I am a Grim || เกิดใหม่ที่ต่างโลก ดันเป็นกริมซะได้

ตอนที่ 115 : ( ภาค 3 - สงครามต่างโลก ) บทที่ 5 ก็แค่คนดู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 ก.ค. 60

บทที่ 5 ก็แค่คนดู

 

 

 

เมื่อมีสายตาคู่แรกจ้องมองมาที่เขา สายตาของมนุษย์กลายพันธุ์ที่เหลือ รวมถึงเหล่าทหารที่กำลังต่อสู้พัวพันอยู่ ต่างก็เบนสายตาขึ้นมองเป็นทางเดียว

 

“อะ...อืม... พวกเจ้าไม่ต้องสนใจข้าก็ได้ เชิญสู้กันต่อ” ชายหนุ่มผมดำยาว ใบหน้าประดับรอยยิ้ม ดวงตาสีทองสดกล่าวออกมา ก่อนที่เขาจะใช้มือเท้าคางของตนเพื่อรอชมการต่อสู้ของทั้งสองฝ่าย

 

จะเป็นแบบนั่นได้ยังไงมนุษย์กลายพันธุ์เสือดาวคิดในใจ เพราะมันไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นพวกเดียวกันกับปีศาจหรือฝั่งมนุษย์ มันจึงเกิดความระแวงสงสัย...

 

นี่...ตำราสวรรค์ ทำไมพวกมันถึงมองเห็นข้า ไม่ใช่ว่านี้เป็นร่างจิตหรือยังไงเสียงทางจิตของไคท์

 

อืม...ถูกนี่เป็นร่างจิตของเจ้า แต่เพราะความไม่ชำนาญของเจ้าเอง เลยทำให้สิ่งมีชีวิตทั่วไปสามารถสัมผัสและมองเห็นตัวตนได้ ฮา ๆเสียงดังขึ้นภายในหัวของจอมมารหนุ่ม

 

แล้วถ้าพวกมันโจมตีข้าล่ะ?’ ไคท์แค่คิดในใจ แต่ทันใดนั่นเอง...

 

...บึ่มมมมมมมมมมม!!!... เสียงระเบิดในจุดที่จอมมารหนุ่มนั่งอยู่ดังขึ้นทันใด และส่งผลให้โดยรอบบริเวณดังกล่าวเกิดควันสีขาวจากการปะทะขึ้น...

 

กระทั้งควันสีขาวได้หายไป จึงปรากฏที่มาของฝุ่นมากมายนับไม่ถ้วนนั่น

 

ร่างของมนุษย์กลายพันธุ์ที่มีใบหน้าเป็นอีกา มีปีกที่ด้านหลังสีดำ หนึ่งคู่ มันอยู่ในท่ากำลังชกหมัดเข้ายังจุดที่ชายหนุ่มผมดำยาวเคยนั่งอยู่!!! ส่งผลให้เกิดรอยร้าวและหลุมลึกในบริเวณดังกล่าว...

 

“หึ...” เสียงภายในลำคอดังขึ้นจากร่างของชายหนุ่มซึ่งเป็นเป้าหมายของหมัดดังกล่าว

 

“เจ้านี่...” จอมมารหนุ่มกล่าวทั้งคิ้วกระตุกไม่หาย ขณะที่ดวงตาฉายความเหี้ยมออกมา

 

ดวงตาสีทองพลันส่องเสียงสว่างขึ้นชั่วครู่!!! ก่อนที่เศษหินโดยรอบจะค่อย ๆ ลอยขึ้นมาอยู่ใกล้ ๆ กับไคท์

 

ควบคุมยากเป็นบ้าเป็นความคิดของเขา ขณะพยายามควบคุมเศษหินและเหล็กที่กระจายอยู่ใกล้ ๆ ตัว แล้วเล็งไปที่ร่างของมนุษย์อีกาซึ่งยังคงมึนงงอยู่

 

“ตาย!!!” จอมมารหนุ่มคำรามเสียงดัง ก่อนที่หินแหลมและเศษเหล็กจะพุ่งเข้าหาร่างของมนุษย์กลายพันธุ์ที่เปิดฉากโจมตีเข้ามา

 

...ซึก!...ซึก!!!... เสียงหินและเหล็กแหลมเสียบเข้าทั่วร่างของมนุษย์กลายพันธุ์ตัวดังกล่าวและส่งมันสู่ความตายในทันที โดยที่ไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงร้องออกมา

 

“เป็นเจ้าที่จู่โจมเข้ามาก่อน” จอมมารหนุ่มเอ่ย ก่อนที่เขาซึ่งกำลังยืนอยู่ถัดจากรอยร้าวของตึกจะหันมองไปยังสิ่งมีชีวิตรอบ ๆ ตัว...

