Chance โอกาสรัก [SingtoKrist]

ตอนที่ 3 : Chance : 3rd

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,311
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    5 มิ.ย. 61

 

Chance : 3rd

 


-Singto side-

 

 

ย้อนกลับไปเมื่อเดือนก่อน

 

 

 

หลังจากที่สิงโตประมูลรูปภาพที่เขาต้องการได้แล้ว ตอนนี้เขานั่งรอเจ้าของภาพลงจากเวทีกิจกรรมเพื่อสอบถามบางอย่าง เขาอยากรู้ว่ารูปนี้ถ่ายเมื่อไหร่ ที่ไหน และเจ้าของภาพรู้จักกับคริสได้ยังไงไม่นานเกินรอพิธีกรที่สิงโตรอคอยกำลังเดินตรงเข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามกับเขา

 

 

สวัสดีครับคุณปราชญา เอ่อ..มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมหรอครับ

 

 

สวัสดีครับ ผมอยากรู้ว่าภาพนี้ถ่ายที่ไหน แล้วคุณรู้จักคนในภาพหรือเปล่า

 

 

อ่อครับ ภาพนี้ผมไปถ่ายตอนไปเช็คสถานที่ที่เราจะไปทำการบริจาคช่วยเหลือของงานนี้นี่แหละครับ อา..ถ้าผมจำไม่ผิดหมู่บ้านน่าจะชื่อxxxครับอยู่ค่อนข้างไกลมากครับพิธีกรหนุ่มพยายามนึกย้อนเหตุการณ์ที่ตนผ่านมา

 

 

เมื่อไหร่ครับ คุณรู้จักเค้ามั้ย เค้าอยู่ที่นั่นนานแล้วหรอ

 

 

ประมาณก่อนอาทิตย์ก่อนครับ ส่วนคนในภาพผมไม่รู้จักหรอกครับ แฮะๆ แต่เท่าที่รู้เค้าเป็นสัตวแพทย์อาสาของโรงพยาบาลที่ส่งไปหมู่บ้านครับ อือ ถ้าผมจำไม่ผิดคนนี้ชื่อคริสครับ ส่วนอีกคนน่าจะเป็นรุ่นพี่ที่ไปด้วยกันครับแต่ผมถ่ายมาไม่ติดเค้ากันว่าพลลางชี้ไปยังภาพที่สิงโตถืออยู่ ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นอีกคนที่เบลอๆอยู่ข้างหลังภาพ

 


งั้นหรอครับ พอทราบมั้ยครับว่าเขาอยู่ที่หมู่บ้านมานานเท่าไหร่แล้วกับโรงพยาบาลที่เข้าประจำอยู่คุณพอรู้มั้ยครับ

 

 

ไม่ทราบครับ แต่รุ่นพี่ของคริสบอกผมว่าพวกเขาจะอยู่ประจำหมู่บ้านแค่หมู่บ้านละ 3 เดือนมั้งครับถ้าจำไม่ผิดพวกเขาน่าจะอยู่ได้เดือนนึงแล้ว อือ เหมือนว่าคริสจะอยู่กับโครงการนี้ตั้งแต่ 3 ปีก่อนแล้วนะครับ เอ่อ คุณปราชญามีอะไรหรือเปล่าครับกันถามอย่างสงสัยเพราะดูเหมือนคนตรงหน้าเขาจะให้ความสนใจกับคนในภาพที่เขาถ่ายเป็นพิเศษ

 

 

ตั้งแต่ 3 ปีก่อนหรอ

 

 

นิดหน่อยครับ คุณพอจะรู้มั้ยว่างานนี้จะลงไปให้ความช่วยเหลือทางหมู่บ้านช่วงไหน

 

 

ครับ ช่วงเดือนหน้าตอนกลางเดือนวันที่xx คุณปราชญาสนใจหรอครับนับเป็นอีกหนึ่งเรื่องของวันที่ทำเอาพิธีกรหนุ่มประหลาดใจไม่ใช่น้อย

 

 

