Chance โอกาสรัก [SingtoKrist]

ตอนที่ 26 : Chance : Last

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    30 ก.ค. 61

Chance : 26th

 




ไม่นานคนตัวขาวกับแม่ก็กลับมาถึงที่บ้านพร้อมด้วยข้าวของที่เพิ่งซื้อมา สิงโตที่เห็นอย่างนั้นก็เดินเข้าไปช่วยถือของพลุงพลังนั้นเอาไว้ ก่อนที่เขาจะชวนคริสออกมาคุยกันในขณะที่แม่ของคนตัวขาวเริ่มจัดของ ซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถออกไปคุยข้างนอกได้เนื่องจากสภาพอากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนขณะนี้ ทำให้พวกเขาต้องขึ้นมาคุยกันที่ห้องของคริสและยังไม่ทันที่คริสจะได้ปิดประตูห้องดีสิงโตก็เข้ามารวบคนตัวขาวเข้าไปกอดทันที ทำเอาคริสตกใจไม่ใช่น้อย

 

 

เฮ้ย เป็นไรหรือเปล่าคุณ

 

 

คริส พ่อคริสยอมแล้ว พ่อคริสยอมให้พี่ดูแลคริสแล้วสิงโตละล่ำละลักด้วยความดีใจ ซึ่งพอคริสได้ยินอย่างนั้นเขาเองก็ดีใจไม่น้อย มันเหมือนได้ปลดสัมภาระอีกชิ้นออกจากบ่า คริสดึงอีกคนไปนั่งที่เตียงก่อนจะเริ่มให้อีกคนเล่าให้ฟังว่าทำไมพ่อเขาจึงยอมให้โอกาส พอเริ่มเล่ากลับกลายเป็นว่าคนตัวขาวดันเขินเสียเอง เมื่อคนอายุมากกว่าพูดคำว่ารักซึ่งแน่นอนว่าแก้มขาวของอีกฝ่ายดันขึ้นสีอย่างชัดเจน จนทำให้อีกคนอดใจไม่ได้ทำให้สิงโตก้มลงไปหอมเข้าที่แก้มขาวของคนอายุน้อยกว่าด้วยความเอ็นดู

 

 

เฮ้ยย ตลอดเลยนะแน่นอนว่าคนตัวขาวที่เขินอยู่แล้วในตอนแรก ยิ่งเขินหนักขึ้นไปอีกจนตอนนี้หูของคริสเปลี่ยนเป็นสีแดงทั้งหู ซึ่งแน่นอนว่าสิงโตไม่ได้ฟังคำบ่นของอีกฝ่ายซักนิด เขามองเพียงริมฝีปากที่ขยับขึ้นลงของอีกฝ่าย และเมื่อรู้ตัวอีกทีเขาก็ก้มลงไปปิดปากเล็กๆนั่นเสียแล้ว

 

 

การจูบครั้งนี้ไม่เหมือนจูบที่ผ่านมา ไม่ใช่การสัมผัสชั่วครู่แลัวผละออกมันเป็นจูบที่แสนโหยหา ดีใจ คิดถึง คนอายุมากกว่าค่อยๆเล็มปากเล็กไปเรื่อย ก่อนจะขบเบาๆให้อีกฝ่ายยอมเปิดปากน้อยให้เขาได้เข้าไปสำรวจ คริสเองที่เริ่มเคลิ้มไปกับการสัมผัสก็ยอมทำตามอย่างง่ายดาย พวกเขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ พวกเขาไม่รู้ว่าหัวใจที่เต้นดังแทบหลุดออกมาข้างนอกตอนนี้เสียงไหนเป็นของใคร แต่สิ่งที่พวกเขารู้ตอนนี้คือ พวกเขามีความสุข

 

 

หน้าผากของคนสองคนแนบลงมาชิดกัน ก่อนที่สิงโตจะจุ๊บปิดท้ายที่ปากแดงนั่นอีกรอบ ทำให้เขาโดนคนตัวขาวที่หอบหายใจไม่ต่างกับเขาตีเข้าไปทีนึง ก่อนจะยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่สวยที่สุดสำหรับสิงโต สิงโตผละออกจากคริสก่อนจะล้วงบางสิ่งที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาคริสสร้อยคอกับสร้อยข้อมือของคริส

 

 

พี่ไม่รู้ว่าคริสยังอยากได้มันอยู่มั้ย แต่พี่เก็บมันเอาไว้ เก็บเอาไว้รอคริส....คริสครับกลับมาเป็นคนรักของพี่ได้มั้ย กลับมาให้พี่รักได้หรือเปล่า พี่รู้ว่ามันเพิ่งผ่านมาแค่ไม่กี่เดือนแต่พี่อยากให้มันชัดเจน พี่อยากให้คริสวางใจว่าพี่จริงจังจริงๆสิงโตพูดขึ้นก่อนจะสบตากับคริสที่ตอนนี้นัยน์ตาสวยกำลังระรื่อไปด้วยน้ำ คนตรงหน้าเขายังไม่ตอบอะไรกลับมาจนตอนนี้คนอายุมากกว่าเริ่มใจเสีย ทำให้เขาเริ่มลดมือที่กำของเหล่านั้นอยู่ลงแต่เสียงสั่นๆของคริสกลับดังขึ้นมาก่อน

