คัดลอกลิงก์เเล้ว

[AF8 - SF] If you don't love me anymore. (TaoKacha 23*3)

โดย ++KunGWoN++

บอกให้ฉันรู้สักครั้งจริงๆ.. อะไรที่ใจเธอนั้นคิดจริงๆ.. เพราะว่าไม่รุ้จริงๆว่าทุกๆสิ่งฉันคิดไปเองบ้างไหม

ยอดวิวรวม

8,815

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


8,815

ความคิดเห็น


63

คนติดตาม


43
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 2
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  21 ส.ค. 54 / 21:58 น.
นิยาย [AF8 - SF] If you don't love me anymore. (TaoKacha 23*3) [AF8 - SF] If you don't love me anymore. (TaoKacha 23*3) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Qreaz. 10













freetheme. สิบเต็มสิบ !

ขอบคุณธีมสวยๆค่ะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 ส.ค. 54 / 21:58


Title: If you don’t love me anymore.

Pairing : TaoKacha สวนด.

Genre : Romance(?)

Author: KuNgWoN

A/N : ฟิคเรื่องนี้เป็นแค่จินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับศิลปินจริงนะค่ะ

 

 

If you don’t love me anymore.

 

 

ก็เพราะเต๋าเป็นอย่างนี้ไง..

ผมก็เลยต้องมาเป็นอยู่อย่างนี้..

 

.

.

 

            ผมยังนั่งอยู่ตรงนี้ มือข้างซ้ายที่จับปากกาไว้ยังคงจรดบนหน้ากระดาษที่ว่างเปล่าอยู่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรลงไป เพราะสมาธิไม่ได้จดจ่อกับไดอารี่ตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย ผมได้แต่ลอบมองอีกคน ..ใบหน้าของเพื่อนสนิทคนนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ? ที่สายตามันทรยศต่อความรู้สึกของตัวเองได้ขนาดนี้..

 

“ ชาจ๋าาา.. ” น้ำเสียงคุ้นหูนั่นเรียกชื่อผม ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเข้ามานั่งข้างกัน

 

            ผมรู้ทันทีว่าเขาจะทำอะไร เรียวมือขาวจัดนั่นเข้ามากอบกุมมือข้างขวาของผมไว้ก่อนที่จะยกหนีได้ทัน ยังไวกว่าผมอยู่ดีสินะ ผมได้แต่วางมือไว้นิ่งๆอยู่อย่างนั้น ไม่กล้าขืนออกมา กลัว.. กลัวว่าถ้าวันหนึ่งมือของคนๆนี้จะไม่ยอมจับกันไว้อีกแล้ว แต่ถ้ายังจับกันไว้ ผมก็กลัวว่าใจตัวเองจะคิดมากไป ..แล้วผมจะทำยังไงดี?

 

“ ปล่อยเหอะเต๋า มันเขียนไม่ถนัดอ่ะ ” แล้วก็เป็นตัวผมเองที่ปากเจ้ากรรมดันบอกอะไรที่ขัดกับความต้องการของตัวเองเหลือเกิน

 

“ ก็.. ชาถนัดซ้ายนี่ เราจับมือขวาไว้ยังไงก็เขียนได้ไม่ใช่หรอ? ” คำพูดที่ได้นั่นควรจะทำให้ผมแสดงท่าทีขัดใจบ้างสิ แต่เปล่าเลย.. ผมกลับดีใจด้วยซ้ำที่เต๋าไม่ปล่อยมือกันไป

 

“ แล้วทำไมไม่เขียนอะไรเลยล่ะ ” เต๋าชะโงกหน้าเข้ามาเนื่องด้วยสงสัยกับแผ่นกระดาษที่ไร้ร่องรอยการขีดเขียนใดๆ

 

“ ก็.. ไม่รู้สิ ลืมไปแล้วอ่ะว่าจะเขียนอะไร ”

 

            พลันนั้นเองที่เรียวมือขาวจัดเลื่อนมาลูบหัวเบาๆเพราะต้องการจะให้กำลังใจกัน นัยน์ตาคมที่มองมามันอบอุ่นจนแทบจะทำให้ผมละลายเป็นผุยผงในตอนนี้ซะให้ได้ แต่ในความรู้สึกนั้น.. ผมกลับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เต๋าเป็นของทุกคน.. ลืมไปได้ยังไงกัน?

