ตอนที่ 47 : บทที่ 9 พลทหารยาปา-2 [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    23 ม.ค. 61









 

 

พระองค์ไม่ทรงตอบคำถามขององครักษ์คู่พระทัย แต่กลับทอดพระเนตรพลทหารตรงหน้า “พลทหารยาปา ขยับเข้ามาใกล้ๆ ข้าหน่อยสิ”

 

“พ่ะย่ะค่ะ” พลทหารจำแลงขยับเข้าไปใกล้ๆ เหงื่อกาฬผุดขึ้นเต็มใบหน้าและลำคอจนเปียกชื้น หากเจ้าชายทรงจำเธอได้ เธอต้องโดนลงโทษสถานหนักแน่ๆ

 

“เจ้าเป็นแฝดกับยาบารีรึ”

 

“เพ...เอ่อ...พ่ะย่ะค่ะ”

 

“หน้าตาเหมือนกันมาก สมแล้วที่เป็นฝาแฝด” เจ้าชายแย้มพระสรวลที่มุมพระโอษฐ์อย่างเจ้าเล่ห์ แล้วหันไปรับสั่งงานกับวาคัคราวกับไม่สนพระทัยพลทหารหน้าใหม่อีกต่อไป ยาบารีถอนหายใจเฮือกใหญ่ แสดงว่าเจ้าชายจำเธอไม่ได้ เช่นนี้หนทางที่เธอจะขึ้นไปที่แท่นหินอินติฮวนตานาในพระราชวังมาชูปิกชูคงอีกไม่ไกล เพราะเธอจำได้ว่าพระองค์เคยเสด็จไปที่นั่น อีกไม่นานพระองค์คงเสด็จไปอีก

 

“เจ้าพายาปาไปสอนงานเถอะวาคัค แล้วช่วงบ่ายให้ไปฝึกอาวุธ ช่วงนี้องค์จักรพรรดิกำลังเกณฑ์ไพร่พลไปสงคราม ข้าเพิ่งได้รับพระบัญชาให้ร่วมออกรบในครั้งนี้ด้วย”

 

“รบหรือพ่ะย่ะค่ะ สงครามเกิดขึ้นแล้วงั้นหรือพ่ะย่ะค่ะเจ้าชาย องค์จักรพรรดิจะยกพลไปรบกับเจ้าชายอะตาฮวลปาใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” ยาบารีเอ่ยถามขึ้นอย่างลืมตัวด้วยความร้อนใจ

 

“สามหาวพลทหารยาปา” วาคัคตวาดเสียงดังอย่างไม่ชอบใจ นั่นแหละยาบารีจึงได้รู้ตัวว่าพูดเรื่องไม่สมควรพูดออกไป

 

“เกล้ากระหม่อมขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะเจ้าชาย”

 

“ไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่เจ้ารู้เรื่องสงครามด้วยหรือยาปา”

 

“เกล้ากระหม่อมไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ ไม่ทราบอะไรเลย แค่ได้ยินคนอื่นพูดมาเลยนำมาพูดต่อเท่านั้น” เธอรีบแก้ตัวเป็นพัลวัน

 

ทว่าเจ้าชายหนุ่มหาได้ทรงเชื่อ เรื่องนี้คนที่รู้มีเพียงพระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการระดับนายพลเท่านั้น พรุ่งนี้จึงจะมีคำสั่งไปยังระดับล่างเพื่อป้องกันไม่ให้ข้าราชการภาคส่วนอื่นๆ แตกตื่น ทว่าพลทหารยาปากลับบอกว่าได้ยินมาจากคนอื่น คนอื่นในที่นี้คือใคร! ในเมื่อพลทหารยาปาเพิ่งเข้ามาทำงานในวังหลวงเป็นวันแรก

 

“งั้นหรือ” ทรงพยักพระพักตร์ช้าๆ ราวกับไม่ติดพระทัย “วาคัคพายาปาไปเถอะ ข้าจะพักผ่อนเสียหน่อย เพิ่งประชุมย่อยกับคณะเอปัซ[1] เสร็จ เหนื่อยเหลือเกิน”

 

