I am a Grim || เกิดใหม่ที่ต่างโลก ดันเป็นกริมซะได้

ตอนที่ 118 : ( ภาค 3 - สงครามต่างโลก ) บทที่ 8 รถถังที่มีชีวิตทั้งยี่สิบห้าคัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 ก.ค. 60

บทที่ 8 รถถังที่มีชีวิตทั้งยี่สิบห้าคัน

 

 

“ยิงเลยเด็ก ๆ !!!” หลังจากที่คนผมดำตะโกนออกไป เสียงยิงปืนใหญ่ก็ดังขึ้นจากรถถังทั้งยี่สิบห้าคัน!

 

ปึงงงงง!!!... เสียงคำรามจากปากกระบอกรถถังทั้งยี่สิบห้าคันดังขึ้นทันใด พร้อมส่งกระสุนชนิดพิเศษไปยังร่างของมนุษย์หมีดำยักษ์และมนุษย์ไฮยีน่าที่อยู่ใกล้ ๆ

 

...บึม...วูบบบบบบ!!!... เสียงระเบิดของหัวกระสุนอัดอากาศดังขึ้นเมื่อมันกระแทกเข้ากับร่างของหมีดำยักษ์ ก่อนที่บรรยากาศรอบ ๆ บริเวณดังกล่าวจะเปลี่ยนไป!!!

 

“กรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร!!!” มนุษย์หมีดำยักษ์คำรามออกมาหลังจากที่ตัวมันถูกกระสุดอัดอากาศฉีกเอาเนื้อและหนังหายไปหลายส่วน แต่มันก็ยังไม่ตาย...

 

ตรงข้ามกับมนุษย์ไฮยีน่าหลายสิบตัวที่อยู่ใกล้ ๆ มนุษย์หมียักษ์ พวกที่ตัวเล็กกว่านี้ต่างก็ร่างกายฉีกขาดและตายในทันทีที่ระเบิดอัดอากาศทำงาน

 

หลังจากที่บรรยากาศกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ร่างของมนุษย์หมีดำยักษ์ที่สูงกว่าสามเมตรก็หันมองมายังทิศที่ปืนอัดอากาศถูกยิงมา

 

มันมองเห็นไคท์ที่กำลังยืนอยู่บนรถถังพร้อมกับชี้มือมาทางนี้ มันจึงเข้าใจผิดคิดว่าว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นผู้บัญชาการของค่าย!!!

 

ชายคนนี้สามารถสั่งให้รถถังยิงได้ทั้ง ๆ ที่อยู่ภายในค่ายทหาร มันต้องเป็นผู้บัญชาการ!!!’

 

“กรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร!!!” มันคำรามออกเสียงดังเป็นภาษาสัตว์ ส่งผลให้มนุษย์ไฮยีน่าทั้งหลายหันไปสนใจตามทิศที่เสียงของหมนุษย์หมีดำยักษ์บอก

 

“บัดซบ!!!” ไคท์ร้องออกมา หลังจากที่อยู่ ๆ เขาก็เห็นว่ากลุ่มสิ่งมีชีวิตประหลาดพวกนี้หันมามองทางเขาเป็นสายตาเดียวกัน

 

“แบบนี้แย่แน่ ๆ กว่าจะเล็งเป้าแต่ละครั้ง กว่าจะสั่งยิงอีก” จอมมารหนุ่มเอ่ยเสียงเบา

 

ถ้าพวกมันยิงได้เองก็คงดี เจ้าว่าไหมเสียงของตำราสวรรค์ดังขึ้นภายในหัวของเขา

 

“เป็นความคิดที่ดีนะ แต่พลังของฉันจะสามารถทำให้พวกมันยิงเองได้หรือเปล่า” เกิดเป็นคำถามใหม่ขึ้น ขณะที่ฝ่ายของมนุษย์กลายพันธุ์เริ่มมุ่งหน้ามาทางเขา

 

“เดมัน นายรีบหลบออกไปก่อน” ไคท์พูดออกมา เขาแทบไม่ใส่ใจกับตำแหน่งของอีกฝ่าย เพราะยังไงซะเดมันก็ดูเหมือนจะเชื่อฟังคำพูดของเขาอยู่แล้ว ดังนั่นสั่งอะไรไปเขาก็ไม่น่าจะถามให้มากเรื่อง

 

