PAY IT BACK ปฏิบัติการทวงคืนรัก

ตอนที่ 5 : Eps05 -You’ve made your bed so sleep with him but know I'm the best you get

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1582
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    5 ธ.ค. 56




PAY IT BACK

Eps05

Youve made your bed so sleep with him but know Im the best you get

 

                                      “เธอรู้สึกยังไงเหรอเวลาที่มีอะไรกับเฮซน่ะ”

                                      “...!!

                                      “ทั้งๆ ที่รู้ว่าฉันเชื่อใจ”

                                      “...”

                                      “ตอนนั้นเธอคิดยังไงเหรอ”

                                     ใบหน้าและดวงตาของเขาก็ยังเรียบนิ่งทั้งๆ ที่เขาถามคำถามแบบนั้นออกมา เหมือนร่างฉันชาและขยับไม่ได้ คำถามของเขาแล่นเข้าสมองแล้วก็เหมือนว่ามันช็อตฉัน

                                      “ฉัน...”

                                     ฉันไม่รู้จะตอบยังไง ไม่มีคำพูดดีๆ สักคำ

                                      “แล้วเธอว่าฉันควรจะรู้สึกยังไงดี”

                                     แต่สายตาของเขาก็ยังคงราบเรียบเหมือนเดิม ไม่มีความรู้สึกใดๆ อยู่ในแววตาของเขา เหมือนเขาแค่ถามมันออกมาแต่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับสิ่งที่เขาถามออกมา

                                      “...”

                                      “เธอขึ้นห้องเถอะ ดึกแล้ว”

                                     ในช่วงวินาทีที่ฉันคิดว่าเขาจะสนใจฉันขึ้นมาบ้าง เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ฉันตระหนักได้ถึงความนิ่งเฉยในดวงตาของเขาและพบว่าสิ่งที่ฉันคิดในช่วงวินาทีนั้นมันผิดไปหมด

                                      “ฉันไม่รู้สึกผิดเลยสักนิดตอนที่ฉันมีอะไรกับเฮซ”

                                     ฉันเงยหน้าจ้องเข้าไปในดวงตาของเขา

                                      “เพราะฉันรู้ว่านายจะไม่รู้สึกอะไรเลยตอนที่รู้ว่าฉันมีอะไรกับเขา”

                                      “...”

                                      “ฉันพูดถูกมั้ยฉาน”

                                     เขาเพียงแต่สบตาฉันกลับมา ไม่มีคำพูดใด ไม่มีร่องรอยความรู้สึกใด

                                     และฉันก็พูดถูก

 

                                      “นายอยู่ไหน”

                                      [อะไรกัน เพิ่งแยกกันแปปเดียวก็คิดถึงป๋าแล้วเหรอคะหนูปลา]

                                      “นายอยู่ที่ไหน”

                                     ฉันยังคงย้ำคำถามเดิมหลังจากที่หันหลังเดินมาขึ้นรถแล้วก็ขับรถออกมาจากคอนโดฯ ตัวเอง ฉันก็กดโทรศัพท์ต่อสายหาเฮซทันที

                                      [ฉันอยู่ร้าน wish เธอมีอะไรหรือเปล่า ทำไมเสียงเป็นแบบนั้น]

                                      “ฉันกำลังจะไปหานายที่นั่น”

                                     ฉันกดตัดสายเขาแล้วก็โยนโทรศัพท์ไปไว้เบาะข้างคนขับ หักพวงมาลัยเลี้ยวรถกลับกลางถนน ขับสวนทางรถเพื่อกลับไปยูเทิร์นตรงทางเลี้ยวที่เพิ่งขับผ่านมา เสียงบีบแตรดังระงมแต่ฉันก็ไม่ได้สนใจ

                                     ฉันปรายตามองโทรศัพท์ที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเบาะ ไม่มีสักสายจากเขาหลังจากที่ฉันขับรถออกมาแบบนั้น มันยิ่งยืนยันว่าสิ่งที่ฉันพูดออกมามันถูกต้องทั้งหมด เขาไม่รู้สึกอะไรเลยแม้แต่ตอนที่รู้ว่าฉันนอกใจเขาไปหาผู้ชายอีกคน

