คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

1,036

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


1,036

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


36
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  12 เม.ย. 60 / 15:18 น.
นิยาย Dessert for Daughter (Hannibal Fanfiction) Dessert for Daughter (Hannibal Fanfiction) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Writer's talk

    มันมาอีกแล้วค่ะกับฟิคHannibal ฮออออลลลล เลิกชิบคู่นี้ไม่ได้จริงๆนะ ยิ่งเห็นโมเมนต์สัมภาษณ์ของลุงแมดส์ยิ่ง....อ่าส์ ตายอย่างสงบค่ะ//แถมแกอ่อยไปทั่วจักรวาล วันก่อนก็อ่อยคุณเบน ตอนที่สัมภาษณ์ Rouge One

    ไรต์เตอร์ร่วมกิจกรรม #seriesweekly ในทวิตเตอร์นะ ถ้าใครสนใจหรืออยากร่วมกิจกรรม ขออัญเชิญมาที่แอค @seriesweekly กันเนอะ~

เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 เม.ย. 60 / 15:18




"แน่ใจนะว่าไม่ต้องการความช่วยเหลือ?" ชายร่างสูงใบหน้าเกลี้ยงเกลายืนกอดอกพิงวงกบประตูอยู่ห่างๆ เว้นระยะให้เพื่อนชายที่กำลังนั่งเคร่งเครียดอยู่กับตำราอาหารบนโซฟาไม่ไกลจากนั้น



    'ฮันนิบาล' เลียริมฝีปากเล็กน้อย ขณะที่'วิล'เพ่งสายตาอยู่กับตัวอักษรเล็กๆหลายต่อหลายประโยคบนหน้ากระดาษ 'การทำเค้กสำหรับผู้เริ่มต้น' มีรายละเอียดไม่มากและไม่น้อยเกินไป สามารถเข้าใจง่าย แต่สำหรับคนที่ทำแต่ข้าวผัดและไข่ดาวเป็นอาหารหลักแล้ว ส่วนผสมพวกนี้เหมือนหนังสือที่เขียนด้วยอักษรโบราณ ที่คนอย่างเขาจะไม่สามารถเข้าใจมันได้



    ผมที่ถูกหวีและจัดทรงไว้อย่างดีของชายวัยห้าสิบต้นๆ สะท้อนแสงสว่างจากหลอดไฟบนเพดานห้องเมื่อขยับตัว เส้นผมที่มีสีขาวไม่ได้ทำให้ดูแก่แม้แต่น้อย ยิ่งช่วยทำให้ดูมีประสบการณ์ชีวิตและพึ่งพาได้มากยิ่งขึ้น 



    โล่ห์รางวัล 'USA Sexiest Doctor 2016 สาขา จิตแพทย์' ตั้งอยู่ภายในห้องนั่งเล่นนั้นเอง มันคือความภาคภูมิใจและความสนุกเล็กน้อยในชีวิตของการทำงานเช่นนี้...ถ้าไม่นับเรื่องทำอาหารกับปั่นหัวFBI 



    เขาปล่อยให้หนุ่มแว่นเคราดก ก้มหน้าก้มตากับหนังสือต่อไป ขณะเท้าซ้ายชี้ไปทางห้องน้ำที่เป็นจุดมุ่งหมาย หวังให้สายน้ำชำระสิ่งสกปรกและความเหนื่อยล้าให้หายเป็นปลิดทิ้ง 



    วิลยังนั่งบนโซฟาตัวเดิม ท่านั่งเดียวกันกับเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน อาจมีอาการหงุดหงิดเล็กน้อยเนื่องจากขั้นตอนการทำอาหารมันยุ่งยากเกินไปสำหรับเขา...แต่ไม่ใช่กับฮันนิบาลแน่นอน



    ชายวัยกลางคนรู้ว่าอีกไม่นานเพื่อนชายของเขาจะต้องเอ่ยปากขอความช่วยเหลือในการทำขนมหวานครั้งนี้อย่างแน่นอน แต่ด้วยความดื้อรั้นที่มีอย่างเต็มเปี่ยม และศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายที่คำคอทำให้ไม่กล้าพอที่จะขอให้สอนวิธีการใช้เตาอบจากจิตแพทย์คนสนิทสักนิด



    ทางเดินโล่ง สบายตาทำให้รู้สึกไม่อึดอัด ครั้นในยามที่มีผู้มาเยือนอยู่ร่วมชายคาด้วย มันถูกออกแบบสำหรับหนึ่งถึงสองคนเท่านั้น และแขกขาประจำที่มักจะมานอนที่บ้าน..ก็มาบ่อยเสียด้วย 



    ประตูห้องน้ำที่ฮันนิบาลกำลังเดินเข้าไปเป็นลักษณะของประตูกระจกแบบขุ่นมัว กลิ่นครีมโกนหนวดและสบู่เหลวตีขึ้นจมูกทันทีเมื่อย่างเท้าลงบนพื้นกระเบื้อง ความเย็นจากหยดน้ำเมื่อกระทบลงกับฝ่าเท้าถึงกับต้องสะดุ้ง อากาศเย็นลงในช่วงหัวค่ำ และจะยังไม่หยุดแค่นี้



'วิลลืมเช็ดเท้าหลังจากอาบน้ำ' 



