[WannaOne] NielOng: In a Blue Moon

ตอนที่ 12 : 8: Reconnect (tease;))

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    30 มิ.ย. 62

“แต่ขอให้ฉันมีโอกาสได้รู้จักกับนายมากกว่านี้ได้ไหม…” แดเนียลไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงพูดออกไปแบบนั้น เอาเข้าจริงอาการของซองอูทำให้เขามีความหวัง ชายหนุ่มสบตากับคู่สนทนาที่นิ่งไปหลังจากประโยคของเขานาน


เนิ่นนานจนแดเนียลเริ่มรู้สึกใจเสีย แต่เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก


เกือบห้านาทีกว่าที่ซองอูจะมีปฏิกิริยาตอบรับกับคำพูดของเขา


“จะให้ลืมทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่งั้นเหรอ ง่ายไปไหม” หากแต่คำตอบนั้นกลับทำให้แดเนียลรู้สึกอยากถอนหายใจ เขารู้ดีจากประสบการณ์หลายเดือนมานี้ว่าซองอูเป็นคนดื้อมาก ซ้ำร้ายยังไม่ยอมฟังคำพูดของเขาอีกด้วย! แดเนียลอยากจะตะโกนบอกอีกฝ่ายเสียจริงว่าเขาเองก็เป็นชิฟเตอร์ แต่เขารู้ดีว่ามันคงไม่ช่วยอะไร ซองอูอาจจะยอมเชื่อว่าเขาไม่ได้คิดจะแบล็กเมล์ และอาจจะทำให้อีกฝ่ายเลิกโกรธเขาเสียที แต่แล้วอย่างไรเล่า มันอาจจะฟังดูงี่เง่าแต่แดเนียลไม่อยากใช้สถานะการเป็นชิฟเตอร์เป็นสิทธิพิเศษในการเข้าหาอีกฝ่าย


เขาอยากเรียนรู้ อยากค่อยๆเจาะเกราะป้องกันตัวของซองอูเข้าไปทีละนิด เขาอยากทำความรู้จักกับอีกฝ่ายในฐานะเพื่อน... ส่วนมากกว่านั้นจะเป็นอย่างไรก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งแล้ว


“ไม่ต้องลืมอดีตหรอก แต่ขอแค่นายมองฉันในตอนนี้ มองฉันเป็นคังแดเนียลในวันนี้ ไม่ใช่คังแดเนียลเมื่อสองเดือนที่แล้ว” เขาพยายามใช้เสียงที่เรียบที่สุดในการพูดกับอีกฝ่าย แต่เขาหารู้ไม่ว่าน้ำเสียงของเขาตอนนี้ฟังดูออดอ้อนแค่ไหน


“คนเรามันเปลี่ยนกันไม่ได้เร็วขนาดนั้นหรอกนะ” น้ำเสียงตวัดห้วนของซองอูทำให้แดเนียลใจแป้ว แต่สายตาของเขาก็สามารถจับสังเกตใบหน้าที่อ่อนลงของอีกฝ่ายได้ แม้ว่ามันจะเป็นเพียงเล็กน้อยก็ตาม


และความเปลี่ยนแปลงอันเล็กน้อยนั่นทำให้เขากล้าพอที่จะลองเสี่ยงหยอกเย้านักแสดงหนุ่ม


“ของแบบนี้ถ้าไม่ลองพิสูจน์ดูนายก็ไม่มีวันรู้หรอกจริงไหม” ก่อนที่จะได้รับผลตอบรับมาเป็นการผลักไหล่อย่างรุนแรงแล้วเดินหนีไป


...


“เดี๋ยวก่อน ซองอู! สรุปว่านายหายโกรธฉันรึยัง?” เขาตะโกนไล่แผ่นหลังกว้างไป แม้ว่าเสียงดังนั้นจะเรียกความสนใจจากลูกค้าคนอื่นในซุปเปอร์มาร์เก็ตไม่น้อยแต่คนอย่างแดเนียลย่อมไม่มีคำว่าอายอยู่แล้ว นอกจากความสนใจของคนที่ไม่เกี่ยวข้องฝีเท้าที่กำลังโกยอ้าวของคู่สนทนาของเขาก็ชะงักลงเช่นกัน


“นายบอกเองไม่ใช่หรือไงว่าจะพิสูจน์” ดวงตาคมสีดำสนิทหรี่มองเขาเมื่อเจ้าของหันกลับมา คำกล่าวของอีกฝ่ายทำให้แดเนียลอดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มกว้างออกมา หากแต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไรซองอูก็กระชับมาส์กที่ปิดบังใบหน้าให้มั่นใจว่าจะไม่มีใครนอกจากแดเนียลที่จำเขาได้แล้วแทบจะวิ่งหนีออกจากสถานที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว


แม้ว่าจะโดนเดินหนีแต่หัวใจของแดเนียลกลับรู้สึกพองฟู เขารู้สึกราวกับได้รับสิ่งล้ำค่าที่ทำหายไปกลับคืนมา มือใหญ่หยิบสมาร์ทโฟนในกระเป๋ากางเกงขึ้น กดเข้าแอพลิเคชั่นแชทที่คุ้นเคย เลือกแชทที่เขาไม่ได้ใช้งานมาเกือบสองเดือนแล้วกดส่งสติกเกอร์รูปแมวไปหนึ่งตัว


เขาเดินไปที่เคาท์เตอร์จ่ายเงินอย่างอารมณ์ดีเพียงเพื่อพบกับเพื่อนรักที่มองเขาด้วยสายตาราวกับคนแปลกหน้า


“มองอะไรของนาย ไม่เคยเห็นคนอารมณ์ดี?”


แจฮวานมองเพื่อนสนิทก่อนจะถอนหายใจแล้วหันหน้าหนีไปเสียเฉยๆ ปล่อยให้แดเนียลยืนกับตะกร้าที่เต็มไปด้วยเครื่องดื่มแอลกอฮอล์พร้อมกับรอยยิ้มโง่ๆ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

101 ความคิดเห็น

  1. #101 j u n g • j u n e ツ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 20:18
    คุณองยอมเปิดใจ(ซักนิด)แล้วววววงงววว รอคุณไรต์มานานมากค่ะฮือออ
    #101
    0
  2. #100 kittenO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 01:25
    จะได้ดีกันจริฃๆใช่ไหม55555
    #100
    0
  3. #90 crazy_girl (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 23:08
    คุณองดื้อมากกกกก สู้เขาดาเนียล !!!!
    #90
    0
  4. #88 มะพร้าวน้อย~ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 09:47
    เห้ย หายไปนานมากกกกกกกกก ดีใจที่มาอัพต่อนะคะะ
    #88
    0