                                     ฉันเอื้อมมือไปเปิดเพลงดังๆ ให้มันลั่นรถเพื่อหวังว่ามันจะช่วยบรรเทาความรู้สึกแย่ๆ ในอกฉันได้บ้าง เสียงเพลงจังหวะหนักๆ ดังก้องอยู่ในหูของฉัน แต่สายตานิ่งเรียบของฉานก็ยังปรากฏให้ฉันเห็นอยู่...

                                     สิบห้านาทีหลังจากนั้นฉันก็ขับรถเข้ามาจอดในผับที่เฮซบอก มุ่งหน้าตรงไปยังโซนวีไอพีเลยโดยไม่ต้องเสียเวลาตรวจบัตรให้ยุ่งยาก เพราะตอนที่ฉันคบกับเฮซฉันก็มาที่นี่บ่อยๆ จนการ์ดแทบจะจำหน้าได้หมดแล้ว

                                     ฉันเดินเลาะผู้คนในผับไปเรื่อยๆ สายตาก็กวาดมองหาเฮซไปด้วย จนสายตาไปปะทะเข้ากับร่างสูงๆ ที่ยืนอยู่ตรงโต๊ะกลมตัวหนึ่ง เขาถือแก้วเหล้าในมือและคุยหัวเราะกับเพื่อนสลับกับหันไปคุยหัวเราะกับผู้หญิงที่เข้าไปหาเขา

                                     ทันทีที่ฉันเห็นเขาก็เหมือนกับอะไรหนักๆ ถูกยกออกไป ฉันเดินผ่านผู้คนเข้าไปหาเขา เฮซหันมาเจอฉันและก็ฉีกยิ้มทักทายฉันแต่ใบหน้าแต้มรอยยิ้มของเขาก็หายไปจากสายตาฉันเมื่อฉันพุ่งเข้ากอดเขาแน่น เสียงแซวจากเพื่อนของเขาไม่ได้ทำให้ฉันสนใจ ฉันกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นและฝังหน้าลงบนแผงอกของเขา เฮซดูงงๆ แต่ก็กอดตอบฉัน

                                      “นี่ดูท่าเธอจะคิดถึงฉันมากจริงๆ นะเนี่ย”

                                     เขาหัวเราะออกมาแล้วก็ใช้มือช้อนคางฉันให้เงยหน้าขึ้นไปรับริมฝีปากของเขา

                                      “ฉานรู้แล้วนะ...”

                                      “หือ”

                                      “เขารู้เรื่องฉันกับนายแล้ว”

                                     ฉันพึมพำบอกเสียงเบา

                                      “งั้นเหรอ มันว่าไงล่ะ”

                                     ฉันส่ายหัวไปมา และไม่คิดที่จะเล่าอะไรให้เขาฟังไปมากกว่านี้ ฉันยืนกอดเขานิ่งๆ แบบนั้นเป็นนาทีโดยที่เขาเองก็กอดฉันตอบโดยไม่พูดอะไรออกมา ก่อนที่ฉันจะผละออกจากเขาแล้วก็คว้าแก้วเหล้าของเขามากรอกใส่ปากเอง

                                      “เฮ้ยๆ เบาๆ หน่อย นั่นเหล้าเพรียวๆ เลยนะ”

                                     ฉันยักไหล่ แล้วก็หยิบขวดเหล้าบนโต๊ะมารินใส่แก้วต่อ

                                      “เออเนอะ ฉันลืมไปว่าเธอมันเป็นยัยขี้เหล้า”

                                     ฉันตวัดสายตาค้อนๆ ไปให้เฮซ แล้วก็ยกแก้วเหล้าในมือขึ้นกระดกอีกครั้ง เพื่อนเฮซที่ยืนอยู่ด้วยก็ไม่ได้ถามอะไรทั้งสิ้นที่เห็นว่าอยู่ๆ ฉันก็โผล่มาหาเฮซ ทั้งๆ ที่ฉันเองก็คบกับฉานอยู่ แต่ซึ่งนั่นก็ดีแล้ว

