เปาหันมามองหน้าพี่รหัสตัวป่วนของตนเองที่ดูเหมือนว่าจะเดินเข้านอกออกในห้องนั้นห้องนี้ไปทั่ว ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาหรอกว่าไอ้โจรที่ว่าน่ะหนึ่งในนั้นต้องมีไอ้พี่เมาอยู่ด้วย

 

เหอะ...หน้าด้าน เนียนทุกสถานการณ์ และแถเก่งเป็นที่หนึ่งแบบพี่เมาน่ะ สมกับตำแหน่งนี้ที่สุดแล้ว

 

“เอ้า พี่เมาเอาหัวใจน้องเปาไปตั้งแต่เมื่อไหร่วะ ไม่เห็นรู้ตัวเลยว่ามีหัวใจมึงอยู่ในนี้ด้วย” เมาชี้ไปที่อกด้านซ้ายของตนเอง ทำเอาเปามึนกับความเนียนของพี่รหัสตนเอง ตกลงไอ้ที่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้นี่จะไม่ยอมรับใช่มั้ย

 

“เอาเหอะ อยู่ที่ใครก็แล้วแต่น้องไม่หวั่นว่ะ ระดับความหนาของใบหน้าอันหล่อเหลาของน้องมันหนามากแบบซีเมนต์อายว่ะพี่ แล้วนี่จะกอดอีกนานมั้ยคนเค้ามองกันเยอะแยะ” เปาไม่ได้แกะมือเมาออก บอกแล้วว่าคนอย่างไอ้เปาแม่งไม่เคยอายอะไรอยู่แล้ว การที่จะเอาไอ้พี่เมามันให้อยู่ คือหมายถึงว่าจะเอาชนะพี่เมาได้เนี่ยต้องด้านและมึนขั้นกว่า

 

“มองไปดิวะสนใจที่ไหน อีกอย่างกูไม่ได้กอดเว้ย แค่เกี่ยวคอมึงเท่านั้น เห็นใส่เสื้อผ้าบางๆ อาจจะหนาว...” เอาอีกแล้วไอ้สายตาวิบวับระยับแบบแปลกๆ ของพี่เมามันเนี่ยทำเอาร้อนวาบขึ้นมาแบบแปลกๆ แม้ว่าจะไม่นานก็เถอะ

 

“ก็อากาศมันร้อน อีกอย่างน้องก็ชอบใส่เสื้อกล้ามพี่เมาก็น่าจะเห็น อยู่ที่บ้านก็ใส่แต่เสื้อกล้ามนี่...”

 

“ไม่รู้ทำไมไม่อยากให้ใครมองมึงเลยว่ะ กูเป็นอะไรวะเนี่ย...แปลกๆ เนอะ” เมายื่นหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิม ยักคิ้วให้เปาแล้วปล่อยมือออกจากคอของเปา เดินเข้ามาในห้องพักที่เปานอนพัก เปิดนั่น เปิดนี่ ก็ได้ของที่ต้องการติดมือไปด้วย

 

“หัวใจของน้องที่เอาไปน่ะ...ฝากดูแลด้วยนะพี่เมา” แล้วเปาก็เดินออกไปจากห้องพร้อมกับรอยยิ้มนิดๆ บนใบหน้า เห็นพี่เมามันเกรียน มันด้านและหน้าหนามากแบบนั้นก็เถอะ แต่มันก็ไม่กล้าพูดหรือว่าทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าคนเยอะๆ หรอก

 

 “จะดูแลอย่างดีเลยครับ...” เมาตะโกนตามหลัง เปายกมือขึ้นโบกพลางเดินไปข้างหน้าไม่ได้หันกลับมามองรอยยิ้มหล่อๆ กวนๆ บนใบหน้าของเมา

 

 

 

 

เสียงกลองดังเร่งจังหวะระรัว กับเสียงนับถอยหลังของพวกพี่ๆ ที่นับผ่านไมค์ กับเสียงของน้องๆ ที่ช่วยกันนับจากสิบไล่ลงมาเรื่อยๆ เพื่อเร่งและกดดันไอ้คนที่กำลังอ้อยอิ่ง พอได้ยินเสียงกลองเสียงนับถอยหลัง จากที่เดินแบบชมนกชมไม้ ทีนี้กลายเป็นวิ่งตามควายที่หายไปแบบสี่คูณร้อยกันเลยทีเดียว

 

“ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง...ศูนย์” สิ้นเสียงนับแบบกดดัน คนที่มาทีหลังก็รีบนั่งลงแบบมั่วๆ ทันที เพราะตอนนี้ให้กลับไปที่ตัวเองก็คงไม่ทัน ส่วนคนที่เดินชิวตามมาทีหลังก็คือพี่เมาสุดหล่อของน้องๆ ที่เดินชิวแบบไม่ได้ใส่ใจกฎเกณฑ์อะไรกับใครเค้า

 

“เอาละครับ ในฐานะพี่พี่เมามาช้าที่สุดก็ต้องถูกลงโทษ กฎก็ต้องเป็นกฎไม่มีข้อยกเว้นนะครับ” เมาหยุดเดินและมองไปที่พี่จั๊บที่กำลังทำหน้าที่ประธานอยู่หน้าน้องๆ ทั้งหมด เจ้าตัวกอดอกทำหน้าตาชิวผิวปากร้องเพลงแบบไม่ได้เกรงกลัวอะไรเลยสักนิด

 

“ว่าแต่ว่าน้องๆ อยากให้ลงโทษพี่เมายังไงดีครับ...”

 

“หนูอาสาเป็นคนลงโทษพี่เมาเองค่า” สาวประเภทสองนางหนึ่งยกมืออย่างสุดแขนพยายามเสนอตัวแบบสุดๆ เมาเดินมายืนที่ด้านหน้าท่ามกลางสายตานับร้อยที่จับจ้องมาเป็นทางเดียว

 

“เห็นพี่เมาเป็นแบบนี้ พี่เมาก็เลือกคนนะค้า” เมาจีบปากจีบคอทำท่าสะดิ้งใส่ เหมือนจนชะนีแทบจะกรีดร้องเพราะถ้าพี่เมากลายพันธุ์ไปอีกคนมันก็น่าเสียดายในความหล่อของพี่เมานี่คะ

 

“ อุ้ยๆ ถ้าอย่างนั้นเราให้พี่เมาเลือกคนที่อยากจะให้มาลงโทษตัวเองดีกว่าเนอะ...” ใหญ่เล็งเห็นแล้วว่าใครน่าจะเป็นเหยื่อในการเลือกของเมาจึงเสนอขึ้นมา ส่วนไอ้คนที่คิดว่าตัวเองไม่น่าจะรอดก็นั่งมองอย่างชิวๆ

 

“ถ้าให้มันเลือกเองแบบนี้ มันก็เปรมสิครับเจ้ แล้วแบบนี้มันจะเป็นการทำโทษได้ยังไงล่ะครับ” เวสป้าแย้งขึ้นมา อารมณ์อยากแกล้งเพื่อนเมามันมาเต็มมากเลยหล่ะตอนนี้ เรื่องอะไรจะให้มันเป็นฝ่ายเลือก เพราะรู้อยู่แล้วว่ามันจะเลือกใครให้มาทำโทษมัน

 

“นั่นสิใหญ่ ให้มันเลือกเองได้ไงวะ อย่างนั้นก็ไม่ใช่การลงโทษน่ะสิ...” ใหญ่ทำถลึงตาใส่ไอ้พวกที่ขัดขึ้นมาอย่างหงุดหงิด คนอุตส่าห์จะหาทางไล่ต้อนไอ้ปากแข็งมันสักหน่อย ดูดิว่ามันจะเลือกไอ้เปาหรือเปล่า ขัดกันจังทั้งน้องทั้งเพื่อน

 

“แต่จริงๆ กูว่าอย่าไปลงโทษมันเลยไอ้เมาน่ะ พวกมึงก็รู้ว่ามันไม่อายอะไร การลงโทษคนที่ไม่อายอะไรก็เหมือนเทน้ำลงบนทราย...เปล่าประโยชน์” หยีขัดขึ้นมาเพราะรู้ดีว่าลงโทษไอ้เมายังไงมันก็ไม่อายอะไร การจะแกล้งใครสักคนต้องเลือกพวกหน้าบาง ขี้อาย แล้วผลที่ออกมามันจะฟินมากกว่าหลายเท่า

 

“เออ ก็จริงอย่างที่ไอ้หยีมันว่า เอาเป็นว่าครั้งนี้ยกผลประโยชน์ให้จำเลย ไอ้เมามึงมาตีกลองครับเพื่อนต็อปของเราจะได้เนียนแถไปเหล่มองสาวๆ ต่อ” เมาผายมือและทำท่าโค้งคำนับไปรอบทิศทาง พี่ๆ นี่รู้ดีรู้จริงกันทุกคน เพราะตนเองไม่รู้จักคำว่าอายอยู่แล้ว

 

“เอาละครับตอนนี้เราจะทำการเปิดพิธีรับน้องประจำปีการศึกษา 25xx ขอให้น้องๆ ลุกขึ้นยืนประจำที่ของตนเองที่ได้จัดกันเอาไว้ เราจะมาร่วมร้องเพลงประจำคณะของพวกเรา จับมือเพื่อนด้านข้างและร่วมกันร้องเพลงไปด้วยกัน

 

“ไม่ว่าเราจะมาจากไหน ไม่ว่าเราจะเป็นใครก็ตาม ณ ตอนนี้พวกเราคือเพื่อน คือพี่ คือน้อง คือนักศึกษาคณะศิลปกรรมของมหาวิทยาลัย... ขอให้รักกัน ปรองดองกัน พึ่งพาอาศัยกัน และเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน...”

