คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic Cross over KHR+DTG]DUO Adventure ผจญภัยคู่หูป่วนฮา

การผจญภัยสุดฮา ซึ่งเป็นการจับมือคู่หูระหว่างวองโกเล่แฟมีลี่รุ่นที่10กับแก็งของโดราเอมอน จะโหดมันฮาขนาดไหนกัน

ยอดวิวรวม

1,740

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


1,740

ความคิดเห็น


12

คนติดตาม


16
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 2
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 เม.ย. 58 / 22:24 น.
นิยาย [Fic Cross over KHR+DTG]DUO Adventure ¤ٻǹ [Fic Cross over KHR+DTG]DUO Adventure ผจญภัยคู่หูป่วนฮา | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

KHR(ท่านผู้อ่านคงจะรู้ดี)

DTG(
doraemon and the gang)


ฮัลโหล1 ฮัลโหล2 และฮัลโหล3
สวีดัด สวัสดี
ผู้มาอ่านนิยายเรื่องนี้ ขอต้อนรับสู่รายการ



DUO Adventure


รายการนี้จะเป็นการจับคู่มาผจญภัยตามหาของตามภารกิจที่สั่ง โดยไปหากันในสถานที่ท้าทาย(มหาโหด)
ภารกิจนั้นคำสั่งจะมาจากไรท์เซนคนนี้จ้า
แต่นอกจากไรท์เซนแล้ว ยังมีรีบอร์นคุง และ อาจารย์ใหญ่เทราโอะ ได อาจารย์ใหญ่โรงเรียนอคาเดมี่โรบอท
มาร่วมเป็นผู้่คิดค้นและออกคำสั่งภารกิจที่คู่ดูโอต้องไปตามหามา

โดยการแข่งขันครั้งนี้มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด8คู่

ฝ่ายวองโกเล่แฟมีลี่รุ่นที่10





ฝ่ายแก๊งป่วนของโดราเอม่อน



แว้กกกก!!! หยิบผิดรูป!!!



คราวนี้รูปถูกต้องจ้า





ผลการจับคู่

สึนะ กับ หวางโดรา

โกคุเดระ กับ เอล มาทาโดรา

ยามาโมโตะ กับ โดรานิคอฟ


มุคุโร่ กับ โดราเอม่อน

แรมโบ้ กับ โดรานิญโญ่

เรียวเฮ กับ โดราคิด

ฮิบาริ กับ โดราเหน็ด รุ่นที่3

โคลม กับ โดเรมี


M U S I C CAFE : LUN LA

แบนเนอร์
DUO Adventure ผจญภัยคู่หูสุดฮา

จะโหดมันฮากันขนาดไหน ขอบอกว่า
 
คำเตือน:หันซ้ายหันขวาก่อน ให้แน่ใจว่าไม่มีใคร เพราะคุุณอาจจะหัวเราะจนคนรอบข้างถามว่าเป็นอะไรมากเปล่า เมื่อไม่ีมีอะไรแล้ว เชิญอ่านได้เลย

 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 เม.ย. 58 / 22:24


"ดีจ้า ฉัน รีบอร์นเอง"เด็กผู้ชายใส่ชุดสูทสีดำ สวมหมวกแบบไมเคิล แจกสันหรือรีบอร์นพูด

"สวัสดีค่ะ เซน_คารินเซีย หรือ เซน ค่ะ"ไรท์เซนพูด

"สวัสดีครับ ผมอาจารย์ใหญ่เทราโอะ ได อาจารย์อคาเดมี่โรบอท"ผู้ชายหัวล้าน แต่มีผมดกข้างๆ และไว้หนวด หรือครูใหญ่เทราโอะ ไดพูด

"ขอต้อนรับสู่รายการ DUO Adventure
ซึ่งเป็นการจับคู่ระหว่างวองโกเล่รุ่นที่10 กับ แก็งป่วนโดราเอม่อน ตอนนี้มีทั้งหมด 8 คู่ ที่จับกันเรียบร้อยแล้ว"เซนพูด

"แล้วภารกิจที่จะให้8คู่ทำล่ะ ให้พวกเขาทำอะไรล่ะ"รีบอร์นถาม

"เดี๋ยวก็รู้ค่ะ แต่ว่าก่อนอื่น เราไปดูคู่แต่ละคู่ที่เจอกันก่อนดีกว่า"ไรท์เซนพูด

"อืม อยากเห็นท่าทาง 7บ๊วยซามูไรแล้ว เมื่อเห็นหน้าคู่หูแล้วจะถามอะไร"ครูใหญ่พูด

"เริ่มจากคู่แรกเลย"
ไรท์เซนพูด



หวางโดรา กับ สึนะ

"หนีห่าว ผมซาวาดะ สึนะโชชิ หรือเรียกสั้นๆว่า สึนะก็ได้ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"สึนะพูดแนะนำตัวเอง

"หนีห่าว โฮ่ง โฮ่ง หวางโดราฮ่อ! ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันน่อ"หวางโดราพูดแนะนำตัวเองกลับ"ว่าแต่ว่า?? ลื้อเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายน่อ"เขาถาม

"ผมเป็นผู้ชายแท้100เปอร์เซ็นต์ครับ!!!!! แล้วถามทำไมครับ??"สึนะถามกลับด้วยความงง

"
หน้าลื้อหวานมาก อั๊วคิดว่าเป็นผู้หญิงซะอีก อั๊วยิ่งเป็นโรคแพ้ผู้หญิงอยู่ด้วย พออั๊วเจอผู้หญิงที่ไร อั๊วจะเขินๆอ้ายๆทำอะไรไม่ถูกน่อ"หวางโดราอธิบาย

"หวางโดราถึงจะฉลาดและเก่ง แต่ก็เป็นโรคแพ้ผู้หญิง เป็นตั้งแต่อยู่โรงเรียนแล้ว"ครูใหญ่พูด

"อย่าพึ่งคิดว่าอั๊วเป็นเกย์น่อ อั๊วเป็นชายแท้เหมือนลื้อ อั๊วมีแฟนแล้วน่อ เธอชื่ออามิมิโกะจัง เป็นนางพยาบาลน่อ แล้วลื้อมีแฟนยังล่ะ"หวางโดราพูด

"มีแล้วครับ เธอมีชื่อว่าเคียวโกะจังครับ เป็นเพื่อนร่วมห้องของผมครับ เธอเป็นคนน่ารักและใจดีครับ"สึนะพูด

"งั้นเหรอ แฟนของอั๊วกับของลื้อน่ะ รู้สึกว่านิสัยคล้ายกันน่อ"หวางโดราพูด

"แล้วคุณหวางโดรากับคุณมิมิโกะเจอกันครั้งแรกที่ไหนเหรอครับ"สึนะถาม

"เจอกันครั้งแรกที่....."หวางโดราเล่าเรื่องตัวเองตอนเจอมิมิโกะครั้งแรก


"โอ้โห ไม่นึกเลยว่ามีแมวเป็นโรคแพ้ผู้หญิง ตอนฟังครั้งแรกนึกว่าเป็นเกย์ซะอีก แต่ยังโชคดีที่มีแฟนแล้ว"รีบอร์นพูด


"ปล่อยคู่นี้คุยเรื่องแฟนของตัวเองกันไปก่อนเถอะ ขอบอกเลยว่าคุยกันไปคุยกันมา คงมีเรื่องตกลงกันว่า เมื่อฝ่ายไหนเริ่มแต่งงานก่อน ก็ส่งบัตรเชิญให้อีกฝ่ายเพื่อไปเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวแน่ๆ เอาละเชิญพบกับคู่ต่อไปค่ะ"ไรท์เซนพูด



เอล มาทาโดรา กับ โกคุเดระ

"ชิ!! ฉันต้องมาคู่กับไอ้ทานูกิเขาควายเหรอเนี่ย!!!"โกคุเดระพูด

"นี่!!! อย่ามาว่าฉันยังงี้นะเว้ย!! ไอ้ซินญอร์อามีโก้หัวปลาหมึก!!!"เอล มาทาโดราโต้กลับ

"ว่าไงน่ะ
ไอ้ทานูกิเขาควาย!!!!! ดับไปซะ!!!!!"โกคุเดระพูดพร้อมโยนระเบิดใส่เอล มาทาโดรา แต่เอล มาทาโดราสะบัดผ้าคลุมมาทาดอร์ทำให้ระเบิดที่โกคุเดระโยนไปอีกทางหนึ่ง

ตูม!!!!!
ตูม!!!!! ตูม!!!!!

"เฮ่อ....โชคดีที่เอล มาทาโดราไม่สะบัดผ้าคลุมให้ระเบิดลงมาทางเรา"ครูใหญ่พูด

"พี่ฮายาโตะ"สาวน้อยผมยาวสีดำ ตาสีแสงจันทร์สว่าง ผิวขาวอมชมพูสวมชุดกระโปร่งขาวลายดอกวินเทจสีชมพูเรียกพร้อมเดินไปหาโกคุเดระ เมื่อเดินมาถึง

"เอ๊า มัทสึริ มาถึงที่นี้ได้ยังไง"โกคุเดระถาม

"คุณเซนชวนมาและให้แผนที่บอกทางมาให้น่ะ"มัทสึริพูดพร้อมยิ้ม"ลุยภารกิจครั้งนี้ทำให้สำเร็จน่ะ"เธอพูดพร้อมชูกำปั้นบอกว่าให้สู้ๆ

"โอ้...ซินญอริต้าครับ ไม่ทราบว่า
ซินญอริต้าชื่ออะไรครับ"เอล มาทาโดลาทักเสียงหวาน("เริ่มออกลายเพลย์บอยแล้ว"เซนพูด)

"หนูชื่อ มัทสึริค่ะ ฮาคุโจซะ มัทสึริค่ะ"มัทสึริพูดพร้อมยิ้ม

"มัทสึริจังไปเดทกับผมไหมครับ หลังผมทำภารกิจนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว แล้วมัทสึริจังมีแฟนยังครับ"เอล มาทาโดราพูดคำหวานชวน

"คงไปไม่ได้หรอกค่ะ และฉันมีแฟนแล้วค่ะ"มัทสึริพูด

"ใครครับ??"เอล มาทาโดราถาม

"ฉันไง!!!!"โกคุเดระพูดพร้อมคว้ามัทสึริเข้ามาหาเขาแล้วก้มลงจูบ ส่วนเอล มาทาโดรายื่นนิ่งประมาณว่าช๊อคสุดๆ

"เอล มาทาโดราเอ่ย.... เพลย์บอยอย่างแก คงจะเจ็บใจล่ะสิ ที่ดันไปจีบผู้หญิงมีเจ้าของแล้ว แต่ก็คงไม่เสียใจสิน่ะ เพราะยังมีผู้หญิงให้จีบอีกเยอะ"รีบอร์นพูด


"เอาเป็นว่า ถ้าเอล มาทาโดรายังตามจีบหนูมัทสึริจังอีกล่ะก็.... คงได้หลบระเบิด(โกคุเดระ) หลบธนู(จี มือขวาวองโกเล่) และหลบมีดครัวกับเขียงบิน(ของไรท์เอง)แน่
เชิญพบกับคู่ต่อไปกัน"ไรท์เซนพูด



โดรานิคอฟ กับ ยามาโมโตะ

"โย่ว!!!! เธอคงจะเป็นโดรานิคอฟสิน่ะ"ยามาโมโตะถาม โดรานิคอฟพยักหน้า

"ฮ่ะฮ่าๆ เธอพูดไม่ได
้เหรอ"ยามาโมโตะถาม โดรานิคอฟส่ายหน้า ไรท์เซนจึงให้สมุดและดินลอกับโดรานิคอฟ โดรานิคอฟรับมาและรีบเขียนทันที ยื่นให้ยามาโมโตะอ่านทันที

"ยินดีรู้จักครับ คุณยามาโมโตะ ถ้าจะคุยกับผม ผมกระซิบบอกได้เท่านั้นครับ"ยามาโมโตะอ่านที่โดรานิคอฟเขียน"งั้นหลัง
ภารกิจนี้เสร็จแล้วไปเล่นเบสบอลกันไหม"เขาถามพร้อมยื่นกระดาษให้โดรานิคอฟ โดรานิคอฟเขียนและยื่นให้ยามาโมโตะ

"เบสบอล คืออะไรครับ??"
ยามาโมโตะอ่านที่โดรานิคอฟเขียน ยามาโมโตะพูดพร้อมกำลังยื่นลูกเบสบอลให้โดรานิคอฟ ตัวโดรานิคอฟเริ่มสั่น

"ยามาโมโตะ!!!! อย่าให้ลูกบอลโดรานิคอฟ เพราะโดรา....."