                                     แก้วที่เท่าไรแล้วไม่รู้ที่ฉันกระดกเข้าปาก รู้แต่ว่ามันมากพอที่จะทำให้ฉันร้อนวูบไปทั้งตัวและรู้สึกหนักอึ้งที่ดวงตาจนมันปิดลง

 

                                     ฉันถูกปลุกอีกทีด้วยเสียงกริ่งหน้าห้องที่ดังขึ้น ฉันพยายามที่จะลุกขึ้นแต่หัวฉันก็หนักเกินกว่าจะบังคับให้ลุกขึ้นมาได้

                                      “นอนไปเถอะ”

                                     เสียงของเฮซดังขึ้นเบาๆ ให้ได้ยิน เขากดตัวฉันให้นอนลงไปก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องนอนไปที่ประตู ฉันยกมือขึ้นนวดขมับที่ปวดตุบๆ ไม่ต้องเสียเวลากวาดสายตามองรอบห้องก็รู้ว่านี่เป็นห้องของเฮซ ฉันค่อยๆ ยันตัวเองลุกขึ้นจากเตียง แล้วก็พบว่าตัวเองสวมเพียงแค่เสื้อเชิ้ตของเฮซอยู่

                                      “ใครมาเหรอเฮซ”

                                     ฉันเดินออกจากห้องนอนแล้วก็เอ่ยถามเขา แต่เจ้าของเส้นผมสีเทาอ่อนที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าฉันก็ทำเอาฉันชะงัก ฉานยืนอยู่ตรงหน้าฉัน ข้างๆ เฮซ โดยที่เฮซก็ได้แต่ยักไหล่ประมาณว่าช่วยไม่ได้

                                      “นายมานี่ทำไม”

                                      “มารับเธอกลับน่ะ”

                                      “เดี๋ยวฉันกลับเองดีกว่า”

                                      “เมื่อคืนเธอท่าจะดื่มหนัก ขับรถไม่ไหวหรอก”

                                      “ฉันให้เฮซไปส่งได้”

                                      “นี่เธอกำลังจะตัดความสัมพันธ์กับฉันหรือเปล่ามัจฉา”

                                     เขาก็ยังคงถามมันด้วยออกมาด้วยสีหน้าแบบเดิม เขาทำได้แค่หน้าเดียวจริงๆ นั่นแหละ

                                      “แล้วถ้าฉันทำแบบนั้นจริงๆ นายจะห้ามฉันมั้ย”

                                      “ถ้างั้นเราเลิกกันดีมั้ยมัจฉา”

                                     Loading… 50%

                                      “นาย... ว่าไงนะ”

                                     ฉันไม่คิดว่าเขาจะพูดอย่างนั้น... สมองฉันแทบรับคำพูดเขาไม่ทัน ราวกับมันกระแทกเข้ามาในหัวแล้วก็ทำให้ฉันเบลออยู่อย่างนั้น

                                      “เลิกกันดีมั้ย”

                                     เขาถามย้ำมาอีกครั้ง และเหมือนกับว่ามันตีแฉกหน้าฉัน ฉันพูดอะไรไม่ออก คำพูดของเขาย้ำลงมาแล้วก็กดความคิดฉันให้ดับไปด้วย สมองฉันตื้อ และไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกไปดี

                                      “นาย...”

