คัดลอกลิงก์เเล้ว

รัก ณ มหานคร

อุตส่าห์หนีการคลุมถุงชนมาเป็นบาริสต้าในย่านสุดชิคอย่างเกาะรัตนโกสินทร์ทั้งที แทนที่จะได้ฝึกวิชา hipster 101 กลับต้องมาปวดหัวกับผีคุณชาย รักครั้งแรก และเจ้าของร้านหน้านิ่งผู้แสนจะลึกลับ

ยอดวิวรวม

64,738

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


64,738

ความคิดเห็น


615

คนติดตาม


473
เรทติ้ง : 97 % จำนวนโหวต : 4
จำนวนตอน : 13 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  27 มิ.ย. 62 / 14:24 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




“รู้หรือเปล่าว่ารอบพระอุโบสถมีครุฑยุดนาคทั้งหมดเท่าไหร่”

“ไม่รู้ค่ะ”

“ลองนับดูไหม”

ขวัญข้าวขมวดคิ้วเล็กน้อย สงสัยว่าเขาอยากให้ทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร แต่เมื่อมองไปตามแนวระเบียงทางเดินรอบพระอุโบสถ ซึ่งประดับด้วยครุฑยุดนาคจำนวนมากจนแทบจะนับไม่ถ้วน ก็เกิดอยากลองเดินนับดูเหมือนกัน

หญิงสาวออกเดินนำหน้าไปตามระเบียงพระอุโบสถ สีหน้าแววตาแน่วแน่ ตั้งใจนับอย่างใช้สมาธิ หารู้ไม่ว่าคนที่เดินทอดน่องตามอยู่ห่างๆ นั้น กำลังมองแผ่นหลังและปลายผมหางม้าของเธออย่างเพลิดเพลิน สลับกับยกกล้องถ่ายรูปขึ้นมาถ่ายทุกอากัปกิริยาของเธออย่างไม่รู้เบื่อ

“เรียบร้อยค่ะ! ทั้งหมด 112 ตัวใช่ไหมคะ” ขวัญข้าวถามพร้อมยิ้มอย่างมั่นใจ เมื่อเดินนับจนครบรอบ

“ไม่รู้สิ พี่ก็ไม่เคยนับเหมือนกัน”

คำตอบกวนๆ พร้อมเสียงหัวเราะของเขาทำให้ขวัญข้าวขมวดคิ้วหน้ายุ่งอย่างไม่เข้าใจ แต่เมื่อต่อมาเขาเฉลยว่าคำตอบของเธอนั้นถูกต้องแล้ว หญิงสาวก็ถึงกับยิ้มกว้างด้วยความภูมิใจ  

รอยยิ้มของเธอ ทำให้ชายหนุ่มเผลอยิ้มตาม ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปี รอยยิ้มของขวัญข้าวก็เปรียบเหมือนแสงอาทิตย์ที่สว่างสดใสในใจของเขาเสมอ

ถ้าเป็นไปได้ เขาเองก็อยากหยุดเวลาเอาไว้ตรงนี้ ในโลกที่มีเพียงเขากับเธอเท่านั้น... แต่ในเมื่อทำอย่างนั้นไม่ได้ ก็ขอเก็บความทรงจำในช่วงเวลาที่ได้อยู่กับเธอเอาไว้ให้ได้มากที่สุดก็แล้วกัน


...........................................................................

อย่าลืมกดติดตามเพจช่อม่วงกันนะคะ :)



https://www.facebook.com/Pailinnapat

ฝากe-bookด้วยจ้าาา
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTc0NzcyNyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjgxMzQ2Ijt9


I’m stuck in the dark
but you’re my flashlight




สารบัญ อัพเดท 27 มิ.ย. 62 / 14:24

บันทึกเป็น Favorite

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ช่อม่วง/ไพลินภัทร จากทั้งหมด 14 บทความ

บทวิจารณ์

2

นิยายที่มากกว่าความfeel good ละมุนเหมือนได้ดื่มกาแฟดีๆซักแก้ว

หลังจากอ่านกลิ่นแก้วทวิกาลจบ ก็เลยลองตามหาผลงานเรื่องอื่นของคุณไพลินภัทร แล้วก็มาเจอเรื่องนี้เข้า

เรื่องย่อไม่รู้จะเขียนยังไงดี ก็อปมาจากคำโปรยของไรต์เลยละกัน "เป็นบาริสต้าฝึกหัดใครว่าง่าย... ยิ่งถ้าร้านนั้นมีผีสาวหึงโหด กับผีคุณชายขี้เก๊กที่ไม่ยอมไม่ผุดไปเกิดด้วยแล้ว แล้วไหนจะคุณเจ้าของร้านสายซึน ที่ชอบมาทำให้หัวใจคนเพิ่งอกหักหมาดๆ ปั่นป่วนอีก"