            ผมควรจะจำเอาไว้ ท่าทีอบอุ่นอ่อนโยนของคนตรงหน้าไม่ได้มีไว้เพื่อผมคนเดียวซะหน่อย เต๋าเป็นแบบนี้กับทุกคน..

 

 

ปึง!

 

 

            ผมรีบปิดสมุดไดอารี่อย่างแรง หวังว่าเสียงดังที่เกิดขึ้นคงจะช่วยเรียกสติผมให้กลับคืนมาได้บ้าง ก่อนจะรีบลุกหนีไปจากตรงนั้นทันทีโดยไม่ได้สนใจเสียงของเต๋าที่เอาแต่เรียกชื่อผมเลย ผมเข้าใจว่าเขาคงตกใจและประหลาดใจที่ผมแสดงท่าทีเหมือนไม่พอใจแบบนี้ออกมา แต่ผมไม่รู้จะทำยังไง เต๋าคงไม่รู้หรอกว่าการกระทำแบบนี้ของเขา มันทำให้ผม คิดไกล ไปซะแล้ว..

            ผมกลัว.. กลัวไปหมดทุกอย่าง ต้องทนหลบหน้าเพราะกลัวฝ่ายนั้นจะเห็นอะไรในแววตา กลัวว่าหน้าเดียวอย่างผมจะแสดงสีหน้าอะไรออกมา กลัวว่าจะได้ยินเสียงหัวใจของผมที่เต้นผิดไปเวลาที่เราใกล้กัน กลัวว่าถ้าเต๋ารู้.. แล้วทุกอย่างจะเปลี่ยนไป ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้ว ผมขอเลือกเดินห่างออกมาดีกว่า ไม่อยากจะให้คำพูดง่ายๆต้องมาทำร้ายคำว่า เรา

 

..ผมรัก แต่เขาไม่รู้ ยังดีกว่า.. เขารู้ แต่ไม่รักกัน.. ( via twitter )

 

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

 

 

ก็เพราะคชาเป็นอย่างนี้ไง..

ผมก็เลยต้องมาเป็นอยู่อย่างนี้..

 

.

.

 

“ ชา! ชา! คชา!

 

            ผมได้แต่เฝ้าถามตัวเองคนเดียว ผมทำอะไรผิดงั้นหรอ? มองภาพคชาที่ปิดสมุดไดอารี่อย่างแรงแล้วลุกหนีไปโดยไม่แยแสเลยสักนิด นั่งนึกแล้วนึกอีก.. ผมไม่อยากให้คชาแสดงท่าทีเหมือนไม่พอใจผมแบบนี้เลย ผมควรจะทำยังไงดี? ผมควรจะรอให้เขาใจเย็นลงก่อนแล้วค่อยเข้าไปหา หรือควรจะเข้าไปถามตรงๆเลยดี?

            ไม่ต้องรอคำตอบให้นานมากมาย การกระทำของผมก็ดำเนินไปก่อนความคิดเสียแล้ว

.

.

 

            สายตาของผมเห็นเพียงแต่ร่างเล็กที่นั่งอยู่คนเดียว ณ ริมสระตรงนั้น ปลายเท้ากำลังหยอกล้อกับกระแสน้ำ แววตาเหม่อลอยบ่งบอกว่าเจ้าของได้ปลดปล่อยความคิดของตัวเองไปแสนไกล แววตาคู่นั้น.. ที่ผมได้แต่เฝ้าถามในใจว่ามันเคยคิดจะลองมองกันบ้างรึเปล่า ผมไม่มีทางรู้หรอก..

            ผมก้าวเข้าไปหาอีกนิด แต่ดูเหมือนจะเจ้าตัวจะไม่รู้อะไรบ้างเลย ..ใจลอยไปหาใครกัน?  รู้ตัวบ้างรึเปล่าว่ามีผมอยู่ใกล้แค่เอื้อม..  คชาหันขวับมามองทันทีที่ได้ยินเสียงผมหย่อนเท้าลงน้ำก่อนจะนั่งลงข้างกัน เขาหันมามองหน้าผมเพียงชั่วครู่ ..ครู่เดียวจริงๆ ก่อนที่จะหันกลับไป

 

            ไร้ซึ่งบทสนทนาใดๆระหว่างเรา ผมรู้ดีว่าไม่ควรจะถามอะไรออกไป คนอย่างคชาน่ะ.. ถ้ามีอะไรก็ไม่ยอมบอกกัน ต่อให้เค้นจากปากแค่ไหนก็ไม่มีทางบอกออกมา ต้องสังเกตอาการของเจ้าตัวดีๆ และก็เพราะเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงอย่างนี้ไง ต่อให้ใกล้กันแค่ไหน ก็ไม่เคยรับรู้ความคิดของอีกคนได้เลย

 

ไม่ได้รักคุณเท่าไหร่ แค่อยากจะเห็นหน้าคุณ..

