หนี้รักมาเฟียร้าย (วางแผงแล้วจ้า และ ในแบบฉบับ E-Book)

ตอนที่ 4 : บทที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ก.พ. 58





บทที่ 4


...เธอทำให้เขาเกิดอารมณ์ เพราะฉะนั้น เธอ...จะต้องรับผิดชอบ!... 

 

ใบหน้าคมนั้นบูดบึ้งก่อนจะเค้นเสียงถามอีกฝ่ายที่กำลังใช้หลังมือข้างที่ว่างถูริมฝีปากของตัวเองจนเห่อแดงยิ่งกว่าเก่าด้วยท่าทีรังเกียจ จนชายหนุ่มยิ่งหน้าตึงขึ้นไปอีก ไม่เคยมีใครกล้ามาทำท่าทีเช่นนี้กับเขาเลยสักคน

 

“หึ! แค่นี้ทำมาเป็นสะดีดสะดิ้ง ก็แค่จูบ ทำเป็นไม่เคยไปได้” ทำเสียงขึ้นจมูก แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือบางให้เป็นอิสระ

 

เพี้ยะ!

 

มือบางข้างที่ว่างตวัดขึ้น ก่อนฟาดลงบนใบหน้าคมจนอีกฝ่ายถึงกับหันไปตามแรงเหวี่ยงนั้นด้วยความโมโหที่โดนดูถูก เธอไม่เคยทำตัวเสียหาย เขาเป็นคนแรกที่จูบและได้สัมผัสเธอ นัยน์ตาสวยนั้นลุกวาวทันทีที่โดนอีกฝ่ายทั้งคุกคามและหยามหยัน

 

“อย่าได้มาดูถูกฉัน จำเอาไว้!” เอ่ยเสียงแข็งกลับและพยายามจะบิดมือให้หลุดจากพันธนาการของชายหนุ่ม

 

มือหนาลูบไปที่แก้มของตัวเองด้วยความเจ็บ ลิ้นอุ่นที่พยายามจะแทรกเข้าไปในกลีบปากของอัยรดาก่อนหน้านี้ดุนตรงกระพุ้งแก้มของตัวเองเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกของฝ่ามือบางๆ ที่ฟาดลงมาบนใบหน้าของเขา นัยน์ตาคมตวัดมองคนที่ทำให้เขาเจ็บด้วยแววตาโกรธขึ้ง มือหนาเลื่อนมาบีบข้อมือบางทั้งสองของหญิงสาวแล้วดึงให้เข้ามาประชิดตัวเขา

 

ความแรงที่ถูกดึงเข้ามาทำให้อัยรดาที่โดนดึงแบบไม่ทันตั้งตัว เอนตามเข้าไปปะทะอกกำยำของชายหนุ่มอย่างง่ายดาย ใบหน้าสวยนั้นแดงก่ำเมื่อเลือดนั้นไหลเวียนมารวมกันที่ใบหน้าด้วยอุณหภูมิที่สูงปรี๊ด

 

“แค่จูบนี่มันยังน้อยไปกับสิ่งที่เธอด่าว่า และยิ่งท่าทางยั่วยวนราวกับต้องการอ่อยเหยื่อของเธอแบบนั้นอีกล่ะ    อัยรดา!” เน้นเสียงลอดไรฟันด้วยความโมโหจัด ริมฝีปากยามเอ่ยนั้นโน้มลงมาใกล้กับริมฝีปากอิ่มอีกครั้งอย่างจงใจ

 

“ฉันไปยั่วคุณตอนไหนไม่ทราบ ท่าจะบ้า!” อัยรดาสบถต่อท้ายด้วยอารมณ์คุกรุ่น

 

“หยุดด่าฉันนะอัยรดา ถ้าไม่อยากเจ็บตัวไปมากกว่านี้” เขาตะคอกใส่หญิงสาวที่กัดริมฝีปากอย่างเจ็บใจ

 

“ไม่หยุด! ฉันพูดความจริง คุณมันบ้า นิสัยเสีย...” ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ว่าอะไรต่อ โดเมนิโก้ก็หมดความอดทนที่จะให้หญิงสาวมาด่าเขาปาวๆ ต่อหน้าลูกน้อง