ถ้าคำนวณดูเวลาที่คนตรงหน้าสิงโตไปเจอคริสมาแล้วกับระยะเวลาของงานที่จะไปลงก็ถือว่ายังทันเพราะผ่านเพียง 2 เดือนเท่านั้นเมื่อคิดได้แบบั้นเขาจึงพยักหน้าน้อยๆให้กับคนตรงหน้า

 

 

ครับ เดี๋ยวเรื่องการเดินทางผมจะส่งแผนที่หมู่บ้านไปให้นะครับ อ่อ ให้ผมส่งให้ทางไหนครับ

 

 

ส่งเข้ามาที่บริษัทผ่านเลขาส่วนตัวผมได้เลยครับ ขอบคุณนะครับสิงโตว่าก่อนจะลุกเดินออกไปทิ้งให้อีกคนนั่งสงสัยกับการพูดคุยครั้งนี้ต่อไป

 

........................................................................................................

 

กลับที่ปัจจุบัน

 

 

ตั้งแต่มาถึงที่หมู่บ้านสิงโตได้แต่ภาวนาให้เขาได้เจอคนที่ตามหามาตลอด 3 ปีเขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมตัวเขาที่ตามหาอีกคนแทบตายถึงไม่เจอซักที เขาเพิ่งได้รู้จากพิธีกรคนนั้นว่าคริสย้ายที่ตลอดและไม่ใช่การอยู่เมืองใหญ่แต่เป็นที่ๆไกลแสนไกลที่เขามาไม่เจอ

 

 

ด้วยตัวเองจึงไม่สามารถออกมาหาได้เดี๋ยวนั้น ทั้งที่จริงใจของเขามันอยากจะทิ้งทุกอย่างแล้วมาที่นี่ มาหาคนที่เข้าตามหามาตลอด

 

สิงโตยืนดูงานการซ่อมแซมของโรงเรียนคนในหมู่บ้านทั้งเด็กและคนสูงอายุมากมายออกมารับความช่วยเหลือจากกองทุนในวันนี้ เขากวาดสายตาไปรอบๆก่อนจะเดินกลับไปเอาของที่ลืมไว้แต่สายตาของเขาหยุดชะงักที่ใครคนหนึ่งที่มองมาทางเขาเช่นกัน

 

คริส

 

สิ่งเดียวที่เขาตามหาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว แต่ยังไม่ทันที่สิงโตจะเดินเข้าไปคริสก็เดินก้มหน้า ออกทางข้างหลังที่มีคนเยอะเหมือนตั้งใจจะหลบ แต่เขาไม่ยอมให้ใคริสหนีเขาไปอีกแล้ว.. เมื่อคิดได้แบบนั้นเขาจึงวิ่งออกไปตาม เห็นหลังไวๆของคนตัวขาว กำลังเดินเลี้ยวเข้าบ้านหลังหนึ่ง

 

 

พะ พี่สิง คริสที่เพิ่งเดินออกมาจากบ้านตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่หน้าทางออกบ้าน มือไม้ของของเขาสั่นไปหมด กระเป๋าที่ใส่อุปกรณ์แทบล่วงลงจากไหล่

 

 

ผมยังไม่พร้อม มันเร็วเกินไป คริสได้แต่อึ้ง เขาจะทำยังไงดี ในเมื่อคนตรงหน้าเขากำลังเดินเข้ามาหาเขาเรื่อยๆแบบนี้ เขาไม่คิดว่าสิงโตจะมากลับโครงการด้วย

 

 

สิงโตที่เห็นท่าทางของคริสที่ทำเหมือนจะวิ่งหนีเขา จึงรีบเขาไปคว้าที่ข้อมือขาวเอาไว้ก่อน เขาไม่อยากให้คริสหนีเขาไปไหนอีกแล้ว เขายินดีที่จะแก้ไข เขายอมได้ทุกอย่าง ขอเพียงคนที่เขาจับเอาไว้ตอนนี้ไม่หนีหายจากเขาไปไหนอีก

 

 

ปล่อยครับ ผมจะกลับแล้วคริสพยายามแกะมือของอีกคนออกจากข้อมือของเขา

 

 