เพราะความเงียบที่มีมากเกินไป มันเริ่มทำให้ผมอึดอัด คชาคงไม่ได้ตั้งใจฟังเนื้อความของเพลงที่ผมร้องออกมาหรอก เขาไม่รู้จุดประสงค์ของผมหรอก..

 

I need you.. love you..

ผมเอื้อมไปโอบร่างคนตัวเล็กไว้ในอ้อมแขน ดันให้หัวทุยๆนั่นเอนซบลงบนลาดไหล่ คชาเหมือนจะขัดขืนอยู่พักหนึ่ง แต่ก็แค่ ซักพักหนึ่ง เท่านั้นแหละ..

 

“ มีอะไรก็บอกกันบ้างสิ อย่าให้ต้องเดาจะได้มั๊ย? ”

ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมถามออกไปอย่างนั้น แต่มันก็อดนึกไม่ได้.. ทั้งอาการเดินหนีทุกครั้งที่เข้าใกล้ สายตาที่หันหลบอยู่ตลอด ทั้งที่เมื่อก่อนเขาไม่ได้เป็นแบบนี้เลย ผมทำอะไรให้คชาโกรธงั้นหรอ?  หรือว่าการที่ผมยุ่มย่ามกับเขามากไปจะทำให้ถูกรำคาญเข้าซะแล้ว ถ้าหากเป็นอย่างนั้นจริงๆ ผมก็จะได้ถอยห่างออกมา

 

“ ขอโทษนะ ” เสียงแผ่วเบาของอีกคนกล่าวกับผมด้วยคำสั้นๆเพียงแค่นั้น ผมไม่เข้าใจว่าคชาจะขอโทษผมทำไม มันควรจะเป็นผมไม่ใช่หรอ?..ที่ต้องพูดคำนี้ออกมา ผมทำอะไรไม่ได้ ..นอกจากมองตามอีกคนที่ลุกขึ้นแล้วเดินหนีจากไปอีกครั้ง  หรือว่ามันถึงเวลาที่ผมเอาก็ควรห่างเขาแล้วจริงๆ...

 

..จะไปให้พ้น..

..ถ้าหากต้องรักบางคน.. ด้วยน้ำตา..

 

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

 

 

..ผมรู้ว่าผมห่างเต๋าไม่ได้หรอก..

..สุดท้ายต้องยอมใจอ่อนอยู่ดี..

 

.

.

 

            วันนี้ผมเดินหนีถึงสองครั้งแน่ะ ผมเองก็ยังไม่รู้หรอกว่าเต๋าจะตีความคำว่า ขอโทษ ของผมไปในทางใด ที่ผมพูดมันออกไป เพราะผมอยากจะขอโทษที่ผมเผลอคิดไกลกับเขาอีกครั้ง เต๋าไม่น่าเป็นคนแบบนี้เลยจริงๆ..ทั้งเป็นห่วงและเอาใจใส่กับทุกคนอย่างนี้ ไม่งั้นผมคงไม่ต้องมานั่งกังวลอยู่หรอก

            อยากเห็นหน้าคุณ.. ผมนึกถึงเพลงที่เต๋าร้องขึ้นมาลอยๆที่ริมสระแล้วนึกเขินเบาๆ แม้จะรู้ดีกว่าจริงๆแล้วเต๋าไม่ได้ร้องเพลงนี้ให้กับผมหรอก..

 

            ผมพลิกตัวหันมองอีกด้านหนึ่งของลานเตียง พื้นที่ตรงนั้นในบัดนี้มันยังว่างเปล่าทั้งที่ควรจะมีร่างของใครอีกคนนอนอยู่ตรงนั้น ทำไมป่านนี้เต๋ายังไม่มานอนอีกนะ? หรือว่าเขากำลังน้อยใจที่ผมเดินหนีออกมา? อยากจะบอกให้รู้จริงๆว่าผมไม่ได้รำคาญเต๋าเลยสักนิด รู้สึกดีด้วยซ้ำที่เต๋าเห็นค่าความสำคัญของผม แต่ก็แค่ไม่อยากให้เขาต้องมาเดาความรู้สึกอะไรด้วยก็เท่านั้น..

