คัดลอกลิงก์เเล้ว

เล่ห์พรหมร้อยรัก | Love angels bring

สาวห้าว หนุ่มเหวี่ยง สาวหวาน หนุ่มสุดเริ่ด เทวดากะโหลกกะลา นางฟ้าสุดเป๊ะ ถ้าไม่ใช่พรหมลิขิต ความรักของพวกเขาจะร้อยเข้าหากันได้ไหม

ยอดวิวรวม

3,482

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


3,482

ความคิดเห็น


21

คนติดตาม


42
จำนวนโหวต : 0
จำนวนตอน : 70 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  28 ก.ย. 61 23:56 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

พบกับเรื่องราวความรักชุลมุนไปทั้งโลกและสวรรค์



นริศราเทวีเป็นนางฟ้าสวยงามตามท้องเรื่อง รับใช้บนสวรรค์มายาวนาน เฝ้าฝันถึงโอกาสที่จะได้บำเพ็ญบารมี จนมีวิมานเป็นของตัวเองสักหลัง 


สุนนท์เทเวศเป็นเทวดากะโหลกกะลา ที่ไม่รู้ว่าสวรรค์มีเทวดาแบบนี้ได้ยังไง

แต่ทั้งคู่กลับได้รับภารกิจสวรรค์ ที่มีบารมีจำนวนมากเป็นรางวัล




ดูเผิน ๆ พวกเขาไม่น่าจะรักกันได้สักนิด


วิชชุดา สาวแกร่งจนกรอบผู้ไม่เคยศรัทธาในความรัก กับองค์อินทร์ หนุ่มหล่อสุดเหวี่ยงรวยเวอร์ ผู้มีปมในใจ


อรณิช สาวโลกสวยที่หลงรัก ภูริทัต อยู่ข้างเดียว โดยที่เขา แสนจะเพอร์เฟ็ค หล่อ รวย แสนดี และอาจจะไม่เคยจำเธอได้ด้วยซ้ำ


และภารกิจของสองเทวา ดันต้องทำให้พวกเขารักกันให้ได้นี่สิ



ทั้งคนทั้งเทวาไม่รู้หรอกว่า ยังมีอะไรรอพวกเขาอยู่เบื้องหลัง

ในเมื่อนี่คือ 'เล่ห์' ที่พรหมวางไว้



เนื่องจากความเงือกของเราเอง เรากะว่าจะลงทีละนิดละหน่อย กลางสัปดาห์สักรอบ วันหยุดสักรอบละกันนะคะ

อ่านแล้วชอบไม่ชอบยังไง ทิ้งเม้นไว้ให้คลายเหงาบ้างน้าาา >0< 

สามารถติดตามข่าวสารพูดคุยกับนักเขียนได้ตามหน้าเพจข้างล่างเลย กด Like Page แล้ว อย่าลืมเลือก See first นะจ๊ะ จะได้ไม่พลาดทุกการติดต่อ 



t
b

สารบัญ อัพเดท 28 ก.ย. 61 / 23:56

บันทึกเป็น Favorite

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ดารากร (นารดา) จากทั้งหมด 12 บทความ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