ถ้าพี่ปล่อยแล้ว คริสคงวิ่งหนีพี่ใช่มั้ย ไม่หนีได้มั้ยประโยคของสิงโตคริสรู้ดีว่าไม่ใช่คำถามแต่มันเป็นคำขอร้อง

 

 

ผมจะไม่วิ่งหนี แต่คุณช่วยปล่อยก่อนได้มั้ยครับที่นี่หน้าบ้านคนอื่น เค้าจะมองไม่ดีเอาคริสพูดอย่างยอมจำนนกับสถานการณ์ตอนนี้ เขาทำได้เพียงภาวนาให้พี่อ๊อมาเจอเขาเท่านั้น

 

 

เมื่อเห็นอย่างนั้นสิงโตค่อยๆ คลายข้อมือขาวของคนตรงหน้าออก ทั้งที่ใจจริงเขาไม่อยากจะปล่อยมันไปเลยด้วยซ้ำ และต้องคว้าเข้าที่ศอกของคริสอีกครั้งเมื่อคริสทำท่าจะเดินออกไป

 

 

ผมแค่จะเดินกลับที่พักครับ ไม่ต้องจับก็ได้

 

 

พี่แค่กลัวเราหนี งั้นพี่ไปด้วยนะสิงโตว่าก่อนจะเดินตามหลังคริสมาติดๆ เขารู้ว่าคริสยังไม่อยากเจอเขา แววตาที่มีแต่ความเสียใจ การพูดคุย คำที่ใช้เรียกเขา คริสทำให้มันดูห่างเหินไปหมด แต่ทั้งหมดนี้มันไม่ใช่ความผิดของคริส แต่มันคือความผิดของเขาเอง เขาเป็นคนทำมันเองทั้งนั้น

 

 

คริสเดินนำพาสิงโตมาบ้านพักของตัวอง เขาไม่รู้จะพาคนที่เดินตามเขามาไปไว้ที่ไหน เพราะเขารู้จักนิสัยคนตรงหน้าดี ถึงแม้จะไล่ให้ไปเขาก็คงไม่ไปแน่ๆ จึงพามาที่นี่แทน คริสจัดการเก็บของๆตัวเองเข้าที่ ก่อนจะเดินออกมาตามคนที่เดินดูบ้านที่เขาอยู่ มานั่งที่แคร่หน้าบ้าน

 

 

นี่น้ำครับคริสยื่นแก้วน้ำให้แขกของบ้านวันนี้

 

 

ขอบคุณนะ คริสอยู่ที่นี่นานแล้วหรอสิงโตว่าพรางยิ้มให้กับคนที่นั่งถัดไประยะพอสมควร

 

 

ครับอย่าถามอะไรผม

 

 

คริส..เป็นยังไงบ้างอย่าถามอะไรอีก ได้โปรด

 

 

ปกติครับ

 

 

แล้ว.....ก่อนที่สิงโตจะถามต่อคริสก็แทรกขึ้นมา

 

 

คุณมีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ พูดมาเถอะครับไม่ต้องอ้อมค้อม

 

 

พี่แค่อยากรู้ว่าคริสเป็นยังไง สบายดีมั้ย ไปอยู่ที่ไหนมา พี่ พี่แค่อยากคุยกับคริสพี่แค่อยากให้คริสกลับมา ไม่อยากให้คริสหนีพี่ สิงโตพูดออกไปแต่ไม่ทั้งหมดเพราะคนตรงหน้าเขาคงได้ลุกหนีแน่หากบอกออกไปแบบนั้น

 

 

...ผมไม่รู้ว่าพี่ต้องการคำตอบแบบไหนจากผมกันแน่ ถ้าพี่คิดว่าผมยังโกธรพี่อยู่ ผมบอกเลยว่าผมไม่โกธรพี่ พี่ไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรเลย ทุกอย่างมันผ่านมาแล้ว ผมไม่ติดใจอะไรแล้ว ฮึก พี่ไม่ต้อง เข้ามาทัก ฮึก ผมก็ได้แค่ ฮึก ให้ผม ผ่านๆไป ฮึก.. ได้มะ..ยังไม่ทันที่คริสจะได้พูดจบประโยคร่างทั้งร่างก็ถูกดึงเข้ามากอดเอาไว้โดยแขกที่มาวันนี้