                                     ฉันพยายามจะสรรหาคำพูดมาพูด แต่ว่ามันกลับไม่มีคำสักคำโผล่เข้ามาในหัวฉัน นี่ฉัน... กำลังถูกเขาบอกเลิก นี่เขากำลังบอกเลิกฉันงั้นเหรอ

                                      “ว่าไงมัจฉา”

                                     สายตาเขาไม่มีความรู้สึกใดอยู่ในนั้น แปลกดีเหมือนกันที่เขาพูดประโยคนั้นออกมาอย่างหน้าตาเฉย ฉันกลอกตาและแค่นหัวเราะ

                                      “นายไม่เคยรักฉันเลยสินะ”  

                                     ฉันจ้องเขาไปในดวงตาของเขา

                                      “ไม่เคยแคร์ ไม่เคยรู้สึกอะไร แม้กระทั่งตอนนี้นายก็ยังไม่มีความรู้สึกสักนิด”

                                     ฉันไม่รู้จะพูดอะไรต่อเลยจริงๆ มันอึดอัดแล้วก็แน่นตรงหน้าอกไปหมด ความรู้สึกหนึบๆ กดบีบอยู่ข้างในจนฉันไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

                                      “แล้วการที่เธอดอดมานอนกับเพื่อนฉัน นี่เรียกว่าแคร์ฉันใช่มั้ย”

                                     คำพูดที่ราวกับใบมีดปักลงใส่ฉัน ฉันแค่นหัวเราะออกมาอีกครั้งพร้อมกับดวงตาที่กร้าวขึ้น

                                      “ถ้านายหวงฉันมากกว่านี้ ฉันก็คงจะรู้สึกผิดกว่านี้”

                                      “...”

                                      “แต่ตอนนี้ไม่เลย ฉันโคตรไม่รู้สึกผิดเลย”

                                     ฉานยังคงนิ่ง เขาเพียงแต่จ้องตาฉันกลับมาและไม่พูดอะไร เฮซที่ยืนอยู่ข้างๆ ฉันดึงตัวฉันให้ไปอยู่ข้างหลังเขา

                                      “แกกลับไปก่อนเถอะ ค่อยคุยกัน”

                                      “ฝากพามัจฉาไปส่งที่ห้องด้วย”

                                      “เออ”

                                     ฉานหันมามองที่ฉันนิดๆ ฉันเบือนหน้าหลบสายตาของเขา ก่อนที่เขาจะเดินออกไป ทันทีที่ลับร่างเขาไป ฉันก็แทบจะทรุดตัวลงนั่งกับพื้น ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ยกมือขึ้นกุมหน้าอกตัวเองที่มันปวดหนึบไปหมด ให้ตายสิ...ให้ตาย รู้สึกแย่อะไรอย่างนี้

                                      “ถึงกับทรุดเลยเหรอหนูปลา เมื่อคืนป๋าว่าป๋าก็ไม่ได้รุนแรงนะ”

                                      “เฮซ หยุดเล่นก่อน”

                                     ฉันยกมือขึ้นห้ามเขาที่กำลังพูดเล่นไร้สาระ ประคองตัวเองให้เดินเข้าไปในห้องนอนเขา หยิบเสื้อผ้าของฉันที่วางพาดอยู่บนเก้าอี้ปลายเตียงขึ้นมาแล้วก็เดินเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวในห้องน้ำ

                                      “เธอจะกลับเลยเหรอ”

                                     เสียงเฮซดังตามเข้ามา

                                      “ใช่”

                                      “เดี๋ยวฉันไปส่งที่ห้อง”

                                      “ขับไปส่งฉันเอารถที่ร้านเมื่อคืนก็พอ”

                                     ฉันพูดพลางก้าวเข้าไปยืนใต้ฝักบัว เปิดน้ำเย็นๆ ให้ไหลรดร่างกาย เสียงเฮซเงียบไป ฉันก็หยิบสบู่มาถูตัวและอาบน้ำไปเรื่อยๆ จนสักพักก่อนที่เขาจะเปิดปากพูดออกมาอีกรอบอย่างกะทันหัน

                                      “เธอคิดจะเลิกกับมันมั้ย”

                                      “...ฉันไม่รู้”

                                     ฉันไม่ได้ตอบไปในทันที มันมีแวบนึงที่ฉันชะงักไปก่อนที่จะส่งเสียงตอบเขาออกไป

                                      “แล้วเรื่องระหว่างฉันกับเธอ เธอจะหยุดมั้ย”

                                      “ฉันคิดมาตลอดว่าเราควรจะหยุดเฮซ...”

