Chance โอกาสรัก [SingtoKrist]

ตอนที่ 9 : Chance : 9th

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61

Chance : 9th

 

 




คนตัวขาวอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงขายาวสีดำทรงสแล็คกำลังพาตัวเองไปที่ห้องบรรยายเพื่อเตรียมตัวในการบรรยายพิเศษวันนี้แต่อากาศร้อนอบอ้าวที่มาพร้อมกับแดดแรงๆของประเทศไทยทำเอาคนที่เพิ่งมาถึงในมหาลัยต้องปาดเหงื่อที่เริ่มซึมตามใบหน้า

 

 

คริสมาก่อนเวลาราวครึ่งชั่วโมงเนื่องจากเขาต้องการเตรียมความพร้อมของห้องทั้งด้านอุปกรณ์และความพร้อมของตัวเอง คนตัวขาวก้มๆเงยๆหันมาอีกทีนักศึกษาสัตวแพทย์ก็เริ่มทยอยเข้ามาจับจองที่นั่งในคลาสบรรยายพิเศษในวันนี้ จนเต็มเกือบหมดแล้ว พอพลิกนาฬิกาที่ข้อมือขึ้นดูเหลือเวลาอีกไม่ถึง 5นาทีการบรรยายก็จะเริ่มขึ้นแล้ว

 

 

เอาหล่ะ สวัสดีนักศึกษาทุกๆคนผมคริส พีรวัส ครับผมมาจากโรงพยาบาล xxx วันนี้เราจะมาพูดกันที่หัวข้อ xxx นะครับ อ่า..สำหรับใครที่มีคำถามเพิ่มเติมผมจะมีช่วงเว้นให้ถามนะครับ งั้นเรามาเริ่มกันเลยเนอะคริสพูดก่อนจะส่งยิ้มให้กับนักศึกษาที่นั่งอยู่และเริ่มบรรยายหัวข้อเรื่องที่รุ่นพี่ของเขาแจ้งมาบนจอโปรเจ็คเตอร์ใหญ่

 

 

การบรรยายของคริสค่อนข้างเป็นไปอย่างสบายๆ เขาไม่อยากให้ตึงเครียดจนเกินไปทั้งเนื้อหา ทั้งคนบรรยาย ซึ่งการมาของคนบรรยายพิเศษคนนี้ทำเอานักศึกษาหลายๆคนอดชื่นชอบในความสามารถของคนๆนี้ไม่น้อย

 

 

จนสุดท้ายการบรรยายครั้งนี้ก็ผ่านไปได้ด้วยดี ซึ่งนักศึกษาค่อนข้างให้ความสนใจกับหัวข้อที่คนตัวขาวนำมาพอสมควรนอกจากนั้นปัญหาเรื่องการบรรยายแทบจะไม่มีเลยด้วยซ้ำ คนตัวขาวก็เริ่มเก็บไอแพดที่ตัวเองหยิบติดมาเป็นอุปกรณ์ลงใส่ในกระเป๋าหลังนักศึกษาเริ่มทยอยออกจากห้อง

 

 

แต่ก็ยังมีบางกลุ่มที่เข้ามาถามนอกรอบซึ่งคริสเองก็ไม่ได้ว่าอะไรแถมให้คำแนะนำเพิ่มเติมอีก จนเลยเวลาที่เขาจะต้องกินข้าวกลางวันไปเกือบ 40 นาทีแล้ว

 

 

ต้องขอบคุณสำหรับวันนี้ด้วยนะครับ เลยเวลามาเยอะเลยทางเราจัดอาหารไว้ให้ที่ห้องรับรองแล้วนะครับ เดี๋ยวเชิญตามผมมาเลยครับอาจารย์ของคณะที่รับผิดชอบเรื่องการบรรยายของคริสวันนี้เอ่ยขึ้นก่อนจะพาคนบรรยายวันนี้ไปยังห้องรับรองเพื่อทานอาหารกลางวัน

 

 

พอถึงห้องรับรองก็เหลือเพียงคริสคนเดียวกับอาหารที่นำมารับรอง ใช้เวลาไม่นานเขาก็จัดการอาหารที่นำมาจนหมดก่อนจะออกไปลาผู้ใหญ่ที่เชิญเขามาวันนี้

 

 

