Chance โอกาสรัก [SingtoKrist]

ตอนที่ 13 : Chance : 13th

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    1 ก.ค. 61

Chance :13th

 



 

หลังจากช่วงเวลาแสนอึดอัดผ่านไปทั้งสิงโตและคริสต่างนั่งจมอยู่ในความคิดของตัวเองราวชั่วโมงไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา ไม่มีการขยับตัวไม่ว่าจะเป็นการลงจากรถหรือขับรถกลับออกไป ความคิดมากมายที่โถมเข้ามาในระยะเวลาอันสั้น

 

 

แต่แล้วมือขาวก็เอื้อมมาเปิดประตูจะลงจากรถทำให้อีกคนเห็นอย่างนั้นก็ปลดสายเข็มขัดนิรภัยออกพร้อมกับเปิดประตูรถลงตามอีกคนเข้าไปในรั้วบ้านของทั้งหมดที่ซื้อมาวันนี้ถูกแบ่งกันถือโดยคนสองคนแต่จะเรียกว่าแบ่งก็คงไม่ถูกเพราะคนอายุมากกว่ารีบฉวยเอาถุงที่เหลือมาถือก่อน

 

 

ประตูบ้านถูกเปิดออกคริสหันมามองคนที่ถือของอีกส่วนหนึ่งของเขา ก่อนจะย้ายถุงของทั้งหมดจากอีกมือไปอีกมือหนึ่งและยื่นมือไปตรงหน้าเพื่อเอาถุงที่เหลือแต่สิงโตที่เห็นอย่างนั้นกลับไม่ยอมส่งถุงของทั้งหมดให้อีกฝ่าย

 

 

มันหนัก ให้พี่ช่วยถือเถอะแค่นั้นก็เต็มมือเราไปหมดแล้ว

 

 

....

 

 

ให้พี่ช่วยถือของเข้าไปก่อนได้มั้ย นะคริสยอมเบี่ยงให้อีกคนเข้ามาภายในบ้านของเขาอีกครั้ง เขาไม่มีแรงที่จะสู้รบปรบมือกับใครแล้วในตอนนี้ เขาเหนื่อยเกินกว่าจะทำอะไรแล้ว และพอเข้ามาในตัวบ้านสิงโตก็เดินตามคริสไปยังห้องครัว ของทั้งหมดถูกวางเอาไว้บนโต๊ะกินข้าว ความเงียบถูกโรยตัวลงมาอีกครั้งก่อนคนอายุมากกว่าจะเอ่ยขึ้น

 

 

คริส..ที่พี่พูดเมื่อกี๊พี่พูดจริงๆนะตาคมสบเข้าที่คนตัวขาวซึ่งแน่นอนว่าคริสเลือกที่จะหลบสายตาคู่นั้น ก่อนจะเอ่ยตอบอีกฝ่าย

 

 

ผมยังไม่พร้อม ไม่พร้อมสำหรับอะไรทั้งนั้นคริสตอบไปตามความจริง ตอนนี้ความรู้สึกของเขามันตีรวนไปหมด เขากลัวที่จะกลับไปเจ็บอีกครั้ง กลัวคำพูดที่มันอาจจะไม่มีจริง และการแสดงออกผ่านทางน้ำเสียงที่สั่นไหวราวกับขาดความมั่นใจนั้นทำให้สิงโตรู้ดีว่าอีกฝ่ายพูดจริง...

 

 

คริสยังไม่ต้องตอบอะไรพี่ตอนนี้ก็ได้แล้วคริสไม่จำเป็นต้องพร้อม ไม่จำเป็นต้องกลับมามั่นใจในตัวพี่ ถ้าคริสอยากให้พี่เริ่มใหม่ตั้งแต่ศูนย์พี่ก็จะทำ พี่จะค่อยๆสร้างมันขึ้นมาใหม่เอง ขอแค่คริสอย่าเพิ่งผลักพี่ออกไปตอนนี้ก็พอ นะสิงโตพูดกับคริสที่ยังไม่มีท่าทีว่าจะตอบอะไรกลับมา เขาไม่ได้คะยั้นคะยอให้อีกฝ่ายตอบคำขอของเขา แค่ตอนนี้คริสไม่ปฏิเสธเค้าออกมาโต้งๆแค่นั้นก็พอแล้ว 

 

 

หากคริสไม่พร้อมที่จะกลับมาเขาก็จะไม่บังคับให้คนตัวขาวเดินกลับมาแต่เขาเองจะเป็นคนที่เดินออกไปหาอีกคน แทน เขาไม่รู้ว่าทางข้างหน้ามันจะเป็นยังไงแต่เขาบอกแล้วไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่ยอมปล่อยคริสไปอีก..

