The Guardian of Maou เกิดใหม่เพื่อพิทักษ์จอมมาร

ตอนที่ 8 : ข้อที่ ๗ : ผู้พิทักษ์กับสำนักงานกิล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,891
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 156 ครั้ง
    13 ต.ค. 60






จักรวรรดิ์โรฮันเนสล่า
ณ เมืองวีน่อม




ตึก  ตึก!



"แฮ่กๆ...ท่าน! ท่านเซเบอร์"


เสียงของหญิงวัยกลางคนคนนึงดังขึ้น ทำให้หญิงสาวหน้าสวยในชุดอัศวินเจ้าของเรือนผมสีบลอด์ทองนัยต์ตากลมโตคู่หวานสีฟ้าที่กำลังพูดคุยกับกลุ่มอัศวินของเธอเรื่องการจัดการต่างๆอยู่นั้นต้องหันมาตามเสียงนั้น



"อ้าว ใจเย็นๆค่ะคุณบอนเนต มีเรื่องอะไรงั้นเหรอคะ?ถึงได้วิ่งหน้าตื่นมาหาฉัน?"


อัศวินสาวพักเรื่องกับกลุ่มอัศวินลูกน้องของเธอ ก่อนจะหันไปคุยกับหญิงวัยกลางคนคนนี้ที่เป็นเจ้าของร้านเสื้อผ้าในตลาดที่เธอมักไปซื้อบ่อยๆ



"เกิดเรื่องแล้วค่ะ!มีพวกนักผจญภัยไปทำร้ายคุณคาร์ลน่ะค่ะ ท่านเซเบอร์รีบไปช่วยเถอะค่ะ!"


"ว่าไงนะคะ!...เข้าใจแล้วค่ะ!พวกเธอก็ตามมาด้วยนะ!"


"ครับ!!"


หญิงสาวอัศวินหันไปบอกลูกน้องอัศวินทั้ง 5 คนของเธอ ก่อนที่เธอจะวิ่งตรงไปยังร้านอาหารของคาร์ลทันที...




ฉัวะ!!


ฉูดด!!


และทันทีที่เธอมาถึง สิ่งที่เธอเห็นตรงหน้านั้นก็คือชายหน้าหล่อคนนึงที่กำจัดพวกที่มาทำร้ายคาร์ลอย่างราบคาบ ภาพตอนนี้ที่เธอเห็นคือเขานำดาบฟันชายร่างใหญ่ตัวหัวโจกจนมันล้มจมกองเลือดของมัน


ก่อนที่ชายคนนั้นจะไปรักษาคาร์ล...



"ถ้านายสนใจจะเข้าปาร์ตี้กับพวกเราก็ติดต่อตามที่อยู่ที่พวกเราให้ไปนะ ไปละ"


ชายหนุ่มหัวน้ำตาลหน้าตาค่อนข้างดีกล่าวขึ้นกับชายหน้าหล่อผมดำคนนั้นที่ช่วยพวกคาร์ลไว้ ก่อนที่กลุ่มปาร์ตี้ของพวกเขาจะเดินสวนกับกลุ่มอัศวินของเดียรินี่ไป


"........"


เซเบอร์ก็มองคนพวกนี้เล็กน้อยก่อนจะส่ายหัวให้กับลูกน้องของเธอ ที่ทำท่าจะจับกุมตัวพวกนั้นเอาไว้ พวกนั้นจากที่เธอประเมินดูจากสัญลักษณ์เป็นนักผจญภัยถึงแรงค์  B 


ลูกน้องของเธอคงสู้ไม่ได้ เธอจึงไม่เสี่ยงอยากมีเรื่องเพราะพวกนั้นเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ถ้าทำผิดขึ้นมาแล้วสมควรโดนับกุม เธอก็จะทำหน้าที่นั้นเองเพราะเธอมีระดับมากพอที่จะจัดการพวกแรงค์ B ได้อย่างไม่ยากเย็น


แต่ตอนนี้เธอสนใจชายหนุ่มตรงหน้านี่มากกว่า...



"ขอบคุณคุณมากนะคะ!ถ้าไม่ได้คุณพ่อของฉันคง...ฮึกๆ"


เสียงคร่ำครวญของเชลลีนดังขึ้น เธอก้มโค้งให้กับชายหนุ่มคนนั้นที่ช่วยเหลือเธอกับพ่อเอาไว้ แต่ดูเหมือนชายหนุ่มคนนั้นจะไม่ต้องการจึงได้จับเธอลุกขึ้นมาอย่างเกร็งๆแบบนั้น


"ฉันต้องขอบคุณนายมากเลยนะที่ช่วยพวกเขาเอาไว้"


"........."


