นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

[sf] LOVE FRIEND [kai x hun]

ความอบอุ่นที่เคยขาดหาย จากผู้มาเยือนใหม่ที่คอยเติมเต็ม เมื่อ'เพื่อน'เลื่อนขั้นมาสู่ชีวิตแบบ'คนรัก'ในฉบับกวนๆและฮาๆจะเป็นอย่างไร...

ยอดวิวรวม

779

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


779

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


8
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 ก.ค. 56 / 19:50 น.
นิยาย [sf] LOVE FRIEND [kai x hun]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


























 
thank theme


SHALUNLA : T H E M E 
:) shalunla

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 ก.ค. 56 / 19:50


 

 

ฉันคิดว่ารักมันคือความผูกพัน

คิดว่ารักแท้ต้องเดินผ่านวันและเวลา

ยิ่งเนิ่นนานนานไปเท่าไร ความรักยิ่งมีค่า

ที่ฉันรู้ที่เคยฝัน รักที่ฉันเคยเข้าใจ



ไม่คิดไม่ฝันเมื่อเธอผ่านเข้ามา

เหมือนว่าสายตาฉันเองมองไม่เห็นใครๆ

หยุดที่เธอแค่เพียงสบตา และวินาทีนั้น

โลกทั้งโลกหยุดเคลื่อนไหว ท้องฟ้ากลับสดใส



ลมหายใจ เหมือนหยุดไปในห้วงนาทีนี้

เช่นหัวใจ ลอยหลุดไปทันทีที่สบตา

เธอหยุดยั้งวันเวลา แค่เราได้พบกันในวันนี้

แค่พบเจอกับเธอ




ฉันเพิ่งเข้าใจว่ารักเป็นอย่างนี้

ฉันเพิ่งเข้าใจเมื่อได้มาเจอด้วยตัวเอง

เสี้ยวนาทีก็มีความหมาย เปลี่ยนโลกได้ทั้งใบ

ฉันเพิ่งรู้ในวันนี้ รักไม่ต้องการเวลา




ลมหายใจ เหมือนหยุดไปในห้วงนาทีนี้

เช่นหัวใจ ลอยหลุดไปทันทีที่สบตา

เธอหยุดยั้งวันเวลา แค่เราได้พบกันในวันนี้
แค่พบเจอกับเธอ ก็รักเธอ ฉันรักเธอ

ลมหายใจ เหมือนหยุดไปในห้วงนาทีนี้
เช่นหัวใจ ลอยหลุดไปทันทีที่สบตา
เธอหยุดยั้งวันเวลา แค่เราได้พบกันในวันนี้
แค่พบเจอกับเธอ

เหมือนหัวใจ เหมือนหยุดไปในห้วงเวลานี้
เมื่อพบเธอ ความรักที่เคยเข้าใจก็เปลี่ยนไป
ไม่ต้องใช้วันเวลา แค่เราได้พบกันในวันนี้
แค่พบเจอกับเธอ ก็รักเธอ ฉันรักเธอ

 

 

 

 

 

“ไอ้เชี่ยฮุนมึง!ตายยยยย!”เสียงที่ดูเหมือนว่าจะไล่ฆ่ากันอยู่ในห้องเรียนทำเอาเพื่อนๆที่นั่งดูอยู่ส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมๆ= =

“แน่จริงมึงก็จับกูให้ได้สิวะ ฮ่าๆๆ”เซฮุนยังคงแกล้งอีกฝ่ายเหมือนเคย จะอะไรซะอีกล่ะ มันล่อเอากระเป๋าสตางค์ใบสุดรักสุดหวงของไอไค ไปน่ะสิ แบบนี้แหละนะ กัดกันแม่.งทุกวัน สุดท้ายมันก็ต้องกลับมาดีกันเหมือนเดิม

 

“หยุดนะเว๊ยไอฮุน มึงหยุ๊ดดดดดดด”เสียงเพื่อนอีกคนที่วิ่งไล่ตามหลังมาติดๆที่เกือบจะเอามือไปรั้งคอมันไว้แต่ก็ต้องเซทุกครั้งเมื่อโอ เซฮุน หนีจากมือเขาได้ตลอด






