ตอนที่ 38 : บทที่ 8 พลทหารยาปา [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    15 ม.ค. 61









 

บทที่ 8

พลทหารยาปา

 

 

หญิงสาวนอนกลิ้งไปมาบนเสื่อนอน ดึกแล้วแต่เธอกลับนอนไม่หลับ เธอคิดถึงบ้าน คิดถึงเชรี จนว้าวุ่นไปหมด อีกสองวันจะมีการคัดเลือกพลทหารที่หน้าพระราชวัง ช่วงนี้เด็กหนุ่มเลยฟิตซ้อมร่างกายกันใหญ่ เผื่อว่าจะได้รับเลือกเป็นทหารคำพูดของโรปาดังขึ้นในหัว

 

ทหารงั้นเหรอ

 

จริงสิ! ถ้าเธอปลอมเป็นผู้ชายแล้วสมัครเข้ารับคัดเลือกเป็นทหาร เธอก็จะมีโอกาสไปมาชูปิกชูสักวันหนึ่ง ไม่ว่าจะอีกกี่เดือนกี่ปี ก็ยังดีกว่านอนรอโชคชะตาเช่นนี้ หญิงสาวคิดได้ดังนั้นก็หยิบมีดมาถือไว้ จับผมเปียข้างเดียวของตนเองอย่างแสนรัก ผมเธอยาวจดบั้นท้าย กว่าจะไว้ได้ขนาดนี้ต้องใช้เวลาหลายปี แต่เธอจำต้องตัด หากจะทำให้เธอมีโอกาสกลับบ้าน

 

เธอตัดสินใจตัดผม โดยมัดโคนไว้ไม่ให้ผมหลุดลุ่ยแยกออกจากกัน ถักเปียยาวจนสุดปลายผมแล้วมัดปลายไว้อีกครั้ง ด้วยความเสียดายเธอจึงไม่ยอมทิ้ง ขอเก็บมันเอาไว้เพราะเป็นผมที่เธอรักมาก แล้วจึงจัดการเล็มผมให้เข้าที่ ผมสั้นเสมอกรอบหน้า เธอดูเด็กลง และดูเหมือนเด็กผู้ชายสูงเก้งก้างในชุดของสตรี

 

“ไหนๆ แล้วก็ต้องลองให้ครบ” เธอเดินไปหยิบเสื้อผ้าของโรปามาสวมใส่ ก่อนสวมก็จัดการพันหน้าอกที่มีอยู่ไม่มาก พันซ้อนกันหลายทบจนแบนราบ เดินห่อตัวสักนิดแค่นี้ก็มองไม่เห็นว่าเธอมีหน้าอก

 

“เราก็หล่อเหมือนกันนะเนี่ย” หญิงสาวชะโงกมองเงาตนเองในโอ่งน้ำขนาดเล็กอย่างพึงพอใจ ที่เหลือก็แค่ภาวนาให้เธอผ่านการคัดเลือกเข้าเป็นพลทหาร ระหว่างที่กำลังชื่นชมทรงผมใหม่ของตนเองอยู่นั้น ก็มีปลายมีดมาจ่อที่ลำคอของหญิงสาว

 

“เจ้าเป็นใคร เข้ามาในบ้านข้าได้อย่างไร” โรปาจ่อมีดไปยังผู้บุกรุก ยาบารีกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่ จะดีใจดีหรือไม่ที่สามารถปลอมตัวจนโรปาซึ่งมองเธอจากทางด้านหลัง แล้วแยกไม่ออกว่าเธอคือยาบารีหาใช่คนแปลกหน้าที่ไหน

 

“โรปา ข้าเองยาบารี...”

 

เสียงอ่อนหวานของหญิงสาวทำให้โรปาชักมีดกลับ “ยาบารี เจ้าทำบ้าอะไร ทำไมจู่ๆ ถึงตัดผม” ชายวัยกลางคนเอ่ยถาม เมื่อหญิงสาวหันหน้ากลับมายิ้มแฉ่งอวดฟันขาวเป็นระเบียบได้อย่างน่าหยิก

 

“ข้าอยากเป็นทหาร”

 

“เจ้าอยากเป็นทหาร” โรปาทวนคำพูดของหญิงสาวเสียงดังอย่างไม่เชื่อหู

 

“ใช่ค่ะโรปา”

 