 

น้องปีหนึ่ง พี่ปีสอง และพี่ปีสามที่ยืนอยู่ตรงหน้าน้องๆ ต่างก็ขยับเข้ามาชิดกันและจับมือกับเพื่อนด้านข้างเพื่อเตรียมพร้อมร้องเพลงประจำคณะเพื่อเปิดพิธีรับน้อง การที่สลับให้น้องๆ กระจายกลุ่มกันนั้น ก็เพื่อที่จะได้สร้างมิตรภาพให้กับเพื่อนร่วมรุ่นไม่ใช่จับกลุ่มกับเพื่อนในกลุ่มของตนเองเท่านั้น

 

“เอาละครับ ตั้งแถวกันเสร็จแล้วนะครับ เดี๋ยวพี่หยีจะเป็นคนร้องเพลงนำ ใครร้องตามไม่ได้ถ้าพี่จับได้จะให้เขียนเนื้อเพลงสักร้อยจบนะครับ...” จั๊บแกล้งขู่ไปอย่างนั้น เพราะว่ามันต้องมีคนที่ร้องไม่ได้ปะปนอยู่อย่างแน่นอน แต่เพราะว่าชิวๆ ไม่เรื่องมากอะไร เลยไม่ได้บังคับน้องจริงจังสักเท่าไหร่

 

………...........

 

 

 

เสียงเพลงประจำคณะดังขึ้นโดยพี่ยาหยีเป็นคนร้องนำ น้องๆ ต่างส่งเสียงร้องเพลงตามอย่างพร้อมเพรียง แน่นอนว่าเกือบทุกคนต้องร้องเพลงนี้ได้เพราะตอนเข้าประชุมก็ร้องเพลงนี้มาหลายรอบแล้ว เห็นที่จะร้องไม่ได้ก็น่าจะเป็นพวกนิเทศนั่นแหล่ะ เพราะเรียนกันคนละคณะนี่นะ แต่มาเฟียแอบร้องได้อยู่เหมือนกัน ประหนึ่งตนเองเรียนสินกำไม่ใช่นิเทศ

 

เพลงคณะเป็นเพลงที่ศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นทั้งพวกเกรียนและพวกไม่เกรียนต่างพร้อมใจกันสงบและร้องเพลงกันจนจบเพลง ความหมายของเพลงตราตรึงลงในใจของรุ่นพี่ ตอนนี้ได้เวลามอบสู่รุ่นน้องที่จะเข้ามาเล่าเรียนที่คณะตลอดสี่ปีนี้

 

“แน่นอนว่าเมื่อต่างคนต่างที่มา ต่างสังคม ต่างการเลี้ยงดู ย่อมมีสิ่งที่แตกต่างกันไป แต่พี่เชื่อว่าการที่เราจะอยู่ร่วมกันได้นั้น ถ้าเรารู้จักผ่อนปรนและเคารพสิทธิของกันและกัน ปัญหาต่างๆ มันจะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน...”

 

“ถ้าเกิดปัญหาอะไรขึ้นมาก็ค่อยๆ คุยกันนะครับ ในเมื่อเราเข้ามาเป็นพี่น้องร่วมคณะกันแล้ว สร้างความทรงจำที่ดีเก็บเอาไว้ดีกว่า ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยภายใต้คณะศิลปกรรมของพวกเรานั้น รับรองว่ามันมีสีสันมากมาย และเราก็สามารถเลือกแต่งเติมสีสันที่สวยงามลงไปได้นะครับ” น้องๆ ต่างก็ปรบมือให้กับพี่ๆ ที่พูดกันได้ลึกซึ้งและกินใจ พิธีเปิดการรับน้องเสร็จสิ้นลงแล้ว ตอนนี้เข้าสู่กิจกรรมสันทนาการที่พี่ๆ เตรียมเอาไว้ให้น้องๆ ได้เล่นกัน

 

กิจกรรมต่างๆ ที่เตรียมเอาไว้ส่วนใหญ่ก็เน้นการสร้างมิตรภาพ กระชับความสัมพันธ์ของน้องๆ ไม่เน้นแกล้งหรือความรุนแรง แค่พาน้องมานอกสถานที่แบบนี้พี่ๆ ก็เสียววาบกันพอตัวแล้ว อีกอย่างทางคณะก็ไม่มีนโยบายใช้ความรุนแรงกับน้องอยู่แล้วด้วย

 

เกมที่ให้น้องๆ ได้เล่นกันนั้นสร้างเสียงฮา เสียงหัวเราะ กับท่าทางการออกเสต็ปเต้นแล้งเต้นกาของพวกที่ถูกทำโทษ คนที่รอดตัวก็ส่งเสียงฮาแบบไม่อายกันเลยทีเดียว ตอนแรกสาวๆ คณะนี้ก็ดูจะอายๆ เพราะผู้ชายที่มาด้วยนี่ดีกรีความหล่อมันค้ำคอเหลือเกิน

 

แต่ไปๆ มาๆ ความเกรียนและความบ้าที่มันมีติดตัวมาตั้งแต่เกิดมันก็ระเบิดออกมากับเสียงหัวเราะที่ครอบคลุมไปทั่วลานกว้าง นับว่าโชคดีที่บริเวณนี้ไม่มีบ้านคนอยู่ ไม่อย่างนั้นชาวบ้านอาจจะเดือดร้อนนอนไม่หลับเพราะเสียงหัวเราะของชาวคณะได้

 

เกมที่น้องๆ ดูจะชอบใจกับการเล่นเป็นตัวอย่างของไอ้พี่ปีสองอย่างแก๊งพี่เมาพี่เวสป้า พี่บอย พี่แฟ้บ แม้แต่พี่ดีโน่คนน่ารักก็ยังมาร่วมวงอาสาเล่นให้น้องได้ดู นั่นคือเกมหัวใจวาย วิธีการเล่นก็ไม่ยาก ให้ทุกคนนั่งล้อมเป็นวงกลมประมาณวงละสิบคน ให้ผู้เล่นทุกคนก้มหน้าเอาไว้ เมื่อได้ยินสัญญาณจากพี่จั๊บก็ให้เงยหน้าขึ้นมาแล้วสบตากับใครก็ได้ในกลุ่ม และถ้าหากใครคนนั้นสบตากับเราอยู่ด้วย คนที่กรี๊ดและทิ้งตัวล้มลงเหมือนคนเป็นลมก่อนก็จะเป็นฝ่ายชนะ

 

ไอ้ความเฮฮามันอยู่ตรงเสียงกรี๊ดของไอ้พี่ผู้ชายพวกนี้ ยิ่งคู่ของเวสป้ากับเมาที่เงยมามองสบตากันแบบพอดี ต่างฝ่ายต่างส่งเสียงกรี๊ด ย้ำว่ากรี๊ดแบบสะดิ้งใส่กัน  มันทำให้น้องๆ อดที่จะขำตามไปด้วยไม่ได้ เหมือนคู่นี้เค้าจะไม่มีใครยอมใคร แทนที่กรี๊ดแล้วจะล้มลงนอน เปล่าเลย มันกรี๊ดใส่กันไม่หยุดจนบอยต้องเอาน้ำมาพ่นใส่ วิญญาณชะนีสัญจรจึงยอมออกจากร่างเพื่อนป้ากับเพื่อนเมาไป

 

ไหนจะเกมจำชื่อ ที่เล่นเพื่อนให้ผู้เล่นจำชื่อเพื่อนได้ การเล่นก็ไม่ได้ยากอะไรแค่ให้เรียงแถวหน้ากระดาน (อันนี้ฮามากพอพี่ๆ บอกว่าให้เรียงแถวหน้ากระดาน พวกเกรียนปีสองวิ่งมาหยุดยืนเรียงแถวที่หน้าเจ้ใหญ่ ตอนแรกอิเจ้มันก็งงว่าอะไร พอพี่ปีสามขำและย้ำว่ายืนเรียงหน้ากระดานเท่านั้นแหล่ะ เกิบอิเจ้ก็ร่อนไปเหมือนบูมเมอแรงเชียว)

 

เมื่อเรียงแถวเสร็จก็ให้คนแรกบอกชื่อของตนเอง คนที่สองก็ต้องบอกชื่อของคนแรกและชื่อของตนเอง คนที่สามก็ต้องบอกชื่อของสองคนแรกและชื่อของตนเอง ไปเรื่อยๆ จนถึงคนสุดท้าย

 

ไอ้คนแรกมันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก แต่ใครก็ตามที่ถูกจับอยู่ปลายแถวมีอันต้องร้องโอยไปตามๆ กัน ใครที่พูดชื่อเพื่อนผิดก็จะต้องถูกลงโทษ แล้วการลงโทษของพวกสินกำก็คือการสร้างความอับอายต่อหน้าเพื่อนๆ นี่แหล่ะสนุกดี

 

ถ้าสมมติว่าเราจับกลุ่มกับเพื่อนสนิทของเราเอง เราก็จะรู้ชื่อของเพื่อนในกลุ่มเราดี เพราะอย่างนี้พี่ๆ เลยให้น้องๆ แยกกลุ่มกันออกไป เพื่อที่จะได้จดจำชื่อของเพื่อนร่วมชั้นปีได้มากขึ้น ไม่ใช่จำแค่เพื่อนสนิทของตัวเองเท่านั้น

 