"โฮกกก!!!!!!!" ไรท์เซนพูดยังไม่ทันจบ ผ้าที่ปิดปากโดรานิคอฟเปิดออกกลายเป็นหมาป่าไปเรียบร้อยแล้ว เล่นเอาคนแตกตื่นวุ่นวายเลยล่ะตอนนี้

"มุคุโร่สร้างภาพมายาขั้วโลกเหนือใส่โดรานิคอฟที ด่วน!!!"ไรท์เซนพูด

"คึหึหึ ได้ครับ"มุคุโร่พูดพร้อมสร้างภาพมายาใส่โดรานิคอฟ


"อิ๋งๆๆ~~~"โดรานิคอฟร้องและหนาวจนกลับเป็นเหมือนเดิม

"โดรานิคอฟ ถ้าเห็นของอะไรที่กลมๆจะกลายเป็นหมาป่า และกว่าจะกลับเหมือนเดิมก็สักระยะหนึ่ง ยามะอย่าเอาของอะไรก็ตามที่กลมๆให้โดรานิคอฟเห็นอีกเด็ดขาด ยกเว้นกรณีเหตุสุดวิสัยจริงๆเท่านั้น โอเคน่ัะ"ไรท์เซนพูดเตือน

"ฮ่ะฮ่าๆ ไม่มีปัญหา สบายมาก"ยามาโมโตะพูดพร้อมชูนิ้วแบบลิโพ่

"โอ้โห~~~ มีแมวสามารถแปลงร่างเป็นหมาป่าได้ด้วย"รีบอร์นพูดพร้อมยิ้มแบบเจ้าเล่ห์


"คู่นี้คงต้องระวังเรื่องของลัษณะกลมๆสักหน่อยแหะ เพราะถ้าโดรานิคอฟเห็นละก็ รับรองคงวุ่นแน่ค่ะพ่อแม่พี่น้อง ยกเว้นกรณีต่อสู้
เอาละเชิญพบกับคู่ต่อไปเลย"ไรท์เซนพูด



โดราเอม่อน กับ มุคุโร่

"คึหึหึหึ ผมรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้คู่กับโดราเอม่อน ซึ่งเป็นถึงขั้นซุป'ตาร์ ขวัญใจเด็กและผู้ใหญ่ทั่วโลก"มุคุโร่พูด

"ก็ยินดีที่ได้รู้จักน่ะ คุณมุคุโร่เองก็มีชื่อเสียงเหมือนกันไม่ใช่เหรอ"โดราเอม่อนพูด"ว่าแต่ทำไมตาของคุณถึงข้างหนึ่งสีแดง อีกข้างหนึ่งสีน้ำเงินล่ะ คล้ายแมวขาวมณียังไงน่ะ"เขาถาม

"คึหึหึหึ ผมมีอดีตไม่ดีครับ ถูกมาเฟียกลุ่มที่พ่อของผมเคยอยู่ทดลองจนกลายเป็นแบบนี้แหละครับ"มุคุโร่เล่า"แล้วของคุณละครับ ทำไมไม่มีหูเหมือนคนอื่นล่ะครับ"

"ฉันถูกหนูแทะหู!!! มันคงคิดว่าหูของฉันเป็นชีสหรือไง?? ถึงได้มาแทะเนี่ย!!!! ตั้งแต่นั้นมาม่อนก็เลย กลัวและเกลียดหนูที่สุด"
โดราเอม่อนพูด"แล้วทำไมคุณมุคุโร่ถึงไว้ผมทรงสับปะรดล่ะ ไม่กลัวหนูหรือลิงแทะเหรอ"

"คึหึหึหึ ไม่กลัวหรอกครับ ถ้าสิ่งที่คุณกล่าวมา มันจะแทะทรงผมของผมล่ะก็ ผมเอาสามง่ามจ้วงแน่ครับ ส่วนทรงผมทรงนี้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของผมครับ"มุคุโร่พูด

"ต่างฝ่ายต่างน่าสงสารน่ะ"ครูใหญ่พูด


"คู่นี้พูดถึงอดีตที่เลวร้ายของตัวเอง ช่างน่าสงสารจริงๆ
เอาละเชิญพบกับคู่ต่อไปกัน"ไรท์เซนพูด



โดรานิญโญ่ กับ แรมโบ้

"แง้~~~ แรมโบ้จะเอาโดราเอม่อน!!! แรมโบ้จะเอาโดราเอม่อน!!! จะเอาโดราเอม่อน!!! จะเอาๆๆๆๆ......"แรมโบ้โวยพร้อมนอนดิ้นไปมา เพราะอยากคู่กับโดราเอม่อน

"อย่าร้องไห้สิเอล มาทาโดรา"โดรานิญโญ่พูดปลอบ

"โดรานิญโญ่
นั้นแรมโบ้ไม่ใช่เอล มาทาโดรา เอล มาทาโดราคู่กับโกคุเดระคุงน่ะ"รีบอร์นอธิบาย

"เอาเหรอ ป๋มจำผิด ขอโทษที แรมโบ้มาเล่นฟุตบอลกับพวกมินิโดรากัน"
โดรานิญโญ่ชวน แรมโบ้หยุดนอนดิ้น

"เล่นฟุตบอลเหรอ??"แรมโบ้ถาม

"เอ๊ะ!!! แล้วป๋มมาทำอะไรที่นี้ล่ะครับ!??"โดรานิญโญ่ถาม

"มาเล่น
DUO Adventureเว้ย!!! ฉันรู้สึกว่าจะติดนิสัยหลงลืมมาจากแกแล้วนะเนี่ย"ไรท์เซนพูด

"อ่ะ!!!!DUO Adventure!!!!"โดรานิญโญ่พูดแบบนึกได้"แล้วDUO Adventureคืออะไร??" ไรท์เซนได้ยินแล้วอยากเอาหัวโดรานิญโญ่ไปโขกระฆังใบใหญ่นัก ดูสิว่ามันจะจำตอนโดนทารุณได้ไหม

"อ้อใช่แล้ว!!!ป๋มคู่กับแรมโบ้ไง"
โดรานิญโญ่พูด ไรท์เซนโล่งอก "แรมโบ้มาเล่นฟุตบอลกับพวกมินิโดรากันเถอะ"เขาชวน

"ฮ่าๆๆ เล่นกับโดราจอมป๋ำเป๋อเหรอ เอาสิ เอาสิ"แรมโบ้พูดร่า้เริง

"ชู้ด!!!!"
โดรานิญโญ่พูดพร้อมเตะบอลไปทางแรมโบ้ ด้วยความที่แรมโบ้ไม่เคยเล่นฟุตบอลเลยโดนหน้าจังๆ

"ฮือๆ อด..ทน..ไว้ แง้~~~โดรานิญโญ่เล่นแรงอ่ะ"แรมโบ้ร้องไห้

"แรมโบ้ไม่เป็นไรน่ะ"เซนถามด้วยความเป็นห่วง

"แต่แรมโบ้ชอบ
โดรานิญโญ่สอนเล่นฟุตบอลหน่อยสิ"แรมโบ้พูดกลับมาร่าเริง เล่นเอาไรท์เซนตามไม่ทันเลย

"ได้ครับป๋ม"โดรานิญโญ่พูด

"แมวจอมขี้ลืมกับเด็กแสบ"รีบอร์นตั้งฉายาให้


"สมกับฉายาที่รีบอร์นตั้งไว้ คู่นี้เล่นเอาเซนคิดหนักเลย ว่ารับภารกิจมาจะจำกันได้ไหมเนี่ย...
พบกับคู่ต่อไปกัน"ไรท์เซนพูด



โดราคิด กับ เรียวเฮ

"ฮึ้ย เลือดนักบู๊ของไอพลุ่งพล่านขึ้นมาแล้ว!"โดราคิดพูดพร้อมวิ่งวนและยิงปืนใหญ่กลางอากาศ

"สุดขั้ว!!!!! นายนี้เป็นคู่ดูโอที่สุด
ขั้ว!!!!!"เรียวเฮตะโกน

"I'm โดราคิด แล้วยูชื่ออะไรล่ะ"โดราคิดถาม

"ฉัน เรียวเฮ ซาซางาวะ  เรียวเฮ ยินดีที่ได้รู้จักแบบ
สุดขั้ว!!!!!"เรียวเฮตะโกน

"โอ้!!! ไอกับยู ดูเหมือนว่าจะมีนิสัยคล้ายกันน่ะ"โดราคิดพูด

"
สุดขั้ว!!!!! ก็เราทำอะไรคล้ายกันแบบสุดขั้ว!!!!!"เรียวเฮตะโกน "ฉันรู้สึกว่าจะถูกชะตากับนายขึ้นมาแล้วแบบสุดขั้ว!!!!!"เขาพูดพร้อมชี้โดราคิด

"ไอเองก็เหมือนกัน เรามาเป็นคู่ดูโอที่So coolกันเถอะ!!!!"
โดราคิดพูดพร้อมวิ่งวนและยิงปืนใหญ่กลางอากาศ

"แน่นอนแบบ
สุดขั้ว!!!!! ไม่ว่าจะเจอภารกิจอะไร เราจะลุยแบบสุดขั้ว!!!!!"เรียวเฮตะโกน

"ช่างเป็นคู่ที่ร้อนแรงมากเลย"รีบอร์นพูด


"เห็นด้วยกับรีบอร์นค่ะ เป็นคู่ที่จะทำอะไรต้องจัดเต็มจัดหนักแบบสุดๆเลยล่ะค่ะ มาดู
คู่ต่อไปกันเถอะ"ไรท์เซนพูด




โดราเหน็ด รุ่นที่3 กับ ฮิบาริ

"ฮัดช้า! สวัสดีนายจ้า อีนี่จ๋านชื่อโดราเหน็ดรุ่นที่3นะจ๊ะนายจ้า แล้วนายจ๋าชื่ออะไรนายจ้า"โดราเหน็ดถาม

"ฮิบาริ เคียวยะ ผมไม่ชอบมีคู่ดูโอ และยิ่งเป็นคู่ดูโอเป็นแมวประหลาดด้วย พวกคุณมาสุ่มหัวยังงี้ ขย้ำให้หมด"ฮิบาริพูดพร้อมชักทอนฟามาเตรียมลุย

"นายจ๋า!!!! ใจเย็นๆก่อนน่ะนายจ้า"โดราเหน็ดห้ามปรามทัน"และทำไมนายจ๋าไม่ชอบการสุ่มหัวล่ะนายจ้า"

"เรื่องส่วนตัว"ฮิบาริตอบ

"ว่าแต่นายจ๋า ชอบดูดวงโชคชะตาไหม"โดราเหน็ดถาม

"ดวงโชคชะตาของฉัน ฉันกำหนดเอง ไม่ต้องให้ใครมาดูให้หรอก"ฮิบาริตอบ

"ฮาฮิ~ แต่ฮารุขอดูดวงได้ไหมคะ"ฮารุถาม ("โผล่มาจากไหนเนี่ย!?? จำได้ว่าเซนไม่ได้เชิญมานี้หว่า แต่เอาเถอะไหนๆก็มาแล้ว"เซนพูด)

"ได้สินายจ๋า แล้วท่านอยากดูดวงเรื่องอะไรล่ะจ้า"โดราเหน็ดถาม

"เรื่องความรักค่า ช่วยดูดวงระหว่างฮารุกับคุณสึนะหน่อยค่ะ ว่าคู่กันหรือเปล่า"ฮารุพูดร่าเริง


"ได้สินายจ๋า"โดราเหน็ดพูดพร้อมหยิบไพ่ขึ้นมา ทันใดนั้นไพ่ทาโร่ลอยขึ้นแล้วหมุนเป็นวงกลมต่อหน้าเขาและทุกคน

"บังเหน็ดกำลังเริ่มทำนายแล้ว"
ไรท์เซนพูดอย่างตื่นเต้น

"โอม...โดรามีเดีย ทาโร่โรเนีย.. ไพ่เอ่ยจงบอกคำตอบของเด็กผู้หญิงที่ถามบังที่"โดราเหน็ดถาม แล้วไพ่ใบหนึ่งลอยมาหน้าโดราเหน็ด ส่วนไพ่ที่เหลือกลับมาอยู่ในมือ โดราเหน็ดหยิบไพ่ที่ลอยอยู่ตรงหน้าเข้ามาดูเป็นไพ่The Tower "โอ้นายจ๋า!!! เสียใจด้วย ท่านไม่ได้เกิดมาคู่กันกับคู่หูของหวางโดรา"


"ฮาฮิ~ ไม่จริงอ่ะ...."ฮารุไม่พอใจ("สมน้ำหน้า"เซนพูด)

"งั้นบังจะดูดวงว่าท่านสมพงศ์กับใคร เริ่มจากคุณฮิบาริก่อนล่ะกันน่ะนายจ้า"
โดราเหน็ดพูดจบ ไพ่ทาโร่ลอยขึ้นแล้วหมุนเป็นวงกลมอีกรอบ"โอม...โดรามีเดีย ทาโร่โรเนีย.. ไพ่เอ่ยจงบอกคำตอบของข้าที"เขาถาม ทุกคนลุ้นคำตอบ จนไพ่ใบหนึ่งลอยมาหน้าโดราเหน็ด ส่วนไพ่ที่เหลือกลับมาอยู่ในมือ โดราเหน็ดหยิบไพ่ที่ลอยอยู่ตรงหน้าเข้ามาดูเป็นไพ่The Lover

"ผลเป็นยังไงโดราเหน็ด"รีบอร์นถามพร้อมยิ้ม

"ดวงของแม่หนูนี่
สมพงศ์กับนายฮิบารินะนายจ้า"โดราเหน็ดตอบ

"บอกแล้วไงว่าอย่าดูดวงของผม!!!!"ฮิบาริพูดพร้อมเอาทอนฟาเขกหัวโดราเหน็ดอย่างจังๆ

"เจ็บน่ะนายจ๋าน!!! อีนี่จ๋านโกรธแล้วน่ะ!!!!!!!!"โดราเหน็ดพูดโมโหพร้อมขยายร่างใหญ่

"งานเข้าให้แล้ว!!!"อาจารย์ใหญ่พูด

ซ่า!!!!!
ซ่า!!!!!ซ่า!!!!!