                                     ฉันค่อยๆ หมุนปิดฝักบัว เอื้อมมือไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบตัว

                                      “เพราะฉันรู้ดีแก่ใจมาตลอดว่าสิ่งที่ฉันทำมันแย่แค่ไหน”

                                      “...”

                                      “ฉันว่าฉันพยายามเดินหันหลังให้นายหลายรอบแล้วนะ”

                                      “...”

                                      “แต่ฉันก็กลับไปหานายทุกครั้ง”

                                     ฉันเปิดประตูห้องน้ำออกไป และเฮซก็ยื่นอยู่ตรงหน้าฉัน เขาหยักยิ้มขึ้นบนริมฝีปาก และดวงตาเขาก็ยิ้มตามไปด้วย เขามองเข้ามาในดวงตาของฉันก่อนที่เขาจะเริ่มหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง เขาเบือนหน้าหนีเมื่อสีเลือดเริ่มแดงฉานที่หูของเขา ฉันหัวเราะตามและพบว่ามุมแบบนี้ของเขาก็น่ารักดีเหมือนกัน

 

                                      “จริงๆ นายไม่ต้องขับตามฉันมาก็ได้นะ”

                                      [ได้ยังไงล่ะ ฉันจะส่งเธอให้ถึงบ้านไง]

                                      “เปลืองน้ำมันมั้ยล่ะเฮซ นี่เดี๋ยวนายก็ต้องวนขับกลับไปที่ห้องตัวเองอีก”

                                      [ฉันรวย เธอไม่ต้องห่วง]

                                      “เฮ้อ เอาเถอะ ฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไงกับนายแล้ว”

                                     ฉันถอนหายใจออกมาแล้วก็หักพวงมาลัยเลี้ยวไปทางด้านซ้าย เฮซก็ยังคงขับรถตามฉันมาเรื่อยๆ หลังจากที่เขาขับไปส่งฉันเอารถที่ร้าน wish ที่ไปมาเมื่อคืนแล้ว เขาก็ยืนยันอย่างหนักแน่นว่าจะขับรถตามมาส่งฉันถึงที่ห้อง เขานี่มันบ้าดีนะว่ามั้ย

                                      [ก็รู้ว่าพูดไปก็เหนื่อยเปล่า เธอจะพูดทำไมล่ะ]

                                      “นั่นน่ะสิ นายมันหน้าด้านยังไงล่ะ”

                                      [ฉันแค่มีจุดยืนของตัวเอง]

                                      “เฮอะ”

                                     ฉันแค่นหัวเราะออกมากับข้อแก้ตัวของเขา แถเก่งอย่าบอกใครล่ะ

                                      [พรุ่งนี้เธอมีเรียนหรือเปล่า]

                                      “ไม่มี”

                                      [ดีล่ะ ฉันก็ไม่มี งั้นเรามาขลุกอยู่ด้วยกันทั้งวันดีมั้ยจ๊ะ]

                                      “ไม่ดี”

                                      [โอเคๆ ฉันรู้ว่าเธอรักฉันมาก แต่ว่าฉันอยู่กับเธอตั้งแต่คืนนี้เลยไม่ได้หรอกนะ ฉันก็ต้องไปเที่ยวบ้าง แต่เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ฉันจะไปหาเธอที่ห้องตั้งแต่เช้าเลยแล้วกันนะ ตกลงมั้ย]

                                      “นี่นายพูดกับใครน่ะ”

                                      [พูดกับหนูปลาน่ะสิคะ]

                                      “ตลกแล้ว ฉันบอกว่าไม่ดีนะ ไม่ได้ไปเร่งให้นายมาอยู่ด้วยเลย”

                                      [บอกแล้วไงคะว่าคืนนี้ป๋ามีนัดแล้ว พรุ่งนี้เช้าป๋าจะรีบเข้าไปหาเพื่อทดแทนนะคะ]

                                      “นี่นาย ประสาทหรือเปล่าน่ะ”

                                      [เข้าใจแล้วค่ะ ป๋าจะเตรียมคอนดอมไปนะคะ]

                                      “นี่ ไอ้บ้าเฮซ!

