พยานรัก

ตอนที่ 7 : EP 5 : ไปหมดแล้วภาพพจน์ว่าที่นางเอกของฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,017
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    26 ก.พ. 61





          Yok's Part



          แอ๊ด!


          "เอ่อ...ขอโทษทีค่ะ"


     ทันทีที่ฉันเปิดประตูเข้ามาพวกนักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ทุกสาขาชั้นปีที่ 1นับประมาณ 3 - 4 ร้อยคน ก็ต่างมองมาที่ฉันมาทางเดียวทันทีที่ฉันเปิดประตูเข้ามา พวกรุ่นพี่ที่ยืนคุมอยู่รอบๆก็ด้วย...



          'เวรละ...เพราะฉันเปิดประตูเสียงดังมาขัดอาจารย์ประจำภาคที่กำลังกล่าวการปฐมนิเนศอยู่ทางด้านหน้าเวทีแน่เลย'


     ฉันมองรอบๆด้วยสีหน้าเครียด พวกเขาต่างพากันซุบซิบพร้อมกับมองมาที่ฉัน...



          'โห คนนนั้นสวยสุดๆเลยว่ะ'


          'เออว่ะ สวยที่สุดที่เราเจอในคณะแล้วมั้งเนี่ย'


          'เห็นคนนี้ปุ้บ กูรู้เลยว่ะว่าใครจะได้เป็นดาว'


     พวกนักศึกษาต่างมองมาที่ใบหน้าสวยคมของหยกพร้อมวิพากษ์วิจารณ์กัน พวกรุ่นพี่มองพวกเขาเล็กน้อยก่อนคนนึงที่อยู่ใกล้ฉันสุดจะเดินมาหา



          "เอ้า เธออย่ามัวแต่ยืนเหม่อสิ ไปหาที่นั่งแล้วฟังอาจารย์"


          "คะ...ค่ะ"


     ฉันขานรับรุ่นพี่ผู้หญิงก่อนจะเลือกที่นั่งว่างใกล้ๆ อาจารย์ประจำภาคเมื่อเห็นฉันนั่งลงแล้วเขาก็สาธยายต่อทันที แน่นอนว่ามันเป็นวันแรกฉันจึงพยายามตั้งใจฟังเป็นพิเศษ แต่ดูเหมือนคนข้างๆคงไม่ต้องการให้ฉันทำแบบนั้น



          "นี่ๆเธอสาขาอะไรเหรอ?"


     หญิงสาวผมสั้นใบหน้าธรรมดาแต่แต่งตัวค่อนข้างจัด ทาลิปติกสีแดงแปร๊ดใส่ต่างหูแบบห้อยเป็นรูปกุญแจขนาดใหญ่ แถมดูจากท่าทางที่เธอมอง 


     คำพูดและการแสดงออกบ่งบอกว่าเธอเป็นหญิงสาวที่ค่อนข้างมั่นใจในตัวเอง หยกเดาๆว่าประมาณสาวแสบนั่นเอง...


          แต่เธอก็เช่นกัน...



          "สาขาวาทวิยาและการแสดงน่ะ"


     ฉันยิ้มตอบอย่างมั่นใจพร้อมแสดงท่าทางประมาณว่านี่ละสาขาที่เหมาะกับใบหน้าหน้าตาอย่างฉันที่สุด หญิงสาวคนนั้นมองก็หรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะยิ้มขึ้นแล้วกอดคอฉัน



          "เยี่ยมเลย!ฉันก็สาขานั้นเหมือนกัน!ฉันชื่อ'รสา' นะ!" 


          "ฉันหยกยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันจ้ะ"


     แน่นอนว่าสาวแสบก็ย่อมอยู่กับสาวแสบด้วยกันได้ แต่ไม่นึกว่าหน้าตาธรรมดาแบบเธอเนี่ยจะสามารถอยู่สาขาการแสดงได้นะเนี่ย...เอ้อ จะว่าไปดาราตลกก็อยู่สาขานี้ได้นี่นา ฮิๆ



          'เอาเถอะ ยังไงก็ไม่น่ามีใครสวยไปกว่าฉันได้หรอกที่นี่น่ะ ว่าที่นางเอกหนังอย่างฉันต้องได้รับการเป็นดาวแน่นอน!'


     ฉันคิดในใจพร้อมยิ้มอย่างมั่นใจ โดยตอนนี้ไม่ได้ฟังคำพูดของอาจารย์ประจำภาคแล้ว จะว่าไปที่นี่ใครจะได้เป็นเดือนคู่กับฉันกันนะ...