"อ๊า! น้ำเหรอ!! อีนี่จ้านกลัวน้ำ~~~"โดราเหน็ดร้องพร้อมกลับขนาดปกติ และสลบไป เพราะว่าถูกไรท์เซนสาดน้ำใส่

"คุณฮิบาริ ถ้าบังเหน็ดเกิดโมโหอาละวาดขยายร่างใหญ่น่ะ ให้สาดน้ำใส่แบบเมื่อกี้ไปเลยน่ะ หรือถ้าอยู่ใกล้ลำธารหรือชายทะเลน่ะ ก็ถีบให้ตกน้ำไปเลย ยกเว้นเวลาสู้"เซนแนะนำ ฮิบาริหันหน้าไปทางอื่น

"วุ่นวายหน่อย แต่ก็สนุก"รีบอร์นพูด


"สนุกกับผีอ่ะสิ!!! ถ้าฉันไม่รู้จุดอ่อนโดราเหน็ด รุ่นที่3 ป่านนี้คงได้วุ่นวายหนักกว่านี้แน่!!!! เอาละมาดูคู่สุดท้ายกันจ้า"
ไรท์เซนพูด



โดเรมี กับ โคลม

"สวัสดีจ้า ฉันชื่อโดเรมีจ้า แล้วเธอชื่ออะไรล่ะจ้ะ"โดเรมีแนะนำและถาม

"ฉันชื่อโคลม โดคุโร โคลมน่ะจ๊ะ"โคลมแนะนำกลับ

"ว่าแต่ทำไมเธอปิดตาข้างหนึ่งล่ะ เป็นอะไรเหรอ"โดเรมีถาม

"ฉันเสียตาไปข้างหนึ่ง..จากอุบัติเหตุน่ะ"โคลมตอบ

"งั้นเหรอ"โดเรมีพูดเสียงเศร้า

"ไม่เป็นไรหรอก ฉันชินแล้วล่ะแบบนี้"โคลมพูดพร้อมยิ้ม เพราะไม่อยากให้โดเรมีเศร้า

"แล้วผู้ชายที่คู่กับพี่ชายฉันน่ะ เขาเป็นใครเหรอ ฉันเห็นว่าเขาทำผมเหมือนเธอน่ะ ดูแล้วเหมือนเป็นพี่ชายของเธอเลยน่ะ"โดเรมีพูด

"ท่านมุคุโร่เหรอ เขาไม่ใช่พี่ชายฉันหรอก เขาเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตไว้น่ะ"โคลมพูดมองไปที่มุคุโร่หน้าเริ่มแดง

"งั้นเหรอฉันนึกว่าเป็นพี่ชายของเธอซะอีก โคลมเป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ หน้าแดงเชียว"โดเรมีถาม

"ฉันไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ สบายดี"โครมตอบพร้อมยิ้ม แต่หน้ายังไม่หายแดง


"คู่สุดท้ายนั้นดูน่ารักมากกว่าตลกน่ะ เอาละแนะนำครบทุกคู่แล้ว ภารกิจที่ทั้ง8คู่ทำ คือ...."
ไรท์เซนพูดเริ่มพูด 8คู่สนใจมาก "ไปหาธงประจำสีของคู่ดูโอตัวเองมา ภายใน2วัน และกลับมาจุดนี้ ซึ่งทุกคนได้สีตามนี้"เซนพูดเจ้าหน้าที่ยกบอร์ดมาให้

สีธงของดูโอ

สีส้ม - สึนะ กับ หวางโดรา

สีแดง - โกคุเดระ กับ เอล มาทาโดรา

สีฟ้า - ยามาโมโตะ กับ โดรานิคอฟ


สีน้ำเงิน - มุคุโร่ กับ โดราเอม่อน

สีเขียว - แรมโบ้ กับ โดรานิญโญ่

สีเหลือง - เรียวเฮ กับ โดราคิด

สีม่วง - ฮิบาริ กับ โดราเหน็ด รุ่นที่3

สีชมพู - โคลม กับ โดเรมี

"หาธงเหรอน่าสนุกแหะ"รีบอร์นพูด

"ขอบอกได้ว่าโหดมันฮาค่ะ"ไรท์เซนพูด"ธงที่พวกคุณหานั้น ด้านหนึ่งมีสัญลักษณ์วองโกเล่ แฟมีลี่ อีกด้านหนึ่งเป็นสัญลักษณ์
อคาเดมี่โรบอท"เซนพูดพร้อมให้ดูตัวยอย่าง ซึ่งเป็นธงสีขาว ด้านหนึ่งมีสัญลักษณ์วองโกเล่ แฟมีลี่ อีกด้านหนึ่งเป็นสัญลักษณ์อคาเดมี่โรบอท

"แต่ก่อนอื่นเลย 7บ๊วยซามูไร เอาของวิเศษออกมาจากกระเป๋า4มิติให้หมด"อาจารย์ใหญ่สั่ง

"ห๊า!!!!!"แก็งโดราเอม่อนร้องพร้อมกัน แต่ก็ยอมเอาของออกจากกระเป๋า4มิติมาให้หมด

"แต่มีของที่เอาไปได้น่ะ"ไรท์เซนพูด

"อะไรบ้างซินญอริต้าเซน"เอล มาทาโดราถาม

"มี6อย่าง คือ อาวุธประจำตัวของตัวเอง  เสบียง กล่องถ่ายรูปเปลี่ยนเสื้อผ้า ปืนปรับสภาพ
พลุ สุดท้ายเต๊นท์ ยกเว้นโดรานิญโญ่ กับโดรานิคอฟไม่ต้องเอาเต๊นท์ไป"ไรท์เซนพูด แก็งโดราเอม่ิอนจึงเอาของไปตามที่ไรท์เซนบอก

"แล้วฉันกับโดเรมีล่ะ เราไม่มีอาวุธประจำตัวอะไรเลยน่ะ"โดราเอม่อนพูด

"โดราเอม่อนเอากระบองไปละกัน ส่วนโดเรมีเอาพัดวายุไป"ไรท์เซนพูด โดราเอม่อนกับโดเรมีทำตามที่ไรท์เซนบอกหยิบใส่กระเป๋าตัวเอง

"ชักจะ่น่าสนุกขึ้นมาแล้วล่ะ"รีบอร์นพูด

"เอาละ ขอให้ดูโอ8คู่ ไปยื่นหน้าประตูประจำสีที่ตัวเองได้มาค่ะ"ไรท์เซนพูด
8คู่ยื่นหน้าประตูประจำสีที่ตัวเองถูกเลือกมา

"ถ้าฉันนับสามพวกเธอเปิดประตูและเข้าไปเลยน่ะ"อาจารย์ใหญ่พูด "1...2...3!!!"สิ้นคำอาจารย์ใหญ่
8คู่เปิดประตูและเข้าไปทันที


ประตูสีส้ม

เมื่อสึนะกับหวางโดราเดินเข้าไป

"ป่าติดฝายชะลอน้ำงั้นเหรอ"สึนะัพูด พวกเขามายังป่าใกล้ฝายชะล่อน้ำ

"อืม... เป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์มากน่อ งั้นพวกเราเดินตามทางฝายชะลอน้ำล่ะกัน มันอาจจะเป็นทางให้อั๊วกับลื้อไปเจอธงของเราก็ได้ แต่ต้องระวังตัวด้วยนะทางขรุขระมากน่อ"หวางโดราพูด แล้วพวกเขาเดินตามฝายชะล่อน้ำไปเลื่อยๆ จนมาถึงต้นแม่น้ำ ตรงนั้นมีแพที่เตรียมไว้ให้แล้ว และป้ายข้อความเขียนไว้ว่า


'ล่องแพไปตามแม่น้ำ'


"คุณหวางโดราครับ เรารีบล่องแพกันเถอะครับ"สึนะพูด

"อืม อั๊วว่าถ้าเราล่องแพไปสุดปลายแม่น้ำ เราอาจจะได้เจออีธงก็ได้น่อ"หวางโดราพูดจบ พวกเขาขึ้นแพล่องไปตามแม่น้ำ



ประตูสีแดง
เมื่อโกคุเดระกับเอล มาทาโดราเดินเข้าไป

"ห่ะ!!!! ทะเลทรายเหรอ"เอล มาทาโดราโวยนิดหน่อย

"ทะเลทราย แบบนี้สบายมาก เบากว่าตอนฝึกรบพายุทะเลทายอีก"โกคุเดระพูดอย่างมั่นใจมาก เขตแคว้นแดนทะเลทราย กลางวันช่างเร่าร้อนเหมือนกับไฟ.... ใช่แล้วพวกเขามายังแดนทะเลทราย

"โอย.... ร้อนชะมัด
ไอ้ซินญอร์อามีโก้หัวปลาหมึก นายเป็นวายุนี่ ปล่อยพลังวายุใส่ฉันที่สิ"เอล มาทาโดราพูด

"เดี๋ยวนายก็ได้ปลิวไป 10 หลีหรอก
ไอ้ทานูกิเขาควาย"โกคุเดระพูด("ไม่ปลิวหรอก ได้กระอั่กเลือดมากกว่า"ไรท์เซนพูด)

"ฉันว่าน่ะ ที่นี้คงเป็นที่ๆให้เราตามหาธงสิน่ะ"โกคุเดระพูดชวนคิด

"แล้วเราจะไปหาที่ไหนล่ะ มีแต่ทราย ทราย และทราย!!!"
เอล มาทาโดราถาม

"ตรงไปข้างหน้า"โกคุเดระพูดพร้อมชี้ไปข้างหน้าแล้วเดินนำ ตามด้วยเอล มาทาโดรา




ประตูสีฟ้า
เมื่อยามาโมโตะกับโดรานิคอฟเดินเข้าไป

"ฮ่ะฮ่าๆ บนเรือยอร์ชงั้นเหรอ มิหน่าล่ะ ทำไมไรท์เซนถึงไม่ให้เธอเอาเต็นท์ไป"ยามาโมโตะพูด โดรานิคอฟพยักหน้า พวกเขาอยู่บนเรือยอร์ชกลางทะเล "เอาละ ส่งสัยไรท์เซน เจ้าหนู และอาจารย์ของเธอ คงให้เราไปหาธงที่ปักอยู่กลางทะเลล่ะมั้ง"โดรานิคอฟเขียนสมุดและยื่นให้ยามาโมโตะ

"คิดว่าธงปักอยู่กลางทะเลเหรอครับ"ยามาโมโตะอ่านที่โดรานิคอฟเขียน "ไม่แน่ใจน่ะ ถ้าไม่ปักกลางทะเล คงปักเกาะไหนซักเกาะแหละ"เขาพูดพร้อมยื่นสมุดให้
โดรานิคอฟ เขารับมาเขียนสมุดและยื่นให้ยามาโมโตะ

"งั้นพวกเรา เริ่มออกเรือตามหาธงเถอะครับ"
ยามาโมโตะอ่านที่โดรานิคอฟเขียน "อืม โอ้ส!!! แต่ว่ามีอีกเรื่องหนึ่ง คือ นอกจากนายกลัวของกลมๆอย่างที่ไรท์เซนบอกไว้แล้ว นายกลัวน้ำเหมือนเพื่อนนายที่เป็นคู่หูกับฮิบาริหรือเปล่าล่ะ"เขาถามพร้อมยื่นสมุดให้โดรานิคอฟ เขารับมาเขียนสมุดและยื่นให้ยามาโมโตะ

"ผมไม่กลัวน้ำเหมือนโดราเหน็ดหรอกครับ เพราะผมไม่ได้เป็นโรคพิษสุนัขบ้า ผมลงน้ำได้สบายมาก ขอแค่อย่าให้ผมมองของกลมๆน่ะครับ"
ยามาโมโตะอ่านที่โดรานิคอฟเขียน "โอเคไขข้อกระจางแล้ว โอ้ส!!! ออกเดินทาง"เขาพูด

โป๊ก!!
ตุบ!!

"ฮ่ะฮ่าๆ อะไรตกใส่หัวเนี่ย??"ยามาโมโตะก้มลงไปเป็นกระดาษม้วนหนึ่ง เขาหยิบขึ้นมาแล้ว คลี่กระดาษขึ้นมาอ่าน


'ไปเกาะทางใต้ของเกาะวองโกเล่'


"เกาะทางใต้ของเกาะวองโกเล่งั้นเหรอ โดรานิคอฟเรารู้เบาะแส้แล้ว 
โอ้ส!!! ออกเดินทางกันเลย"ยามาโมโตะพูดจบเขาให้กระดาษปริศนากับโดรานิคอฟและตัวเขาขับเรือยอร์ชทันที



ประตูสีน้ำเงิน
เมื่อมุคุโร่กับโดราเอม่อนเดินเข้าไป

"บรื้อ...ช่างเป็นป่าที่น่ากลัวชะมัด"โดราเอม่อนพูด เมื่อเข้ามาในป่าทึบและลึกสุด

"คึหึหึ ช่างเป็นป่าที่ดีที่สุดเลยครับ"มุคุโร่พูด"คึหึหึ ว่าแต่เราจะตามหาของธงเราเริ่มจากตรงไหนดีครับ"เขาถาม

"ดูแผ่นป้ายบนต้นไม้ต้นนี้สิ"โดราเอม่อนพูดพร้อมชี้ มุคุโร่มองตาม ป้ายบนต้นไม้เขียนว่า



'หาต้นไม้อยู่บนมินิภูเขาให้เจอ จะได้รับคำใบ้ของธง'


"คึหึหึ คงต้องหาต้นไม้ที่ป้ายบอกแล้วล่ะ ถ้าหาเจอก็จะเจอคำใบ้เกี่ยวกับธงของเรา"มุคุโร่พูด

"แต่ว่าน่ะ ป่ากว้างใหญ่ขนาดเนี่ย และรากใหญ่อีกด้วย เฮ่อ..."โดราเอม่อนพูดแล้วเงียบไปแป๊บหนึ่ง"เราต้องหาตามหาตามที่ป้ายบอกไว้ให้เจอให้ได้ แม้ว่าต้องงมเข็มในมหาสมุทรก็ตามเถอะ"เขาพูด

"คึหึหึ เราเริ่มตามหาเลยล่ะกัน เดินเหนื่อยแน่นอน"มุคุโร่พูดจบ พวกเขาเริ่มเดินตามหา
ต้นไม้อยู่บนมินิภูเขาตามที่ป้ายบอก แต่ว่าการเดินนั้นมันไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะรากต้นไม้มันใหญ่เล็กไม่เท่ากัน เลยทำให้เดินยากลำบาก



ประตูสีเขียว
เมื่อแรมโบ้กับโดรานิญโญ่เดินเข้าไป

"โอ้โห หมู่บ้านนี้มีธงสีเขียวเยอะแยะเต็มไปหมดเลย"โดรานิญโญ่พูด เพราะหมู่บ้านนี้แขวนธงสีเขียวชั้น1และสองทุกหลัง

"ฮ่าๆๆ งานกล้วยเป็นบ้าเลย แค่แรมโบ้หยิบธงมาซักไม้หนึ่งก็กลับไปหาไรท์เซน ไอ้รีบอร์น และคุณหัวล้านได้แล้วล่ะ"แรมโบ้พูด("หยาบคายที่สุด"อาจารย์ใหญ่โวย "ไม่ต้องห่วงค่ะ เดี๋ยวรีบอร์นคงซัดหนักค่ะ"ไรท์เซนพูดพร้อมชี้ไปที่รีบอร์นยิ้มแบบเจ้าเล่ห์)

"แรมโบ้ อย่าพึ่งด่วนสรุปสิ เพราะธงที่เราต้องหานั้นมีสี... สี... สีอะไร??"โดรานิญโญ่ถาม

"สีเขียว!!!"แรมโบ้ตอบ

"และด้านหนึ่งต้องมีตรา... ตรา... ตราอะไร??"