“พอๆ หยุดก็ได้วะ อ่ะ..นี่ของมึงไอจงอินกูคืนมึงละ ก็แค่อยากหาอะไรทำเรื่อยเปื่อยว่ะนั่งเบื่อๆมาหลายวันแล้ว”คิดแล้วมันเศร้าใจตัวเอง ไหนจะพี่ชายที่ต้องไปอยู่ต่างประเทศอีก พ่อแม่ก็ไม่ค่อยจะเลี้ยงดูสักเท่าไรนักกลายเป็นว่าเขาเป็นคนขาดความอบอุ่น จะเรียกแบบนั้นก็ไม่เชิงหรอกแต่ก็ยังดีที่มีเพื่อนมาคอยแก้เหงา

 



“เฮ้อ..คิดแล้วเศร้าว่ะ อีกไม่ถึงปีก็จะจบแล้ว ถ้ามึงไม่อยู่แล้วกูจะอยู่กับใครวะเนี่ย”




“เอาน่า..กูยังไปหามึงไปเยี่ยมมึงที่บ้านได้นะ แต่คงไม่ได้ไปบ่อยนักอ่ะเห็นท่าว่างานจะ
เยอะ
…..แต่ยังไงกูก็ไม่คิดจะทิ้งมึงนะเว๊ย เพื่อนกันจะทิ้งได้ไงวะ”




“ขอบใจว่ะ ไม่รู้ว่าจะมีเพื่อนที่ดีแบบแกอีกรึเปล่าเนี่ย”เซฮุนยังคงพูดติดตลกออกไปเช่นเคย




“แหมๆไอนี่ อย่ามาทำกูซึ้งนะมึง กูร้องแล้วมันห้ามยาก”ไคก็สวนมุกกลับไปให้เพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้างๆกายไม่รู้ว่าเวลาที่มีให้กันมันจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน





“อ้าวมึง กูจะดราม่าซะหน่อย ไอนี่ทำบรรยากาศเสียว่ะแม่ง!”เซฮุนพูดออกมาอย่างหัวเสีย




“เออ เรื่องนั้นนะมันยังไม่ถึงเวลาก็อย่าไปพูดมันเลย เสียสุขภาพจิตเปล่าๆว่ะ ว่าแต่มึงเถอะมึงบอกตั้งแต่ปีที่แล้วและนะว่าพี่ชายสุดหล่อของมึงจะกลับมาจากแคนาดา ไหนล่ะกูรอจนรากงอกและ”ไคพูดพร้อมกับเอามือข้างหนึ่งไปโยกหัวเซฮุน


“ก็เออสิ กูถึงมานั่งระบายกับมึงนี่ไง พี่กูบอกว่าจะกลับจะกลับ อีกสิบชาติมั๊งถึงจะกลับ ทิ้งให้กูเก้อเห็นกูอารมณ์เดียวแต่มันก็เหงาเป็นนะ”เซฮุนเปลี่ยนอารมณ์กะทันหันแล้วมานั่งเอาคางเกยเข่าที่ชันขึ้นมาแทน น้ำตาของความอ่อนแอค่อยๆไหลรินออกมาแต่ก็คงยังเก็บเสียงสะอื้นเอาไว้ จะรู้ไหมนะว่าคนอย่างเขาก็อยากได้รับความอบอุ่นเหมือนกัน หันไปทางไหนก็มีแต่คนรักที่มาด้วยกันบ้าง ครอบครัวที่แสนอบอุ่น มีพ่อ มีแม่... ไอที่บอกมาน่ะ เขาก็มีนะ แต่พ่อแม่ต่างหากที่เห็นเขาไม่มีตัวตน สักวันนึงถ้าเขาไม่อยู่บนโลกนี้มันก็คงไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรไปมากหรอกมั๊ง เขายังมีพี่ชายที่รักเขาอยู่นี่ เขาทนมีชีวิตอยู่ทุกวันเพื่อรอคอยการกลับมาของพี่ชาย พี่ชายรักเขามากและเขาก็รักพี่ชายมากเช่นกัน เขาจึงเห็นพี่ชายของเขาเปรียบเสมือนทุกๆอย่างของชีวิต




“เฮ้ยไอ้ฮุน เป็นไรวะ ร้องให้ทำไม....”ไคที่เงียบไปร้องทักขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นเพื่อนรักของเขาในสภาพที่จิตใจย่ำแย่มาก สาบานเถอะ!ว่าตั้งแต่คบกับมันมายังไม่ได้เคยเห็นน้ำตามั้นสักครั้ง