“แต่เจ้าเป็นผู้หญิง หาใช่ผู้ชาย จะเป็นทหารได้อย่างไร”

 

“แต่เมื่อครู่โรปาก็คิดว่าข้าเป็นผู้ชายไม่ใช่หรือคะ” หญิงสาวยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะวางท่าราวกับเป็นผู้ชายแล้วเดินไปมารอบบ้าน แล้วดัดเสียงห้าวทุ้มเอ่ยถามโรปา “ข้าเหมือนผู้ชายหรือยังขอรับโรปา”

 

“เจ้านี่พิเรนทร์นัก คิดอะไรไม่เหมือนคนอื่น แล้วเหตุใดจึงอยากเป็นทหาร เจ้าเป็นหญิงจะไปอยู่รวมกับผู้ชายเป็นสิบเป็นร้อยได้อย่างไร ล้มเลิกความคิดนี้เสียเถิด” โรปาส่ายหน้าอย่างอ่อนใจในความซุกซนของหญิงสาว โตเป็นสาวจนจะมีครอบครัวแล้วยังคิดอะไรเป็นเด็กไม่รู้จักโต

 

“โรปา ข้าอยากเป็นทหารเพราะมันเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้ข้ากลับบ้านได้ ถ้าหากข้าบอกท่านว่าข้าไม่ใช่คนที่นี่ แต่เป็นคนจากอนาคต โรปาจะเชื่อข้าหรือเปล่า” หญิงสาวตัดสินใจบอกโรปาตามตรง เธอต้องทำทุกอย่างเพื่อให้โรปายินยอมและสนับสนุนให้เธอเป็นทหารให้ได้

 

“เจ้าพูดเรื่องอะไรยาบารี ก็เจ้าเป็นชาวชันคามิใช่หรือ” ชายวัยกลางคนไม่เข้าใจสิ่งที่หญิงสาวพูด คนจากอนาคตคืออะไร...

 

 










ฝากแฟนเพจด้วยนะคะ 
กดที่รูปการ์ตูนสะมะเรียได้เลยค่ะ



เสน่หาอินคา
เพียงฤทัย
www.mebmarket.com
ยาบารี ยาบารี ที่รักของข้า? เสียงเรียกอันแสนคุ้นเคยของใครบางคนที่ ยาบารี หญิงสาวลูกครึ่งไทย-เปรู ฝันถึงตั้งแต่ครั้งแรกที่เดินทางมายังเปรูดินแดนต้นกำเนิดอาณาจักรอินคาที่เธอหลงใหล เสียงปริศนาดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ทั้งในยามหลับและยามตื่นราวกับกำลังเรียกเธอให้ไปหา... แล้วปาฏิหาริย์ก็ชักนำให้เธอหลงกาลเวลาไปยังอาณาจักรอินคา ดินแดนแห่งทองคำเมื่อสี่ร้อยกว่าปีก่อน ด้วยสร้อยพระอาทิตย์ของสำคัญที่บิดาทิ้งไว้ให้ก่อนจะเสียชีวิต ณ ที่แห่งนี้ เธอได้พบและผูกพันหัวใจไว้กับเจ้าชายทูปัก วีรา เจ้าชายหมอผู้สูงศักดิ์ ท่ามกลางสงครามและยุคสมัยแห่งการล่มสลายของอาณาจักรที่รุ่งเรือง หญิงสาวผู้มาจากอนาคตและเจ้าชายหนุ่มจะร่วมกันแก้ไขหน้าประวัติศาสตร์ได้หรือไม่ แล้วเธอจะหาทางกลับมายังปัจจุบันได้อย่างไร เมื่อยังมีสายสัมพันธ์รักอันยิ่งใหญ่กับชายสูงศักดิ์เกี่ยวกระหวัดให้หัวใจมิอาจลืมเลือน ***ปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นจากหัวใจรัก นำพาให้คนทั้งสองได้พบเพื่อจาก และพรากเพื่อเจอ ตราบใดที่หัวใจทั้งสองดวงยังคงร้อยรัดด้วยสายใยแห่งรักและผูกพัน ปาฏิหาริย์จะชักพาหัวใจทั้งสองดวงให้กลับมาเคียงคู่กันในสักวัน