ลานคณะสัตวแพทย์เริ่มไร้ผู้คนเพราะนี่เป็นเวลาบ่ายสองเกือบสามเข้าไปแล้ว นักศึกษาส่วนมากจึงยังอยู่ในห้องเรียนคนตัวขาวพาตัวเองออกจากคณะเพื่อจะออกไปรอรถกลับวันนี้เขาไม่จำเป็นจะต้องกลับไปที่โรงพยาบาลเขาสามารถดิ่งกลับไปพักผ่อนได้เลย

 

 

แต่พอถึงครึ่งทางยังไม่ทันพ้นจากตัวมหาลัยดีขาเจ้ากรรมของคริสก็หยุดชะงักลงเมื่อเห็นใครบางคนที่กำลังเดินมาทางเขาพอดีและดูเหมือนว่าอีกฝ่ายที่เห็นเขาเองก็ชะงักไปเหมือนกัน ต่างฝ่ายต่างชะงักคริสจึงเลือกที่จะเดินตรงออกไปแต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่เป็นอย่างนั้น

 

 

คริสใช่หรือเปล่าเสียงใสเอ่ยออกมาจึงทำให้คนที่อยากจะเดินผ่านไปเฉยๆหยุดการเคลื่อนไหวลง

 

 

....คริสหันไปก่อนจะพยักหน้าเป็นการตอบก่อนจะยกยิ้มน้อยๆเพื่อไม่ให้ทุกอย่างมันตึงเกินไป

 

 

เอ่อ คริสเป็นไงบ้าง สบายดีมั้ยอีกคนที่เห็นอีกฝ่ายนิ่งไปจึงถามต่อแต่คนถามเองอยากจะตบปากตัวเองเขาไม่ได้อยากถามเรื่องนี้ซักหน่อย

 

 

ครับ ก็สบายดีครับแล้วพี่แพรเป็นไงบ้างครับ

 

 

อ่า พี่ก็สบายดีค่ะเหมือนเกิดเดตแอร์ขึ้นเนื่องจากต่างฝ่ายต่างเงียบ คริสเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรกับเพื่อนของคนรักเก่า ส่วนอีกคนพอเจอรุ่นน้องของใครบางคนที่ไม่คิดว่าจะเจอมันทำให้ความรู้สึกต่างๆมันตีตื้นขึ้นมาเต็มไปหมด ทั้งความรู้สึกผิด ทั้งอยากขอโทษ ทั้งเสียใจ แต่เธอไม่รู้จะพูดอะไรออกไปก่อนดี

 

 

ผมขอตัวก่อนนะครับเป็นคริสเองที่พูดขึ้นมาก่อน ยิ่งอยู่นานต่างฝ่ายต่างอึดอัดเขาเลือกที่จะเดินออกมาก่อน

 

 

เอ่อ เดี๋ยวก่อนสิ คริสพอมีเวลาว่างมั้ย เอ่อ เราไปหาอะไรกินกันมั้ย คือพี่ พี่ไม่มีสอนบ่ายแล้วราวกับปากของเธอมันสั่งให้พูดไปโดยอัตโนมัติความรู้สึกที่มันถมอยู่ในใจของเธอ ความผิดที่อยากแก้ไข

 

อ่า ผมขอโทษนะครับพี่แพรแต่เดี๋ยวผมต้องเข้าไปจัดงานต่ออีกนิดหน่อยครับ ขอโทษนะครับคริสยิ้มบางๆให้กับคนสวยที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาเลือกที่จะปดออกไป ไม่ใช่ว่าเขาเกลียดคนสวยตรงหน้า แต่เขายังไม่ชินหากจะต้องอยู่กับอีกฝ่ายสองคนบางสิ่งมันยังคงตะกอนในใจเขา...

 

 

เวลาไม่นานคริสก็พาตัวเองกลับมาถึงที่บ้าน ตั้งแต่เจอแพรพลอยหญิงสาวคนสวยที่บังเอิญเจอกันที่มหาลัยที่คนตัวขาวไปบรรยาย ราวกับภาพความทรงจำบางอย่างมันย้อนกลับมาในหัวของเขา..