เซเบอร์ตัดสินใจเข้าไปหาพวกเขาทันที พร้อมกล่าวสิ่งที่ควรจะทำก่อน เพราะถ้าไม่มีเขาจากปากของบอนเนต เชลลีนลูกสาวของคาร์ลคงโดนพวกนักผจญภัยพวกนี้จับไปแล้ว


"พวกนายเอาพวกนี้ไปขังที่คุกซะ"


"ครับ!" 


เซเบอร์สั่งการลูกน้องของเธอ ก่อนพวกเขาจะรับคำสั่งอุ้มร่างของพวกมอร์ตันและลูกน้องไป ส่วนมอร์ตันนำแยกไปรักษาก่อนและพอพวกลูกน้องของเธอไปแล้วเธอจึงหันมาคุยกับชายหนุ่มตรงหน้า 


เชลลีนพอเห็นสายตาของเซเบอร์ที่มองมาก็เลยรู้ว่าเธออยากอยู่เพียงลำพังกับชายคนนี้ เชลลีนจึงพยุงร่างของพ่อของเธอไปนอนพักที่ห้อง


'อัศวินงั้นเหรอ?...ดูจากชุดน่าจะระดับหัวหน้าแน่ๆเลย...แถมน่ารักซะด้วย'


เดย์มองเซเบอร์อย่างพิจารณาเธอ พร้อมมองใบหน้าของเธอที่สวยสดงดงามพอสมควร เซเบอร์ที่เห็นเขามองเธอซะทั่วแบบนั้นก็ขมวดคิ้ว ก่อนเธอจะส่ายหน้าเลิกสนใจและรีบพูดเข้าเรื่องของเธอ


"นายเป็นนักเดินทางงั้นเหรอ?เพราะฉันไม่เคยเห็นคนแบบนายมาก่อน...กระบวนท่าดาบพวกนั้นด้วย"


เซเบอร์ถามขึ้นพร้อมลอบมองดาบคาตานะที่ถือเป็นดาบระดับสูงที่เขาเหน็บข้างกาย



"จะว่าอย่างงั้นก็ได้นะ เพราะฉันก็ไม่ใช่คนที่นี่จริงๆนั่นแหละ" เดย์กล่าวตอบข้อสงสัยของเธอ


"และนายมาที่นี่ด้วยด้วยประสงค์อะไร...ฝีมือที่เก่งกาจแบบนายมันไม่ได้หาเจอกันง่ายๆด้วยสิ....

...หรือว่านายจะเป็นสายลับของจักรวรรดิ์อื่นกัน"



ชิ้ง! 


อัศวินสาวกล่าวก่อนจะชี้ดาบมาที่เขา...


"....."


เดย์เห็นแบบนี้ก็อมยิ้มขำเล็กน้อยเพราะมันหนักหนากว่านั้นอีก เพราะเขาเป็นสายให้จอมมารเลยต่างหากละ แต่แน่นอนว่าเขาจะไม่ตอบแบบนั้น


เซเบอร์เห็นเดย์ยิ้มขำก็ขมวดคิ้วหรี่ตามองอย่างไม่พอใจที่เขาดูท่าจะเสียมารยาทกับการสนทนาเหลือเกิน โดยไม่รู้เลยว่าการที่เธอกล่าวหาเขาว่าเป็นสายลับนั้นมันช่างน่าเสียมารยาทซะยิ่งกว่าอีก




"ฉันมาที่นี่เพื่อจะมาสมัครเป็นทหารให้จักรวรรดิ์ของเธอนั่นแหละ"








ตึก ตึก


"อ้าว คุณเซเบอร์ไปไหนแล้วเหรอคะ?"


เชลลีนถามขึ้นเมื่อพอลงบันไดมา ก็เห็นว่ามีเดย์ยืนอยู่คนเดียว...



"อ๋อ ไปแล้วน่ะ"


เดย์หันมาตอบพนักงานเสิร์ฟสาว พลางนึกถึงเซเบอร์อัศวินสาวที่พอได้ยินคำตอบของเขาก็ยิ้มขำใส่เขาด้วยสาเหตุอะไรก็ไม่รู้ คำตอบของเขามันน่าขำตรงไหนกัน?ก่อนไปเธอก็บอกเขาอีกด้วยว่า...


'ฉันจะรอเห็นนายที่เมืองหลวงละกัน'


เธอว่าดังนั้นก็เดินออกไปเลย...



"อ่อ...งั้นเหรอคะ เออคุณ..."