ทางฝ่ายของเดมันเมื่อเห็นฝูงมนุษย์กลายพันธุ์พุ่งเข้ามา เขาก็เกิดกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของตัวเองและชายหนุ่มที่ลาเกียส่งมา แต่พอได้ยินคำพูดจากปากของอีกฝ่าย นายพลหนุ่มก็คิดว่าไคท์คงจะมีวิธีการจัดการกับพวกมัน

 

เดมันจึงพยักหน้ารับแล้วค่อย ๆ หลบฉากออกไปจากบริเวณดังกล่าว

 

เมื่อไคท์เห็นว่าเดมันหลบหนีออกไปจากบริเวณใกล้ ๆ กับตัวเขาแล้ว ชายหนุ่มก็หันกลับมาสนในที่ฝูงรถถังที่ตัวเองกำลังใช้พลังจิตควบคุมอยู่

 

“จะทำยังไงกับพวกมันได้ละนี่” เป็นคำถามที่ทำให้เขารู้สึกปวดหัวขึ้นมา แต่ทันใดนั่นเสียงของตำราสวรรค์ก็ดังขึ้นภายในหัว

 

ฮา ๆ ๆ ก็สร้างจิตเทียมให้พวกมันสิ เจ้าเองก็เคยสร้างจิตเทียมในร่างของตัวเองมาแล้ว ทำไมถึงจะสร้างให้กับรถถังพวกนี้ไม่ได้ล่ะเสียงดังขึ้นภายในหัว

 

ยี่สิบหาคัน ฉันจะไม่สมองระเบิดก่อนรึไงไคท์คิดตอบ

 

ยิ่งเจ้าใช้ยิ่งเป็นการฝึกพลังจิตของตัวเอง เจ้าอาจจะมึนหัวบ้าง แต่นั่นก็แค่อาการชั่วคราว พักไม่นานก็หายเสียงในหัวของไคท์

 

ถึงได้ยินแบบนั่นจอมมารหนุ่มก็ยังคงลังเลอยู่ พอพูดหรือนึกถึงเรื่องการสร้างจิตเทียมและการถอดจิตแล้ว เขาจะหน้าซีดทุกครั้ง...

 

แต่ทุกวินาที ร่างของมนุษย์กลายพันธุ์หลายสิบตัวก็ยิ่งพุ่งเข้ามาใกล้เขามากขึ้น พวกมันไม่มีความหวาดกลัวปรากฏในสายตา ยิ่งมีทหารขวางทางพวกมันมากเท่าไหร่ พวกมันยิ่งบุกหนักขึ้น

 

“เอา...ก็เอา” จอมมารหนุ่มเอ่ยออกมา ก่อนที่เขาจะหลับตาลงแล้วค่อย ๆ ควบคุมพลังจิตของตนเอง

 

เจ้าต้องสร้างพวกมันจากความคิดของเจ้า สร้างนิสัย สร้างชอบและความกลัวให้กับพวกมัน เพราะพวกมันไม่ใช่ตัวเจ้า ดังนั่นอย่าได้เอานิสัยของเจ้าเองใส่ให้กับพวกมันเสียงดังขึ้นในหัวของไคท์

 

“ความชอบเอาแบบนี่ละกัน...”

 

“นิสัยก็แบบนี้”

 

“ส่วนกลัวว่าแน่นอนต้องกลัวฉัน ฮา ๆ ๆ” ไคท์เริ่มพูดออกมาคล้ายกับคนเป็นบ้า แต่เขาต้องพูดเพราะไม่อย่างนั่นตัวเขาอาจจะเผลออ้วกหรือกรีดร้องออกมา!!!

 

ทุกขณะที่ตัวเขากำลังใช้พลังจิตของตัวเองสร้างจิตเทียมให้กับรถถังทั้งยี่สิบห้าคัน เขารู้สึกปวดหัวและคลื่นไส้อย่างหนัก แต่ในเมื่อเขาเลือกที่จะสร้างจิตเทียมให้กับพวกมันแล้ว เขาจึงพยายามทุ่มความคิดของตัวเองและฝืนความเจ็บปวดทุกอย่างที่จู่โจมเข้ามา

 

หลายสิบวินาทีผ่านไปราวกับเวลาหลายสิบปี กระบวนการสร้างจิตเทียมให้กับรถถังทั้งยี่สิบห้าคันก็เสร็จสิ้น โชคดีที่มีทหารกล้าหลายคนที่เข้าต่อสู้กับพวกมนุษย์กลายพันธุ์เอาไว้ ทำให้ไคท์มีเวลากับการสร้างจิตเทียมให้กับรถถังทุกคน

 

“...”

“...”