21 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 29 กันยายน 2561 / 21:31
    รอติดตามนิยายของไรท์อยู่นะคะ
    #21
    0
  2. วันที่ 27 กันยายน 2561 / 21:11
    ขอบคุณค่ะไรท์ที่กลับมาอัพจนจบ
    #20
    1
    • #20-1 (@this-is-eern) (จากตอนที่ 69)
      27 กันยายน 2561 / 22:48
      ขอบคุณค่ะ ไม่มีคุณ หน้านิยายก็เหงาเช่นกัน
      #20-1
  3. วันที่ 25 กันยายน 2561 / 20:30
    จะจบล๊าววววว เศร้าาาาา
    #19
    0
  4. วันที่ 22 กันยายน 2561 / 21:04
    น่าสงสารสุนนท์เวศ เศร้า
    #18
    1
    • #18-1 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 67)
      22 กันยายน 2561 / 21:10
      อาจจะเหมาะควรดีแล้วก็ได้ &#128522;
      #18-1
  5. วันที่ 21 กันยายน 2561 / 21:06
    สนุกมากกกกก
    #17
    1
    • #17-1 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 66)
      21 กันยายน 2561 / 22:19
      คนอ่านน่ารักที่สุด
      #17-1
  6. วันที่ 9 กันยายน 2561 / 04:51
    ไม่เป็นไรค่ะไรท์ ขอแค่อัพ
    #16
    1
    • #16-1 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 59)
      9 กันยายน 2561 / 08:59
      เนื้อเรื่องใกล้จบล้าว ต้นฉบับยังปั่นยู้ อดทนหน่อยน้าาา
      #16-1
  7. วันที่ 5 กันยายน 2561 / 08:47
    สั้นจังเยยยย แฮะๆ แบบว่ารีสโลภอ่ะ
    อยากอ่านๆๆๆ
    #15
    1
    • #15-1 (@this-is-eern) (จากตอนที่ 56)
      5 กันยายน 2561 / 22:21
      ค่อย ๆ ลง จะได้จบช้า ๆ (ความจริงคือก็ยังเขียนไม่จบนะ)
      #15-1
  8. วันที่ 1 กันยายน 2561 / 21:17
    ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ ที่กลับมาเขียน
    #14
    1
  9. วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 07:41
    ขอโทษนะคะ ขอแสดงความคิดเห็นส่วนตัวค่ะในฐานะนักอ่าน
    ชอบนิยายเรื่องนี้ค่ะชอบมาก ชอบขนาดที่ว่าข่อนคอดไรท์ที่หายไปนาน คอยเข้ามาดูมาส่องตลอด
    ชอบทุกตัวละครที่ไรท์รังสรรค์ขึ้นมาพยามติดตามทั้งที่เวลาในแต่ละวันแทบจะไม่มีให้พักผ่อนขอแค่ให้ได้อ่านเรื่องที่ชอบ ถ้าถามว่าโกรธมั๊ยโกรธค่ะ อย่างว่าค่ะ เห็นแก่ตัวกลัวไม่ได้อ่าน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเข้าใจในการตัดสินใจของไรท์คะ ขอบคุณคะที่แต่งนิยายดีๆให้รีดได้อ่านแม้จะไม่จบก็เถอะ
    #13
    1
    • #13-1 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 53)
      13 พฤษภาคม 2561 / 08:16
      ต้องขออภัยที่ทำให้ผิดหวังค่ะ
      #13-1
  10. วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 21:15
    ไม่นะ ฟ้าคงไม่ได้ชอบคุณทัตใช่ไหมม
    #12
    2
    • #12-1 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 20)
      10 พฤษภาคม 2561 / 21:55
      ผู้ชายเก่ง แสนดี เป็นที่ต้องการของตลาดไง ^^
      #12-1
    • 10 พฤษภาคม 2561 / 21:57
      โธ่ ไรท์อย่าทำกับเค้าแบบนี้สิคะ สงสารอ้อน บทน้อยเหลือเกินนน
      #12-2
  11. วันที่ 2 เมษายน 2561 / 21:59
    จุ๊กกรู๊.....
    #11
    1
    • #11-1 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 41)
      2 เมษายน 2561 / 22:59
      อันนี้คือส่งเสียงใช่ไหมคะ? เง้อ...
      #11-1
  12. #10 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 15:45
    เจอชุดพระเอกเข้าไป เรานี่อึ้งเลย OoO
    #10
    1
    • #10-1 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 2)
      24 มีนาคม 2561 / 20:03
      ลองเปลี่ยนแนวบ้างไรบ้าง
      #10-1
  13. #9 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 15:40
    น่าสนใจดีค่ะ ว่าแต่ความซวยมาเยือนนางเอกแล้ว
    จะได้ทำงานใช้หนี้มั้ยนี่ 

    ปล. paragraph บนสุดลืมคำว่า ถอน รึเปล่าคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 มีนาคม 2561 / 16:14
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 24 มีนาคม 2561 / 16:14
    #9
    0
  14. #8 ItsFreakingCool,man! (@Ariana_za555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:57
    คาแรคเตอร์ตัวละครแต่ละตัวมีเอกลักษณ์ดีนะ ทำให้เรื่องดูมีสีสันมากเลยแหละ
    ถึงแม้จะเป็นปมปัญหาเล็กๆ แต่ก็ดูเหมือนมีอะไร 
    ชอบวิชชุดาอ่ะ นางฮาดี ><
    #8
    0
  15. #7 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:43
    โค้ชนิยายมาอีกตอนแล้วนะคะ
    #ต้องขออภัยที่มาช้าไปหนึ่งวัน
    #พอดีไม่สบายนิดหน่อยค่ะ
    #เลยไม่มีอารมณ์วิจารณ์งานใคร