เสียงหัวเราะของพี่ๆ ดังลั่นด้วยทั้งความขำ ความฮา เห็นน้องๆ ต้องมาเต้นแล้งเต้นกาต่อหน้ารุ่นพี่และเพื่อนๆ ก็อดที่จะขำไม่ได้ ยิ่งคนคณะนี้เค้าเป็นคนที่โคตรเปิดเผย เวลาหัวเราะด้วยความสะใจเนี่ยไม่ต้องพูดถึงเลย ไม่เคยมีการปิดบังอะไรกับใครเค้าหรอก

 

“ก๊าก...น้องรหัสไอ้เมาแม่งบ้าได้ใจกูมาก เหมาะกับไอ้เมาสุดๆ” แบงค์นั่งหัวเราะตัวงอกับภาพที่ไอ้เปามันออกมาเต้นท่าปลาหมึกหลังจากที่มันถูกทำโทษ แม่งเต้นแบบไม่ได้นึกถึงหน้าตาหรือว่าภาพพจน์ของตัวเองเลยสักนิด อะไรไม่ฮาเท่าไอ้เมามันวิ่งออกไปเต้นกับน้องมันด้วย แล้วก็รู้ๆ กันอยู่ว่าเวลาพี่เมาองค์ลงแล้วมันทั้งบ้าทั้งเกรียนแบบไม่มีใครห้ามได้

 

“ตุ๊ดคะ ไม่ออกไปเต้นกับน้องกับหลานมึงหรอคะ...” โจ้หัวเราะท้องคัดท้องแข็งถึงขั้นปาดน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะการหัวเราะรีบส่ายหน้าและปฏิเสธทันที

 

“เสียใจค่ะชะนี วันนี้เป็นวันของน้องค่ะ อีกอย่างเพื่อนสาวไม่ว่างกำลังแชทกับพี่ปั้นแป้งสุดหล่ออยู่” นางหัวเราะไปแชทไปได้อย่างน่าอัศจรรย์จากจริงๆ

 

“ขอเสียงปรบมือให้พี่เมากับน้องเปา คู่พี่รหัสน้องรหัสสุดป่วนของเราด้วยนะครับ” พี่เมากับน้องเปาโค้งคำนับรอบทิศทาง แม่งแอบมีแทคมือกันก่อนที่จะแยกกันกลับที่ใครที่มัน บอกแล้วว่าแกล้งไอ้พวกความหนาของหน้าสูงไม่สนุกหรอก เพราะมันไม่อาย แต่มันก็สร้างเสียงหัวเราะให้คนรอบข้างได้ดีเหมือนกัน

 

“หลังจากที่ได้ทำกิจกรรมสันทนาการ ได้เล่นเกมกันมาสักพักแล้ว น้องๆ น่าจะจำชื่อเพื่อนๆ ได้มากกว่าแค่เพื่อนสนิทของตนเองแล้วนะครับ จุดประสงค์หลักของการเล่นเกมก็คือการสร้างสัมพันธไมตรีต่อกัน ทำความรู้จักกันเอาไว้ ยามที่มีปัญหาอะไรจะได้ช่วยเหลือกันนะครับ

 

“ต่อไปจะเป็นมินิคอนเสิร์ตของพี่ๆ สุดหล่อประจำคณะเรา ร้องตามได้ เต้นตามได้ เนียนจีบกันได้ พี่จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นแล้วกันนะครับ...” อันนี้คงตั้งใจบอกไอ้พวกที่กำลังจัดเตรียมสถานที่กันอยู่มากกว่าบอกกับน้องๆ แน่นอนว่ากลุ่มที่เอนเตอร์เทรนคนได้เจ๋งสุดๆ ก็คงไม่พ้นกลุ่มเกรียนหล่อเทพอย่างกลุ่มของเวสป้า เมา และชาวคณะอยู่แล้ว

 

“ของผมไม่เนียนครับ จีบ จับ จอง แบบซึ่งๆ หน้าเลยดีกว่า เนอะไอน้ำ...” เวสป้าหันมาเนอะกับน้องไอน้ำที่ไม่ได้นั่งอยู่ใกล้ๆ แต่อยู่ห่างออกไปเป็นสิบเมตร ทำเอาเสียงโห่ เสียงแซว ดังตามขึ้นมาทันที คนถูกแซวก็เอาแต่นั่งกอดเข่ามุดหน้าซุกอยู่อย่างนั้นด้วยความอาย

 

“ไอ้พี่เวสป้าบ้า...” ไอน้ำโผล่หน้าขึ้นมามองรอยยิ้มหล่อๆ ของพี่เวสป้า ไอ้สัมผัสที่ฝากเอาไว้จางๆ ที่ริมฝีปากตนเองมันยังร้อนวูบวาบอยู่เลยนี่นา ฮึ่ย!

 

“จะจีบ จะจับ จะจอง ถามความสมัครใจน้องมันยังครับไอ้ป้า มัดมือชกน้องมันตั้งแต่วันแรกแบบนั้น ไม่คิดจะให้น้องมันมีอนาคตที่ดีเลยรึไง” ใหญ่ตะโกนถามอย่างอดไม่ได้จริงๆ เห็นคนมีความรักแล้วชะนีอิจฉาจริงอะไรจริง

 

“โธ่เจ้ ของแบบนี้ไม่มั่นใจไม่พูดหรอกครับ คนนี้เด็กพี่นะครับ รู้ไว้ทั่วกันนะครับ...” เวสป้าขยิบตาใส่น้องไอน้ำ แต่เรียกเสียงกรี๊ดจากน้องๆ สาวๆ ได้ดีเช่นเคย คือมีแฟนก็มีไปน้องสาวๆ ไม่ว่า ขอแค่มายืนหล่อเป็นอาหารตาให้น้องๆ ส่องก็พอแล้ว

 

“เป็นไงล่ะมึง หึๆ” เปาเอาศอกกระทุ้งเอวไอน้ำพร้อมกับยิ้มแซวจนคนถูกแซวแทบจะล็อคคอเพื่อนเปาเอาไว้แน่นๆ แก้เขินแก้อาย คนรอบๆ ก็เอาแต่มองอย่างแซวๆ กันทั้งบาง อุตส่าห์คิดว่าทุกคนจะลืมเรื่องวันรับน้องวันนั้นไปแล้วแท้ๆ

 

พี่เวสป้านะ...

 

“เพื่อนกูนี่ฮอตเหลือเกิน” ปีนหัวเราะอย่างชอบใจที่เห็นไอ้น้ำเพื่อนรักมันเขินจนหน้าแดงแถมมันยังไม่มีแรงจะมาเถียงอะไรกับตนเองอีก ท่าทางจะเสร็จพี่เวสป้าในเร็ววันนี้แน่ๆ

 

“เอ วันนี้พี่เมาของเรามาแปลกนะครับ ทำไมเงียบผิดปกติ ทุกทีเห็นยอมกันไม่ได้เลยนี่ครับ” เวสป้าหันมาแซวเพื่อนเมาที่ยืนเงียบแบบผิดปกติ ทั้งๆ ที่เมื่อกี้ยังโชว์เกรียนออกไปเต้นกับน้องเปาที่รักของมันอยู่เลย

 

“พี่เมาไม่ตอบโต้ครับ พี่เมากำลังมึนปลาหมึก เชิญพวกคุณมึงโซโล่กันเลยครับ เดี๋ยวพี่เมาจะเขย่าไข่เอง...”

 

“หือ!! น้องเมาของเจ้จะมาเขย่าไข่อะไรต่อหน้าสาธารณะชนแบบนี้กันคะ ถ้าเขย่าให้เจ้ดูสองต่อสองเจ้จะไม่ห้ามเลย” พอได้ยินว่าเขย่าไข่แค่นั้นแหล่ะ สาวๆ ก็ร้องฮือกันขึ้นมาทันที อิเจ้โจ้เลิกแชทกับพี่ปั้นแป้งสุดหล่อแล้วหันมาทำตาโตใส่น้องรหัสทันที

 

“แน่ะ ไม่หื่นจริงนี่คิดไม่ได้นะเจ้โจ้ น้องเมาหมายถึงไอ้นี่ต่างหากเล่า ส่วนไอ้ที่เข้าใจน่ะเก็บไว้เขย่าที่บ้าน” เมาชูลูกแซกทั้งสองอันที่ถืออยู่ในมือให้น้องๆ และเจ้โจ้ดู มันเป็นทรงไข่เลยเรียกติดปากว่าเขย่าไข่ไง ไม่ได้มีอะไรแอบแฝงสักหน่อย

 

“เพิ่งรู้นะครับว่าพี่เมาชอบเขย่าไข่” เปาตะโกนขึ้นมาท่ามกลางรุ่นพี่รุ่นน้องที่นั่งหัวเราะกับบทสนทนาของพี่ๆ เมาหันไปตามเสียงของเปาพลางยิ้มเจ้าเล่ห์นิดๆ

 

“อ่ะแน่นอนครับน้องเปา พี่เมาเขย่าไข่แล้วมันได้อารมณ์ น้องเปาอยากมาช่วยพี่เมาเขย่ามั้ยล่ะครับ...”