 

 

แล้วคุณไม่อยากให้ผมรักคุณตอบบ้างหรอ....พี่สิงสิ้นเสียงของคริสสิงโตก็รวบอีกคนเข้าไปกอดทันที พร้อมกับก้มลงมาจูบที่ขมับของคนตัวขาวอีกครั้งคำว่ารักจากปากของคนตัวขาวทำเอาเขาบอกไม่ถูกเลยว่าเขาดีใจแค่ไหน เสียงหัวใจสองเสียงที่เต้นดังออกมาแข่งกัน ใบหน้าแดงระเรื่อของคนตัวขาว มันทำให้เขาอยากจะฟัดคนตรงหน้าให้รู้แล้วรู้รอดไปเสีย

 

 

อยากครับ อยากให้คริสรักพี่สิงมากๆ ของพวกนี้คริสไม่ต้องใส่ก็ได้ถ้าคริสรู้สึกไม่สบายใจพี่แค่..

 

 

อื้อ ลองดูเสียงอู้อี้ดังขึ้นที่อกของเขา สิงโตนับไม่ได้เลยว่าวันนี้ใจของเขามันเต้นแรงที่หลุดออกมากี่รอบ รอยยิ้มถูกเอามาใช้กี่ครั้ง แต่เขาไม่สนใจที่จะนับ เขารู้แค่ว่าสิ่งเหล่านี้มันเกิดขึ้นเพราะใครก็พอ

 

 

ไม่ใส่ให้ผมหรอครับพี่สิง หรือพี่...จุ๊บ พอแล้ว!”คริสว่าก่อนจะดันอีกคนให้ออกห่างเพราะวันนี้สิงโตตัวนี้ฉกเอาริมฝีปากเขาไปหลายทีแล้ว

 

 

ดีใจจังที่คริสเรียกพี่ว่าพี่แล้ว คริสสบายใจหรือเปล่าที่ต้องใส่มันถ้าไม่พี่เก็บเอาไว้ก่อนก็ได้นะสิงโตเอ่ยถามขึ้นขณะที่คนตัวขาวยื่นข้อมือมาให้เขา

 

 

อื้อ ก็พี่บอกว่ามันเป็นของผมงั้นผมก็จะใส่มันคริสตอบก่อบที่สิงโตจะเริ่มใส่สิ่งของเหล่านั้นให้เขา ความรู้เย็นเมื่อผิวสัมผัสโละหะ ความคุ้นเคยที่เขาเคยใส่แม้ว่าจะถอดมาหลายปีแล้วแต่เมื่อเอากลับมาใส่มันกลับทำให้ให้เขารู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ของเหล่านี้คือความทรงจำดีๆของเขา  

 

 

เมื่อใส่เสร็จคริสก็หันไปยิ้มให้อีกฝ่าย ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบสร้อยคออีกเส้นที่อยู่บนคอของสิงโต สร้อยที่เขาเคยให้สิงโตไว้เมื่อนานมาแล้วอีกคนยังคงใส่อยู่เขาเห็นมันมาตลอดตั้งแต่ที่เจอกันครั้งแรกจนตอนนี้คนตรงหน้าเขาก็ยังใส่มันเอาไว้อยู่

 

 

พี่ไม่เคยถอดนะสิงโตพูดขึ้น ทำให้คริสพยักหน้ารับทำให้สิงโตเอื้อมมือมาจับมือที่ลูบสร้อยคอของเขาอยู่ก่อนจะจูบที่มือขาวของคริสเบาๆ

 

 

ขอบคุณนะคริส ขอบคุณที่กลับมา

 

 

เปลี่ยนคำขอบคุณเป็นรักผมให้มากๆแทนได้มั้ยครับซึ่งแน่นอนของสิงโตคือการพยักหน้ารับในทันที นั่นทำให้คนตัวขาวยิ้มออกมาอีกครั้ง ไม่นานทั้งคู่ก็ผละออกจากกัน คริสลงไปช่วยคนเป็นแม่ทำกับข้าวโดยมีสิงโตติดสอยห้อยตามไปเป็นลูกมือด้วยอีกคน บรรยากาศครอบครัวที่อบอุ่น ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ทำเอาทั้งคนในบ้านและแขกที่มามีความสุขพร้อมกันโดยทั่วหน้า..

