ไว้ชาติหน้าเถอะ! [Yaoi,BL]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 94,614 Views

  • 2,088 Comments

  • 7,805 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,015

    Overall
    94,614

ตอนที่ 22 : ARC 2.9 | ภารกิจระดับSSS

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 673 ครั้ง
    13 มี.ค. 62

ARC 2.9 | ภารกิจระดับSSS


เจ้านายสายเอสของผมต้องมีปัญหาอะไรสักอย่างแน่ๆ

นั่นคือสิ่งที่ผมครุ่นคิดตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตดั่งอาชญากรข้ามชาติ การเดินทางล้วนเต็มไปด้วยความติดขัด ตอนแรกก็คิดว่าเชสคงไม่ชอบหน้าทาล หรือเกลียดหุ่นมากๆ แต่การจองเวรจองกรรมขนาดหนักประหนึ่งแค้นกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อนทำให้ผมเริ่มคิดถึงความเป็นไปได้อื่นๆอย่างจริงจัง...ซึ่งนั่นย่อมมาตกที่อดีตอันคลุมเคลือของ’เน็น’คนนี้

โฮมเลสที่ความทรงจำในวัยเด็กหายเกลี้ยง โผล่มาใช้ชีวิตโง่ๆอยู่ที่กองขยะ แต่ท่านซีอีโอใหญ่ดันถูกใจเอาง่ายๆแถมพอคิดย้อนคำพูดคำจาก็คล้ายจะบอกใบ้ว่าเคยรู้จักกันอีก

“โอ้ย ปวดหัวโว้ย!”ผมขยี้หัวตัวเองหนักๆ พล็อตเรื่องเดิมก็พูดถึงแต่มุมของพระเอก นางเอกและตัวร้าย เน็นนั้นเป็นตัวประกอบที่ไร้ซึ่งบทโดยสิ้นเชิง

“ให้ฉันไปหายาให้ไหม”

“ไม่ต้องๆ ผมแค่คิดอะไรนิดหน่อย”

“แผนที่นายบอกตอนนั้นน่าจะใช้ไม่ได้แล้ว”ทาลว่าพลางใช้ไม้เขี่ยกองไฟที่กำลังประทุอยู่

ใช่แล้ว แผนที่ผมวางไว้ว่าจะหนีข้ามพรมแดน โดยแอบขึ้นไปบนเรือบรรทุกสินค้านั้นอาจจะเวิร์คหรือพังไปเลยก็ได้ ทั้งหมดเป็นเพราะฝีมือผู้ชายที่ชื่อว่าเชส ออวิลล์ที่ได้ใส่สีตีไข่ สร้างเรื่องจนพวกผมแทบจะกลายเป็นฆาตกรในสายตาปวงชนไปแล้ว

[เจ้านายๆ มีข่าวหุ่นดีเวียนอีกแล้ว]

เจ้าหนึ่งน้อยที่กลับมาสภาพเหมือนใหม่อีกครั้งฉายภาพข่าวที่ช่วงนี้มีบ่อยเสียจนเกลื่อนไปหมด

นี่...เป็นอีกสาเหตุที่ทำให้พวกเราขยับตัวกันไม่สะดวกนัก

ดีเวียนหรือหุ่นที่มีความผิดปกติทำให้สภาพจิตใจเข้าใกล้ความเป็นมนุษย์มากขึ้นจนสามารถขัดขืนคำสั่งของเจ้านายได้ในที่สุด และส่วนมากดีเวียนที่ถูกรายงานข่าวออกมานั้นล้วนได้ทำการทำร้ายหรือแม้แต่ฆ่าเจ้าของของตัวเอง จนกลายเป็นว่าภาพลักษณ์ของหุ่นผู้ช่วยอันแสนสะดวกสบายนี้เริ่มเสื่อมเสีย ผู้คนเริ่มหวาดกลัวและฟ้องร้องทางบริษัทยักษ์ใหญ่

ตำรวจแทบจะจับตายพวกหุ่นแบบไม่ต้องคิด การดูแลตรวจตราหนาแน่นขึ้นทุกภาคส่วน แม้แต่ท่าเรือก็ตาม

“เชสไม่ได้มีปัญหาอะไรกับนายจริงๆใช่มั้ยทาล...”