“...” จู่ ๆ รถถังทั้งยี่สิบห้าคันก็หันกระบอกปืนมาทางไคท์ ส่งผลให้ชายหนุ่มตกใจ

 

“อย่าหันมาทางนี้ ทางนู้น!!!” จอมมารหนุ่มพูดขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อเห็นว่าปากกระบอกปืนทั้งยี่สิบห้ากระบอกหันมาทางตน

 

...หวืบ... เสียงหมุนปากกระบอกปืนดังขึ้นทั้งยังหันไปทางที่มือของไคท์ชี้บอก

 

“พวกแกพูดกับฉันได้หรือเปล่า” จอมมารหนุ่มถามส่ง ๆ ออกไป เพราะไม่คิดว่าพวกรถถังที่ถูกสร้างจิตวิญญาณเทียมให้จะสามารถโต้ตอบได้

 

“ได้สิป๊ะป๋า”

“ได้ฮะ”

“ป๊ะป๋ากล้าถามมาได้”

“ฮา ๆ ๆ ตลกอ่ะ”

“ป๊ะป๋าจะยืนทำหน้างงไปอีกนานไหม”

“นั่นสิ นั่นสิ ขอคำสั่งด้วยฮับ”

“ตื่นเต้น ๆ”

“พวกเราอยากจะยิงใจจะขาดอยู่แล้ว” เสียงคล้ายกับเด็กจำนวนยี่สิบห้าเสียงดังขึ้นตอบโต้กลับไคท์ ส่งผลให้เจ้าตัวยืนเหวอทันใด

 

แต่พอทบทวนในสิ่งที่รถถังทั้งยี่สิบห้าคันนี่พูดออกมาแล้ว

 

“ถามหาเป้าหมายหรอ เด็ก ๆ ฮา ๆ ๆ ๆ” จอมมารกล่าวขึ้นพร้อมกับหัวเราะเสียงดัง ขณะที่อาการปวดหัวของเขาจู่ ๆ ก็แทนที่ด้วยความตลกขบขันแทน

 

“ฮับ”

“พวกเราถามอยู่นี่ไง ป๊ะป๋าอย่ามัวแต่พูดสิ”

“รีบ ๆ บอกมา ป๊ะป๋า” เสียงประท้วงคล้ายเด็กดื้อถูกขัดใจดังออกมาจากรถถังทั้งยี่สิบหาคัน

 

ได้ยินแบบนั่นจอมมารหนุ่มก็พยายามกลั่นเสียงหัวเราะ ก่อนจะฉีกยิ้มเหี้ยมออกมา ในขณะที่ปากกระบอกปืนใหญ่ทั้งยี่สิบห้ากระบอกยังคงหันไปทางด้านที่มีการปะทะของทหารกับมนุษย์กลายพันธุ์

 

“ยิงเจ้าพวกที่มันไม่ใช่มนุษย์ พูดแบบนี้เข้าใจไหม” ไคท์หยั่งเชิงถาม เขาต้องการที่จะรู้ว่าจิตเทียมของพวกรถถังนี้เข้าใจมากน้อยขนาดไหน

 

“หมายถึงเจ้าพวกมนุษย์กลายพันธุ์ที่พวกทหารมนุษย์เคยใช้พวกเรายิงใช้ไหมฮับ ป๊ะป๋า” เสียงของรถถังแย่งกันถามขึ้นมา

 

“โอ้ว...” ไคท์ถึงกับร้องออกมา ดูเหมือนว่าจิตเทียมพวกนี้เมื่อถูกสร้างขึ้นจากอะไร พวกมันจะมีความทรงจำเดิมติดมาด้วย!

 

“ใช่ ยิงและทำลายเจ้าพวกนั่นแหละ!!!

 

“ฮับ!!! ป๊ะป๋า!!!” สิ้นเสียงตอบรับของรถถังทั้งยี่สิบห้าคัน พวกมันก็ระดมยิงออกไปทันใด!!!

 

บึมมมมมมม!!!... เสียงรถถังทั้งยี่สิบห้าคันยิงกระสุนชนิดพิเศษออกไปอย่างต่อเนื่องด้วยความไม่เกรงกลัวว่าจะถูกพวกเดียวกัน เพราะด้วยพวกมันมีประสบการณ์ที่ไคท์ก็ไม่คาดคิด

 

...กระสุนที่พวกมันใช้ยิงออกไปเป็นกระสุนชนิดพิเศษ

 

กระสุนปลายแหลมจะไม่มีการระเบิด แต่จะฝังและแทงลึกเข้าไปในร่างของเป้าหมายเดี่ยว มันถูกสร้างขึ้นเพื่อจัดการกับสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่!!!