                                     ฉันแทบอยากจะหักพวงมาลัยจอดเข้าข้างทางแล้วลงจากรถไปเขย่าๆ หัวไอ้บ้าที่ขับรถตามอยู่ข้างหลังจริงๆ หน้าด้านหน้ามึนไม่มีใครเกินล่ะ ฉันพูดอย่างนี้ แต่มันกลับเลือกที่จะเข้าใจเป็นอีกอย่าง เออ เอากับมันสิ =_=

                                      [โอ๊ย ทำไมต้องตะโกนด้วยคะหนูปลา เนื้อเยื่อในหูป๋าบุบหมดแล้วมั้งคะ]

                                      “ก็นายมัน...”

                                     ฉันชะงักคำพูดที่กำลังจะสรรหามาด่าเฮซไป เมื่อเหลือบไปเห็นรถคันคุ้นตาของฉานจอดอยู่ข้างทาง พร้อมกับตัวเขาที่ยืนอยู่ข้างบนฟุตบาท ฉันค่อยๆ ชะลอความเร็ว แล้วก็หรี่สายตามองไปที่เขา

                                      [ฮัลโหล หนูปลา ทำไมเงียบไปล่ะคะ]

                                     ฉันพยายามจะเพ่งมองไปที่คนข้างๆ ที่ยืนอยู่กับเขา แต่ความมืดก็เป็นอุปสรรคในการมองเห็น ฉันเอื้อมมือไปเปิดไฟสูง และทันทีที่แสงไฟจากหน้ารถส่องกระทบไปที่สิ่งมีชีวิตของคนตรงหน้าเสียงหัวเราะแค่นๆ ของฉันก็ถูกเปล่งออกมาจากลำคอ

                                     ฉันกดตบปิดไฟแล้วพลันหักเลี้ยวเข้าจอดข้างทันที เปิดประตูรถลงจากรถ มุ่งหน้าเดินดุ่มๆ เข้าไปหาสองคนตรงนั้น พวกเขามองมาที่ฉัน ในขณะที่คนนึงมีสีหน้าตกใจ อีกคนก็เรียบเฉยจนน่าโมโห

                                     เผียะ!

                                     ฉันฟาดมือลงไปบนแก้มของเจ้าของใบหน้าเรียบเฉย ความรู้สึกแย่ๆ ปะทุขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ทั้งโมโห ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ ปนเปกันไปหมดจนไม่รู้ว่าควรจะร้องไห้หรือกรีดร้องดี

                                      “แล้วนายรู้สึกยังไงเหรอเวลาที่มีอะไรกับยัยนี่”

                                      “...”

                                      “ทั้งๆ ที่รู้ว่าฉันเชื่อใจนาย”

                                      “...”

                                      “ตอนนั้นนายคิดยังไงเหรอ”

                                     ฉันยักยิ้มขึ้นที่มุมปาก และตัวก็สั่นอย่างควบคุมไม่ได้ รวมถึงหมอกม่านในดวงตาที่ก็สั่นระริกจนแทบจะไหลลงมาอาบแก้ม

 

                                     ฉันพยายามจะเพ่งมองไปที่คนข้างๆ ที่ยืนอยู่กับเขา แต่ความมืดก็เป็นอุปสรรคในการมองเห็น ฉันเอื้อมมือไปเปิดไฟสูง และทันทีที่แสงไฟจากหน้ารถส่องกระทบไปที่สิ่งมีชีวิตของคนตรงหน้าเสียงหัวเราะแค่นๆ ของฉันก็ถูกเปล่งออกมาจากลำคอ

                                     ผู้หญิงผมสีแดงหยักปลายอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายที่มีเส้นผมสีเทา ร่างกายที่แนบชิดและริมฝีปากของผู้หญิงคนนั้นที่ถูกทาบทับด้วยริมฝีปากของเขา แสงไฟสาดส่องไปยังพวกเขา สายตาของฉันที่เบิกกว้างขึ้นพร้อมกับมือที่กำพวงมาลัยแน่น

                                     ฉาน... กับผู้หญิงคนนั้น

                                     ฉันแค่นหัวเราะออกมาและเงยหน้าขึ้นไล่น้ำตาให้ย้อนกลับเข้าไป

 

                                      นายไม่เคยรักฉันเลยสินะ

                                      “...”   