“ไม่ ฉันไม่เคยตอบโต้เขา”ผมเหลือบมองสีหน้าคนพูด ดวงตาสีครามปรากฏความโกรธอยู่บ้างแต่ไม่ได้คั่งแค้นขนาดอยากจะฆ่าแกงกันเหมือนในเนื้อเรื่องเดิม

แปลว่าปัญหามันมาจากตัวประกอบไร้บทอย่างเน็นจริงๆสินะ

“เราควรหลบอย่างนี้ไปเรื่อยๆก่อน คงต้องรอเหตุการณ์ด้านนอกนั่นสงบลง”ถึงแม้ว่าผมจะไม่ค่อยพิศวาสการนอนในป่าก็ตาม

“พวกมนุษย์สร้างเราและทำลายเราเสียเอง”หุ่นตัวโตมองข่าวบนจอด้วยสีหน้าเย็นชา นักข่าวสาวประกาศว่าทางบริษัทจะทำการเรียกคืนหุ่นล็อตที่ดูมีปัญหาและทำลายทิ้งพร้อมกับส่งหุ่นรุ่นใหม่ล่าสุดและเงินปลอบขวัญจำนวนหนึ่ง

“มนุษย์ก็แปลกอย่างนี้แหละ”

“อืม ฉันก็ว่านายแปลก”

“มันดีหรือไม่ดีกันแน่เนี่ย”ผมเกาหัวแกร็ก

“นายเหมือนพวกไวรัสในระบบ”

“มันฟังดูไม่เหมือนคำชมเท่าไหร่นะ”ผมมุ่ยหน้าเมื่อได้ยินคำเปรียบเทียบไร้รสนิยมของหุ่นยักษ์ตรงหน้า หากทาลก็ทำเพียงมองตรงมาด้วยสายตามั่นคงไม่มีการพูดเล่น

“มันแปลว่านายพิเศษ”

บ้าจริง ทำไมมันเขิน

การพูดประโยคโรแมนติกแบบแปลกๆด้วยสีหน้าจริงจังมันทำให้ผมรับมือไม่ค่อยถูก ได้แต่เกาแก้มแก้เก้อ กล่าวขอบคุณพร้อมหัวเราะแหะๆให้ สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นบนหน้าอย่างชัดเจน

“ทาล/เน็น”

“นายพูดก่อนเลย”ผมรีบบอกเมื่อเราดันใจตรงกันกระทันหัน ทาลไม่ได้เกี่ยงงอนดั่งนิยายรักหวานแหววหากตรงเจ้าประเด็น

“อันที่จริงฉันมีเวลาเหลือไม่มากแล้ว”

“ห้ะ! อะไร! ทำไมเพิ่งมาบอก!”ผมพุดลุกขึ้นเอ่ยอย่างตกใจ ไม่ให้ตกใจได้ยังไง ตอนนี้เราหลบหลีกมาถึงกลางป่า ผมจะไปหาเชื้อเพลิงมาจากไหนมาเติมให้เขา

“สถานการณ์มันไม่อำนวยน่ะสิ”ทาลว่ายามนั่งพิงต้นไม้ต้นใหญ่ หลับตาตัวเองลงนั่นแสดงถึงว่าเขากำลังเปิดโหมดประหยัดพลังงาน

จะว่าไปโอกาสที่ได้มานั่งคุยชิลๆแบบนี้ก็เพิ่งจะมีก็วันนี้ อีวานกัดพวกเราไม่ปล่อย หากเขากลับไม่ลงมือวิสามัญพวกเราอย่างเด็ดขาดแม้แต่รอบเดียว ผมเชื่อว่าเขาเองก็มีจิตใจเหมือนกัน...และหุ่นทุกตัวก็คงมี

ร้อยทั้งร้อยของหุ่นที่สร้างปัญหาล้วนเกิดมาจากการกระตุ้นของตัวผู้ใช้เอง การกดขี่ ข่มเหง ทารุณ สร้างความไม่พอใจให้แก่พวกหุ่นจนในที่สุดก็ทำลายระบบคำสั่งได้

“ผมจะกลับเข้าเมือง”

ผมกล่าวขึ้นอย่างจริงจัง หัวคิ้วเรียวขมวดมุ่นเมื่อคิดถึงความยุ่งยากที่จะตามมา หากผมรักษาทาลไว้ไม่ได้ทุกอย่างก็จบ การที่พลังงานหมดลงนั้นไม่ได้หมายถึงการพัง หากทิ้งไว้นานเข้ามันก็เสื่อมสภาพ เหมือนมือถือที่ใช้จนแบตหมดเกลี้ยงเครื่องดับบ่อยๆ มันก็พังไวเสื่อมไว

