[GraNorth] #เฉิงจัส [#GNฉจ]

ตอนที่ 2 : II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    9 ต.ค. 61

         


           และเวลาก็ได้ล่วงเลยไปจนถึง 16 ปี 16 ปีที่เฉิงเฉิงรอคอยที่จะได้พบเจอพ่อของเขา เขาอยากจะเป็นเหมือนแวมไพร์ตนอื่นๆที่มีพ่อกับแม่ หรือแม้กระทั่งการเป็นแวมไพร์เต็มตัวเขาก็ทำแบบนั้นไม่ได้ และในขณะเดียวกันก็เป็นการรอคอยที่ใกล้จะสิ้นสุดลงของจัสตินเช่นกัน ตั้งแต่เล็กจนโตเขาใฝ่ฝันที่จะได้ไปอาณาจักลมมาตลอด ออกัสเล่าให้เขาฟังว่าที่นั่นเขาจะสามารถเลือกอาวุธประจำตัวได้ แล้วก็จะเป็นที่ๆเขาได้ค้นพบพลังของตัวเองเสียที


"ออกัส ข้าตื่นเต้น"จัสตินพูดพลางใส่เสื้อคลุมแล้วเดินออกไปหาพี่เลี้ยง ที่เขาสนิทที่สุดในวัง จัสตินเป็นเด็กขี้เล่น เขาก็สนิทกับเทพทุกตนในวัง และเทพทุกตนก็เอ็นดูเขามากๆเลยล่ะ


"เจ้ารู้ทางไปอาณาจักรลมใช่ไหม จัสติน"ออกัสค่อนข้างเป็นห่วงเรื่องนี้ แล้วก็ความขี้เล่นขององค์รัชทายาทนี่แหละ อีกอย่างทางไปอาณาจักรลมก็ซับซ้อนถ้าหลงเมื่อใด อาจจะไปโผล่ที่กรานอร์ทก็ได้ นั่นยิ่งแย่เข้าไปใหญ่เลย


"ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ข้าไม่ลืมหรอก"


"ข้าแค่เป็นห่วงเพราะถ้าเจ้าหลงไปกรานอร์ทเมื่อใด...."


"ข้าก็ตายน่ะสิ อาวุธประจำกายก็ยังไม่มีด้วยซ้ำ"จัสตินน่ะรู้แล้วว่ากรานอร์ทเป็นยังไง สิ่งที่ต้องภาวนาคือห้ามหลงเด็ดขาด


"อย่าลืมเด็ดขาดล่ะ จัสตินว่าเจ้าคือองค์รัชทายาทแห่งอเล็กซานเดรีย"ที่ออกัสต้องเตือนเช่นนี้ เพราะจัสตินเป็นถึงองค์รัชทายาท การวางตัว การทำอะไรต่างๆ ต้องคำนึงถึงพระบิดาเอาไว้มากๆ เพราะที่อาณาจักรลม มีเทพมากมายที่ไปที่นั่นเพื่อแย่งชิงอาวุธที่ดีที่สุด


"ข้าจะแวะไปหาท่านแม่ที่สวนน้ำชา ส่วนท่านพ่อ เขาคงยุ่งไม่ไปหาดีกว่า"จัสตินกับเอวานไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ เพราะเอวานเป็นถึงราช่เทพ เขาทำงานหนักทุกวัน และยุ่งทุกวัน เขาเป็นคนออคำสั่งให้กับเทพต่างๆ ซึ่งแน่นอนว่าไม่มีเวลามาอยุ่กับครอบครัวแน่นอน และในอนาคต จัสตินก็คงเป็นเช่นนั้น


"ข้าจะไปอาณาจักรลมแล้วนะท่านแม่"จัสตินเดินไปนั่งลงข้างๆ ฟีโอน่า 


"ดูแลตัวเจ้าดีๆ จำไว้ว่าไม่มีใครช่วยเจ้าได้"


"ทำไมพวกท่านพูดเหมือนข้ากำลังจะไปรบกับแวมไพร์ ข้าแค่จะไปอาณาจักรลม"ฟีโอน่ายิ้มแล้วมองลูกชายนิ่ง เขายังไม่รู้อะไรเลยจริงๆ


"ไปเถอะ เดี๋ยวช้าเจ้าจำพลาด"


"ออกัสน่าจะไปกับข้าได้นะท่านแม่ อย่างน้อยก็ยืนเฝ้าหน้ารูปปั้นก็ยังดี"ออกัสหลุดยิ้มออกมากับคำพูดขององค์รัชทายาท


"เจ้าไปได้แล้วจัสติน ตอนนี้เจ้าต้องไปแล้ว"ฟีโอน่ากอดลูกอีกครั้ง ก่อนที่จัสตินจะเดินออกไปจากสวนน้ำชา โดยมีออกัสเดินตามไปส่ง


"รูปปั้นเทพที่3 จำได้ใช่ไหม"


"แน่นอนอยู่แล้ว ข้าไปแล้วนะออกัส"จัสตินโบกมือลาพี่เลี้ยงก่อนจะเดินหายเข้าไปในประตูมิติ ที่จะพาจัสตินไปยังทางเข้าอาณาจักรต่างๆ


"หวังว่าเขาจะกลับมาโดยปลอดภัย"ออกัสมองหลังขององค์รัชทายาทที่หายไปแล้ว ในใจได้แต่ภาวนาขอให้เขาไม่หลงลืมทาง


"ห่วงตัวเองหน่อยดีไหม ออกัส"


ฉึก!!