 

 

ไม่นานสิงโตก็ขอตัวกลับไปพร้อมกับประโยคที่ว่าพรุ่งนี้พี่ขอมารับนะซึ่งคริสเองก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก อย่างที่บอกวันนี้เขารู้สึกหนักหน่วงมาตั้งแต่ตอนกลับแล้ว เขาอยากพักผ่อนเต็มที ไม่อยากคิดอะไรให้ปวดหัวไปมากกว่านี้อีกแล้ว 

 

 

 

เช้าวันใหม่การมาทำงานของสัตวแพทย์พีรวัสต่างไปจากทุกครั้งเพราะวันนี้รถคันเดิมที่มักจะเห็นเฉพาะตอนกลางวัน หรือไม่ก็ตอนเย็นโผล่มาให้เห็นตั้งแต่เช้าและเป็นที่รู้กันดีว่าเจ้าของรถคันนี้คือใคร ทำให้ทุกคนต่างให้ความสนใจกับการมาของคริสวันนี้พอสมควรแม้ว่าเช้าๆแบบนี้คนจะยังมาไม่เยอะมากนักแต่ก็ยังมีบรรดาหมอ ผู้ช่วยหมอที่เป็นเวรอยู่

 

 

คริสที่เพิ่งเดินเข้ามาในโรงพยาบาลก็เดินตรงไปยังห้องทำงานของตัวเองในทันทีเขาไม่อยากอยู่รอตอบคำถามใคร ซึ่งพอถึงห้องคริสก็เปลี่ยนไปหยิบกาวน์ที่ใช่ทำงานประจำมาใส่คุมทับเอาไว้ก่อนจะเริ่มออกเดินไปเช็คกรงของน้องๆทั้งหลายของเขา

 

 

พอเดินตรวจครบเขาก็พาตัวเองกลับมาที่ห้องตรวจเพื่อรอเวลานัดหมายกับเจ้าของที่จะพาน้องๆมาหาตามเวลาที่นัดไว้ ไม่นานการทำงานของเขาวันนี้ก็เริ่มขึ้น...

 

 

กว่าผู้ป่วยรายสุดท้ายของคริสจะออกจากห้องตรวจก็กินเวลาพักเที่ยงเขาไปกว่า20 นาทีแล้ว ตอนนี้แขนขาวของคริสเต็มไปด้วยรอยข่วนขึ้นสีแดงหลายรอย บางรอยมีเลือดซิบออกมาเล็กน้อย ซึ่งเจ้าของรอยไม่ใช่ใครแต่เป็นคนไข้รายสุดท้ายของเขานั่นเอง เจ้าเหมียวตาแป๋วที่แม้แต่เจ้าของยังจับไว้ไม่อยู่

 

 

ทั้งคริส ทั้งผู้ช่วยต้องช่วยกันจับล็อกเอาไว้ การฉีดยาเพียงเข็มเดียวกลับใช้พลังงานในการไล่จับไปมากโข หลังจากเสร็จแล้วผู้ช่วยของเขาก็เก็บของต่ออีกเล็กน้อย ก่อนจะขอตัวออกไปทำให้ภายในห้องตอนนี้เหลือเพียงคริสคนเดียวที่กำลังนั่งพลิกแขนไปมาดูแผลของตัวเองอยู่

 

 

ก๊อกๆ

 

 

ครับ เชิญครับคริสที่กำลังง่วนกับแผลของตัวเองอยู่ขานตอบรับไปโดยไม่ได้เงยขึ้นมามองแขกที่เข้ามาเยือนในห้องของเขาตอนนี้

 

 