 

“ฮึก! ทำไม ทำไมวะ..กูไม่ดีตรงไหน กูเป็นเด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยงเหรอ แม้แต่พ่อแม่กูยังไม่เคยเหลียวแล ไม่เคยใส่ใจ ไม่เคยเอาใจกูบ้าง กูบอกไว้เลยนะที่กูอยู่ทุกวันนี้เพราะพี่ชายกู กูรอเขาหวังว่าสักวันเขาจะกลับมาแม้จะมีแค่คนเดียวก็เถอะ มึงเข้าใจมั๊ย กูเป็นคน กูมีหัวใจ กูมีตัวตนนะเว๊ย!!”เสียงสะอื้นยังคงดังออกมาเป็นระยะๆพร้อมกับเรื่องราวที่ถูกบรรยายออกมา ในหน้าที่ซบลงกับเข่า เพื่อนอย่างไคก็คอยจะรับรู้เรื่องของเขาทุกคำพูดทุกอารมณ์

 

“เอาน่า...รอพี่ชายก็รอไปสิ มาจมกับเรื่องแค่เนี๊ย?มันไม่ได้ช่วยอะไรมึงเลยมึงร้องไปก็เท่านั้น”เซฮุนที่นั่งเอาใบหน้าซบเข่าอยู่ถูกจับท่าให้ใบหน้ามาซบอกแกร่งของอีกคนแทน


“ร้องเลย ร้องออกมาให้หมดนะ ร้องให้ออกมาโดยที่สุดท้ายมันจะไม่มีอีก น้ำตาที่ไหลออกมาครั้งนี้ก็จะต้องเห็นเป็นครั้งสุดท้าย”

“มึงจำไว้ เซฮุน มึงยังมีกู กูก็เป็นเพื่อนมึงนะมึงอยากได้ความรักมึงมาเอาที่กู กูเต็มใจ ถึงแม้จะไม่ใช่แบบที่มึงอยากได้แต่กูก็เต็มใจ กูขอร้อง มึงอย่าร้องให้ได้มั๊ย..”อยากให้เซฮุนร้องให้เป็นครั้งสุดท้ายแต่ก็ดันเป็นเขาเองที่เริ่มจะร้องออกมา เขาเป็นคนแพ้น้ำตาโดยเฉพาะน้ำตาของเซฮุน..

 

“เฮ้ย ไอจงอิน แล้วมึงจะร้องตามกูทำไมวะ แต่ก็...”

“ขอบใจนะ  ที่ให้กูได้ระบายสักที”

 

“อื้ม...แต่มึงต้องสัญญากับกูนะว่าจะร้องเป็นครั้งสุดท้าย”

 

“เออน่ากูสัญญากูว่ากูทำใจมาสักพักแล้วล่ะแค่อยากหาที่ระบาย...”


“แค่นั้น?

“เออ...”

“ไอเชี่ยยยยย แล้วมาลงกับกูเนี่ยนะ..”ไคถึงกับสบถคำหยาบออกไปไม่คิดว่าเซฮุนจะทำแบบนี้ แต่มันก็ถือว่าคุ้มล่ะนะ

 

Rrrrrr

 

“ฮัลโหล”เซฮุนเด้งตัวขึ้นมาหลังจากที่โทรศัพท์เจ้าปัญหามันดังขึ้น

 

Hello~ My darling ”เสียงที่อยากได้ยินมานานนับปีทำให้เซฮุนนั้นตาโตคำสิ่งที่ได้ยิน

 

ฮะ...เฮีย





ไงอยู่ไหนเนี่ย เฮียกลับมาแล้วนะบ้านช่องไม่เห็นอยู่ ฮั่นแน่ อยู่กับแฟนหรือเปล่า อย่าคิดว่าเฮียไม่รู้นะ

อะ..อะไรเฮีย ผมยังไม่มีแฟนนะเซฮุนพูดอย่างตะกุกตะกักแล้วหันหน้าไปเจอไคที่นั่งฟังอยู่พอดิบพอดี


ฮะ เฮ้ย!ไอ้ไคแกเอาหน้ามาไกล้ชั้นทำไม เกือบจูบกูแล้วไอห่าเซฮุนหันไปพูดกับไคแล้วมาสนใจโทรศัพท์ในมือต่อ