ทุกอย่างเกิดขึ้นร็วมากจนออกัสไม่ทันได้ระวังตัว หอกแหลมแทงเข้าบริเวณหลังจนทะลุออกมาด้านหน้า  ออกัสนิ่ง ร่างกายเริ่มด้านชา และสลายเป็นผุยผงทันที เทพเมื่อคมอาวุธของมนุษย์ย่อมไม่เป็นอันตราย แต่ถ้าหากต้องคมอาวุธของเทพด้วยกันแล้วนั้น ยากที่จะรอด


"แค่นี้ ข้าก็ไม่มีเสี้ยนหนาม หรือคนมากวนใจเวลาข้าทำงานแล้ว"แซฟไฟร์ทยกยิ้มก้อนจะเก็บหอกแหลมลงไปบริเวณต้นคอ


"เจ้าสองคน เตรียมตัวออกไปรับเฉิงเฉิงได้แล้ว เขากำลังมาหาเรา"


"ขอรับ นายท่าน"ที่แซฟไฟร์ทเลือกจะกำจัดออกัส เป็นเพราะเจ้านี่น่ะมันสู่รุ้ มันอ่านความคิดเขาได้ ซึ่งถ้าเขาเอาฟ่านเฉิงเฉิงมาที่นี่ แน่นอนว่าเขาต้องจับได้อยู่แล้ว กันไว้ดีกว่าแก้ เขาเลยฆ่าออกัสเสีย


"ฟีโอน่า"แซฟไฟร์ทเดินเข้าไปหาพี่สาวของเขา ที่ใช้เวทย์มนต์เลี้ยงต้นไม้อยู่ พี่เขาเป็นเทพแห่งป่า แน่นอนว่าเขารักธรรมชาติมากกว่าใครๆในอเล็กซานเดรีย


"มีอะไร น้องข้า มาหาข้าถึงที่นี่ปกติเจ้าไม่ย่างกรายเข้ามาที่นี่นี่"แซฟไฟร์ทเกลียดดอกไม้เป็นที่สุด เขาไม่ชอบอะไรแบบนี้ แต่ไม่ใช่ว่าจะเข้ามาไม่ได้ แค่ไม่ชอบเอง

"ข้าแค่จะมาทูลขอ"


"ว่ามาสิน้องรัก ข้าให้เจ้าทุกอย่างถ้าข้าหาให้ได้"


"ข้าอยากได้คนสนิทคนใหม่"


"หืมมมม เรื่องนี้เจ้าต้องขอด้วยหรือ ไม่ต้องหรอก เจ้าไปเลือกเลย ไม่เห็นต้องขอข้าเสีย
หน่อย"


"ก็ท่านพี่เป็นคนดูแลวังนี่ ใครจะเข้าจะออกข้าคงต้องขออนุยาต"


"เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ไม่ต้องแจ้งข้าหรอก ข้าเชื่อใจเจ้านะ แซฟไฟร์ท"แซฟไฟร์ทพยักหน้าก่อนจะขอตัวออกมา เขาชักจะอยู้ที่แบบนั้นนานเกินไปแล้ว



-Granorth-










                    อีกฟากของอาณาจักร การเคลื่อนตัวกำลังจะเกิดขึ้น เฉิงเฉิง โตพอที่จะทำตามที่แม่ต้องการแล้ว และตอนนี้เขากำลังจะไปยังอเล็กซานเดรียเมืองของเทพ ที่เฉิงเฉิงปรารถนาจะไปมาตลอด แต่ไม่ใช่การไปเที่ยวเล่น แต่คือการไปช่วยพ่อของเขา


"แม่จะรอวันที่เจ้ากลับมา เฉิงเฉิง"มิทรินมองหน้าลูกชายที่บัดนี้โตเป็นหนุ่มแล้ว เหมือนโอนิกซ์มากๆ เฉิงเฉิงเหมือนพ่อเหลือเกิน


"หลานรัก มีคนรอเจ้าอยู่ที่ทางเข้าอเล็กซานเดรีย เขาจะพาเจ้าไปหาแซฟไฟร์ท"เฉิงเฉิงพยักหน้าให้ดีออน ก่อนจะโดดออกไปทางหน้าต่าง เขาไม่ได้บอกลาแม่ของเขาหรือใคร เพราะอีกไม่นาน เขาจะกลับมา