หมับ

หากไม่ทันได้ลุกเดินไปไหน มือกร้านเย็นชืดก็คว้าเข้าที่ข้อมือผมเสียก่อน ดวงตาคมดุสีครามสวยลืมขึ้นมองมาแฝงความไม่พอใจส่วนหนึ่งห่วงส่วนหนึ่ง

“ไม่ได้ นายโดนเพ่งเล็ง”

“แต่นายจะตาย”

“แอนดรอยไม่ตาย”

“ตายสิ พวกนายก็ตายได้”ดวงตาผมสั่นระริก หากอีกฝ่ายยังคงกำข้อมือผมแน่น แม้อีกฝ่ายจะอยู่ในระบบประหยัดพลังงาน หากพลังกายเน็นก็สู้หุ่นยักษ์อย่างทาลไม่ได้อยู่ดี

“ฉันซ่อมได้ ฉันเคยบอกนายไปแล้วเน็น รักษาชีวิตนายไว้ดีๆ ถ้านานตายแล้วใครจะซ่อมฉัน”อีกฝ่ายเตือนสติ ทั้งน้ำเสียงและแววตาราวกับกำลังดุคล้ายภาพลักษณ์ของพี่ว๊ากไม่น้อย ทำเอาความมุ่งมั่นของผมหดลงเหลือเพียงนิดเดียวได้แต่เถียงเสียงเบา

“แต่...”

“มันต้องมีสักทาง นายบอกฉันเองนี่ ไม่ต้องรีบร้อน พลังงานฉันอยู่ได้อีกตั้งหนึ่งเดือน”

แค่หนึ่งเดือนต่างหาก...

ผมอยากจะแย้งแต่ที่เขาพูดมาก็ไม่ผิดนัก ผมพบว่าระกับความยากของโลกใบนี้ต้องติดท็อปทรีแน่ๆ พระเจ้าหมันไส้อะไรผมรึเปล่า แถมภารกิจก็มีแต่อะไรกิ๊กก็อกไปทั่วแต้มที่มีอยู่ไม่พอซื้อตัวช่วยอะไรเลย

[ภารกิจ : ปฏิวัติโลกใบนี้ให้สำเร็จ
รางวัล : 1000คะแนน]

...

จุดสามจุดมีเพียงสิ่งนี้ที่ผมคิดได้เมื่อจ้องมองไปยังกล่องข้อความที่ไม่เห็นมาสักพักอย่างเหม่อลอย พระเจ้าได้ยินผมนินทาหรืออย่างไรถึงประทานพรมาให้แบบทันทีทันใด

[ตอบ : ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นความปรารถณาของคุณเอง]

โอเค สวัสดีอีกครั้งตัวผมผู้ปากพล่อยในชาติปางก่อน

แล้วทำไมคุณพี่ท่านถึงเพิ่งมอบภารกิจให้ตอนที่ผมหนีมาแล้วครึ่งค่อนเดือนแบบนี้! ไม่งั้นก็สู้กลับให้มันจบๆไปแล้วโว้ย

“เน็น เน็น!”

“ฮะๆ อะไรนะ”ผมได้สติเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง สะบัดหัวเล็กน้อยเพื่อไล่อาการช็อคหรืออึ้งแดกของตัวเอง

“นายเหม่ออะไร”ทาลขมวดคิ้ว ดวงตากวาดไปทั่วตัวผมเหมือนสำรวจความผิดปกติ

“เปล่า...”ผมตอบอย่างแผ่วเบา ยิ้มบางเบาให้อีกฝ่ายสบายใจ

คิดไปก็ไม่ได้อะไร ผมทิ้งตัวลงนั่งข้างๆหุ่นกระป๋องตัวโต นั่งกอดเข่าไหล่ห่ออย่างหดหู่

“ไม่ต้องสิ้นหวังขนาดนั้นก็ได้ ร้านขายอะไหล่แอนดรอยมีถมไป”

“นั่นสินะ ฮะๆๆ”

ผมหัวเราะทั้งน้ำตา ความเครียด ความเศร้าเมื่อครู่หายวับไปกับตา แปรเปลี่ยนมาเป็นความขมขื่นที่แค่กลืนน้ำลายยังขมคอ ผมอยากจะบอกทาลเหลือเกินว่า...

ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้วล่ะ



——————————————

“ไวรัสอิออส(IOS)คือสิ่งที่กำลังระบาดอยู่ในหมู่แอนดรอย นักวิชาการอธิบายว่ามันคือต้นเหตุของบัค หรือสิ่งที่ทำให้เกิดดีเวียนขึ้น อาการของมันจะเห็นได้ชัด หากหุ่นของคุณมีอาการคล้ายคลั่งศาสนานั่นคือไวรัสตัวนี้ได้เข้าไปในแอนดรอยของท่านเป็นที่เรียบร้อย....’

เสียงทีวีจอแบนซึ่งนับว่าเป็นสิ่งตกยุคไปเสียแล้วในร้านเหล้าเก่าๆในเมืองชนบทเรียกความสนใจจากผู้คนในร้านได้ไม่มากนัก แม้มันจะฟังดูเป็นปัญหาระดับชาติ แต่ข่าวแบบนี้เรียกความสนใจจากผู้คนไม่ได้เท่าพวกข่าวซุบซิบดารานักหรอก

“ต้นเหตุมันใช้ไวรัสบ้าๆนี่ที่ไหนกัน หลอกลวงทั้งเพ”ผมมุ่ยหน้าอย่างไม่พอใจ กระแทกแก้วน้ำลงบนโต๊ะเสียงไม่ดังมากนักแต่ก็บ่งบอกถึงความไม่พอใจ

ไม่พอใจเพราะยังไม่ได้เริ่มทำอะไรเป็นจริงเป็นจังแม้จะผ่านมานับอาทิตย์เเล้วก็ตามเนี่ย!

อันที่จริงผมก็มีแผนดีๆในใจอยู่บ้างแต่มันเสี่ยงมาก ทั้งยังมีช่องโหว่อยู่เยอะ หากมีแค่ผมกับทาลสองคนจะไปหวังปฏิวัติพลิกเมืองได้ที่ไหน แค่คิดตามหลักคอมมอนเซนส์จบเห่แล้ว

“คำโกหกกับมนุษย์ก็เป็นของคู่กันอยู่แล้วนี่”คนตรงข้ามที่อยู่ในเสื้อฮู้ดปิดหน้าปิดตาไม่ต่างกันเปรยเสียงเรียบ หากฟังดูคล้ายกำลังพาดพิงมนุษย์แถวนี้อยู่ไม่น้อย

“แต่ฉันไม่เคยโกหกนายนะ”ผมรีบเสนอหน้า ไม่รู้แซะผมหรือเปล่า แต่ปากมันไปก่อน อีกอย่างผมก็พูดความจริงด้วย

“นั่นแหละคำโกหกของนาย”

“เชื่อใจกันบ้างเถอะ”ผมแสร้งทำท่าอดอาลัยตายอยาก เมื่อเห็นรอยยิ้มหยอกล้ออันเบาบางจากฝั่งตรงข้าม แหม่ เดี๋ยวนี่มีการเล่นมุก พัฒนาจริงๆ

[แต่ผมน่ะเชื่อใจเจ้านายเสมอนะ(๑╹ω╹๑ )]ข้อความจากหนึ่งน้อย ผมยิ้มลูบหัว(?)เจ้าหนึ่งน้อยไปอย่างเอ็นดู ลูกผมนี่มันน่ารักจริงๆ

“นายเอาไอ้วัตถุโบราณนี้ไปทิ้งสักทีได้มั้ย รกหูรกตา”

[ไอ้หุ่นป่าเถื่อน! อย่าหวังจะได้เคลมเจ้านายเลย! เจ้านาย! ผมจะปกป้องเจ้านายเอง!]

“เคลมอะไรเล่า นายรู้หรือว่ามันหมายถึงอะไรฮึ?”

[ผมสัมผัสได้ถึงกระแสไฟฟ้าประหลาดจากตัวเจ้าหมอนี่ บอกได้ว่าเป็นสัญชาตญาณของหุ่นยนต์ด้วยกันก็ได้ ผมแปรความหมายไม่ผิดหรอกนะ!หมอนี่มันตัวอันตราย! อันตราย! Alert Alert ]

ข้อความยาวเหยียดทำเอาผมตกใจเล็กน้อย และเมื่อหันไปมองหน้าคนที่ถูกพาดพิงที่ใบหน้ามืดครึ้มลงอย่างเห็นได้ชัดก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

หมับ!