เจ้าชายทอดพระเนตรพลทหารยาปาที่มีเรือนร่างอ้อนแอ้นเดินคู่ไปกับวาคัคด้วยความแปลกพระทัย กระต่ายน้อยจอมซนคงคิดว่าจะปิดบังสายพระเนตรของพระองค์ได้สินะ ฝาแฝดอะไรกันจึงได้มีรอยแผลเป็นที่คอเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยน ทรงจำได้ดี...แผลเป็นนั้นเกิดจากทหารของพระองค์ใช้ดาบสั้นจี้คอยาบารี เมื่อครั้งที่นางขวางขบวนเสด็จ เมื่อนางตัดผมสั้นยิ่งทำให้พระองค์เห็นรอยแผลชัดเจนและมั่นใจว่านางคือยาบารีอย่างไม่ต้องสงสัย

 

แต่ที่พระองค์ทรงแสร้งทำเป็นไม่ทราบนั้น เพราะอยากทราบว่านางปลอมตัวเข้ามาเป็นพลทหารเพื่ออะไรกันแน่ แล้วเหตุใดนางจึงรู้เรื่องการศึกสงคราม...

 

“เจ้าเป็นใครกันแน่ยาบารี คงไม่ใช่หญิงสาวชาวป่า หรือหญิงชาวบ้านอย่างที่เจ้าแสดงให้ใครต่อใครเห็นแน่ๆ ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าเจ้าต้องการอะไร...”

 

 

 

หญิงสาวกวาดตามองชายฉกรรจ์หลายร้อยคนที่เข้ารับการฝึกในวันนี้ ทหารทั้งหมดคือพลทหารที่เพิ่งรับคัดเลือกมาพร้อมกับเธอ ทุกคนกำลังฝึกการใช้โล่ หอก แหลน และกระบอง นอกจากนั้นยังมีห่วงเชือกเหวี่ยงก้อนหินระยะไกล โดยทหารที่ผ่านการฝึกยุทธศาสตร์ ยุทธวิธี และการใช้อาวุธยุทโธปกรณ์จะได้ชื่อว่า พูริค[2] ซึ่งจะได้รับที่ดิน เสื้อผ้าชุดนักรบ และจะได้รับหมวกเกราะพิเศษที่ทำจากไม้หรือหวาย ซึ่งจะประดับด้วยพู่หนังสัตว์สีแดง ส่วนเสื้อเกราะจะบุด้วยแผ่นเหล็ก

 

หากพลทหารยาปาผ่านการฝึกจนครบก็จะได้เป็นพูริคและออกรบทันที หญิงสาวใจหายวาบ เธอไม่อยากรบ ไม่อยากฆ่าใคร และไม่อยากออกไปให้ใครฆ่า เพราะเธอรู้ว่ากองทัพของจักรพรรดิวาส การ์ จะพ่ายแพ้ หลังจากนั้นเจ้าชายอะตาฮวลปาจะขึ้นครองราชย์แทน

 

ดังนั้นหากส่งเธอไปรบ ก็เท่ากับส่งเธอไปตาย นี่เธอคิดถูกหรือคิดผิดที่ปลอมตัวเข้ามาเป็นทหาร ยาบารีเอ๊ย ทำไมแกถึงได้ซวยแบบนี้นะหญิงสาวตัดพ้อตัวเองอย่างหมดหวัง

 

“เฮ้ย! ยาปา”

 

เสียงเรียกทำให้หญิงสาวตื่นจากภวังค์ แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นโทฮุยและผู้ชายตัวใหญ่ยักษ์อีกหลายคน กำลังเดินตรงมาหาเธอด้วยท่าทางเอาเรื่อง เธอเหลียวมององครักษ์วาคัคที่ยืนอยู่ข้างกันเมื่อครู่ ทว่าเขากลับหายไป เมื่อมองหาจึงเห็นว่าเขากำลังยืนคุยอยู่กับครูฝึกอีกมุมหนึ่ง และยืนหันหลังจึงไม่เห็นว่าเธอกำลังตกที่นั่งลำบาก

 

“ทะ...โทฮุย” ยาบารีถอยกรูดอย่างระวังตัว

 

