พยานรัก

ตอนที่ 6 : EP 4 : ความวุ่นวายในวันเปิดเทอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    26 ก.พ. 61





     Yok's Part




     ณ มหาลัย S
     ตึกคณะนิเทศศาสตร์




          ตึก  ตึก



          "เฮ้ย ดูนั่นดิผู้หญิงคนนั้นสวยสุดๆเลยว่ะ"


          "คณะอะไรละวะนั่น ไม่พ้นดาวคณะแน่ๆเลยคนนี้"


     เสียงของกลุ่มชายหนุ่มนักศึกษากลุ่มนึงที่กำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ตรงม้านั่งหน้าร้านน้ำผลไม้ปั่นกล่าวขึ้นพลางมองไปที่หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเฮเซลนัท ดวงตาเรียวกับขนตางอนผิวของเธอขาวดุจหิมะ...


     ...ริมฝีปากเรียวบางสีแดงสดน่าจุมพิตร จมูกเล็กเป็นัสนพร้อมกับหุ่นและทรวดทรงองเอวที่ไร้ที่ติมาในชุดนักศึกษากระโปรงสั้นโชว์เรียวขาขาวสวมรองเท้าส้นสูงสีดำยี่ห้อแบรนเนมทำให้ภาพลักษณ์ของเธอเหมือนคุณหนูผู้สูงศักย์


     และแน่นอนว่านั่นคือฉันเองแหละค่ะ



          "ว่าแล้วก็อัพสเตตัสเสียหน่อย"


     ฉันว่าขึ้นพร้อมกับเซลฟี่ตัวเองในขณะที่เดินอยู่ตรงฟุตบาทข้างร้านกาแฟของตึกคณะนิเทศศาสตร์ ตอนนี้ใบหน้าของฉันสดใสกว่าทุกครั้ง 



     เพราะเวลานี้ถือว่าเป็นเวลาอิสระของฉันแล้วที่ฉันไม่ต้องมาเลี้ยงดูลูก ถึงเมื่อคืนจะต้องเป็นกังวลเกี่ยวหมอนั่นที่ต้องมาร่วมนอนด้วยยังดีที่คอนโดนี้มีสองห้องนอนฉันเลยให้เขาไปนอนห้องของพี่นิด





   ํYok Chomnattha  ได้อัพเดทสถานะของเธอ
                         "กลับมาแล้วค่ะ"
                          ถูกใจ 1.2 K ความคิดเห็น 512 แชร์ 59 ครั้ง



                           TEI TEI : หายไปนานมากกกกค่าาพี่หยก!!

                            ชายใหญ่ ใจเล็ก : กลับมาแล้ววคนสวย>w<

                            Surapatti ER : ไปไหนมาครับเนี่ย              
                         ดูความคิดเห็นเพิ่มเติม







          "ว้าว คนรอมากกว่าาที่คิดนะเนี่ย"


     ฉันยิ้มออกมาเมื่อเห็นผู้คนแฟนคลับของเธอมาแสดงความคิดเห็นอย่างท่วมถ้น จนฉันอดที่จะดีใจไม่ได้ที่ได้กลับมาเล่นโซเชียลอีกครั้ง จะว่าไปหมอนั่นจะเป็นยังไงบ้างเนี่ย...


          "........"


     ฉันเผลอมองไปทางทิศทางตึกของคณะแพทย์ ก่อนจะเลิกสนใจฉันอุ้มท้องมาตั้ง 9 เดือนลำบากหมอนั่นกว่าตั้งเยอะให้หมอนั่นลำบากมั่งจะได้แฟร์ๆกัน ที่เป็นห่วงก็แค่ขวัญข้าวเท่านั้นหรอกนะอย่าเข้าใจผิดไป


     ...แล้วฉันคุยกับใครเนี่ย!!


     ฉันส่ายหัวให้กับความต๊องของตัวเอง ก่อนจะมองดูนาฬิกาที่ข้อมือเมื่อเห็นเวลาเริ่มที่จะสายแล้วจึงรีบเดินไปที่นัดปฐมนิเทศทันที เอ้อลืมบอกไปปีหนึ่งคณะฉันจะเปิดเทอมช้ากว่าของหมอนั่น 


     สรุปคือหมอนั่นเรียนในเทอมแรกมาหลายเดือนแล้วเท่าที่รู้ว่ารู้สึกคณะแพทย์จะเรียน 3 เทอมต่อ 1 ปี ส่วนของฉันยังคงเป็น 2 เทอมปกติ





     ตึก  ตึก



     รู้สึกห้องที่จัดปฐมนิเทศจะเป็นชั้น 2 ห้อง 5 - 201...