ปกติเราเป็นแฟนนิยายย้อนอดีตอยู่แล้ว แต่รู้สึกได้ว่าเรื่องนี้แพทเทิร์นแตกต่างจากนิยายย้อนอดีตทั่วไปมาก อาจเป็นเพราะปมเรื่องเหตุการณ์ในอดีตเป็นแค่หนึ่งในหลายๆ ปม ไรต์ก็เลยมีวิธีการนำเสนอในรูปแบบที่ต่างออกไป ซึ่งทำให้เราไม่เบื่อ และรู้สึกเหมือนได้เดินทางไปพร้อมๆกับตัวละครเลย

ตัวละครในเรื่องนี้เยอะมากค่ะ ทุกตัวมีความเทา และมีปมเป็นของตัวเอง แต่ไรต์ก็มีความฉลาดในการให้air timeตัวละคร ทำให้เราไม่ลืมว่าตัวละครตัวนี้เคยออกมาแล้วนะ แล้วมีปมอะไรติดตัวมาด้วยบ้าง เรื่องนี้มีผีด้วยนะคะ แต่ไม่ได้น่ากลัวสยองขวัญมากมาย คนกลัวผี(อย่างเรา)อ่านได้สบายค่ะ

เรื่องภาษาไม่ต่างพูดถึง ดีอยู่แล้วจึงได้ตามมาจากเรื่องก่อน แต่เวอร์ชันในเด็กดีก็มีพิมพ์ผิดบ้าง แล้วก็มีการใช้คำซ้ำ แต่คิดว่าคงมีการแก้ก่อนตีพิมพ์อยู่แล้ว ส่วนแก่นเรื่องสารภาพว่ายังไม่แน่ใจว่าแก่นของเรื่องนี้คืออะไร เพราะคิดว่าไรต์ยังปล่อยปมไม่หมด และจากวิธีการเขียนในกลิ่นแก้วทวิกาล คิดว่าต้องมีการหักมุมแน่ๆ

อีกหัวข้อนึงที่ขอเสริมเข้ามา ขอปรบมือให้กับฉากในเรื่องค่ะ นิยายเรื่องนี้ใช้ฉากที่อิงกับสถานที่จริง อ่านแล้วรู้เลยว่าผู้เขียนต้องออกสำรวจภาคสนามแน่ๆ (เห็นในเพจชอบลงรีวิวทริปบ่อยๆด้วย) เลยรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันมีความเรียล พระนางประกอบอาชีพอยู่ที่นั่น ไม่ได้ยัดๆข้อมูลลงไปจนน่าอึดอัดเหมือนนิยายท่องเที่ยวบางเรื่อง ก็เลยทำให้ดูเรียลและน่าติดตามค่ะ

>>อ่านต่อ
1

ตกหลุมรัก ณ มหานคร

เราเข้ามาอ่านเรื่องนี้ด้วยความบังเอิญสุดจะบังเอิญเลยค่ะ อ่านเมื่อตอนที่ลงถึง 17 ตอนแล้ว (อ่านเมื่อราวกลางเดือน มิ.ย.) และยังไม่จบ คุณคนเขียนติดภารกิจซะก่อน เราก็อ่านแล้วค้างพอดี 555555555 แต่ก็ดีใจนะคะที่คุณคนเขียนกลับมาแล้ว จะเป็นกำลังใจให้ระหว่างรอจนถึงตอนที่ 40 เลยค่ะ ^_^

เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่เราชอบมากเลยค่ะ แอบตามเพจคุณคนเขียนด้วย ชบภาพที่ถ่ายมาก และธีมของเรื่องนี้ซึ่งคือการเล่าถึงสถานที่ต่าง ๆ บนเกาะรัตนโกสินทร์ ก็เป็นธีมที่เราชอบมากเลยค่ะ และคิดว่าเป็นธีมที่น่าจะทำให้คนอ่านอินกับเรื่องได้ง่าย เพราะเป็นสถานที่จริง และผู้เขียนก็เคยไปยังที่นั่นด้วยอารมณ์ของการไปท่องเที่ยว ฉะนั้นการบรรยายน่าจะสามารถบรรยายในมุมมองของการท่องเที่ยวได้ สร้างบรรยากาศแปลกใหม่พอสมควรเมื่อเทียบกับนิยายหลาย ๆ เรื่องที่ใช้สถานที่เป็นฉากเฉย ๆ บ้าง เป็นแกนของเรื่องบ้าง หรืออื่น ๆ ซึ่งจุดนี้ล่ะค่ะจุดสำคัญเลยที่เราอ่านต่อไปเรื่อย ๆ /////////// เนื้อหาก็น่าติดตาม มีหนักสลับเบา แถมรู้สึกสนุกเหมือนคอยตั้งคำถามในใจอยู่ตลอดว่า "ต่อไปจะได้ไปเที่ยวไหนอีกนะ" อยู่เรื่อยเลยค่ะ