ซากุระผลิที่กลางใจ
เพียงฤทัย
www.mebmarket.com
หลิวหลุดเข้าไปใน 'ยุคสมัยเฮอัน' ซึ่งย้อนอดีตไปถึงพันปีเหตุการณ์กลับตาลปัตรเมื่อเธอกลายเป็นคุณหนูของคฤหาสน์อาจิไซ บุตรีขององคมนตรีชั้นเอกผู้เป็นข้ารองบาทขององจักรพรรดิในขณะเรื่องราวผิดฝาผิดตัวสร้างความโกลาหลวุ่นวายหัวใจของหญิงสาวก็เบ่งบานไม่ต่างจากดอกซากุระ

ดวงใจปฏิพัทธ์
สะมะเรีย
www.mebmarket.com
เลือดต้องล้างด้วยเลือด จักต้องแผดเผาศัตรูให้พินาศย่อยยับแต่เหตุใดเล่า... เมื่อเห็นนางเจ็บ เขากลับเจ็บยิ่งกว่า! องครักษ์หนุ่มนัยน์ตาสีน้ำเงิน ผู้ที่เข้ามาทำให้โลกของเจ้าหญิงครีษมาสดใส นางหลงรักเขาอย่างหมดหัวใจ ทว่าการที่องครักษ์หนุ่มเข้ามาใกล้ชิดนางนั้นกลับเต็มไปด้วยเงื่อนงำ... เมื่อองครักษ์หนุ่มคืนสู่ศักดิ์อันแท้จริง เขาคือเจ้าชายภานรินทร์ที่หายสาบสูญ เขากลับมาอีกครั้งเพื่อขจัดความอยุติธรรม พร่าเกียรติและศักดิ์ศรีเจ้าหญิงผู้สง่างามให้พลิกผันเป็นเพียงนางบำเรอชั้นต่ำ!นาง...เจ็บเจียนตายแต่หัวใจกลับรักเขาเขา…แค้นฝังใจแต่มิอาจปล่อยมือจากนางบทสรุปความรักจะเป็นเช่นไร...รักฤาชัง

มายามรณะ
รางนาก
www.mebmarket.com
ภาพหลอน! ความกลัว! ความตาย! และความสิ้นหวัง! ประดังเข้าสาดซัดนางเอกสาวดาวรุ่งราวกับห่าฝนในคืนเดือนมืด เมื่อมือที่มองไม่เห็นยื่นมากระชากชีวิตของหญิงสาวให้เปลี่ยนไปตลอดกาล...

มะนาวซ่อนหวาน
สะมะเรีย
www.mebmarket.com
ใครๆ ต่างพากันตั้งฉายาให้ มะนาว ว่า...ไฮโซขาวีน และ ไฮโซมือตบแต่...อย่าได้แคร์สื่อ เธอยังคงสวย เริด เชิด หยิ่งจนกระทั่งผู้เป็นบิดาต้องงัดไม้เด็ดมาปราบลูกสาวหัวดื้อทางด้าน เตชธรรม ถึงกับกุมขมับเมื่อได้รับมอบหมายให้ดัดนิสัยยายตัวร้ายที่เขาให้คำจัดความว่าตั้งแต่แรกเห็นว่า‘ชอบเที่ยวกลางคืน ยั่วยวนผู้ชาย ไม่รู้จักรักนวลสงวนตัว’ชายหนุ่มจึงงัดสารพัดวิธีที่มั่นใจว่าได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ออกมาจัดการทว่า...ผิดคาด เมื่อมะนาวลูกนี้ไม่ได้มีดีแค่ความเปรี้ยวซ่าอย่างที่คิดและกว่าจะรู้ตัวว่า...ผิดแผน หัวใจก็ลิ้มรสหวานจนถอนตัวถอนใจไม่ขึ้นเสียแล้ว