“โชคดีจริงๆ ที่ได้เจอเจ้าอีก” โทฮุยตบลงบนบ่าพลทหารยาปาเต็มแรง ยังผลให้คนร่างเล็กกว่าเซจนแทบล้มคะมำลงไปกองกับพื้น หัวใจเต้นแรง หากเธอโดนรุมเธอคงไม่รอดแน่ๆ

 

“เจ้าอยากเจอข้าทำไม” หญิงสาวฝืนใจถามออกไป เริ่มมองหาทางหนีทีไล่ เพราะไม่อยากเป็นกระสอบทรายให้คนตัวโตพวกนี้เตะกลิ้งไปมา

 

“ข้าอยากเป็นเพื่อนกับเจ้า”

 เรื่องนี้เงียบมากเลย แงๆๆๆ ยังมีคนตามอ่านหนูยาบารีมั้ยคะ

 



[1] กลุ่มผู้บริหารระดับสูงและบัญชาการกองทัพสูงสุด มักเป็นโอรสของอดีตจักรพรรดิที่สวรรคตแล้ว

[2] พูริค แปลว่า นักรบ









ฝากแฟนเพจด้วยนะคะ 
กดที่รูปการ์ตูนสะมะเรียได้เลยค่ะ



เสน่หาอินคา
เพียงฤทัย
www.mebmarket.com
ยาบารี ยาบารี ที่รักของข้า? เสียงเรียกอันแสนคุ้นเคยของใครบางคนที่ ยาบารี หญิงสาวลูกครึ่งไทย-เปรู ฝันถึงตั้งแต่ครั้งแรกที่เดินทางมายังเปรูดินแดนต้นกำเนิดอาณาจักรอินคาที่เธอหลงใหล เสียงปริศนาดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ทั้งในยามหลับและยามตื่นราวกับกำลังเรียกเธอให้ไปหา... แล้วปาฏิหาริย์ก็ชักนำให้เธอหลงกาลเวลาไปยังอาณาจักรอินคา ดินแดนแห่งทองคำเมื่อสี่ร้อยกว่าปีก่อน ด้วยสร้อยพระอาทิตย์ของสำคัญที่บิดาทิ้งไว้ให้ก่อนจะเสียชีวิต ณ ที่แห่งนี้ เธอได้พบและผูกพันหัวใจไว้กับเจ้าชายทูปัก วีรา เจ้าชายหมอผู้สูงศักดิ์ ท่ามกลางสงครามและยุคสมัยแห่งการล่มสลายของอาณาจักรที่รุ่งเรือง หญิงสาวผู้มาจากอนาคตและเจ้าชายหนุ่มจะร่วมกันแก้ไขหน้าประวัติศาสตร์ได้หรือไม่ แล้วเธอจะหาทางกลับมายังปัจจุบันได้อย่างไร เมื่อยังมีสายสัมพันธ์รักอันยิ่งใหญ่กับชายสูงศักดิ์เกี่ยวกระหวัดให้หัวใจมิอาจลืมเลือน ***ปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นจากหัวใจรัก นำพาให้คนทั้งสองได้พบเพื่อจาก และพรากเพื่อเจอ ตราบใดที่หัวใจทั้งสองดวงยังคงร้อยรัดด้วยสายใยแห่งรักและผูกพัน ปาฏิหาริย์จะชักพาหัวใจทั้งสองดวงให้กลับมาเคียงคู่กันในสักวัน

ซากุระผลิที่กลางใจ
เพียงฤทัย
www.mebmarket.com
หลิวหลุดเข้าไปใน 'ยุคสมัยเฮอัน' ซึ่งย้อนอดีตไปถึงพันปีเหตุการณ์กลับตาลปัตรเมื่อเธอกลายเป็นคุณหนูของคฤหาสน์อาจิไซ บุตรีขององคมนตรีชั้นเอกผู้เป็นข้ารองบาทขององจักรพรรดิในขณะเรื่องราวผิดฝาผิดตัวสร้างความโกลาหลวุ่นวายหัวใจของหญิงสาวก็เบ่งบานไม่ต่างจากดอกซากุระ