    ผู้เขียนบรรยายดีนะคะ
    ออกจะใช้ภาษาได้สละสลวย แต่จะมีบางจุดที่ใช้คำเชื่อมซ้ำ
    จนทำให้อ่านแล้วสะดุด แต่ประโยคโดยรวมก็ยังถือว่าสวยอยู่

    แต่เราน่าจะติดอ่านนิยายแปลที่เขาบรรยายกิริยาท่าทางลึกกว่านี้
    เราเลยยังรู้สึกว่า เวลาอ่านเรื่องนี้แล้วมันยังขาดอารมณ์ร่วมอีกนิดหน่อย
    ซึ่งการบรรยายฉากของวิชชุดา กับ ฉากของแม่นิด
    มันต่างกันตรงที่ ฉากของแม่นิด 'มันมีเรื่องราวน้อยกว่า'
    กิริยาท่าทางของแม่นิดที่ท่านบรรยาย ต่อให้ไม่ละเอียด มันก็เอาอยู่
    แต่พอมาเป็นฉากของวิชชุดา 'มันจะมีเรื่องราวมากกว่า'
    พอบรรยายออกมาเท่านี้ (เท่าที่ท่านบรรยายอะคะ)
    มันเลยรู้สึกว่าละเอียดไม่พอ

    ไม่รู้ท่านเข้าใจประเด็นที่เราจะสื่อไหม
    เราจะลองยกตัวอย่างง่ายๆ ก็คือ
    ฉากแม่นิด แม่นิดเพียงแค่เดินอยู่ แล้วพ่อนนท์มาขวาง
    แล้วตัดกลับมาที่ตอนเข้าเฝ้าเทพ (จำชื่อไม่ได้แล้ว) 555
    มันเลยรู้สึกว่า 'บทบรรยายมันพอดีกับเรื่อง'
    เพราะบทแค่นั้นไม่จำเป็นต้องใส่รายละเอียดเยอะ

    แต่พอมาบทของวิชชุดา
    ตั้งแต่เดินเข้าโรงแรม เข้าสัมภาษณ์งาน เดินมาชนแจกัน
    มีเรื่องกับพระเอก จนตัดกลับมาที่สองอาทิตย์ให้หลัง
    ช่วยแม่สับหมู (จุดนี้ ถ้าไม่อ่านถึงบรรทัดนี้ จะไม่รู้เลยว่านางเอกกำลังช่วยแม่สับหมู)
    เพราะบรรทัดก่อนหน้าไม่ได้กล่าวถึง
    ท่านเพียงแค่กล่าวถึงว่าแม่วิชชุดากำลังเปรียบหน้าตาแม่กับตัวเอง

    ซึ่งในมุมของนักอ่าน
    มันคิดได้หมดแหละว่านางเอกกำลังนั่งอยู่ นอนอยู่ หรือทำอะไรอยู่ก็ได้
    เพราะแค่เสียงสับหมู มันไม่ได้แสดงให้รู้ว่าวิชชุดาเป็นคนสับ
    ใครจะสับก็ได้ และวิชชุดาก็แค่ได้ยินเสียง
    จนกระทั่งอ่านถึงจุดที่แม่ทัก คนอ่านเลยเพิ่งรู้ว่าอ่อ
    เสียงสับหมูนะ ยัยวิชชดุดาเป็นคนสับเอง

    ซึ่งตรงนี้มันไม่เคลียร์
    เราเลยบอกว่า ท่านบรรยายกิริยาท่าทางของฝั่งวิชชุดาน้อยกว่าที่ควรจะเป็น
    ด้วยบทของวิชชุดาที่ค่อนข้างเยอะ แต่ท่านเล่าเท่ากับบทของแม่นิด
    รายละเอียดของเนื้อหากับจำนวนฉากเลยไม่สัมพันธ์กัน

    กลายเป็นบทของแม่นิดโอเค
    แต่บทของวิชชุดากลับยังขาดอารมณ์ร่วมอีกเล็กน้อย

    ลองอ่านทวนดูนะคะ
    #7
    2
    • #7-1 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 5)
      11 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:47
      เจอคุณเป็นคนแรกที่บอกว่า เราบรรยายน้อยไป เฮอะ ๆ แต่น่าคิดนะคะ ไว้จะค่อย ๆ ปรับ
      ถ้าคิดจะส่งสนพ.สงสัยได้แก้กันชุดใหญ่เลย
      #7-1
    • #7-2 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 5)
      11 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:36
      เอายังไงดี
      เราไม่ได้หมายความว่าท่านบรรยายน้อยนะคะ