    นี่คือความคิดที่ผุดขึ้นมาอย่างแรก แม้ว่าภายนอกนั้น'วิล เกรแฮม'ดูผิวเผินเหมือนกับชายวัยสามสิบกว่าๆทั่วไป แต่ภายใต้หนวดเครา ดวงตาแข็งทื่อหลังเลนส์แว่น กลับซ่อนความเป็นเด็กไว้มากอย่างไม่น่าเชื่อ เขาอาจจะเก่งเกินวัยเมื่อตอนยังเด็ก...นั่นทำให้เขาลืมบางอย่างที่ต้องปลูกฝังเช่น การพับผ้าห่มหลังตื่นนอน หรือการเช็ดเท้าหลังจากอาบน้ำเป็นต้น



    ฮันนิบาลไม่ถือโทษสำหรับความผิดเล็กน้อยเช่นนี้ การที่วิลมานอนค้างที่บ้านก็เป็นอะไรที่อบอุ่นดี เหมือนกับว่าเขามีเด็กผู้ชายตัวน้อยที่ต้องคอยดูแลอีกหนึ่งคน



"เฮ้~ อย่าพังบ้านผมนะวิล" 



    เสียงอ่อนหนุ่มของชายวัยห้าสิบเอ่ยผ่านประตูด้วยความเอ็นดู มีไม่กี่ครั้งหรอกที่พ่อหนุ่มจิตหลอนจะยอมเข้าครัวเองเพื่อทำอาหาร



    พรุ่งนี้คือวันเกิดของ'อบิเกล ฮอบส์' นั่นคือเหตุผลว่าอะไรดลบันดาลใจให้วิลลงมือทำเค้กด้วยตัวเอง สำหรับชายทั้งสองคนนี้แล้ว เธอคือคนที่สำคัญ...เหมือนลูกสาวที่ต้องช่วยกันดูแล



    ไม่มีเสียงตอบกลับแม้แต่น้อย เจ้าบ้านที่เคยเลือกจะผ่อนคลายความเหนื่อยล้าด้วยการอาบน้ำอุ่น ต้องเดินออกจากห้องน้ำเสียดื้อๆ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าทุกอย่างปลอดภัย รวมถึงเพื่อนชายคนสนิทด้วย



    ภาพตรงหน้าคือชายคนหนึ่งกำลังเพิ่งคู่มือการใช้เตาอบ มันถูกเก็บไว้อย่างดีพร้อมกับคู่มืออุปกรณ์ไฟฟ้าทั้งบ้านในลิ้นชักใต้โทรทัศน์



"ทำอะไรอยู่หรอ?"



    คนถูกถามแสดงออกโดยการเบะปากเล็กน้อย ขณะอ่านคู่มือ ฮันนิบาลรู้ว่านั่นหมายถึงอะไร



"ผมใช้เตาอบไม่เป็น...ผมทำเค้กไม่เป็น...ช..ช่วยหน่อยสิ คุณหมอเลคเตอร์" หน้าตาซื่อๆส่งสายตาอ้อนวอนขอความเหลือจากเจ้าของบ้าน 



'...เด็กชายของผม...'



    หนังสือที่วางอยู่ไม่ไกลกางหน้าออก เผยให้เห็นรูปเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่ม จากจินตนาการของคนชอบทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจ กลิ่นหอมเนยและความหวาน ตลบอบอวลอยู่ในจมูกทั้งเวลาหายใจเข้าและออก ปลายลิ้นสัมผัสได้ถึงความนิ่มบนเค้ก



    ถ้าปล่อยให้วิลทำอาหารคนเดียวมีหวังอบิเกลต้องประหลาดใจกับเค้กหน้าตาประหลาดแน่นอน มีด้วยหรือที่คนอย่างฮันนิบาลจะใจร้ายใจดำปล่อยให้ความตั้งใจของเพื่อนจะต้องเสียเปล่าเพียงเพราะไม่มีประสบการณ์ด้านอาหาร



"ผมคงต้องเลื่อนการอาบน้ำออกไปก่อนสินะ"



คุณหมอยิ้มกว้าง ถูฝ่ามือทั้งสองข้างเตรียมตัวเข้าครัวอย่างเต็มที่



THE END

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ N. Wong จากทั้งหมด 33 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 อิอิย์
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 19:59

    น่ารักกกกกกกก คูมหมอหล่อวิลก็น่าฟัด งื้ออออออออ ขอยคุณที่แต่งให้อ่านค่ะ

    #5
    0
  2. วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 14:22
    รอออออ
    #4
    0
  3. #3 Ori_zamaa (@himawari-san1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 15:52
    ต่อเถอะค่ะ plssss ไรท์ แง้ ชอบความเป็นเด็กของวิล ฮรุก หมอก็นะ แง้
    #3
    1
    • #3-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 1)
      27 กรกฎาคม 2560 / 20:08
      ไม่ต่อวววว ไรต์เตอร์ขี้เกียจมากกก//แต่ชิปคู่นี้หนักจริงๆค่ะ
      #3-1
  4. วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 22:29
    ลั่นชื่อรางวัลค่ะไรต์ 5555 
    #2
    1
    • 19 มิถุนายน 2560 / 07:31
      บันเทิงที่สุดในฟิคแล้วค่ะ55555
      #2-1
  5. วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 11:37
    แต่งต่อนะค่าาาา
    #1
    1
    • 27 พฤษภาคม 2560 / 15:50
      ขี้เกียจจริงๆค่ะ ฮรืออออออ
      #1-1