เชลลีนพยักหน้าเข้าใจ ก่อนเหมือนต้องการจะพูดอะไรกับเขาแต่เธอก็พูดทิ้งค้างเอาไว้ เดย์ก็เข้าใจว่าเธออยากรู้ชื่อของเขา จะใช้ชื่อเดย์คงไม่ได้ถ้าเขาต้องการจะมาทำภารกิจลอบค้นหาข้อมูลของศัตรู เดย์เลยใช้ชื่อที่ทีอาตั้งให้


"ฉันชื่อ 'สเวน' น่ะ"


เดย์ตอบเชลลีนด้วยรอยยิ้มที่สามารถทำให้ผู้หญิงทั่วไปใจละลายได้เลยทีเดียว เชลลีนก็ไม่เป็นข้อยกเว้น เธอหน้าแดงก่ำก่อนจะรีบตั้งสติก้มหัวแนะนำตัวเธอบ้างด้วยอาการเกร็งๆ



"ฉะ...ฉันเชลลีนค่ะ เป็นลูกสาวของเจ้าของร้านอาหารแห่งนี้"


"ส่วนผม'คาร์ล'ครับ เป็นเจ้าของที่นี่ต้องขอบคุณท่านสเวนมากเลยนะครับ ที่ช่วยผมและลูกสาวเอาไว้ ถ้าลูกสาวของผมโดนเอาตัวไปผมคง..."


"พ่อ!"


เชลลีนหันไปมองที่บันได พร้อมเรียกชื่อเขาอย่างตกใจเพราะเขาควรพักผ่อนให้มากๆ คาร์ลก็โบกมือบ่ายเบี่ยงเพราะเขาต้องตอบแทนบุญคุณครั้งใหญ่กับชายหนุ่มผู้มีพระคุณตรงหน้าเสียก่อน


"ดีแล้วครับที่ทั้งคู่ไม่ได้เป็นอะไร" สเวนกล่าวอย่างสุภาพ


"งั้นขอให้พวกเราได้ตอบแทนอะไรกับท่านสเวนด้วยเถอะครับ ไม่งั้นผมคงตายนอนไม่หลับ" 


คาร์ลกล่าวด้วยน้ำเสียงขอร้อง สเวนเห็นแบบนั้นก็หัวเราะแห้งๆถ้าเขาปฏิเสธมันคงจะดูไม่ดีสินะ




"งั้นเลี้ยงข้าวผมหน่อยละกันครับ ผมยังไม่ทานอะไรแต่เช้าเลยด้วยสิและก็พอจะแนะนำที่พักถูกๆแถวนี้ได้ไหมครับ" 








ตึก  ตึก


เดย์หลังจากเสร็จธุระกับพวกเชลลีนและคาร์ล เขาก็เดินมาตามทางที่คาร์ลแนะนำ ที่พักที่ถูกที่สุดก็คือที่พักของสำนักงานกิล ถ้าเป็นนักผจญภัยก็จะสามารถเข้าพักที่นั่นได้


เดย์ก็คิดว่าดีเหมือนกันเขาจะได้ถือโอกาสสมัครนักผจญไปด้วยเลย ก่อนจะไปเมืองหลวงเพื่อไปสมัครเป็นทหารอีกทีนึง...



"ที่นี่สินะ"


เดย์เงยหน้าขึ้นมองอาคารขนาดใหญ่สีน้ำตาลที่มีรูปดาบไว้กับคฑาและธนูเป็นป้ายสัญลักษณ์อยู่ทางเข้าของสำนักงานกิล เดย์มองแค่นั้นจึงตัดสินใจเดินเข้าไป



กริ๊ง


"......."


ทันทีที่เดย์เดินเปิดประตูเข้าไป ทุกสายตาของพวกนักผจญภัยที่อยู่บรเิวณนั้นซึ่งก็มีจำนวนมากเหลือเกิน ส่วนมากเป็นชายฉกรรจ์ส่วนพวกผู้หญิงก็มองมาที่เขาอย่างสนใจ


เดย์มองรอบๆทางชั้นล่างของสำนักงานกิลนี่มันเหมือนบาร์ขนาดใหญ๋เลยนะเนี่ย ถ้าไม่มีติดบอร์ดข่าวสารตรงเคาน์เตอร์ละก็เขาก็คงคิดว่าเป็นร้านบาร์กลางคืนนั่นแหละ


เดย์เลิกสนใจก่อนจะเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์ที่มีพนักงานต้อนรับเป็นสาวผมม่วงหน้าสวย ซึ่งเธอสวยกว่าเชลลีนเสียอีกแต่อาจด้อยกว่าอัศวินสาวคนนั้น...แล้วเขาจะมาพิจารณาหน้าตาของพวกเธอทำไมกันเนี่ย?!



"สวัสดีค่ะมีอะไรให้ทาเดียรับใช้คะ"


พนักงานสาวยิ้มหวานพร้อมกล่าวแนะนำตัวกับชายหนุ่มหน้าหล่อตรงหน้า เธอมองพิจารณาเดย์ก็เห็นว่าเขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวและกางเกงขายาวสีน้ำตาลพกดาบคาตานะที่เป็นดาบระดับสูงมาก


เพราะดาบคาตานะนั้นมันมีถึงระดับ A - SSS เลยทีเดียว...