ทาลคว้าหุ่นยนต์สารพัดประโยชน์ด้วยมือข้างเดียว เมื่ออยู่ในมือหุ่นยักษ์แบบเขาแล้วหนึ่งน้อยดูเล็กไปถนัดตา ราวกับจะแหลกคามือได้หากอีกฝ่ายออกแรงอีกนิด

[ม่ายยยยยยย เอามือสกปรกของแกออกไปนะ!(● ˃̶͈̀ロ˂̶͈́)੭ꠥ⁾⁾]

สายตาคมดุจ้องมองมายังหุ่นรูปร่างเหมือนจานบินอย่างอาฆาต หากหนึ่งน้อยไม่มีท่าทางเกรงกลัวเลยแม่แต่นิด มีแต่ผมนี่แหละที่กลัวต้องไปหาอะไหล่มาซ่อมอีกเลยต้องไปห้ามทัพ

“เลิกแกล้งหนึ่งน้อยได้แล้วน่าทาล เขาช่วยอะไรเราตั้งเยอะ ทำไมถึงไม่ชอบมันขนาดนั้น”ผมคว้ามือนั่น แงะหนึ่งน้อยออกด้วยความอ่อนโยน พยายามเมินรังสีสังหารที่ปล่อยมาจากเจ้าหุ่นกระป๋องไร้อารมณ์นั่น

และเหมือนหนึ่งน้อยจะไม่รู้สึกถึงอันตรายที่ผมช่วยออกมาเลยแม้แต่นิด

[เจ้านายปกป้องผม เจ้านายเข้าข้างผม เจ้านายรักหนึ่งน้อย! ╰(*´︶`*)╯♡]

ปั้ง!

[*shock*∑(゚Д゚)]

กำปั้นถูกทุบลงบนโต๊ะตัวกลมอย่างรุนแรง เฉียดหุ่นสารพัดประโยชน์ไปเพียงนิด หุ่นเหล็กที่ดี๊ด๊าอยู่เมื่อครู่ตอนนี้นิ่งสนิทเครื่องช็อตขยับไม่ออกไปเสียแล้ว ดีที่เสียงในร้านเหล้าเล็กๆแห่งนี้เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยครึกครื้นกันพอสมควรทั้งยังเลือกโต๊ะมุมร้านเลยไม่ค่อยมีใครให้ความสนใจนักแม้จะมีเสียงดัน

ถึงแม้เขาจะดูไม่ชอบหน้าเจ้าหุ่นลูกรักผมเท่าไหร่ แต่ก็ไม่น่าโกรธขนาดนี้นี่น่า...

“เอ่อ...เป็นอะไรไปน่ะทาล นายโอเคมั้ย”

“ไม่ได้เป็นอะไร”

เสียงแข็งเชียวนะ

“นายดูโกรธ”ผมหยั่งเชิง

เขาเองก็คงรู้ตัว หุ่นร่างใหญ่ภายใต้ชุดผ้าคลุมถอนหายใจ ก่อนจะลูบหน้าตัวเองเหมือนเรียกสติ เขาดูสับสนเล็กน้อย หากแต่ยังคงตอบผมอย่างตรงไปตรงมา

“อืม อาจจะใช่”

“มันก็ดีที่นายค้นพบความรู้สึกใหม่ๆ แต่โกรธบ่อยๆไม่ดีนะ”ไม่ดีต่อใจผมเนี่ย พอคิดๆดูแล้ว ตามพล็อตเดิมอารมณ์ที่ทาลได้รับรู้ถึงก็คือความโกรธความเกลียด ความแค้นนี่แหละ ผมได้แต่ภาวนาไม่ให้อิทธิพลจากตัวเชสมีผลต่อเขาไปมากกว่าผม

“ไม่...มันไม่เหมือนโกรธ แค่ไม่พอใจเล็กน้อย”

นั่นก็คือโกรธมั้ยนะ หนึ่งน้อยช่างน่าสงสาร กลายเป็นที่รองรับอารมณ์ไปเสียแล้ว

ผมเอื้อมมือไปลูบไหล่เขาเบาๆอย่างปลอบโยน ตบบ่าแปะๆอย่างให้อีกฝ่ายสงบลง แม้จะยังไม่เข้าใจสาเหตุของความโกรธเกรี้ยวของเขาก็ตาม

“หนึ่งน้อยแค่หยอกนายเล่น ถ้าไม่ชอบฉันจะบอกเขา”

“ไม่ใช่”

“หื้อ?”