 

“กรี๊ด!! หนูอยากช่วยค่าพี่เมา ไข่พี่เมาน่าเขย่ามากค่า...” น้องเทยนางเดิมที่อยากเป็นคนลงโทษพี่เมารีบยกไม้ยกมือเสนอตัวทันที เปาล่ะตบเข่าฉาดด้วยความสะใจส่วนตัวที่ไอ้พี่เมามันถูกคุกคามแบบนั้น

 

“แหม่ะ ก็อยากจะให้ช่วยหรอกนะครับ แต่ไข่พี่เมามันทั้งหนักทั้งใหญ่ เดี๋ยวพี่เมาเขย่าเองก็แล้วกัน

 

“เบรกครับ! ก่อนมันจะติดเรตมากไปกว่านี้ พี่ว่าพวกคุณน้องเกรียนปีสองเริ่มมินิคอนได้แล้วครับ เดี๋ยวมันจะดึกซะเปล่าๆ” จั๊บต้องรีบทำการเบรกก่อนที่มันจะเรตไปมากกว่านี้ ไอ้พวกนี้นี่ไม่ได้ เผลอๆ แม่งพากันลากลงต่ำตลอดๆ แล้วน้องๆ ก็ดูจะชอบซะเหลือเกิน

 

“น้องไอน้ำอยากฟังเพลงอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ...” พี่เวสป้าตะโกนถามขึ้นมาระหว่างกำลังเช็กกีต้าร์ตัวโปรดของตนเอง ทำเอาไอน้ำเหวอไปอีกรอบ โดนสายตาล้อๆ ของพี่ๆ และเพื่อนเปาเพื่อนปีนแล้วเก้อจนไปไม่ถูก ไหนจะสายตาจิกกัดนิดๆ ของบรรดาผู้หญิงที่ชื่นชอบพี่เวสป้านั่นอีก

 

“เพื่อนผมอยากฟังเพลง พรหมลิขิต ของบิ๊กแอสครับ” เปาตะโกนตอบกลับมาพลางหลบมือของไอน้ำที่เอื้อมมืปิดปากพัลวัน

 

“หรือจะเป็นเพลง ที่รักเธอ ของเอก สุรเชษฐ์ ก็ได้ครับ” ปีนได้โอกาสที่เพื่อนน้ำกำลังจัดการไอ้เปาพูดสวนขึ้นมาบ้าง ทำเอาไอน้ำเหวอที่ถูกเพื่อนแกล้งต่อหน้าคนอื่นแบบนี้

 

“จะจีบกันอีกนานมั้ยคะพี่ หนูอิจฉา...” เสียงแซวอย่างอิจฉาดังขึ้นมาระงม คนถูกแซวถูกแกล้งตอนนี้นั่งกอดเข่านิ่งไม่ขยับหรือว่าทำอะไรเลย ส่วนพี่เวสป้าก็ทำเพียงแค่ยักคิ้วใส่น้องๆ เท่านั้น เจ้าตัวนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับหยิบกีต้าร์ขึ้นมาในท่าเตรียมพร้อม

 

“ก่อนจะแยกย้ายกันไปนอนมาฟังเสียงหล่อๆ ของพี่เวสป้าคนนี้ก่อนนะครับ รับรองว่าถ้าได้ฟังแล้วคืนนี้จะต้องนอนหลับฝันดีอย่างแน่นอน” หลงตัวเองแบบไม่มีใครเกินเลยจริงๆ แต่เวสป้าก็ไม่ได้พูดเกินความจริงหรอก เพราะทั้งหน้าตาทั้งเสียงและท่าทางของเจ้าตัวนั้นชวนมองจนละสายตาไปไหนได้ยาก ไหนจะพี่เมาที่อาจจะทะเล้นและไม่ค่อยปกติสักเท่าไหร่ แต่เรื่องหน้าตานี่ไม่เป็นรองใครเหมือนกัน

 

จริงๆ แล้วกลุ่มของเวสป้า เมา บอย แฟ้บ ก็ค่อนข้างดังในสินกำเหมือนกัน แทบจะไม่มีใครที่ไม่รู้จักไอ้เกรียนพวกนี้ ยิ่งอยู่กลุ่มเดียวกับยาหยี แบงค์ ไม้ ใหญ่ โจ้ อีกกลุ่มนี้ค่อนข้างกว้างขวางและเป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้ว

 

“สำหรับเพลงนี้ขอมอบให้กับน้อง...ปีหนึ่งทุกคน ถึงใจจริงอยากจะมอบให้ใครบางคนเป็นพิเศษก็เถอะครับ หึๆ”

 

“เยอะค่าเยอะ ไอ้ป้ามึงเยอะเกินไปแล้วค่า” เจ้ใหญ่ล่ะอยากจะถลาเข้ามาด่าไอ้น้องรหัสหน้าม่อนี่จริงๆ เห็นมันทำท่าทางเนียนๆ แบบนั้นมันก็แอบเจ้าเล่ห์เอาการนะไอ้ป้าน่ะ

 

“กูว่าเริ่มเถอะครับไอ้ป้า เดี๋ยวจะดึกเกินไปน้องๆ จะได้ไปนอนพัก พรุ่งนี้พวกเราต้องจัดการทำ Wall Paint ให้เสร็จ เรื่องเนียนจีบน้องเนี่ยเอาไว้กลับไปยังมีเวลาอีกเยอะนะครับ” จั๊บกอดอกมองหน้าไอ้เกรียนปีสองอย่างระอาใจ มันจะเนียนจีบกันอีกนานมั้ยวะไอ้เด็กพวกนี้ เหอะๆ

 

“ครับๆ กลับเข้าเรื่องกันดีกว่าครับ เรามาฟังเพลงเพราะๆ จากคนหล่อๆ ชื่อเวสป้ากันดีกว่าเนอะ” หลงตัวเองไม่มีใครเกิน แต่ไม่ใช่แค่เจ้าตัวหรอกที่หลงตัวเอง เพราะคนอื่นๆ ก็อยากจะหลงพี่เวสป้าคนนี้เหมือนกัน

 

“เอาสักทีเถอะครับ พี่เมาอยากเขย่าไข่ใจจะขาดแล้ว” เมาประท้วงขึ้นมาอย่างหงุดหงิดที่ไอ้เพื่อนป้ามันเอาหน้าอยู่คนเดียว เดี๋ยวเถอะพี่เมาจะโซโล่จัดเมดเล่ย์เพลงเพื่อชีวิตยาวๆ สักสี่ถึงห้าเพลงซะเลย

 

เวสป้าหัวเราะน้อยๆ ไม่ได้ต่อความอะไร มือเริ่มขยับเล่นกีต้าร์เสียงเพราะๆ จากฝีมือของพี่เวสป้าทำให้น้องๆ เงียบเสียงลงและตั้งใจฟังกันอย่างพร้อมเพรียง

 

 

*เห็นเธอเดินมาไกลๆ ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร แต่เธอสวยที่สุดเลย ท่ามกลางผู้คนมากมาย สายตาเธอเป็นประกาย อย่างนางฟ้าอยู่ตรงนี้

อยากจะมอง อยากจะมอง อยากจะมอง ลึกเข้าไป อยากจะรู้ในใจเธอนั้นคิดอะไร เธอจะเหงา เธอจะเหงา เธอจะเหงา เหมือนกันบ้างไหมเธอ

แค่อยากให้เธอได้รู้ อยากให้เธอลอง เธออาจจะยังไม่พร้อม จะยอมรักใครจริงสักคน โอกาสดีๆ อย่างนี้จะมีอีกกี่หน จะเป็นไปได้ไหม ให้เราสองคนได้มาคุยกัน

ค่ำคืนที่ดูเดียวดาย ฉันรอก็กลัวจะสาย อยากจะขอ เข้าไปทัก
ผู้คนก็เริ่มจางไป เวลาก็เริ่มหมดไป หยุดไม่ไหว ใจดวงนี้

เที่ยงคืนสิบห้านาที ฉันนั้นแค่อยากขอ

แค่อยากให้เธอได้รู้ อยากให้เธอลอง เธออาจจะยังไม่พร้อม จะยอมรักใครจริงสักคน โอกาสดีๆ อย่างนี้จะมีอีกกี่หน จะเป็นไปได้ไหม ให้เราสองคนได้มาคุยกัน

แค่อยากให้เธอได้รู้ อยากให้เธอลอง เธออาจจะยังไม่พร้อม จะยอมรักใครจริงสักคน โอกาสดีๆ อย่างนี้จะมีอีกกี่หน จะเป็นไปได้ไหม ให้เราสองคนได้มาคุยกัน*

                                                             เพลง อยากให้เธอลอง ศิลปิน มัสคีเทียร์

 

 

สิ้นเสียงเพลงแรกของพี่เวสป้า เสียงเป่าปาก เสียงปรบมือ และเสียงกรี๊ดเบาๆ ของสาวๆ ที่ล่องลอยไปกับสีหน้าและท่าทางบวกกับน้ำเสียงชวนฝันของพี่เวสป้าก็ดังขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

 

“พี่เวสป้าร้องเพลงเพราะว่ะ ว่าแต่ว่าเค้ามองมึงเกือบตลอดเลยนะไอ้น้ำ” ปีนใช้ศอกกระทุ้งเพื่อนน้ำเบาๆ รายนี้แม่งล่องลอยแล้วมั้งท่าทางจะเขินจนสติหลุดไปแล้ว

 

“อย่าไปแซวมันดิวะไอ้ปีน ถึงมันจะเป็นเรื่องจริงก็เถอะ...” เปากับปีนจับมือกันเขย่าและหัวเราะชอบใจ ส่วนไอน้ำตอนนี้ดูสงบปากสงบคำไปมากเลยหล่ะ ก็คนมันกำลังเขินอยู่นี่หว่า

 

อาการหนักแล้วไอ้น้ำ...