 

อาการนอนไม่หลับเพราะความเป็นห่วงอีกคนมันรุมเร้าจนผมต้องลุกขึ้นมาในท่านั่ง ต้นที่นอนอยู่ไม่ห่างกันนั้นคงเห็นท่าทีกระสับกระส่ายของผม จึงได้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงัวเงีย  “ นอนไม่หลับหรอชา? ”

 

“ อื้ม.. นอนคนเดียวมันไม่ชินน่ะ ”

 

สายตาของต้นมองหาคนที่เป็นคู่นอนของผม เมื่อพบความว่างเปล่าจึงได้แต่ยิ้มเจื่อนเพราะไม่รู้ว่าจะให้กำลังใจยังไงได้ดีกว่านี้อีกแล้ว   “ เดี๋ยวเต๋าก็มาแหละชา อย่าคิดมาก.. ”

 

“ ขอบใจนะ ”

 

            ผมล้มตัวลงกับพื้นเตียงอีกครั้ง นอนคว่ำให้หน้าแนบกับฟูกนิ่มๆ พร้อมกับให้หมอนหนุนใบกว้างทับหัวอีกที ถ้าถามผมว่านอนท่านี้อึดอัดมั๊ย ผมตอบได้เลยว่าแน่นอน หากทว่าอะไรในใจที่พูดไม่ได้นั่นทำให้ผมอึดอัดยิ่งกว่า  ไม่เอาแล้ว.. ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น.. กระทั่งเมื่อไหร่ไม่รู้ที่ห้วงนิทรากลืนกินสติจนทุกอย่างมืดดำ..

 

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

 

 

..ผมรู้ว่าผมห่างคชาไม่ได้หรอก..

..สุดท้ายต้องยอมใจอ่อนอยู่ดี..

 

.

.

 

            ผมเดินมายังห้องนอนด้วยจิตใจที่ว่างเปล่า หลังจากที่นั่งครุ่นคิดอยู่ริมสระได้พักใหญ่ ไม่สิ.. ผมเอาเวลาในช่วงนั้นมาทำใจซะมากกว่า จนตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าถ้าหากคชายังไม่หลับแล้วผมจะมองหน้าเขายังไง อยากให้วันรุ่งขึ้นเดินทางมาถึงเร็วๆ พอถึงตอนนั้นคชาก็อาจจะกลับมาเป็นคนเดิมที่ไม่ทำตัวห่างเหินกันแบบนี้

            แต่เมื่อมาถึงส่วนที่เป็นที่นอนของผม ผมถึงกับชะงักเพราะไอ่ท่านอนของอีกคน นอนคว่ำอยู่อย่างนี้แล้วจะหายใจออกรึเปล่าเนี่ย? ทำไมถึงทำตัวให้น่าเป็นห่วงอยู่เรื่อยนะคชา...

 

“ ทำไมมานอนอย่างนี้นะ.. ”

 

            ผมบ่นพึมพำ ผ้านวมก็ไม่ยอมห่ม..ไม่หนาวบ้างรึไง?..  ก่อนตรงเข้าไปจัดแจงเอาหมอนออกแล้วร่างนั้นให้นอนหงาย เจ้าตัวเล็กครางฮือในลำคอเบาๆด้วยความสะลึมสะลือ ก่อนจะปรือตาขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเป็นผมจึงค่อยพยายามลุกขึ้นมานั่ง เอียงคอถาม

 

“ ไปไหนมาอ่ะต๋าวว.. เรารอจนหลับไปแล้ว.. ”

ผมไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะท่าทีเหมือนเด็กน้อยน่ารักของคนตรงหน้านี่รึเปล่าที่ทำให้ผมเป็นต้องคลี่ยิ้มออกมา อย่างน้อยตอนนี้ก็กลับมาเป็นคชาคนเดิมแล้ว ผมรู้สึกยินดีอย่างบอกไม่ถูก นี่เขารอผม.. จนหลับไปงั้นหรอ?..