 

แขนแข็งแรงช้อนตัวของอัยรดาขึ้นพาดบ่าด้วยความรวดเร็วจนศีรษะของหญิงสาวตกลงพื้น มือบางที่เป็นอิสระทุบไปที่ด้านหลังของชายหนุ่มอย่างแรง

 

แรงดิ้นและการระรัวกำปั้นน้อยๆ นั้นทำให้โดเมนิโก้ถึงกับขบกรามแน่น อารมณ์ที่ลุกโชนไปด้วยโทสะผสมกับเพลิงราคะนั้นกำลังตีกันอยู่ในกายของเขา ยิ่งหญิงสาวดิ้นมากเท่าไหร่ อกอิ่มของเจ้าหล่อนก็ยิ่งเบียดกับไหล่กว้างของเขามากขึ้นเท่านั้น

 

“นี่คุณทำบ้าอะไร ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ ฉันบอกให้ปล่อย ได้ยินไหม” หญิงสาวแว้ดใส่เสียงดังโดยที่ไม่รู้ว่ายิ่งเธอดิ้น ทุกสัดส่วนของเธอยิ่งทำให้ชายแกร่งอย่างเขาต้องพยายามข่มอารมณ์ที่กำลังลุกโชนมากแค่ไหน ขาเรียวที่แกว่งไปมานั้นพาดผ่านความเป็นชายของเขาจนชายหนุ่มต้องขบกรามแน่น

 

“ถ้ายังไม่หยุดร้อง ฉันได้ปล่อยเธอลงบนเตียงแน่อัยรดา!

 

น้ำเสียงจริงจังของโดเมนิโก้ทำให้อัยรดาที่กำลังจะแผลงฤทธิ์ต่อถึงกับชะงักกึกทันที ใบหน้าสวยนั้นซีดสลับแดง ทั้งกลัวทั้งโกรธที่เขาขู่เธอ

 

ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันจนแทบจะห้อเลือด นัยน์ตาสวยพยายามมองไปรอบๆ ก็เห็นว่ามีลูกน้องของชายหนุ่มยืนกันเต็มไปหมด แม้จะโดนห้อยหัวแบบนี้ แต่หญิงสาวก็พยายามหันศีรษะไปมองแล้วก็ต้องหน้าแดงก่ำเมื่อเห็นแต่ละคนยืนยิ้มกริ่มเมื่อชายหนุ่มพูดแบบนั้น

 

...บ้าที่สุดเลย ผู้ชายบ้ากาม วันๆ คงคิดแต่เรื่องอย่างว่า...แล้วนี่เธอจะทำอย่างไรต่อไปดี อัยรดาแทบจะกรีดร้องในใจอย่างคิดไม่ตก

 

โดเมนิโก้ที่เห็นอัยรดาเงียบลงแล้ว ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มพราวก่อนหันไปทางเตติโอ้ที่ยืนก้มหน้าพยายามกลั้นยิ้มเอาไว้เมื่อได้ยินคำขู่จากเจ้านายหนุ่ม และท่าทีที่เงียบกริบของคนที่โดนขู่ช่างได้ผลอย่างชะงักงัน

 

 “เตติโอ้ ดูแลความเรียบร้อยให้ดี แล้วถ้าพวกนั้นจับตัวอติรุจได้แล้ว บอกฉันด้วย ฉันจะเอาตัวประกันไปข้างบนก่อน ถ้าไม่มีอะไรด่วน ไม่ต้องเรียกฉัน”

 

“ครับคุณโดเมนิโก้”

 

ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างพอใจก่อนเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังงามของตัวเองโดยมีอัยรดาที่โดนอุ้มพาดบ่าเข้าไปข้างในด้วย

 

...นี่มันเพียงแค่น้ำจิ้มเท่านั้นสาวน้อย หึๆ...โดเมนิโก้กระตุกยิ้มเย็น นัยน์ตานั้นพราวระยิบ

 

 