 

 

 

พี่สิง มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าคริสถามคนรักของตัวเองหลังจากไปรับสิงโตที่ร้านแฮ็งเอาท์ 

 

 

ไม่มีอะไรนะมีอะไรหรือเปล่า

 

 

อ่อ ผมเห็นพี่แพรกับพี่ต้นยืนเครียดๆอยู่อีกฝั่ง ผมนึกว่าพี่มีเรื่องอะไรกัน

 

 

อ๋อ เหมือนว่าแพรจะอกหักหล่ะมั้งส่วนไอ้ต้นมันหอบงานมาร้านเหล้าด้วยเลยเป็นแบบนั้นคริสมักเป็นแบบนี้เสมอเขาชอบสังเกตคนรอบข้าง

 

 

แม้ว่าคริสจะไม่สนิทกับเพื่อนของคนรัก2คนนี้มากเท่าไหร่ถ้าเทียบกับกายและน้ำมนต์ เพราะเขากับสิงโตเจอกันตอนช่วงที่เขาเรียนปีสุดท้ายแล้วคริสจึงเจอเพื่อนของคนรักไม่บ่อยนักและอาจเป็นเพราะกายกับน้ำมนต์เป็นคนคุยเก่ง เข้ากับคนได้ง่ายเขาจึงสนิทได้รวดเร็วกว่าถึงแม้เขาจะเจอกายน้อยพอๆกับแพรพลอยกับต้นก็ตาม

 

 

อ่า อย่างนี้ไม่ดีเลยเนอะคริสว่าพลางยู่ปากแหลมๆของตัวเอง

 

 

ครับ แต่พี่เชื่อว่าเดี๋ยวเค้าก็ผ่านเรื่องร้ายๆไปได้แหละสิงโตตอบก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวคนอายุน้อยกว่าอย่างเอ็นดู

 

 

และเพราะคริสเป็นคนช่างสังเกต บางอย่างมันทำให้เขารู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่นั้น เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเวลามองเพื่อนของคนรัก แววตาของแพรพลอยกับต้นมันแตกต่างกันกับแววตาของน้ำมนต์กับกาย เขายังอ่านไม่ออกและยังไม่มั่นใจว่ามันคืออะไรกันแน่

 

 

คนตัวขาวไม่ได้อยากคิดลบกับเพื่อนคนรักของตัวเอง เขามีเหตุผลพอที่จะแยกแยะว่าอะไรควรอะไรไม่ควร แต่เขายอมรับว่าเวลาที่มองมันทำให้เขาอดรู้สึกแปลกๆไม่ได้

 

 

เฮ้อออคริสเผลอถอนหายใจออกมาหลังจากคิดเรื่องนี้ เขาอยากปัดมันทิ้งไปตั้งแต่ตอนอยู่บนรถแล้วจนตอนนี้กลับมาถึงที่ห้องเขาก็ยังคงคิดเรื่องเดิมอยู่

 

 

เป็นอะไรครับ ถอนหายใจทำไม ฮึ

 

 

ผมคิดอะไรปเรื่อยๆหน่ะครับ ไม่มีอะไรหรอกคริสตอบไปเขาไม่อยากให้คนพี่ไม่สบายใจกับความคิดของเขาแต่ดูเหมือนคนพี่จะไม่ยอมปล่อยผ่านไปจึงลงไปนั่งข้างๆคนรักของตัวเอง

 

 

มีอะไรหรือเปล่าคริส บอกพี่ได้นะ” 

 

 

ไม่มีอะไรครับจริงๆ มันไร้สาระหน่ะคริสว่าอย่างยิ้มๆ

 

 

ก็ได้ครับถ้าคริสว่าอย่างนั้น แต่ถ้ามีอะไรไม่สบายใจต้องบอกพี่นะ โอเค๊รอยยิ้มอบอุ่นถูกวาดขึ้นมาบนใบหน้าของสิงโตอีกครั้ง

 

 

 


ถ้าวันนั้นผมถามพี่ออกไปตามที่ผมคิดมันจะเป็นยังไงกันนะพี่สิงคริสพี่ทิ้งตัวบนที่นอนเอ่ยคำถามขึ้นในใจราวกับถามใครบางคน

 

 

เห้อ ทำงานจนบ้าไปแล้วหรือไงวะไอ้คริสพอๆ เลิกบ้าซักที..คริสว่าก่อนจะหลับตาพักผ่อน วันนี้เขาคงแค่เหนื่อยเกินไปเท่านั้นการนอนอาจจะทำให้เขามีสติมากกว่านี้

 


 

 

อีกด้านหนึ่งคนผิวสองสีกำลังขับรถพาตัวเองไปที่บ้านของคนอายุน้อยกว่าเขาซื้อข้าวเย็นไปเผื่อให้คนที่เขากำลังจะไปหาด้วย ทีแรกเขามาหาคริสแล้วที่โรงพยาบาลเมื่อตอนกลางวันแต่ดูเหมือนว่าคริสจะไม่ได้เข้ามาที่นี่เพราะเหมือนจะมีงานนอกตารางที่แทรกเข้ามา

 

 