 

“สำหรับเรื่องของความรัก พี่คิดว่าเราไม่ควรจะปิดโอกาสหรือว่าปิดหัวใจของตัวเองนะครับ ถ้ารู้สึกรัก รู้สึกชอบใครสักคนน่าจะลองเปิดใจลองรักดู มันไม่เสียหายอะไรหรอกครับกับเรื่องแบบนี้ แต่ถึงจะรักใครหรือว่าอะไรก็แล้วแต่ อย่าลืมรักตัวเองกันด้วยนะครับ” เวสป้าลุกขึ้นยืนและโค้งให้กับเสียงปรบมือของน้องๆ เจ้าตัวส่งกีต้าร์ให้กับเพื่อนเมา ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้อยู่ในแผนการนะเว้ย

 

“กูหรอวะ...กูไม่ได้ซ้อมมานะเว้ย” เมาตั้งท่าจะปฏิเสธ แต่สายตาก็มองไปทางไอ้น้องรหัสที่มองมา ไอ้เปามันชู้นิ้วโป้งทั้งสองข้างพลางฉีกยิ้มกว้างมาให้แบบนั้น พี่เมาเลยคว้ากีต้าร์มาแบบไม่คิดเลยทีเดียว

 

เอาก็เอาะวะ...

 

“เอาเลยมึง กูรู้มึงสามารถ” เวสป้ารับลูกแซกมาถือเอาไว้ เมาขยับไปนั่งแทนที่เพื่อนป้าตั้งท่าอย่างดิบดี น้องๆ สาวๆ ลงความเห็นว่าเวลาที่พี่เมาไม่โชว์ความเพี้ยนหรือความเกรียนออกมา พี่เมาแม่งหล่อน่าลากมาแซ่บมากๆ นะคะ ขอบอก

 

………..........

 

 

 

 

 

“จริงๆ แล้วพี่เมาก็ไม่ได้เตรียมเพลงอะไรมาเป็นพิเศษนะครับ แต่ด้วยความสามารถพิเศษของพี่เมาที่มันมีอย่างล้นเหลือ วันนี้พี่เมาจะมาร้องเพลงให้ฟังก็แล้วกันเนอะ” เมาส่งยิ้มให้กับน้องๆ พยายามไม่กวน ไม่เกรียน ไม่ได้รักษาภาพพจน์อะไร เพราะคนอย่างพี่เมามันไม่เหลืออะไรให้ต้องรักษาแล้วหล่ะ

 

“ถึงพี่จะเป็นคนที่ไม่รู้จักคำว่าอาย แต่พี่เมาจะมาร้องเพลงอายให้ฟังนะครับ...”

 

“กรี๊ด....” ยังไม่ทันที่พี่เมาจะร้องเพลง สาวแท้สาวเทียมก็กรีดร้องกับท่าทางหล่อๆ ของพี่เมานำหน้าไปแล้ว เปาโบกมือให้เมาพร้อมกับชูนิ้วโป้งให้ด้วยรอยยิ้ม ไอน้ำได้ทีก็ถองเอวเปาแล้วยิ้มล้อเลียนกลับไปบ้าง แต่คิดว่าเปาแคร์เหรอ...คำตอบคือไม่

 

 

*ท้องทะเลท้องฟ้ามีเพียงแค่เรา ท่ามกลางหาดทรายขาว
แสงดวงดาวพร่างพราว ประกายสวยงาม ดั่งบนสวรรค์เปิดทาง ให้คนอ้างว้างอย่างฉัน บอกความในใจให้เธอได้ฟัง โอกาสอย่างนี้ ต้องพูดไป

ว่าทั้งหัวใจ มีแต่เธอนั้น อยากให้เชื่อกัน พยานคือฟ้าที่เฝ้าดู
แล้วเธอคิดอย่างไรเมื่อได้รู้บอกที อยากฟังจากปากเธอ

หากเธอก็รัก เธอก็รู้สึกดีๆ เหมือนกัน แต่เธอก็เขินอายอย่างนั้น ที่จะต้องพูดมา
แค่ร้องว่าอ๊าอิยาอิยา อ๊าอิยาอิยา ก็พอ และฉันจะขอเป็นคนนั้นที่ดูแลหัวใจ
ไม่เคยบอกรักใครคนไหนเพิ่งจะมีแค่เธอ และฉันก็อ๊าอิยาอิยา อ๊าอิยาอิยา เหมือนเธอ
แค่เพียงเท่านี้เป็นอันเข้าใจ

ฉันไม่เคยพูดความในใจที่มีกับเธอเลยสักครั้ง เพราะฉันเขินจนกลัวที่จะพูดไป
ถ้าปล่อยคืนนี้ผ่านไป เก็บความรักไว้อย่างนั้น ก็คงไม่รู้ว่าใจตรงกัน โอกาสอย่างนี้ ต้องพูดไป

ว่าทั้งหัวใจ มีแต่เธอนั้น อยากให้เชื่อกัน พยานคือฟ้าที่เฝ้าดู
แล้วเธอคิดอย่างไรเมื่อได้รู้บอกที อยากฟังจากปากเธอ

หากเธอก็รัก เธอก็รู้สึกดีๆ เหมือนกัน แต่เธอก็เขินอายอย่างนั้น ที่จะต้องพูดมา
แค่ร้องว่าอ๊าอิยาอิยา อ๊าอิยาอิยา ก็พอ และฉันก็ขอเป็นคนนั้นที่ดูแลหัวใจ
ไม่เคยบอกรักใครคนไหนเพิ่งจะมีแค่เธอ และฉันก็อ๊าอิยาอิยา อ๊าอิยาอิยา เหมือนเธอ
แค่เพียงเท่านี้เป็นอันเข้าใจ

หากเธอก็รัก เธอก็รู้สึกดีๆ เหมือนกัน แต่เธอก็เขินอายอย่างนั้น ที่จะต้องพูดมา
แค่ร้องว่าอ๊าอิยาอิยา อ๊าอิยาอิยา ก็พอ และฉันจะขอเป็นคนนั้นที่ดูแลหัวใจ
ไม่เคยบอกรักใครคนไหนเพิ่งจะมีแค่เธอ และฉันก็อ๊าอิยาอิยา อ๊าอิยาอิยา เหมือนเธอ
แค่เพียงเท่านี้เป็นอันเข้าใจ*

*เพลง อาย ศิลปิน สิงโต นำโชค

 

 

ดูเหมือนว่าสาวๆ จะพากันร้อง อ๊าอิยาอิยา กันเสียงดัง แม้กระทั่งหนุ่มๆ ก็สนุกและร้องเพลงคลอตามไปด้วย เวลาที่เมาร้องเพลงแบบนิ่งๆ นั้น ท่าทางแบบนี้ทำเอาสาวๆ ใจสั่นไหวไปเป็นทิวแถว เปาเป่าปากเสียงดังให้กับพี่รหัสตนเอง

 

“พี่เมาแม่งร้องเพลงโคตรเพราะอ่ะ ไอ้ที่เห็นเกรียนๆ ไปมาแบบนั้นพอมานั่งนิ่งๆ แบบนี้เหมือนคนละคนกันเลยว่ะ” ปีนคุยกับไอน้ำข้ามหัวเปาที่ดูจะภูมิในใจตัวพี่รหัสของตนเองเหลือเกิน

 

“เพราะไม่เพราะไม่รู้รู้แค่ว่าเพื่อนกูแม่งออกหน้าออกตามาก สัดเปาครับ พี่เมาเค้าร้องเพลงนี้ให้มึงรึไงทำท่าทางแรดเชียวนะมึง” เปาหันมายักไหล่ใส่ไอน้ำอย่างไม่แคร์และไม่สนใจ พี่เมามันจะร้องให้ใครก็ช่างแต่กูชอบเพลงนี้นี่หว่า

 

“ปล่อยมันไปเหอะอย่าไปสนใจมันเลย เนียนได้เนียนไปสักวันมันก็ต้องแถไม่ได้ไว้ตอนนั้นเราค่อยมารุมทึ้งมันก็ยังไม่สายหรอกครับเพื่อนน้ำ” ปีนกับไอน้ำมองหน้ากันพลางหันไปมองเพื่อนเปาอย่างเจ้าเล่ห์

 

“กว่าจะถึงวันนั้น กูว่ากูได้ทึ้งไอ้น้ำก่อนเพื่อนเลยครับ คิสสึ จุ๊บๆ กูรู้กูเห็นนะครับ” อันหลังนี่กระซิบกับไอน้ำให้ได้ยินกันสองคน คนที่มีชนักติดหลังอย่างไอน้ำก็มีการสะดุ้งและเหวอไปทันที คราวนี้เพื่อนน้ำเก็บปากเงียบสนิทไม่แซวไม่แซะเพื่อนเปาอีกเลย

 

“จริงๆ แล้วมันไม่มีหรอกนะครับไอ้คำว่าอายในพจนานุกรมของพี่เมาน่ะ แต่พี่เมาก็อยากร้องเพลงนี้ให้น้องๆ ได้ฟัง แต่ไมต้องอายพี่เมานะครับ ถึงพี่เมาจะหล่อมากจนทำให้น้องๆ หวั่นไหวก็เถอะ พี่เมาน่ะชอบคนที่ไม่รู้จักคำว่าอายนะครับ...” เมาส่งคืนกีต้าร์ให้กับเพื่อนป้าและลุกขึ้นเพื่อให้คนอื่นๆ มาร้องเพลงแทนตนเอง

 

“จ้าๆ ถ้าจะมีใครสักคนที่เอาคนแบบน้องเมาอยู่ คนคนนั้นก็ต้องไม่รู้จักคำว่าอายหรอกจ้า...” เจ้โจ้ละความสนใจจากจอมือถือมาแซวน้องรหัสโดยเฉพาะ ไอ้นี่ก็เนียนร้องเพลงจีบเด็กแหงๆ เจ้โจ้มั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์

 

“แต่มาเที่ยวลำปางไอ้เมาแม่งร้องเพลงเหมือนอยู่ทะเล ลึกซึ้งมากครับ กูอินบรรยากาศแบบสุดๆ” แบงค์แอบแซวแบบเนียนๆ แต่ไอ้คนที่เนียนกว่านี่น่าจะเป็นคนที่เอาแต่กอดคอล็อคคอแบงค์เอาไว้ไม่ห่างมากกว่ารึเปล่านะ

 

“ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าพวกมึงมันติสท์ จินตนาการบรรเจิดตลอดเลยนี่หว่า ว่าแต่มึงตัวร้อนๆ นะ ไหวรึเปล่า ถ้าหนาวก็เอาเสื้อคลุมกูไปห่มไป...”