     ว่าแต่ทำไมนักศึกษาที่นี่ถึงเดินกันให้ควักแบบนี้ละเนี่ย เดินยังกับตลาดแน่ะแถมวิ่งกันให้วุ่นเลย ถ้าฉันเดาไม่ผิดพวกเขาคงจะเป็นพวกรุ่นพี่และคงกำลังเตรียมงานรับน้องอย่างแน่นอนเลย หยกขอฟันธงค่ะ!




          บึก!


          "โอ๊ย!"


          "อะ! ขอโทษครับ!" 


     แต่ในขณะที่ฉันกำลังเดินไล่มองหาห้องนั้นอยู่นั้น จู่ๆก็มีชายคนนึงถือม้วนกระดาษหลากหลายสีโผล่พลรดออกมาจากทางเดินขวาชนฉันเข้าอย่างจังจนฉันล้มลง



          "ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ ขอโทษทีผมรีบมากเกินไปหน่อย"


     เขายื่นมือมาทางฉัน ฉันเงยหน้ามองเขาเล็กน้อยก่อนจะแอบตกใจเล็กน้อย เพราะชายตรงหน้าฉันเขามีใบหน้าที่หล่อเหลาเอามากๆ...


     แล้วทำไมในหัวของฉันจึงมีภาพไอ้หมอนั่นแทรกขึ้นมาได้ละเนี่ย!!



          "ไม่เป็นไรค่ะไม่ได้เจ็บอะไรมากนี่คะ"


     ฉันยื่นมือจับมือใหญ่หนาของเขา ดูเหมือนทันทีที่เขาเห็นใบหน้าของฉันก็ผงะเล็กน้อยเช่นเดียวกัน แน่นอนใครได้เห็นใบหน้าสุดสวยของฉันก็ต้องเขินอายกันทุกคนแหละ 


     แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาอ่อยผู้ชายฉันต้องรีบเข้างานปฐมนิเทศเสียก่อนขืนชักช้าอาจโดนรุ่นพี่ในงานจับได้และโดนทำโทษแน่ๆเลย



          "งั้นขอตัวก่อนนะคะ"



          ตึก ตึก


     ฉันกล่าวบอกกับชายหนุ่มร่างสูงตะกี้ก่อนจะวิ่งจ้ำอ้าวออกไปทันที โดยฉันไม่รู้ตัวเลยว่าชายหนุ่มคนนั้นกำลังมองแผ่นหลังเล็กๆของฉันที่กำลังวิ่งจากไป



          "ไอ้ยูทำอะไรเร็วๆเข้าสิเดี๋ยวงานไม่เสร็จ อดกลับไปนอนพอดี"


     ชายอีกคนที่วิ่งตามมาเมื่อเห็นเพื่อนของเขาเหม่อมองอะไรซักอย่างเขาก็เข้าไปตบไหล่พร้อมต่อว่าทันที 




          "เออๆรู้แล้วน่า"


     ชายหนุ่มร่างสูงกล่าวตอบ ก่อนจะเดินตามเพื่อนที่วิ่งนำไปทันที โดยยังเหลือบมองทิศทางที่หยกวิ่งไปอีกครั้งก่อนจะคลี่ยิ้มในใจ




          "รุ่นน้องงั้นเหรอ...น่ารักจังแฮะ"







          ส่วนทางด้านจิตอนนี้กำลังถูกรุมล้อมไปด้วยเพื่อนๆที่กำลังถามคำถามกับเขามากมายเกี่ยวกับเด็กน้อยที่เขาอุ้มมาเรียนด้วย...




          "จิ!นี่มันหมายความว่าไง!!"


          "เฮ้ๆใจเย็นๆพวกเธอ"


     เหล่าสาวในคณะแพทย์ของเขาจำนวนหลายสิบคนที่เรียนเซคตรงกันในวันนี้ต่างกรูเข้ามาล้อมเขาพร้อมทำสีหน้าอยากรู้อยากเห็นแบบสุดๆ เมื่อมองไปยังเด็กน้อยในอ้อมกอดของชายหนุ่มผู้เรียกได้ว่าเป็นเดือนของคณะแพทย์ของพวกเขา



          "พวกเธอกำลังทำให้เด็กกลัวนะ"


     เสียงเรียบนิ่งดูเย็นชาถูกกล่าวขึ้นมาจากชายหนุ่มหน้าคมข้างๆเขา เหล่าหญิงสาวหันไปมองชายหนุ่มคนนั้นที่นั่งข้างๆจิ เขาเป็นเพื่อนสนิทของจิมีนิสัยค่อนข้างเคร่งขรึมพูดน้อย เขาเป็นเดือนป๊อบปูล่าของคณะนี้



          "โถ วายุฉันว่าน้องเขาจะกลัวนายมากกว่าน่ะสิ"


          ".........."