 

 

 

แน่นอนว่าเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอวันนี้ทั้งสิงโตและคริสต้องเดินทางกลับเข้ามายังตัวเมืองที่แสนวุ่นวายนี้อีกครั้ง พวกเขาออกเดินทางมาจากบ้านตั้งแต่ช่วงสายทำให้กว่าจะถึงบ้านคริสก็เกือบเที่ยงแล้ว และแน่นอนว่าเมื่อมาถึงแล้วสิงโตก็เลือกที่จะนั่งเล่นอยู่บ้านของคริสต่อยังไม่ยอมกลับบ้านไปในทันทีอย่างที่ควรจะเป็น จนคริสอดสงัยไม่ได้จึงได้เอ่ยถามขึ้น

 

 

พี่สิงไม่กลับไปพักหรอ พรุ่งนี้ต้องไปทำงานไม่ใช่หรอครับคริสถามขึ้น ซึ่งแน่นอนว่าสิงโตส่ายหัวตอบแทบจะในทันที

 

 

อยากอยู่กับคริสต่อ ไม่อยากกลับห้องคำตอบของคนอายุมากกว่าทำเอาคริสอมยิ้มออกมาน้อยๆ สิงโตตรงหน้าเขาราวกับเด็กน้อยที่ยังไม่อยากบอกลาเพื่อนทั้งที่ตัวเองจะต้องกลับบ้าน

 

 

ครับ ถ้าพี่ว่าอย่างนั้นถ้าพี่ง่วงพี่ขึ้นไปนอนข้างบนเลยนะ เดี๋ยวผมขอจัดเอกสารก่อนคริสว่าก่อนจะเดินหายไป ใจจริงสิงโตอบากบอกให้อีกคนย้ายกลับมาอยู่ด้วยกันกับเขา เขาอยากเจออีกคนเช้าเย็นไม่อยากแยกกันทุกวันแบบนี้ นั่นทำให้คนอายุมากกว่าเริ่มคิดคำพูดร้อยแปดให้คนตัวขาวยอมตกลงมาอยู่กับเขา

 

 

แต่ด้วยความเหนื่อยล้าจากการขับรถทำให้สิงโตที่นั่งคิดนั่นนี่อยู่เผลอหลับอยู่ที่โซฟากลางบ้าน จนคริสที่หายไปจัดเอกสารเตรียมสำหรับพรุ่งนี้กลับมาสิงโตก็ยังหลับอยู่อย่างนั้นจนคริสตัดสินใจเดินไปเอาหมอนกับผ้าห่มของตัวเองบนบ้านมาให้อีกคนนอน เขาสะกิดให้คนสะลึมสะลือให้ลงไปนอนที่หมอนดีๆก่อนจะบอกให้อีกคนหลับต่อซึ่งแน่นอนว่าสิงโตก็ยอมทำตามอย่างง่ายดาย

 

 

คริสมองภาพตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม ความสุขที่เขาไม่ต้องหนี ความสุขที่เขายอมเปิดรับ ความสุขที่อีกคนกลับมาอยู่ข้างกัน เมื่อคิดถึงสถานะตัวเองตอนนี้แล้วก็ทำเอาคนตัวขาวหน้าร้อนแปลกๆ ใจจริงเขาเองก็ไม่อยากให้คนที่หลับอยู่ต้องขับรถเทียวไปเทียวมาเขารู้ดีว่าคนอายุมากกว่าจะต้องเหนื่อย ซึ่งนั่นทำให้เขาคิดถึงข้อตกลงบางอย่างในหัวแต่คงต้องรอให้คนตรงหน้าเขาตื่นก่อนถึงจะเริ่มคุยกันได้

 

 

งั้นเอาอย่างงี้มั้ย คริสย้ายมาอยู่กับพี่มั้ยใกล้โรงบาลคริส ใกล้ที่ทำงานพี่ เราจะได้ไม่ต้องขับรถไกลไงหลังจากที่สิงโตตื่นมา คริสก็หาจังหวะคุยกับคนอายุมากกว่าเรื่องการเทียวมารับมาส่งเขาและผลที่ได้ตอนนี้คือคนผิวสองสีกำลังหว่านล้อมเขาให้ไปอยู่คอนโดด้วย

 

 

แต่บ้านผมก็ไม่ไกลนะพี่สิง จริงๆก็ห่างจากคอนโดพี่ไม่กี่กิโลอ่ะ...งั้นเอางี้ได้มั้ย พี่ อือ..มาอยู่กับผมที่นี่แทนได้มั้ยผมอยากให้เราอยู่เป็นบ้านส่วนเรื่องไปส่งผมมองว่าทั้งผมกับพี่ก็ขับรถเป็นงั้นเราสลับวันกันขับได้มั้ยคริสว่าไปตามความจริง ไม่ใช่เขาไม่อยากกลับไปอยู่กับอีกคนแต่เขามองว่าอยู่เป็นบ้านมันน่าจะดีกว่า

 

 

ครับ ถ้าคริสคิดว่าดีพี่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่เรื่องค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าใช้จ่ายพี่ขอออกนะเพราะบ้านนี้ของคริสสิงโตเอ่ยกลับไปเขารู้สึกอบอุ่นใจไม่น้อยกับคำว่าบ้านของคริส เขายอมรับว่าเขายังติดอยู่กับห้องเดิมๆ มุมเดิมๆอยู่แต่สำหรับเขาตอนนี้มันไม่จำเป็นอีกแล้วเพราะคนที่เขาตามหาอยู่ตรงหน้าเขาแล้วและจริงๆเขาเองก็มีความคิดที่จะซื้อบ้านอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่คิดยากกับข้อเสนอของอีกฝ่าย

 

 

บ้านเราครับ พี่จะออกหมดไม่ได้ ผมขอออกค่าซื้อของเข้าบ้านครับ คนละครึ่งทางนะครับ นะคริสบอกอย่างออดอ้อน ซึ่งแน่นอนว่าสิงโตไม่เคยชนะลูกอ้อนของคนตัวขาวซักครั้งและครั้งนี้ก็เช่นเดียวกันคนอายุมากกว่าแพ้ราบคาบให้กับการอ้อนของอีกฝ่าย..