เอาล่ะ อวยเกริ่นแล้ว อย่าให้เราเกริ่นยาวไปกว่านี้เลยค่ะ เดี๋ยวจะไกล ขอเข้าเรื่องดีกว่า
ต่อไปนี้คือคอมเม้นท์จากความเห็นส่วนตัวของเราล้วน ๆ ไม่อิงอะไรหรืออิงใครทั้งนั้น ไม่รู้จะเป็นประโยชน์มั้ยนะคะ ฮาาาาา จะพยายามเลี่ยงการสปอยล์ค่ะ

จากการที่เราไปตามอ่านเพิ่มเติมในแฟนเพจของคุณคนเขียน ทราบมาว่าชอบท่องเที่ยวเก็บภาพเล่าประสบการณ์ ซึ่งนั่นเองคงทำให้ได้ธีมของเรื่องที่เขียนออกมาแบบนี้แน่ ๆ จุดเด่นของเรื่องนี้เราว่าคือสถานที่ค่ะ เพราะคนเขียนเป็นสายท่องเที่ยวเก็บภาพเก็บข้อมูลอยู่แล้ว ทำให้การบรรยายถึงสถานที่เต็มไปด้วยความมีมิติ ภาพชัดเจน ข้อมูลชัดเจน อารมณ์ของการไปในที่นั้น ๆ ชัดเจน และยังทำให้ฉากในเรื่องไม่ได้เป็นเพียง "ฉาก" แต่กลับมีความสำคัญขึ้นมา จนถึงขั้นอาจทำให้คนอ่านมีความรู้สึกว่า "ต่อไปจะพาไปเที่ยวไหนอีกบ้าง" "ต่อไปจะเล่าถึงสถานที่ไหนอีกบ้าง" กลายเป็นสีสันอีกอย่างหนึ่งที่ทำให้อยากอ่านต่อ ประกอบกับการเล่าเรื่องที่สละสลวย เห็นภาพ ยิ่งทำให้มีความรู้สึกร่วมกับเรื่องได้มากยิ่งขึ้น ส่วนที่เป็นสาระความรู้คนเขียนก็เล่าได้ไม่สะดุดเลยค่ะ ตรงนี้เราชอบมาก เพราะหลายคนเล่าส่วนสาระแล้วมันมักเหมือนบรรยายวิชาการเกินไป แต่ของเรื่องนี้กำลังดี ไม่ดูยัดเยียดเลยค่ะ ดูเป็นการถามกันจริง ๆ ระหว่างตัวละคร ทั้งคนอ่านก็ได้ความรู้ด้วย ที่ไม่น่าเบื่อคงเพราะระหว่างเล่าสาระก็มีแทรกความคิดเห็นตัวละคร แทรกพฤติกรรม เช่น การไปยืนหลบร้อน (ซึ่งในสถานที่จริงก็หลบร้อนได้จริง ๆ และเราเองก็มักเคยไปยืนหลบร้อนตรงนั้นเหมือนกัน ที่วัดพระแก้ว 55555555) ให้เรื่องยังดูมีคนจริง ๆ อยู่ในนั้น อ่านแล้วเหมือนไปอยู่ในสถานที่จริง

นอกจากการเล่าถึงสถานที่แล้ว คนเขียนยังมีความสามารถการเล่าเรื่องให้หนักแน่นในบริบทนั้น ๆ ด้วยค่ะ สำนวนเล่าดี คำเรียบง่าย แต่เลือกสรรมาดี (โดยเฉพาะฉากผีสำแดงเดชเล่าได้ดีมากจนรู้สึกกลัวและตกใจจริง ๆ) นานๆที่มีวิเศษณ์ขยายวิเศษณ์บ้าง แต่ก็ไม่ซับซ้อนเกินไป บรรยากาศในเรื่องชัดเจน เพราะเสียงเพลงบ้าง การหวนรำลึกถึงความหลัง (บทบรรยายความหลัง) บ้าง แต่อยากให้ยกระดับการอธิบายเรื่องของอดีต (เรื่องของกรองกาญจน์) ขึ้นมาอีกระดับในช่วงต้น ๆ เรื่องจะดีมากเลยค่ะ เพราะตอนที่อ่านค่อนข้างจมมา เบามากจนไม่รู้สึกสลักสำคัญ โดยเฉพาะในตอนที่ 1