ดวงใจปฏิพัทธ์
สะมะเรีย
www.mebmarket.com
เลือดต้องล้างด้วยเลือด จักต้องแผดเผาศัตรูให้พินาศย่อยยับแต่เหตุใดเล่า... เมื่อเห็นนางเจ็บ เขากลับเจ็บยิ่งกว่า! องครักษ์หนุ่มนัยน์ตาสีน้ำเงิน ผู้ที่เข้ามาทำให้โลกของเจ้าหญิงครีษมาสดใส นางหลงรักเขาอย่างหมดหัวใจ ทว่าการที่องครักษ์หนุ่มเข้ามาใกล้ชิดนางนั้นกลับเต็มไปด้วยเงื่อนงำ... เมื่อองครักษ์หนุ่มคืนสู่ศักดิ์อันแท้จริง เขาคือเจ้าชายภานรินทร์ที่หายสาบสูญ เขากลับมาอีกครั้งเพื่อขจัดความอยุติธรรม พร่าเกียรติและศักดิ์ศรีเจ้าหญิงผู้สง่างามให้พลิกผันเป็นเพียงนางบำเรอชั้นต่ำ!นาง...เจ็บเจียนตายแต่หัวใจกลับรักเขาเขา…แค้นฝังใจแต่มิอาจปล่อยมือจากนางบทสรุปความรักจะเป็นเช่นไร...รักฤาชัง

มายามรณะ
รางนาก
www.mebmarket.com
ภาพหลอน! ความกลัว! ความตาย! และความสิ้นหวัง! ประดังเข้าสาดซัดนางเอกสาวดาวรุ่งราวกับห่าฝนในคืนเดือนมืด เมื่อมือที่มองไม่เห็นยื่นมากระชากชีวิตของหญิงสาวให้เปลี่ยนไปตลอดกาล...

มะนาวซ่อนหวาน
สะมะเรีย
www.mebmarket.com
ใครๆ ต่างพากันตั้งฉายาให้ มะนาว ว่า...ไฮโซขาวีน และ ไฮโซมือตบแต่...อย่าได้แคร์สื่อ เธอยังคงสวย เริด เชิด หยิ่งจนกระทั่งผู้เป็นบิดาต้องงัดไม้เด็ดมาปราบลูกสาวหัวดื้อทางด้าน เตชธรรม ถึงกับกุมขมับเมื่อได้รับมอบหมายให้ดัดนิสัยยายตัวร้ายที่เขาให้คำจัดความว่าตั้งแต่แรกเห็นว่า‘ชอบเที่ยวกลางคืน ยั่วยวนผู้ชาย ไม่รู้จักรักนวลสงวนตัว’ชายหนุ่มจึงงัดสารพัดวิธีที่มั่นใจว่าได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ออกมาจัดการทว่า...ผิดคาด เมื่อมะนาวลูกนี้ไม่ได้มีดีแค่ความเปรี้ยวซ่าอย่างที่คิดและกว่าจะรู้ตัวว่า...ผิดแผน หัวใจก็ลิ้มรสหวานจนถอนตัวถอนใจไม่ขึ้นเสียแล้ว