 

มนุษย์กลายพันที่มีปีกมากกว่าหนึ่งร้อยตัวกำลังบินอยู่รอบ ๆ ตัวเขาในเวลานี้!!!

 

“หืม...” จอมมารหนุ่มเค้นเสียงในลำคออีกครั้ง ก่อนจะส่งความคิดไปยังตำราสวรรค์

 

ตำราสวรรค์ข้าสงสัยอย่างหนึ่งไคท์

 

สงสัยเรื่องใดเสียงตอบกลับ

 

ถ้าข้าแพ้และถูกฆ่าตาย ข้าจะตายจริง ๆ ไหมไคท์

 

ไม่รู้สิ เจ้าอาจจะตาย หรือไม่ตายก็ได้ แต่ถ้าอยากรู้จริง ๆ เจ้าคงต้องลองตายดูแล้ว ฮา ๆ ๆตำราสวรรค์ตอบกลับ

 

ได้ยินแบบไหนจอมมารหนุ่มก็เลิกสนใจอีกฝ่ายทันที ก่อนจะเพ่งสมาธิมาที่ตนเอง ซึ่งภายในเวลาเดียวกันนี้เบื้องล่างของตึก เหล่าทหารในชุดลายพรางก็เริ่มทำการต่อสู้กับมนุษย์กลายพันธุ์อีกครั้ง...

 

“เข้ามา!!!” ไคท์คำรามเสียงดังเป็นการประกาศคำรบกับอีกฝ่าย ส่งผลให้ร่างของมนุษย์กลายพันธุ์ที่กำลังบินอยู่พุ่งเข้าหาจอมมารหนุ่มในทันใด!!!

 

ตัวเขามั่นใจว่าถ้าเวลานี้เป็นตัวเขาเองจริง ๆ ที่กำลังยืนอยู่ ศัตรูที่รูปร่างประหลาดทั้งหมดคงจะตายลงภายในเวลาไม่นาน แต่ตอนนี้ตัวเขาเป็นแค่ร่างจิต ร่างที่มีพลังเทียบเท่ากับมนุษย์ ต่างแค่มีพลังจิตบ้างเท่านั่น

 

หลังจากที่เห็นภาพของศัตรูพุ่งเข้ามาใกล้ ๆ ตัวเขาถึงสามตัวพร้อมกัน ไคท์ก็ลองใช้ทักษะก้าวพริบตาทันใด

 

ด้วยก้าวพริบตาระดับสูงสุดแต่ถูกใช้ออกด้วยร่างจิตที่ตัวเขายังไม่ชำนาญ ส่งผลให้การหลบหลีกเป็นไปด้วยความลำบากและเชื่องช้าเป็นอย่างมาก!

 

“สวะ!!!” เสียงร้องดังออกจากปากของมนุษย์กลายพันธุ์ที่มีหัวเป็นนกพิราบ ก่อนที่มันจะแทงกรงเล็บเข้าหาร่างของคนผมดำ

 

“บัดซบ!!!” คำพูดดังออกจากปากของจอมมารหนุ่มในขณะที่กรงเล็บแทงสวนเข้ามาที่อกด้านซ้ายของเขา

 

ขณะความเป็นความตายกำลังมาเยือน!

 

บึ่ม!!!... เสียงระเบิดดังขึ้นจากตัวของมนุษย์กลายพันธุ์ทันใด ทั้งด้วยแรงระเบิดส่งผลให้ร่างของมันปลิวออกห่างจากไคท์ไปไกล รวมถึงตัวเขาและมนุษย์กลายพันธุ์ที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างก็กระเด็นกันไปคนละทิศทาง! มีหลายร่างที่ฉีกขาดกลายเป็นเศษชิ้นเนื้อกระจายตัวไปกับอากาศ!!!

 

จอมมารหนุ่มเองก็โดนลูกหลงจากแรงระเบิดเช่นเดียวกัน เขาจึงพยายามใช้พลังจิตต้านรับแรงอัดอากาศที่ทั้งผลักและพยายามฉีกเนื้อของเขาออกจากกัน!!!