"ตราวองโกเล่!!!"

"อีกด้านหนึ่งต้องมีตรา... ตรา... ตราอะไร??"

"
อคาโรบอทเดมี่"

"เฮ้ย!!!"

"โรบอทอคาเดมี่"


"เฮ้ย!!!"

"อคาเดมี่โรบอท"


"เฮ้ย!!!!"

"ถูกแล้ว!!! ไปตามหากันเถอะ"แรมโบ้พูดแล้วเดินนำ

"ได้เลยครับป๋ม"โดรานิญโญ่พูดจบเดินตาม แต่เดินไปเตะฟุตบอลไป ("คู่นี้จะไปรอดไหมเนี่ย"ไรท์เซนพูด)




ประตูสีเหลือง
เมื่อเรียวเฮกับโดราคิดเดินเข้าไป

"โอ้ มาย กอด!!! ป่างั้นเหรอ"โดราคิดพูด เมื่อเดินมาถึง

"แสดงว่าธงของเราอยู่ในป่า
แบบสุดขั้ว!!!!"เรียวเฮพูด

"แต่ป่านี้ใกล้ภูเขานี่ ไอเห็นภูเขาด้วย"โดราคิดพูด

"จริงด้วย บนนั้นมีแผ่นป้ายเขียนอยู่บนต้นไม้ด้วย
แบบสุดขั้ว!!!!"เรียวเฮพูดพร้อมชี้ไปที่มีต้นไม้มีแผ่นป้าย โดราคิดหั่นตาม


'จงตรงไปข้างหน้า ไปปีนภูเขาซะ'


"ไปปีนภูเขางั้นเหรอ งั้น
ไปแบบสุดขั้ว!!!!"เรียวเฮพูดจบวิ่งนำเลย

"เฮ้!!!!!! รอไอด้วย เรียวเฮคุง"โดราคิดวิ่งตาม


ประตูสีม่วง

เมื่อฮิบาริกับโดราเหน็ดเดินเข้าไป

"หาธงริมทะเลงั้นเหรอ"ฮิบาริพูด พวกเขามาถึงริมทะเล

"ห๋า!!! หาธงแถวริมทะเล สงสัยอีนี่จ๋านต้องระวังน้ำให้มากที่สุดน่ะนายจ้า"โดราเหน็ดพูด

"ว่าแต่ทำไมนายไม่ถูกกับน้ำล่ะ"ฮิบาริถาม

"เรื่องส่วนตัว"โดราเหน็ดตอบ "ก็เหมือน
นายจ๋าที่ไม่ชอบการสุ่มหัวล่ะนายจ้า"เขาสวนกลับ ฮิบารินิ่ง

"เอาเถอะ ผมว่าเรารีบทำภารกิจที่สามคนนั้นให้เสร็จเถอะครับ"ฮิบาริพูดจบเดินนำ ตามด้วยโดราเหน็ด



ประตูสีชมพู
เมื่อโคลมกับโดเรมีเดินเข้าไป

"ป่างั้นเหรอ"โดเรมีพูด พวกเธอมายังป่า

"เราลองเดินไปเลื่อยๆละกัน เพื่อจะได้เจอของเราของธงก็ได้น่ะ"โคลมพูด พวกเธอจงเริ่มออกเดินทางไปเลื่อยๆ แต่ว่าพวกเธอเดินไปเลื่อยๆจนรู้สึกว่า

"โดเรมี เํธอรู้สึกว่าเริ่มหนาวมากขึ้นไหม"โคลมถาม

"อืม รู้สึกเหมือนกันเลย"โดเรมีตอบ

"อ่ะ!!! ทางข้างหน้ามีหิมะด้วย"โคลมพูด

"แสดงว่าเราเข้าใกล้เขตหิมะแล้วสิน่ะ ดีจังเลย ที่คุณเซนให้
กล้องถ่ายรูปเปลี่ยนเสื้อผ้ามาด้วย งั้นเราถ่ายรูปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเถอะค่ะ"โดเรมีพูด เธอหยิบกล้อง และตั้งกล่องเตรียมถ่ายรูป

แชะ!!
แชะ!!

ชุดหนูโดเรมี


ชุดหนูโคลม("ตรงรองเท้าไม่เปลี่ยนตามรูปน่ะ ยังใส่รองเท้าบู้ทเหมือนเดิม"ไรท์เซนพูด)


เมื่อสองสาวน้อยอยู่ในชุดกันหนาวเรียบร้อยแล้ว

"เอาล่ะเดินทางต่อได้"โดเรมีพูดจบ สองสาวน้อยเดินทางต่อไป



กลับมาทางสึนะ กับ หวางโดรา
พวกเขาล่องแพไปตามแม่น้ำ

"คุณหวางโดราครับ เราล่องแพมาเลื่อยๆยังไม่เจอเบาะแส เกี่ยวกับธงเลยนะครับ"สึนะพูด

"นั้นสิน่อ เป็นเพราะอีเบาะแส้มันน้อยเกินไป เราเลยต้องล่องแพไปเลื่อยๆ และเมื่อไรจะเจอเบาะแส้ใหม่น่อ"หวางโดราพูด

โคเกะ โคเก้~

"เสียงอะไรครับหวางโดรา"สึนะถาม


โคเกะ โคเก้~

"เสียงนี้....  ซี้เลี้ยว!!!! สละแพน่อ!!!!"หวางโดราตะโกน เพราะเห็นยักษ์หุ่นยนตาเดียว สึนะกับหวางโดรารีบกระโดดสละแพขึ้นฝั่งใกล้สุด สึนะรีบสวมถุงมือเปลี่ยนเป็นไฮเปอร์โหมด ส่วนหวางโดราชักพลองคู่มา

"นั้นพวกอะไรน่ะ"สึนะถาม

"ถ้าอั๊วจำไม่ผิดน่ะ นั้นมันพวกโคเก้ พวกของนิก๊ะนีก้า พวกอั๊วเคยเจอพวกมันในวันงาน เทศกาลขนมมหัศจรรย์พันลึก"หวางโดราพูด พวก
โคเก้ รุกจัดการสึนะกับหวางโดรา แต่สองคนนั้นก็ไม่ยอม ขอสู้ไม่ถอย จนกระทั้ง

"คุณหวางโดราถอยหางจากพวกศัตรูด้วยครับ ผมจะใช้ไม้ตาย!!!!"สึนะพูด หวางโดรารีบทำตามทันที "โอเปอร์เรชั่น เอ็กซ์!!!!"เขาพูดพร้อมตั้งท่า

"ลื้อจะทำอะไรน่อ???"หวางโดรามองด้วยความงง พวกศัตรูก็มองด้วยความงง

"X Burner!!!!!!!!"สึนะตะโกน

ตู้ม!!!!!!

ผลคือพวกโคเก้โดนไฟX Burnerของสึนะไปเต็มๆ ส่วนหวางโดราอึ้งไปนิดหนึ่ง

"ลื้อไปเรียนวิทยายุทธ์ จากสำนักจอมยุทธ์ที่ไหนมาน่อ"หวางโดราถาม สึนะกลับโหมดปกติแล้ว

"ผมไม่ได้เรียนที่ไหนหรอกครับ เรียนแต่กับรีบอร์นน่ะครับ"สึนะตอบ

"ใช่... เด็กผู้ชายตัวเล็กที่อยู่กับอาเซนกับอาครูใหญ่หรือเปล่าน่อ"หวางโดราถาม

"ใช่ครับ แต่ว่าเราจะทำไงดีละครับ แพก็พังไปแล้ว"สึนะถาม หวางโดราหันหลังไป จุดที่เขากับสึนะยืนอยู่นั้นเป็นป่าไผ่พอดี และทัดไปเป็นป่าข้างๆ

"อั๊วคิดอะไรออกแล้ว ในเมื่อแพเก่าพัง เรามาทำแพใหม่กันน่อ"หวางโดราเสนอความคิด "งั้นเริ่มจากขวานหินก่อนน่อ"เขาเสนอต่อ

"ทำยังไงเหรอครับ??"สึนะถาม หวางโดราไปหยิบหินก้อน และหินลักษณะคล้ายขวานขึ้นมา

"ค่อยๆตีเป็นขวาน รื้อมาช่วยด้วยสิน่อ"หวางโดราขอความช่วยเหลือ สึนะจึงช่วย ทั้งสองค่อยๆตีจนเป็นขวานขึ้นมา "จากนั้นเอาเปลือกไม้มาทำเป็นเชือกและผูกกับด้ามไม้อย่างหนา เท่านี้ก็กลายเป็นขวานหินเรียบร้อยแล้ว ได้ขวานหินแล้วไปตัดไผ่กันน่อ"เขาพูดจบ เมื่อทำขวานหินเสร็จก็รีบไปตัดไผ่มาทำแพ

2 ชั่วโมงผ่นไป

ในที่สุด สึนะ กับ หวางโดราทำแพใหม่เสร็จ

"เฮ่อ.... กว่าจะเสร็จก็เย็นแล้วเหรอน่อ"หวางโดราพูด

"งั้นคืนนี้เราค้างที่นี้ละกันครับ พรุ่งนี้ค่อยเดินทางต่อ"สึนะแนะนำ หวางโดราเห็นด้วย คืนนี้พวกเขาตั้งแคมป์ที่นี้



ทางด้านโกคุเดระ กับ เอล มาทาโดรา
พวกเขาเดินมาหลายชั่วโมงแล้วยังไม่เจอเบาแสะอะไรเลยในแดนทะเลทราย

"โว้ย.... เดินมาหลายชั่วโมงแล้ว ยังไม่เจอเบาะแส้ธงของเราเลย
ไอ้ซินญอร์อามีโก้หัวปลาหมึก"เอลมาทาโดราโวย

"ใจเย็นสิ โว้ย.... เราต้องเจอเบาแส้ที่พวกคุณรีบอร์นให้ไว้แน่
ไอ้ทานูกิเขาควาย"โกคุเดระสวนกลับ

"ช่างเถอะ ตอนนี้หิวน้ำโวย...."

"หิวเหมือนกัน อย่าบ่น"

"เฮ้ย!!! นั้นโอเอซิสหรือเปล่า"

"ไม่แน่ใจว่ะ ลองเดินไปดูกันก่อนล่ะกัน กันเป็นภาพลวงตา"โกคุเดระพูดจบทั้งสองมุ่งหน้าไปที่โอเอซิส และใช่ ที่นี้คือโอเอซิส ไม่พูดพร่ำทำเพลง ทั้งสองรีบดื่มน้ำคลายหิวน้ำทันที

"เฮ่อ.....ดีขึ้นเยอะ"เอล มาทาโดราูพูด โกคุเดระเห็นอูฐ พอดีและอูฐมีสายจูงด้วย สายจูงนั้นเชื่อมกับแผ่นไม้ บนแผ่นไม้มีข้อความเขียนว่า



'จงขี่อูฐไปข้างหน้า200เมตร จะเจอพีระมิด'


"พีระมิด งั้นเหรอ แสดงว่าธงอยู่ที่นั้นสิน่ะ"โกคุเดระพูด"
ไอ้ทานูกิเขาควายรีบขี่อูฐไปพีละมิดกันเถอะ"เขาพูด

"ไปพีละมิดเหรอ เอ่อๆ แต่แกต้องทำยังไก็ได้ให้เจ้าอูฐมันไปเร็วระดับพอๆกับรถได้"เอล มาทาโดราพูด

"ไม่มีปัญหา"โกคุเดระพูดพร้อมยิ้มเหมือนเขาจะเตรียมแผนไว้เรียบร้อยแล้ว

1ชั่วโมงผ่านไป

พวกเขาขี่อูฐมาถึงพีระมิด สงสัยกันใช่ไหมว่าทำไมมาถึงเร็ว นั้นก็เพราะว่าโกคุเดระคุงเอาแว่นขยายส่องที่หางของอูฐ พอแสงอาทิตย์กระทบกับแว่นขยาย และด้วยความที่แว่นขยายเป็นเลนส์นูนจึงกระทบโดนหางอูฐ ทำให้อูฐวิ่งเร็วระดับรถเหยียบ180ได้ ("วิธีนี้ได้มาจากล่าขุมทรัพย์ สุดขอบฟ้าใน อิรัก"เซนพูด)

"เอาละ มาถึงพีละมิด ทำไงต่อล่ะ"เอล มาทาโดราถาม โกคุเดระเห็นแผ่นป้ายใหม่พอดี



'จงหาทางเข้าของพีระมิด'


"หาทางเข้าพีละมิดให้เจอ งั้นเริ่มหาพรุ่งนี้ต่อละกันเย็นมากแล้ว ตั้งแคมป์"โกคุเดระพูดจบ
คืนนี้พวกเขาตั้งแคมป์ที่นี้


ทางด้านยามาโมโตะ กับ โดรานิคอฟ
พวกเขาขับเรือยอร์ชมาถึงเกาะทางใต้ของเกาะวองโกเล่

"ฮ่ะฮ่าๆ ในที่สุดมาถึงซะที"ยามาโมโตะพูด

"ฮูก้า ฮูก้า"โดรานิคอฟร้องพร้อมชี้ไปที่ป้ายปักริมทะเล เขียนว่า



'จงหาถ้ำพิรุณ ที่ท่านอาซาริ หรือ พิรุณรุ่นแรกเคยฝึกดาบ'


"อืม... งั้นเราขึ้นฝั่ง ตามหาถ้ำที่ท่านอาซาริเคยฝึกดาบกันเลยล่ะกัน"ยามาโมโตะพูดจบ เมื่อเรือถึงใกล้ฝั่งแล้ว พวกเขาทอดสมอ แล้วลงจากเรือ จากนั้นพวกเขาค้นหาถ้ำพิรุณทั่วเกาะใต้ ซึ่งเวลาหลายชั่วโมงจนในที่สุดหาเจอ ถ้ำนี้มีสีฟ้าเหมือนสีไฟธาตุพิรุณของยามาโมโตะ