ใบหน้าภายใต้ผ้าคลุมฉายแววเคร่งเครียด คิ้วเข้มเคลื่อนเข้าหากันเหมือนกำบังครุ่นคิดอย่างจริงจัง บอกไม่ถูกว่ามันตลกหรือน่ารักดี...

แต่ใช้คำว่าน่ารักกับหุ่นร่างควายแบบนี้ก็ดูดขัดกันพิกล

ในขณะที่ความคิดผมกำลังตีกันด้วยเรื่องไร้สาระ ในที่สุดเหมือนทาลก็คิดออกเสียที

“เพราะนายต่างหาก”

“ผม?”ผมชี้เข้าหาตัวเองด้วยใบหน้าเหลอหลา เดี๋ยวก่อน ผมไปทำอะไรให้เขาโกรธ

“ทั้งๆที่ฉันดีกว่าเจ้าหุ่นนั้นตั้งเยอะ แต่ดันไปสนใจมันมากกว่า ไม่เข้าใจ”แม้ตัวจะโตเป็นตึก คิ้วยังคงหมวดมุ่น เจ้าตัวดูสับสนและไม่เข้าใจ จัดการกับความรู้สึกแปลกใหม่ไม่ถูกเหมือนเด็กตัวน้อย

อะ...โอ้ นี่มัน...น่ารักอะไรอย่างนี้

ผมหมายถึงความคิดไม่ประสีประสาราวกับเด็กของเขานะ ถ้ามองด้านกายภาพแล้วคงไม่เหมาะนัก เหอๆ

“นั่นอาจจะเป็นอันนั้นไง”ผมยิ้มกว้าง ขยับเก้าอี้ไปนั่งฝั่งเดียวกับเขา กระแซะเบียดอีกฝ่ายอย่างหน้าไม่อาย

ด้านได้อายอดโว้ย

“อันนั้น?”

“ที่ผมบอกนายไปวันนั้นไง ที่เจออีวาน”ผมทำหน้ากรุ้มกริ่ม หากปฏิกริยาที่ตอบกลับมากลับกลายเป็นความไม่พอใจอีกครา

“รู้ชื่อมันด้วยเหรอ”

ผมถอยห่างเขาออกมานิด เมื่อบรรยากาศสีชมพูที่ผมพยายามสร้างหายวับไปโดยเจ้าหุ่นไร้ความโรแมนติกนี่อีกครา ได้แต่ยิ้มแห้งๆ หากไม่ได้เข้าข้างตัวเองมากเกินไป ผมก็คงดีใจอยู่หรอก

“ได้ยินคนเรียกน่ะ เขาก็แอนดรอยเหมือนนายอย่าโกรธอย่าเกลียดกันเลยนะ”ผมยิ้มอ่อน ผมไม่ได้หวังให้เขาซี้เป็นคู่หู อย่างน้อยก็ไม่อยากให้เขาฆ่าแกงกัน

“ฉันไม่ชอบไอ้เวรนั่น”

แต่ดูเหมือนอย่างน้อยของผมจะไม่ง่ายเสียแล้ว เมื่ออีกฝ่ายว่าเสียงแข็ง ไอ้ไฟแค้นลุกโชนยิ่งกว่าตอนพูดถึงคุณเชสนั่นมันอะไรกัน

“อีวานไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย”

“แต่มัน...”

“ผมมันทำไมครับ คุณผู้ร้าย”

เสียงทุ้มคุ้นหูตัดบทสนทนาของผมกับทาลจากทางด้านหลัง ผมชะงักในใจได้แต่ภาวนาว่าให้หูฝาด ไม่กล้าหันไปมองนักกลัวว่าวัตถุอันตรายจะจ่ออยู่มี่ไหนสักแห่งของร่างกายอีก ในขณะที่หุ่นข้างกายผมลุกพรวดเตรียมโจมตีทันที

ปฏิกริยารวดเร็วสมกับเป็นหุ่นบอดี้การ์ดจริงๆ

แต่นี่ไม่ใช่เวลามาชื่นชมแล้ว!