อย่างไรก็ตาม ในเรื่องการบรรยาย เรามีจุดที่อยากเสริมนิดนึงค่ะ ดังนี้
1) บางจังหวะดูตั้งใจที่จะบรรยายสถานที่มากเกินไป (เข้าใจว่าเคยไปเห็นที่จริง แล้วอยากเล่า) ทำให้เหมือนดูล้นไปนิดค่ะ อยากให้ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ เล่ามาทีละหน่อยก็ได้ ไม่เป็นไร คนอ่านยังอ่านต่อไปเรื่อย ๆ อยู่นะคะ
2) มีคำซ้ำในย่อหน้าเดียวกันอยู่หลายที่ การบรรยายซ้ำที่ทำให้ประโยคดูยาวไปก็เช่นกัน ลองอ่านทวนอีกรอบน่าจะแก้ไขได้ค่ะ
3) บางช่วงที่ต้องการนำเสนอการโต้ตอบไว จะตัดการบรรยายออกไปบ้างก็ได้ จะทำให้เรื่องไวขึ้น เพราะหากแทรกตลอด ในบางจังหวะก็รู้สึกว่าเรื่องยานเกินจำเป็นไปหน่อยค่ะ ทั้งที่ภาพพฤติกรรมบางอย่างคนอ่านสามารถนึกภาพได้ เพราะพอจะรู้นิสัยจากในบรรทัดก่อน ๆ หน้ามาบ้างแล้ว
4) ในช่วงต้นเรื่อง (ราว 2 ตอนแรก) ตัดฉากบ่อยไปจนแต่ละฉากสั้นเกิน ทำให้เกิดความรู้สึก "ยังไม่ทันจะรู้เรื่องอะไรเลย ไปซะแล้ว" และยิ่งคนที่ไม่เคยอ่านงานของคนเขียนมาก่อนอาจจะไม่ชิบกับสำนวนและวิธีเขียน ยิ่งส่งผลให้การตัดฉากนั้นทำให้สมองคนอ่านตามไม่ทันว่าตกลงใครเป็นใคร ยิ่งช่วงเปิดเรื่องด้วย ในบางจังหวะยิ่งต้อง "ใช้ความพยายามในการจำ" แทนที่จะ "ค่อย ๆ จำกันไปตามธรรมชาติ" ซึ่งดูฝืนน้อยกว่า หรือหากไม่อยากแก้เรื่องตัดฉาก จะใช้วิธีสลับเอาเรื่องส่วนเดียวกันมาเล่ารวดเดียวให้ช่วงนั้นยาวขึ้นก็ได้ค่ะ (อันนี้เสนอเฉย ๆ นะคะ) แล้วค่อยสลับไปอีกฉาก ลองลำดับใหม่ดี ๆ อาจจะดีขึ้นก็ได้ค่ะ อนึ่ง หลังจากที่ผู้อ่านคุ้นชินกับเรื่องราวและจดจำตัวละครได้แล้ว หลังจากนั้นจะตัดฉากตามความเคยชินอย่างไรก็ไม่น่าเป็นปัญหา หรืออีกทางที่เสนอคือเขียนแต่ละท่อนให้ยาวขึ้นอีกหน่อย

ตัวละครสำหรับเรา มีความมีมิติสูงนะคะ การพัฒนาของตัวละครลงตัวมากกับจังหวะการดำเนินเรื่อง มีการแสดงออกที่เป็นธรรมชาติ ไม่ดูเป็น "มนุษย์ตามมาตรฐาน" มีดีมีร้าย มีวิถีการคิดชัดเจน ใจดีมีขอบเขต มีแซวเล่น มีหวาดกลัว มีแปลกประหลาด ทุกอย่างทำให้ตัวละครดูมีมิติขึ้นมา พอ ๆ กับฉากในเรื่องซึ่งส่วนมากคนเขียนเคยไปที่นั่นมาจริง ๆ เรื่องนี้จึงดู "จริง" และเป็นธรรมชาติ กลมกลืน และไม่ดูปั้นแต่ง

ส่วนความสัมพันธ์ของขวัญข้าวและตัวละครที่เคยเกี่ยวพันกับเธอทั้งหมด ล้วนเป็นความสัมพันธ์ที่ค่อยเป็นค่อยไป แม้จะเคยเชื่อมโยงกันมาก่อน ทว่าก็มีช่วงที่ขาดจากกันไป จึงต้องมาเริ่มใหม่เกือบหมด กระนั้นก็ยังดำเนินเรื่องได้ดี ไม่ดูเร่งรีบ การพัฒนาความสัมพันธ์ดูเป็นธรรมชาติ พร้อมกับเรื่องที่ดำเนินไปเพื่อคลี่คลายปมต่าง ๆ ได้เหมาะเจาะลงตัวมากเลยค่ะ