 

 

 

สัปดาห์แห่งการทำงานยังคงดำเนินต่อหลังจากที่คริสกับสิงโตตกลงกันเรื่องที่อยู่ได้สิงโตก็รีบวางแพลนย้ายของออกจากห้องในทันทีและแน่นอนว่าอีกไม่เกินวันเขาจะได้ย้ายของมาอยู่กับคนตัวขาวที่บ้านตามที่ตกลงกันไว้ ส่วนห้องของสิงโตเขาจะจัดการรีโนเวตห้องใหม่และทำการปล่อยเช่าโดยเขาจะเป็นคนพิจารณาคนเข้าอยู่เอง เขายังอยากเก็บห้องนี้เอาไว้หากจะปล่อยให้ทิ้งร้างก็เสียดายจึงทำให้เขาคิดเรื่องนี้ขึ้นมา

 

 

แน่นอนว่าของเล็กๆน้อยๆบางส่วนของคนผิวสองสีก็ทำการขนย้ายมาเองทุกครั้งที่กลับบ้านกับคนตัวขาวไม่ว่าจะเป็นพวกเสื้อผ้า เครื่องประดับ ของใช้เล็กๆน้อยๆ จนตอนนี้บ้านที่เคยอยู่อาศัยคนเดียวเริ่มมีชีวิตชีวามากขึ้น เริ่มมีของใช้และเสื้อผ้าของอีกคนเพิ่มขึ้นมา คริสเองก็สุขใจไม่น้อยที่อีกคนย้ายมาอยู่กับเขา บ้านที่เคยมีเจ้าของเพียงคนเดียวกำลังจะถูกใครอีกคนมาเติมเต็มให้มันกลายเป็นบ้านที่สมบรูณ์..

 

 

อ่าคริส พี่ย้ายของเสร็จแล้วนะแต่ส่วนของทำงานพี่..สิงโตบอกอีกคนที่กำลังช่วยเขาจัดของเก็บเข้าที่ ซึ่งแน่นอนว่าบ้านคริสยังมีห้องว่างอยู่เขาคิดเอาไว้แล้วว่าเขาจะยกห้องนี้เอาไว้ให้สิงโตทำงาน เขาจึงเก็บของบางส่วนของคนอายุมากกว่าเข้าไปเก็บที่ห้องนั้นแล้วตอนนี้เหลือเพียงเขาบอกกับอีกฝ่าย

 

 

ห้องตรงนั้น ผมให้เป็นห้องทำงานพี่ครับเผื่อพี่อยากใช้สมาธิอยู่กับตัวเอง หรือคุยงานส่วนตัว ส่วนผมชอบข้าง....พี่สิง!!”คริสที่ยังอธิบายไม่จบดีก็โดนคนอายุมากกว่าหอมเข้าที่แก้มขาวจนตอนนี้มันขึ้นสีจางๆอีกครั้ง สิงโตมองภาพตรงหน้าด้วยความเอ็นดูคริสยังคงเป็นคริส ยังคงเขินทุกๆการกระทำของเขา 

 

 

ครับ นี่ไงเดี๋ยวพี่ย้ายของเข้าไปแล้ว...แก้มแดงนะคริส อายุขนาดนี้แล้วยังไม่หายเขินอีกหรอ โอ๊ะๆ ไปแล้วครับ ฮ่าๆๆสิงโตที่กำลังจำยกของเข้าไปในห้องยังไม่วายแซวเรื่องความเขินอายกับอายุของอีกฝ่ายจนเกือบโดนอีกคนตีเข้าให้แต่เขารีบชิ่งออกเสียก่อนทำให้เขารอดไปอย่างหวุดหวิด

 

 

 

พี่สิงของที่เหลือค่อยจัดต่อก็ได้ ถ้าให้จัดภายในวัน วันคงจะไม่ไหวคริสบอกคนที่ก้มๆเงยๆกับกล่องที่บรรจุของ เพราะดูจากจำนวนของแล้วน่าจะอีกวัน วันถึงจะจัดเข้าที่ได้หมดแล้วอีกอย่างพวกเขาต่างเหนื่อยจากการทำงานมาทั้งวันไหนจะต้องนั่งจัดของอีก เขามองว่าจัดแค่ของที่จำเป็นต้องใช้ก่อนจะดีกว่า 

 

 

ครับพี่ก็ว่าจะพอแล้ว ปวดหลัง แหะๆสิงโตตอบยิ้มๆทำให้คนตัวขาวที่มองอยู่ส่ายหัวให้น้อยๆ ก่อนที่พวกเขาจะพากันขึ้นไปพักผ่อนที่ห้องแน่นอนว่าคริสยังคงนอนพลิกไปพลิกมาจนสิงโตที่อยู่ข้างๆตะแคงข้างหันมาหา