พลั่ก!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อช่างสมจริง ผมจะคว้าทาลไว้ก็ไม่ทัน หากผมก็ไม่คิดว่าอีวานจะสู้ไม่ได้ แต่ดูผมจะคิดผิดมหันต์ เมื่อผมหันมากลับภาพที่เห็นกลับเป็นร่างของหุ่นตำรวจหน้าตาจริงจังแผ่ราบอยู่ที่พื้นโดยมีร่างของทาลที่ตอนนี้ฮู้ดร่นลงมาเห็นใบหน้าเรียบนิ่ง หมัดง้างข้างไว้หากไม่ได้ซ้ำ

สมองผมว่างเปล่า คิดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะหนึ่ง เพราะภาพตรงหน้ามันชัดเจนว่าอีวานนอนแผ่หงายมือทั้งสองข้างขึ้น ไม่ได้มีท่าทีจะต่อสู้ใดๆเลย

“เฮ้! อย่ามาตีกันในร้านข้านะโว้ย”

สติผมกลับมาเมื่อเจ้าของร้านทำท่าจะเข้ามาดูสถานการณ์เมื่อได้ยินเสียงเอะอะ ผมรีบถลาเข้าไปบังตัวทาลดึงฮู้ดเขาขึ้น

“เพื่อนผมเมานิดหน่อยน่ะ ผมจัดการเองครับ!”ผมตะโกนบอกก่อนที่เขาจะเข้ามาใกล้กว่านี้เพราะไม่เพียงหน้าทาลที่คนรู้จักกันทั่วประเทศ หากหน้าผมก็ไม่ต่างกัน การปกปิดหยาบๆแบบนี้ดูแวบเดียวก็มองออกแล้ว

“เอาให้มันจริง ถ้าทำข้างของเสียหายข้าปรับสิบเท่านะ”

“คร้าบ”ผมบอกเจ้าของร้านเสียงดัง เมื่อเห็นสถานการณ์สงบเขาก็กลับไปที่หน้าเคาท์เตอร์

ผมถอนหายใจ กลับมามองต้นตอของปัญหาที่ยังคงจ้องตากันไม่เลิก

“จ้องกันขนาดนั้นเดี๋ยวก็ท้องหรอก”

ทันใดนั้นทาลก็ลุกขึ้นราวกับต้องของร้อนทันทีแถมยังปกปิดสีหน้ารังเกียจไว้ไม่มิดอีกด้วย หุ่นของผมตัวนี้ชัดพัฒนาไปไวจริงๆด้วย

ผมพยักหน้าอย่างพอใจ หันมองอีกคนที่ยันตัวเองขึ้นมานั่ง ใบหน้าที่ทำสีหน้าจริงจังทำเอาผมรู้สึกไม่คุ้นตานัก

“เอาล่ะ นายมาทำอะไรที่นี่ อีวาน”



——————————
มาแล้วว ขอโทษที่ให้ต้องรอนานนะคะ
อยากจะบอกว่าใกล้แล้วค่ะ ใกล้ถึงฝั่งฝัน น้ำกันมาเยอะ เนื้อจะมาแล้ว(ฮ่า) ตอนนี้มีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้นเต็มไปหมด หลังจากนี้เนื้อเรื่องจะดำเนินไวหน่อยนะคะ เราเฉลยให้หมดแน่ๆ รวมถึงเรื่องคุณเชส เจ้านายสายเอสผู้เป็นที่ชื่นชอบของนักอ่านทั้งหลายด้วย หายไปนายเชียว ค่าตัวแพงจัด

@shimmeshimmeko <<ช่องติดต่อเพียงหนึ่งเดียว
พูดคุยกันได้ที่แท็ก #ไว้ชาติหน้าเถอะ นะคะ คอยอ่านตลอดเลย แต่อาจจะตอบช้าหน่อยน๊า มาเล่นกันๆ

ขอบคุณทุกเฟบ ทุกวิว ทุกคอมเม้น ทุกกำลังใจเหมือนเดิมค่า

ร้ากกกก <3






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 673 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #2087 sany sanny (@sainah4911) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 10:10
    อ่านทันแล้ววว ชอบมากค่ะ รอติดตามอยู่นะคะ
    #2087
    0
  2. #2071 Klang_rk_ (@Klang_rk_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:46