"ฮูก้า ฮูก้า"โดรานิคอฟร้องพร้อมชี้ไปที่ป้ายปัก เขียนว่า


'จงเข้าไปในถ้ำพิรุณ 5 เมตรและดำน้ำ'


"ดำน้ำ งั้นเหรอ ฮ่ะฮ่าๆ แสดงว่าธงอยู่ใต้น้ำสิน่ะ"ยามาโมโตะพูด
โดรานิคอฟเขียนสมุดและยื่นให้ยามาโมโตะ เขารับมา"ตอนนี้ก็เย็น เราก็เหนื่อยมามากแล้วกว่าจะหาถ้ำเจอ กลับเรือ ไปพักผ่อนกันก่อนเถอะครับ"เขาพูดตามที่โดรานิคอฟเขียน

"แน่นอนอยู่แล้ว พรุ่งนี้ค่อยทำต่อละกัน"ยามาโมโตะพูดจบ เขากับโดรานิคอฟออกจากถ้ำพิรุณ มุ่งหน้ากลับเรือไปนอนพักผ่อน



ทางด้านมุคุโร่ กับ โดราเอม่อน
พวกเขาตามหาต้นไม้อยู่บนมินิภูเขาตามที่ป้ายบอก จนในที่สุดหาเจอ มินิภูเขาจริงๆ ความสูงเท่าบ้าน2ชั้นได้ และมีต้นไม้อยู่บนภูเขา3ต้น

"คึหึหึ มิินิภูเขาจริงๆ"มุคุโร่พูด

"ผมว่ารีบหาคำใบ้ของธงเร็วๆเถอะครับ ป่านี้ยิ่งมืดยิ่งน่ากลัว"โดราเอม่อนพูด ทั้งสองรีบหาป้ายคำใบของธง ทั่วมินิภูเขา จนในที่สุดหาเจอ โคยคำใบ้หาธงนั้นบอกว่า



'จงไปจุดศูนย์กลางของป่า ซึ่งมีหินทั้ง5เรียงเป็นวงกลม'


"คึหึหึ จุดศูนย์กลางของป่างั้นเหรอ และต้องมีหินทั้ง5เรียงเป็นวงกลมอีกด้วย"มุคุโร่พูด

"ถ้างั้น เราต้องเดินทางต่อพรุ่งนี้แล้วล่ะ ตอนนี้ก็มืดมากแล้วด้วย วันนี้ตั้งแคมป์ นอนเอาแรง เพื่อพรุ่งนี้เดินทางต่อล่ะกัน"โดราเอม่อนพูดจบ
คืนนี้พวกเขาตั้งแคมป์ที่นี้


ทางด้านแรมโบ้ กับ โดรานิญโญ่
พวกเขาตามหาธงสีเขียวอย่างวุ่นวายกัน จนชาวบ้านพากันงงเลย สองคนนี้เป็นบ้าอะไรหยิบธงดูผ้าสองด้านแล้ววางที่เก่า

"คุณแรมโบ้ ชักหิวแล้วล่ะ"แรมโบ้พูด

"ป๋มก็เหนื่อยเหมือนกัน งั้นคืนนี้พักที่โรงแรมของหมู่บ้านที่นี้ละกัน"โดรานิญโญ่พูดจบ ทั้งสองหาโรงแรมและจองที่พัก ตอนนี้พักทานอาหารที่ห้องอาหารอยู่ แรมโบ้กินสปาเก็ตตี้ สเต็ก และเค้ก  ส่วนโดรานิญโญ่กินโดรายากิ

"คุณแรมโบ้ อยากกินโดรายากิ โดรานิญโญ่ขอชิ้นหนึ่งสิ"แรมโบ้พูดอ้อน

"ป๋มไม่ให้ครับ คุณแรมโบ้มีของกินเยอะแล้วนี่"โดรานิญโญ่พูดพร้อมยกจานออกจากโต๊ะ

"ถ้าอย่างงั้นต้องใครดีใครได้!!!!!!! นู่นอะไรน่ะ"แรมโบ้พูดพร้อมชี้ไปมุมหนึ่ง

"ไหนๆ"โดรานิญโญ่พูดพร้อมวางจานโดรายากิและหันไปตามที่แรมโบ้ชี้ แรมโบ้จึงใช้โอกาสนี้หยิบโดรายากิ1ชิ้นมากิน เข้าไป พอโดรานิญโญ่หั่นกลับมา

"เอ๊า!!! โดรายากิของผมหายไปไหนล่ะเนี่ย"โดรานิญโญ่ถาม ส่วมแรมโบ้เมื่อทานโดรายากิของโดรานิญโญ่เริ่มหน้าแดง แต่พยายามไม่คาย แต่มันก็ทนไม่ไหวแล้ว

"เผ็ด!!!!!!!!!!!"แรมโบ้ร้องพร้อมพ่นไฟออกมา "น้ำ!~!!"เขาร้องโดรานิญโญ่ให้น้ำขวดหนึ่ง แรมโบ้กินหมดขวด

"ที่แท้นายกินไปนี่เอง"โดรานิญโญ่พูด "เพราะฉันชอบกินโดรายากิใส่ทาบาสโก้ที่สุด~~~"เขาพูดพร้อมชูทาบาสโก้ขวดโปรดของเขา

"แง้.... โดรานิญโญ่ใจร้าย..."แรมโบ้ร้องไห้

"ก็ใครใช้ให้ขโมยโดรากิล่ะ"โดรานิญโญ่ถามกลับ ทำให้แรมโบ้หยุดร้องไห้ "กินข้าวกันต่อเถอะ"เขาพูดจบทั้งสองคนทานอาหาร

"ไม่ได้เจอกันตั้งนานน่ะ โดรานิญโญ่"มีเสียงหนึ่งทำให้โดรานิญโญ่หันไป เป็นแมวสีม่วงสวมชุดสูทสีดำ

"โดรา.... โดราอะไร??"โดรานิญโญถามด้วยความลืม

"ปัทโธ่ โดราแปงไง เมื่อไรจะหายป้ำเป๋อ"โดราแปงพูดขึ้นเสียง

"ใช่ๆโดราแปง แล้วนายมาทำอะไรที่นี้ล่ะ"โดรานิญโญ่ถาม

"มาบอกคำใบ้เรื่องธงที่พวกนายตามหาอยู่น่ะสิ"โดราแปงพูด

"ธงอยู่ที่ไหนเหรอ"แรมโบ้ถาม

"คำใบ้ คือ... จุดศูนย์กลางของเมืองนี้ เวลาที่เคลื่อนไม่หยุด ฟังอีกที
จุดศูนย์กลางของเมืองนี้ เวลาที่เคลื่อนไม่หยุด ฉันบอกได้แค่นี้ วันนี้พวกนายก็เหนื่อยมามากแล้ว ทานอาหาร นอนพักผ่อนซ่ะ"โดราแปงพูดจบ โดรานิญโญ่กับแรมโบ้รีบทำตามที่บอกทันที และไม่ลืมคำใบจากโดราแปง


ทางด้านเรียวเฮ กับ โดราคิด
พวกเขามาถึงภูเขา

"ไอจัดการเอง"โดราคิดพูดพร้อม ดึงด้ายเส้นหน้าเท่าเชือกมาจากเสื้อ

"เชือกอะไรนะ???"เรียวเฮถาม

"นี้คือเส้นใยแก้ว ซึ่งเสื้อของไอและMy Friendก็ทำมาจากใยแก้วทั้งหมด"โดราคิดอธิบาย

"โอ้โห สุดขั้ว!!!!!!!!"เรียวเฮร้อง

"โฮล้า!!!!!"โดราคิดพูดพร้อมโยนเชือกไปสูงที่สุด ทำให้เชือกติดยอดเขา "Youไต่ขึ้นไปก่อนเลย"เขาสั่ง เรียวเฮไต่เชือกทันที ตามด้วยโดราคิด พวกเขาไต่ไปเลื่อยๆ

"เฮ้ย!! โดราคิดอย่าแกว่งเชือกเล่นได้ไหม"เรียวเฮพูด

"ไอ....อ...ไอ..ไม่..ได้..แกว่งเชือก!!!!"โดราคิดตะโกนกลับ แต่เสียงสั่นมากและเชือกไม่หยุดแกว่ง

"นายเป็นอะไรมากเปล่า ฟังจากเสียงดูสั่นมากและเชือกแกว่งไม่หยุด"

"อ...ไอ อ...ไอ ไอกลัวความสูง!!!!!!!!!!!"

"รออยู่ตรงนี้น่ะ เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปก่อนแบบสุดขั้ว!!!!!!!"เรียวเฮพูดจบรีบไต่เชือกทันที

"อย่าทิ้งไอสิ... ไอกลัว....."โดราคิดพูด แต่พยายามจับเชือกไม่ปล่อย เมื่อเรียวเฮมาถึงหน้าผาที่เชือกโดราคิดเกี่ยวไว้แล้ว เขารีบเส้าเชือกด้วยความเร็ว ทำให้โดราคิดมาถึงหน้าผาในที่สุด "THANK YOU เรียวเฮ"เขาพูด

"เอ่อ วันนี้เราก็เหนื่อยมามากแล้ว ตั้งแคมป์แบบสุดขั้ว!!!!!!!!!"เรียวเฮพูดจบ
คืนนี้พวกเขาตั้งแคมป์ที่นี้


ทางด้านฮิบาริ กับ โดราเหน็ด รุ่นที่3
"เดินมาเลื่อยๆแล้วยังไม่เห็นเบาะแส้ของธงเลยน่ะนายจ้า"โดราเหน็ดรุ่นที่3พูด

"เจ้า3คนนั้นเอาเบาะแส้ธงไปซ้อนที่ไหน"ฮิบาริพูด

ซู่!!!!!!!!!!!!!

"ว๊าก!!!!!!"โดราเหน็ดร้องพร้อมหลบหลังฮิบาริ ทันใดนั้นปลากหมึกปรากฏตัวขึ้นจากทะเล

"ว่าไง ไอ้หลานชายของฟง"เด็กผู้ชายสวมหมวกกันน็อกพูด

"นั้นใครน่ะ นายจ้า"โดราเหน็ดรุ่นที่3ถาม

"ฉันชื่อสคัล เป็นอัลโกบาเรโน่สีม่วง และยังเป็นเด็กแว็นด้วย"สคัลพูด

"เอาความจริง"ฮิบาริถาม

"เป็นเบ้รีบอร์นกับโคโรเนลโร่ โว๊ย!!! อย่ามานอกเรื่อง"สคัลโวย

"แล้วนายจ้า มีธุระอะไรหรือ"โดราเหน็ดที่สามถาม

"ถ้าอยากได้คำใบต้องปราบปลาหมึกให้ได้ซะก่อน"สคัลพูด ("ถ้าแกไม่ให้ความร่วมมือ ฉันจะเอาปลากหมึกของแก ไปทำทาโกะยากิ"รีบอร์นพูดขู่)

"ฮัดช้า!! ตัวเดียวไม่มีปัญหา"โดราเหน็ดรุ่นที่3พูด

"อย่าพึ่งสบายใจไป"สคัลขู่พร้อม ปลาหมึกยักษ์ปรากฏตัวอีกสองตัว เป็น3ตัว

"
ฮัดช้า!! อย่างงี้ต้องโอม.....โรตีมะตะบะ...."โดราเหน็ดรุ่นที่3ร่ายมนต์ ทันใดนั้นเชือกปรากฏนับ10 "ได้เวลาเป่าปี่เชือก"เขาพูดพร้อมเริ่มเป่าปี่ ทำให้เชือกจำนวนมหาศาลพุ่งไปพันปลาหมึก แต่ว่าเกิดผิดพลาดทางเทคนิคนิดหน่อย ทำให้พุ่งไปพันฮิบาริด้วย เพราะเขากำลังจะไปปราบปลากหมึกพอดี

"คุณพันผมด้วยทำไม!!!!"ฮิบาริพูดพร้อมโยนท่อนฟา โดนหัวบังเหน็ดรุ่นที่3

"
เจ็บน่ะนายจ๋าน!!! อีนี่จ๋านโกรธแล้วน่ะ!!!!!!!!"โดราเหน็ดพูดโมโหพร้อมขยายร่างใหญ่ จับปลาหมึกสามตัวขึ้นเหนือน้ำพร้อมเหวี่งใส่ฮิบาริ แต่เขาหลบทัน

"อย่างน้อย ก็เอาปลาหมึกขึ้นบกเรียบร้อยแล้ว"ฮิบาริพูด

"นายจ๋าน!!!! อย่าโยนท่อนฟาใส่หัวอีกน่ะนายจ้า!!!!"โดราเหน็ดต่อว่ายาว "เอ้?? ทำไมรู้สึกขาเปียกๆแหะ"เขาพูดพร้อมก้มมองไป เขายื่นอยู่ตรงน้ำ!!!!!

