The Guardian of Maou เกิดใหม่เพื่อพิทักษ์จอมมาร

ตอนที่ 7 : ข้อที่ ๖ : ผู้พิทักษ์กับภารกิจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    21 ก.พ. 61





กุบ กับๆ



เสียงของรถม้าที่กำลังลากเกวียนสินค้าเข้าสู่ตัวเมือง ตอนนี้รถม้าคันนี้เพิ่งพ้นชายป่าออกมาได้ไม่นานวกเขาอยู่ที่ราบทุ่งโล่งแห่งหนึ่ง



ฟิ้ว


เสียงของลมและทุ่งหญ้าที่พัดไหวไปตามกระแสลม แสงแดดอ่อนๆส่งมาที่เกวียนคันนี้




"พ่อหนุ่มพวกเราส่งเธอแค่เมืองข้างหน้านี้นะ"



เสียงชายชราคนขับเกวียนกับภรรยาของเขาหันหลังไปกล่าวกับชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงขายาวสีกรมท่าที่พกดาบคาตานะเหน็บกายเอาไว้




"ขอบคุณครับคุณปู่"



"แหม เรื่องเล็กน่าถ้าพวกเราไม่ได้เจ้ามาช่วยละก็ พวกเราคงโดนมอนเตอร์พวกนั้นฆ่าตายแล้วละพ่อหนุ่ม"



ชายชรากล่าวเมื่อนึกถึงตอนที่พวกก็อบลินมาดักทำร้าย ทันใดนั้นชายคนีก็โผล่มาจากไหนไม่รูแล้วังหารมันจนหมด




"ไม่เป็นไรหรอกครับ ว่าแต่ถัดจากเมืองนี้ไปก็จะเป็นเมืองหลวงใช่ไหมครับ"
ชายหนุ่มถามขึ้นด้วยวามสุภาพ



"ใช่แล้วละ...พ่อหนุ่มจะไปสมัครเป็นทหารงั้นเหรอ?"



ชายชราจำได้ว่าอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ทางเมืองหลวงจะมีการรับสมัครทหารเกณฑ์เพื่อเข้ากองทัพ เหตุผลเดียวที่หนุ่มๆสาวๆทั้งหลายมาที่นี่ก็มีแต่เรื่องนี้เท่านั้น



เอาความจริงก็เหมือนกับกฎหมายบังคับเสียมากกว่า เพราะทางอาณาจักรได้ออกกฎว่าผู้ที่อายุระหว่าง 16 - 30 ปีต้องมาสมัครเป็นทหาร



เพราะตอนนี้อยู่ในช่วงสงครามทางอาณาจักรเลยต้องการคนมากเป็นพิเศษ ส่วนอาณาจักรได้แบ่งจักรวรรดิ์ของเผ่าพันธ์ุมนุษย์ออกเป็น...



4 จักรวรรดิ์มหาอำนาจ...




1.จักรวรรดิ์คลาวด์ฮาร์ท


2.จักรวรรดิ์โรฮันเนสล่า


3.จักรวรรดิ์ลอมเทียร์


4.จักรวรรดิ์โซลเบนอน






และจักรวรรดิ์ที่ชายหนุ่มเลือกคือจักรวรรดิ์โรฮันเนสล่า...


สาเหตุที่เลือกก็เพราะ...






"เพราะจักรวรรดิ์นั้นได้ทำสนธิสัญญากับผู้กล้าน่ะสิ"



ชายหนุ่มนึกไปถึงตอนที่ทีอาจอมมารสาวมอบหมายภารกิจให้เขา ภารกิจของเขาก็คือตามหา'อาวุธของผู้กล้ารุ่นก่อน'



ก่อนที่ผู้กล้ารุ่นใหม่นั้นจะหาเจอเพราะมันถูกซ่อนเอาไว้หลังจากผู้กล้าคนก่อนแก่ตายไป อาวุธพวกนั้นมันมีพลังอันมหาศาลและความสามารถที่การโจมตีเพียงครั้งเดียวอาจทำให้เมืองใหญ่ทั้งเมืองหายไปได้เลย



ผู้กล้ารุ่นก่อนใช้มันในการสังหารพ่อของทีอา...