 

อะไรเซฮุนใครจะจูบใคร

 

อ่อ..เปล่าเฮีย อยู่กับเพื่อนมันน่ะ เฮียอยู่ที่บ้านแล้วใช่ป่ะแปปนะเดี๋ยวผมไปหา เฮ้ยไคพี่กูกลับมาแล้วว่ะไปที่บ้านด้วยนะประโยคหลังที่ดูเหมือนจะส่งให้เพื่อนรักตัวเองที่นั่งหงออยู่

 

อืม








OH SEHUN HOME

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เฮียยยยเซฮุนเมื่อเดินทางมาถึงบ้านตัวเองก็พบรถ  BMW (บีเอ็มดับเบิ้ลยู) สุดหรูมาจอดอยู่โรงรถบ้านของตนนั่นทำให้เซฮุนวิ่งปรี่เข้าไปในตัวบ้าน

 

ไหนล่ะเพื่อน เห็นพูดไว้ว่าจะมานิ่เมื่อเจ้าตัวแสบ(?)วิ่งเข้ามากอดร่างสูงผู้มาใหม่อย่างแนบแน่น

 

อ๋อ อยู่ข้างนอกน่ะฮะ มันบอกว่าจะหาโทรศัพท์ตอนอยู่บนรถมันทำตกแล้วดันหาไม่เจอน่ะฮะ



 

กริ๊ก..






เสียงของลูกบิดประตูดังขึ้นพร้อมๆร่างใหม่ที่ข้าวขอเข้ามาภายในตัวบ้าน


 

เอ่อ..ขออนุญาตครับ แหะๆ โทดทีไอ้ฮุนมันอยู่ใต้เบาะอ่ะเลยกว่าจะหาเจอได้ไคยิ้มเจื่อนๆแล้วเอามือไปเกาท้ายทอยเบาๆ

 


เฮีย แล้วเฮียกลับมาได้ไงอ่ะเซฮุนเลิกสนใจเพื่อนที่เพิ่งเข้ามาแล้วหันมาสนใจพี่ชายสุดที่รักข้างกายตัวเองแทน


พูดแบบนี้แสดงว่าไม่อยากให้เฮียกลับมาน่ะสิ หื๊ม?”คริสแอบแขวะน้องชายตัวเองเบาๆ





โห่ เฮียอ่ะ ไม่ใช่สักหน่อยที่ผมถามว่ากลับมาได้ยังไง พะ...พ่อแม่ไม่ว่าเหรอฮะมันรู้สึกกระดากปากยังไงก็ไม่รู้กับการที่ต้องพูดคำว่าพ่อกับแม่สำหรับเซฮุนเอง

 

ผมรับประกันครับไอ้ฮุนมันคิดถึงฮยองจะตาย เมื่อกี๊ก่อนมันมาร้องให้ไปพูดถึงฮยองไปน่ะไคที่ยืนนิ่งอยู่ได้ทีก็แอบบอกคริสไปว่าเซฮุนคิดถึงเขาแค่ไหน ไม่บอกไม่รู้นะเซฮุนน่ะเก็บความรู้สึกเก่งจะตาย รู้สึกว่าจะมาน้ำตาแตกก็วันนี้แหละเห็นทีว่าจะอัดอั้นมานานแล้วจริงๆ

 

หือ? เซฮุนร้องให้เพราะคิดถึงเฮียเหรอครับ?”คริสก้มหน้าลงไปถามน้องชายตัวเองที่ปิดปากเงียบอยู่

 


เฮียก็รู้ เฮียไปแคนาดาตั้ง4ปีนะ 4ปีนะเฮีย!!ถ้าผมไม่ระบายออกมาบ้างมีหวังอาการคลุ้มคลั่งตายเข้าให้สักวัน หึ!”


 

โอ๋เฮียขอโทษนะ แต่ที่กลับมาได้เพราะว่าพี่ตัดสินใจมาอยู่ที่นี่แล้วต่างหาก พ่อกับแม่บอกว่าจะให้สืบทอดธุรกิจต่อ พี่ก็ค้านหลายครั้งแล้วแต่ท่านไม่ยอมสุดท้ายก็หนีมาอยู่กับเซฮุนนี่แหละ เมื่อกี๊ท่านก็เพิ่งจะบอกว่าถ้ามาอยู่กับแกเฮียก็คงต้องหาเงินเองรับผิดชอบตัวเองไปเท่านั้นแหละ



แล้วเฮียจะมาตกระกำลำบากเพื่อ?