    รอคร้าาาา//ทาลเริ่มหึงแล้วสิๆๆ
    #2071
    0
  3. #2066 iamyuii___ (@iamyuii___) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 09:38
    นึกถึงเกมเลยอะ
    #2066
    0
  4. #2065 บุปผาสุริยัน (@Okido) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 23:40
    อีวานมาร่วมพรรคพวกกับเน็นเถอะ ขอล้อง
    #2065
    0
  5. #2043 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 11:41
    กรี๊ดๆๆ คุณพี่เขาเริ่มหึงหวง

    อีวานมาได้ไงเนี่ยยยย
    #2043
    0
  6. #2021 เฮกเซนเอง (@eyelove123) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 09:45
    อีวานมาไงนิ55555
    #2021
    0
  7. #2020 0006715115 (@0006715115) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 22:27
    มาต่อไวๆๆๆๆ กำลังเข้มข้นเลย
    #2020
    0
  8. #2016 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (@Fafaret) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 17:13

    ปาหัวใจให้รัวๆงานดีค่ะ
    #2016
    0
  9. #2013 ฺBenja (@benjamad90) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 16:42
    ้เอ๊าาาาาาาามาต่อเร็ววววค่า^^
    #2013
    0
  10. #2012 1658700009167 (@1658700009167) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 15:57
    ระวังท้องนะจ๊ะ5555 รอค่าา
    #2012
    0
  11. #2010 MR_Amiss (@MR_Amiss) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 11:25
    อั๊ยยะ!!!(?)
    #2010
    0
  12. #2008 aommy-22 (@aommy-22) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 15:47

    กลับมาได้หรือป่าววว
    #2008
    0
  13. #2003 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 17:38
    อีวานมาช่วยแน่ๆ
    #2003
    0
  14. #1977 Kaew_Kr3 (@Kaew_Kr3) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 17:16
    ไรท์เตอร์ where are you now?
    #1977
    0
  15. #1975 NightHeart (@NightHeart) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 02:40
    อีวาน~~~~
    #1975
    0
  16. #1974 อยากกินข้าวต้ม (@aiyarina) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 09:33
    อีวานมาช่วยแน่ๆ
    #1974
    0
  17. #1960 bj vamtoon (@bj-vamtoon55) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 16:22
    อีวานมาทำไมนะ&#8203; รอครับ
    #1960
    0
  18. #1958 403 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 19:57

    สนุกมากๆเลย

    #1958
    0
  19. #1956 yukimaze283 (@yukimaze283) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 18:15
    โอ้ยยยย รักเรื่องนี้ สนุกดี อีกนิดนึงก็จะเป็นมนุษย์แล้วมั๊ง... หนึ่งน้อยน่ารักที่สุดในเรื่องเลย
    #1956
    0
  20. #1953 Hummai (@15975347) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 07:06
    This is the ค้าง!! ฮรือออสนุกอ่ะ เเต่ค้างง่าาา อีเว--- เอ้ย!?อีวานมาทำไมกันน้า?เเต่พี่ทาลเราทำท่ารังเกียจเป็นเเล้วล่ะ5555น่ารักกกก
    #1953
    0
  21. #1952 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 05:01
    หึงล่ะสินะ อารมณ์ใหม่ๆกำลังมา
    #1952
    0
  22. #1949 Wawayi (@wannaratchunngam) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 04:11
    อ่านแล้วกระชุ่มกระชวยหัวใจ5555น่ารักกกขอบคุณมากนะคะ รอเรื่อยๆน้าาา
    #1949
    0
  23. วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 21:29
    นั่นหึงใช่ปะจ้ะ กิ๊วๆๆๆๆๆ
    #1947
    0
  24. #1946 mmii. (@kupkek) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 15:09
    ฉันน่ะ ชอบอีวานจุงเรย งุงิๆ คุณเชสก็คือสายSSS เอสเยอะกว่าระดับภารกิจ55555555 ตื่นเต้นนนนนน อยากรู้ว่าเน็นเกี่ยวอะไรแล้วคุณเชสเป็นอะไร ละชาติที่แล้วคือพูดประโยคไหนชาตินี้ถึงได้ภารกิจปฏิวัติมาอะคนเรา555555555 ทาลหึงแล้วด้วยเป็นแอนดรอยด์ที่พัฒนาไปไกลมากพ่อ ตรงหมัดง้างข้างไว้หากไม่ได้ซ้ำมันน่าจะเป็นค้างนะคะ
    #1946
    0
  25. #1945 Mysterygrey (@Mysterygrey) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 00:11
    แงงงง น่ารักกก
    #1945
    0