หลายปีต่อมาเธอก็ได้ทราบข่าวมาว่าทางจักรวรรดิ์โรฮันเนสล่าได้ทำการอัญเชิญผู้กล้าคนใหม่มาเพื่อหวังให้ผู้กล้าคนนั้นมากำจัดเลือดเนื้อเชื้อขัยของจอมมารรุ่นก่อนอย่างเธอ



ที่จริงทีอาจะฆ่าผู้กล้าคนนี้ในตอนนี้เลยก็ยังได้ เพราะพลังของเขาถึงจะมากแต่ก็ยังแพ้เธออยู่ดีถ้าผู้กล้ามันไม่มีอาวุธของผู้กล้า...



อาวุธพวกนั้นมีทั้งหมด 12 ชิ้น เป็นอาวุธที่ผู้กล้ารุ่นแรกได้สร้างขึ้นและถ่ายพลังทั้งหมดลงในอาวุธทั้ง 12 ต้องบอกว่าเพราะผู้กล้ารุ่นแรกนั้นมีพลังเหนือยิ่งกว่าพระเจ้าเสียอีก



แต่เขาก็พลาดตรงที่ไม่ยอมฆ่าลูกหลานของจอมมาร ทำให้เชื้อขับของจอมมารพวกนั้นเติบโตกลายเป็นจอมมารตนใหม่อีก



การต่อสู้ของผู้กล้ากับจอมมารนั้นดำเนินมาได้หลายพันปีแล้ว จนมาถึงยุคของเธอ รุ่นก่อนพวกเขานั้นตายทั้งคู่แต่รุ่นที่ผ่านมาจอมมารจะเป็นฝ่ายแพ้ตลอด



แต่เชื้อขัยของจอมมารก็หนีรอดมาได้ตลอดเช่นกัน...



แต่ครั้งนี้ทีอาจะทำให้มันเป็นชัยชนะของเธอ ถึงเธอจะฆ่าผู้หล้าตอนนี้ที่ไม่มีอาวุธ แต่เดี๋ยวคงมีผู้กล้าคนใหม่โผล่มาอีก



ปัญหาที่ควรแก้ไขคือ'ทำลายอาวุธผู้กล้ารุ่นแรกทั้ง 12 ชิ้น'นั่น



แต่ทีอาก็ไม่รู้ที่อยู่ของมัน จึงได้ส่งเขาหรือ...เดย์



ในการแฝงตัวเป็นหนึ่งในทหารของจักรวรรดิ์โรฮันเนสล่าที่ทำสนธิสัญญากับผู้กล้าคนใหม่ โดยการยกเจ้าหญิงริเวอร์ โรฮันเนสล่า บุตรสาวของราชาซีให้แก่ผู้กล้า



เพื่อให้ผู้กล้ายอมอยู่ฝั่งจักรวรรดิ์ของเขา...



ทีอาเชื่อว่าในจักรวรรดิ์นั้นพวกคนเฒ่าคนแก่อย่างพวกอำมาตย์ต้องรู้ที่อยู่ของพวกมันแน่ๆ แต่พวกมันยังไม่ตามหาในเร็วๆนี้แน่นอน



เพราะทางจักรวรรดิ์อื่นๆก็รู้ที่อยู่ของพวกอาวุธเช่นเดียวกัน ทีอาเคยอ่านประวัติศาสตร์และจำได้ว่าผู้กล้ารุ่นแรกนั้นได้บอกที่อยู่ของพวกอาวุธทั้ง 12 ชิ้นให้กับทั้ง 4 ราชาของสี่จักรวรรดิ์



แต่ผู้กล้านั้นได้บอกที่อยู่ของอาวุธแค่ 3 ชิ้น...



ต่อหนึ่งจักรวรรดิ์เท่านั้น...