 

“กรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร!!!” แล้วเสียงร้องโหยหวนก็ดังขึ้นจากทั่วทั้งค่ายทหาร เป็นเสียงร้องจากปากของมนุษย์กลายพันธุ์ซึ่งถูกรถถังยิงเข้าใส่

 

เหล็กแหลมได้ฝังอยู่ในร่างของพวกมันลึก ทั้งมีน้ำหนักที่มากและทำลายอวัยวะภายในของพวกมัน จะเคลื่อนไหวก็ไม่ได้ จะถอนเหล็กออกจากตัวก็ดึงไม่ออก เกิดเป็นความทรมานภายในจิตใจของพวกมัน จึงได้แต่ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดออกมาก่อนที่จะสิ้นใจตายไป

 

ด้วยความแม่นยำของรถถังทั้งยี่สิบห้าคันที่เหมือนถูกควบคุมโดยนักยิงปืนใหญ่ระดับโลกที่ยิงออกมาในสภาวะที่มีสมาธิและพร้อมที่สุด พวกมันมีความแม่นยำถึงหนึ่งร้อยเปอเซ็นเต็ม! ยิงสิบเข้าสิบ ยิงร้อยเข้าร้อย!!!

 

“ฮา ๆ ๆ”

“มามา”

“ปลิวววว”

“ตาย ๆ ๆ”

“เอาไปกิน” พร้อมกับเสียงพูดตลอดเวลาที่ดังออกมาจากรถถังทั้งยี่สิบห้าคันในขณะที่พวกมันยิงออกไป เป็นภาพและเหตุการณ์ที่ทำให้เหล่าทหารกล้าทั้งหมดที่อยู่ภายในค่ายจะไม่มีวันลืมเลือนไปตลอดชีวิตของพวกเขา ทั้งด้วยผลจากรถถังเหล่านี้นี่เอง...

 

ผ่านไปไม่กี่นาที มนุษย์กลายพันธุ์ทั้งหมดก็ตายลงจนหมด เหลือเพียงมนุษย์หมีดำยักษ์ที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ห่างจากกลุ่มรถถังเกือบสามร้อยเมตร ขณะที่ร่างกายของมันโชกไปด้วยเลือดสีแดงสดและเหล็กแหลมที่ปักอยู่ทั่วตัว

 

มันยืนนิ่งหายใจถี่พร้อมมองมาทางไคท์

 

“ไซรัสจะไม่ปล่อยให้การตายของพวกข้าสูญเปล่า” ร่างที่หอบหายใจถี่พูดออกมา ในขณะที่หนึ่งในรถถังกำลังจะยิงออกไป แต่ไคท์เมื่อเห็นแบบนั่น เขาก็รีบยกมือขึ้นห้าม เพราะเขาต้องการฟังคำพูดสุดท้ายของอีกฝ่าย

 

“มนุษย์จะต้องสูญพันธุ์ ลาเกียและลากีออสก็จะต้องหายไปจากโลกใบนี้ตลอดกาล....” ประโยคที่ดังออกจากปากของร่างยักษ์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ดวงตาของมันจะปิดลง...

 

“อืม...” ไคท์พรึ่มพรำ

 

ไซรัส ลาเกีย ลากีออสสินะ ...เจ้านั่นเอาอีกแล้ว

 

แต่แล้วในกลุ่มของนายทหารก็มีคนที่พูดถึงนักฆ่ามนุษย์เอลซ่าซึ่งหายตัวไปจากสนามรบ ทั้งตัวของท่านนายพลหนุ่มเดมันเองก็หายตัวไปด้วย!!!

 

 

 


--- ตอนต่อไปจาลงที่เว็บรายตอนก่อนนะขอรับ เดี๋ยวครบเล่มแล้วจะรีบนำมาลง ไรท์จะเร่งสปีดเต็มที่ขอรับ วันละบท สองบท สามบทน่าจะเร็วอยู่(ช่วงนี้กำลังฟิต) แล้วพบกันในเล่มสามขอรับ!!! ---

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

252 ความคิดเห็น

  1. #153 subper code (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 11:56
    พวกนายต้องกลัวปะป่าไม่ใช่เหรอ
    #153
    1
    • #153-1 Silver Duck(จากตอนที่ 118)
      27 กรกฎาคม 2560 / 17:51
      (>..<)
      #153-1