 

 

อึดอัดหรือเปล่าคริสสิงโตถามคนที่นอนพลิกไปพลิกมา

 

 

เปล่าหรอก ผมแค่..ยังไม่ชิน ผมทำให้พี่นอนไม่หลับใช่มั้ย งั้นเดี๋ยวผมออกไปจัดของระ..พี่สิงคริสตอบไปตามความจริงเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาอยู่ห้องเพียงคนเดียวมาตลอด พอมีอีกคนมานอนด้วยมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกและแน่นอนว่าเขาเองก็ไม่ได้ลุกไปตามที่ปากว่า เพราะอีกคนดันดึงเอามาไว้ในอ้อมกอด

 

 

พี่ก็นอนไม่หลับ ไม่ต้องออกไปจัดของหรอกอยู่แบบนี้แหละ เนอะสิงโตกอดอีกคนจนจมอกไม่ต่างกับคนตัวขาวที่เริ่มเอามือพาดเอวของคนอายุมากกว่าเอาไว้ พลางบ่นอู้อี้ๆอะไรซักอย่างสิงโตเองก็ฟังไม่ได้ศัพท์ เขารู้เพียงตอนนี้ความอบอุ่นที่เกิดขึ้นมันเกิดขึ้นจริงๆโดยที่เขาไม่ได้นึกฝันไปเอง..

 

 

 

 

ตั้งแต่น้องคริสยอมให้กลับไปอยู่ด้วยรู้สึกจะมีความสุขเหลือเกินนะไอ้สิงน้ำมนต์ที่แวะเข้ามาหาเพื่อนในช่วงเที่ยงทักขึ้น ตั้งแต่เพื่อนเขากลับไปคืนดีกับคนรัก รอบๆตัวของเพื่อนเขามันดูอ่อนลงกว่าแต่ก่อนเยอะ นั่นทำให้ทั้งเขาและกายรู้สึกดีใจไปด้วยไม่น้อยกับการรอคอยที่ประสบความสำเร็จในครั้งนี้

 

 

อือ แล้วเย็นนี้ว่าไงจะมากินข้าวบ้านกูมั้ยกายมันมาได้ เหลือแต่มึงเนี่ยตอนนี้สิงโตตอบเพื่อนก่อนจะถามกลับไป วันนี้เขากับคริสจะชวนเพื่อนมากินข้าวที่บ้าน เนื่องจากไม่ได้เจอกันมานานส่วนคริสก็จะชวนอ๊อฟรุ่นพี่หน้าตี๋กับกันคนที่ทำให้เขาได้เจอกับคริสมาด้วย

 

 

ไม่พลาดสิครับ น้องคริสทำกับข้าวอร่อยกูชอบบ...โอ๊ย ไอ้ห่าหนิมึงปามาใส่กูทำไมพอจบประโยคปากกาที่สิงโตเซนงานอยู่ก็ลอยเข้ามาหาน้ำมนต์ทันที ซึ่งแน่นอนว่าเพื่อนของเจ้าของห้องรู้ดีว่าเพื่อนเขาปามาทำไม

 

 

พูดว่าหวงก็ได้มั้ย แหม ทำร้ายร่างกายกูตลอด

 

 

อีกด้านคนทำงานโรงพยาบาลสัตว์เอกชนก็กำลังวุ่นอยู่กับเคสของตัวเองวันนี้ เนื่องจากเจ้าของน้องหมาที่พามาไม่ยอมทำตามที่เขาสั่งไปรอบก่อนทำให้อาการของน้องหมาไม่ดีขึ้น อีกทั้งยังดูแย่ลงไปอีกทำเอาคริสหัวหมุนไปเล็กน้อย กว่าเคสจะหมดลงก็กินพลังงานเขาไปมากทีเดียว ถือว่าเป็นเคสสุดท้ายของวันที่หนักหน่วงจริงๆ

 

 

ฮ่าๆ ทำไมมึงทำหน้างั้นวะไอ้คริสรุ่นพี่ที่เขาตอดรถกลับบ้านด้วยหันมาถามนั่นทำให้กันเพื่อนอีกคนที่มาหาเขาที่โรงพยาบาลรีบชะโงกหน้าแทรกขึ้นมาทันที

 

 

คริสไม่สบายหรือเปล่า เรามียาแก้ปวดหัวนะ

 

 

โอ๊ยย มึงก็อีกคนเป็น ไปนั่งดีๆเดี๋ยวกูโบกคริสมองคนสองคนทะเลาะกันอย่างกับเด็กถึงแม้ทั้งคู่จะอายุไล่เลี่ยกับเขา ก่อนจะส่ายหัวออกมาน้อยๆกับภาพตรงหน้า

 

 