คริส!ไปโดนอะไรมา อีกคนที่เข้ามาเห็นเจ้าของห้องกำลังก้มหน้าง่วนกับการพลิกแขนลายๆของตัวเองอยู่ก็รีบดิ่งตรงเข้าไปหาคนที่นั่งอยู่ทันที คริสเองก็ชะงักไปไม่น้อยเขาไม่รู้ว่าแขกที่เข้ามาเป็นสิงโต 

 

 

สิงโตยื้อแขนของคริสมาพิจารณาดูใกล้ๆ รอยข่วนหบายรอยที่ปรากฏขึ้นบนแขนเป็นรอยยาว คิ้วเข้มขมวดเป็นปมแทบจะในทันทีเมื่อเห็นแผลบางแผลเลือดซิบออกมา

 

 

คุณมาที่ห้องผมได้ยังไงคริสถามก่อนจะดึงแขนของตัวเองออกมา

 

 

พี่เห็นเวลามันเลทมาจะครึ่งชั่วโมงแล้วเรายังไม่ออกมาพี่เลยถามที่เคาท์เตอร์หน่ะ ขอโทษที่ไม่ได้โทรเข้ามาก่อน แต่ตอนนี้พี่ขอดูแผลก่อนนะ

 

 

ไม่เป็นไร ผมทำความสะอาดแผลไปแล้ว

 

 

ทำความสะอาดแต่ยังไม่ใส่ยา ใส่แอลกอฮอล์ใช่มั้ยสิงโตพูดดักอีกคน คริสเป็นแบบนี้เสมอเวลาได้แผล เป็นถึงหมอแต่กลับไม่ชอบการล้างแผลด้วยแอลกอฮอล์กับใสยาฆ่าเชื้อดีๆ

 

 

คริสที่ได้ยินอย่างนั้นก็หน้างอทันทีเขาเกลียดแอลกอฮอล์ที่ล้างแผลมันแสบชนิดที่ว่าทำให้เขาน้ำตาซึมได้ ถ้าไม่ใช่แผลใหญ่หรืออันตรายอะไรมากมายเขาจะหลีกเลี่ยงการฆ่าเชื้อด้วยแอลกอฮอล์ 

 

 

แผลแค่นี้ไม่จำเป็นหรอกคริสว่าก่อนจะดึงแขนกลับอีกครั้ง แต่สิงโตกลับยื้อเอาไว้อีกรอบราวกับเป็นเกมยื้อแย่งของกัน

 

 

แผลแค่นิดเดียวไงครับ ทำเถอะเนอะเดี๋ยวพี่ทำให้ จะได้ไปกินข้าวกัน อือ เวลาเหลืออีกไม่ถึง 30 นาทีเอง หรือจะไปทำระหว่างรอข้าวสิงโตมองไปรอบๆห้องเขาไม่เจอกล่องพยาบาลซักกล่องแต่ที่เป็นเป็นโรงพยาบาลถึงแม้จะเป็นโรงบาลสัตว์แต่อุปกรณ์ต่างๆไม่น่าจะหายาก

 

 

ไม่ทำ แล้ววันนี้ผมจะไม่ออกไปไหนทั้งนั้น ผมมีงานต้องทำ

 

 

โอเค งั้นแสดงว่าเรากินข้าวที่โรงอาหารโรงบาลใช่มั้ยสิงโตถามอีกคนย้ำ เขาไม่ได้จะบังคับให้คริสออกไปข้างนอกอยู่แล้วแต่ที่เขาจะบังคับคือแผลสดๆนี่ต้องได้รับการทำความสะอาด ซึ่งคริสเองได้แต่เพียงถอนหายใจก่อนจะพยักหน้าเบา

 

 

คริสเดินตรงไปที่โรงอาหารของโรงบาลทันทีที่ออกจากห้อง ทีแรกเขารู้สึกว่ามีคนเดินตามหลังมาแต่พอเดินมาได้ครึ่งทางคริสหันกลับไปดูพบว่าคนที่มาหาเขาวันนี้หายไปเสียแล้ว ความรู้สึกโล่งๆบอกไม่ถูกปรากฏขึ้นแต่เขาเลือกที่จะปัดมันทิ้งไปก่อนจะเดินตรงไปยังโรงอาหาร

