คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Black Latte

 

Title : Black Latte

Author : Ignetuz

Series : X-Men First Class

Pairing : Erik Lensherr  x Charles Xavier

Rating : G-PG

#Warning# : YAOI

 







เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 8 ก.ย. 56 / 14:16

บันทึกเป็น Favorite


 


Black Latte










               กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นลอยขึ้นแตะจมูก ควันขาวพวยพุ่งตวัดคดโค้งในอากาศธาตุขณะที่ช้อนเงินถูกวางลงบนจานรองแก้วกระเบื้องขาว โฟมนมฟูขึ้นบนถ้วยแรกขณะที่กลิ่นหอมของนมปะปนไปกับกลิ่นเมล็ดพันธุ์กาแฟรสเข้มจากถ้วยข้าง ๆ

 


 

                ทางเดินภายในคฤหาสน์ตระกูลเซเวียร์แทบจะมืดสนิทเพราะผ้าม่านที่ถูกเลื่อนปิด หากแต่แสงสว่างในยามเช้าก็ยังคงพอลาดผ่านเนื้อผ้ามาได้บ้างเล็กน้อย ถาดในมือของชายหนุ่มลอยค้างในอากาศเพียงชั่วครู่ มือหนาที่หยาบกร้านสะบัดเพียงนิด รางเหล็กที่ประดับอยู่บนผนังก็ขับเคลื่อนโดยพลัน แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านกระจกบานกว้างไปทั่วบริเวณ เรียวปากหยักยกยิ้มขึ้นอย่างพอใจก่อนจะกลับมาถือถาดโลหะในมืออีกครา

 


 

                เสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อนถูกปล่อยออกมานอกชายกางเกงสีดำสนิท ใบหน้าคมสันดูเรียบนิ่งและเย็นชา โดยเฉพาะแววตาที่นัยน์เนตรสีเทาแสดงออกมาดูแข็งกร้าวยิ่งกว่าสิ่งใด กลับดูขัดกับสิ่งที่อยู่ในมือหนาอย่างสิ้นเชิง

 


 

                กึก... กึก... กึก...

 


 

                ชายหนุ่มร่างสูงก้าวเดินไปตามทางเดินเรียบหรู ดวงตาคู่คมสีเหล็กที่เรียบนิ่งไร้ความรู้สึกมองตรงไปที่ประตูไม้ลายวิจิตรตรงหน้าก่อนจะใช้แผ่นหลังของตนผลักมันให้เปิดออกอย่างแผ่วเบา

 


 

                เอี๊ยด...

 


 

                “อรุณสวัสดิ์ อีริค...” เสียงหวานนุ่มหากแต่แฝงด้วยความอ่อนเพลียดังขึ้น ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มสวยส่งให้คนสูงกว่า ใบหน้าของคนตัวเล็กกว่าดูเหนื่อยล้าและง่วงงุน รอยคล้ำใต้ตาที่เกิดขึ้นจากการอดนอนมิได้ลดทอนความน่ารักน่าทะนุถนอมของคนตัวเล็กกว่าเลยสักนิด หากแต่ความอ่อนล้าที่เกิดขึ้นกลับทำให้ร่างโปร่งบางดูเปราะบางมากขึ้นจนคนตัวสูงกว่าอดถอนหายใจด้วยความเอือมระอาไม่ได้

 


 

                อีริคทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับคนตัวเล็กกว่าพลางจัดการวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานไม้ราคาแพง ชาร์ลส์วางปากกาในมือลงพลางหลับตาลงและเอนผนักเก้าอี้อย่างเหนื่อยอ่อน

 


 

                “ฉันบอกนายแล้วใช่ไหมว่าอย่าอดนอน” เสียงเข้มดังออกจากริมฝีปากที่เพิ่งสัมผัสกับของเหลวสีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำ แม้ว่าอีริคจะขมวดคิ้วเป็นเชิงไม่พอใจ หากแต่เสียงทุ้มที่เอ่ยดุเมื่อครู่กลับแฝงด้วยความห่วงใยจาง ๆ

 


 

                “...ไม่เอาน่า เรื่องแค่นี้เอง” ชาร์ลส์ลืมตาขึ้นพลางช้อนตามองคนตรงหน้าพลางส่งยิ้มที่อ่อนแรงขณะที่มือบางถูกเลื่อนขึ้นนวดขมับที่บัดนี้ปวดตุบเบา ๆ

 


 

                เส้นผมสีดำสนิทร่วงหล่นลงมาปรกใบหน้าหวาน หากแต่ม่านผมนั้นก็มิอาจสามารถซ่อนนัยน์ตาสีฟ้าที่เป็นประกายคล้ายอัญมณีได้ ริมฝีปากสีอ่อนแทบจะกลืนไปกับผิวสีน้ำนม เสื้อเชิ้ตสีขาวพิสุทธิ์ถูกพับแขนเสื้อถึงศอกก่อนที่มืออีกข้างจะยกขึ้นปัดผมของตนเองให้พ้นทาง

 


 

