คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Cedric Diggory x oc ///memories with you Cedric Diggory x oc ///memories with you | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



นิยาย [Fic Harry Potter] The Vampire Queen [OC] : Dek-D.com - Writer    

I would rather have had one breath of her hair, one kiss from her mouth, one touch of her hand, than eternity without it. One!


ผมขอเพียงแค่..ได้สูดกลิ่นจากผมของคุณแค่เพียงครั้ง ได้สัมผัสรสจูบจากปากของคุณ ได้สัมผัสไออุ่นจากมือของคุณ

แค่เพียงครั้งเดียว มากกว่าที่จะอยู่เป็นอมตะ



“It’s love that hurts. But it’s hurt that tells you are still alive.”

ความรักทำให้คุณเจ็บ แต่ความเจ็บปวดคือสิ่งที่บอกว่าคุณยังมีชีวิตอยู่

เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 มิ.ย. 63 / 03:02


ดิกกอรี่หนุ่มหล่อประจำฮอกวอตส์ เรียนดี กีฬาเด่น หน้าตาหล่อเหลา เขาดีเลิศในทุก ๆ อย่าง มีคนมากมายในโรงเรียนที่ชอบเขา รวมถึงฉันด้วย..

"อีวานเจลีน" น้ำเสียงที่เขาพูดออกมาตอนเรียกชื่อฉัน เป็นเสียงที่น่าฟังที่สุด

"..." รอยยิ้มที่มองแล้วชื่นใจ ทุกอย่างที่เป็นเขาล้วนแล้วแต่เพอร์เฟค

"อีวานเจลีน เธอแอบมาที่ห้องครัวตอนเคอร์ฟิวอีกแล้วนะ" มือหนาสัมผัสเบา ๆ ที่ไหล่ของฉันเพื่อเตือนสติ

เขาคงคิดว่าฉันตกใจ แต่ไม่ใช่ ฉันเขินเขาต่างหาก

"..."

"นี่เธอฟังฉันอยู่ไหม ฉันไม่อยากจะหักคะแนนบ้านตัวเองบ่อย ๆ นะ" ขนาดตอนที่เขาขมวดคิ้วอยู่ ก็ยังเท่ซะไม่มี

"เซด ฉันว่าฉันชอบนาย" ฉันเดินออกมาทั้งอย่างนั้น ปล่อยให้เขายืนอึ้งอยู่คนเดียว

ฉันเขินจนแทบจำทางเข้าบ้านไม่ได้แล้ว เลยเดินวนไปวนมาอยู่ที่หน้าห้องครัว เหมือนกับหนูติดกับดัก

ปึก!! ฉันเดินชนเข้ากับแผงอกของเขาอย่างจัง

วิชาปรุงยาวันนี้ศาสตราจารย์สเนปกำลังสอนให้ทุกคนปรุงยาสเน่ห์ หม้อยาที่เดือดปุด ๆ อยู่ตรงหน้าฉันส่งกลิ่นหอมออกมา และแน่นอนว่าฉันได้กลิ่นของเขา เซดริก ตั้งแต่วันที่ฉันสารภาพกับเขาไป เราก็เข้าหน้ากันไม่ติด ฉันรู้เหตุผลดี เซดริกกำลังคบหาอยู่กับโชแชง สาวรุ่นน้องบ้านเรเวนคลอ เป็นซีกเกอร์เหมือนกับเขา เป็นคู่รักที่เหมาะสมกันที่สุด

"อีวานเจลีน แบร์ หม้อยาของคุณกำลังไหม้" ศาสตราจารย์สเนปเดินมาที่โต๊ะของฉันแล้วโบกไม้ หม้อยาว่างเปล่า ไฟดับลง

มีเลือดหนึ่งหยดหล่นลงโต๊ะของฉัน แล้วก็อีกหยด และอีกหยด ทุกคนในห้องทำหน้าตาตื่นตกใจ รวมถึงเขา ทุกอย่างดับวูบลงตอนที่มือของฉันสัมผัสเลือดที่อยู่บนโต๊ะ