"
อ๊า! น้ำเหรอ!! อีนี่จ้านกลัวน้ำ~~~"โดราเหน็ดร้องพร้อมกลับขนาดปกติ และสลบไป ฮิบาริต้องไปหิ้วขึ้นฝั่ง เพราะกลัวออกอ่าวทะเล

"โอ้โห.. เวลาแมวอาบังโมโหน่ากลัวแหะ"สคัลพูดและอึ้งๆ

"ผมกับบังปราบปลาหมึกได้แล้ว บอกคำใบมาซะ"ฮิบาริพูด

"แน่นอนอยู่แล้ว คำใบ้คือให้ตรงไปเลื่อยๆ จนเจอประภาคาร และขึ้นไปที่ยอด ก็จะเจอธง"สคัลพูด

"ขอบใจมาก วันนี้คงต้องพักค้างที่นี้ซักคืน เพราะแมวอาบังดูจะอาลาวาดหนักไปหน่อย"ฮิบาริพูดจบ
คืนนี้พวกเขาตั้งแคมป์ที่นี้


ทางด้านโคลม กับ โดเรมี
สองสาวกำลังเดินทางฝ่าหิมะไปเลื่อยๆ

"โดเรมี เธอเห็นถ้ำไหม"โคลมถาม

"อืม เห็นแล้ว รีบเข้าไปกันเถอะ"โดเรมีพูดจบเดินนำเข้าไปตามด้วยโคลม ข้างในถ้ำเป็นถ้ำนน้ำแข็ง ทั้งสองเดินไปเลื่อย จนกระทั่งมาถึงสะพานน้ำแข็ง และพวกเธอเห็นอีกฝั่งเป็นธงสีชมพู ซึ่งเป็นธงที่กำลังตามหาอยู่ แต่สะพานฝั่งมีป้ายเขียนว่า

'โปรดอย่าวิ่ง และเดินช้า'

"ทำไมป้ายเขียนอย่างงั้น"โดดเรมีพูดด้วยความงง

"คงกลัวสะพานน้ำแข็งพังมั่ง"โคลมพูด

"เอาเถอะ วันนี้เราก็เดินทางกันมาเนื่อยแล้ว ักผ่อนในถ้ำนี้ละกันคืนนี้"โดเรมีพูดจบ
คืนนี้พวกเธอตั้งแคมป์ที่นี้




วันต่อมา


ทางสึนะ กับ หวางโดรา
พวกเขากำลังเก็บเต๊นท์อยู่

"กับข้าวของคุณหวางโดราอร่อยมากเลยครับ"สึนะพูดไปช่วยหวางโดราเก็บเต็นท์

"ลื้อก็ทำอร่อยไม่แพ้อั๊วน่อ"หวางโดราชมกลับ"อั๊วรู้น่ะ ว่าลื้อมักจะโดนเพื่อนร่วมห้องเรียนเดียวกันล้อเสมอว่า 'เจ้าสึนะจอมห่วย' เสมอใช่ไหม อาเซนบอกอั๊วน่อ"เขาถามแทงใจดำ

"ใช่ครับ"สึนะพูดเสียงเศร้า

"ลื้ออย่าไปสนใจพวกมันเลย พวกมันแค่รังแกให้ลื้อกลายเป็นคนอย่างที่มันว่า ถึงลื้อการเรียนกับกีฬาไม่เอาไหน แต่ลื้อมีบางอย่าง ที่พวกมันไม่เคยรู้น่อ"หวางโดราอธิบาย

"คืออะไรครับ"สึนะถาม

"จิตใจที่อ่อนโยน เอาใจเข้ามาใส่ใจเรา ลื้อคล้ายอาโดราเอม่อน นั้นเป็นอีกไม้ตายหนึ่งของลื้อ นอกจากปล่อยไฟใส่พวกโครเก้แล้ว(หมายถึงX Burner) ลื้อจำเอาไว้ละกัน"หวางโดราอธิบาย จนเต็นท์ถูกเก็บเสร็จเรียบร้อย

"ครับ"สึนะพูดพร้อมยิ้มดีใจ ที่หวางโดรามองเขาว่า เขาไม่ใช่เจ้าห่วย

"อีกเรื่องหนึ่ง ถ้าวันไหนลื้อทำการบ้านด้านวิทย์กับคณิตไม่ได้ อั๊วจะสอนลื้อให้น่อ ตกลงไหม ร่วมทั้งสอนวิชากังฟูเบสิกไว้ใช้ป้องกันตัวเองด้วย พวกมันจะได้เลิกล้อลื้อน่อ"หวางโดราถาม

"ตกลงครับ!!!!"สึนะตอบด้วยความดีใจมากขึ้น เพราะงานนี้รับรองอาจารย์ประจำห้องต้องทึ่งที่เขาเปลี่ยนไปแน่

"เอาละ เดินทางกันต่อ ดูเหมือนว่าเราจะใกล้ถึงธงแล้ว"หวางโดราพูดจบ เขากับสึนะขึ้นแพร่ล่องไปตามสายแม่น้ำ พวกเขาพายไปเลื่อยๆ จนกระทั่ง....

"คุณหวางโดราครับ นั้นธงที่พวกเราตามหาอยู่เปล่าครับ"สึนะถามพร้อมชี้ไปตำแหน่งธงปัก ธงไม้นั้นด้านหนึ่งมีตราวองโกเล่ อีกด้านตราโรบอทอคาเดมี่

"ใช่น่อ!!! นั้นคือ อาธงที่พวกเราตามหาอยู่ รีบพายไปจุดนั้นเลยน่อ!!!!"หวางโดราบอก พวกเขารีบพายแพร่ไปจนถึงฝั่งที่ธงปัก

"ในที่สุด..... เราได้เจอธงแล้ว!!!!!"สึนะร้องด้วยความดีใจ

"รีบดึงธง และกลับไปหาอาเซน อารีบอร์น และอาจารย์ใหญ่กันเถอะน่อ!!!"หวางโดราพูด

"งั้น เรามาดึงพร้อมกันเลยครับ"สึนะพูดพร้อมจับธงพร้อมหวางโดรา เมื่อพวกเขาดึงธงออกจากจุดที่ปักไว้ ทันใดนั้น......

"เรากลับมาที่จุดเริ่มต้นน่อ!!!!!"หวางโดราพูด เพราะเขากับสึนะกลับมาจุดที่ตอนออกเดินทาง

"แสดงว่า ถ้าเราดึงธงออกจากจุดที่ปักเมื่อไหร่ มันก็จะพาเรากลับมาจุดเริ่มต้นสินะครับ"สึนะอธิบาย หวางโดราพยักหน้าเห็นด้วย "คนอื่นเป็นไงบ้างป่านนี้"เขาถาม

"ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวก็กลับมา แต่ว่า...."หวางโดราพูดขึ้น "อาเซน อารีบอร์น และอาจารย์ใหญ่หายไปไหนน่อ!??"เขาถามด้วยความสงสัย

"ไม่รู้สิครับ ผมว่าเราควรจะรอคนอื่นก่อนดีไหมครับ"สึนะถาม

"ดีเหมือนกันน่อ ถ้าไปตามหา ดีไม่ดีอาจจะพลัดหลงกันน่อ"หวางโดราพูด พวกเขานั่งรอต่อไป


ทางด้านโกคุเดระ กับ เอล มาทาโดรา
พวกเขา
เก็บเต๊นท์ กำลังหาทางเข้าของพีระมิดอยู่ แต่หาทั่วแล้วไม่เจอเลย จนกระทั้ง....

"เฮ้ย!! ทานูกิเขาควายเจอทางเข้าไหม"โกคุเดระหั่นไปถาม

"ครอก~~ ฟี้~~~"เอล มาทาโดรานอนหลับสบายใจเฉิบ

"หลับกลางวันเหรอ!!!! อย่างงี้มันต้องเจอวิธีปลุกพิสดาร!!!!!"สิ้นคำโกคุเดระ เขาถีบเอล มาทาโดราตกพีละมิดทันที เอล มาทาโดรากลิ้งตกไปเลื่อยๆจนกระทั่งมาสู่พื้นทราย โกคุเดระวิ่งตามมาถึง ดูสิว่าจะตื่นไหม แต่ตรงกันข้าม...

"ครอก~~ ฟี้~~~"เอล มาทาโดรานอนหลับสบายใจเฉิบ

"ชิ!! ตกพีระมิดมาซะขนาดนั้น ยังหลับสบายใจเฉิบ เป็นคนอื่นไม่เจ็บ ก็ตื่นแล้ว เอ้!??"โกคุเดระร้องออกมา เพราะเขาเห็นแมลงสคาคับกำลังกลิ้งขี้อยู่ "แมลงสคาคับ ตามความเชื่ออียิปต์บอกว่า เป็นแมลงแห่งการกำเนิดใหม่ และเป็นแมลงที่เคารพนับถือของอียิปต์อีกด้วย จริงสิ เราลองขุดตามคำใบ้ของสคาคับดู!!!"เขาพูดจบเริ่มขุดหลุมไปเลื่อยๆ จนกระทั้ง

แกร๊ก!!!!

เหมือนที่ขุดของเขากระแทกอะไรบ้างอย่าง เขาจึงปัดฝุ่นเห็นคาทูส ซึ่งเป็นอักษรอียิปโบราณ ข้อความนั้นเขียนแปลว่า

'ธงอยู่ในนี้'

"โอ้!! ในที่สุดก็ได้เจอธงซะที!!!!!!"โกคุเดระร้องด้วยความดีใจ

"ฮ้าว~~~"ในที่สุดเอล มาทาโดราตื่นซะที มองไปที่หลุมที่โกคุเดระขุด

"ตื่นแล้วเหรอเจ้าทานูกิเขาควาย!!!!! รีบมาเปิดประตูเดี๋ยวนี้เลย!!!!!! โคตรหนักชะมัด!!!!"โกคุเดระโวยชุดใหญ่

"ยกของเหรอ...... ได้!!"เอล มาทาโดราพูดพร้อมกระโดดพร้อมยกประตูที่ปิดทางเข้าด้วยสองมืออย่างสบาย และ...

ตูม!!!!!!!!

โยนออกนอกหลุม

"สุด..ยอด....."โกคุเดระพูดด้วยความอึ้ง

"เอาละ ลงไปกันเถอะ"เอล มาทาโดราพูด ทั้งสองคนเดินบันไดลงไป โกคุเดระจุดไฟที่แหวนของเขา พวกเขาเดินไปเลื่อยๆ จนรู้สึกว่าอยู่ใจกลางของพีระมิดแล้ว และในที่สุดพวกเขาได้เจอธงแล้ว

"นั้นมันธงที่พวกเราตามหาอยู่นี้"โกคุเดระพูดพร้อมชี้ไปที่ธง ด้านหนึ่งมีตราวองโกเล่ อีกด้านตราโรบอทอคาเดมี่

"เย้!! งั้นรีบดึงธงเถอะ ไอ้ซินญออามีโก้หัวปลากหมึก"เอล มาทาโดราบอก

"ไม่ต้องมาสั่ง!!!"โกคุเดระพูด เมื่อพวกเขาดึงธงออกจากจุดที่ปักไว้ ทันใดนั้น......

"โกคุเดระคุง!!!/เอล มาทาโดรา!!"สึนะกับหวางโดราร้องพร้อมกัน

"รุ่นที่10!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"โกคุเดระร้องด้วยความดีใจ(มาก) เพราะเขากับเอล มาทาโดรากลับมาจุดที่ตอนออกเดินทางคู่ที่2

"พวกนายถึงที่นี้นานยัง"เอล มาทาโดราถาม

"ซะพักหนึ่งแล้วล่ะ"สึนะตอบ

"แล้วซินญอริต้าเซน เจ้าหนู และอาจารย์ใหญ่ ไปไหนล่ะ"เอล มาทาโดรถามต่อ

"ไม่รู้ไปไหนน่อ แต่รอทุกคนก่อนดีกว่าน่อ"หวางโดราแนะนำ

"ดีใจจังเลยครับ ที่ผมกลับมาเจอรุ่นที่10 เป็นคนแรก"โกคุเดระพูดดีใจ

"เอ่อๆ"สึนะพูดพร้อมยิ้ม พวกเขารอต่อไป


ทางด้านยามาโมโตะ กับ โดรานิคอฟ
พวกเขาลงมาจากเรือมุ่งหน้าไปถ้ำที่ท่านอาซาริเคยฝึกดาบ เมื่อมาถึงพวกเขาเดินไปเลื่อยๆจนลึก5เมตร เมื่อมาถึงมีบ่อน้ำให้พวกเขาดำน้ำ

"ฮูก้า ฮูก้า"โดรานิคอฟร้องออกมา

"อะไรเหรอ โดรานิคอฟ"ยามาโมโตะ โดรานิคอฟหยิบกระดาษดินสอขึ้นมาพร้อมเขียนข้อความ จากนั้นยื่นให้ยามาโมโตะ"ถ้าจะลงไปในน้ำ ควรอาบแสงปืนปรับสภาพก่อนดีกว่าครับ"เขาอ่าน

โดรานิคอฟหยิบปืนปรับสภาพขึ้นมา จากนั้นยิงแสงไปทางยามาโมโตะ ยามาโมโตะรีบปิดตาทันที เมื่อโดรานิคอฟยิงเสร็จ เขายื่นปืน พร้อมเขียนข้อความว่า

"ยิงมาที่ผมเลย"ยามาโมโตะอ่านข้อความพร้อมรับปืนอาบแสงมา แล้วยิงไปที่โดรานิคอฟ เมื่อเขายิงเสร็จก็คืนปืนให้โดรานิคอฟ โดรานิคอฟเก็บปืนเข้ากระเป๋า โดรานิคอฟเขียนและยื่นให้ยามาโมโตะอ่าน "ลงน้ำกันเลยเถอะ"เขาอ่านที่โดรานิคอฟ

"ฮ่ะฮ่าๆ ดำน้ำได้ไม่มีปัญหาใช่ไหม"ยามาโมโตะถาม

"ฮูก้า ฮูก้า"โดรานิคอฟร้องพร้อมพยักหน้า จากนั้นทั้งสองดำน้ำลงไปตามที่ป้ายบอกทันที พวกเขาดำน้ำตามหาธงของพวกเขาไปเลื่อย

"ฮ่ะฮ่าๆ ดีจังเลยที่หายใจทางน้ำได้คล้ายปลาเลย แถมพูดในน้ำได้อีก"ยามาโมโตะพูด โดรานิคอฟพยักหน้า จนกระทั้งเขาเห็น....

"ฮูก้า ฮูก้า!!"โดรานิคอฟร้องพร้อมชี้ไปตรงนั้น ยามาโมโตะหันไปเพราะนั้นคือ....