พูดง่ายๆคือจักรวรรดิ์ทั้ง 4 ต้องห้ำหั่นกันถ้าชนะจักรวรรดิ์อีกฝ่ายได้ ก็จะได้ที่อยู่ของอาวุธผู้กล้าจากทางจักรวรรดิ์นั้นเอง



ถามว่าทำไมพวกมันถึงไม่ร่วมมือกัน?



มันง่ายมากเลย เพราะพวกมันคือมนุษย์ พวกมันต้องการอำนาจและต่างต้องการเหนือกว่าใคร คนที่ได้อาวุธจนครบก็หมายความว่าเป็นผู้ครอบครองผู้กล้าอย่างแท้จริง



เอาความจริงคือถ้าทีอารุกรานพวกมันจนหนักข้อ พวกมันอาจร่วมมือกัน เดย์พอได้ฟังเรื่องนี้ถึงกับเบิกตาโพลง...



เพราะพวกปีศาจไม่เคยรุกรานพวกมนุษย์เลยตั้งแต่รุ่นแรก...



เหตุขนวนของการต่อสู้คือ พวกมนุษย์ต้องการดินแดนของพวกปีศาจจึงได้ก่อสงครามขึ้นและพอสู้กับราชาปีศาจหรือจอมมารไม่ได้



พวกมนุษย์ก็เลยอัญเชิญผู้กล้ามานั่นเอง...



สงครามทั้งหมดที่ทำให้ผู้คนตายกันเป็นล้าน...



นั่นก็คือความโลภของมนุษย์...




เรื่องนี้ทำให้เผ่าพันธ์ุต่างๆส่วนใหญ่ร่วมมือกับปีศาจ เผ่าที่อยู่ฝั่งปีศาจคือ เผ่าเอลฟ์ เผ่าคนแคระ เผ่าภูติ  เผ่านางเงือก  เผ่าครึ่งสัตว์และเผ่าแม่มด



ส่วนฝั่งมนุษย์มี เผ่าเทพและเผ่ามังกรที่เกรงต่อพลังผู้กล้าจึงร่วมมือด้วย



และเผ่าที่ไม่ร่วมมือกับใครคือ เผ่าออร์ค เผ่าลิซาร์ดและเผ่าโคบอลด์








จิ๊บๆ




"ที่นี่...ผู้ร้ายกลับเป็นมนุษย์เสียเองงั้นเหรอ"



เดย์นอนตรงลังสิ้นค้าพร้อมพึมพำออกมา สายตาของเขามองไปยังนกที่บินอยู่บนท้องฟ้า แดดอ่อนๆที่กระทบใบหน้าเขามันช่างทำให้รู้สึกดี




'อันดับแรกทีอาบอกว่าให้เราเข้าเป็นทหาร และให้เลื่อนระดับจนเป็นระดับแม่ทัพหรือนายพลให้ได้เพราะนั่นจะทำให้สามารถที่จะเข้าใกล้พวกอำมาตย์และรับรู้เรื่องสำคัญต่างๆได้'



เดย์คิดในใจพร้อมกับนึกไปถึงสงครามของทั้ง 4 จักรวรรดิ์ที่กำลังดำเนินอยู่ตอนนี้มาถึง 10 ปีแล้ว ตอนนี้ยังไม่มีจักรวรรดิ์ไหนพ่ายแพ้



ดังนั้นเขาก็ยังพอมีเวลาที่จะสามารถไต่เต้ากลายเป็นแม่ทัพได้อยู่...







ฮี้!!



"โชคดีนะพ่อหนุ่ม"



"ขอบคุณมากครับทั้งสองคน!"



ทันทีที่เข้ามาในตัวเมืองได้ โดยทางทหารยามก็ปล่อยให้ตายายทั้งสองเอาเกวียนเข้ามาได้เพราะทั้งสองมีจดหมายข้ามดินแดน ส่วนตัวเดย์ที่เป็นคนนอกจักรวรรดิ์...