และพอสิงโตเข้าไปสอบถามกับเคาท์เตอร์ทำให้รู้ว่าคนที่เขามาหาไม่น่าจะกลับเข้าโรงพยาบาลแล้ว น่าจะกลับบ้านเลยหลังจากทำงานเสร็จ เขาจึงถือวิสาสะมาหาอีกคนที่บ้านแทน มันอาจจะฟังดูไม่เข้าท่าที่มาหาอีกคนถึงที่โดยที่ไม่บอกอะไรหรือโทรเข้ามาหาก่อน

 

 

ใจจริงเขาอยากโทรไปหาอีกฝ่ายก่อนแต่ดูท่าแล้วคงยากหากเป็นตอนนี้ เขาอยากเจอคริสแต่ไม่กี่นาทีก็ยังดี ถึงแม้มันจะเหนื่อยแต่เขาก็ยังอยากมาเจอ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเข้มตามเวลาไม่นานสิงโตก็พาตัวเองมาถึงบ้านหลังเดิมที่เขาเคยมาส่งคริส

 

 

กริ๊ง

 

 

สิงโตเอื้อมมื้อไปกดกริ่งหน้าบ้าน เขาไม่รู้ว่าคริสกลับมาถึงหรือยังแต่ก็ยังยืนรอพักหนึ่งแต่ดูเหมือนว่าประตูบานตรงหน้าเขาจะไม่มีใครมาเปิดซักคน เขาจึงกดกริ่งซ้ำอีกทีเพื่อความแน่ใจว่าอีกคนไม่ได้อยู่บ้านจริงๆ แต่ดูเหมือนว่ารอบนี้จะไม่เป็นอย่างนั้น เขาได้ยินเสียงกุกกักๆอยู่ในบ้านก่อนจะมีเสียงตะโกนกลับออกมา

 

 

ครับ ซักครู่ครับไม่นานประตูบานตรงหน้าของสิงโตก็เปิดออกมาพร้อมเจ้าของบ้าน

 

 

เอ๊ะ คุณมาอยู่ที่นี่ได้ไงด้วยความรีบเจ้าของบ้านจึงไม่ได้ดูว่าใครเป็นคนมากดกิ่งก่อนเปิดประตู

 

 

พี่ซื้อข้าวมาฝาก เห็นคนที่โรงบาลว่าคริสไม่ได้เข้าโรงบาลวันนี้พี่เลยเอามาฝากที่นี่สิงโตตอบไปตามความจริงก่อนจะยื่นถุงอาหารไปให้คริสที่อยู่หลังประตูอีกฝั่ง

 

 

อ่ะ พี่ซื้อมาฝากสิงโตยังคงยื่นถุงอาหารเย็นอีกฝ่ายซ้ำอีกครั้งเพราะคริสยังไม่มีทีท่าว่าจะรับมันไว้

 

 

คริสเองก็มองการกระทำของแขกผู้มาเยือน แววตายิ้มแย้มดูมีความสุขทั้งที่ร่างกายดูเหมือนจะหมดพลังงานอยู่ร่อมร่อคริสจึงรับอาหารในมือของอีกฝ่ายมาถือไว้ก่อนจะตัดสินใจพูดบางอย่างออกไป

 

 

คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้  ผมว่าคุณเอาเวลาของคุณกลับไปพักดีกว่าที่จะเอาเวลามาเสียทิ้งอยู่ที่นี่

 

 

ไม่หรอก พี่แค่อยากเจอเราแค่ซักแปปก็ยังดีมันไม่เสียเวลาอะไรเลยสิงโตว่าก่อนจะส่งยิ้มให้เจ้าของบ้านที่เขามาสำหรับสิงโตการมาเจอคนตรงหน้ามันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขสำหรับเขา มันไม่ใช่เรื่องเสียเวลาซักนิด

 

 

ครึ้ม

 

 

ยังไม่ทันที่คริสจะได้พูดต่อเสียงฟ้าร้องดังขึ้นมาก่อนบอกสัญญาณว่าฝนกำลังตั้งเค้าว่าจะตกแต่ดูเหมือนว่าสัญญาครั้งนี้จะบอกช้าไปหน่อย เพราะหลังจากฟ้าร้องไม่ถึงนาทีฝนก็เทลงมาห่าใหญ่ราวกับจงใจแกล้งเจ้าของบ้าน

 

 