 

...ปึก... เสียงเท้าของไคท์กระทืบลงที่พื้นปูน เป็นรอยเท้าลึกกว่าครึ่งเมตร ขณะที่เขาตั้งหลักได้และค่อย ๆ สลายแรงผลักรวมถึงแรงฉีกอากาศ

 

จนกระทั้งบรรยากาศโดยรอบกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ดวงตาสีเหลืองทองจึงได้เริ่มสำรวจหาที่มาของแรงระเบิดที่สามารถฉีกอากาศได้

 

เขามองเห็นกลุ่มของมนุษย์ในชุดลายพรางเช่นเดียวกันกับกลุ่มคนที่กำลังต่อสู้กับมนุษย์กลายพันธุ์ด้านล่าง แต่กลุ่มที่มาใหม่มีจำนวนหลายพันคน ทั้งมาพร้อมกับเครื่องจักรเหล็กที่เขาไม่รู้จัก

 

สิ่งนั่นเรียกว่า รถถังคำเฉลยดังขึ้นภายในหัวของไคท์ เป็นเสียงจากตำรามสวรรค์ เมื่อได้ยินแบบนั่นไคท์ก็ขอให้สหายผู้รู้ช่วยอธิบายทุกอย่างให้เข้าฟัง...

 

“ข้าควรเปลี่ยนคำพูดของตัวเองด้วยสินะ” ไคท์เอ่ยออกมา ก่อนพยายามจดจำสิ่งที่ตำราสวรรค์พูดอยู่ในหัว ถึงจะมีเรื่องการทักทายแบบแปลก ๆ พ่วงเข้ามาด้วยก็ตาม แต่เขาไม่คิดจะทำตามที่ตำราวิปริตบอก

 

เจ้าควรจะทักทายพวกเขาด้วยการจูบนะ นั่นถือเป็นการทักทายขั้นสูงสุดเสียงคำกล่าวดังขึ้นภายในหัวของไคท์ แต่ด้วยอะไรบางอย่าง จิตใต้สำนึกของเขาปฏิเสธไม่ให้ฟังคำพูดนี้

 

“คนพวกนี้ยิงมาเพื่อช่วยฉันหรือกะจะฆ่าฉัน ชักอยากรู้แล้วสิ” ไคท์พูดออกไป ก่อนจะเริ่มกวาดสายตามองไปยังเศษและซากร่างของมนุษย์กลายพันที่กระจายตัวอยู่รอบ ๆ แต่ก็ยังมีพวกมันอีกประมาณยี่สิบตัวที่ยังรอดชีวิตอยู่

 

“พวกเราถอยก่อน พวกมันมีกองหนุน!!!” แต่แล้วหนึ่งในกลุ่มของมนุษย์กลายพันธุ์ที่มีปีกก็พูดขึ้นมา ทั้งมันยังไม่พูดเปล่า เจ้าตัวที่พูดออกมาเริ่มแหกปากร้องไปทั่วสนามรบ ส่งผลให้การต่อสู้ที่กำลังเกิดขึ้นชะงักไป

 

ด้วยมนุษย์กลายพันธุ์เสือดาว เมื่อมันได้ยินคำเตือนจากกลุ่มของพวกที่บินได้ จึงคำรามออกเป็นสัญญาณให้มนุษย์กลายพันธุ์ทั้งหมดหยุดการปะทะกับทหารชั่วคร่าว ขณะที่ตัวมันมองสำรวจไปยังจุดที่ได้รับคำเตือน

 

 

ด้านล่างของตึก

 

ชั่วขณะที่กลุ่มของวิลเริ่มถอดใจ เพราะระเบิดและกระสุนของพวกเขากำลังจะหมด ทั้งคนในหน่วยก็เหลืออยู่ไม่ถึงยี่สิบคน พวกเขาทั้งหมดจึงเตรียมใจที่จะตาย แต่การตายของพวกเขาต้องแลกมาด้วยชีวิตของศัตรูเช่นเดียวกัน!

 

ทันใดนั่นเสียงของรถถังยิงปืนใหญ่อัดอากาศก็ดังขึ้น มันดังขึ้นมาจากแถบแนวชายป่า!!!