                อีริควางแก้วกาแฟเอสเพรสโซ่ลงก่อนจะจัดการย้ายงานเอกสารที่กองเป็นภูเขาสูงกั้นระหว่างเขาทั้งสองคนมาวางลงบนโต๊ะอีกตัว มือหนาเลื่อนปิดจอโน้ตบุ๊คตรงหน้าก่อนจะทรุดตัวนั่งลงประจันหน้ากับศาสตราจารย์ร่างโปร่งอีกครั้ง

 


 

                “นายบ้างานเกินไปแล้วนะชาร์ลส์” อีริคพูดเสียงเรียบอย่างตรงไปตรงมาตามลักษณะนิสัยของตน “ดูหน้านายสิ จากหนูทดลองจะกลายเป็นแพนด้าแล้วนะ”

 


 

                “...ชิ ให้กำลังใจก็ไม่ให้ ยังจะมาว่าฉันอีกนะอีริค เอางานคืนมาเลย” ชาร์ลส์ยู่ปากพลางเอื้อมมือหมายจะเปิดโน้ตบุ๊คอีกครั้ง หากแต่อุณหภูมิอุ่นร้อนที่ข้างแก้มพร้อมกับเสียงทุ้มเข้มที่เอ่ยเป็นแกมบังคับต้องทำให้คนตัวเล็กกว่าชะงักค้างก่อนจะปรากฏยิ้มสวยอีกครั้ง

 


 

                กาแฟนมอุ่นร้อนแนบกับดวงแก้มใสที่ขึ้นสีระเรื่อขึ้นเพราะอุณหภูมิที่สูงกว่าอากาศรอบกาย ชาร์ลส์รับแก้วมาถือไว้ก่อนจะก้มหน้าลงสูดกลิ่นหอมก่อนที่ริมฝีปากบางเลื่อนลงจิบกาแฟลาเต้ตรงหน้า

 


 

                ความเงียบเข้าคืบคลานห้องทำงานหูอันเป็นเขตส่วนตัวของศาสตราจารย์ร่างโปร่งเจ้าของคฤหาสน์ ท่ามกลางอากาศเย็นเยือกภายในห้องที่ไร้แสงอาทิตย์ลอดผ่าน เสียงเครื่องปรับอากาศครางอย่างแผ่วเบาดังลอดเข้ามาในโสตประสาท มีเพียงเสียงลมหายใจเข้าออกของทั้งสองเท่านั้นที่สอดแทรกประสานกันกลายเป็นหนึ่ง บ่งบอกถึงจังหวะชีพจรที่เต้นในจังหวะไม่ต่างกัน ทั้งสองต่างก้มลงลิ้มรสสัมผัสเข้มหากแต่อ่อนละมุน

 


 

                ชาร์ลส์เงยหน้าขึ้นก่อนจะขยับปากหมายจะเปล่งเสียงพูดแต่ก็ต้องขมวดคิ้วด้วยความฉงนเมื่อเห็นคนตรงหน้าผุดยิ้มที่หายากยิ่งกว่าอะไรขึ้นมาให้เห็น อีริคส่ายหน้าก่อนจะใช้นิ้วเรียวแตะที่มุมปากของตน

 


 

                ฝ่ายคนตัวเล็กกว่าก็ยกนิ้วขึ้นจดริมฝีปากตนบ้าง ดวงตาคู่หวานกระพริบตาปริบ ๆพลางหันไปมองกระจกด้านข้าง บริเวณเหนือริมฝีปากบางปรากฏหนวดสีขาวครีมบนผิวเนียนละเอียดสีน้ำนม ครั้นเมื่อหลังมือบางจะยกขึ้นเช็ดคราบบนใบหน้า ข้อมือก็ถูกยึดด้วยมือหนาของคนสูงกว่า ชาร์ลส์ปิดตาลงขณะที่ปล่อยให้ชายหนุ่มเจ้าของเส้นผมสีน้ำตาลจัดการทำความสะอาดให้อย่างแผ่วเบา

 


 

                โฟมนมบางเบสถูกเช็ดสะอาดด้วยลิ้นร้อนที่สอดแทรกเข้ามาในโพรงปากหวาน มือหนาเชยคางของร่างโปร่งขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้สัมผัสนั้นล้ำลึกอย่างที่ควรจะเป็น กลิ่นนมจาง ๆยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้นเล็ก ขณะที่กาแฟรสขมที่ยังคงหลงเหลืออยู่สอดแทรกเข้ามาปะปน ชาร์ลส์นิ่วหน้าเล็กน้อยเมื่อรสชาติของเอสเพรสโซ่คั่งค้างในปากของตนก่อนที่เสียงหวานจะส่งเสียงในลำคอเบา ๆเพื่อบ่งบอกให้ร่างสูงรับรู้ว่าตนกำลังจะขาดอากาศ

 


 

อีริคผละออกจากแหล่งกักเก็บรสชาติชั้นเยี่ยมอย่างเสียดาย แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะกดจูบหนัก ๆบนกลีบริมฝีปากนุ่มพลางลากเรี่ยไปจนถึงต้นคอขาว ตราประทับสีแดงเข้มปรากฏขึ้นก่อนที่ร่างสูงจะเลื่อนใบหน้าขึ้นและขบกัดใบหูนั้นเบา ๆ

 


 

“อ๊ะ...”