อย่างไรก็ตาม เกี่ยวกับจังหวะการเปิดตัวตัวละครในบางจุด เรามีข้อคิดเห็นว่า การเปิดตัวตัวละครในเรื่องช่วงต้นดูปุบปับไปหน่อยนะคะ ปกติเวลาคนอ่านอ่านไปเรื่อย ๆ มักจะมีความคิดพื้นฐานคือ "เขาจะเล่าอะไรเกี่ยวกับ *ตัวละครเดิม (ที่พูดถึงไปก่อนนี้)* อีกบ้างนะ" ทีนี้ในตอนที่ 3 ที่จู่ ๆ กล่าวถึงภูวริศขึ้นมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ไม่มีใครนึกถึง ไม่มีใครกล่าวถึง เลยพางงขึ้นมา ตอนที่อ่านเรื่องของภูก็มีความรู้สึกว่า เขาเป็นใคร เป็นอดีตของสิบหรือเปล่านะ เดาไปเรื่อย ๆ แบบที่เกี่ยวข้องกับพี่สิบซึ่งเคยกล่าวถึงไปก่อนหน้า และผลท้ายก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับใครเลยซะงั้น 5555555555 จนมาพบในตอนหลังจากนั้นว่าเขาเป็นเพื่อนเก่าของข้าว (ตัวละครใหม่) ซึ่งกว่าจะถึงตรงนี้ก็ช้าไปและไกลพอสมควร ข้ามตอนกันเลยทีเดียว ส่วนตัวจึงอยากเสนอแนะว่าน่าจะมีการพาดพิงถึงสักหน่อย ลอย ๆ ก็ยังดี อย่างน้อยให้คนคิดไว้ก่อนว่าเขาต้องมีความเกี่ยวข้องกับข้าวแน่นอน เป็นตัวละครใหม่ที่กำลังจะเปิดตัวแน่ ๆ เช่น อาจให้ข้าวนึกถึงเพื่อนเก่า อาจไปเจอของบางอย่าง ได้ยินใครบางคนพูด แล้วก็นึกถึงขึ้นมา แล้วก็ทิ้งปมไว้อย่างนั้น พอตัดขึ้นฉากเปิดตัวภู คนอ่านจะได้สงสัยต่อว่าเขาเป็นใคร เกี่ยวอะไรกับขวัญข้าวนะ ซึ่งดีกว่าการเปิดตัวขึ้นมาเฉย ๆ แล้วคนอ่านก็งงไปในชั่ววูบหนึ่งว่า "คนนี้ใคร" ด้วยข้อมูลที่ blank มาก

เนื้อหาภาพรวม เรื่องนี้มีการวางจังหวะการหยอดปมได้ดีเลยค่ะ ด้วยการเล่าเรื่องมาเรื่อย ๆ สำหรับสนับสนุนการหยอดปม และเมื่อปมถูกนำเสนอต่อสายตาคนอ่าน ก็จะก่อให้เกิดความสงสัย และอยากอ่านต่อไปเรื่อย ๆ และเมื่ออ่านไป ปมหนึ่งถูกคลาย ก็จะมีปมใหม่เข้ามา โดยระหว่างเรื่องจะมีปมยิบย่อยคอยหยอดไว้ไม่ให้เบื่อระหว่างที่ปมใหญ่ยังไม่เฉลย เป็นการจูงใจอย่างดีให้คนอ่านไม่เบื่อการรอคอยเฉลยปมใหญ่ แต่...ก็มีจุดอยากเสริมนิดนึง คือ บางทีทิ้งช่วงกว้างไปหน่อย (ช่วงระหว่างจุดที่หยอดปมย่อย กับจุดที่เฉลยปมย่อยนั้น) จนชวนให้คิดว่า "หรือจะไม่เฉลยซะแล้ว" เพราะระหว่างทิ้งช่วงไป ไม่มีวี่แววว่าจะเฉลยหรือกล่าวถึงอีกเลย เปลี่ยนประเด็นไปเลย วิธีแก้ไขที่เราอยากเสนอคืออาจใช้วิธีสะกิดให้คนอ่านยังรู้สึกว่า "ปมนี้คนเขียนยังไม่ลืมนะ เดี๋ยวจะเฉลยให้" ด้วยการกล่าวถึงบ้างระหว่างทาง

มาจนถึงตรงนี้ เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพิมพ์อะไรไปมากมาย แต่อยากบอกจริง ๆ ค่ะ ว่าเราชอบเรื่องนี้นะคะ จะแอบอ่านต่อไปและรอวันให้ได้เป็นเล่มนะคะ หากเรากล่าวอะไรผิดพลาดก็ขอโทษด้วยจริง ๆ ค่ะ เราไม่ได้มีเจตนาไม่ดี เราแค่ชอบเรื่องนี้ อะไรที่ดีแล้วก็อยากจะอวยอยากจะชม อะไรที่ยังดีได้อีก เราก็อยากให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไปค่ะ