 

ด้วยเสียงนั่นส่งผลให้มนุษย์กลายพันธุ์ชะงักไปชั่วครู่ก่อนที่พวกมันจะเริ่มบุกเข้ามาอีกครั้ง ดูเหมือนว่าลูกกระสุนดังกล่าวจะถูกเล็งไปยังจุดที่มีมนุษย์กลายพันธ์จำนวนมากอยู่ ซึ่งเป็นจุดที่พวกมันกำลังรุมจู่โจมชายหนุ่มคนหนึ่งด้านบนของตึกร้าง

 

เขาคงไม่ตายหรอกนะ ...ไม่สิ คนธรรมดาหรือต่อให้เป็นทหารที่เก่งขนาดไหน ถ้าถูกปืนใหญ่อัดอากาศยิงเข้า ไม่มีทางรอดพันตรีวิลคิดในใจ พร้อม ๆ กับเสียงวิทยุสื่อสารที่ดังขึ้น พร้อม ๆ กับมนุษย์กลายพันธุ์ที่หยุดจู่โจมเข้ามาหลังเสียงคำรามของมนุษย์เสือดาว

 

“ซือ..ซือ...พันตรีวิลตายรึยัง?” เสียงดังขึ้นจากวิทยุสื่อสาร เป็นเสียงของชายหนุ่มที่ไม่เหมือนใคร ทั้งเอ่ยปากถามว่าตัวเขาที่กำลังถือวิทยุอยู่ตายรึยังด้วยน้ำเสียงปกติ

 

ได้ยินแบบนั่นพันตรีวิลจึงกดไปที่วิทยุสื่อสารและตอบกลับไป

 

“เสียใจด้วยน่ะท่านนายพล ผมยังไม่ตาย” เขาตอบกลับไป ก่อนที่วิทยุสื่อสารจะดังขึ้นอีกครั้ง

 

“ซือ..ซือ...ดูเหมือนว่าพวกนายจะเจอพวกมนุษย์ที่มีพลังพิเศษเข้านะ” เสียงดังขึ้นจากวิทยุสื่อสาร

 

“หมายความว่ายังไงท่านนายพล” พันตรีวิลตอบกลับด้วยความงุนงง ก่อนที่เสียงจากวิทยุจะดังขึ้นอีกครั้ง

 

“ซือ...ซือ...ลองมองไปที่ด้านบนของตัวตึกสิ พันตรีวิล”

 

หลังจากที่ได้ยินคำพูดนั่น พันตรีวิลรวมถึงทหารกล้าทั้งหมดต่างก็มองขึ้นไปที่ด้านบนตัวตึกอีกครั้ง

 

ภาพที่พวกเขาเห็นคือชายหนุ่มผมดำยาว ซึ่งกำลังยืนมองมาที่พวกเขาจากด้านบนของตัวตึก

 

“เป็นไปไม่ได้ ปืนใหญ่อัดอากาศฆ่าเขาไม่ได้ แถมเสื้อผ้าเองก็ไม่มีรอยฉีกขาด” นายทหารหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ แต่เป็นความตกใจในทางที่ดี

 

“แต่พวกเราจะมั่นใจได้ยังไงว่าเขาเป็นฝ่ายเดียวกับพวกเรา?” พันตรีวิลเอ่ยถามขึ้นผ่านทางวิทยุสื่อสาร ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับมนุษย์เสือดาวส่งเสียงคำรามออกมา

 

“กรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร!!!” มนุษย์เสือดาวคำรามสัญญาณถอยออกมา เพราะนี่อยู่นอกแผนของพวกมัน ทั้งพวกมันส่วนใหญ่ก็ดักซุ่มอยู่ในตัวตึกไกลออกไปจากบริเวณนี้ ถ้ายังฝืนสู้ต่อ พวกมันจะตายกันเป็นจำนวนมาก

 

ดังนั่นกลุ่มของมนุษย์กลายพันธุ์ทั้งหมดที่อยู่รอบ ๆ หน่วยของพันตรีวิลจึงถอยออกจากพื้นที่ในทันใด

 

“ซือ...ซือ...เรื่องนั่นฉันมีวิธีพิสูจน์ แต่นายต้องบอกให้คนที่อยู่บนตึกนั่นรอพวกฉันเข้าไปถึงซะก่อน” เสียงวิทยุตอบกลับมา ก่อนที่เสียงเคลื่อนพลและรถถังจำนวนหนึ่งจะดังขึ้นมาจากแนวชายป่า

 

รถถังจำนวนยี่สิบคันและทหารคุ้มกันอีกหลายร้อยชีวิตกำลังเคลื่อนพลเข้ามาภายในเมืองร้าง...

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

252 ความคิดเห็น