          ทันทีที่ถึงห้องที่อยู่ชั้นบนทางด้านปีกขวาของตึก โดเมนิโก้ก็เปิดประตูห้องออกก่อนเดินตรงไปยังกลางห้องและปล่อยหญิงสาวลงบนเตียงขนาดคิงไซส์ที่หนานุ่มสีน้ำตาลเข้มดูหรูหราในสไตล์แบบอิตาเลียนอย่างไม่เบานัก

 

“คนบ้า นึกจะปล่อยก็ปล่อย นิสัยเสีย” หญิงสาวต่อว่าเมื่อโดนโยนลงบนเตียง นัยน์ตาสวยนั้นค้อนชายหนุ่มปะหลับปะเหลือก โดยที่อีกฝ่ายหาได้สะทกสะท้าน กลับยืนกอดอกมองอัยรดาด้วยสายตาพราว จนคนโดนมองถึงกับหน้าร้อนขึ้นมาอีกครั้ง

 

“ก็เธออยากให้ฉันปล่อยมากไม่ใช่หรือยังไง จะเอายังไงกันแน่ เอ๊ะ! หรือว่าเธออยากให้ฉันอยู่ใกล้ๆ” นัยน์ตาคมมองอีกฝ่ายไหวระริกและกรุ้มกริ่ม ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวของอัยรดาอีกครั้ง

 

“อย่านะ ฉันไม่ได้บอกว่าอยากจะอยู่ใกล้ๆ คุณ ฉันจะกลับไปหาพ่อ ส่วนเรื่องหนี้สิน พ่อฉันเป็นหนี้คุณอยู่เท่าไหร่ ฉันจะหามาใช้ให้” อัยรดาถอยหลังกระเถิบขึ้นไปนั่งจนเกือบจะชิดหัวเตียงขณะที่โดเมนิโก้ขยับเข้ามา

 

“หึ! แน่ใจหรอว่าเธอจะหามาได้ครบตามจำนวน แต่ถ้าหากว่าเธอจะใช้เป็นอย่างอื่นแทน...มันก็พอจะได้อยู่นะ” ชายหนุ่มเว้นวรรคทำตาพราวพร้อมกับกวาดตามองไปทั่วเรือนร่างของหญิงสาวอย่างจงใจ

 

อัยรดาที่ได้ยินถึงกับเม้มริมฝีปากแน่น ดูจากสายตาและคำพูดกำกวมของเขาที่ส่งมาให้ ก็รู้เลยว่าสิ่งที่เขาต้องการนั้นคืออะไร

 

ไม่มีวัน เธอจะไม่มีวันยอมให้ผู้ชายคนนี้เป็นแน่ ไม่ว่ายังไงเธอจะต้องหาเงินมาใช้ให้ครบตามจำนวนที่พ่อของเธอยืมไปให้ได้ บางมือรีบตะครุบปิดหน้าอกของตัวเองเพื่อไม่ให้ชายหนุ่มเทะโลมได้จากทางสายตา

 

“ออกไปเลยนะ คนบ้า คนผีทะเล ลามก หื่นได้ตลอดเวลา ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่าที่คุณนึกจะทำอะไรฉันก็ทำได้นะ อย่าได้ถือว่าตัวเองมีอิทธิพลแล้วคิดจะมาข่มขู่กันอย่างนี้ ถ้าหื่นมากก็ไปหาผู้หญิงของคุณสิ อย่ามายุ่งกับฉัน เอ๊ะ! หรือว่า...” หญิงสาวต่อว่ามาเป็นชุด ก่อนปลายประโยคจะหรี่ตามองชายหนุ่มพร้อมกับกวาดสายตามองทั่วเรือนร่างก่อนมาหยุดอยู่ตรงส่วนสำคัญด้วยแววตาหยันกลายๆ

 

“หรือว่าอะไรอัยรดา พูดให้ดีๆ นะ” เสียงเข้มตวาดก้อง คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน

 

“หรือว่าคุณจะไม่มีน้ำยาจนหญิงไม่แลน่ะสิ” หญิงสาวกระตุกยิ้ม นัยน์ตานั้นล้อเลียนและหยามหยันจนโดเมนิโก้ถึงกับเลือดขึ้นหน้า

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

กลิ่นกายหอมๆ ลอยมากระทบจมูกที่โด่งเป็นสัน ใบหน้าคมตอนนี้ห่างจากใบหน้าเรียวไม่ถึงคืบจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดซึ่งกันและกัน