มนตราสีกุหลาบ
สะมะเรีย
www.mebmarket.com
มนตราแห่งเพตรา ดลบันดาลให้หัวใจสองดวงผูกพัน ก่อเกิดเป็นความรักร้อนแรงจนแม้แต่แสงจากดวงอาทิตย์ก็มิอาจเทียบ หลังจากผิดหวังในความรัก ยี่สุ่น...หญิงสาววัยเบญจเพสจึงตัดสินใจเดินทางมายังจอร์แดนตามคำชักชวนของมารดา พร้อมความเชื่อมั่นว่าสักวันหนึ่งเธอจะได้พบรักแท้ และเมื่อเธอมาถึงนครเพตรา?นครศิลาสีชมพู เธอก็ได้พบรัฟฟาน หนุ่มจอร์แดนมาดเข้ม เธอหลงคิดว่าเขาเป็นไกด์พื้นเมืองจึงใช้งานเขาสารพัด รัฟฟาน... ตำรวจสากลผู้ได้รับมอบหมายให้มาสืบหาแหล่งผลิตยาเสพติดที่นครเพตรา ยินยอมเป็นไกด์ให้ยี่สุ่นเพราะต้องการปลอมตัวให้แนบเนียน ไม่เป็นที่สงสัยของคนร้าย แต่นักท่องเที่ยวสาวกลับทำให้เขาต้องคิดทบทวนว่าเขาคิดผิดหรือไม่ที่ยอมเป็นไกด์ให้เธอ เพราะเธอเปิ่นและบ้าดีเดือดชนิดไม่มีใครเหมือน ซ้ำยังทำให้หัวใจเขาหวั่นไหว ท่ามกลางทะเลทรายอันร้อนระอุ ความรักได้ก่อเกิดขึ้นจากความใกล้ชิด พร้อมกับอันตรายที่คืบคลานเข้ามาให้เขากับเธอร่วมกันฟันฝ่า เพื่อพิสูจน์ว่ารักแท้มีอยู่จริง +++++++++++++“ผมต้องทำยังไงคุณถึงจะเชื่อว่าผมไม่ได้ตั้งใจลวนลามคุณ ผมแค่เข้ามาปลุกคุณไปกินอาหารเย็น” รัฟฟานหัวเสียไม่น้อย นี่ล่ะเขาถึงไม่อยากมีแฟนเพราะรำคาญผู้หญิงที่ชอบพูดไม่รู้เรื่อง เอะอะก็โวยวายเอาไว้ก่อนไม่เคยฟังเหตุผลอะไรเลยสักอย่างเดียว“ฉันไม่เชื่อ”“ถ้าอย่างนั้นผมจะทำให้ดู”“คุณ...”รัฟฟานไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวโวยวายไปมากกว่านี้ เขาปิดปากอิ่มได้รูปด้วยริมฝีปากเรียวอย่างรวดเร็ว ยี่สุ่นพยายามโวยวายแต่กลับเป็นการเปิดเรียวปากให้ชายหนุ่มแทรกลิ้นร้อนเข้าไปตวัดเร้าควานหาความหอมหวานจากปากนุ่มสีกุหลาบ ยี่สุ่นสั่นไปหมดทั้งตัว หัวสมองหนักอึ้ง รู้สึกเหมือนกำลังจะขาดอากาศหายใจ แต่แล้วเขาก็เติมเต็มลมหายใจให้เธอพร้อมๆ กับฉกฉวยมันไป สลับไปมาจนเธอชาวาบจนถึงปลายเท้า แข้งขาอ่อนแรงจนแทบยืนไม่ติดพื้น เมื่อเขาบดจูบเร่าร้อนยาวนานจนเธอเผลอกอดตอบเขาและเผลอ...จูบตอบเขาอย่างไร้เดียงสารัฟฟานผละออกจากริมฝีปากอิ่มอย่างเสียดาย ยี่สุ่นทรุดฮวบลงไปกองที่พื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง คิดหาคำพูดหรือคำด่าทอไกด์หนุ่มไม่ถูก นั่งบื้อใบ้หัวสมองมึนงงด้วยความสับสน“คราวนี้เชื่อหรือยังว่าผมมาปลุกคุณให้ตื่นไปรับประทานอาหารเย็น ไม่ได้ตั้งใจเข้ามาลวนลาม เพราะถ้าผมตั้งใจจะทำ...ผมจะทำแบบเมื่อครู่นี้ เอาละ...อีกสิบห้านาทีผมจะกลับเข้ามารับ อย่าช้าล่ะเพราะที่นี่จัดอาหารเย็นแบบบุฟเฟต์หากเกินเวลาไปมากกว่านี้อาจไม่เหลืออะไรให้คุณกิน” พูดจบเขาก็เดินออกไปทิ้งให้หญิงสาวนั่งหน้าแดงก่ำจูบแรกของฉัน...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

42 ความคิดเห็น