ซุบ ซิบ


'เฮ้ย ไอ้ยาจกนั่นมันพกดาบโคตรดีเลยว่ะ'


พวกนักผจญภัยคนอื่นต่างกระวิบกระซาบกับกลุ่มปาร์ตี้และกิลของตนเอง ทาเดียพนักงานต้อนรับเห็นท่าทางของคนอื่นๆ เธอจึงกวักมือให้เดย์มาใกล้ๆเธอ เดย์งุนงงเล็กน้อยแต่ก็ยอมทำตามเงี่ยหูไปใกล้ๆเธอ



"คุณต้องระวังหน่อยนะคะ เพราะดาบที่คุณถือมานั้นมันระดับสูงมากอาจมีพวกไม่หวังดีขโมยไปจากคุณนะคะ"


ทาเดียกระซิบกล่าวเตือนชายหนุ่ม เดย์ได้ยินดังนั้นก็มองไปทางพวกนักผจญภัยที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากัน พวกมันเหลือบมองมาที่เขาตลอดด้วยสายตาที่ดูไม่ค่อยประสงค์ดีเสียเท่าไรจริงๆด้วย 


"ขอบคุณที่เตือนแต่ฉันไม่เป็นอะไรหรอกอย่าห่วงเลย เข้าเรื่องดีกว่า...ฉันต้องการมาสัครเป็นนักผจญภัยเพื่อที่จะได้พักที่นี่น่ะ"


"........."


ทาเดียฟังดังนั้นก็อึ้งเล็กน้อย นอกจากเขาจะไม่สนใจคนพวกนั้นแล้ว สาเหตุที่เขาต้องการมาเป็นนักผจญภัยไม่ใช่ชื่อเสียงไม่ใช่เงินทอง แต่เพื่อต้องการที่พักราคาถูกงั้นเรอะ!


"โอเคค่ะ งั้นนำมือแตะลูกแก้วนี่เลยค่ะ พร้อมกับกล่าวประวัติของคุณออกมา ส่วนในเรื่องของสายอาชีพลูกแก้วนี้จะประเมินความแข็งแกร่งให้คุณและหาอาชีพที่เหมาะสมให้เองค่ะ"


(โลกนี้สามารถมีได้ถึง 2 อาชีพคือ 1.อาชีพที่ทำงานให้กับจักรวรรดิ์ 2.อาชีพที่ทำให้กับสำนักงานกิล)


"อืม"

เดย์ว่าดังนั้นก็นำมือแตะไปที่มันทันที...


วิ๊งๆ


"สเวน อายุ 18 ปี"


วิ๊งๆ


ติ๊ง!


[อาชีพที่เหมาะสมกับคุณ : ผู้กะ...นักดาบ]



'หืม?...รู้สึกลูกแก้วนี่จะพูดอะไรบางอย่างก่อนจะกลายเป็นนักดาบแฮะ'


เดย์คิดในใจ เขาว่าตะกี้เขาไม่น่าจะหูฝาดนา...



'ข้าแก้ไขให้เองละ เจ้านี่นะพลังของเจ้ามันมีมากก็น่าจะรู้ว่าอาชีพที่เจ้าได้รับต้องเป็นจุดเด่นอย่างแน่นอน ข้าไม่เคยบอกให้เจ้าไปเป็นนักผจญภัยเลยนะ ทำอะไรก็คิดด้วยข้าไม่ว่างต้องมาคอยช่วยเจ้าตลอดหรอกนะ' 


'ทีอา!'


เดย์มองอย่างตกใจเมื่อเห็นร่างโปร่งแสงของจอมมารสาวโผล่อยู่ข้างๆตัวพร้อมกับเวลาสภาพที่ถูกหยุดลงเพราะพวกนักผจญภัยต่างหยุดนิ่งกันหมด รวมถึงทาเดียพนักงานต้อนรับสาวด้วย 


ทีอาหน้านิ่งกล่าวอย่างเสียอารมณ์กับเขา นี่แสดงว่าเธอคอยดูเขาอยู่ตลอดสินะเนี่ย


'แหม แอบดูฉันตลอดเลยนะ เหงารึไงพอฉันไม่ได้อยู่ที่ปราสาทของเธอ...'