คริสที่ตากผ้าเอาไว้หลังบ้านแต่เช้ารีบผละออกจากประตูวิ่งไปหลังบ้านทันทีจนสิงโตเองอดตกใจไม่ได้จึงถือวิสาสะตามเจ้าของบ้านเข้าไปยังหลังบ้าน เขาเห็นอีกคนไล่เก็บผ้าที่แขวนตากไว้หลายตัวดูท่าแล้วคงเก็บไม่ทันแน่ๆ สิงโตจึงตัดสินใจช่วยอีกคนหนึ่งเก็บผ้าที่ตากเอาไว้

 

 

นี่คุณทำอะไร กลับไปได้แล้วไม่เห็นหรือไงว่าฝนตก

 

 

พี่ช่วย เรารีบเก็บผ้าก่อนเถอะเดี๋ยวมันจะเปียกหมดซ่ะก่อน

 

 

คริสได้แต่ฟึดฟัดมองอีกคนที่ถือโอกาสเดินตามเขาเข้ามาหลังบ้าน ก่อนจะรีบเก็บผ้าที่ตากเอาไว้จนหมดก่อนจะหอบกองผ้าเข้ามาในบ้าน

 

 

ทำไมต้องตกวันนี้ วันไหนไม่ซักดันไม่ตกแถมยังพาแขกไม่รับเชิญมาอีกคริสเอาแต่บ่นใจในก่อนจะเอาผ้าที่เก็บมาเริ่มแขวนตากกระจายๆภายในบ้านสิงโตที่เห็นคริสทำแบบนั้นจึงช่วยตากอีกแรง

 

 

ตอนนี้สภาพของคนสองคนไม่ได้ต่างกันมากนัก สภาพเปียกฝนราวกับโดนใครเอาน้ำสาดมา เจ้าของบ้านจึงตัดสินใจเดินขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะหยิบผ้าเช็ดผมกับเสื้อผ้าตัวใหญ่ๆมาให้คนที่เปียกอีกคน ถึงแม้เขาจะไม่อยากเข้าใกล้อีกฝ่ายมากนักแต่เขาก็ไม่ได้ใจดำพอที่จะปล่อยให้คนที่ช่วยเขานั่งปอดบวมอยู่ในบ้านเช่นกัน

 

 

ไปเช็ดผมแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ นี่เสื้อผ้าใหม่คุณคงพอใส่ได้คริสว่าก่อนจะยื่นของที่หยิบออกมาจากห้องให้คนที่ยืนอยู่กลางบ้านเขาตอนนี้

 

 

แต่ไม่เปลี่ยนก็ได้ ซักพักฝนคงหยุดแล้วคริสที่เห็นอีกฝ่ายนิ่งไปจึงดึงมือตัวเองกลับ ก่อนจะหมุนตัวออกไปเพื่อจะเอาของไปเก็บแต่ยังไม่ทันที่คริสจะเดินออกไปสิงโตก็รั้งที่ไหล่ของเขาเอาไว้ก่อน

 

 

เปลี่ยนสิเปลี่ยน ขอบคุณนะพอคนอายุกว่าหายอึ้งก็รีบพูดออกไปทันที พร้อมกับยื่นมือไปรับของที่อีกฝ่ายถือมา 

 

 

ห้องน้ำอยู่ตรงนั้นคุณเข้าไปเปลี่ยนได้เลยพอคริสพูดเสร็จสิงโตก็ดิ่งตรงไปยังห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที เขามองเสื้อผ้าที่ถืออยู่ในมือก่อนจะยิ้มออกมา เขาไม่คิดว่าคริสจะให้เขายืมเสื้อผ้า มันทำให้ก้อนเนื้อข้างซ้ายของเขาเต้นแทบหลุดออกมา มันดีใจไปหมดถึงแม้คริสอาจจะแค่ทำตามมารยาทแต่เขาก็อดดีใจไม่ได้

 

 

ใช้เวลาไม่นานสิงโตก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดใหม่เสื้อสีเทาตัวใหญ่กับกางเกงวอร์มผ้าสบาย สายตาของเขาหยุดที่คนตัวขาวที่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่างมันเป็นภาพที่สวยแต่กลับดูเงียบเหงาอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเห็นอย่างนั้นคนอายุมากกว่าจึงเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่ายก่อนจะนั่งอยู่ตรงมุมหนึ่งที่ไม่ไกลจากกันมากนัก

 

 