 

 

เวลาเที่ยงกว่า ทำให้คนในโรงอาหารมีไม่เยอะเท่าช่วงเที่ยงจึงมีโต๊ะว่างให้สำหรับคนที่เพิ่งมา คริสเดินดูร้านข้าวที่เปิดแต่ดูเหมือนว่าเขาจะมาช้าเกินไปกับข้าวบางอย่างก็หมดแล้ว ถ้าให้สั่งอาหารตามสั่งในเวลากระชั้นแบบนี้คงไม่ทัน เขาจึงเลือกซื้อแซนวิสมา 2-3อันกับน้ำผลไม้ กล่องมาแทน

 

 

ยังไม่ทันนั่งที่โต๊ะดีคนที่คริสคิดว่ากลับไปแล้วก็โผล่มาอีกครั้งพร้อมกับอุปกรณ์ปฐมพยาบาลที่อยู่ในมือ พอสิงโตเห็นคริสที่โต๊ะก็เดินตรงเข้ามาทันทีโดยไม่สนใจสายตารอบข้างที่มองมาซักนิด พอเดินมาถึงสิงโตก็ขมวดคิ้วอีกรอบเพราะอาหารที่คนตรงหน้าเขาซื้อมาไม่ใช่ข้าวแต่เป็นแซนวิสหลากรสชิ้นใหญ่แทน

 

 

คริสไม่กินข้าวหรอเสียงของคนที่คริสคิดว่าหายไปแล้วทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาดู

 

 

....คริสส่ายหน้าก่อนจะเริ่มลงมือแกะถุงพลาสติกออกจากแซนวิสของตัวเอง พอแกะเสร็จมืออีกข้างที่กำลังจะส่งแซนวิสเข้าปากก็ต้องชะงักเมื่ออีกคน ดึงมืออีกข้างเขาไป พร้อมกับเปิดกล่องพยาบาลออกมา

 

 

จะทำอะไร

 

 

ทำแผลครับ เรากินไปเลยพี่จะทำแผลให้สิงโตว่าก่อนจะเริ่มเปิดขวดยาฆ่าเชื้อ 

 

 

ก็บอกว่าไม่ทำไง นี่มันโรงอา.. ซี๊ดดดดดสิงโตเมินเฉยกับการโววายของอีกคน ที่ตอนนี้ทั้งยื้อมือออก ทั้งโวยวายไม่ยอมให้เขาทำแผล แต่สิงโตกลับไวกว่าเขาเอาสำลีเช็ดรอบๆบริเวณแผลทำให้อีกคนรู้สึกแสบจนน้ำตาซึมเลยทีเดียว

 

 

ซี๊ดดด บอกว่าไม่ทำไง ทำทำไมคริสวางแซนวิสในมือลงก่อนจะจับเข้าที่มือของคนที่กำลังทำแผลให้เขาอยู่ ตาสวยตวัดขึ้นมามองคนที่ยังคนที่ยังไม่ยอมหยุดมือ

 

 

จะโกธรพี่ก็ได้แต่ความสะอาดแผลเถอะ อีกไม่กี่แผลก็เสร็จแล้วเรากินก่อนจะบ่ายโมงแล้วนะสิงโตว่าพลางดึงมือออกจากมือขาว ทั้งที่ใจจริงเขาไม่อยากดึงออกเลยซักนิด

 

 

คริสที่มองอีกคนที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำแผลของเขาต่อ ราวกับมีภาพซ้อนภาพหนึ่งฉายขึ้นมาอีกคนกำลังทำแผลให้เขาเวลาเจอน้องๆคนไข้ฝากแผลเอาไว้ มันนานมาแล้ว... แต่อยู่ในภวังค์นั้นได้ไม่นานเขาก็ต้องสะดุ้งเมื่อแอลกอฮอล์ลูบเข้าที่แผลอีกครั้ง

 

 