      แต่เราหมายถึงความสัมพันธ์ระหว่างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
      กับการบรรยายถึงเหตุการณ์นั้นๆ

      ถ้าการบรรยายสภาพแวดล้อม
      สภาพตัวบ้าน แบคกราวน์ของฉาก ความรู้สึกนึกคิดของตัวละคร
      อันนั้นท่านบรรยายเยอะ เยอะจนละเอียดเลยค่ะ

      แต่ที่เราหมายถึง
      คือท่าทางของตัวละครที่แสดงออกในเหตุการณ์นั้นๆ
      อย่างตอนที่นางเอกสับหมู (รายละเอียดตรงนี้มันไม่เคลียร์)
      คนอ่านไม่มีทางรู้เลยว่านางเอกกำลังสับหมู่ จนกระทั่งอ่านมาถึงบรรทัดที่ 27
      ทั้งๆ ที่นางเอกน่าจะสับหมูอยู่ตั้งแต่บรรทัดแรก

      คือการกระทำของนางเอกเยอะ
      แต่ท่านบรรยายการกระทำของนางเอกน้อยกว่าบทที่นางเอกได้รับ
      มันเลยยังรู้สึกขาดๆ

      ส่วนดิน ฟ้า อากาศ ความรู้สึกนึกคิด นั้นละเอียดดีแล้วค่ะ

      ปล. ชี้แจงไป ชี้แจงมา เราก็ยังไม่แน่ใจว่าท่านเข้าใจในสิ่งที่เราจะสื่อหรือเปล่า
      #7-2
  16. #6 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:25
    มาอีกแล้วกับโครงการโค้ชนิยาย
    มากันวันต่อวันกันเลยทีเดียว
    ไม่ใช่อะไรหรอก แค่รู้สึกว่ามันคืองานชิ้นหนึ่งที่เราเป็นคนเริ่ม
    พอมันไม่เสร็จเลยรู้สึกค้างคา แต่จะให้อ่านรวดเดียวจบ
    ก็คงไม่เป็นอันทำอะไรเหมือนกัน (อิอิ)

    ..

    พอมาถึงพาร์ทสอง
    แล้วเปิดด้วยสองสาววิชชุดากับอรณิช
    ก่อนจะตัดกลับมาที่แม่นิดกับพ่อนนท์
    ทำให้อ่านแล้วฟิลมันกระโดดคะ
    ซึ่งส่วนตัวเรา เราไม่ชอบอะไรแบบนี้ เราไม่ค่อยชอบบทบรรยาย
    ที่เปลี่ยนมุมคนเล่าไปมาในบทเดียวกัน
    อย่างที่ให้เหตุผลแล้วว่ามันทำให้ฟิลลิ่งกระโดดไปมา

    อย่างเช่น
    เรากำลังอินกับความกะล่อนของพ่อนนท์
    แล้วบทมันตัดกลับไปที่วิชชุดา เราก็จะรู้สึกว่า 'อะไรหว๊าาา'
    แม่วิชชุดา หล่อนโผล่มาขัดจังหวะทำไม

    สำหรับเรานะคะ
    ถ้าเราเป็นผู้เขียน (จำได้ว่าท่านเคยบอกว่ามีปัญหากับการเปิดเรื่อง)
    เราจะเปิดเรื่องด้วยภาระกิจของพระตรีมูติ
    ที่มอบหมายงานให้แม่นิดกับพ่อนนท์ไปจับคู่ 4 มนุษย์ชายหญิง
    เพราะภารกิจนี้คล้ายจะเป็นเมนหลักของเรื่อง

    เราจะเปิดด้วยบทนี้แบบบังๆ เลย
    หาอะไรมาเล่นให้เนื้อเรื่องมันรู้สึกลุ้นระทึก
    สามารถจับคนอ่านได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เปิดอ่าน
    หรือถ้าอยากได้แนวแบบฟิลกู้ดด 
    เราจะเปิดให้มันละมุน
    ด้วยบทของแม่นิดกับพ่อนนท์
    (แต่รู้สึกจะเปิดให้ละมุนไม่ค่อยได้ เพราะพ่อนนท์กะล่อน) 555+

    ซึ่งการเปิดด้วยบทของแม่นิดกับพ่อนนท์
    แล้วจะยัดวิชชุดากับอรณิชเข้ามาตอนที่ทั้งสองมาขอพร
    ก็สามารถเล่าได้ในมุมมองของพ่อนนท์ ไม่ก็แม่นิดที่นั่งมองอยู่
    โดยไม่ต้องตัดไปเล่าในมุมของวิชชุดาให้ฟิลมันกระโดดไปมาแบบนี้ได้

    ..