 


 

ร่างโปร่งบางเจ้าของเรือนผมสีรัตติกาลร้องออกมาอย่างแผ่วเบา ดวงแก้มใสขึ้นสีน่าดูก่อนที่นัยน์เนตรสีฟ้าคู่สวยจะช้อนตาขึ้นมองร่างสูงตรงหน้าอย่างค้อน ๆ ก่อนที่ริมฝีปากที่เพิ่งถูกสัมผัสจะขยับพูด

 


 

“ขม...”

 


 

“...แต่ก็อร่อยไม่ใช่หรอ” อีริคเลิกคิ้วถาม

 


 

“...ปวดหัว” คนตัวเล็กกว่าเบือนหน้าหนีพลางแสร้งพูดเปลี่ยนเรื่อง ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อขึ้นพลางยกนิ้วขึ้นนวดขมับอีกครั้ง ชายหนุ่มร่างสูงเดินอ้อมหลังคนตัวเล็กกว่าก่อนจะยกนิ้วขึ้นนวดให้อย่างเบามือ

 


 

“ก็บอกแล้วไง... ว่าให้พักผ่อน”

 


 

ก็งานยังไม่เสร็จจะนอนได้ยังไงละ...

 


 

“อือ...” ร่างโปร่งครางเบา ๆอย่างรู้สึกดีเมื่อบัดนี้ศีรษะที่ปวดอย่างหนักหน่วงได้ทุเลาลงไปบ้างแล้ว “...ขอบคุณนะ อีริค” ชาร์ลส์เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมเข้มที่มีระยะห่างระหว่างกันไม่มาก ก่อนที่หน้าผากที่มีเส้นผมสีนิลปรกเรี่ยอยู่จะถูกเกลี่ยออก คนตัวสูงกว่าประทับริมฝีปากบนผิวเนียนละเอียดใต้เรือนผม ขณะที่ดวงเนตรสีฟ้าถูกซ่อนด้วยเปลือกตาที่เคลื่อนปิดลง

 


 

อีริคลากริมฝีปากไล้ไปตามผิวนุ่มสีน้ำนมอีกครั้ง ก่อนจะเน้นหนักบนเปลือกตาที่ปิดสนิท มือหนาของร่างสูงสอดแทรกเข้าประสานกับมือบางก่อนที่ใบหน้าคมจะผละออกห่าง เจ้าของนัยน์ตาสีโลหะออกแรงดึงคนตัวเล็กกว่าให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้หลังโต๊ะทำงาน

 


 

                ชาร์ลส์ลุกตามอย่างว่าง่ายก่อนจะทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาข้างกายร่างสูง ดวงตาคู่หวานดูสะลืมสะลืองัวเงียเต็มทีก่อนที่ศาสตราจารย์ร่างโปร่งจะล้มตัวฟุบนอนลงบนตักของเจ้าของเส้นผมสีน้ำตาล ร่างเล็กขยับตัวเพื่อหาท่าที่สบายที่สุดก่อนจะหลับตานอนอย่างสบายใจ

 


 

                เพียงเวลาชั่วครู่ ลมหายใจของร่างโปร่งบางก็เข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ริมฝีปากบางเผยอเล็กน้อยขณะที่ใบหน้าหวานหลับอย่างเป็นสุข มือหนายกขึ้นเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าปรกตาคนตัวเล็กกว่าออกอย่างแผ่วเบาพลางเล่นปลายผมอย่างใจลอย

 


 

                แก้วกาแฟทั้งสองยังคงวางเคียงข้างกันบนโต๊ะทำงาน ควันเบาบางหายไปแล้ว หากแต่รสชาตินั้นยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้นไม่จางหายไปไหน

 


 

                ...กาแฟลาเต้นี่ก็อร่อยเหมือนกันแฮะ

 







 

-FIN.-

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Ignetuz จากทั้งหมด 13 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. #7 pick-17 (@pick-17) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 17:26
    มาน้อยๆ แต่อร่อยมากค่ะ
    #7
    0
  2. วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 22:31
    โอ๊ยยยยอยากอีริกกก เอ้ย ลาเต้จังเลยค่าาาา
    #6
    0
  3. #5 Irenal (@ayeota) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:19
    อย่างฟินเลยยยย
    #5
    0
  4. วันที่ 10 เมษายน 2558 / 22:48
    ฟิน >///<
    #4
    0
  5. #3 ซอกเตียงเชริค
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 12:43
    นอนกลิ้งกับพื้นแล้วค่ะไรต์.....เชริคนี่ฟินทุกวินาทีจริงๆ ฉากจูบนี่อื้อหืออออออ กัดหมอนขาดไปหลายใบ55555 สู้ๆนะคะ
    #3
    0
  6. วันที่ 21 กันยายน 2556 / 15:52
    คู่นี้น่ารักอ่ะ><
    #2
    0
  7. วันที่ 16 กันยายน 2556 / 20:25
    น่ารักอ่าา ><
    #1
    0