มีเรื่องสารภาพอีกเรื่องค่ะ ตอนก่อนมาอ่านเรื่องนี้เรามีปัญหานิดหน่อย ค่อนข้างเฟล แต่พอได้อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเรื่องนี้ made my day มาก ๆ ช่วยเราไว้ได้มากเลยค่ะ อาจด้วยความที่พาไปเที่ยวด้วย พาไปรับรู้เรื่องราวด้วย ไปรู้แง่คิดด้วย วันนั้นเรารู้สึกดีใจมากที่ได้อ่านเรื่องนี้ค่ะ ขอบคุณมาก ๆ นะคะ จากใจ

จะเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
รอเป็นเล่มอยู่นะคะ

>>อ่านต่อ
ดูทั้งหมด(2)

คำนิยม Top

"รัก ณ มหานคร"

(แจ้งลบ)

ชอบเรื่องนี้ค่ะ ติดตามคุณ ไพลินภัทร มาตั้งแต่ 'กลิ่นแก้วทวิกาล' ที่ออกเป็นเล่มแล้วซื้อหนังสือมาอ่าน ชอบจนเปิด...››อ่านต่อ

ชอบเรื่องนี้ค่ะ ติดตามคุณ ไพลินภัทร มาตั้งแต่ 'กลิ่นแก้วทวิกาล' ที่ออกเป็นเล่มแล้วซื้อหนังสือมาอ่าน ชอบจนเปิดเข้า Facebook แล้วติดตามนักเขียนคนนี้ค่ะ พอเข้ามาในเด็กดีก็ค้นหาคำว่าไพลินภัทร แล้วเห็นว่ากำลังเขียนเรื่องนี้อยู่ มีหรือจะพลาด.. ก็เดินหน้าอ่านค่ะ แรก ๆ รู้สึกชื่อเรื่องไม่ค่อยเข้ากับอารมณ์เท่าไร อาจเพราะเห็นชื่อเรื่องแล้วทำให้ความอยากอ่านลดน้อยลงไปนิดหน่อย เพระาได้กลิ่นไอถึงความธรรมดาและดูจะไม่น่าสนใจของชื่อเรื่อง แต่เพราะอยากอ่านด้วยความประทับใจในถ้อยคำของนักเขียนที่ติดตามมาทั้งแต่เรื่องแรก ปรากฎว่าดิฉันอ่านค่ะ อ่านจนตอนปัจจุบัน เกิดความรู้สึกว่านิยายเรื่องนี้มีความ 'พิเศษ' พิเศษทั้งถ้อยคำพูด วลี คำเขียน การร้อยเรียงเรื่องราว พิเศษทั้งสถานที่ พิเศษทั้งเรื่องราวของประวัติศาสตร์ชาติ แม้กระทั่งรอบเกาะรัตนโกสินทร์ เรื่องวัดกับสถานที่ในกรุงเทพฯ ที่ผู้คนไปบ่อย ๆ ผู้เขียนก็สามารถทำให้มันเกิดความ พิเศษ เกิดความน่าสนใจขึ้นมาได้อย่างมาก อยากขอบคุณ... คุณไพลินภัทร ที่ร้อยเรียงเรื่องราวผ่านตัวอักษรที่จะจารึกอยู่ในใจของผู้อ่านให้สามารถหลงรัก 'รัก มหานคร' ได้ ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ ‹‹ย่อ

รอยหวาย | 23 ส.ค. 59

  • 3

  • 0

"กดเข้ามาดูเพราะชื่อเรื่องดูมีนัยยะ"

(แจ้งลบ)

พอได้อ่านก็พบกับความอุนนุน ภาษาที่ใช้สื่อสารสละสลวย ให้คนอ่านเข้าใจและมีความรู้สึกร่วมไปกับทุกตัวละคร อ่านแล้วหย...››อ่านต่อ

พอได้อ่านก็พบกับความอุนนุน ภาษาที่ใช้สื่อสารสละสลวย ให้คนอ่านเข้าใจและมีความรู้สึกร่วมไปกับทุกตัวละคร อ่านแล้วหยุดไม่อยู่จริงๆค่ะ เนื่อเรื่องอาจดูไม่หวือหวาแต่ทุกตัวละครมีปมของตัวเอง และค่อยๆคลายออกมาทีละนิดให้เราได้ค่อยๆลุ้นทุกบททุกตอน นี่คงเป็นเสน่ห์ของเรื่องที่ทำให้หยุดอ่านไม่ได้ค่ะ (รอลุ้นปมของคุณชายต่อไปค่ะ)‹‹ย่อ

Lillydevil | 2 ต.ค. 59

  • 3

  • 0

ดูต่อทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"กดเข้ามาดูเพราะชื่อเรื่องดูมีนัยยะ"

(แจ้งลบ)