 

“หนาวเหี้ยไรร้อนจะตายห่า รู้แล้วก็ไปไกลๆ กูหน่อย รำคาญ” แบงค์สะบัดแขนโฟนออกจากคอตนเองแล้วเดินหนีไปยืนที่อื่น โฟนได้แต่มองตามอย่างอ่อนใจแต่ก็ไม่ท้อ จนกว่ามันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมจะไม่เลิกตื้อแม่งหรอก

 

หลังจากที่เมาร้องเพลงจบก็มีคนอื่นๆ เวียนกันมาร้องเพลงให้น้องได้ฟัง ทั้งเพลงซึ้งๆ ชวนฝัน เพลงมันๆ ให้ได้โยกตามกันพอประมาณ แต่ที่สร้างเสียงหัวเราะได้ลั่นคงเป็นเพลงคู่อย่างภูมิแพ้กรุงเทพที่ได้เมากับเจ้โจ้มาร้องคู่กันได้อย่างฮาและเกรียนอย่าบอกใคร มีการแปลงเนื้อร้องเพื่อร้องแซวใหญ่ให้ได้ปรี๊ดตายกันไปข้าง

 

“โรคภูมิแพ้กำเริบจนทนไม่ได้ หมอก็ขอให้หนีจากวิศวะไป ที่เลือกมาสินกำนี้เพราะเห็นว่าสาวสวยดีกว่าที่ใด” เมาเริ่มร้องเพลงอย่างรู้กันกับเจ้โจ้ พอมีคำว่าวิศวะโผล่มาในเนื้อเพลงทำเอาใหญ่ตาขวางใส่ไอ้สองตัวที่มันร้องเพลงเกี้ยวกันทันที

 

“แน่ใจนะว่ามาเพื่อรักษาตัว ผู้ชายจากวิศวะดูน่ากลัวทุกคน สาวสาวในสินกำนี้ ซื่อซื่อตามไม่ทันพี่หรอกหนา ไม่ได้มาเพื่อลวงใครใช่ไหม...” โจ้หันมาขยิบตาให้ใหญ่ ทำเอาไอ้คนที่รู้เรื่องนี้ฮาครืนกันเป็นแถบ น้องๆ นี่ก็แอบงงว่าพี่เค้าเล่นอะไรกัน

 

“วิดวะควันและฝุ่นมากมาย พี่สูดดมเข้าไปร่างกายก็เป็นภูมิแพ้ ผู้หญิงที่นิเทศก็อันตราย เพราะพวกเธอหลายใจหัวใจพี่เองก็แพ้...

 

“ตั้งแต่มาเจอน้องเท่านั้นช่างสุขใจเหลือเกิน ขอร้องให้น้องอย่าเมินช่วยรักษาใจ” เมาแกล้งเดินมาเฉี่ยวผ่านหน้าใหญ่ ทำเอาเจ้าตัวอยากจะยกเท้าขึ้นถีบแบบยังไม่อยากจะอยู่ หยีต้องเข้ามาล็อคตัวใหญ่เอาไว้ก่อน ก่อนนางจะแหกอกไอ้เมากับโจ้จนโชว์เล่นไม่จบ

 

“พี่จ๋าถ้าพูดจริงน้องก็คงรับได้ ถ้าไม่ได้มาหลอกน้องก็เต็มใจจะรักกัน

 

“พี่ไม่ได้มาหลอก รักของเราจะคงอยู่แสนนาน

 

“อีโจ้!!! มึงตายแน่อีตุ๊ดทรพี...” ทั้งแบงค์ทั้งหยีต่างก็ล็อกตัวใหญ่เอาไว้แน่น เสียงของโจ้กับเมาน่ะดังจนกลบเสียงของใหญ่ได้เกือบหมด ไม่อย่างนั้นน้องอาจจะตกใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น

 

“ถ้าพี่หายดีแล้วอย่าทิ้งน้องไป...

 

“ถึงพี่หายจะขออยู่ยาวให้ได้ พี่รักสาวคณะนี้รักษากายใจให้ดีทั้งสองทาง” เมาเกี้ยวเจ้โจ้และคลอเคลียประหนึ่งจะได้เสียเป็นเมียผัว ท่าทางแรดๆ ของเจ้โจ้ที่ทำเป็นเอียงอายมันช่างขัดกับหน้าตาหล่อๆ ของนางเสียเหลือเกิน แต่ตอนนี้มีคนที่อยากจะฆ่าไอ้สองคนนี้อยู่หนึ่งคนถ้วนหล่ะ

 

“แล้วผู้หญิงที่นิเทศจะว่าไง...” ผู้หญิงที่นิเทศนี่แอบแซะแม่ดาวนี่จอมแอ๊บแบบกลายๆ ถึงเจ้าตัวจะไม่ได้มาก็เถอะนะ

 

“เธอเหล่านั้นจิตใจสู้น้องไม่ได้

 

“เขาอึ๋มกันจังพี่จ๋า” โจ้หันมาขยิบตาทำท่าโกยนมใส่ใหญ่ เพราะเห็นว่าใหญ่ถูกล็อคตัวเอาไว้อย่างแน่นหนาจึงมั่นใจในความปลอดภัยของตนเอง...ก็จนกว่าเพลงจะจบละนะ เหอะๆ

 

“เพราะศัลยกรรมหรอกหนาอย่าไปสนใจ ความงามจริงจริงต้องออกจากข้างใน...” ดูเหมือนว่าจะร้องได้เท่านี้แหล่ะ เพราะอิเจ้ใหญ่แรงควายมาก นางสลัดแบงค์กับยาหยีออกได้ในที่สุด เมากับโจ้นี่แยกกันไปคนละทาง ท่ามกลางเสียงหัวเราะของน้องๆ ที่มองอย่างขำๆ กับการหนีตายของเมากับโจ้และการไล่ล่าของใหญ่

 

ถึงจะไม่เข้าใจว่าพี่ๆ เค้าเล่นอะไรกัน แต่ในเมื่อมีคนแสดงอาการร้อนตัวออกมาแบบนี้ ก็พอจะรู้แล้วว่าต้องล้ออะไรเจ้ใหญ่แน่ๆ

 

“ฮ่าๆ โอย กูฮาไอ้เมากับไอ้โจ้ฉิบหาย แม่งเอ๊ยไอ้พวกสายเกรียน” เสียงหัวเราะของพวกปีสามดังลั่นกับความป่วนชวนหัวของไอ้พวกสามคนที่มันวิ่งไล่กันไปไกลแล้ว งานนี้ถ้าเมาหรือว่าโจ้ไม่ถูกเล่นงาน รับรองว่าใหญ่ไม่ยอมหยุดแน่ๆ

 

“ฮ่าๆ เอาละครับโชว์ที่ผ่านมาเป็นการโชว์เกรียนของพี่เมากับพี่โจ้ ไม่ได้มีอะไรในกอไผ่นะครับ แอบมีแซวหนุ่มหนุ่มวิศวะสาวนิเทศเล่นๆ ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีนะครับ...” จั๊บดึงสถานการณ์กลับมายังตรงนี้ ส่วนสามคนนั้นน่ะปล่อยมันไปเถอะเดี๋ยวมันก็กลับมาเอง

 

“ค่ำคืนนี้พวกเราก็สนุกกันมามากแล้วนะครับ ก่อนจะแยกย้ายกันเข้านอนพี่มีเพลงส่งท้ายของพี่ไม้ทีที่อยากจะส่งมอบเพลงนี้ให้กับคนสำคัญ...เอาเป็นว่าเรามาฟังเพลงส่งท้ายของค่ำคืนนี้กันดีกว่าครับ...” คนสำคัญที่ว่าหยุดขำกับภาพตรงหน้าแล้วหันมามองทางพี่ไม้ทีทันที แต่ทว่าจากเหตุการณ์ในวันนั้นทำให้ไม่มั่นใจที่จะคิดว่าคนสำคัญของพี่ไม้คือตนเอง

 

ถ้าพี่ไม้ชัดเจนและประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเราเป็นอะไรกันเมื่อไหร่ โน่จะหายโกรธและกลับมาเป็นคนเดิมของพี่ไม้ทันทีเลยคอยดู...

 

“มีน้องๆ หลายคนเคยถามพี่ว่าพี่มีแฟนหรือยัง มีคนรักหรือยัง หรือคบกับใครอยู่ ทุกครั้งพี่ไม่ได้ตอบไปให้ใครได้รู้อย่างชัดเจน เพราะพี่คิดว่าจากสายตาของทุกคนที่มองมาก็น่าจะดูออกว่าใครที่เป็นคนสำคัญของพี่...”