คริสราวกับตุ๊กตาแก้วที่ถูกวางตั้งเอาไว้เขาไม่ได้รู้สึกถึงการมาของอีกคน เขาจมอยู่กับความคิดของตัวเองความรู้สึกหลายๆอย่างตั้งแต่กลับมาเมื่อช่วงบ่าย กว่าจะละสายตากลับเข้ามาในตัวบ้านฝนก็หยุดตกลงมาเสียแล้วนอกจากนั้นยังมีสายตัวอีกคู่ที่มองมาที่เขาอีก

 

 

คนตัวขาวที่เห็นอย่างนั้นจึงเผลอเลิกคิ้วใส่อีกฝ่ายอย่างลืมตัวมันทำให้อีกคนระบายยิ้มออกมาได้อย่างง่ายดาย และการที่ฝนหยุดตกนั่นเป็นการบอกกลายๆว่าเวลาแห่งความสุขของแขกที่มาในวันนี้ได้หมดลงแล้ว

 

 

ตกนานกว่านี้ไม่ได้หรือไงนะ เห้อสิงโตได้แต่ขบคิดอยู่ในใจก่อนจะจำใจบอกลาเจ้าของบ้านที่เขามาหาวันนี้ ฝนที่เพิ่งหยุดตกทำให้ถนนตอนนี้ยังโล่งอยู่ ทำให้เขาขับรถกลับมาถึงบ้านโดยใช้เวลาเพียงไม่นาน

 

 

หึ บ้าไปแล้วแน่ๆตอนนี้เขารู้สึกราวกับตัวเองกำลังเป็นบ้าที่อยู่ๆมองเสื้อผ้าที่สวมแล้วก็ยิ้มออกมา ระหว่างที่สิงโตนั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ จู่ๆไฟหน้าจอโทรศัพท์เครื่องบางก็ส่วางขึ้นมาพร้อมกับข้อความจากใครบางคนที่เขาไม่ได้ติดต่อกันมานานแล้ว...

 

 


Pearploy : สิงนี่เราแพรนะ เราเจอคริสที่มหาลัยวันนี้น้องกลับมาแล้ว

                   สิงรู้แล้วใช่มั้ย ?

 

 ................................................................................

มีความสุขใหญ่เลยนะคะพี่สิง ตอนนี้เราพาอดีตมาเสิร์ฟด้วยเบาๆ

ตัวเอียงๆจะเป็นพาสของอดีตนะคะ แถม แพรพลอยมาด้วยคนนึง

 เราจะเห็นว่าคริสเป็นตัวละครที่ค่อนข้างคิดเยอะ เก็บเอาไว้ทุกอย่าง

แต่ไม่ได้แข็งกระด้าง น้องจะสร้างระยะห่างเอาไว้ตลอด

  ไว้เจอกันตอนต่อไปค่าJ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

206 ความคิดเห็น

  1. #180 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 14:53
    สาเหตุที่เลิกน่าจะเข้าใจผิดหรือเปล่านะ
    #180
    0
  2. #157 Himawari Hana (@himawarihana) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 07:58
    สาเหตุที่เลิกกันของพี่สิงกับน้องคงไม่ร้ายแรงหรอกมั้งงงงงงง ก็ดูรู้สึกผิดกันทุกฝ่าย
    #157
    0
  3. วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 11:18
    เข้าใจน้องหมอนะมันยากอ่ะที่จะหยุดฟังลึกๆแล้วก็ยังคงเจ็บปวดอยู่ดี
    #42
    0
  4. #15 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 16:06
    ทั้งหมดทั้งมวล น่าจะเกิดจากความคิดมาก คิดเยอะของน้องหมอ และความไว้ใจ ความไม่คิดอะไรที่มีต่อเพื่อนของพี่สถาปนิก

    ความอยากถูกรักของเพื่อนสาวคนพี่ คงทำให้เกิดรอยร้าวกับความรักของคู่รักได้ไม่ยาก หวังว่าจะไม่ได้เอาตัวเข้าแลก

    น้องหมอน่าจะฟังพี่แพรสารภาพบาปสักหน่อย เราก็อยากรู้ มันอะไรกันนักกันหนา ตั้งแต่เริ่มอ่านจนถึงตอนนี้ ไม่มีตรงไหนที่ทำให้รู้สึกว่า พี่สถาปนิกคิดนอกใจ หรือรักน้องหมอน้อยลงเลย
    #15
    0
  5. #14 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 15:53
    สนุกค่ะ อ่านรวดเดียวจบ ชอบที่มี part ของทั้งสองคน แต่อยากให้มีคนเข้าหาคุณหมอด้วยค่ะ เรื่องราวจะได้ยุ่งเหยิงมากขึ้น 555
    #14
    0