 

 

ทุกอย่างมันประดังประเดเข้ามาหมดทีแรกคริสพยายามที่จะกลั้นเอาไว้แต่ยิ่งพูด น้ำตาที่เขาพยายามกลั้นเอาไว้กลับพังไหลออกมา เขาไม่ได้อยากแสดงความอ่อนแอให้สิงโตเห็น เขาไม่อยากรับความสงสารใดๆจากสิงโตแต่ยิ่งเมื่อถูกกอดคริสยิ่งพยายามดิ้นและผลักสิงโตออก เขาไม่อยากได้อ้อมกอดนี้อีกแล้ว เขาเข็ดและกลัวอ้อมกอดจากคนๆนี้

 

 

สิงโตที่ยิ่งเห็นคนในอ้อมกอดร้องไห้ออกมาเขายิ่งรู้สึกเหมือนใจจะขาด มันเจ็บไปหมด เขาไม่อยากให้คนตรงหน้าต้องเสียใจเพราะเขาอีกแล้วแค่เจอกันครั้งแรกเขาก็ทำให้คริสต้องร้องไห้ซะแล้ว ถึงแม้คริสจะพยายามผลักไสเขา ทุบเขาแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยคนในอ้อมกอดไป

 

 

ชู่ ไม่เอานะครับคริสไม่ร้องนะ คริสจะปวดหัวนะครับ อย่าร้องครับ ชู่

 

 

ฮึก ปล่อย ฮึก ปล่อยผมไป ฮึกฮือออ

 

 

พี่ขอโทษ พี่ทำไม่ได้คริส พี่ทำไม่ได้อย่าร้องนะคนเก่ง

 

 

ทำไมครับ ทำไม พี่กลับมาทำไม ฮึก ทำไม ฮึกผงต้องมาเจอพี่อีกไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แต่สิงโตก็ยังกอดปลอบคริสที่เอาแต่ถามคำถามเดิมซ้ำไปซ้ำมาเหมือนเทปที่เล่นวนซ้ำ แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยคริสไปไหน จนเสียงร้องเงียบไป สิงโตจึงค่อยๆผละตัวคริสออกมา

 

 

ใบหน้าของคริสเต็มไปด้วยน้ำตา ตาบวมจากการร้องไห้ไม่หยุด คริสมักเป็นแบบนี้เสมอเวลาร้องไห้หนักๆ ยิ่งทำงานมาเหนื่อยๆบวกกับการร้องไห้คริสจึงหลับไป เขาค่อยเช็ดน้ำตาให้คนในอ้อมกอด

 

 

 “พี่ยอมให้เราได้ทุกอย่าง แต่ให้พี่ปล่อยคริสไปพี่ทำไม่ได้ พี่ขอโทษ พี่รักคริสนะ พี่สัญญาพี่จะไม่ทำให้คริสต้องเสียใจอีก พี่จะทำให้คริสเห็นสิงโตพูดกับคนที่หลับไปแล้ว ถึงแม้คริสจะไม่ได้ยินก็ไม่เป็นไรเขาแค่อยากพูดออกมาให้คนในอ้อมกอดนี้ฟังเท่านั้น

 

 

มึงทำอะไรน้องกู!”ในขณะที่สิงโตกำลังหันหลังอยู่จึงทำให้ไม่เห็นคนที่เข้ามาใหม่

 

 

คริสหลับอยู่ พี่อ๊อฟลดเสียงลงด้วยสิงโตหันไปตอบคนที่เข้ามาใหม่

 

 

มึงทำอะไรมัน

 

 

....ห้องนอนอยู่ไหน พาคริสไปนอนดีๆก่อนสิงโตเลือกที่จะไม่สนใจคำถามของคนตรงหน้า

 

 

ส่งมันมา เดี๋ยวกูดูแลมันเองเมื่อสิงโตได้ยินอ๊อฟพูดแบบนั้นเขายิ่งกระชับแขนให้แน่นขึ้นราวกับกลัวคนอื่นจะมาแย่งคนในอ้อมกอดของเขาไป