 

“กรี๊ด! ปล่อยฉันนะ ออกไป อย่ามาแตะต้องตัวฉัน” อัยรดากรีดร้องเสียงหลงเมื่อโดนร่างหนาทาบทับลงมา มือที่โดนล็อคเอาไว้ไม่สามารถขยับไปไหน อกหนาที่ทับลงมาก็ยิ่งทำให้เธอหายใจยากขึ้นเท่านั้น

 

“หึ! ยากซะเถอะ คิดจะมาหลอกด่ากันแบบนี้แล้วจะให้ฉันปล่อยเธอไปง่ายๆ หรอ ไม่มีทาง ฉันจะพิสูจน์ให้เธอได้รู้ว่า คนอย่างฉัน โดเมนิโก้ ราเซียโน่ มีน้ำยาเสมอ!

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

อัยรดากำมือที่ถูกชายหนุ่มล็อคไว้แน่น นัยน์ตานั้นเบิกกว้างเมื่อโดเมนิโก้แทรกลิ้นอุ่นเข้ามาหาความหวานในช่องปากของเธออย่างย่ามใจ ทั้งรุกเร้า หอมหวาน ร้อนแรง หยอกล้อผสมกันจนอัยรดาที่ไม่เคยต้องจูบชายใดมาก่อนถึงกับเผลออารมณ์คล้อยตามไป

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

อัยรดาพยายามข่มใจตัวเองไม่ให้คล้อยตามชายหนุ่มที่กำลังไล้ซอกคอขาวละเอียดของเธอจนด้วยความนุ่มนวลและอ่อนหวาน

 

“หยุดนะ ปล่อยฉัน” อัยรดาพยายามเค้นเสียงให้ดูเข้ม แต่ว่าโดเมนิโก้หาได้สนใจกับเสียงนั้น เขารู้แค่ว่า เขาจะสยบคำพูดที่เธอปรามาสเขาไว้ให้ได้ และจะลงโทษให้เธอรู้ว่าอย่าได้มาว่าคนอย่างเขานั้นไร้น้ำยา

 

“เปลี่ยนเป็นอย่าหยุดแทนจะดีกว่าไหมสาวน้อย” โดเมนิโก้เงยหน้าขึ้นมามองอัยรดาที่ตอนนี้ใบหน้าแดงก่ำ ทั้งโมโหทั้งอาย

 

 เขาดูถูกเธอ เธอจะไม่ยอมคล้อยตามอีกแล้ว ไม่แล้ว อัยรดากรีดร้องในใจก่อนที่จะพยายามข่มอาการวาบหวิวที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้จางหายไป นัยน์ตาสวยจ้องชายหนุ่มตาเขม็ง ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันจนเกือบจะห้อเลือด

 

“ฉันจะทำให้เธอไปถึงทางสวรรค์ และดูสิว่าเธอจะว่าฉันไม่มีน้ำยาอีกหรือไม่” โดเมนิโก้ยิ้มพราวก่อนที่จะทาบทับริมฝีปากตัวเองเข้ากับริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง

 

แต่ครั้งนี้อัยรดาไม่ยอมปล่อยให้ชายหนุ่มได้ทำตามอำเภอใจ หญิงสาวรวบรวมสติไม่ให้เคลิ้มตามอารมณ์ที่กำลังแล่นเข้ามา และอาศัยจังหวะที่โดเมนิโก้กำลังเคลิบเคลิ้มกับริมฝีปากของเธอก่อนที่จะกลั้นใจยกเข่าขึ้นกระแทกกลางหว่างขาของชายหนุ่ม

 

“โอ๊ย! อัยรดา เธอทำบ้าอะไรห๊า!” โดเมนิโก้ปล่อยริมฝีปากอิ่มให้เป็นอิสระทันที มือหนาที่ล็อคข้อมือของอัยรดาไว้คลายออก ร่างสูงผงกตัวขึ้นร้องเสียงหลงและตวาดหญิงสาวเสียงดัง ใบหน้าคมนั้นซีดสลับเขียวด้วยความเจ็บปวด

 