ครืนน


เดย์ทำท่าจะกล่าวแซวจอมมารสาว แต่เธอก็ตีหน้านิ่งพร้อมแผ่พลังจิตสังหารกดดันเขาจนทำให้เดย์รู้สึกหายใจไม่ออก


'อึ้ก...ฉะ...ฉันขอโทษจะไม่แหย่เธอแล้ว'


เดย์นำมือจับคอหน้าเริ่มม่วงออกมาเมื่อหายใจเริ่มไม่ค่อยออก ทีอาเล่นงานเขาจนพอใจก็ยิ้มขึ้นมา ก่อนจะโบกมือแล้วหายไปพร้อมกับเวลาที่ดำเนินต่อ



"คุณสเวนเป็นนักดาบสินะคะ แล้วนี่ค่ะตราสัญลักษณ์นักผจญภัยระดับ F"


ทาเดียที่กลับเป็นเหมือนเดิมก็ดูรายละเอียดของเดย์ ก่อนจะยื่นตราสัญลักษณ์ให้เดย์ที่กำลังเหม่มองจุดที่ทีอาหายไป เดย์ละทึ่งในพลังของทีอาจริงๆเธอถึงขนาดสามารถหยุดเวลาได้เลยงั้นเหรอเนี่ย?


เห็นทีเขาจะมัวนอนพักอยู่ไม่ได้ละ พอจองห้องเสร็จก็ออกไปล่ามอนเตอร์เก็บระดับดีกว่า ขอให้พลังเพิ่มขึ้นซักนิดก็ยังดี เพราะเขาต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อให้ยัยทีอายอมสยบเขาให้ได้


'หึ หึ' 


เดย์หัวเราะในใจ แน่นอนว่าทีอาก้มองอยู่จากปราสาท เธอพอเห็นความทะเยอทะยานของเดย์ก็ยิ้มส่ายหน้าอย่างหน่ายใจเล็กน้อย แต่เธอก็เชื่อว่าเขาสามารถทำได้อย่างแน่นอน...


"ขอบคุณ"


เดย์รับสัญลักษณ์นักผจญภัยนั่นมา...


ก่อนจะมองไปที่บอร์ดข่าวสาร...



[ภารกิจกำจัดสไลม์ 20 ตัวระดับ F (ไม่จำกัด)(1 คนขึ้นไป)]

[ภารกิจส่งของให้ขุนนางเมืองหลวง ระดับ B (ชิ้นเดียว)(ไม่จำกัดคน)]

[ภารกิจกำจัดรังก็อบลิน ระดับ C (ไม่จำกัด)(แนะนำปาร์ตี้ 5  - 10 คน)]

[ภารกิจกำจัด ลาเมีย ระดับ A(ไม่จำกัด)(แนะนำปาร์ตี้มากกว่า 10) ]

[ภารกิจเก็บแร่คริสตัลสีฟ้าในถ้ำโคบอลด์ ระดับ B (ไม่จำกัด)(แนะนำปาร์ตี้ 5 คน)]

[ภารกิจทำลายรังออร์ค ระดับ B (ไม่จำกัด)(แนะนำปาร์ตี้ 10 คน)]




'หยิบมาหมดเลยละกันยกเว้นส่งของนั่น'


เดย์ว่าแล้วก็หยิบพวกมันมาทั้งหมด ก่อนจะเดินออกจากสำนักกิลไปพร้อมมุ่งตรงไปยังสถานที่ที่ภารกิจระบุเป้าหมายของพวกมัน รู้สึกที่ใกล้ที่สุดจะเป็นรังของพวกก็อบลิน


และแน่นอนว่าก่อนถึงที่นั่นก็ต้องสั่งสอนพวกที่ตามมาจ้องจะเอาดาบเขาเสียหน่อย...








ฟู่วว


เดย์เป่าปากขึ้นมาหลังจากที่จัดการพวกนักผจญภัยที่จ้องจะเอาดาบเขาเสร็จ



"แก...เป็นใคร..!!"


"ไม่จำเป็นต้องบอกนี่"


ผัวะ!!


เดย์กล่าวแค่นั้นก่อนเตะเสยหน้ามันไปทีนึงเพื่อให้มันสลบ เขามองดูพวกมันที่นอนสลบกองกับพื้นร่วมสิบคน ก่อนเขาจะเดินจิ๊กเงินของพวกมันมาเข้าไปในแหวนมิติเก็บของของเขา ส่วนอาวุธของพวกมันเขาก็เก็บมาด้วยเพราะน่าจะเอาไปขายได้อยู่


รู้สึกว่าพวกมนุษย์(เขาก็เป็น)จะอ่อนแอมากเลย เขาเพียงแค่ใช้ด้ามดาบกระแทกอัดตบพวกมันเท่านั้นก็สลบเสียแล้ว เขาว่าพวกมันนี่ถ้าเจอกับยมทูตที่เขาเคยสู้ด้วยคงแพ้ยมทูตราบคาบโดนมันฆ่าจนหมดแน่นอนคนพวกนี้


ฉึบ


"เอาละไปทำภารกิจของเราต่อดีกว่า เดี๋ยวจะได้รีบกลับไปนอนเดินทางไปเมืองหลวงพรุ่งนี้"


เดย์เก็บดาคาตานะเข้าฝักและเหน็บข้างกายเหมือนเดิม ก่อนจะหยิบแผนที่ที่ทาเดียให้มาเปิดออกดู พบว่ารังของก็อบลินห่างไกลจากเมืองนี้พอสมควร มันเข้าไปในป่าลึก


ฉัวะๆ!!