 

“ ไม่มีอะไรหรอก.. นอนเหอะ ”

 

            ผมคลี่ผ้านวมที่ถูกพับอย่างดีตรงปลายเท้ากางห่มให้อีกคน แล้วล้มตัวนอนลงข้างกัน รอยยิ้มของผมยังคงปรากฏอยู่บนใบหน้าไม่หาย ก่อนจะสอดเรียวแขนประคองร่างอีกคนไว้ในอ้อมกอด แม้จะยังไม่รู้ว่าคชาจะมีอะไรในใจที่ไม่อยากบอกก็ตาม.. ถ้าเขายังไม่เกลียดหรือรำคาญผมไปก่อน มันก็ดีอยู่แล้วนั่นแหละ..

            ผมหลับตาลง.. ท่ามกลางความเงียบงัน.. ได้ยินเสียงชีพจรของตัวเองที่เปลี่ยนไป.. มันเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่เข้าใกล้คนๆนี้.. คชาจะรู้มั๊ย? ว่ามันไม่เคยเต้นเหมือนเดิมอีกเลยนับตั้งแต่ผมได้เจอกับเขา..

 

 

..ความรักน่ะ ไม่เคยทำให้ใครเหมือนเดิมหรอก..

 

 

..THE END..

 

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

 

TALK TO WRITER:

ในที่สุดก็หาฤกษ์ลงได้ซะทีค่ะคุณผู้อ่าน =w= หลังจากที่ปั่นจบแล้วดองค้างในเครื่องอยู่ตั้งนาน

อันที่จริง.. โมเม้นท์ในบ้านมันก็เยอะจนเป็นฟิคเรื่องนึงได้แล้วเนอะ ๕๕๕  

เห็นตอนแรกนึกว่าจะไม่มีใครแต่งฟิคคู่นี้ซะแล้ว

อ่านแล้วอาจจะดูส่วงๆ(?)ไปบ้างอะไรบ้าง ขออภัยนะค่ะ -/\-

ผลงานอื่นๆ ของ ++KunGWoN++

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

63 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:37
    งื้อออออ ใจตรงกันทำไมไม่พูดดดดด T^T
    #63
    0
  2. วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 21:40
     รักกันแต่พูดออกไปไม่ได้ T^T
    #62
    0
  3. วันที่ 21 มกราคม 2555 / 22:22
    น่ารักโฮกง่ะ >w< อร๊าย
    #61
    0
  4. วันที่ 6 มกราคม 2555 / 20:47
     ไม่รู้จริงๆเพราะเว่อ!  ชอบบทบรรยายความรู้สึกอ่ะมันซึ้งเศร้าเหงายังไงไม่ถูก แต่ชอบมาก ดีแล้วที่เป็นsf โดนสุดๆอารมณ์นี้
    #60
    0
  5. #59 แซงทางโค้ง
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 12:52
    เอ่อ ฟินนะ แต่ค้างคา"จริงๆ"
    #59
    0
  6. วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 21:35
    ฟิน! เขินนนนนนนนนนน
    >///////<
    #58
    0
  7. วันที่ 20 ตุลาคม 2554 / 02:49
    กรี๊ดดดดดดดดดด ชอบค่ะ ชอบๆๆ^^
    #57
    0
  8. วันที่ 6 ตุลาคม 2554 / 16:47
     ทำไมมาม่าขนาดนี้ TwT
    #56
    0
  9. วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 21:29
     จริงสินะ ไม่บอก ต้องเดา แล้วจะรู้เรื่องหรอ ? 
    ไรเตอร์คะ แต่งเก่งมากเรยย ! เอาซะคิดไปจริง
    เจ๋าคชา ๆ ๆ ๆๆ ๆ แต่มันยังค้างอยู่นาาา ~
    ขออีกนิด อยากรู้จุดจบ >///<
    เปิดเพลงไปแล้ว แล้วใช่มาก โอ้ยย เขินอ่ะแอทเลิฟ !
    #55
    0
  10. #54 cream
    วันที่ 1 ตุลาคม 2554 / 23:29
    อ๊ากก อยากอ่านต่ออ่ะไรเตอร์ รู้สึกมันยังค้างๆในความรู้สึก



