ตราบาป #2JAE

ตอนที่ 2 : ไว้ใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    5 ม.ค. 62








หลังจากวันนั้นก็2สัปดาห์ได้แล้ว แจบอมไม่ได้ปฏิเสธยองแจ และยอมให้ยองแจพักอาศัยอยู่ในบ้านได้ ส่วนห้องนอนและของเครื่องใช้ไม่ใช่ปัญหา เขาให้แม่บ้านจัดเตรียมทุกอย่างให้ ถือว่าเป็นครั้งแรกที่เขายอมไว้ใจคนแปลกหน้าพร้อมยกตำแหน่งให้เป็นผู้ช่วยในบริษัท และช่วยทุกอย่างที่แจบอมต้องการ ยกเว้น เรื่องบนเตียง 
ทำไมเขาไว้ใจยองแจขนาดนี้ก็ไม่รู้ ทั้งๆที่เด็กคนนี้ไม่มีอะไรยืนยันตัวตนด้วยซ้ำ เป็นใครมาจากไหนก็ไม่มีหลักฐาน ขนาดตระกูลชเวที่เจ้าตัวแอบอ้างยังไม่รู้อิโหน่อิเหน่ด้วยซ้ำ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ในเมื่อเขาไว้ใจแล้ว หากยองแจคิดจะหักหลังหรือเล่นไม่ซื่อ..เด็กคนนี้ก็คงจบไม่สวยแน่ และแจบอมรู้ว่ายองแจเองก็รู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว..

"ทำงานหามรุ่งหามค่ำแบบนี้ฉันไม่มีโบนัสให้หรอกนะ" คนโตกว่าพูดเอ็ดคนตัวเล็กแต่มือก็ยื่นโกโก้อุ่นมาให้ 


"ผมไม่ได้หวังอะไรสักหน่อย ผมแค่อยากตอบแทนคุณ" ร่างเล็กตอบด้วยรอยยิ้มพร้อมหลับตาพริ่มไปกับโกโก้อุ่น 


ยองแจเป็นคนที่ทำงานเก่งแม้อายุยังน้อย เจ้าตัวบอกว่าเขาเรียนด้านนี้มาโดยเฉพาะ แจบอมก็ไม่ได้สงสัยอะไร 


"หมดเวลางานแล้วครับคุณผู้ช่วย ปิดคอมแล้วกลับบ้านกันเถอะ"


"ครับคุณบอส^^"







บนโต๊ะกินข้าวที่มันเคยมีแต่เจ้าของบ้านนั่งคนเดียวมาตลอด แต่2สัปดาห์ที่ผ่านมานี้ นับว่าเป็นเรื่องดีๆที่มีคนมีร่วมโต๊ะด้วยทุกมื้อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคนคนนั้นคือชเวยองแจหรือเปล่า อาหารถึงได้อร่อยขึ้นขนาดนี้  ทุกๆอย่างมันดูมีสีสันขึ้นเมื่อยองแจเข้ามาเติมเต็ม...แต่อิมแจบอมยังไม่รู้ใจตัวเอง


"พรุ่งนี้มีประชุมด่วนตอน9โมงเช้านะครับ อย่าตื่นสายหล่ะคุณบอส"


"ย่าห์ นี่เวลาพักผ่อนนะชเวยองแจ มานวดไหล่ให้ฉันด้วย ข้อหาพาฉันเครียด"



ยองแจก็เป็นแบบนี้แหละ ขนาดกลับบ้านมายังไม่ละเลิกหน้าที่เลขาในบริษัท


"งั้นผมขอไปอาบน้ำก่อนนครับ"


"อาบเสร็จแล้วมาถูหลังให้ฉันด้วย อย่าช้าหล่ะ"


"ครับบบ นายท่าน^^"


"เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย"

แม้จะเป็นเด็กที่จริงจังกับการใช้ชีวิตแต่ก้ทะเล้นไม่น้อยเลย เจ้าเด็กคนนี้







ก็อกๆ

"เข้ามาสิ"  

ร่างหนานอนเปลือยอกแกร่งอยู่บนโซฟาตัวหรู สายตาคมตวัดมองคนที่เข้ามาใหม่ ก้อนสีขาวในชุดนอนลายการ์ตูนที่เจ้าตัวชอบ กลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆ ผมที่ฟูฟ่องเพราะถูกเป่ามามาดๆ ภาพตรงหน้าทำเอาแจบอมละสายตาไปไหนไม่ได้เลยจริงๆ เจ้าเด็กนี่จะยั่วเขาหรือไงกัน

"ยั่วฉันหรือไงชเวยองแจ"

"พูดอะไรของคุณ ผมไปทำแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่" คิ้วเล็กขมวดเข้ม อยุ่ดีๆมากล่าวหาว่าเขายั่วตนได้ไง ว่าแล้วก็แกล้งบีบไหล่คนแก่หนักขึ้น


"ย่าห์! เด็กนี่ ฉันให้มานวดผ่อนคลายนะ จะหักไหล่ฉันหรือยังไง"


"ก็คุณหาว่าผมอ่อยคุณทำไมหล่ะ ผมไม่ได้ทำสักหน่อย"  


เดี๋ยวนี้หัดเถียงแล้วสินะชเวยองแจ!!