ภาพของคนสองคน คนหนึ่งเป็นหมอที่โรงพยาบาลอีกคนไม่ใช่แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีใครไม่รู้จัก สายตารอบข้างมองไปยังภาพของคนสองคนที่กำลังดูแลกัน ทำแผลให้กัน บางคนเกิดคำถาม ทั้งคู่เป็นอะไรกัน บางคนอยากรู้อยากเห็น สายตาหลายคู่ที่มองมาต่างให้ความรู้สึกที่ต่างกัน

 

 

หลังจากทำแผลเสร็จสิงโตก็เดินตามคริสกลับไปที่ห้องทำงานทันทีทั้งๆที่แซนวิสชิ้นเดิมยังเหลือเกินครึ่งอยู่ แต่ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่ถึง 10 นาทีคนตัวขาวจะต้องทำงานต่อซึ่งต่างกับเขาที่มีงานตอนบ่าย เมื่อถึงห้องคริสก็จัดแจงเก็บแซนวิสที่เหลือกับน้ำผลไม้ลง

 

 

อือ งั้นพี่ไปก่อนนะสิงโตพูดขึ้นเพราะเขาจะต้องเอากล่องพยาบาลที่ยืมมาไปคืนด้วย

 

 

ขอบคุณเสียงของคริสทำให้อีกคนชะงัก มันเหมือนเดิมทุกครั้ง คนตัวขาวมักจะพูดขึ้นมาลอยๆโดยที่ไม่มีทั้งประธาน หรือกรรมแต่เป็นการพูดออกมาเฉยๆ ราวกับว่าจะได้ยินหรือไม่ก็ช่าง

 

 

ไม่เป็นไรครับ อย่าลืมกินที่เหลือนะ ยังพอมีเวลาสิงโตหันไปบอกคนที่กำลังเริ่มจัดแจงเอกสารของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะ ซึ่งการตอบสนองของคนตัวขาวมีเพียงการเงยหน้าขึ้นมามองเท่านั้นแต่แค่นี้ก็ทำให้เขาสุขใจมากพอแล้ว

 

 

หลังจากที่อีกคนออกจากห้องไปคุณหมอประจำห้องก็ละสายตาออกจากเอกสารที่กำลังจัดแจงอยู่ คำถามมากมายยังคงปรากฏอยู่ในหัว เขาไม่รู้ว่าทำไมอีกคนจึงยังทำตัวเหมือนเดิม เขาไม่รู้ว่าอีกคนเข้าใจความหมายที่เขาสื่อไปเมื่อวานหรือไม่ เขาไม่รู้ว่าทำไมอีกคนถึงได้พยายามนักทั้งที่เมื่อวานเขาก็พูดไปหมดแล้ว 

 

 

เพราะอยากให้เป็นเหมือนเดิม?’คริสทำเพียงแค่นยิ้มออกมา ความสับสนไม่แน่ใจถูกสะท้อนออกมาผ่านดวงตาคู่สวย

 

 

ข้อสงสัยมากมายที่คิดแล้วก็มีแต่จะชวนปวดหัว คนตัวขาวมองลงไปที่แผลของเขาวันนี้ แผลที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนทั้งที่ก่อนหน้านี้มันมีทั้งเลือดออก อีกทั้งแดงเป็นทางยาว แต่ตอนนี้มันกลับถูกรักษาทำความสะอาดเป็นอย่างดี การรักษาที่ใครอีกคนที่เพิ่งออกไปเป็นคนทำ...

 

 

 

เวลาล่วงเลยมาจนเกือบสี่โมงสิงโตยังคงนั่งยิ้มให้กับตัวเองราวกับคนบ้าแค่เหตุการณ์เล็กๆน้อยๆที่เกิดขึ้นเมื่อตอนกลางวันก็ทำให้เขามีความสุขไปได้อีกวัน แม้ว่าอีกคนจะยังดูนิ่งเฉยไม่ได้สนใจอะไรเขามากนักแต่เพียงเท่านี้ก็พอแล้ว 

 

 

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

 

 

ไงมึงคนเคาะประตูไม่รอให้เจ้าของห้องตอบกลับก็เปิดพรวดเข้ามาในห้องและรอบนี้เพื่อนของเขาไม่ได้มาคนเดียว น้ำมนต์พกเพื่อนสนิทอีกคนมาด้วย