"เจ้าคือเฉิงเฉิง??"อีวานคนสนิทแซฟไฟร์ทเอ่ยถามชายตรงหน้าที่เดินมาหาเขา เขาเคยเห็นหน้าเเฉิงครั้งนึง ตอนที่เขาติดตามแซฟไฟร์ทไปกรานอร์ท แต่ตอนนี้ชายตรงหน้ามีผ้าคลุมหน้าสีดำปิดไว้ เขาจึงมองไม่ชัดว่าเป็นใคร


"ข้านี่แหละ ฟ่านเฉิงเฉิง"เฉิงเฉิงถอดผ้าคลุมหัวออก ปรากฏหน้าขาวซีดของแวมไพร์แก่
สายตาอีวาน


"ข้า อีวาน"


"องค์ราชาน่ะรึ"


"นั่นเอวานต่างหาก"


"5555 ข้าแกล้งเล่นเอง รู้หรอก เราไปกันได้หรือยัง"เขาอยากจะเห็นพระราชวังของอเล็กซานเดรียแล้วสิ ได้ยินคำล่ำลือว่างดงามหนักหนา มันจะขนาดไหนกันเชียว


"ระวังหน้อยก็แล้วกัน เจ้าไม่เหมือนเรา คนอื่นจะสงสัยเอา"เฉิงเฉิงพยักหน้าก่อนจะใช้ผ้าคุลม คลุมหน้าอีกรอบ


"เมืองเทพนี่หอมกลิ่นเลือดชะมัด"


"เจ้ายังกินไม่ได้ไม่ใช่รึ"


"เลือดเทพน่ะกินไม่ได้ แต่เลือดมนุษย์ ข้าได้หมด"


"แต่อยู่ที่นี่ ไม่มีอะไรใหห้เจ้ากินหรอกนะ"


"ก็พวกท่านอิ่มทิพย์กันนี่"บางทีเฉิงเฉิงก็แอบอิจฉาพวกเทพนะ ไม่ต้องกินอะไรก็อยู่ได้ไปเป็นพันปี ต่างจากเขา แค่ขาดเลือดเกินสามวันก็แทบคลั่งอยู่แล้ว


"เราเข้าเขตวังแล้ว ท่านแซฟไฟร์รอเราอยู่ที่ดาร์คฟลอ"ดาร์คฟลอคือห้องโถงกว้างใต้ดินที่แซฟไฟร์ทแอบสร้างไว้ เป็นที่สำหรับฝึกฝนกำลังพล และวางแผน หรือเราอาจจะรู้จักกับคำว่า กบฏ


"พวกท่านไม่กลัวราชารู้หรือไง ว่าเป็นกบฏ"


"เขาไม่ได้สนใจอะไรแบบนี้หรอก วันๆเขาทำแต่งานบ้าบออะไรก็ไม่รู้"อีวานเล่าตามความเป็นจริง เอวานไม่ได้มาสนใจเรื่งออะไรแบบนี้ถึงแม้ว่ามันจะส่งผลกระทบต่อราชบัลลังกฺมากแค่ไหน แม้แต่ประชาชนในอเล็กซานเดรียเขาก็ไม่ได้สนใจเท่าที่ควร เขามัวแต่ทำงานอะไรของเขาก็ไม่มีใครรู้


"เป็นราชาที่ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย"


"เพราะเช่นนี้ ข้าถึงอยากจะเป็นกบฏยังไงล่ะ"เสียงแซฟไฟร์ทดังขึ้นพร้อมกับเเสงไฟที่สาดไปทางบัลลังก์จำลองกลางห้องโถงทันที


"สวัสดี แซฟไฟร์ท ข้าเฉิงเฉิง"


"สวัสดี ไม่เจอกันนานเลยนะ มาที่นี่เจ้าคงมีความประสงค์"


"พ่อของข้า เขาอยู่ที่นี่ เขาถูกจับมา"


"หืมมม ข้าไม่รู้เรื่องนี้เลย"


"เพราะเอวานไม่บอกใครต่างหากล่ะ"


"เอาเป็นว่าถ้าเจ้าฃ่วยข้าให้ขึ้นเป็นราชาได้เมื่อไหร่ เจ้าจะได้ทุกอย่างที่เจ้าต้องการอย่างแน่นอน"


"แล้วข้าจะอยู่ในวังได้อย่างไรกัน"


"ข้าขอฟีโอน่าแล้วล่ะ เจ้าก็ระวังตัวด้วยแล้วกัน เจ้าไม่เหมือนเราเท่าไหร่"


"ส่วนที่พักของเจ้า อยู่กับข้าที่ไรส์ฟลอ"ไรส์ฟลอ หรือส่วนที่ต่ำที่สุดของราชวังอเล็กซาน
เดรีย แต่ไม่ใช่ใต้ดิน


"แล้วข้าต้องทำอย่างไร"


"ตีสนิทกับองค์รัชทายาทเสีย แล้วหาทางฆ่าเขา"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #4 พริม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 00:36

    งื้อ สนุกมากเลย ทำให้อยากอ่านเรื่อยๆเลย

    #4
    0
  2. #2 double88 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 22:31
    เฉิงจะฆ่าจัสตินได้ลงหรือออ
    #2
    0