“สมน้ำหน้า!” อัยรดากระแทกเสียงใส่ด้วยความสะใจ ก่อนอาศัยจังหวะอีกครั้งออกแรงทั้งหมดผลักอกกำยำอย่างแรงจนโดเมนิโก้ล้มลงไปนอนบนเตียง

 

เมื่อเห็นชายหนุ่มเซไป อัยรดารีบยันตัวลุกขึ้นจากเตียง จุดหมายที่เธอต้องการไปให้ถึงคือประตูห้องนอน ร่างบางพยายามวิ่งให้เร็วที่สุด แต่โดเมนิโก้ที่แม้จะเจ็บกล่องดวงใจสักแค่ไหนก็ยังไม่วายรีบยันตัวลุกขึ้นตาม มือหนารีบคว้าข้อมือบางด้วยความรวดเร็วเมื่อเห็นหญิงสาวคิดจะหนี

 

“กรี๊ด! ปล่อยฉันนะ ไอ้คนบ้า ไอ้คนลามก นิสัยเสีย ไอ้มาเฟียโรคจิต” หญิงสาวกรีดร้องเสียงหลงและกนด่าชายหนุ่มอย่าไม่ยั้งเมื่อโดนคว้าข้อมือและถูกชายหนุ่มดึงเข้ามาหาเขาตัวปลิว แผ่นหลังของอัยรดาปะทะเข้ากับอกกว้าง สองแขนของชายหนุ่มรีบรวบเอวของหญิงสาวเอาไว้เพื่อไม่ให้เจ้าหล่อนวิ่งหนีเขาไปอีกครั้ง

 

“หยุดร้องเดี๋ยวนี้นะ ถ้าไม่อยากโดนมากไปกว่านี้” เอ่ยเสียงเข้ม ใบหน้าคมนั้นมุ่ยจัด

 

“ไม่หยุด ไอ้บ้า ไอ้หื่นกาม ไอ้ลามก คิดแต่เรื่องใต้สะดือ” อัยรดาตะคอกกลับอย่างสุดทน พยายามดิ้นเพื่อให้ตัวเองหลุดจากอ้อมแขนแข็งแรงของเขา

 

“ดี ไม่หยุดใช่ไหม” น้ำเสียงเย็นเอ่ยถามอีกครั้ง

 

อัยรดาตวัดสายตาคมกริบหันมามองชายหนุ่ม และนั่นทำให้ริมปากอิ่มถูกชายหนุ่มก้มลงมาประทับรอยจุมพิตอีกครั้งอย่างร้อนแรง

 

“อ้อย อ้าน อ้า” หญิงสาวพยายามประท้วงแม้จะโดนชายหนุ่มปิดปากอย่างไม่ยอมหยุดง่ายๆ

 

...บ้าชิบ เขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนออกอาการรังเกียจเขาได้มากขนาดนี้มาก่อนเลย บ้าเอ๊ย!...ชายหนุ่มสบถในใจอย่างหัวเสีย...ดี ได้เห็นดีกันแน่อัยรดา คนอย่างฉันอย่าคิดได้มาหยามหรือทำท่าทีรังเกียจใส่

 

“หึ! อยากจะให้ปล่อยอย่างนั้นหรอ ไม่มีทาง!” เสียงลอดไรฟันเน้นบอก นัยน์ตาสีน้ำตาลนั้นจ้องเขม็งอย่างเอาเรื่อง

 

“คุณอย่าทำอะไรบ้าๆ นะ” อัยรดาเอ่ยเสียงสั่น นัยน์ตาสวยนั้นไหวระริกอย่างตื่นกลัว

 

“เดี๋ยวก็รู้ ว่าจะดีแต่ปากหรือเปล่า”

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

...ให้ตายเถอะ จูบไม่เป็น! เขาล่ะไม่อยากจะเชื่อ เป็นไปไม่ได้  เขานึกว่าตอนแรกที่จูบก่อนหน้านี้ เธอจะพยายามทำเป็นจูบไม่เป็น แต่ที่ไหนได้ ยิ่งเขาใช้ลิ้นหยอกเย้าเธอมากขึ้น คนที่โดนเขาทาบทับหยอกเย้าไว้กลับยิ่งตัวสั่นจนเขาสัมผัสได้ แถมยังจูบได้ไม่ประสีประสาจริงๆ...เขาไม่เชื่อว่าเธอจะไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน และนั่นเป็นสิ่งที่เขาจะต้องค้นหาคำตอบในค่ำคืนนี้ให้เจนตา