ติ๊ง!


-(ได้รับทักษะเมือกกรดสไลม์ระดับ E) 
คุณสมบัติ : สามารถใช้กรดละลายใยวัสดุบางๆได้



'ทักษะนี่ถ้าเหมือนในการ์ตูนก็มีไว้ใช้ละลายเสื้อผ้าสาวๆสินะ...'


เดย์หลังจากเจอพวกสไลม์ก็ทำการใช้คาตานะฟันฆ่าพวกมันอย่างรวดเร็วจนครบตามภารกิจ เดย์ได้รู้ว่าการห่าสไลม์ได้นั้นต้องฟันแกนกลางในตัวของมันที่เป้นเหมือนหิน 


ถ้าฟันโดนแค่เจลที่เหมือนเยลลี่ของมันขาดมันก้จะกลับมาเชื่อมกันใหม่ได้ตลอด 


ความสามารถของมันเนี่ย...เดย์ลองนึกไปถึงตอนที่ใช้กับทีอา...


'เหอๆ'


หน้าเขาก็เคลิ้มขึ้นทันที...


เฮือก!!


ควับๆ


ก่อนจะสะดุ้งเมื่อคิดอะไรได้มองซ้ายมองขวา เพราะเวลาแบบนี้ทีไรยัยทีอาต้องโผล่ออกมาอัดเขาอย่างแน่นอน...


'เฮ้อ...รู้สึกยัยนั่นจะไม่ได้จับตาดูเราตลอดสินะรอดตัวไปที'


เดย์ถอนหายใจออกมา รู้สึกเขาจะพะว้าพะวงต่อตัวตนของทีอาจนกลายเป็นโรคซะแล้วมั้งเนี่ย เดย์คิดแค่นั้นก่อนจะตัดสินใจเดินทางต่อ จนกระทั่ง...



เขามาถึงรังของพวกก็อบลิน...



แซ่กๆ!


อ๊าๆ!!


เดย์ในที่สุดก็พบรังของพวกก็อบลิน มอนเตอร์ตัวเล็กพอๆกับคนแคระตัวสีเขียวหน้าตาหน้าเกลียดจมูกยาวแหลมดวงตาสีเหลืองและมีหูคล้ายเผ่าพันธ์ุเอลฟ์


พวกมันมีด้วยกันประมาณหลายสิบตัวเลยทีเดียว แถมน่าจะยังมีในถ้ำนั่นอีกเยอะ...


อ๊าๆ!


'ช่างน่าสงสารเธอคนนั้นเสียจริง ท่าทางจะดูพวกมันกระทำมานานแล้วเสียด้วย'


เดย์มองอย่างสงสารไปทางหญิงสาวชาวบ้านหน้าตาจัดว่าดีคนนึงประมาณสามคน ที่กำลังโดนพวกก็อบลินจิ๋วน่าเกลียดนั่นข่มขืนสำหรับพวกมันคงเป็นการผสมพันธ์ุกับเผ่าอื่นเพื่อให้กำเนิดลูกของมันออกมา


"......."


"เอาฉันไปทำอะไรก็ได้แต่พวกแกต้องปล่อยน้องของฉัน!"


"แง้!พี่จ๋า!"


แล้วซักพักก็มีก็อบบลินร่างใหญ่ที่พวกมันเรียกว่าโอเก้หรือยักษ์ เป็นร่างของก็อบลินที่พัฒนามาเป็นขั้นที่ 3 มันลากหญิงสาวผมแดงนักผจญภัยคนนึงออกมา ที่เขารู้ว่าเป็นนักผจญภัยเพราะจากสัญลักษณ์ระดับ Cนั่น


พร้อมกับเด็กสาวตัวเล็กคนนึง...


เดย์เมื่อเห็นแบบนี้เขาก็เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาทันที เขาก็ไม่ใช่สายโลลิรักเด็กอะไรหรอกนะ แต่พอต้องเห็นเด็กไร้เดียงสาแบบนั้นโดนพวกสัตว์ประหลาดอัปลักษณ์แตะต้องตัวก็เหมือนมีอะไรของเขาขาดผึง


พวกมันบังอาจทำให้เด็กน้อยแสนบริสุทธิ์ต้องแปดเปื้อนจึงสมควรตาย!!


