พยานรัก

ตอนที่ 13 : EP 11 : หมดกันภาพพจน์ของผม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 694
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    29 ก.ค. 61





Ji's part



"พี่มันทุเรศอย่ามายุ่งกับฉันอีกนะคะ"


คำพูดของหญิงสาวที่ผมหลงใหลก้องอยู่ในหัวของผม หมดสิ้นกันแล้ว คราวที่ผมจะอธิบายความจริงให้กับเธอฟังเธอก็ไม่ฟังผมอีกแล้ว


เธอดันเชื่อยัยบ้านั่นสนิทใจแทนที่จะเป็นผม เธอเดินหนีอย่างไม่สนใจและเดินจากไปทิ้งให้ผมที่อุ้มขวัญข้าวอยู่มองตามหลังอย่างอ่อนแรง


"เธอ..."


ผมหันกลับไปมองยัยแม่มดตัวดีนั่นพร้อมกัดฟัน ตอนนี้ผมโมโหสุดๆจนลืมไปเลยว่าเคยกลัวผู้หญิงตรงหน้านี้ ความกลัวในใจของผมเปลี่ยนเป็นความเกลียดชัง แค่ตอนนั้นเธอทำลายชีวิตของผมมันยังไม่พอรึไง!


"โอ้ะ โอ อย่าเชียวนาขวัญข้าวกำลังดูอยู่นะนายจะทำเป็นตัวอย่างไม่ดีให้ลูกเอานา~"


"ชิ..."


เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์พร้อมพร้อมใบหน้าที่กำลังปั้นเสแสร้งใบหน้าว่ากลัวเขาอย่างสุดๆและกระโดดถอยหลังไปก้าวนึงเมื่อเห็นผมจะเอาเรื่อง ยัยวิปริตนี่ได้ทีละเอาใหญ่เชียว ผมสาบานเลยว่าถ้าไม่ติดว่าอุ้มขวัญข้าวอยู่จะลากยัยนี่ลงไปข่มขืนในพุ่มไม้หลังสวนเสียเลย


"คิดมากไปได้แค่ผู้หญิงคนนึง นายต้องเข้าใจนะถ้าฉันไม่ทำแบบนี้มีหวังเรื่องที่ฉันมีลูกถูกเปิดเผยแน่ๆ" เธอกล่าวออกมาพร้อมกอดอกมองด้วยสายตาอย่างมีชัยที่ตนเองสามารถแก้สถานการณ์ตรงหน้าได้


"เฮอะ แล้วฉันก็ถูกตราหน้าว่าเป็นคนข่มขืนเธองั้นสิ?" ผมกล่าวถามประชดด้วยน้ำเสียงเย็นชา


"ก็นั่นเป็นความจริงไม่ใช่รึไง?ก็นายเมาแล้วข่มขืนฉันจริงๆ"


เธอขมวดคิ้วพร้อมปั้นหน้าไม่พอใจมาทางผม เธอคงกำลังคิดว่าผมกำลังปฏิเสธเรื่องนั้น ถึงจะอยากบอกเต็มปากว่าผมเมาและไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นตอนนั้นจริงๆ


แต่ดีเอ็นเอก็เป็นสิ่งพิสูจน์ไปแล้ว แถมถ้าเทียบกันสำหรับเรื่องนี้ไม่นับเรื่องที่เขาถูกรังแกเธอก็เป็นคนที่เสียหายกว่าอย่างชัดเจนถ้าคนอื่นได้รับรู้ แต่ไม่ว่ายังไงเรื่องเลวร้ายที่เธอทำกับผมผมก็จะไม่มีวันลืมแน่นอน


จริงสิมันมีวิธีการแก้แค้นที่สะใจกว่าตอนยัยนี่หาแฟนได้และเราแฉเรื่องทั้งหมดว่าเธอมีลูกกับใคร...


นั่นก็คือ...ผมจะทำให้ยัยนี่หลงรักผมจนโงหัวไม่ขึ้น!แล้วก็ทิ้งยัยนี่พร้อมแฉเรื่องราวทั้งหมดให้ทั้งมหาลัยรู้ไปเลยว่าที่ผ่านมายัยนี่มันทำอะไรกับผมบ้าง


ทั้งแฟนคลับยัยนี่และทั้งพ่อและแม่ของยัยนี่ต้องรู้เรื่องที่ยัยผู้หญิงสารเลวนี้เคยทำมาก่อน!ผมจะลากเธอให้หมดอนาคตไปพร้อมกับผมนี่แหละคอยดู!