                                      ไม่เคยแคร์ ไม่เคยรู้สึกอะไร แม้กระทั่งตอนนี้นายก็ยังไม่มีความรู้สึกสักนิด

                                     ฉันกดตบปิดไฟแล้วก็เลี้ยวเข้าจอดข้างทาง เหมือนจะเข้าใจอะไรขึ้นอีกเยอะ เหตุผลที่ใบหน้าของเขาเรียบเฉยตลอดเวลา เหตุผลที่ฉันไม่เคยรับรู้ความรู้สึกใดของเขา เรื่องที่เฮซบอกว่าฉันไม่รู้ เรื่องที่เฮซบอกว่าเขาไม่คิดจะพูด เรื่องที่ฉานบอกว่ามันไม่มีอะไร เรื่องที่เขาโกหก...

 

                                      เธอรู้สึกยังไงเหรอเวลาที่มีอะไรกับเฮซน่ะ

                                      “...”

                                      ทั้งๆ ที่รู้ว่าฉันเชื่อใจ

                                      “...”

                                      ตอนนั้นเธอคิดยังไงเหรอ

                                     แล้วตอนนี้นายคิดยังไง...

  

Talk with my readers:3

-มาอัพแล้วค่ะ มาน้อย ขอโทษด้วยค่ะ ตอนนี้เมไม่ได้อ่านทวนนะคะ มีคำผิดหรือดูมึนๆ ตรงไหนขออภัยด้วยค่ะ

ตอนนี้เมเรียนพิเศษเยอะมาก ทั้งเรียนคณิตหลังเลิกเรียน ติวกฎหมายกับออกแบบเสาร์อาทิตย์

เวลาว่างเมไม่มีเลยค่ะ พอว่างได้นิดหน่อยก็เอามานั่งแต่งนิยาย แต่ก็ตันๆ ไปบ้างเพราะสมองไม่โล่งเลยtt

ฝากติดตามกันต่อด้วยนะคะ เม้นโหวตเป็นกำลังใจให้เมด้วยน้า เจอกันครึ่งหลังค่ะ รักนักอ่านทุกคน


Talk with my readers:3[2]

-มาอัพแล้วค่า เหนื่อยมาก อัพแต่ล่ะที55555

เวลาว่างไม่มีเลยค่ะช่วงนี้ ว่างนิดนึงก็ อ้าว ยังมีงานที่ไม่ได้ทำนี่หว่า แล้วก็กลายเป็นไม่ว่าง คืออะไร T^T

ใกล้วันพ่อแล้วเนอะ ทำอะไรให้พ่อกันเอ่ยยย

เจอกันตอนหน้านะคะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆ อย่างเม้นและโหวตเน้อ รักนักอ่านทุกคนค่ะ