    แล้วถ้าเป็นเรา
    เราจะยกบทที่หนึ่ง 'แรกพบ' มาเป็นบทที่สอง
    ต่อมาจากบท 'ภารกิจสวรรค์'
    เพราะในความคิดของเรา เราว่ามันน่าจะสนุกกว่านี้

    แต่ทั้งหมดทั้งมวลที่เสนอแนะไป
    มันเป็นเพียงแค่ความคิดเห็นส่วนตัวของเราเท่านั้น
    ส่วนท่านพอใจที่เขียนแบบไหน อันนี้ก็แล้วแต่ท่านเลยค่ะ

    เจอกันใหม่ตอนหน้าเน้อ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:30
    #6
    1
    • #6-1 คาระ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 4)
      9 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:30
      รับไว้พิจารณาค่ะ
      #6-1
  17. #5 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:38
    มาติดๆ กับโครงการโค้ชนิยาย
    ...
    #ไหนบอกว่าอาทิตย์หน้า (ฮา)
    #แค่ว่างนะคะ
    ..
    อ่านบทนี้แล้วชอบนะคะ
    ไปๆ มาๆ คู่เทวดานางฟ้ากลับน่ารักกว่าคู่ 'พระนาง' เสียอีก
    ชอบการบรรยายของบทนี้ค่ะ มันสวยแบบเหมาะกับบทบาทของตัวละคร
    ดูผู้เขียนจะถนัดบรรยายแนวนี้มากกว่านะคะ
    #หรือคิดไปเอง (ฮา)
    ..
    บทนี้ก็ไม่มีอะไรจะตินะคะ
    คือมันดูดีแล้ว เหมาะสมแล้ว สละสลวยแล้ว
    แต่ติดเรื่องการใช้สรรพนามที่หลุดบ้างของแม่นิด
    บางทีใช้ข้า บางทีใช้ฉัน อ่านแล้วมันสะดุดนิดๆ หน่อยๆ
    ..
    บทนี้คืออ่านแค่พาร์ทแรกก่อนนะคะ
    อยากจะทยอยอ่านมากกว่า
    เพราะอ่านรวดเดียวจบ
    บางทีตอนวิจารณ์จะลืมรายละเอียดจากพาร์ทแรกไปบ้าง

    สู้ๆ นะคะ

    #5
    1
  18. #4 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:08
    ก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติมมากจากตอนที่แล้วนะคะ แต่หลุดเรื่องการใช้สรรพนามอีกแล้วค่ะ เวลาวิชชุดาพูดกับเพื่อน มีครั้งหนึ่งที่แทนตัวว่า "ฟ้า" แล้วก็อีกครั้งแทนตัวว่า "ฉัน"

    ชอบที่เปิดเรื่องมามีตัวเอกมาทั้งสองตัว แล้วก็มีเรื่องขัดแย้งทันที ทำให้น่าติดตามค่ะ

    อ้อ... ตอนบรรยายองค์อินทร์ว่า มี "ริ้วรอยกร้าน" อันนี้ฟังดูไม่น่าดูเลยค่ะ ไม่แน่ใจว่าไรท์ตั้งใจหรือเปล่า 

    ส่วนตัวไม่ค่อยชอบนางเอกขี้โวยวายค่ะ แล้วตอนที่โต้เถียงกันดูยืดเยื้อไปนิด ด่ากันวกไปวนมาเหมือนไม่รู้จะพูดอะไร หวังว่าตอนต่อ ๆ ไปจะมีมุมน่ารัก ๆ ของนางเอกกับพระเอกนะคะ :)
    #4
    1
    • #4-1 เธเธฒเธฃเธฐ (@this-is-eern) (จากตอนที่ 2)
      8 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:26
      จริง ๆ ก็ส่องสรรพนามอยู่นะคะ แต่ก็หลุดจนได้
      ตามอ่านไปเรื่อย ๆ เน่อ
      #4-1
  19. #3 anolindee (@anolindee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:45
    มาจากโครงการโค้ชนิยายนะคะ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะทำหน้าที่ได้ดีหรือเปล่าในเมื่อยอดวิวกับยอดfavของคุณเยอะกว่าเรามาก 555