ไอฮุนเอ๊ยที่แกคิดถึงชั้นจนกระทั่งร้องให้คิดว่าเฮียไม่เป็น?”คริสโวยกลับทันทีที่เซฮุนถามคำถามยั่วโมโหแบบนั้นออกมา










นี่เฮียก็ร้องให้เหรอ





เออ!!”


 

ไม่ยักกะรู้นะเซฮุนแกล้งตีหน้ามึนเฉไฉหันซ้ายหันขวาไปเรื่อย

 


อ่ะๆ อย่าไปพูดมันเลยช่างมันเถอะว่าแต่เพื่อนเซฮุนชื่ออะไรครับ พี่ชื่อคริสนะคริสหันไปสนใจบุคคลที่แทบจะไม่มีตัวตนอยู่แล้วด้วยความเงียบและความดำ(?)ที่ทำให้กลมกลืนกับสีผนังออกน้ำตาลเข้ม





อ่อ จงอินครับ เรียกไคก็ได้ครับคริสฮยองพูดแนะนำตัวเองเสร็จแล้วยิ้มให้


 

ผมเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของไอฮุนมันเลยนะครับ ฮ่าๆ ว่าแต่คริสฮยองไม่ใช่คนเกาหลีเหรอไคพูดขำๆที่ทำให้เซฮุนอยากระเบิดตัวเองตาย ไอที่ดีที่สุดน่ะเพราะว่ามีมันคนเดียวต่างหากถึงไม่มีใครมาแย่งตำแหน่งเพื่อนสุดที่รักของเขาได้

 




ใช่พี่เป็นคนจีนส่วนเซฮุนมันลูกครึ่งจีน-เกาหลี

 


โห..ไม่บอกไม่รู้นะครับว่าเป็นคนจีนสำเนียงเกาหลีสุดยอด!!แล้วอีกอย่างไอเซฮุนมันก็ไม่เคยบอกด้วยครับ- -+ไคส่งสายตาอย่างเคืองๆไปให้เซฮุนที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

 


พอดีพี่เกิดแล้วก็อยู่ที่นั่นมาโดยตลอดแต่เซฮุนถูงส่งมาอยู่ที่นี่อย่าไปถามมันนะว่าให้พูดภาษาจีน มันพูดไม่ได้หรอกมันไม่ได้เรียนมา เอ่อ...นี่ก็มืดแล้วเดี๋ยวเฮียทำอะไรให้กิน

 


ผมหิวพอดีเลยครับพักนี้ฝากท้องกับไอฮุนมันบ่อย เป็นพี่ใหญ่แบบนี้ผมขออณุญาติเรียกว่า  아빠 (อาปา)* นะฮยอง

 


ตามใจแล้วกันอีกอย่างเฮียยังไม่มีลูก บอกไว้ก่อนนะไคคริสพูดจบก็หายตัวไปมนครัวทันที

 

 

2:16 P.M.



 

อาหารมื้อดึกถูกจัดเตรียมโดยสองพี่น้องเจ้าของบ้านและไคก็คอยเป็นลูกมือ มาถึงเวลาที่ต้องจัดโต๊ะอาหาร หัวโต๊ะ แน่นอนมันเป็นของคริส

 


น่าทานจังนะครับผมก็ว่าทำไมเซฮุนทำหารอร่อย มีพี่ชายเก่งแบบนี้เองไคถึงกับตาลุกวาวเมื่อเห็นอาหารที่จัดวางอยู่ตรงหน้า





ก็ไม่ได้เก่งอะไรมากมายหรอก แค่เคยฝันว่าอยากเป็นเชฟน่ะ เลยฝึกๆทำไว้ไม่ได้จริงจังสักเท่าไร อยู่ที่แคนาดาก็ใช้ฝีมือที่ติดตัวทำอะไรง่ายๆปะทังชีวิตอยู่ไปวันๆ

 



งั้นก็คงเป็นเชฟที่หล่อที่สุดในสามโลกเลยละอาปาไคพูดชมคริสไปทานไปเรียกเสียงหัวเราะและรอยยิ้มที่ขาดหายไปแล้วกลับคืนมา คริสและเซฮุนก็คิดเสมือนว่าไคเป็นสมาชิกในครอบครัวคนหนึ่งเช่นกัน