ม่านสีขาวล้อมรอบเตียงของฉัน กลิ่นยาต่าง ๆ ตีเข้าจมูก กลิ่นความกังวลและเป็นห่วงของคนที่อยู่นอกม่าน ใช่ ฉันสัมผัสอารมณ์ของทุกคนได้จากกลิ่น จมูกของฉันรับกลิ่นได้ดีเกินไป แต่มีกลิ่นหนึ่งที่ฉันไม่อาจรับรู้ได้ หรือแม้แต่จะทำความเข้าใจกับมัน นั่นก็คือความรัก ดังนั้นฉันเลยพยายามที่จะรัก และคนที่ทำให้ฉันเข้าถึงความรู้สึกนั้นได้ ก็มีแค่เขาคนเดียว

ฉันลุกนั่งและแหวกม่านนั่นออก คนที่กำลังกระวนกระวายอยู่นอกม่านนั่นก็คือ โอลิเวอร์ วู๊ด เพื่อนรักของฉัน เขาเป็นคนดี และเป็นคนที่ฉันพยามที่จะรักอีกคน แต่มันไม่เป็นผล

"โอลลี่" สีหน้าเขาดูโล่งใจขึ้นมาบ้างแล้ว เขาตรงปรี่เข้ามากอดฉันอย่างแน่น

"จอย ขอบคุณเมอร์ลิน เธอฟื้นแล้ว" เมื่อเขาคลายกอดแสนอบอุ่นนั่น มือของเขาเปลี่ยนมาแตะที่ไหล่ของฉันแทน

"ขอบคุณมาดามพอมฟรีย์เถอะ"

ฉันเดินออกจากห้องพยายาบาลทันทีหลังจากที่มาดามพอมฟรีย์ตรวจอาการเสร็จ โอลิเวอร์เดินแนบข้างมาอย่างห่วง ๆ ฮอกวอตส์ตอนนี้เต็มไปด้วยคนแปลกหน้า

การประลองเวทไตรภาคีครั้งนี้ ฮอกวอตส์เป็นเจ้าภาพ ผู้คนมากหน้าหลายตารวมตัวกันที่นี่ อีกสองวันจะถึงงานยูลบอล ทำให้โอลิเวอร์ประกบติดฉันมากกว่าเดิม ฉันไม่รำคาญเลย ออกจะตลกด้วยซ้ำ เขาแทบจะเอาผ้ามาคลุมตัวฉันแล้วให้เดินไปด้วยกันอยู่แล้ว

"ให้ตาย เธอเลิกยิ้มให้คนอื่นไปทั่วสักที" เมื่อมาถึงห้องสมุด เขาถอนลำหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

"แล้วจะให้ฉันทำหน้ายังไง ในเมื่อเขายิ้มให้ก่อน"

อีวานเจลีน แบร์ เธอสวย โดยเฉพาะตาสีฟ้าของเธอ มองเผิน ๆ เธอก็คงเหมือนคนสวยทั่ว ๆ ไป แต่ไม่ใช่ อีวานเจลีน ไม่ใช่แม่มดอายุสิบเจ็ดธรรมดา ๆ ความสามารถของเธอ รวมไปถึงการเกิดของเธอ

ใคร ๆ ก็บอก ว่าเธอไม่สามารถมีความรักได้ เธอเกิดจากการทำสเน่ห์ ทุกคนรู้เรื่องของเธอดี เดลี่พรอเฟ็ตออกข่าวหน้าหนึ่ง อิริค แบร์ พ่อมดสุดหล่อแห่งกองปราบมาร พ่อของเธอ หนึ่งในผลผลิตของมนต์สเน่ห์ เขาถูกลูกครึ่งวีล่าใช้ยาสเน่ห์ แถมยังใช้มนต์ของวีล่าสะกดเขาไว้อีกที จนวันหนึ่ง ลูกครึ่งวีล่าให้กำเนิดเธอ และตายจากไป

เธอชอบใครไม่ได้ด้วย แต่วันนั้นที่ห้องครัว เธอบอกชอบผมหน้าตาเฉย

ผมเองก็ชอบเธอ ตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน ตั้งแต่ที่นั่งเรือบดลำเดียวกัน ผมชอบเธอมาโดยตลอด แต่ผมอาจจะไม่ได้ชอบเธอขนาดนั้นแล้ว เพราะตอนนี้ผมก็มีโชอยู่ทั้งคน