ยิ่งเป็นเผ่าพันธ์กับเจ้าโมร่อนนั่นด้วยก็ยิ่งสมควรตายกว่าเดิม!!


ในตอนแรกเขากะจะเช็คจำนวนพวกมันให้หมดเสียหน่อย แต่พวกเธอที่มาใหม่นั้นยังไม่ได้โดนอะไรแบบหญิงสาวสามคนนั้น การจะปล่อยให้พวกเธอโดนกระทำต่อหน้าต่อตาทั้งๆที่เขาสามารถช่วยได้มันก็คงไม่สมควรเท่าไร


ฟ้าวว!!


เดย์ถีบเท้าออกไปด้วยความเร็วสุงพร้อมประเมินพลังของทุกตัวและทุกคนข้างหน้านั่น...


[โอเก้ยักษ์ : เผ่าก็อบลิน]
ระดับ : ขั้น 2 ระดับ 100


[ก็อบลินนักรบ :  เผ่าก็อบลิน]
ระดับ : ระดับ 50


[ก็อบลินธนู : เผ่าก็อบลิน]
ระดับ : 60


[ก็อบลินนักเวทย์ : เผ่าก็อบลิน]
ระดับ : 90


[หญิงสาวชาวบ้าน]
ระดับ : 30


[แอนนา นักผจญภัยระดับ C ]
อาชีพ : นักดาบ
ระดับ : ขั้น 1 ระดับ 40 


[แอนนี่ เด็กสาวชาวบ้าน]
ระดับ : 5



"โฮกก!!"


ยักษ์โอเก้สัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่พุ่งเข้ามาก็ตะโกนสั่งให้พวกกฌอบลินเตรียมตัวป้องกัน แต่การกระทำที่พวกมันบังอาจทำกับเด็กน้อยไร้เสียงสานี้ เดย์จึงไม่ปราณี...


ฟุ่มมม!!


"ทักษะสายลมเริงระบำ..."


"โฮกก!!"


พวกก็อบลินรวมถึโอเก้ต่างตกใจ พวกแอนนาก็เหมือนกัน พวกเขาไม่รู้เลยว่าเดยืมายืนอยู่ด้านหลังตอนไหน เดย์ลุกขึ้นจากท่านั่งยองเหมือนเพิ่งใช้ดาบฟันอะไรบางอย่างไแต่พวกเขาไม่อาจมองทันได้


ก่อนที่พวกเขาจะรู้สึกตัว...


ฉูดดด!!


ร่างของพวกก็อบลินรวมถึงยักษ์โอเก้ทุกตัวก็หัวหลุดออกจากบ่า พร้อมเลือดที่พุ่งกระฉูดออกมา แอนนารีบปิดตาน้องสาวของเธอทันที...


ติ๊ง!


-(ได้รับทักษะสร้างทายาทกับทุกเผ่า ระดับ : A)


"........."

เดย์หรี่ตาลงเมื่อได้ยินเสียงที่ได้รับทักษะในหัวหลังจากฆ่าพวกก็อบลินและโอเก้เสร็จ...



'ทักษะนี้...จะใช้กับที...!!'


เดย์เบิกตาโพลงตัวสั่นเมื่อได้ยินเสียงในหัวบอกถึงชื่อทักษะ พร้อมกับภาพในหัวของเขาที่มีลูกตัวน้อยของเขากับทีอาที่วิ่งพล่านไปทั่วบ้านเล็กๆในป่าที่เงียบสงบ


แต่ฝันของเขาก็ถูกหยุดมโนเพียงเท่านั้น...


ผัวะ!!


ตูมมม!!


"!!"


แอนนาและแอนนี่ตกใจกับภาพที่เห็น พวกเธอไม่รู้ว่าเกิดขึ้นได้ไง ที่อยู่ๆผู้มีพระคุณของเธอที่ยืนเหม่ออยู่นิ่งๆก็ราวกับถูกใครเตะอย่างแรงจนปลิวไปชนต้นไม้ในป่าล้มเป็นแถบๆ


แน่นอนว่าพวกเขาไม่เห็น...


แต่เป็นฝีมือของร่างจิตของทีอานั่นเอง...


ทีอามองร่างของเดยืที่สลบไปด้วยใบหน้าตาย...


ก่อนจะหายกลับออกไป...


เดย์ก่อนสลบก็อดคิดไม่ได้ว่า...