     วายุมองไปยังหญิงสาวแกนนำด้วยใบหน้าตาย เธอชื่อ'เบลล์'เป็นดาวป๊อบปูล่าของคณะเรามีนิสัยร่าเริงและถือว่าเป็นเพื่อนสนิทของกลุ่มจิอีกคน กลุ่มของจินั้นจะมีทั้งหมด 5 คนชาย 3 หญิง 2


          อันได้แก่ จิ วายุ เบลล์ ฮาร์ทและป๋อยี้ ...


          ทางฮาร์ทกับป๋อยี้ก็เป็นดาวกับเดือนอันดับ 3 ของทางคณะ...


          พูดง่ายๆเลยคือกลุ่มของพวกเขารวมไว้แต่คนหน้าตาดีที่สุดในกลุ่มคณะแพทยศาสตร์ปี 1 ขาดแค่...



          ดาวคณะที่อยู่กลุ่มอื่นเท่านั้น...



          "........"

     ผมมองไปยังกลุ่มหญิงสาวตรงโต้ะข้างหน้าที่มีกลุ่มหญิงสาวกำลังนั่งล้อมหญิงสาวคนนึงที่ดูเหมือนหัวใจสำหรับกลุ่มนี้ เธอเป็นหญิงสาวหน้าตาน่ารักผิวขาวนวลชวนน่าสัมผัส ดวงตาสีดำกลมโตและผมเรือนยาวสีดำขลำปล่อยยาวตรงสวย ริมฝีปากเรียวเล็กสีชมพูนม


          แน่นอนว่าผมค่อนข้างที่จะชอบเธอมาก...


     นิสัยดี มักจะร่าเริงและยิ้มอยู่เสมอเป็นมิตรกับทุกคน นั่นราวกับว่าเธอเป็นดั่งนางฟ้าของคณะเราเลย ในตอนแรกผมก็คิดวางแผนจะจีบเธออยู่เหมือนกัน 


     เพราะตั้งแต่ผมเปลี่ยนแปลงตัวเองก็เริ่มที่จะมั่นใจมากขึ้นและหวังจะมีแฟนเป็นคนแรกเป็นดาวคณะแพทย์นี่ละ



          แต่ความฝันนั่นของผมก็ล่มลง...


          เพราะยัยนั่นที่หอบลูกมาให้ผมในวันนั้น...


          ในตอนแรกผมคิดว่าเธออาจจะไปท้องกับคนอื่นก็ได้ ด้วยนิสัยนั้นของเธอ...



     แต่ไม่อยากเชื่อเลยหลังจากตรวจดีเอ็นเอ นั่นเป็นลูกของผมจริง!แถมเลือดของเธอที่ออกในตอนนั้นก็บ่งบอกว่าผมได้ครั้งแรกของเธอไป!


     ตั้งแต่ตอนนั้นผมก็เลิกลิ้มที่จะจีบดาวคณะของผม เพราะคงไม่มีใครชอบผู้ชายที่มีลูกก่อนวัยอันควรหรอก แต่ผมก็จะบอกทุกคนว่าแม่เด็กคนนี้ได้ทิ้งผมไปแล้ว!



          เผื่อผมจะยังพอมีโอกาสที่จะหาแม่คนใหม่มาให้ขวัญข้าวก็ได้...






          "............"


          "เป็นอะไรไปเหรอเดียร์?"


     หญิงสาวที่นั่งข้างๆเธอกล่าวถามขึ้น เมื่อเธอเหม่อมองไปยังทิศทางหนึ่ง หญิงสาวเมื่อได้ยินเพื่อนสาวของเธอเรียกก็รีบหันกลับมาโดยไม่ให้เพื่อนของเธอรู้ว่าตะกี้เธอกำลังมองไปทางไหน



          "ไม่มีอะไรหรอกริณ"


     เธอยิ้มด้วยท่าทางน่ารักออกมา ก่อนจะก้มหน้าลงโดยไม่ให้เพื่อนสาวสังเกตุเห็นด้วยสีหน้าที่เหมือนกับคนที่เพิ่งอกหักมายังไงอย่างงั้น...




          'เขามีลูกแล้ว...จริงๆเหรอ'












ปล..ขอโทษที่มาช้าค่ะT^T
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น