 

 

ไม่ ถ้าพี่ไม่บอกผมจะพาคริสไปที่พักของส่วนกลาง

 

 

ไอ้เว_ กวนเหมือนเดิมนะมึง ตามกูมาเสร็จแล้วอย่าเพิ่งไปไหน กูมีเรื่องจะคุยกับมึง

 

 

ผมก็มีเรื่องจะคุยกับพี่เหมือกัน ว่าแล้วสิงโตก็ช้อนอุ้มคนในอ้อมกอดขึ้นก่อนจะเดินตามอ๊อฟไปยังห้องนอนของคริส  เมื่อพาคริสไปที่ห้องนอนเสร็จแล้วสิงโตก็เดินตามอ๊อฟออกไปข้างนอกอีกครั้ง

 

 

ทำไมสิงโตจะไม่รู้จักคนตรงหน้าเขา พี่อ๊อฟเป็นรุ่นพี่ของคริสตั้งแต่สมัยคริสเรียนจนคริสไปทำงานคนๆนี้ก็เป็นลูกเข้าของโรงพยาบาลที่คริสทำงานอยู่ซึ่งเขาเองก็รู้จัก เขาได้แต่แค่นยิ้ม เขาไม่แปลกใจเลยตอนที่คริสหายไปทำไมเขาจึงได้หายากเย็นนัก

 

 

มึงมาที่นี่ได้ยังไงอ๊อฟเปิดประเด็นถาม

 

 

งานการกุศล

 

 

มึงคิดว่ากูโง่หรือไงวะ มึงตามคริสเจอได้ยังไง

 

 

มีคนถ่ายรูปคริสแล้วผมก็ประมูลมา

 

 

ไอ้เด็กนั่น เว_เอ้ยยอ๊อฟคิดออกแทบจะในทันทีภาพเด็กผู้ชายถือกล้องถ่ายรูปพวกเขาพุดขึ้นมาในหัว

 

 

พี่บอกผมว่าคริสออกจากโรงบาลไปแล้ว แล้วพี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงสิงโตถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาติดจะแข็งเขาเคยไปตามหาคริสที่โรงพยาบาลแต่คนตรงหน้ากลับบอกเขามาคริสออกไปแล้ว ทีแรกเขาก็ไม่เชื่อแต่พอไปเช็คที่โรงพยาบาลชื่อคริสหายไปจริงๆเขาจึงไปตามหาที่อื่น

 

 

ก็ออกไง ไปอยู่ที่อื่นแทนส่วนกูก็มาทำงานสิ

 

 

พี่รู้มั้ยว่าผมตามหาคริสแทบตาย ผมแทบบ้าตอนเค้าหายไป ผมไม่รู้ว่าเค้าเป็นยังไง อยู่ที่ไหน ผมแทบบ้าที่รู้บ้างมั้ย!!”สิงโตที่แทบจะตะโกนใส่คนตรงหน้า

 

 

แล้วมึงจะให้กูทำไง!! มันเป็นน้องกู มึงลองมาเป็นกูแล้วเห็นสภาพมันที่พาตัวเองออกมาสิแล้วมึงจะรู้ มึงแทบบ้า แต่ไอ้คริสมันบ้าไปแล้วมึงรู้บ้างมั้ยอ๊อฟเองก็เริ่มหัวเสียไม่ต่างกัน

 

 

กูยอมรับว่ากูไม่รู้อะไรมาก เพราะมันไม่เคยเล่าอะไรให้กูฟังเลย มันไม่ยอมร้องไห้ให้กูเห็นด้วยซ้ำ แล้วถ้ามึงจะกลับมาทำให้มันกลับไปเป็นแบบเดิมอีก มึงก็ปล่อยมันไปเถอะ ถือว่ากูขออ๊อฟว่าพลางหันไปมองหน้าคนอายุน้อยกว่าแต่ใช่ว่าคนอายุน้อยกว่าจะยอมหลบตา

 

 