 

“แต่เพราะว่าพี่ไม่พูดให้ชัดเจน มันเลยทำให้คนสำคัญของพี่เกิดความไม่มั่นใจในตัวพี่ วันนี้พี่ขอใช้โอกาสนี้มอบเพลงนี้ให้กับคนที่พี่ รัก และรักมากกว่าใครๆ” เสียงหัวเราะอย่างครื้นเครงกับความเกรียนของคู่พี่เมาเจ้โจ้เงียบลงไปในทันที จริงๆ แล้วแทบจะทุกคนรับรู้ได้ในทันทีว่าคนสำคัญที่พี่ไม้ทีพูดถึงนั้นคือใคร

 

และมันก็เป็นจุดสังเกตมาตั้งแต่เมื่อวันเดินทางแล้ว เพราะปกติดีโน่คนน่ารักไม่เคยห่างจากพี่ไม้ทีได้เลย ตัวติดกันแทบจะตลอดเวลา แต่ทว่าตั้งแต่เดินทางมานี่สองคนนี้ไม่ได้พูดหรือว่าอยู่ใกล้กันเลยนี่นา

 

สายตาของไม้จับจ้องไปยังคนที่นั่งกอดเข่ามองมาด้วยสายตาที่ให้ความรู้สึกที่หลากหลาย ยังไงซะวันนี้ก็ต้องเคลียร์กันให้จบ เพราะตนเองไม่อยากจะทนกับความรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว ไม้รับกีต้าร์มาจากเวสป้า เจ้าตัวส่งยิ้มให้กับรุ่นพี่ พลางตบบ่าพี่ไม้ทีเบาๆ อย่างให้กำลังใจ

 

“ถ้าพี่อยากให้มันกลับมาเป็นไอ้โน่คนเดิมของพี่ ก็ทำให้มันรู้ไปเลยว่าพี่รักและแคร์มันมากแค่ไหน ไอ้นี่มันชอบความชัดเจน ถ้าพี่ไม้รักมันจริงๆ และไม่อยากเสียมันไปให้ใคร ผมว่าทำแค่นี้มันไม่มากเกินไปหรอกครับ”  เวสป้าเองก็เข้าใจไม้ที และก็เข้าใจดีโน่ด้วย เรื่องแบบนี้มันละเอียดอ่อนและความต้องการของคนเรามันก็ไม่เท่ากันด้วย

 

ถ้าคิดว่ารักก็ต้องปรับตัวเข้าหากัน จะมากจะน้อยแค่ไหนต้องเรียนรู้กันเอาเอง ความรักมันไม่มีอะไรที่ตายตัวนี่หว่า

 

เสียงกีต้าร์ดังเป็นท่วงทำนองของเพลงที่พี่ไม้ทีอยากจะสื่อความหมายมอบให้กับดีโน่ที่ตนเองทำให้เจ้าตัวนั้นเสียใจและน้อยใจ ทุกสายตาจับจ้องที่พี่ไม้ทีสลับกับดีโน่...บรรยากาศแบบนี้ไม่ต้องสืบก็ฟันธงได้เลยว่าเค้ากำลังงอนกันอยู่

 

“บอกตรงๆ ว่าฉันก็เสียใจ ที่ทำให้เราต้องทะเลาะกัน ไม่ว่าด้วยเหตุผลนั้นคืออะไร คนผิดคือฉันไม่ใช่เธอ อย่าร้อง...อย่าร้องไห้เลยเธอ หันหน้ามาคุยกันก่อนดีไหม” ไม้จ้องมองไปยังดีโน่แทบจะตลอดเวลาจนไม่สามารถละสายตาไปทางไหนได้ ดีโน่เอาแต่นั่งกอดเข่าและซุกหน้าอยู่อย่างนั้น อารมณ์ทั้งดีใจทั้งแปลกใจที่พี่ไม้กล้าที่จะทำแบบนี้ต่อหน้าคนมากมาย

 

“ต้องทำยังไงเธอจึงจะยอมหายโกรธ ต้องทำยังไงเธอจึงจะยกโทษให้ฉัน อย่าทรมานโดยการไม่มองหน้ากัน นึกว่าสงสาร คนรักกัน ฉันขอโทษ

 

“ไม่ตั้งใจจะทำร้ายเธอ แต่ก็เผลอทำเธอร้องไห้ ฉันไม่ได้ความจริงๆ ที่รัก...

 

“คนผิดคือฉันไม่ใช่เธอ อย่าร้อง... อย่าร้องไห้เลยเธอ หันหน้ามาคุยกันก่อน ดีไหม” ไม้เองก็รู้ดีว่าตนเองผิดที่ไม่อาจให้ความเชื่อมั่นกับดีโน่ได้ และก็รู้ดีว่าตนเองรักดีโน่ไปจนหมดใจแล้ว ที่พูดเหมือนไม่แคร์ไม่สนใจ ความจริงแล้วมันไม่ใช่แบบนั้นเลย

 

“ต้องทำยังไงเธอจึงจะยอมหายโกรธ ต้องทำยังไงเธอจึงจะยกโทษให้ฉัน อย่าทรมานโดยการไม่มองหน้ากัน นึกว่าสงสาร คนรักกัน ฉันขอโทษ” ไม้ส่งกีต้าร์คืนให้กับเวสป้า บรรยากาศตอนนี้เงียบกริบหมือนทุกคนจะรู้และเข้าใจตรงกันว่าไม่ควรส่งเสียงใดๆ ขึ้นมา

 

ไม้เดินเข้าไปหาดีโน่ที่นั่งอยู่กับพวกเด็กปีสองตรงมุมหนึ่ง ตลอดเวลาที่ร้องเพลงนี้เพื่อแทนความรู้สึกที่มีให้กับดีโน่ เหมือนเจ้าตัวจะไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามองสบตาเลยสักนิด ไม้เดินมาหยุดตรงหน้าดีโน่โดยที่คนอื่นๆ พากันแหวกทางให้ งานนี้ทำเอาเด่นไปเลยคู่นี้ เพราะทุกสายตาต่างจับจ้องมาเป็นทางเดียว ขนาดใหญ่กับโจ้ยังเลิกกัดกันเรื่องเพลงเมื่อครู่แล้วหันมาลุ้นว่าคู่นี้จะจบสวยหรือไม่

 

“โน่...พี่ขอโทษที่ทำให้โน่เสียใจ เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นพี่เป็นคนผิดเอง โน่ยกโทษให้พี่ได้มั้ยครับ” ไม้นั่งคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้นตรงหน้าดีโน่ เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมามองด้วยหัวใจที่มันสั่นหวั่นไหว ความชัดเจนที่ตนเองต้องการมาตลอด ในที่สุดพี่ไม้ก็มอบมันให้กับตนเอง

 

“โน่ไม่ได้สำคัญกับพี่ไม้ถึงขนาดนั้นหรอก...”

 

“โน่สำคัญสำหรับพี่ โน่จะไม่สำคัญได้ยังไงในเมื่อโน่เป็น คนรักของพี่...ดีกันนะครับ”ไม้ยื่นนิ้วมาตรงหน้า ตอนนี้ไม่สนใจแล้วว่าใครจะมองหรือว่าจะคิดยังไง ขอแค่คนตรงหน้าตนเองยอมยกโทษและกลับมาป่วนหัวใจตนเองตามเดิมก็พอแล้ว

 

“อื้อ...ดีกัน” ดีโน่ยิ้มกว้างอย่างไม่สามารถกักเก็บรอยยิ้มเอาไว้ได้อีกแล้ว เท่านี้ทุกคนก็รู้แล้วว่าตนเองเป็นอะไรกับพี่ไม้ เท่านี้ก็พอแล้ว ทีเหลือเดี๋ยวคนก็เอาไปพูดกันปากต่อปาก จากคณะสู่คณะ รู้กันทั่วโดยที่ตนเองไม่ต้องป่าวประกาศ แค่นี้พวกคู่ขาเก่าพี่ไม้ก็จะได้รู้กันสักทีว่าตัวจริงน่ะคือคนคนนี้

 

“ทำไมแม่งง่ายแบบนี้วะไอ้โน่” เวสป้าขำน้อยๆ มองดูเพื่อนตนเองที่แม่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ คู่นี้เค้าไม่กอดจูบโชว์ชาวบ้านตรงนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว แต่ขอฟันธงเอาไว้ล่วงหน้าเลยว่าคืนนี้ไอ้โน่แม่งย้ายไปนอนกอดพี่ไม้ของมันแน่ๆ

 

พอบทสรุปของคู่พี่ไม้ทีกับดีโน่จบลงด้วยดี เสียงเป่าปากเสียงแซวก็ดังขึ้นมาอีกระลอก แต่ถามว่าอายมั้ยดีโน่ไม่เคยอาย นี่ก็นั่งกอดแขนพี่ไม้เอาไว้ไม่ห่างประหนึ่งว่าถ้าปล่อยแล้วพี่ไม้จะหายวับไปต่หน้าต่อตา

 

“เอาละครับ ค่ำคืนนี้ก็จบลงเพียงเท่านี้ พรุ่งนี้เรายังมีหน้าที่ที่ต้องทำให้เสร็จสิ้นก่อนที่เราจะเดินทางกลับ คืนพรุ่งนี้เราจะทำพิธีบูชายัญสำหรับคนที่ถูกโจรปล้นใจไปเรียบร้อยแล้ว ใครที่ยังไม่ถูกซิวไปก็ดูแลรักษาให้ดีๆ นะครับ สำหรับค่ำคืนนี้ฝันดีครับน้องๆ” พี่ๆ ปิดกิจกรรมสำหรับค่ำคืนนี้ ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับเข้าห้องพักเพื่อพักผ่อนนอนหลับเอาแรงไว้สำหรับกิจกรรมในวันพรุ่งนี้

 

เป็นค่ำคืนที่ช่างยาวนานจริงๆ

 

..........100%..........