มนตราสีกุหลาบ
สะมะเรีย
www.mebmarket.com
มนตราแห่งเพตรา ดลบันดาลให้หัวใจสองดวงผูกพัน ก่อเกิดเป็นความรักร้อนแรงจนแม้แต่แสงจากดวงอาทิตย์ก็มิอาจเทียบ หลังจากผิดหวังในความรัก ยี่สุ่น...หญิงสาววัยเบญจเพสจึงตัดสินใจเดินทางมายังจอร์แดนตามคำชักชวนของมารดา พร้อมความเชื่อมั่นว่าสักวันหนึ่งเธอจะได้พบรักแท้ และเมื่อเธอมาถึงนครเพตรา?นครศิลาสีชมพู เธอก็ได้พบรัฟฟาน หนุ่มจอร์แดนมาดเข้ม เธอหลงคิดว่าเขาเป็นไกด์พื้นเมืองจึงใช้งานเขาสารพัด รัฟฟาน... ตำรวจสากลผู้ได้รับมอบหมายให้มาสืบหาแหล่งผลิตยาเสพติดที่นครเพตรา ยินยอมเป็นไกด์ให้ยี่สุ่นเพราะต้องการปลอมตัวให้แนบเนียน ไม่เป็นที่สงสัยของคนร้าย แต่นักท่องเที่ยวสาวกลับทำให้เขาต้องคิดทบทวนว่าเขาคิดผิดหรือไม่ที่ยอมเป็นไกด์ให้เธอ เพราะเธอเปิ่นและบ้าดีเดือดชนิดไม่มีใครเหมือน ซ้ำยังทำให้หัวใจเขาหวั่นไหว ท่ามกลางทะเลทรายอันร้อนระอุ ความรักได้ก่อเกิดขึ้นจากความใกล้ชิด พร้อมกับอันตรายที่คืบคลานเข้ามาให้เขากับเธอร่วมกันฟันฝ่า เพื่อพิสูจน์ว่ารักแท้มีอยู่จริง +++++++++++++“ผมต้องทำยังไงคุณถึงจะเชื่อว่าผมไม่ได้ตั้งใจลวนลามคุณ ผมแค่เข้ามาปลุกคุณไปกินอาหารเย็น” รัฟฟานหัวเสียไม่น้อย นี่ล่ะเขาถึงไม่อยากมีแฟนเพราะรำคาญผู้หญิงที่ชอบพูดไม่รู้เรื่อง เอะอะก็โวยวายเอาไว้ก่อนไม่เคยฟังเหตุผลอะไรเลยสักอย่างเดียว“ฉันไม่เชื่อ”“ถ้าอย่างนั้นผมจะทำให้ดู”“คุณ...”รัฟฟานไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวโวยวายไปมากกว่านี้ เขาปิดปากอิ่มได้รูปด้วยริมฝีปากเรียวอย่างรวดเร็ว ยี่สุ่นพยายามโวยวายแต่กลับเป็นการเปิดเรียวปากให้ชายหนุ่มแทรกลิ้นร้อนเข้าไปตวัดเร้าควานหาความหอมหวานจากปากนุ่มสีกุหลาบ ยี่สุ่นสั่นไปหมดทั้งตัว หัวสมองหนักอึ้ง รู้สึกเหมือนกำลังจะขาดอากาศหายใจ แต่แล้วเขาก็เติมเต็มลมหายใจให้เธอพร้อมๆ กับฉกฉวยมันไป สลับไปมาจนเธอชาวาบจนถึงปลายเท้า แข้งขาอ่อนแรงจนแทบยืนไม่ติดพื้น เมื่อเขาบดจูบเร่าร้อนยาวนานจนเธอเผลอกอดตอบเขาและเผลอ...จูบตอบเขาอย่างไร้เดียงสารัฟฟานผละออกจากริมฝีปากอิ่มอย่างเสียดาย ยี่สุ่นทรุดฮวบลงไปกองที่พื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง คิดหาคำพูดหรือคำด่าทอไกด์หนุ่มไม่ถูก นั่งบื้อใบ้หัวสมองมึนงงด้วยความสับสน“คราวนี้เชื่อหรือยังว่าผมมาปลุกคุณให้ตื่นไปรับประทานอาหารเย็น ไม่ได้ตั้งใจเข้ามาลวนลาม เพราะถ้าผมตั้งใจจะทำ...ผมจะทำแบบเมื่อครู่นี้ เอาละ...อีกสิบห้านาทีผมจะกลับเข้ามารับ อย่าช้าล่ะเพราะที่นี่จัดอาหารเย็นแบบบุฟเฟต์หากเกินเวลาไปมากกว่านี้อาจไม่เหลืออะไรให้คุณกิน” พูดจบเขาก็เดินออกไปทิ้งให้หญิงสาวนั่งหน้าแดงก่ำจูบแรกของฉัน...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

42 ความคิดเห็น

  1. #20 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:51
    ติดตามนะคะสะมะเรีย
    #20
    0
  2. #12 jitra (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 23:33
    ยังติดตาม ค่ะ เข้ามาดูบ่อย ไม่อัพ สักที อาจไม่ได้โพส ต้องขออภัย
    #12
    0
  3. #11 tiptip130414 (@tiptip130414) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:17
    ติดตามอยู่นะคะ
    #11
    0