พอได้อ่านก็พบกับความอุนนุน ภาษาที่ใช้สื่อสารสละสลวย ให้คนอ่านเข้าใจและมีความรู้สึกร่วมไปกับทุกตัวละคร อ่านแล้วหย...››อ่านต่อ

พอได้อ่านก็พบกับความอุนนุน ภาษาที่ใช้สื่อสารสละสลวย ให้คนอ่านเข้าใจและมีความรู้สึกร่วมไปกับทุกตัวละคร อ่านแล้วหยุดไม่อยู่จริงๆค่ะ เนื่อเรื่องอาจดูไม่หวือหวาแต่ทุกตัวละครมีปมของตัวเอง และค่อยๆคลายออกมาทีละนิดให้เราได้ค่อยๆลุ้นทุกบททุกตอน นี่คงเป็นเสน่ห์ของเรื่องที่ทำให้หยุดอ่านไม่ได้ค่ะ (รอลุ้นปมของคุณชายต่อไปค่ะ)‹‹ย่อ

Lillydevil | 2 ต.ค. 59

  • 3

  • 0

"รัก ณ มหานคร"

(แจ้งลบ)

ชอบเรื่องนี้ค่ะ ติดตามคุณ ไพลินภัทร มาตั้งแต่ 'กลิ่นแก้วทวิกาล' ที่ออกเป็นเล่มแล้วซื้อหนังสือมาอ่าน ชอบจนเปิด...››อ่านต่อ

ชอบเรื่องนี้ค่ะ ติดตามคุณ ไพลินภัทร มาตั้งแต่ 'กลิ่นแก้วทวิกาล' ที่ออกเป็นเล่มแล้วซื้อหนังสือมาอ่าน ชอบจนเปิดเข้า Facebook แล้วติดตามนักเขียนคนนี้ค่ะ พอเข้ามาในเด็กดีก็ค้นหาคำว่าไพลินภัทร แล้วเห็นว่ากำลังเขียนเรื่องนี้อยู่ มีหรือจะพลาด.. ก็เดินหน้าอ่านค่ะ แรก ๆ รู้สึกชื่อเรื่องไม่ค่อยเข้ากับอารมณ์เท่าไร อาจเพราะเห็นชื่อเรื่องแล้วทำให้ความอยากอ่านลดน้อยลงไปนิดหน่อย เพระาได้กลิ่นไอถึงความธรรมดาและดูจะไม่น่าสนใจของชื่อเรื่อง แต่เพราะอยากอ่านด้วยความประทับใจในถ้อยคำของนักเขียนที่ติดตามมาทั้งแต่เรื่องแรก ปรากฎว่าดิฉันอ่านค่ะ อ่านจนตอนปัจจุบัน เกิดความรู้สึกว่านิยายเรื่องนี้มีความ 'พิเศษ' พิเศษทั้งถ้อยคำพูด วลี คำเขียน การร้อยเรียงเรื่องราว พิเศษทั้งสถานที่ พิเศษทั้งเรื่องราวของประวัติศาสตร์ชาติ แม้กระทั่งรอบเกาะรัตนโกสินทร์ เรื่องวัดกับสถานที่ในกรุงเทพฯ ที่ผู้คนไปบ่อย ๆ ผู้เขียนก็สามารถทำให้มันเกิดความ พิเศษ เกิดความน่าสนใจขึ้นมาได้อย่างมาก อยากขอบคุณ... คุณไพลินภัทร ที่ร้อยเรียงเรื่องราวผ่านตัวอักษรที่จะจารึกอยู่ในใจของผู้อ่านให้สามารถหลงรัก 'รัก มหานคร' ได้ ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ ‹‹ย่อ