ไม่มีไรหรอกกัน เราโดนสูบพลังกับเคสล่าสุดอ่ะ พูดแล้วเนี่หัวร้อนเลยคริสว่าก่อนจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้คนที่โดยสารกับมาด้วยวันนี้ฟังจนกลายเป็นว่าคนที่อินไปกับเขาดันเป็นเพื่อนใหม่อย่างกันแทน ส่วนอ๊อฟกลับพยักหน้าแล้วขับรถต่อไปเฉยๆ

 

 

ไม่นานเกินรอรถที่พาผู้โดยสารมาส่งก็มาถึงบ้านของคริส คนตัวขาวรีบเปิดบ้านให้แขกที่มาวันนี้เข้ามาซึ่งวันนี้คริสเป็นคนทำอาหารเองทำให้คริสรีบขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสบายๆทันทีก่อนจะลงไปเตรียมตัวทำอาหารเย็นวันนี้ เขากับสิงโตคุยกันเรื่องชวนเพื่อนมาเลี้ยงที่บ้าน ถือเป็นการเลี้ยงตอนรับสิงโตที่เข้ามาอยู่ด้วยกันด้วยเลยทำให้วันนี้น่าจะมีแขกมาราว4-5 คน

 

 

ไม่นานเกินรอเสียงโหวกเหวกของคนมาใหม่เป็นสัญญาณให้คริสรู้ว่าคนรักของตัวเองกลับมาแล้วและพาเพื่อนสนิทของตัวเองมาด้วย ไม่นานบ้านของเขาที่เคยมีกัน คนกลับเต็มไปด้วยเพื่อนสนิทที่มาในวันนี้ สิงโตที่กลับมาก็รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าลงมาช่วยคริสที่ครัวทันที แต่สุดท้ายก็โดนคนตัวขาวไล่ออกมาเนื่องจากไม่ช่วยให้อาหารเสร็จแล้วยังช่วยให้ทุกอย่างช้าลงอีก ทำให้คนที่เข้ามาช่วยเขากลับเป็นกันเพื่อนตัวน้อย

 

 

ไม่นานอาหารหน้าตาน่ากินหลายอย่างก็ถูกเตรียมขึ้นบนโต๊ะ บรรยากาศบนโต๊ะเป็นไปอย่างครื้นเครงเพื่อนของคนตัวขาวกับเพื่อนของสิงโตยังเข้ากันได้ดีอย่างเคย แถมมีกันเข้ามาอีกทำให้โต๊ะอาหารเขาดูมีสีสันไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่วายหันมาหยอกคนตัวขาวเรื่องที่มีคนไข้มาหยอด ทำเอาสิงโตหน้าตึงไปเลยทีเดียว

 

 

รุ่นพี่อย่างอ๊อฟที่เห็นอย่างนั้นก็ยิ่งแกล้งเล่าเรื่องคนเอาขนมมาฝากให้เล่าให้ฟังอีก จนตอนนี้สิงโตหันมามองคนตัวขาวด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกแต่คริสรู้ดีว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน คริสจึงหันไปถลึงตาใส่คนเป็นพี่แทน อาหารมื้อเย็นผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อรู้ตัวอีกทีแขกที่มาวันนี้ก็กลับบ้านไปหมดแล้ว ทำให้ตอนนี้ทั้งบ้านเหลือเพียงคริสและสิงโตเท่านั้น

 

 

พวกเขาต่างแยกย้ายไปอาบน้ำก่อนจะลงมาประจำที่เตียงนุ่มอีกครั้ง และแน่นอนว่าสิงโตที่ยังคงทดเรื่องที่คนตัวขาวไม่ยอมเล่าให้ฟังก็เอ่ยปากขึ้นขณะที่คริสกำลังนั่งเช็ดผมอยู่ปลายเตียง

 

 

เจ้าของหมาแมวนั่นยังเอาขนมมาให้คริสอยู่มั้ยสิงโตเคลื่อนตัวเองไปหาคนที่นั่งอยู่ปลายเตียงก่อนจะแย่งผ้าเช็ดผมของอีกคนมาเช็ดให้ซึ่งคำถามนั้นทำให้คริสยิ้มออกมาน้อยๆกับอาการของคนอายุมากกว่า

 

 

ไม่แล้วครับ เค้าแต่เอามาของคุณเรื่องน้องหมาของเค้าดีขึ้นหน่ะ แต่ผมก็ไม่ได้รับของเค้ามานะผมแจกให้พี่ผู้ช่วยทุกคนแทน ไม่คิดมากนะครับคริสว่าอย่างยิ้มๆ

 

 

ดีแล้ว ถ้ามีอีกบอกพี่นะ คริสเอามือมาหน่อยสิงโตตอบก่อนจะบอกให้คนตัวขาวส่งมือมาหาแต่ดูเหมือนคนอายุน้อยกว่าจะยังงงๆกับคำสั่งของสิงโตอยู่ ทำให้สิงโตเลือกที่จะดึงมือข้างซ้ายของอีกคนขึ้นมาแทน สัมผัสเย็นที่นิ้วนางด้านซ้ายทำเอาคริสใจเต้นไม่เป็นส่ำเลยทีเดียวไหนจะจูบบนนิ้วเขาอีก ทำให้อีกคนหน้าร้อนไปหมด

 

 