 

จากที่เขาพยายามจะเล้าโลมเธอ กลับเป็นเธอที่ทำให้เลือดในกายของเขาแล่นพล่านอย่างฉุดไม่อยู่

 

โดเมนิโก้พยายามจะบังคับใจตัวเอง เขาแค่อยากจะสั่งสอนให้หญิงสาวอย่าได้มาทำท่าทีแบบนี้กับเขาก็เท่านั้น แต่พอจะยั่วอัยรดา กลับกลายเป็นเขาเองที่ตกที่นั่งลำบาก อุณหภูมิที่มันร้อนขึ้น ยิ่งทำให้ความต้องการของเขาเพิ่มมากขึ้นตามมาด้วย

 

...บ้าจริง เธอทำให้เขาต้องการเธอมากขึ้นๆ จนหยุดตัวเองไม่อยู่...

 

โดเมนิโก้ที่พยายามหักห้ามใจไม่ให้ทำอะไรอัยรดาเกินเลยเริ่มค่อยๆ รุกเร้าเพิ่มมากขึ้นตามความต้องการที่เป็นแรงผลักดันให้เขายั้งใจไม่อยู่

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

“ไม่นะ อย่า!” อัยรดาร้องเสียงหลง มือบางพยายามจับมือหนาให้ออกไปจากบริเวณตรงนั้น

 

“เธอทำให้ฉันหยุดไม่ได้แล้ว อัยรดา!” โดเมนิโก้เอ่ยเสียงแหบพร่า นัยน์ตานั้นพราวระยิบ

 

“ฉันขอร้อง อย่านะ!” หญิงสาวเอ่ยเสียงเบาหวิว แต่ทว่าโดเมนิโก้ไม่สามารถหยุด

 

...ไม่นะ อัยรดา เอาสติกลับมา...หญิงสาวร่ำร้องอยู่ในใจ แต่ตอนนี้เธอไม่มีแรงพอที่จะต้านทานเขาได้อย่างใจคิด

 

“อย่าปฏิเสธ เป็นของฉันเถอะอัยรดา”

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

อัยรดาเองก็ไม่มีแรงที่จะต่อต้านใดๆ อีก เมื่อได้รับการรุกเร้าของโดเมนิโก้ที่บรรจงจุมพิตเธอครั้งนี้ด้วยความนุ่มนวลและอ่อนหวาน ทำให้ใจที่คิดจะต่อต้านค่อยๆ ถูกกลืนหายไป

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

โดเมนิโก้เงยหน้าขึ้นมองอัยรดาเพียงนิดก็เห็นว่าหญิงสาวคล้อยตามและค่อยๆ รับสัมผัสจากเขาทีละนิดๆ ริมฝีปากหนาก็ยิ้มอย่างพอใจก่อนก้มลงสำรวจร่างบางนั้นต่อ

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

“เธอสวยเหลือเกินอัยรดา” เสียงแผ่วเบาและนุ่มนวลเอ่ยตรงริมใบหูของอัยรดาก่อนขบเม้มตรงนั้นเบาๆ และไล้ลงมาที่ซอกคอ โดเมนิโก้ค่อยๆ ปลดบราเซียตัวที่กางกั้นการสำรวจของเขาออกอย่างเบามือ

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

“ไม่นะ อย่า ฉันขอร้อง ฉันกลัว!” อัยรดาแผดเสียงร้องเมื่อรู้สึกว่าชายหนุ่มเริ่มร่ายบทรักให้กับเธอมากขึ้น

 

“ไม่ต้องกลัว ฉันจะพาเธอไปถึงดินแดนที่เต็มไปด้วยความสุข อัยรดา”

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

...นี่เขาทำผิดต่อเธอหรือเปล่านะ อัยรดาไม่ได้มารู้เห็นเกี่ยวกับหนี้สินของพ่อเธอเลยสักนิด แต่การที่เธอมายืนด่าเขาปาวๆ แถมกลิ่นกายและรูปร่างที่ยั่วยวนตาเขา ก็ทำให้เขาเกิดยั้งใจและอารมณ์ความต้องการของตัวเองไม่อยู่แบบนี้...