รอยหวาย | 23 ส.ค. 59

  • 3

  • 0

ดูต่อทั้งหมด

615 ความคิดเห็น

  1. #615 B-tale (@leenzlspunk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 12:53
    สวัสดีวันปีใหม่ไทยค่ะ เย้กลับมาแล้ว รออยู่เสมอนะคะ
    #615
    0
  2. วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:51
    สงสารทั้งคู่เลย
    #614
    0
  3. #613 the-XQueen (@maikwad) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 09:19
    สนุกมากค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #613
    0
  4. #612 รัตนกรัณฑ์ (@TKh888) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 13:28
    ฮือออ สงสารพี่สิบ
    #612
    0
  5. #611 B-tale (@leenzlspunk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 20:05
    เป็นกำลังใจให้นะคะ รอติดตามอยู่เสมอค่ะ
    #611
    0
  6. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 17:32
    รอนะครับ^^
    #610
    0
  7. #609 รอยหวาย (@evewatchara) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 14:16
    รอๆ ค่ะ ขอให้ผ่านสนพ. นะคะ
    #609
    0
  8. #608 อุ่น (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 10:08
    รัก รัก ณ มหานครค่ะ
    #608
    0
  9. #607 Tanya123 (@tanyaaaoh) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 22:31
    อ่านอยู่ค่าาา น่ารักจังง
    #607
    1
    • #607-1 PailinnaPat (@minminzz) (จากตอนที่ 10)
      23 กรกฎาคม 2560 / 18:58
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ : )
      #607-1
  10. #606 รอยหวาย (@evewatchara) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 14:33
    ลูกค้าเก่า แต่เพิ่งมาอ่านใหม่ค่ะ 555
    เอ๊ะ ยังไง คือเราอ่านเนื้อเรื่องเก่ารอบที่แล้วของคุณไพลินภัทร แต่อ่านไม่จบค่ะ มาอ่านต่ออันนี้ ตั้งใจจะอ่านจนจบเลยค่ะ
    #606
    1
    • #606-1 PailinnaPat (@minminzz) (จากตอนที่ 6)
      23 กรกฎาคม 2560 / 18:58
      ดีใจที่กลับมาค่า
      #606-1
  11. วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 13:46
    เหมือนผีตัวเก่า จะชื่อ 'อินทิรา' นะคะ ส่วนตัวเราชอบชื่อนี้มากกว่า
    #605
    0
  12. #604 รอยหวาย (@evewatchara) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 13:18
    สู้ๆ ค่ะ เป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ 
    #604
    0
  13. วันที่ 14 มกราคม 2560 / 23:54
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้มาให้อ่านกันนะคะ
    ปล.ไรต์อัพเรื่องใหม่ทั้ง2เรื่องหรือเลือกแค่เรื่องเดียวคะ
    #603
    0
  14. #602 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 23:21
    ขอบคุณมากค่ะ
    #602
    0
  15. วันที่ 14 มกราคม 2560 / 20:25
    คือดีทุกอย่างถ้าเข้ามาอ่านไม่ทันนี้เสียใจเเย่
    ปล.ไรท์เเต่งเก่งมากกกกกก
    #601
    0
  16. วันที่ 14 มกราคม 2560 / 13:43
    ขอบคุณนะคะ เนื้อเรื่องสนุก ภาษาสวย จะติดตามผลงานต่อๆไปนะคะ
    #600
    0
  17. #599 pammysan (@pammysan) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 13:23
    ขอบคุณค่ะ
    #599
    0
  18. #598 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 11:05
    ขอบคุณน่ะค่ะไรต์
    #598
    0
  19. วันที่ 14 มกราคม 2560 / 08:32
    ขอบคุณนะคะขอให้โชคดีได้งานที่ถูกใจ
    #597
    0
  20. #596 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 07:53
    ขอบคุณค่ะไรต์ที่เขียนนิยายละมุน กลมกล่อม หอม ขม หวาน เรื่องนี้ขึ้นมา มันมีทุกรสชาติ ชอบทุกปมที่ไรต์ผูกขึ้นมา ชอบทุกๆ ความรักของทุกคนในเรื่อง ความรักมันมีหลายรูปแบบจริงๆ ค่ะ
    ปล.เป็นกำลังใจให้ได้งานใกล้บ้าน บอสดี เพื่อนร่วมน่ารักนะคะ :)
    #596
    0
  21. #595 tonkaw_kawjao_narak (@tonkaw-ploy) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 07:30
    สนุกมากๆละมุนนน แต่ความมาม่าก็เข้มข้นมาก
    ปล.ขอให้ได้งานใกล้บ้านนะคะ เป็นกำลังใจให้ สู้ต่อไปค่ะ ^^
    #595
    0
  22. #594 tarn (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 07:18
    ขอบคุณไรท์ ที่ลงนิยายให้อ่านจนจบนะคะ^^

    เป็นกำลังใจให้ไรท์ในทุกๆเรื่องเลย

    ขอให้สัมภาษณ์งานผ่านนะคะ สู้ๆค่าาาา^___^

    #594
    0
  23. #593 PHD (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 00:45
    ทำไมชีวิตไรเตอร์ถึงเหมือนเราเลย ตอนนี้หางานใกล้บ้านอยู่เหมือนกัน ยังไงก็สู้ๆนะคะ และขอบคุณสำหรับนิยาย รัก ณ มหานคร มากเลย
    #593
    0
  24. #592 รักจัง (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 22:04
    เป็นกำลังใจให้ได้งานตามที่ตั้งใจนะคะ ขอบคุณค่ะ
    #592
    0
  25. #591 PaddingBear (@PaddingBear) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 21:59
    เป็นนิยายที่ดีนะคะ เนื้อเรื่องชวนติดตาม สอดแทรกความรู้ไปด้วย ชื่นชมจริงๆค่ะ
    #591
    0