 

ไม่หล่อก็ให้มันรู้ไปนายแบบมืออาชีพอันดับหนึ่งที่แคนาดาเชียวนะ หึ!”คริสหัวเราะในลำคอน้อยๆและทานต่อเขาเป็นนายแบบจริงๆอย่างที่เขาว่าแต่พ่อกับแม่เขาทำธุรกิจอยู่ที่จีนก็เลยจะให้ลูกชายอย่างคริสมารับทอดกิจการต่อไปแต่คริสก็ไม่ยอมเขาบอกว่ามีชีวิตแบบนี้ก็สบายดีอยู่แล้ว เงินที่ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงที่มาจากอาชีพนายแบบเขาก็มีความสุข อีกอย่างพ่อกับแม่มีลูกชายรวมๆแล้วไม่ต่ำกว่า5คน(ส่วนใหญ่จะเป็นลูกชายหมดอ่ะนะ)


 



นายแบบ แน่ล่ะหล่อปานเทพบุตรซะขนาดนั้น












_________________

 



 

 

 

หลังจากมื้อดึกที่จบไป ไคก็ตรงกิ่งมายังคอนโดตัวเองทันที และเมื่อเริ่มเช้าวันใหม่ที่แสนสดใส คนแรกที่เขาอยากเห็นหน้าคือเซฮุนเพื่อนรักของเขาตาเขารู้ดีเซฮุนไม่ใช่แค่เพื่อนรักธรรมดา ตาอาจจะเป็นเขาที่แอบ รักเพื่อนคนนี้ จะรู้บ้างมั๊ยนะเซฮุนว่าเขาคิดยังไงกัน

.

.

.

 

Exo Planet Arts School

 

 

(ย่านควางจิน กรุงโซล)

พิธีจบการศึกษาในระดับมัธยมปลายได้เริ่มขึ้นแล้ว บรรยากาศรอบตัวล้วนมีแต่ความโชคดีความปลื้มปิติของนักเรียนทุกคนในโรงเรียนแห่งนี้ แต่ทุกๆคนก็มีอารมณ์เจือปนความสุขและความเศร้ากันทั้งนั้น ดีใจที่ได้จบการศึกษาในระดับนี้และสามาถรหางานทำเลี้ยงชีพตัวเองได้เลย ความเศร้าโศกมักจะมาพร้อมบรรยากาศเช่นนี้เสมอ ไม่อยากให้เพื่อนพ้องทั้งหลายต้องจากกันไป

และ

.

.

.

ดีใจด้วยนะเซฮุนจบซะที หวังว่าคงจะมีอะไรดีๆเข้ามาสู่ชีวิตของนายนะแล้วก็นายก็เหมือนกัน ไค เสียงอวยพรจากผู้เป็นพี่ร่วมสายเลือดบอกกล่าวแก่ผู้เป็นน้องแลละเพื่อนคนสนิทข้างๆ

 

“ขอบคุณนะเฮีย ผมจะลืมเรื่องเก่าๆที่มันทำร้ายจิตใจผมให้หมดซะแล้วผมจะเริ่มชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิม ผมสัญญาคำสัญญาที่ถูกเปล่งออกมาจากปากของเซฮุน เขาจะต้องทำมันได้ลืมมันให้หมดแล้วมาเริ่มต้นชิวิตใหม่ที่ดีนะเซฮุน

 


พิธีดำเนินมาถึงช่วงสุดท้ายของวัน เสียงโห่ร้องด้วยความยินดีที่มากับน้ำตาดังขึ้น ผู้คนวิ่งรวมกันเข้าไปกอดจนเป็นวงกลมขนาดใหญ่ น้ำตาไหลรินไม่ขาดสายพร้อมคำบอกลา

 



ไค...นายสัญญานะว่านายจะไปหาชั้นบ้างเซฮุนเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่สั่นเครือ ดูท่าว่าคำสัญญาที่จงอินบอกไว้ในตอนแรกมันอาจจะบิดเบือนได้เสมอ เมื่อเขาต้องไปเรียนต่อที่จีน ซึ่งก็คือบ้านเกิดของเขา อีก2ปี สัญญาว่าจะกลับมาหาเพื่อนรักอย่างแน่นอน