'ยัยนี่ไม่มีงานทำอย่างอื่นนอกจากจับตาดูเราแล้ว...รึไงกัน'









ข้อมูลเดย์

[เดย์ ข้ารับใช้จอมมาร]
[สเวน]
ฉายา : ผู้ปราบวิญญาณ 
อาชีพ : นักดาบ
ระดับ : ขั้น 3 ระดับ 100
เลเวล : 300

พลังธาตุ :
[ธาตุลมระดับ 3 : 5 ดาว]
[ธาตุไฟระดับ 2 : 6 ดาว]
[ธาตุน้ำระดับ 2 : 1 ดาว]
[ธาตุดินระดับ 2 : 0 ดาว]
[ธาตุสายฟ้าระดับ 3 : 4 ดาว]
[ธาตุแสงระดับ 1 : 4 ดาว]
[ธาตุความมืดระดับ 1 : 5 ดาว]

ทักษะ : 
-ควบคุมโลหิต ระดับ S
- กายาภูติผี     ระดับ SS
-เคลื่อนย้ายควัน ระดับ S
-สายลมเริงระบำ ระดับ S
-ทักษะกรดแห่งไสลม์ ระดับ E
-ทักษะสร้างทายาทกับทุกเผ่า ระดับ A

อาวุธ :
- ดาบคาตานะ   (ต่างโลก) ระดับ : SSS
-ปืนไรเฟิล M41 (ต่างโลก) ระดับ : SSS
-ปืนพก DSE      (ต่างโลก) ระดับ : SSS
-เคียวยมทูต                        ระดับ : A

ชุดอุปกรณ์
-ชุดผู้กอง (ต่างโลก) ระดับ : A
-ชุดยมทูต                 ระดับ : A
-หน้ากากยมทูต        ระดับ : A







ปล.คอมเม้นเป็นกำลังใจในการแต่งตอนต่อไปด้วยนะครับบ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 156 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

817 ความคิดเห็น

  1. #791 zx0821271257 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 03:22

    อ๊าาาาาาาาาเฮ่อะๆๆๆ
    #791
    0
  2. #759 YukiKiyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 09:56
    คนได้ฉายา "กระสอบทรายของจอมมาร"
    #759
    0
  3. #696 NobuSana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 17:48
    ผู้กะ....ผู้กล้า ผู้กอง ผู้กำกับ ผู้กลัวเมีย ผู้การ ผู้กลืนกิน ผู้เกิดแก่เจ็บตาย ผู้กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ผู้กะไรฟะ
    #696
    1
    • #696-1 MaisieMaisie(จากตอนที่ 8)
      26 ธันวาคม 2562 / 23:55
      เอิ่ม... ก.ไก่นำหน้ามาเป็นชุดเลยแฮะ
      #696-1
  4. #147 Lostend (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:50
    อนาคตกลัวเมียแน่55555
    #147
    0
  5. #109 Zanzar (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 10:18
    คุณได้รับอาชีพลับ พ่อบ้านใจกล้า ความสามารถ ไม่สามารถตายได้ท่าผู้ทำร้ายไม่ใช้เมีย 5555
    #109
    0
  6. #62 เอกเองครับ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 17:53
    เลเวลไม่ขึ้นเลยหรือเนี่ย หรือที่ปราบมันระดับต่ำเกินไป
    #62
    0
  7. #54 ผู้ลึกลับสีดำ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 19:46
    ผมนี่ใช้สกิลประจำตัวทันที : จินตภาพฉากถูกตบ!! [ON]!!!

    ผมนี่เห็นฉากเด็กสาวกับเดย์และทีอายืนอยู่บนทุ่งหญ้าโล่งเลยครับ
    #54
    0
  8. #53 winlove747900 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 17:44
    สนุกมาก
    #53
    0
  9. #52 โอ บี 1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 17:26
    ผู้....ผู้....ผู้ๆอะไรว่ะ ต้องผู้กลัวเมีย
    #52
    0
  10. #51 ford042 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 17:24
    สลบอีกแล้ว555
    #51
    0
  11. #50 ทิวา ยามราตรี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 16:13
    ผู้กล้า ผู้กอง ผู้กำกับ ผู้การ ผู้.... ผู้อะไรวะ!!!!!
    #50
    0
  12. #49 Zxcvbnm254194 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 16:08
    5555555มีลูกกะทีอาเป็นไงละ-สลบคาตีน
    #49
    0
  13. #48 AnusonKingdom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 16:06
    อาชีพไรหว่าก่อนที่จะเป็นนักดาบ....ผ..ผ..ผู้...ผู้กอง?
    #48
    0
  14. #47 Tanapong Phupueng (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 16:00
    สนุกมากครับ รอตอนต่อไป
    #47
    0
  15. #46 Kasegawa Run (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 15:55
    อาชีพก่อนที่จะเป็นนักดาบนี่อะไรหรอคะ...ไม่รู้เลยจริงๆ...
    #46
    1
    • #46-1 Lostend(จากตอนที่ 8)
      20 ตุลาคม 2560 / 14:51
      ผู้กล้าครับ
      #46-1