ผมสีแดงเข้มถูกย้อมกลับให้กลายเป็นสีบอล์นสว่างเหมือนเดิม เธอแต่งหน้าเบา ๆ เท่านั้น แต่เพื่อนสาวของเธอกับหวีดร้องออกมาราวกับเจออะไรที่เหนือธรรมชาติ

???????????? ???????????????????????????????? ????????????????????????’s Instagram profile post: “Moodboard???” #theparisianchique | source unknown please comment if known, I do not own these images”, ???????????? ???????????????????????????????? ???????????????????????? on Instagram: “Moodboard???” #theparisianchique | source unknown please comment if known, I do not own these images”...,  #Bröllopsklänning #comment #Images

 

เมื่อเธอก้าวเข้ามาในงานยูลบอล ทุกคนไม่เว้นแม้แต่ผู้หญิงก็ยังตาค้าง อีวานเจลีนไม่มีคู่เต้นรำในคืนนี้ เธอมาเพียงคนเดียว และนั่งคนเดียว ไม่มีเพื่อนผู้หญิงคนไหนอยากเข้าใกล้เธอในเวลานี้เพราะกลัวจะโดนกลบ

ผู้ชายหลายต่อหลายตนพยายามชวนเธอเต้นรำ แต่ก็ได้รับไปเพียงรอยยิ้มที่แทนคำปฏิเสธของเธอเท่านั้น แต่ว่าเพียงเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว พวกเขาคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม

เธอเมา ทางเดินที่เคยนิ่งตรง กลับเอียงไปมาและพร่ามัว

"เธอเมามากนะ อีวานเจลีน" เซดริกอีกแล้ว ฉันเดินออกมาจากตรงนั้น ตรงที่มีเขา

"ฉันโอเค เซด..มันจะดีมาก ถ้านายไม่ฉวยโอกาสพูดอะไรที่เกี่ยวกับวันนั้นตอนที่ฉันเมา" ฉันอยากจะจำทุกอย่างที่เกี่ยวกับนาย

"ฉันไม่ได้จะพูดอะไร แต่แค่จะพาเธอกลับหอ เพราะทางที่เดินไปมันคือทางไปคุกใต้ดิน" เขาเดินเข้ามาประคองให้ฉันเดินกลับไปอีกทาง

เราไม่พูดอะไรต่อจากนั้น พอถึงหอนอน เราก็แยกกัน

ภารกิจที่สองกำลังจะเริ่มขึ้นในวันพรุ่งนี้ ฉันนั่งอ่านอะไรสักอย่างอยู่ที่ห้องสมุดพร้อมกับแฮร์รี่พอตเตอร์และเฮอร์ไมโอนี่ เขาสองคนมาหาฉันช้าเกินไป ไม่งั้นฉันคงจะได้สอนคาถาฟองอากาศให้เขาไปแล้ว

"เอ่อ.. ขอโทษฮะ พวกพี่สองคน" เด็กกริฟฟินดอร์ตัวจ้อยที่สะพายกล้องถ่ายรูปไว้ที่คอตลอดเวลา เดินเข้ามาแล้วมองหน้าฉันกับเฮอร์ไมโอนี่

"มีอะไรคอลิน" เฮอร์ไมโอนี่ถาม

"ศาสตราจารย์มักกอนนากัลให้มาตามพี่สองคนไปพบ"

ทุกคนที่โดนเรียกมาที่นี่ล้วนทำหน้างุนงง เมื่ออาจารย์สอนวิชาแปลงร่างบอกว่าพวกเราจะต้องลงไปที่ทะเลสาป

ความเย็นของน้ำทำฉันหนาวจนสั่นไปทั้งตัว เซดริกนั่นเองที่พาฉันขึ้นมา ทุกคนโฮ่เชียร์ที่เขาขึ้นมาเป็นคนที่สอง กลิ่นความดีใจของคนส่วนใหญ่ฟุ้งเต็มไปหมด

หน่วยพยาบาลทำหน้าตื่นอีกครั้งเมื่อพาฉันเดินออกมาพ้นทะเลสาปเพื่อกลับมาดูอาการข้างเคียงที่ห้องพยาบาล

ฉันเลือดกำเดาไหลอีกแล้ว..