          'อะไรกัน...หน้าตาค่อนข้างไม่โดดเด่นเลยแต่ละคน น่าผิดหวังจริงๆ'


     ฉันมองไปทั่วก่อนจะส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ ถึงจะมีสิ่งที่เรียกว่าหล่ออยู่บ้าง แต่นั่นก็เป็นคำพูดสำหรับคนธรรมดาเรียกพวกนั้น เกรดของฉันมันต้องดีกว่านี้อย่างเช่น...


          หมอนั่น...



          'เดี๋ยว!!ทำไมหน้าของหมอนั่นถึงลอยขึ้นมาละเนี่ย!!'


     ฉันสะดุ้งขึ้นเมื่อภาพของตานั่นขึ้นมาในหัวเป็นคนแรก ที่ฉันต้องเป็นแบบนี้เพราะเจ้าพวกที่นั่งหน้าสลอนกันอยู่ข้างหน้ามันมีแต่พวกหน้าตาธรรมดานี่ละ ถ้าหน้าตาสู้ไอ้อ้วนจิไม่ได้ก็ไปตายให้หนอนแดกเถอะพวกแก!!



          "หยกเป็นอะไรเปล่า?...ฉันเห็นหล่อนตีหน้าตัวเองแถมหน้าแดงด้วยตะกี้"


          "ไม่ได้แดงย่ะ!"


     ฉันรีบหันไปกล่าวตวาดอย่างทันควันกับหญิงสาวที่ชื่อรสาด้านข้าง อยู่ๆเธอก็มาเรียกฉันว่าหล่ออย่างสนิทสนมเฉยเลย แถมที่บอกว่าหน้าแดงจะบอกฉันว่าหน้าแดงเพราะตานั่นรึไง...



          "นักศึกษาทางด้านหลังช่วยกรุณาเงียบด้วย"


          "...ขะ...ขอโทษค่ะ"


     ฉันพอนึกได้ว่าตัวเองเสียงดังเกินไปจนคนรอบข้างหันมามอง อาจารย์ประจำภาคก็มองฉันอย่างไม่พอใจก่อนจะกล่าวตักเตือนฉัน ฉันก็ก้มหน้าขอโทษขอโพยอย่างเขินอายเพราะการกระทำตะกี้มันห่างจากคำว่าสาวน้อยน่ารักเรียบร้อยตามสไตล์(ตอแหล)ของฉันเลย




          "[SOMEBODY!!Somebody care me!!]"



          กรี๊ด!! ฉันลืมปิดเสียงเรียกเข้าอีก!! แถมเพลงก็ยังไม่ได้เปลี่ยน!!!



          "ขอโทษค่ะๆ!"


          ตึก ตึก


          แอ๊ด


          ปึง!


     ฉันรีบคว้ามือถือออกมาท่ามกลางเสียงหัวเราะของเพื่อนๆ วันนี้มันวันบ้าอะไรเนี่ย!!แทนที่วันแรกจะเป็นการเปิดตัวว่าที่นางเอกสาวสุดเพอเฟ็ค แต่ฉันตอนนี้อายแทบอยากแทรกแผ่นดินเลยจริงๆยิ่งสายตาที่อาจารย์มองมานั่นก็ด้วย


     หลังจากฉันออกมาจากห้องงานปฐมนิเทศ ฉันก็คว้ามือถือมาดูว่าไอ้บ้าคนไหนมันโทรมาตอนนี้จนสร้างเรื่องน่าอับอายให้กับฉัน ก่อนฉันจะเหลือบไปเห็นข้อความที่เด้งมาพร้อมกันติดๆและเป็นคนเดียวกับเจ้าของสายที่โทรเข้ามาตะกี้




          ติ๊ง!



          [ ข้อความจาก 'หมูโสโครกจิ' ]

          [ นี่เธอฉันทำขวดนมขวัญข้าวหล่นแตกน่ะ ไม่มีขวดสำรองด้วย เธอมาให้นมขวัยข้าวหน่อยสิตอนนี้ร้องงอแงมากเลย รีบมาด่วนคุณแม่ฉันเรียนหนังสือไม่ได้นะถ้าเธอไม่มาตอนนี้! 


          จาก จิพ่อโคตรรูปหล่อ]





     ทันทีที่ฉันเห็นข้อความนั่นฉันก็อยากจะเขวี้ยงมือถือทิ้งจริงๆเล้ยย!!!!






ปล.มาแล้วค่ะ!!!ขอโทษด้วยค่าาาสำหรับคนที่รอ หวังว่าจะชอบยัยแสบหยกของเรานะคะกับคุณพ่อจิแสนเกรียน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น

  1. #7 แมวน้ำสีน้ำเงิน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:06
    แสบและแสนเกรียนจริงๆ ล่ะค่ะ 555+
    อยากเห็นฉากฟินๆ คู่นี้จัง
    #7
    0