    อ่านแล้วออกแนวสีเทาดีชอบๆ >< เต๋าคชาเห็นแล้วปลื้มใจ
    #54
    0
  11. วันที่ 25 กันยายน 2554 / 18:38
     ยังไม่ได้บอกรักเลยอ่ะ - [] -*
    #53
    0
  12. วันที่ 25 กันยายน 2554 / 08:29
    ชอบมากเลยค่ะ ชอบโทน ชอบบรรยากาศของเรื่อง อ่านแล้วให้อารมณ์เศร้าๆ หม่นๆ สำนวนภาษาก็ลื่นไหลไม่มีติดขัด
    #52
    0
  13. วันที่ 20 กันยายน 2554 / 18:42
    จบไวเกินไปง่ะ เมื่อไหร่เต๋าชาจะรักกันน .____.
    #51
    0
  14. #50 skinnyjean
    วันที่ 19 กันยายน 2554 / 17:09
    น้ำตาจะไหล TT



    คิดถึงโว้ยยยยยยยยยยยยยยยย เต๋าคชา 23*3
    #50
    0
  15. #49 pstory
    วันที่ 19 กันยายน 2554 / 12:52
    น้ำตาร่วงเลยค่ะ ยิ้มทั้งน้ำตาจริงๆ น่ารักมากๆ ...

    ขอบคุณนะคะ หวังว่าจะได้อ่านผลงานอีกน้า ^^
    #49
    0
  16. #48 G_P
    วันที่ 18 กันยายน 2554 / 18:24
    เพลงเพราะว่ะ



    คิดถึงคู่นี้จริงๆ
    #48
    0
  17. วันที่ 18 กันยายน 2554 / 17:31
    น่ารักอ่า >< แต่งอีกนะค่ะไรท์เตอร์ จะติดตามผลงานไรท์เตอร์น้า >3<
    #47
    0
  18. วันที่ 18 กันยายน 2554 / 16:57
                   อัพต่อด้วยนร้าคร้า >< ชอบมากมายเลย แก้เส้าที่af8 จบลง TT ไปได้ดีเลยค้า
    #46
    0
  19. #45 font
    วันที่ 14 กันยายน 2554 / 23:49
    ชอบมากๆเลยคู่นี้ >//<

    นั่งอ่านไปยิ้มไป จนแม่ทักว่าเพี้ยนไปแล้ว ๕๕๕
    #45
    0
  20. วันที่ 12 กันยายน 2554 / 00:09
     เขินเว่อร์ ๆ ><
    ชอบมากอ๊ะ ! เขียนได้แบบ โฮก ให้คนอ่านนั่งแทะโต๊ะไปเลยทีเดียว
    อัยย้ะ ! กด like 55555555555 5 
    #44
    0
  21. วันที่ 5 กันยายน 2554 / 19:06
    อ่า ชอบอ่ะๆ ^^
    อ่านแล้วอินมากมาย
    รู้สึกถึงความเรียล
    #43
    0
  22. วันที่ 4 กันยายน 2554 / 20:04
    แอร๊ยยยยย  น่ารักสุโก้ยค่ะ>
    (กระโดดเกาะขาคนเขียน)  แต่งโมเมนท์ื่นอื่นออกมาอีกนะค้า

    จะคอยน้าาาาาาา~~

    โมเมนท์ของคู่@love เนี่ยเค้าเก็บไม่หวาดไม่ไหวอยู่แล้วเนอะ  ก็เค้าเรียล!!!  ฮ่าาา
    #42
    0
  23. วันที่ 30 สิงหาคม 2554 / 00:06
    อร๊ายยยยยยยยยย...น่ารักอ่ะ
    ถึงตอนแกจะเศร้าไปหน่อยก็เหอะนะ
    ทำไมรักกันแล้วไม่บอกกันไปเลยเล่า
    มาเก็บไว้แบบนี้แล้วมีอะไรดีขึ้นมั้ยล่ะเนี่ย -0-

    แต่สุดท้ายก็กลับมานอนด้วยกันแล้วอ่ะนะ อร๊ายยยย ><

    เห้อ...ดูเต๋าคชาแล้วเมื่อยมาก ยิ้มจนเมื่ออ่ะ ฟินสุดๆ 5555
    #41
    0
  24. วันที่ 28 สิงหาคม 2554 / 13:03
    คิดเหมือนกันแต่ไม่ยอมบอกกัน เศร้าอ่ะ T_T
    #40
    0
  25. วันที่ 27 สิงหาคม 2554 / 23:51
     มันเศร้า แบบน่ารักดี(แกจะเอายังไงเนี่ย)
    แต่งออกมาอีกนะคะ จะรอค่ะ
    #39
    0