    ชอบบทนำที่ว่ามีเทวดานางฟ้าที่คอยบงการชีวิตรักของวิชชุดาค่ะ น่าสนใจดี แต่ในเมื่อเกริ่นมาแบบนี้แล้วก็จะทำให้เราหวังว่าจะได้เห็นบทบาทของเหล่าเทวดานางฟ้ากับการคอยจุ้นเรื่องของคนบนโลก (ซึ่งอาจจะมี เพราะเพิ่งอ่านบทแรกเอง :))

    ภาษาของพวกเทวดานางฟ้าฟังดูโมเดิร์นไปนิดนะคะ (แต่ก็ไม่แน่ใจว่าควรพูดกันยังไง) นางฟ้าเหมือนจะใช้สรรพนามผิดนิดหนึ่งด้วย ตอนหนึ่งเรียกแทนตัวเองว่า "ฉัน" ส่วนอีกตอนกลายเป็น "ข้า" ไป

    ส่วนตอนนี้... ชอบที่อ่านเข้าใจง่าย อ่านได้เรื่อย ๆ ค่ะ บทบรรยายกระชับ ไม่ยืดเยื้อ (เหมือนเรา) 

    เรื่องการพูดการจาของวิชชุดา ฟังเหมือนไม่ค่อยตั้งใจ ไม่ค่อยอยากได้งาน แล้วก็ไม่แน่ใจว่าการใช้แทนตัวเองว่า "หนู" จะดีหรือเปล่า (ส่วนตัวคิดว่าฟังดูไม่ค่อย professional แต่เราเองก็ไม่ได้อยู่เมืองไทยนานมากแล้ว บางทีเดี๋ยวนี้คนสมัครงานก็อาจจะพูดจากันแบบนี้ตอนสอบสัมภาษณ์ก็ได้ ไม่ทราบจริง ๆ ค่ะ)

    ยายคนสัมภาษณ์ก็เหมือนจะหลุดคาแรกเตอร์นิดนึง ตอนแรก ๆ พูดห้วน ๆ ไม่มีคะขา แต่มาตอนหลังใช้ "นะคะ" เลยสะดุ้งนิดนึง

    เดี๋ยวต่อตอนที่ 1 (2) นะคะ

    #3
    0
  20. #2 ♣ M E E . R ♣ (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:13
    มาจากโครงการเป็นโค้ชในนิยายให้กันและกันนะคะ
    ต้องออกตัวก่อนว่าเราไม่ใช่นักวิจารณ์
    ทุกคำที่เขียนในนี้ เป็นความเห็นของนักอ่านคนหนึ่งเท่านั้น
    หากมีถ้อยคำใดที่ทำให้คุ้นเคืองก็ต้องขออภัยด้วยค่ะ
    ..
    ..
    บทแรกมาแบบสั้นๆ แต่ก็พอเพียงสำหรับเปิดเรื่องค่ะ
    เท่าที่อ่านดู เรารู้สึกว่าท่านพยายามใช้คำให้กระชับ
    ทำให้ตัดทอนคำเชื่อมบางจุด จุดที่ควรใส่
    ทำให้อ่านแล้วรู้สึกไม่ค่อยลื่นไหลนัก

    อีกอย่าง
    ท่านบรรยายสภาพแวดล้อมของโรงแรมอย่างละเอียด
    แต่กลับบรรยายกิริยาท่าทางของนางเอกแค่เพียงน้อยนิด
    ทำให้เวลาอ่านแล้วไม่ค่อยอินกับตัวละครเท่าไร

    อีกประเด็นหนึ่งที่อยากพูดก็คือ
    การเปิดเรื่องของท่านยังไม่มีเบ็ดเกี่ยว
    การที่ท่านเปิดตัวพระเอก ทำให้ พระ-นาง มีเรื่องโต้เถียงกัน
    ยังไม่น่าสนใจจนทำให้คนอ่านอยากเปิดอ่านบทที่สอง
    แต่ก็ถือว่าเปิดเรื่องได้ดีในระดับหนึ่ง
    หากเจอคนอ่านที่ไม่ได้มาตรฐานสูงเช่นเรา
    ก็ถือว่าเปิดเรื่องได้ดีค่ะ
    ลองอ่านทวนดูนะคะ

    ตอนต่อไปขออนุญาติเป็นอาทิตย์หน้านะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:15
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:27
    #2
    0
  21. #1 nunpanu (@nuntapun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 12:41
    คู่มวย มากกว่า คู่รัก ต้องใช้มนตืคาถาแล้วละ อิๆๆ
    #1
    1