จองไว้ก่อนครับ ไว้ให้คริสมั่นใจกว่านี้อีกหน่อยพี่จะขอเลยเพราะถ้าขอตอนนี้คริสคงไม่ยอมพี่ง่ายๆแน่ๆ งั้นแบบนี้ไปก่อนเนอะ ทีหลังใครเข้ามาอีกชูให้ดูไปเลยนะสิงโตว่ายิ้มๆ เพราะหูของอีกคนขึ้นสีแดงไปหมดจนเขาอดเอ็นดูไม่ได้ เขาคิดตั้งนานแล้วเรื่องแหวนที่จะให้กับอีกฝ่าย ทีแรกเขากะว่าจะขออีกคนดีๆแต่คิดไปคิดมามันอาจจะเร็วเกินไป เขาจึงขอจองเอาไว้ก่อนเขาอยากผูกมัดอีกคนเอาไว้ บอกให้ทุกคนรู้ว่าคริสเป็นของเขา

 

 

ขี้โกง ใส่ให้แต่ผมทำไมพี่ไม่ใส่บ้างหล่ะคริสว่าพลางก้มหน้าก้มตาหลบจนสิงโตรวบอีกคนเข้ามาในอ้อมกอด ทำให้ตอนนี้คริสนั่งอยู่กลางหว่างขาของคนอายุมากกว่าในลักษณะที่คริสพิงกับอกของสิงโต พอได้ยินอย่างนั้นสิงโตชูแหวนอีกวงให้คริสดูพร้อมกับก้มลงมากระซิบที่หูของคริส

 

 

ใส่ให้พี่สิคะ พี่รอให้คริสใส่ให้อยู่นะพอพูดจบคริสก็รับแหวนอีกวงมาก่อนจะสวมเข้าที่นิ้วนางด้านซ้ายของคนที่กอดเข้าอยู่ข้างหลัง ใจของคริสเต้นแรงจนแทบหลุดออกมาข้างนอกไม่ต่างกับสิงโตที่รู้สึกอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูกราวกับจิ๊กซอว์ที่ถูกต่อจนครบ ภาพที่พวกเขารอให้ใครบางคนกลับมาต่อให้เสร็จ ซึ่งตอนนี้ภาพของพวกเขาทั้งคู่ต่างถูกอีกคนกลับเข้ามาต่อจนเสร็จสมบรูณ์แล้ว ความกลัวที่ลองก้าวผ่าน ความเจ็บปวดที่เคยเจอ แผลที่ไม่เคยหาย ตอนนี้สิ่งเหล่านั่นกำลังถูกรักษาทีละน้อย ความสุขที่เกิดขึ้นตอนนี้ทำให้พวกเขาต่างรับรู้ว่ามันไม่ใช่ความฝัน

 

 

สิ่งที่คนเราไม่สามารถนำเอากลับมาได้นั่นคือ เวลา โอกาส คำพูด เพราะเมื่อเสียมันไปเวลาไม่เคยย้อนกลับไปให้เราแก้ไขสิ่งใด โอกาสที่เสียไปทำให้ต้องพลาดสิ่งดีๆที่ควรจะได้ คำพูดที่เมื่อพูดออกไปไม่สามารถเรียกมันกลับคืนมาได้ สิ่งที่จับต้องไม่ได้เหล่านี้เป็นเพียงชื่อเรียกของสิ่งที่ไม่มีรูปร่างแน่นอนชัดเจนแต่ทุกคนต่างรู้ได้ว่าสิ่งนี้มีอยู่จริงเช่นเดียวกับสิงโตที่เคยสูญเสียสิ่งเหล่านั้นไป แต่ทว่าตอนนี้สิ่งเหล่านั้นถูกหยิบยื่นกลับเข้ามาอีกครั้ง เขาจึงไม่พลาดที่จะคว้ามันเอาไว้และแน่นอนว่าบทเรียนครั้งนั้นสอนให้เขารู้ว่าสิ่งสำคัญจริงๆนั้นคืออะไร...

 

 

 

 

THE END

..........................................................................

งื้อออออออ จบไปแล้วนะคะกับ Chance โอกาสรัก พาสสุดท้ายนี้จะยาวนิดนึงนะคะ

ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่เข้ามาอ่านที่เม้นให้กำลังใจเรานะคะ ขอสารภาพเลยว่า

ทีแรกไม่คิดว่าจะมีคนเข้ามาอ่านเยอะขนาดนี้ด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าจะคนเม้นให้ด้วย แหะๆ

อยากบอกว่าเราตามอ่านทุกเม้นนะคะ ที่ไม่ได้ตอบเพราะเขินค่ะตรงๆเลย

เราขอขอบคุณทุกๆคนที่เม้นมากนะคะ ที่ทำให้เราแต่งเรื่องนี้ได้จนจบ

ไหนๆแล้ว เราขอฝากอีกเรื่องเอาไว้ด้วยนะคะ 

ชื่อ Plan แผนรักร้าย นะคะ ลองเข้าไปอ่านกันดูนะคะ 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