เย็นวันนั้นทุกคนในบ้านฉลองให้กับเซดริก ขนมและอาหารถูกยกมาวางที่ห้องนั่งเล่นเต็มไปหมด คืนนี้ฉันไม่ต้องออกไปเอาอาหารแล้ว

เมื่อปาร์ตี้จบ ทุกคนแยกย้ายไปนอน เหลือแค่ฉันและเขาที่ยังอยู่

"ฉันได้ยินว่านายเลิกกับแชง เพราะว่าฉันหรือเปล่า"

"ไม่ใช่เพราะเธอ แต่เป็นเพราะฉัน ความผิดของฉันเองที่ไม่หนักแน่น"

"อะไรที่ไม่หนักแน่น" เขาเดินเข้ามาใกล้แล้วคว้ามือข้างนึงของฉันไปจับ

"ความรู้สึกของฉันที่มีต่อเธอ.."

"..."

"...ฉันควรจะหนักแน่นกว่านี้ ฉันไม่ควรจะให้ความหวังโช"

หูฉันคงฟังผิดไปเอง และฉันเองก็คงเมามากแล้ว เซดริกไม่ได้กำลังตอบรับฉันหรอกคงเป็นแค่เสียงในจิตใต้สำนึกของฉันเท่านั้น และเซดริกตรงหน้าก็คงเป็นเพียงภาพลวงตา

ฉันยื่นมือไปสัมผัสแก้มสากของคนตรงหน้า มันไม่ได้หายไป เขาเอียงคอรับสัมผัสจากมือของฉันและหลับตา ฉันเหมือนคนเป็นไข้หนัก รู้สึกเนื้อตัวร้อนผ่าว และมวนท้อง มันเป็นจริง

ไม่รู้ว่าคิดไปเองอีกหรือเปล่า หลังจากที่เขาลืมตาขึ้นมา หน้าของเขาดูเหมือนว่าจะใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ดวงตาของเขาเหมือนมีมนต์สะกด

ผมค่อยๆแนบริมฝีปากลงไปช้า ๆ รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นอ่อนละมุนค่อยแทรกเข้ามาช้า ๆ รสชาติอ่อนหวานผ่านเข้ามาในปากจนผมทนแทบไม่ไหว ผมค่อย ๆ จูบเธอทีละนิดแม้ในใจมีความต้องการมากกว่านั้น ปลายลิ้นเราสัมผัสกัน เธอดูไม่ประสีประสากับเรื่องนี้เลยสักนิดยิ่งทำให้ผมอยากจะกลืนความนุ่มนี้ลงไปทั้งหมดไม่ให้เหลือไว้ให้ใครอีก

มากกว่านี้ ผมต้องการมากกว่านี้ แต่ร่างเล็กที่ดูไร้เรี่ยวแรงในอ้อมกอดของผมเหมือนกำลังรวบรวมแรงอันน้อยนิดประท้วงผมอยู่ในตอนนี้ ผมเลยต้องจำใจผละออกจากริมฝีปากนุ่มนิ่มของเธออย่างอ้อยอิ่ง

หน้าเธอแดงจัด ทั้งใบหูและต้นคอ

"อีวานเจลีน.." เธอก้มหน้าหงุด จนปรายคางชิดกับอก

"วะ..ว่าไง เซ..เซดริก" เธอพยายามเงยหน้าขึ้นมาสบตาผม แต่ก็ทำได้แค่ก้ม ๆ เงย ๆ อยู่อย่างนั้น

"เป็นแฟนกับฉันนะ"

"ฉัน..ฉัน ไว้ฉันจะให้คำตอบนายทีหลังนะ" เธอกลับหลังวิ่งเข้าหอนอนอย่างไว

แต่ไม่เป็นไร ผมมีเวลาทั้งชีวิตที่จะรอคำตอบของเธอ

 

อีวานเจลีนแปลกไป เธอแก้มแดงอยู่ตลอด แถมยังมีอาการเปิ่น ๆ มากกว่าเดิม ซาลาแมนเดอร์ไฟตัวนั้นรอเธอป้อนพริกไทยนานกว่าสิบนานทีแล้ว แต่เธอก็ยังเหม่อและถืออาหารของมันเอาอย่างไว้นั้น