"นั่นสินะ...เป็นความผิดของฉันทั้งหมดเองขอโทษทีนะ เธอไม่ต้องห่วงหรอกฉันจะรับผิดชอบอนาคตของเธอเองรวมถึงเรื่องลูก"


"!!!"


ผมกล่าวกับเธออย่างอ่อนโยนด้วยใบหน้ารู้สึกผิดพร้อมกับรอยยิ้มกระชากใจสาวที่ผมไปเรียนและฝึกมาแล้วช่วงที่ผมฟิตร่างกายนี่ และดูเหมือนเธอเองก็จะตกใจไม่น้อยกับน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปของผม เธอเริ่มที่จะหน้าแดงเล็กน้อยเมื่อเห็นผมนำมือมาลูบหัวของเธอ


เพียะ!


ก่อนเธอจะตั้งสติได้และนำมือตบมือของผมออก


"หัวไปกระแทกอะไรมาฮะ!ไอ้หมูอยู่ๆก็เปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้ แต่อย่าคิดว่าฉันจะให้อภัยกับสิ่งที่นายทำนะ!และก็กฎของพวกเรายังเหมือนเดิมอย่ามาพูดคุยกับฉันที่มหาลัยอีกจำเอาไว้!"


เธอกล่าวอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยงพร้อมชี้หน้ามาที่ผม แต่ใบหน้ายังคงแดงเหมือนเดิมนั่นทำให้ผมลอบยิ้มในใจ เพราะดูเหมือนใบหน้าหล่อๆของผมนี่จะสามารถทำให้เธออดใจเต้นไม่ได้เหมือนกัน


"แอ๊ะ!...แงๆ!!"


แต่ดูเหมือนเสียงที่ดังไปของเธอจะทำให้ลูกน้อยของพวกเราตกใจ จนร้องไห้กระจองงอแงออกมาเสียแล้ว และเสียงของเธอมันดังจนอาจจะเป็นจุดสนใจได้ ผมจึงตัดสินใจ


หมับ!


"จะทำอะไรน่ะ!"


"ออกจากตรงนี้ไง!"


ร่างบางโวยวายขึ้นเมื่อผมนำมืออีกข้างที่ไม่ได้อุ้มขวัญข้างจับมือของเธอและลากให้เธอวิ่งตามมา และหลังจากที่พวกเราไปซักพักพวกของวายุก็ลงมาพอดี


"อ่าว?เหมือนจะได้ยินเสียงขวัญข้าวตรงนี้นี่หว่า?ไปไหนกันซะละ?" วายุและเพื่อนๆเกาหัวแกรกๆอย่างสงสัย




บรืน...


"แงๆ!"


"โว๊ย!ยัยเด็กบ้านี่ร้องจัง!แล้วนี่นายจะพาฉันไปไหนเนี่ย?!นี่ไม่ใช่ทางกลับคอนโดฉันนะ"


รถเบนซ์สีขาวขับตรงออกจากมหาลัย โดยมีเสียงของขวัญข้าวดังในรถเสียงดังตลอด พร้อมกับเสียงบ่นโวยวายของร่างบาง จุดนี้ทำให้ผมคิดว่าแม่ลูกช่างหนวกหูเหมือนกันเสียจริง


"ลูกหิวรึเปล่า?เธอก็ให้นมลูกไปสิ"


"ฉันไม่ให้ต่อหน้านายแน่!"


เธอโวยวายสวนกลับใบหน้าแดงก่ำ สงสัยที่ไม่ทำเพราะกลัวผมเห็นเธอเปลือยหน้าอกนี่เอง


"จะอายอะไรครับเราผัวเมียกันนะ" ผมกล่าวอย่างสบายใจด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แต่สำหรับเธอคงเห็นเป้นใบหน้ากวนตีนสินะ


"ใครเมียนายยะ!ไอ้หมูโสโครก!แล้วสรุปจะพาฉันไปไหนเนี่ย!" ร่างบางโวยวายขึ้นอีกครั้ง พอๆกับเด็กน้อยที่เธออุ้มกอดอยู่





"พาไปซื้อของใหม่ๆที่ห้างสำหรับลูกน่ะสิ"









ปล.คอมเม้น รีวิวและแชร์เป็นกำลังใจในการแต่งตอนต่อไป





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น