ไม่ ผมทำไม่ได้ และผมจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกพี่ไม่ต้องเชื่อ แต่ผมจะทำให้พี่เห็นว่าผมจะไม่ทำพลาดแบบนั้นอีก ถ้าผมทำให้คริสเป็นแบบนั้นอีกพี่มาเอาเลือดหัวผมออกไปได้เลยสิงโตพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

 

 

เหอะ มึงอย่ามาพูดดีกว่าแล้วก็อีกอย่างนะเข้าใกล้มันไปมากกว่านี้เลยว่าเสร็จอ๊อฟก็เดินเข้าบ้านปล่อยให้สิงโตยืนหัวเสียข้างนอกอยู่คนเดียว

 

 

ในเมื่อเขาได้เจอกับคริสแล้วเขาจะทำทุกอย่างให้คริสกลับมาให้ได้ เขายอม ยอมได้ทุกอย่างแค่คนที่เขารักกลับมาขอให้เขาได้มีโอกาสอีกครั้งเขาจะไม่ปล่อยให้มันหลุดลอยไปไหนอีก เขาสัญญา

 

 

..............................................................................................................

มาแล้วค่าา ตอนที่ 3 มาถึงมาเจอน้องๆก็ร้องไห้ใส่เลยย พี่สิงเคยทำอะไรไว้น้อ

มาดูกันนะคะว่าพี่สิงจะทำไงต่อ อ่านแล้วรู้สึกยังไงเม้นบอกเราด้วยนะคะ

ไว้เจอกันตอนต่อไปค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

206 ความคิดเห็น

  1. #174 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 13:53
    น้องคงเสียใจมากแน่ๆเลย น้องให้จนหลับ พี่สิงพิสูจน์ให้น้องเห็นนะ อย่าให้น้องร้องให้อีก
    #174
    0
  2. #149 Himawari Hana (@himawarihana) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 19:22
    น่าจะเป็นความเข้าใจผิดหรือเปล่า ก็ดูพี่สิงไม่ได้ร้าย ฮ้าาาา นี่ยังยืนยันความคิดเดิมอยู่
    #149
    0
  3. วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 09:06
    ไม่รู้ว่าน้องเข้าใจอะไรผิดแต่ที่รู้ๆคือสงสารน้อง
    #35
    0
  4. #5 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 12:12
    ให้เดาคนพี่ก็คงเป็นฝ่ายผิดล่ะ อาจจะนอกใจ หรือ นอกกาย หรืออะไรก็ตามแต่ ที่ทำให้น้องทนไม่ได้ หรือทำให้น้องเข้าใจผิด ถึงต้องหนีหายกันไปนานขนาดนี้ ก็ไม่อยากจะเข้าข้างหรอกนะ แต่พี่ก็สำนึกผิด ออกตามหามาตลอด และพอเจอกันแล้วน้องออกอาการขนาดนี้ ก็ยังรักกันอยู่ ยังตัดกันไม่ขาด ก็ให้โอกาสกันก่อนเถอะ (นี่ขนาดไม่เข้าข้างคนพี่)

    ส่วนพี่หมอนั้น ก็เข้าใจล่ะว่า ทั้งที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรมาก แต่ก็เข้าข้างรุ่นน้องน่ะล่ะ ก็น้องมันไม่ผิดอะนะ แต่ก็อีกล่ะ ถ้าคนพี่นิ่งนอนใจ ปล่อยปละละเลย ตลอด 3 ปีที่หายไป ก็ว่าไปอย่าง นี่ก็รู้อยู่ว่า แฟนเขาออกตามหา ตัวเองก็แค่พี่ เป็นบุคคลที่สาม (ไม่ใช่มือที่สาม) ก็อย่าเพิ่งโวยวาย กีดกันอะไร รู้ว่าเป็นห่วงน้อง รักน้อง แต่รอให้เขาเคลียร์กันก่อนไม่ได้หรือไงเล่า เพราะฉะนั้น น้องกันมาเอาพี่หมอไปเก็บค่ะ
    #5
    0
  5. #4 kero (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 11:14

    สงสารน้องงงงง พี่สิงทำไรไว้คะ รอติดตามตอนต่อไปคร่าาาาาาาา ไรท์สู้ๆๆ มาไวๆๆนะ

    #4
    0