Coming soon… Eps06

Please wait Please Ment&Vote

หนึ่งเม้นเท่ากับหนึ่งกำลังใจ ,แรงใจดีดีที่ไม่ต้องเสียตังค์ เม้น+โหวต

Up 50%@24/11/2013

Up 100%@01/12/2013

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

935 ความคิดเห็น

  1. #913 bellbenyani (@arthitaya-am) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 19:36
    ฉานร้ายไม่เบาอ่ะ
    #913
    0
  2. #902 ByChu (@numilike) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 00:32
    แมร่ง ไม่นึกว่าฉานจะเลวอย่างงี้
    #902
    0
  3. #796 justyou0313 (@justyou0313) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:45
    โอ้ยยย กลับไปป๋าเหอะแต่ป๋าก็หนักกว่าเรื่องอย่างว่าอ่ะนะ กลับไปคงตบกันทุกวัน 55555 รึป่าว สงสารใครดีวะเนี่ย =_=
    #796
    0
  4. #626 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 15:31
    เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่
    #626
    0
  5. #566 M.T.Miracle (@The_bam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 23:34
    ... ยังไงก็เข้าข้างฉานอยู่ดีอะ ถึงฉานจะนอกใจจริง แต่นางเอกเพิ่งมาจับได้ตอนที่ตัวเองก็นอกใจฉานไปแล้วอยู่ดี 
    #566
    0
  6. #467 lingju (@lingju) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 21:03
    เหวอไปตามๆกัน ใครเอาคลิปไปปล่อย เฮซหรอ ไม่น่าจะใช่
    #467
    0
  7. #433 Phenkhae Bunchu (@fullmoon2537) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 14:21
    เงิบเลยค่ะเจอแบบรี้ ต่างคนต่างนอกใจ ไม่รู้จะเข้าข้างคัยดี แต่รักเฮซ <3 5555
    #433
    0
  8. #432 Phenkhae Bunchu (@fullmoon2537) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 14:11
    เฮซ<3 หล่อ กะล่อน น่ารักอ่ะ >3< #สงสารมัจฉา ที่ไม่รู้อะไรเลย :'(
    #432
    0
  9. #416 DeViL-KiDs (@cookieung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 00:15
    สุดท้ายมัจฉาที่ไม่รู้อะไรเลยน่าสงสารที่สุด แล้วนั่นมันก่อนมัจฉาจะนอกใจฉานอีกสินะ เลิกเลยมัจฉา เลิกเลย โสดดีกว่า5555
    #416
    0
  10. #406 viewma (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 19:32
    ป๋าน่ารักกว่าอีก ปล่อยฉานไปเถอะ เชอะ
    #406
    0
  11. #364 Eyp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2556 / 10:01
    ฉานนนน ทำไมทำแบบเน้

    มัจฉากลับไปหาป๋าเฮซเร็วววว >_
    #364
    0
  12. #362 -@cHiLd$ (@yoonaz1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2556 / 19:34
    รอตอนต่อไป =o=;
    #362
    0
  13. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #348 Supereggz (@the-forgetful) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2556 / 17:41
    ไร์อัพตอนจบของอิลก่อนได้มั้ยยอ่ะ
    #348
    0
  15. #345 มะพร้าว555 (@mapao555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 17:29
    ตายแน่ ฉานนนนนนนนนนนนนน
    #345
    0
  16. #344 oxygenpigeon (@pigeonhaha) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 12:49
    ฆ่าฉานได้ม่ะ ? 
    #344
    0
  17. #343 ฟีน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 21:12
    ก็ไม่รู้สินะ ตามนั้นเลย 555
    #343
    0
  18. #342 Namthip Nisekoi (@namthip-1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 21:09
    อยากกตบบหน้าฉานน จุง ตอนนี้ = ='
    #342
    0
  19. #341 miremiee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 20:52
    บ้างทีฉานก็นะ ทำตัวว่ะ 5555
    #341
    0
  20. #340 miremiee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 20:52
    บ้างทีฉานก็นะ ทำตัวว่ะ 5555
    #340
    0
  21. #339 miremiee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 20:51
    บ้างทีฉานก็นะ ทำตัวว่ะ 5555
    #339
    0
  22. #338 miremiee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 20:51
    บ้างทีฉานก็นะ ทำตัวว่ะ 5555
    #338
    0
  23. #337 SANDEE (@ennaio) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2556 / 21:34
    รอน้ะค้ะ
    #337
    0
  24. #336 PINPAK2000 (@pinpak2000) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2556 / 20:51
    มาต่อไวๆ นร๊คร๊
    #336
    0
  25. #335 Nookii Pan (@nookiipan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2556 / 20:36
    ลุ้นอ่ะ แอบเชียร์ฉานน่ะ
    #335
    0