206 ความคิดเห็น

  1. #205 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 18:38
    ในที่สุดทั้งคู่ก็ได้ให้โอกาสตัวเองอีกครั้ง ขอให้รักกันอย่างมีความสุขตลอดไปนะ อ่านรวดเร็วเลย สนุกมากค่ะ น้ำตาไหลไปหลายตอนเลยย
    #205
    0
  2. #197 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 21:41
    ในที่สุดความสุขก็กลับมาอีกครั้ง รักษาให้ดีๆนะพี่สิง ดีมากๆครบเลย แต่ร้องให้หนักสุดเลยกับเรื่องนี้ อินมากกกก สนุกมากก ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องราวสนุกๆของน้องทั้งสองคน
    #197
    0
  3. #153 Tarathipkhampr1 (@Tarathipkhampr1) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 00:06
    จบดีมากค่ะ...ยิ้มตามเลย
    #153
    0
  4. #152 myjoy0009 (@myjoy0009) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 20:56
    จบได้สมบูรณ์แบบ..สนุกครบรสมากค่ะ แต้อยากรู้จุดจบของต้นค่ะ
    #152
    0
  5. #146 Ti. amo (@kloy-225) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 08:33
    สนุกมากเลยค่ะ..ขอบคุณที่เขียนนิยายดีๆแบบนี้ให้อ่าน..มันละมุนอบอุ่นและลุ้นไปทุกตอนจริงๆ..ไรเตอร์เก่งมากๆเลยค่ะ
    #146
    0
  6. #145 linsml (@linsml) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 07:29
    ขอบคุณที่เขียนนิยายดีๆมาให้อ่านจนจบนะค๊ะ
    #145
    0
  7. วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 05:38
    ประทับใจมากๆเลยค่ะเป็นpartจบที่สมบูรณ์มากเลยค่ะอ่านตั้งแต่ต้นจนจบตื่นเต้นทุกตอนว่าเรื่องราวจะเป็นแบบไหนคุ้มค่าที่ได้อ่านมากๆ
    #144
    0
  8. #143 PandaHaHe (@PandaHaHe) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 01:11

    สนุกมากเลยค่ะ

    เป็นฟิคอีกเรื่องที่เข้ามาอ่านซ้ำบ่อยๆ

    ช่วงpartอดีตก็สงสารน้องคริสแอบหมั่นไส้พี่สิง

    พอมาเป็นpartปัจจุบันเลยเกิดอาการไบโพล่า

    ใจนึงก็ไม่อยากให้คริสใจอ่อน

    อีกใจก็อยากให้กลับมาคืนดีเร็วๆ

    มีความงงในตัวเอง

    แต่สุดท้ายhappy ending

    ขอบคุณนะคะที่แต่งฟิคสนุกๆมาให้อ่านค่า

    #143
    0
  9. #142 BlAcK_PearL (@pearl1236) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 23:42
    โอ้ยยย จบแล้ววว ดีใจ ในที่สุดก็มีความสุขกันสักที ฮือออออแ ขอบคุณไรท์ที่เขียนเรื่องนี้มาให้อ่านกันนะคะ <3

    ปล. ไรม์พอจะแง้มๆความเป็นไปของต้นได้มั้ยคะ เหมือนนางหายไปเลย แอบคาใจนิดหน่อย 5555
    #142
    0
  10. #141 a-raikan (@a-raikan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 23:34
    จบแล้วว ขอบคุณไรท์มากๆที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่าน รักไรท์ สู้ต่อไปน่ะค่ะไรท์
    #141
    0
  11. #140 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 23:32

    ฮั่นน่อลลลล มีบ้านของเรา ด้วยนะน้องหมอ เขินไหมคะตอนบอกพี่เขาน่ะ ยื่นไมค์ถาม

    เราเกรี้ยวกราดมาตลอดกับความไม่รู้ไม่ชี้ของพี่สถาปนิก มาถึงตอนนี้ขอเกรี้ยวกราดต่ออีกนิดกับความเจ้าเล่ห์ ลักเล็กขโมยน้อยของคนพี่อีกได้ไหม แซวเล่นค่ะ กลับมาคราวนี้ เหมือนต้องมาเริ่มความสัมพันธ์กันใหม่ ใจเย็น ๆ ค่ะพี่สถาปนิก น้องหมอไม่ไปไหนแล้วค่ะ

    คุณไรต์เก็บกดมานานใช่ไหม หน่วงมาเกือบทั้งเรื่อง บทส่งท้ายใส่ความหวานไม่ยั้ง ให้คะแนนกันไม่ทันเลยค่ะ
    #140
    0
  12. #139 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 23:32
    มีจองกันไว้เนอะ~ ขนาดนี้เราว่าแทบจะไม่ต้องจองแล้วล่ะค่ะ เนี่ย เรียกเป็นของกันและกันแล้ว~
    ขอบคุณไรท์มากเลยนะคะที่เขียนฟิตดีๆน่ารักๆอย่างนี้มาให้อ่าน ขอบคุณจริงๆค่ะ.
    #139
    0
  13. #138 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 23:24
    จบน่ารักจังค่ะ มีจองเอาไว้ก่อนด้วยยย
    #138
    0