"มานี่เลยไอ้เด็กดื้อ"


"ผมไม่ดื้อนะ  อ๊ะ!!"


ว่าพลางดื้อมือคนตัวเล้กมายืนตรงหน้าแล้วฉุดให้นั่งคร่อมตักตนเอง


"หัดเถียงผู้ใหญ่แล้วหรอ เด็กนิสัยไม่ดี"


"ผมไม่ได้ถะ.. อื้ออออ"

ริมฝีปากหนาประกบลงบนปากงุ้ยๆที่เอาแต่เถียงเมื่อกี้ อาศัยช่วงที่คนตัวเล็กไม่ทันตั้งตัวฉกฉวยความหวานภายในโพรงปากอุ่น 
นี่ไม่ใช่ครั้งแรก...
แต่มันก็ไม่เคยเลยเถิดไปมากกว่านี้ 

กำปั้นเล็กทุบลงบนอกแกร่งให้แจบอมได้สติ เพราะมือปลาหมึกที่เริ่มลุกลามเขาไม่ทั่วตัว ทั้งสะโพก แผ่นหลัง หน้าอกนิ่ม 
ทุบแรงขึ้นเรื่อยๆจนแจบอมยอมผละออกมา

"อื้ออออ แฮ่กๆ" คนตัวเล็กที่นั่งคร่อมอยู่บนตักทำสีหน้าไม่พอใจที่วันนี้ตนลุกล้ำมากเกินไป..ใครว่าแจบอมไม่มีสติหล่ะ เขาตั้งใจต่างหาก
แถมตอนนี้ยังกอดรัดคนตัวเล็กแน่น

"ปล่อยผมเดี๋ยวนี้เลย!" 


"ไม่ปล่อย..ทั้งนุ่มทั้งหวานขนาดนี้ คนหรือมาชเมลโล่"


"แก่ขนาดนี้รู้จักมาชเมลโล่ด้วยหรอครับ"


"รู้สิ แล้วเด็กแบบนี้รู้จักไอติมร้อนมั้ย"

ไม่พูดเปล่าแจบอมจงใจกดสะโพกยองแจลงให้ชิดกับลูกชายเขามากขึ้น จนคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก หูแดง หน้าแดงไปหมด


"อื้ออ ปล่อยผมลงเดี๋ยวนี้นะ!!"


"อย่าดิ้นสิ เดี๋ยวมันตื่นนะ"

ยองแจหยุดดิ้นแล้ว แถมตัวแข็งทื่ออีกต่างหาก เรียกร้องเสียงหัวเราะของคนแก่ขี้แกล้งได้เป็นอย่างดี เฮ้อ นับวันยิ่งเปลืองตัว อิมแจบอมนี่เฒ่าหัวงูชัดๆเลย ดูออก!

"ผมกลับได้ยัง"


"ยัง"


"แต่พรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้านะครับ"


"นั่นงานฉัน คืนนี้นายยังทำงานไม่เสร็จ.."


คิ้วเล็กขมวดผูกกันเป็นปม อิมแจบอมจะเอาอะไรอีก - -


"นายยังไม่ได้ถูหลังให้ฉันเลย ลืมแล้วหรือ เตือนความจำหน่อยดีมั้ย?"


"มะไม่ ไม่ครับ!" 

ท่าทางเด็กน้อยบนตักเรียกเสียงหัวเราะของแจบอมได้อีกระรอกหนึ่ง แกล้งคนอื่นละมีความสุขเชียวนะ!!


"มันตลกนักหรือไงครับ รีบเข้าห้องน้ำไปสิ ผมง่วงแล้วนะ"


"งั้นวันนี้ก็นอนนี่เลยแล้วกัน ทำหน้าที่เป็นหมอนข้างให้ฉันอีกงาน"
 

"ผมเคยอนกับคุณซะที่ไหนล่ะ" 

"ที่ห้องฉันนี่แหละ พูดมาก ฉันอยากอาบน้ำแล้ว"

เชื่อเลยเหอะว่าหลังๆมานี้ยองแจไม่เคยได้เห็นโหมดนักธุรกิจมาดนิ่งของอิมแจบอม...









#ตราบาปทจ
*ยังไม่ได้แก้คำผิด*
  
ยังอยู่กับการย้อนรอยอดีตนะคะ^^
ไม่งงน้า
เอนจอยค่า









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #9 Peperme (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 10:16

    มาต่อไวๆน้าาาา สู้ๆนะไรท์น้าาา
    #9
    0
  2. #8 Khaha62442 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 15:45
    มาต่อนะคะไรท์~~~รออยู่นะคะเปิดเรื่องมาได้น่าอ่านมากๆเลยค่าาาอยากอ่านแล้วอย่าลืมมาค่อด้วยน่ะค่าาาา
    #8
    0
  3. #7 เรย์รี่ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:36

    เเจบอมร้ายยย น่ารักมากก

    #7
    0
  4. #6 pureyj (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 16:55
    มาต่อน้าาา
    #6
    0
  5. #5 Pearlypim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 17:48
    น่ารัก ตาแก่ขี้หื่นชอบเอาเปรียบยองแจ
    #5
    0
  6. #4 queeniizp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 00:19
    เด็กมันดื้อ อย่างนี้ต้องปราบหนักๆ
    #4
    0