"ธงของเรานี้น่า ในที่สุดหาเจอแล้ว รีบไปคว้าเถอะ"ยามาโมโตะ กำลังจะว่ายไปไปจุดนั้น


"ฮูก้า ฮูก้า!!"โดรานิคอฟร้องพร้อมดึงยามาโมโตะไว้

"มีอะไรเหรอ"ยามาโมโตะหันมาถาม โดรานิคอฟชี้ไปและทำตาตื่น เขาหันไปเห็นมีฉลาม ("ไม่ใช่น้องลามสควอโล่ แต่เป็นปลาฉลามเป็นๆ"เซนพูด) กำลังลอยอยู่ล้อมรอบธงของพวกเขา "ยังงี้คงต้อง"เขาพูดพร้อมชักดาบชิงุเระโซเอนขึ้นมา

"เพลงดาบชิงุเรนโซเอน กระบวนท่าที่ 8 พิรุ....."ยามาโมโตะพูด แต่ต้องชะงัก เพราะฉลามกำลังพุ่งมาทางเขา "แย่แล้วล่ะสิ ทำไงดี...."เขาพูดพร้อมพยายามรีบนึก ให้ตัวเขารอดมาจากปลาฉลาม

"จริงสิ!!! โดรานิคอฟดูนี้!!!"เขาพูดพร้อมหยิบลูกเบสบอลขึ้นมา โดรานิคอฟเห็นเข้า
ผ้าที่ปิดปากเขาเปิดออกกลายเป็นหมาป่าไปแล้ว และเขารีบว่ายไปโหม่งตรงลำตัวปลาฉลามจังๆ ตามด้วยกัด1ที ปลาฉลามพยายามดิ้นให้หลุด แต่เขากัดไม่ปล่อย

"พอแล้วโดรานิคอฟ ที่เหลือฉันจัดการเอง ปล่อยปลาฉลามเถอะ"ยามาโมโตะบอก โดรานิคอฟยอมปล่อย "
เพลงดาบชิงุเรนโซเอน กระบวนท่าที่ 8 พิรุณ กระหน่ำแทง!!!!"เขาพูดพร้อมระดมฟันจนปลาฉลามบาจเจ็บสาหัส และว่ายหายไปในที่สุด โดรานิคอฟเอาผ้าปิดปากเหมือนเดิม

"เท่านี้ คงไม่มีอะไรมาคัดขว้างแล้วล่ะ รีบไปหยิบธงเถอะ"ยามาโมโตะพูดพร้อมว่ายไปตามด้วยโดรานิคอฟ เมื่อพวกเขาดึงธงออกจากจุดที่ปักไว้ ทันใดนั้น......

ซ่า!!!!!

"ยามาโมโตะ!!!"สึนะร้อง

"เฮ้ย!! เจ้าบ้าเบสบอลกับเจ้าหมาป่าไปทำอะไรมาถึงตัวเปียกขนาดนี้ ยังกะ......"

"ลูกหมาตกน้ำ"

"อย่าแทรกได้ไหม ไอ้ทานูกิเขาควาย!!!!"โกคุเดระพูดด้วยความโมโห

"ว่าไงน่ะ ไอ้ซินญออมิโก้หัวปลาหมึก"เอล มาทาโดราส่วนกลับ และเริ่มเปิดมวยกันอีกรอบแล้ว

"ฮ่ะฮ่าๆ ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็แห้ง"ยามาโมโตะพูดเพื่อความสบายใจ "แล้วคนอื่นล่ะ"เขาถาม

"ยังไม่โผล่มาน่ะ ที่สำคัญรีบอร์น อาจารย์ของหวางโดรา และคุณเซนหายไปน่ะ"สึนะพูด

"อีกอย่าง อั๊วว่าอย่าพึ่งไปตามหาดีกว่า พวกเราควรจะรอคนอื่นก่อนน่อ ที่สำคัญอั๊วแนะนำว่า ลื้อกับโดรานิคอฟ ถอดเสื้อเอามาตากลมก่อนดีกว่า ใส่ทั้งยังงี้ เดี๋ยวจะปอดบวมเอาน่อ"หวางโดราแนะนำเสร็จ ยามาโมโตะกับโดรานิคอฟทำตามคำแนะนำของหวางโดราทันที



ทางด้านมุคุโร่ กับ โดราเอม่อน
พวกเขาเก็บเต๊นท์ และเดินทางไปตามที่ป้ายบอกไว้ จุดศูนย์กลางของป่า ซึ่งมีหินทั้ง5เรียงเป็นวงกลม พวกเขาเดินไปเลื่อยๆจนในที่สุดหาเจอ

"เจอแล้วธงอยู่ตรงกลางด้วย"โดเรม่อนพูดพร้อมชี้

"คึหึหึหึ เรารีบไปเถอะ"มุคุโร่พูด เมื่อทั้งสองกำลังจะเดินไปจุดศูนย์กลาง ทันใดนั้นมีหมาป่านับ10ตัว มายืนขว้างพร้อมส่งเสียงขู่

"หว่า แล้วเราจะเข้าไปได้ยังไง"โดราเอม่อนพูด

"คึหึหึหึ ไม่ต้องห่วงเป็นหน้าที่ของผมอีก"มุคุโร่พูดพร้อมใช้ดวงตาสีแดง จ้องไปที่ฝูงหมาป่า พวกมันจากส่งเสียงขู่ กลายเป็นร้องอิ๋ง วิ่งหางจุกตูดกันไป "คึหึหึ เท่านี้ก็เรียบร้อย"มุคุโร่พูดพร้อมยิ้ม

"มุคุโร่ทำอะไรเหรอ เมื่อกี้"โดเรม่อนพูด

"แค่ใช้วิชาที่ตาแดงของผมเท่านั้นเองครับ รีบไปเอาธงเถอะครับ คึหึหึหึหึ"มุคุโร่พูดจบเดินนำ ตามด้วยโดราเอม่อน เมื่อพวกเขามาถึงจับเส้าธง ดึงธงออกจากจุดที่ปักไว้
ทันใดนั้น......

"มุคุโร่/โดราเอม่อน"
สึนะกับหวางโดราร้องพร้อมกัน

"คนอื่นล่ะครับ"มุคุโร่ถาม

"ยังมาไม่ครบเลยน่อ"หวางโดราตอบ

"ยังขาดใครอีกครับ"

"ก็คุณพี่ชาย แรมโบ้ คุณฮิบาริ และโคลม"สึนะพูด

"เอ่อ... ว่าแต่ลื้อ เจออะไรเปล่าน่อ"หวางโดราถาม

"เจอหมาป่าน่ะ แต่ว่าซะพักมันก็ร้องเอ้งวิ่งหนีจุกตูดน่ะ ยังกะเจออะไรที่น่ากลัวสุด"โดราเอม่อนอธิบาย

"เอ่อ.... ถามนิดหนึ่ง มุคุโร่ใช้วิชาดวงตาวัฎจักรอีกแล้วใช่ไหม"โกคุเดระถามขึ้น

"คึหึหึหึหึหึหึหึึหึ..."มุคุโร่หัวเราะไม่หยุด

"ชัวร์เลย!!!"3หนุ่มที่รู้ดีพูดพร้อมกันทำหน้าแบบเหนื่อย ทำให้4หุ่นยนต์แมวมองด้วยความงง

"เอาเป็นว่า เรารออีก4คู่ละกัน"สึนะพูดขัดขึ้น


ทางด้านแรมโบ้ กับ โดรานิญโญ่
พวกเขาตามหาธงสีเขียวอย่างวุ่นวายกัน โดยลืมคำใบ้ของโดราแปง ซะพักโดรานิญโญ่หยุดหา

"นี่ๆ หยุดทำไม"แรมโบ้ถามขึ้น เมื่อเห็นโดรานิญโญ่หยุดนิ่ง

"
คำใบ้... จุดศูนย์กลาง... จุดศูนย์กลางของเมืองนี้ เวลา... เวลาที่เคลื่อนไม่หยุด..."โดรานิญโญ่พูดออกมา

"พูดอะไร อ้อ.... คำพูดของเพื่อนนายที่บอกว่า
จุดศูนย์กลางของเมืองนี้ เวลาที่เคลื่อนไม่หยุดเหรอ คุณแรมโบ้ ไม่เข้าใจเลย"แรมโบ้พูด

"ป๋ม นึกออกแล้วว่าที่ไหน!!!"โดรานิญโญ่พูดพร้อมอุ้มให้แรมโบ้เกาะหัว "เกาะแน่นๆนะครับป๋ม let's Go........."เขาพูดจบวิ่งโลด แรมโบ้เกาะหัวไม่ปล่อย เขาวิ่งเร็วมาก วิ่งไปถึงหอนาฬิกาที่อยู่จุดศูนย์กลางของเมืองนี้ และเข้าไปในหอนาฬิกา จนมาถึงห้องควบคุมนาฬิกาของเมือง แล้วพวกเขาเห็น....

"ดูนั้นโดรานิญโญ่!!"แรมโบ้พูดพร้อมชี้ไปจุดนั้น

"นั้นมันธงที่เราตามหานี้น่า สองด้านมีตราที่ระบุไว้ด้วย"โดรานิญโญ่ร้องด้วยความดีใจ

"รีบไปเอากันเถอะ คุณแรมโบ้คิดถึงทุกคนแล้ว"

"ครับป๋ม"โดรานิญโญ่พูดจบ วิ่งสุดกำลัง แรมโบ้เกาะเขาไม่ปล่อย จากนั้นกระโดดคว้าธง.....


กลิ้ง... กลิ้ง... กลี้ง.... กลิ้ง... กลิ้ง... กลี้ง....


กลิ้งในสวน จนหยุด

"แรมโบ้!!!"สึนะร้อง

"โดรานิญโญ่!!!"4หุ่นยนต์แมวร้องพร้อมกัน

"เฮ้ย! ยังไม่ตายน่ะ เจ้าวัวบ้า"โกคุเดระถาม

"อด ทน ไว้..."แรมโบ้พูดขึ้น

"โดรานิญโญ่ บาจเจ็บตรงไหนเปล่า"โดราเอม่อนถาม

"ไม่เป็นไรหรอกครับป๋ม แรมโบ้ นายเป็นไรเปล่า"โดรานิญโญ่ถาม

"ฮ่าๆ ไม่เป็นไรหรอก มาเล่นฟุตบอลกันเถอะ
โดรานิญโญ่"แรมโบ้พูดพร้อมจูงมือโดรานิญโญไปเล่น

"เฮ้ยอย่าไปไกลน่ะ"สึนะเตือน

"ตอนนี้เหลืออีก3แล้วสิ"ยามาโมโตะพูด



ทางด้านเรียวเฮ กับ โดราคิด
พวกเขากำลังขึ้นภูเขาอยู่ ซะพักโดราคิด เริ่มตัวสั่น

"คิด นายกลัวความสูงอีกแล้วใช่ไหม"เรียวเฮถามขึ้น เพราะแรงสั่นดูจะแรงขึ้น

"ช...ใช่"โดราคิดตอบ

"หยุดสั่นเชือก และรออยู่ตรงนั้นแบบสุดขั้ว!!! ดูเหมือนว่าเราจะใกล้ถึงยอดแบบสุดขั้ว!!!"เรียวเฮสั่งจบ รีบไต่เชือกทันที

โดราคิดพจับเชือกไม่ปล่อย เมื่อเรียวเฮมาถึงยอดของเขาที่เชือกโดราคิดเกี่ยวไว้แล้ว เขารีบเส้าเชือกด้วยความเร็ว ทำให้โดราคิดมาถึงยอดเขาในที่สุด

"THANK YOU เรียวเฮ"โดราคิดพูด

"ดูนั้นสิ เราได้เจอธงแบบสุดขั้ว!!!!!"เรียวเฮตะโกน

"งั้น รีบไปเอาflag ไอจะได้ลงจากเขาซะที เฮ่อ.... ไอไม่น่ากลัวความสูงเลย"

"อย่าคิดมากน่า เอาล่ะ เอาธงออกจากจุดปักเถอะ เรายกมาพร้อมกันแบบสุดขั้วเถอะ!!!"เรียวเฮพูดจบ เขากับโดราคิด จับธงพร้อมกัน พร้อมดึงออก
ทันใดนั้น.....

"คิด/คุณพี่ชาย"แก็งโคราเอม่อนกับ4หนุ่มวองโกเล่ทักขึ้น

"คิด นายดูหน้าซีดน่ะ"เอลมาทาโดราทักขึ้น

"จะไม่ให้ไอหน้าซีดได้ยังไง ไอไปปีนยอดเขามา ขอบอกว่ารู้ไหมว่าไอเกือบแย่ ถ้าไม่ได้เรียวเฮ ป่านนี้ไอคงยังห้อยโตงเตงทำภารกิจไม่สำเร็จหรอก"โดราคิดพูดยาว

"เอาน่า เอาน่า นายพักผ่อน แบบเอล มาทาโดราก่อนก็ได้น่ะ"หวางโดราพูด

"นี้ หาว่าฉันเป็นคนนอนกินบ้านกินเมืองเหรอ"เอล มาทาโดราชุน

"เห็นด้วยกับความคิดของหวางโดรา"โกคุเดระพูดเสริม

"ว่าไงน่ะไอ้ซินญอร์อามีโก้หัวปลาหมึก!!!"เอล มาทาโดราโวย แล้วเปิดมวยอีกรอบ

"เอาละครับ เปิดศึกมวยระหว่าง'ทานูกิเขาควาย'ปะทะ
'ซินญอามีโก้หัวปลาหมึก'ครับ"ยามาโมโตะพูด เท่านั้นแหละทุกคนหัวเราะก๊ากเลย ที่ทะเลาะหยุดมาหัวเราะด้วย


ทางด้านฮิบาริ กับ โดราเหน็ด รุ่นที่3

พวกเขาเดินมาเลื่อยๆจนกระทั่งมาถึงหน้าประภาคาร

"ในที่สุดเราก็มาถึงประภาคารแล้วน่ะนายจ๋า งั้นเราขึ้น....."โดราเหน็ดพูดจะหันไปบอกฮิบาริ ไปแล้ว ฮิบาริวิ่งไปข้างหน้าแล้ว "รอด้วยนายจ๋า!!!!!!"โดราเหน็ดตะโกนพร้อมรีบวิ่งตามทันที

บนยอดสุดของประภาคาร เมื่อพวกเขามาถึงยอดสูงสุดของประภาคาร

"เอาล่ะ นายจ๋ารีบจับธงและกลับไปหาทุกคนกันเถอะ"โดราเหน็ดพูด

"ผมอยากอยู่คนเดียว คุณจะกลับก็กลับไปเถอะ"ฮิบาริพูดพร้อมยืนนิ่ง

"นายจ๋าไม่กลับไปหาทุกคนเหรอ นายจ๋าก็ไม่ได้ทำอะไรผิดนี้ เพื่อนๆก็รักนายจ๋ามากเลยน่ะ"โดราเหน็ดอธิบาย

"แต่ผมไม่ชอบการสุมหัว คุณกลับไปเถอะ"ฮิบาริยังยืนกราน โดราเหน็ดจึงต้องนั่งคิด จนคิดออก มือหนึ่งเขาจับมือฮิบาริ อีกมือหนึ่งจับธงแล้ว ยกธงออกจากจุดปลัก
ทันใดนั้น......