 

 

ไง ไอ้สิงเพื่อนอีกคนเอ่ยทักสิงโตที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กระดาษตรงหน้า และแน่นอนว่าคนที่นั่งทำงานอยู่ทำเพียงยักคิ้วเป็นการตอบรับเท่านั้น

 

 

กายๆเพื่อนเราไปทำไรมาวะ แม่-หน้าบานเชียว แถมไม่ด่ากูเรื่องเคาะประตูด้วยหว่ะน้ำมนต์หันไปแซวคนนั่งทำงานกับกายที่เดินเข้ามาพร้อมกัน 

 

 

มีไม่กี่เรื่องหรอก ที่ทำให้มันมีความสุขได้กายว่าอย่างยิ้มๆ ทั้งเขาและน้ำมนต์รู้ดีว่าสิงโตยิ้มยากคนนี้ยิ้มจนโลกสดใสได้มีเหตุผลอยู่ไม่กี่เหตุผลหรอก

 

 

อ้าว ไม่สวนกลับมาด้วยหว่ะ สุขมาจากไหนวะเล่าซิคนที่เดินเข้ามาว่าก่อนจะเดินตรงไปนั่งฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ

 

 

ให้เล่าหรืออยากเสือกกันแน่วะน้ำมนต์

 

 

ฮ่าๆ หนึ่งดอกมั้ยหล่ะมึงกายหัวเราะเพื่อนตัวเองที่โดนคนนั่งทำงานหลอกด่า

 

 

แล้วนี่ทำไมถึงได้มาหากูพร้อมกันได้สิงโตว่าก่อนจะเงยหน้าขึ้นจากเอกสารที่ตรวจเช็คอยู่ เพราะเพื่อนเขาทั้งสองคนเวลาว่างไม่ค่อยตรงกันโดยเฉพาะกาย ที่นานๆทีถึงจะปลีกตัวออกมาจากร้านอาหารของตัวเองได้ ซึ่งถือว่าไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเพื่อนเขาคนนี้เลย

 

 

กูว่างเลยพอมีเวลาออกมานี่แหละ ใจคอมึงจะให้กูอยู่แต่หน้าเตา หน้าหม้อหรือไงวะกายว่าอย่างขำๆ พวกเขาคุยเรื่องสัพเพเหระไปเรื่อย ก่อนที่น้ำมนต์จะเอ่ยปากถามเรื่องที่เขาเพิ่งคิดออก

 

 

อะ เออ ไอ้สิงแพรได้ติดต่อกลับมาหามึงมั้ยคำถามของเพื่อนทำให้รอยยิ้มของคนที่ทำงานอยู่ถูกเปลี่ยนแทนที่ด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย

 

 

อือ เค้าส่งไลน์มาหากูประมาณ 5-6 วันก่อนสิงโตตอบไปตามความจริง และแน่นอนว่าไลน์ที่ถูกส่งมานั้นจนถึงวันนี้เขาก็ยังไม่ได้กดเข้าไปอ่าน

 

 

ไม่กี่วันก่อนกูไปนิทรรศการภาพวาดมา กูกะจะไปลองเลนส์ใหม่ที่ซื้อมาแต่ดันไปเจอแพรเข้า เลยได้คุยกันนิดหน่อยหว่ะ เค้าถามกูเรื่องคริสน้ำมนต์เป็นคนเล่าและชื่อของคนตัวขาวทำให้สิงโตค่อนข้างให้ความสนใจกับเรื่องที่ออกมาจากปากของน้ำมนต์มากขึ้น

 

 

กูเลยเดาว่าแพรน่าจะบังเอิญเจอกับคริสแล้ว

 

 

อือ แพรก็ส่งไลน์มาหากูเรื่องนี้เหมือนกันแต่กูไม่ได้ตอบอะไรสิงโตตอบกลับ

 

 

สิงกูถามจริงๆ มึงโกธรแพรกับไอ้ต้นมั้ยวะกายเป็นคนถามขึ้น และคำถามของกายทำให้ห้องทั้งห้องกลับไปเงียบอีกครั้ง

 

 

กูไม่รู้หว่ะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนกูคงบอกตรงๆว่าโกธร แต่คงโกธรตัวเองมากกว่าโกธรให้กับความเขลาของตัวเอง สิงโตตอบไปตามความจริงเขาไม่รู้ว่าถ้าหากเจอสองคนจริงๆ เขาจะรู้สึกแบบไหน เขาเองก็ยังบอกไม่ได้เช่นกัน..