 



เซฮุน นายดูแลตัวเองดีๆนะ ถึงจะมีพี่ชายก็เถอะ เขาคงไม่มานั่งดูและนายทุกวินาทีหรอกแล้วก็อย่าลืมคำสัญญานะเซฮุนห้ามร้องให้ไคพูดออกมาแล้วเอามือไปจับไหล่ทั้งสองข้างของเซฮุนที่ยืนก้มหน้าพลาง

 


โธ่เอ๊ยไค ไม่ร้องก็ได้น่าเซฮุนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าแล้วกรอกลูกตาไปมาเพื่อจะให้หยาดน้ำสีใสที่แทบจะเอ่อล้นออกมาให้หายกลับไปข้างในแล้วปรับองศาหน้ากลับคืนดั่งเดิมพร้อมปั้นรอยยิ้มให้

 

แล้วพบกันนะเซฮุนไคพูดจบก็วิ่งออกมาจากรั้วโรงเรียนทันที เขาต้องรีบกลับคอนโดเพื่อจัดเก็บข้าวของพร้อมที่จะบินคืนนี้

 


แล้วชั้นจะรอ ไคเซฮุนพูดเสียงแผ่ว สายตายังมองแผ่นหลังกล้างที่เดินออกไปเขาจะรอ รอจนกว่าจะกลับมาแต่อย่านานเหมือนพี่คริสนะ ไม่งั้นเขาอาจจะทนไม่ไหว แม้ในใจจะไม่ได้คิดกับไคแค่ เพื่อนก็ตาม



____________________

 


เมื่อมาถึงบ้านพร้อมกับพี่ชายตัวสูง เซฮุนก็วิ่งขึ้นชั้นบนเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมเตรียมตัวที่จะนอน

 

เซฮุน ลงมากินข้าวก่อนเสียงทุ้มที่ดังมาจากชั้นล่างเรียกน้องชายสุดที่รักของตัวเองลงไปทานข้าว






 

ไม่เป็นไรฮะ ผมไม่หิว เฮียกินไปถอะ ผมเพลียๆน่ะอยากนอนมากกว่าเซฮุนตอบกลับไปพร้อมกำลังผลัดเสื้อผ้าแล้วเอาผ้าขนหนูมาพันรอบเอวเตรียมจะอาบน้ำแทน

 




ซ่า....

 






เสียงน้ำไหลกระทบพื้นและรดทั่วร่างกาย สายน้ำที่เย็นฉ่ำหวังว่าจะให้มันปลดความโศกที่อยากในสมองที่เต็มไปหมดเซฮุนหลับตาอย่างเชื่องช้าปล่อยให้สายน้ำพาดับทุกข์ร้อนไป มือเนียนบีบครีมอาบน้ำชโลมทั่วร่างกาย กลิ่นหอมของครีมอาบน้ำที่ทำให้จิตใจเย็นลงบ้าง

 




ขาเรียวยกข้ามขอบประตูแล้วเตรียมหาชุดนอนสีเรียบขึ้นมาใส่ เดินตรงไปยังมุมเตียงแล้วหยิบยานอนหลับกินมากิน เตรียมตัวเข้าสู่ห้วงนิทราที่จะไม่มีฝันที่ดูจะเป็นฝันร้ายมาก่วนใน พร้อมปรับสภาพตัวเองที่จะรับเช้าวันใหม่ที่แสนสดใสสำหรับหลายๆคน และมันก็เป็นความหม่นหมองสำหรับเซฮุน เมื่อเพื่อนรักจะต้องย้ายไปอีกประเทศหนึ่งในเวลาเดียวกัน

 




4เดือนแรกของเซฮุนมันช่างทรมานนัก เหมือนมันผ่านมาเป็นสิบๆปี ไม่มีเสียงหัวเราะ ไม่มีการแกล้ง ความสนุกสนาน ไม่มีเพื่อนคอยปลอบ ไม่มี .... ร่างใครอีกคนที่นั่งรับประทานอาหารอยู่ฝั่งตรงข้าม

 








เซฮุนยังนั่งเหม่อลอยอยู่ทักวัน และ




 

2ปีผ่านไป

 






เซฮุนทำงานอยู่ที่ร้านกาแฟ เขาทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟและชงกาแฟหลายสูตรของร้าน