เซดริกเองก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน เขาเอาแต่มองอีวานเจลีนแล้วก็ยิ้มเหมือนคนบ้า มีครั้งหนึ่งที่อีวานเจลีนเดินชนขอบประตูที่คุกใต้ดิน เซดริกก็เดินชนด้วย 

"เธอว่ามันแปลก ๆ มั้ย" สองสาวฝาแฝดจากพาติล ยืนมอง

"แน่นอนอยู่แล้วว่ามีอะไรแปลกไป" 

แน่นอนอยู่แล้วว่าข่าวมันลามไปทั่วฮอกวอสต์ และคงไม่พ้นหูพ้นตาของริต้านักจุดเทียนเขียนข่าวมือหนึ่งของเดลี่พรอเฟ็ต 

อีวานเจลีนแบร์และหนึ่งในผู้ประลองเวทไตรภาคีเซดริกดิกกอรี่  

"ᴅᴏɴ'ᴛ ʟᴇᴛ ᴡʜᴏ ʏᴏᴜ ɴᴇᴇᴅ ᴛᴏ ʙᴇ ʙᴇᴄᴏᴍᴇ ᴡʜᴏ ʏᴏᴜ ᴀʀᴇ, ʏᴏᴜ'ʟʟ ʟᴏsᴇ ᴇᴠᴇʀʏʙᴏ… #fanfiction #Fanfiction #amreading #books #wattpad

ข่าวลือหนาหูทั่วฮอกวอสต์ ว่าทั้งสองกำลังคบกันอย่างลับ ๆ 

เซดริกหนุ่มหล่อ ได้หักอกสาวน้อยน่ารักจากบ้านเรเวลคลอที่เคยควงคู่กันไปงานเลี้ยงเต้นรำดังเป๊าะ

Pin on h. potter ⚡

แล้วหันมาคบสาวร่วมบ้านสายเลือดวีล่า 

จากคำบอกเล่าของของผู้ปรารถนาดี ที่ช่วยนนำข่าวนี้มาเล่าสู่กัน

คาดว่าสาวน้อยเชื้อสายวีล่าคนนี้อาจจะใช้มนต์ของวีล่าสะกดเซดริกหนุ่มผู้หน้าสงสารให้ตกหลุมรัก เหมือนกับที่แม่ของเธอเคยทำ

 

เดลี่พรอเฟ็ตลงข่าวหน้าหนึ่ง ไม่นานหลังจากนั้นอีวานเจลีนก็ได้รับจดหมายมากมาย มีทั้งจดหมายกัมปนาท และจดหมายแช่ง เราต้องหามเธอส่งห้องพยาบาลไม่เว้นแต่ละวัน

จดหมายกัมปนาท (Howler) - HOGWARTS THAI - ฮอกวอตส์ไทย

 

"เธอโกรธฉันมั้ยอีวานเจลีน"  เซดริกนั่งอยู่ข้างเตียงพยาบาล และมองมาด้วยสายตาที่รู้สึกผิดสุด ๆ 

"ไม่หรอก นายไม่ได้เป็นคนทำทั้งหมดนี่สักหน่อย"  เขายิ้ม 

"เธอยังไม่ได้ตอบตกลงฉันเลย เราจะเป็นแฟนกันได้หรือยัง"  

"..." เขาจ้องตาฉันตลอดเลย เวลาที่พูดเรื่องนี้ ฉันไม่ได้เล่นตัวหรอกนะ เพียงแต่ว่าฉันไม่รู้ว่านี่คืแสิ่งที่ฉันต้องการจริง ๆ หรือเปล่า 

มาดามพอมฟรีย์เดินเข้ามา เธอสั่งให้เซดริกออกไป เพราะว่าหมดเวลาเยี่ยมแล้ว

นิยาย [ Harry Potter ] Scarlet : true love ( CD,TMR X OC ) > ตอน ...

 

90%

 

ผลงานอื่นๆ ของ deepmoon

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 01:14

    รอออออ
    #1
    0