 

........................................................................

มาแล้วค่ะนี่นั่งเสพโมเม้นที่สิงคโปร์จนลืม 555

ไปนั่งจีบน้องอะไรที่โรงอาหารคะพี่สิง อย่างว่าแหละ

พี่เค้าก็ห่วงของเค้าแหละเนอะ คริสก็เริ่มมีพัฒนาการ

เล็กๆน้อยๆเนอะ แต่ของแบบนี้มันต้องใช้เวลา

ไว้เจอกันตอนต่อไปจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

206 ความคิดเห็น

  1. #184 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:33
    น้องกลัวจะซ้ำรอยเดมอีก พี่สิงสู้ๆทำให้น้องเห็น
    #184
    0
  2. #161 Himawari Hana (@himawarihana) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 19:22

    นี่ยังไม่อยากให้คริสใจอ่อนเลย ดูท่าว่าเมื่อก่อนพี่สิงคงไม่ฟังอะไรเลยใช่ไหมเนี่ย

    #161
    0
  3. วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 12:15
    คริสอย่าเพิ่งใจอ่อนเลย.. ตอนนี้อยากรู้เหตุผลของการจากลาอย่างเดียวแล้วค่ะ
    #46
    0
  4. #32 ทาสรักเจ้าป่า (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 09:13

    คุณหมอคริสใจอ่อนสักทีเถอะนะๆๆๆ รอไรท์นะค่ะ

    #32
    0
  5. #31 อีช้อย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 01:54

    สู้ๆนะคะพี่สิงโต. น้องจะฝังใจนานยังไงแต่พี่ต้องง้อนะง้อจนกว่าน้องจะหาย

    #31
    0
  6. #30 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 00:11
    เห็นแบบนี้แล้วก็เผลอใจอ่อนเลย แต่คนที่เจ็บมาเยอะอย่างน้องหมอคงไม่ยอมใจอ่อนง่ายๆเนอะ ไม่เป็นไร ขอแค่คนพี่มั่นคง รู้ว่าตัวเองผิด และเดินหน้าตามหัวใจให้กลับคืนมา สักวันทั้งคู่คงจะมีความสุขกันเสียที
    #30
    0
  7. #29 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 23:49
    สถานที่และเหตุการณ์เพื่อทำคะแนนช่างน่าสงสารเสียจริง แต่หากจะช่วยให้ใจน้องหมอหวั่นไหวบ้าง ที่ตรงไหนก็เหมือนกันล่ะเนอะ ขอให้พี่สถาปนิกมีความจริงใจจริง ๆ ไม่หวั่นไหวไปกับน้ำตาสาวน้อยเพื่อนรักอีกครั้ง

    เพื่อนรักเพื่อนสนิทที่เหลือ ขอได้โปรดอย่ามาชักใบให้เรือเสียค่ะ น้อง-ังไม่คืนดี ยังไม่ยอมฟังอะไรใด ๆ ทั้งสิ้น พี่กรุณาอย่าชักศึกมาตีท้ายครัวน้องหมอและพี่สถาปนิกนะคะ

    น้องหมอเปิดใจหน่อยคร้าบบบบ มีคนดูแลมันก็จะมีความสุขกว่าดูแลตัวเองอะนะ

    พี่สถาปนิกสู้ สู้ น้องหมอใจอ่อนหน่อย ว่าแต่เพื่อนร้ายชายหญิงทำอะไรไว้ ยังไม่รู้เลย แต่อย่าไปยกโทษให้นะ โกรธตัวเองก็ถูก แต่ต้องโกรธอิเพื่อนมากกว่าสิ เลิกคบไปเลยน่ะดีแล้ว
    #29
    0
  8. #28 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 20:19
    อย่าเพิ่งใจอ่อนนะคุณหมอออออ
    #28
    0