 

#สินกำ #ยุ่งนัก

เพลงภูมิแพ้กรุงเทพเวอร์แซวเจ้ใหญ่ขับร้องโดยเจ้โจแอนด์น้องเมา ฮ่าๆ แอบมีแซวสาวนิเทศนิดๆ ตามประสาคนไม่ถูกชะตากัน

จริงๆ ก็อยากให้โน่งอนพี่ไม้ไปเรื่อยๆ แต่สงสารพี่ไม้มากแทบไม่มีบทอะไรเลย โดนแย่งบทไปหมดแล้ว เอาน่า คนรักกันจะโกรธกันได้นานแค่ไหน ใจจริงก็อยากจะคืนดีกันจะแย่แล้วนี่นะ

แวะเอามาลงให้ก่อน เพราะไม่แน่ใจว่าต้องสุมหัวตัวเองตรวจหนังสือนานเท่าไหร่ถึงจะเสร็จ ฮือ

เจอกันตอนหน้าค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

3,839 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 พฤศจิกายน 2557 / 11:30
    ก๊อล์ฟสุ้ๆแสดงความจริงใจให้ใหญ่เห็นอีกครั้งนะตอนนี้ออกมาเกือบหมดทุกคนในมุมก๊อฟเลยอ่ะ
    #3322
    0
  2. #2913 qwert (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 14:16
    ไม้โน่ ช่างน่ารักอะไรเยี่ยงนี้...
    #2913
    0
  3. #2840 Guitar * (@pri-guitar7) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 16:37
    ฟินมากค่ะ ทั้งพี่ป้าน้องไอน้ำแล้วก็พี่เมาน้องเปา ;//////; ดีใจด้วยที่ดีโน่ยอมคืนดีกับพี่ไม้แล้ว เย่
    #2840
    0
  4. #2529 มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 18:39
    แอร๊กกฟิน ในที่สุดไม้โน่ก็ดีกันๆๆ
    #2529
    0
  5. #2482 วีว่า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 07:24
    ชอบๆๆๆเกรียนกีนดรทุกคนเลย อ่านไปขำไปตลอด
    #2482
    0
  6. #2354 A.Iliad (@minerva_18) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 12:14
    พี่ไม้ทีดีโน่ดีกันแล้ว  
    แต่ละคนโครตฮา โครตบ้า โครตเกรียน ได้อีก
    #2354
    0
  7. #2346 Gife=_= (@gifepreamboon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 18:47
    แอร๊ยยยยยยย ฟินนนนนนน ฮ่าพี่เมากับเจ๊โจ้มากอ่ะ 555555555555555555555555555555555555555
    #2346
    0
  8. #2336 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 02:14
    แหม..เวสป้ากับเมามาปล้นใจน้องรหัสซะด้วย
    แถมเวสป้ายังขโมยจุ๊บอีกต่างหาก > <
    งานนี้ไม้ทีกับดีโน่แย่งซีนหมดเลย
    ก็มองต่างมุมกันจริงๆละนะ ไม้ทีก็คิดว่าแค่คนอื่นเห็นการกระทำก็รู้แล้ว
    แต่ดีโน่ต้องการความชัดเจนจากคำพูดด้วย
    ก็นะ ไม้ทีจัดให้เรียบร้อย ดีกันๆ ^^
    #2336
    0
  9. #2279 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 21:00
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยย จะตายๆๆๆๆๆๆๆ
    ตอนเเรกว่าจะตายเพราะความเรียนพี่ป้า เเต่ไปๆมาๆ จะตายเพราะพี่เมา
    ฮือออออออออออ  เห้ยยยยยยยยยยยย เปานี่ฟ้าส่งมาให้คู่พี่เมาเเท้ๆอะ
    ความกงความเรกียนนี่ไม่ห่างกันเลย
    เเล้วอะไร?????ฮ่าาาาาาาาา   ท่าปลาหมึก ตายห่านนนน
    กรี๊ดดดดดด พี่ป้าร้องเพลงพี่เมาร้องเพลง ตายๆๆๆๆ น้องเปาหลงพี่เมาไหมนั่น???
    ไม่ต้องถามไอน้ำนะ 555555  >/////<  
    ทำไมคณะนี้มนโคตรเกรียน??????
    #2279
    0
  10. #2169 Aimzilla (@aemza302) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 20:52
    อยากเหนอิมเมจเจ้โจ้ กับพี่หมอจัง
    #2169
    0
  11. #1946 ooarir (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 00:04
    ฮามากคะชอบเรื่องนี้มากมาย สนุกสุดๆๆๆ ดีใจพี่ไม้กะน้องโน่ดีกัน
    #1946
    0
  12. #1562 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 22:04
    แบงค์เริ่มใจอ่อนแล้ว โฟนสู้ๆน๊ะ อีกไม่นานๆ เปาเมา แหมๆเนียนๆเลยนะครับ
    #1562
    0
  13. #1490 Sandy T (@sandyt28) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 11:45
    ดีกันแล้วๆ อิอิ...ใจจริงๆอยากให้โน่เมินนานๆ อีกหน่อย เอาซะให้เข็ด...555
    ไรท์สู้ๆ นะจ๊ะ...^^
    #1490
    0
  14. #1447 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 14:42
    ง้อง่ายดีแท้ ก็คนมันรักอ่าเนอะ5555555
    ไอน้ำลูกเสร็จแน่ๆๆ เขินหวานไปอีกก
    เมานี้ตีเนียนสุดๆๆ
    #1447
    0
  15. #1445 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 00:58
    เย้ๆ ดีโน่กับไม้คืนดีกันแล้ว 

    ที่เหลือก็โฟนแบงค์สินะ

    ทั้งพี่เมาพี่ป้าเนี่ยเป็นคนขายขนมครกสินะ หยอดตลอดอ่ะ 555555555
    #1445
    0
  16. #1443 Praew_Parichat (@26159) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 23:47
    ดีใจจังเลย หุหุ

    ทีนี้ก็เหลืออีกคู่ที่ยังมาคุอยู่ เหอๆ

    เอาใจช่วยโฟนแบงค์มากๆเลย
    #1443
    0
  17. #1441 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 23:20
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด



    คู่ไม้โนjกลับมาดีกันแล้วววว





    >< 
    #1441
    0
  18. #1438 2000Crazy (@auuboontongdee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 20:40
    แซ่บบบบบบ
    พี่ไม้หล่อมากกกกก
    #1438
    0
  19. #1437 ml (@cocoa-sweet) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 20:32
    พี่ไม้น่าร๊ากกกกกกกกกกกก ชัดเจนแล้วนะดีโน่ ><
    #1437
    0
  20. #1435 Cx28piu (@chuleeporn3703) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 17:33
    อ๊ากกกกก!!  ฟินพี่ไม้กับดีโน่. เอาคู่พี่ไม้กับดีโน่เยอะๆๆๆ
    #1435
    0
  21. #1434 MinjunKT (@tae-why) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 16:48
    พี่ไม้ดีกับโน่แล้ววว ดีกันสักทีนะ รอคู่โฟนแบงค์-..-
    #1434
    0
  22. #1433 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 13:03
    ชอบภูมิแพ้เวอร์ชั่นนี้จังงงง
    ว่าแล้วก็อยากเห็นตอนเจ๊ใหญ่ถูกจีบบบบ
    ไม้ง้อดีโน่แบบ อ๊ายยย เขินเวอร์ น่ารักๆ
    #1433
    0
  23. วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 10:48
    และแล้วดีโไม้ก็แย่งซีนกลับมาหวานกันเหมือนเดิมแระ พี่เมาก็รัองเพลงเพราะเชียว แหมอยากกลับไปรับน้องบ้างจัง เฮฮาน่ารัก แบงค์ป่วยแหง โฟนดูแลดีๆนะ
    #1432
    0
  24. #1430 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 09:13
    กรี๊ดเลย ><
    พี่ไม้น่ารักวุ้ย ~ ง้องี้ถ้าโน่ไม่หายโกรธก็บ้าแล้ว !
    #1430
    0
  25. #1429 The white Death (@biwatikan32605) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 08:54
    บอกฉันที่ว่านี่คือความรัก~~🎶 (เพ้อ555+)
    พี่ไม้ง้อนุังโน่ได้น่ารักมากอ่าาา>< แต่โน่น่าจะเล่นตัวอีกสักนิดนะลูกนะ
    //โอ๊ยยย ไม่ไหวกับเจ้โจ้พี่เมานะคะ บอกเลยสุดๆอะสายนิ (คิดเหมือนคุณPuiPuiเหมือนกันค่ะ อยากเห็นพี่สายปี4จัง)
    ตอนนี้ไม่เห็นมีคู่หินปีนเลยอะ คู่นี้ไปไหนค่าาาาา😣
    #แต่ไม่เป็นไร เรายังมีคู่สุดฟินอย่างเวสน้ำ เมาเปาอยู่ อิอิ😍😍😆
    สองคู่บนนิ เนียนกันได้ตลอดอะ เวสที่ว่าเนียนแล้วยังแพ้
    ไอพี่เมาคนด้านนะคะเนี้ย **อย่าถีบหนูค่าาา เค้าแค่แซวเล่นๆนะคะเมาค่าาาาา
    #1429
    0