"กลับมาจุดเริ่มต้นเหรอเนี่ย เอ๊าทุกคน"โดราเหน็ดร้องด้วยความดีใจ

"โดราเหน็ด นายกลับมาแล้วเหรอดีจริงๆ"เอล มาทาโดลาพูด

"ถ้าไม่มีิอะไรแล้ว ผมขอตัว"ฮิบาริพูดพร้อมกระโดดหายไป

"อย่าไปไกลจากพวกเราน่ะฮิบาริ"เรียวเฮพูด

"ตอนนี้เหลือโคลมกับโดเรมีแล้วสิ"สึนะพูด

"ทำไมผมรู้สึกใจคอไม่ดียังไงไม่รู้ รู้สึกว่าสองคนนี้จะต้องเกิดเรื่องไม่คาดคิด"โดรเอม่อนพูด

"อย่าว่าแค่คุณเลย ผมเองก็ห่วงโคลมของผมเหมือนกัน"มุคุโร่พูด


ทางด้านโคลม กับ โดเรมี
สองสาวกำลังค่อยเดินข้ามสะพานน้ำแข็ง

"พยายามเข้านะโคลม เราใกล้ถึงธงแล้วน่ะ"โดเรมีพูด เธอเดินนำ โคลมเดินตาม จนกระทั้งโดเรมีมาถึงฝั่งคนแรก แต่ทันใดนั้น...

เพล้ง!!!

"กรี๊ด!!!!!!"

"โคลมจัง!!!!!"โดเรมีร้องพร้อมคว้าข้อมือข้างหนึ่งของโคลมไว้ทัน อยู่ๆสะพานน้ำแข็งเกิดแตกขึ้นมา สภาพตอนนี้โครมกำลังห้อยโตงเตง โดเรมีจับข้อมือของโคลมไว้ โดยข้างล่างเป็นเหวที่ลึกที่สุด "อดทนไว้ก่อนน่ะ"เธอพูด

"โดเรมี อย่าปล่อยน่ะ"

"แน่นอนอยู่แล้ว"โดเรมีพูดพร้อมพยายามรีบคิด "ฟังน่ะโคลม ฉันจะดึงเธอเข้ามา เธอเอามืออีกข้างหนึ่งแตะหน้าผาไว้ เพื่อดันตัวเธอไว้ เมื่อฉันนับ3เอาเลยน่ะ 1 2 3!!!!!"เธอพร้อมดึงโคลมเข้ามาจน พ้นหน้าผาในที่สุด

"เฮ่อๆ"โดเรมีหายใจเข้าออก

"เฮ่อๆ เกือบแย่น่ะเรา"โคลมพูด

"นั้นสิน่ะ ตอนนี้ธงอยู่ตรงหน้าเราแล้วน่ะ"

"เราไปคว้ากันเถอะน่ะ"

"แต่ว่า เราจะกลับยังไงล่ะ"

"นั้นน่ะสิ สะพานก็หักไปแล้ว ฉันคิดว่าเราดึงธงออกมาก่อนดีกว่า และค่อยคิดหาทางกลับที่หลังกันน่ะ"

"อืม"โคลมรับคำเสร็จ พวกเธอเดินไปที่ธง ดึงธงออกจากจุดที่ปักไว้ ทันใดนั้น......

"โดเรมี/โคลม"โดราเม่อนกับมุคุโร่พูดพร้อมกัน

"พี่ค่ะ/ท่านมุคุโร่"โดเรมีกับโคลมร้องพร้อมกัน

"youเป็นยังไงบ้างล่ะ ปลอยภัยเปล่า"โดราคิดถาม

"ก็เกือบแย่ โคลมเกือบตกเหว ถ้าฉันไม่รีบคว้าข้อมือเธอทัน ป่านนี้เธอคงล่วงไปแล้ว"โดเรมีพูด

"โคลมของผม บาดเจ็บตรงไหนหรือเเปล่า"มุคุโร่พูดพร้อมตรวจดูอาการ

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แค่แผลถลอกเล็กน้อยค่ะ"โคลมพูดให้มุคุโร่สบายใจ

"เอาล่ะ ตอนนี้เราก็ร่วมตัวกันครบแล้ว แต่ว่าเราจะไปตามหาเซน รีบอร์น และอาจารย์ของคุณหวางโดราได้ที่ไหนล่ะ"สึนะพูดขึ้น

"นั้นน่ะสิครับรุ่นที่10 เราจะหา3คนที่ว่านี้ ได้ที่ไหนล่ะครับ"โกคุเดระเสริม

"ผมว่าข้อความใบนี้น่าจะเป็นคำตอบน่ะ"ฮิบาริโผล่มาพร้อมม้วนกระดาษ

"ฮ่ะฮ่าๆ กระดาษม้วนนั้น"ยามาโมโตะถามขึ้น ฮิบาริให้สึนะ สึนะรับมาและคลี่ออกมา

"ตรงไปข้างหน้า100เมตร จะมีช่องเสียบธงทั้ง8 ให้เสียบตามสีแล้วหมุน แล้วพวกคุณจะเจอพวกเขา"สึนะอ่านให้ฟัง

"งั้นรีบไปกันเถอะครับป๋ม"โดรานิญโญ่พูดดจบอุ้มแรมโบ้เกาะหัววิ่งนำ ตามด้วยที่เหลืออีก7คู่


เมื่อพวกเขามาถึงเครื่องเล่นลักษณะคล้ายจานหมุนไซส์ยักษ์ที่เด็กเล่นกันในวัยเด็ก แต่มีช่องเสียบธงทั้ง8ตามสี

"จะมั่วช้าอยู่อะไรเหล่า เอาธงเสียบตามที่เขาระบุและหมุนเลยสิ"เอล มาทาโดราพูด ทุกคนจึงเอาธงเสียบตามช่องของสีของธง จากนั้นผลักไปทางเดียวกัน ทันใดนั้นมันก็หมุนเองอัตโนมัติ จนเกิดทางเข้าลับ

"ลงไปกันเถอะ"โดราเอม่อนพูดจบ ทุกคนลงไป ทางนั้นคดเคี้ยวและมือมิดมาก พวกเขาเดินไปเลื่อยๆ จนกระทั้งเห็นแสงออร่า

"แสงออร่านี้หรือว่า..."เอล มาทาโดราพูด

"เซน รีบอร์น/ครูใหญ่"ทุกคนพูดพร้อมกัน

"ยินดีด้วย ที่หาพวกเราเจอแล้ว"ไรท์เซนพูดพร้อมปรบมือ

"นอกจากพวกนายจะได้ฝึกพิเศษแล้ว ยังได้มิตรภาพด้วย"รีบอร์นพูด

"ฉันเห็นด้วยกับความคิดของรีบอร์น"ครูใหญ่พูด

"แล้วเข้ามาในนี้ได้ยังไง"แรมโบ้ถาม

"พวกเรามีกุญแจ นี้ไง"รีบอร์นพูด เขา เซน และครูใหญ่ชูพร้อมกัน

"คึหึหึหึ จะยังไงก็เถอะได้เวลาตัดสินว่าใครชนะ"มุคุโร่พูดขึ้น

"งั้น... เซน"รีบอร์นพูด

"อืม ผู้ชนะได้แก่....."ไรท์เซนพูดขึ้น ทุกคนลุ้น "ทุกคน"เธอพูดจบ

"เอ้า ทำไมเป็น แบบนั้น คุณแรมโบไม่เข้าใจ"แรมโบ้พูด

"นั้นน่ะสิ Youอธิบายหน่อย"โดราคิดเสริม

"เอาง่าย พวกคุณลองนึกถึงวันที่พบกันครั้งแรก จนมาถึงจุดนี้สิ"ไรท์เซนพูด"พวกคุณรู้สึกไหม.... ว่าเราได้เพื่อนเพิ่มขึ้น พวกเราช่วยกันจนสุดความสามารถ ตามความสามารถที่เรามีอยู่ บ้างครั้งถึงจะเสี่ยง แต่เพราะเพื่อนที่เราไว้ใจและไม่คิดจะทำร้ายกัน เราจึงยอมเสี่ยง เพราะฉะนั้นนี้คือชัยชนะของทุกคน ชัยชนะแห่งการทำลายความเห็นแก่ตัว"เซนอธิบาย

"ไม่เข้าใจ แต่ก็สุดขั้ว!!!!"เรียวเฮพูด

"เอาล่ะ
รายการ DUO Adventure ขอจบลงเพียงเท่านี้ (หลังจากที่ค้างมานาน ในที่สุดจบลง) หวังว่าผู้อ่านจะได้เจอมิตรภาพที่ทุกข์ก็ทุกข์ด้วยกัน สุขก็สุขด้วยกันน่ะ บายบาย"ไรท์เซนพูดจบ มองวองโกเล่รุ่นที่10กับแก็งโดราเอม่อนถ่ายรูปที่ระลึกอยู่ แต่ก็น่าหัวเราะ เพราะบางแอ็กชั่นนี้ฮามากๆ


---จบบริบูรณ์---



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ เซน_คารินเซีย จากทั้งหมด 28 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"ฟิคเรื่องนี้สุดยอด"

(แจ้งลบ)

ดิฉันต้องขอบอกว่า...ฟิคเรื่องสุดยอดมากโดยส่วนตัวแล้วดิฉันเป็นคนที่ชอบ โดราเอม่อนและรีบอร์นมากแบบถามอะไรที่เกี่ย... อ่านต่อ

ดิฉันต้องขอบอกว่า...ฟิคเรื่องสุดยอดมากโดยส่วนตัวแล้วดิฉันเป็นคนที่ชอบ โดราเอม่อนและรีบอร์นมากแบบถามอะไรที่เกี่ยวกับสองเรื่องนี้รู้หมด แล้วยิ่งไรท์ นำสองเรื่องนี้มารวมกันบอกตรงๆเลยว่ามันสุดยอด!!! ไรท์นำเอาการ์ตูนทั้งสองเรื่องมารวมกันได้เข้ากันสุดๆ โดยส่วนตัวดิฉันชอบคู่ของโดราเอม่อนกับมุคุโร่ ที่ดิฉันชอบคู่นี้ก็เพราะชอบโดราเอม่อน ไม่ได้ชอบมุคุโร่เลยสักนิด//โดนFCของ มุคุโร่ไล่กระทืบT^T สุดท้ายดิฉันก็ขอให้มีคนอ่านฟิคเรื่องนี้เยอๆนะคะ^_^ สู้ๆนะคะ ย่อ

เอลซ่า สการ์เล็ต | 16 มี.ค. 56

  • 7

  • 0

คำนิยมล่าสุด

"ฟิคเรื่องนี้สุดยอด"

(แจ้งลบ)

ดิฉันต้องขอบอกว่า...ฟิคเรื่องสุดยอดมากโดยส่วนตัวแล้วดิฉันเป็นคนที่ชอบ โดราเอม่อนและรีบอร์นมากแบบถามอะไรที่เกี่ย... อ่านต่อ

ดิฉันต้องขอบอกว่า...ฟิคเรื่องสุดยอดมากโดยส่วนตัวแล้วดิฉันเป็นคนที่ชอบ โดราเอม่อนและรีบอร์นมากแบบถามอะไรที่เกี่ยวกับสองเรื่องนี้รู้หมด แล้วยิ่งไรท์ นำสองเรื่องนี้มารวมกันบอกตรงๆเลยว่ามันสุดยอด!!! ไรท์นำเอาการ์ตูนทั้งสองเรื่องมารวมกันได้เข้ากันสุดๆ โดยส่วนตัวดิฉันชอบคู่ของโดราเอม่อนกับมุคุโร่ ที่ดิฉันชอบคู่นี้ก็เพราะชอบโดราเอม่อน ไม่ได้ชอบมุคุโร่เลยสักนิด//โดนFCของ มุคุโร่ไล่กระทืบT^T สุดท้ายดิฉันก็ขอให้มีคนอ่านฟิคเรื่องนี้เยอๆนะคะ^_^ สู้ๆนะคะ ย่อ

เอลซ่า สการ์เล็ต | 16 มี.ค. 56

  • 7

  • 0

12 ความคิดเห็น

  1. #12 Bubble-cat (@ruku-animeaddict) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 19:47
    กรี๊ด~ คุณเซนผสมผสานได้อย่างลงตัวมากกก (โดราทั้งหลายน่ารักเว่อร์)
    #12
    0
  2. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:14
    สนุกมากเลยค่ะ 
    #11
    0
  3. #10 หงษ์ปีกราตรี (@lovelytsuna) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 20:31
    สนุกมาก
    #10
    0
  4. #9 patcharapak
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 23:18
    เรื่องนี้สนุกจัง ชอบบมากกก
    #9
    0
  5. วันที่ 28 พฤศจิกายน 2556 / 22:54
    ตลกดีเอามารวมกัน
    #8
    0
  6. วันที่ 28 เมษายน 2556 / 22:38
    ขอโทษนะไม่ได้ออนมานาน หนุกอ่ะ เรานั่งอ่านไปยิ้มไปเลย ^ ^b
    #7
    0
  7. วันที่ 2 เมษายน 2556 / 00:08
    สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #6
    0
  8. วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 20:55
    ชอบที่สุด
    #5
    0
  9. วันที่ 6 มีนาคม 2556 / 16:09
    ไรท์เซนช่างคิดนะคะ รั่วดีตอนสัมภาษณ์น่ะค่ะ
    #4
    0
  10. วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:42
    คนมีปมทั้งสอง(มุคุกับเฮียม่อน= =)มาเจอกัน แถมยังจับคู่ให้กับเหล่าวองโกเล่อีกน่าสนุกต่อเถอะคะอยากอ่านแล้ว><!
    #3
    0
  11. วันที่ 31 มกราคม 2556 / 17:21
    เริ่มลุยเเล้ว
    #2
    0
  12. วันที่ 29 มกราคม 2556 / 06:38
    ฮามุคุโร่อ่า
    #1
    0