 

กรุ้งกริ้งๆ~

 







เสียงกระดิ่งหน้าประดูกระจกบานใสที่ถูกผลักเข้ามายังตัวร้าน เซฮุนยังคงก้มเช็ดเคาเตอร์และเอ่ยคำต้อนรับให้แก่ลูกค้าออกไป



ยินดีต้อนรับครับ รับอะไรดีครับ ช่วงนี้ร้านเรามีโปรโมชั่นพิเศษ สามารถพาคนรักมาและทางร้านจะบริการเป็นแพ็คคู่ครับ

 

คาปูชิโน่เย็นกับ บราวนี่หนึ่งที่ครับเสียงที่คุ้นหูดังขึ้นทำให้เซฮุนใจหวั่นปะหลาดแล้วเงยหน้าขึ้นมองตาคมที่กำลังชมร้านอยู่




 

คะ..ไคเซฮุนร้องอุทานออกไป เขาคิดว่าคงตาฝาดไปแล้วแน่ๆ หายใจเข้าปอดลึกๆสองสามทีแล้วใช้นิ้วคลึงเบาๆบริเวณหัวตาเพื่อไล่ความพร่ามัวออกไป







เซฮุน นายใช่มั๊ย นายจริงๆใช่มั๊ยใช่ เสียงนี้แหละ น้ำเสียงที่เจือปนความอบอุ่นถูกเปล่งออกมาจากปากคนตรงหน้า ทำเอาเซฮุนร้องไห้ออกมา เขาถลากอดอีกฝ่ายทั้งๆที่ยังไม่ได้ตั้งตัวกันทั้งคู่จนเซล้ม หลังของไคถูกเอนราบติดกับเค้าเตอร์แล้วร่างของเซฮุนก็ทับลงไปอีกที

 

รู้มั๊ย รอ รอนายมานานแค่ไหนเซฮุนเอ่ยทั้งน้ำตา



ก็กลับมาแล้วนี่ไง กลับมาเพื่อมาบอกรักนาย กลับมาเพื่อฟังคำตอบจากปากของนาย รักนาย ได้ยินมั๊ย โอ เซฮุนเซฮุนถึงกับนิ่งไปชั่วขณะสำหรับคำพูดของอีกฝ่าย


ตอบสิ ได้มั๊ยคำถามเดิมยังคงวนเวียน

 

นี่..คือคำตอบเซฮุนบรรจงทาบริมฝีปากลงกับริมฝีปากหนาของไค

 

นี่ Frist kiss “ชั้นให้นาย เก็บมันไว้ด้วยล่ะ


 

ทั้งสองกอดกันรับความอบอุ่นที่แผ่ซ่านอย่างเต็มที่ความยินดีที่มีให้กัน และความโหยหา

ความรักมันไม่มีอะไรมาขัดขวางได้หรอก แม้แต่กาลเวลาก็ต้องพ่ายแพ้



'จงเดินตรงไปข้างหน้าต่อไปอย่าหยุด

แม้จะมีอะไรมาขัดขวาง

จะต้องผ่านมันไปให้ได้

จงเชื่อ แล้วมันจะเป็นจริง
 


จงศรัทธาในความปราทนาดีและความรัก'



.....




.....



.....

 

THE END







talk :

เฮ้วว ทำไรกันอ่ะเธอ ไรท์เตอร์แต่งเล่นๆนะ
555 ใครอ่านแล้วเม้นด้วย ไม่เม้นโกรธ
บอกได้คำเดียว
สั้นมาก
TT



 

ผลงานอื่นๆ ของ NookkY_BeaR@NarY

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 Zagiri
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 21:15
    สั้นจริง นะเออ แต่สนุกดีอ่า >< อ่านแล้วฟินเลอ คิดไปไกลแล้ว ฮ่าๆ แต่อยากให้มีอีกน่ะ ^^ แต่งแบบยาวๆได้มั้ย อ๊ากกกส์

    ง อยากบอกว่าคริสหล่อมากกก(ปลื้มครสิมากมาย) เซฮุนกะไค
    #2
    0
  2. วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 08:05
    เอ่อ..แบบว่า สนุกอ่ะ แต่ สั้นสมชื่อจริงๆ-__-^ อยากอ่านอีก มันค้างนะเนี่ย=0=
    #1
    0