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

“อัยรดา เธอจะต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น”

 

โดเมนิโก้กระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูของอัยรดาอย่างที่ไม่เคยพูดกับหญิงใดมาก่อน ทุกครั้งที่เขามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนไหนก็ตาม แต่ก็แค่เพียงชั่วข้ามคืนแล้วก็แยกย้ายกันไป แต่สำหรับเธอ...อัยรดา เขาอยากให้เธออยู่ข้างกายเขาแบบนี้ตลอดไปจริงๆ

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

#ฉากไม่เหมาะสม ติดตามในเล่มค่ะ#

 

“อัยรดา เธอทำให้ฉันรู้สึกดีจริงๆ ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไปไหนแน่ๆ” ชายหนุ่มที่หอบกระเซ่าพอๆ กับหญิงสาวที่หายใจหอบถี่เอ่ยบอกเสียงแหบพร่าแต่แน่วแน่ตามคำพูดนั้น นัยน์ตาสีน้ำตาลนั้นเปล่งประกายยินดีและวิบวับหยอกล้อยามมองไปที่ใบหน้าเรียวที่ซับสีระเรื่อ พร้อมเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นเล็กน้อย

 

ไฟราคะที่แล่นในกายค่อยๆ ได้รับการปลดปล่อยจนโดเมนิโก้รู้สึกผ่อนคลายและมีความสุข พอๆ กับอัยรดาที่หลับตาพริ้ม เหนื่อยล้าจากกิจกรรมที่ผ่านมาตลอดหลายชั่วโมงจนไม่สามารถที่จะเอ่ยคำใดๆ เพียงไม่นานร่างบางในอ้อมกอดของชายหนุ่มก็ผล็อยหลับไป

 

โดเมนิโก้ยิ้มบางๆ ก่อนก้มลงจุมพิตที่แก้มนวลทั้งสองข้างและกอดหญิงสาวกระชับให้แน่นขึ้น พร้อมกับหลับตาลงด้วยความสุขใจ

 

 

 

................................................................

จบบทที่ 4 แล้วนะคะ ขอโทษที่มาลงตัวอย่างให้อ่านช้าค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาอัพให้อีกตอนนะคะ แล้วต้องขอโทษด้วยนะคะ เพราะนิยายเล่มนี้ได้วางแผงแล้ว เพราะฉะนั้นติดลิขสิทธิ์กับทางสนพ.ค่ะ เลยมาลงให้อ่านได้เพียงเล็กน้อยเพื่อเป็นตัวอย่างเท่านั้น หวังว่าท่านผู้อ่านทุกท่านจะเข้าใจนะคะ

 

 

คุณ Rit , ต้องขอบคุณคุณ Rit มากๆ สำหรับคำแนะนำค่ะ เรื่องหน้าจะนำมาลงให้ได้อ่านอย่างต่อเนื่องนะคะ และต้องขอโทษด้วยค่ะที่นำมาลงให้ได้อ่านอาจจะไม่ได้ต่อเนื่องนัก อย่าโกรธหรือเซ็งเลยนะคะ ยังไงไรท์เตอร์ขอฝากอุดหนุนนิยายเรื่อง หนี้รักมาฟียร้าย ด้วยนะคะ ^^

 

ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักทุกท่านค่ะ

ด้วยรัก...จากใจ

ศรัณยา / Lonely Star ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #9 Yan Ming Ling (@jerry_lin11) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 05:44
    อยากให้มีถึงตอนที่ 6 ค่ะรู้สึกว่ามันค้างคาช่วงระหว่างที่รอไรท์มาอัพต่อจากตอนที่ 2 เนี่ยเราว่ามันนานมากเลยค่ะ ถือว่าแถมอีกตอนจากที่ไรท์บอกว่าจะอัพถึงตอนหน้าได้ป่ะค่ะ? ^^ 
    #9
    0