กลัวจะมีปัญหาเลยเคลื่อนย้ายวาร์ปกลายเป็นควันไปด้านในเมืองตรงซอยที่ไม่ค่อยมีคน ก่อนจะเดินออกมาเมื่อเห็นตายายทั้งสองขับเข้ามาก็โบกมือลาพวกเขาทันที



ทั้งสองก็ตกใจเล็กน้อยที่เดย์ไปอยู่ตรงนั้นตอนไหน ก่อนพวกเขาจะเลิกสนใจเรื่องนั้นแล้วทักทายโบกมือลาเดย์


เอ้อลืมบอก!ถ้าวันไหนเขาอยากกลับไปหาทีอาก็สามารถทำได้ เพราะทีอาให้แหวนสีดำมาสำหรับวาร์ปกลับไปที่ปราสาทของเธอเพื่อคอยรายงานภารกิจให้เธอตลอด




จ๊อก แจ๊กๆ!



"เร่เข้ามาๆหนังก็อบลินถูกๆค่า!"



"ร้านอาหารเพิ่งเปิกวันแรกสั้ง1เมนูแถมอีก1เมนูจ้า!"



"ร้านเสื้อผ้าเกรด C จ้าถูกมือสอง!"



เดย์มองเสียงเจี้ยวจ๊าวของพวกพ่อค้าแม่ค้า บรรยากาศพวกนี้มันช่างทำให้ชวนนึกถึงโลกเก่าเสียจริง ทีอาเคยบอกเขาว่าจะใช้พลังก็ควรระงับไว้ด้วยอย่าทำให้เป็นจุดเด่น


พวกชาวบ้านปกติจะมีระดับอยู่ที่ 30 พวกทหารยามระดับ 50 พวกทหารเกณฑ์ที่ผ่านการทดสอบระดับ 70-ขั้น1ระดับ 10(นักผจญภัยระดับ F)


ทหารยศสิบตรี - สิบเอก(คุมทหารเกณฑ์)
ระดับ : ขั้น 1 ระดับ 10 - ขั้น 1 ระดับ 100(เท่านักผจญภัยระดับ E-D)



ทหารยศจ่าสิบตรี - จ่าสิบเอก(หัวหมู่คุมทหารสิบเอกลงไปจำนวน 10 คน)
 ระดับ : ขั้น 1 ระดับ 100 - ขั้น 2 ระดับ 100(เท่านักผจญภัยระดับ C-B)



ทหารยศร้อยตรี - ร้อยเอก(นายกองคุมทหารจ่าสิบเอกลงไปจำนวน 100 คน) ระดับ : ขั้น 2 ระดับ 100 - ขั้น 4 ระดับ 100(เท่านักผจญภัยระดับ A)


ทหารยศพันตรี - พันเอก(นายพันคุมทหาร้อยเอกลงไป1000คน)
ระดับ : ขั้น 4 ระดับ 100 - ขั้น 7 ระดับ 100(เท่านักผจญภัยระดับ A-S)


ทหารยศพลตรี - พลเอก(แม่ทัพ,รองแม่ทัพคุมทหาร 1 กองทัพ)
 ระดับ : ขั้น 7 ระดับ 100 - ขั้น 10 ระดับ 100(เท่านักผจญภัยระดับ S)
(ปัจจุบันพลตรี 8 คน,พลโท 5 คน,พลเอก 3 คน)


จอมพล (ผู้บัญชาการทหาร 3 เหล่าทัพคุมทหารทุกคน)
ระดับ : ขั้น 13 ระดับ 100 
(คนปัจจุบัน : จอมพลเบอนาร์ด)







'จอมพลพลังพอๆกับเฮเซลเองแฮะ แสดงว่าพวกทีอานี่มันสัตว์ประหลาดจริงๆ'



เดย์นึกในใจเมื่อคิดถึงระดับของพวกกองทัพมนุษย์...





เพล้งง!!



"กรี๊ด!"



"หือ?"



จู่ๆในขณะที่เดย์กำลังเดินชมตลาดอยู่นั้นพร้อมสั่งหมูเสียบไม้มากินด้วย ส่วนเงินนั้นทีอาได้มอบให้เขามาจำนวนนึงแล้วแบบพอประทังชีวิตได้ 1 เดือนในกระเป๋าแหวนมิติ


เสียงเหมือนอะไรแตกดังขึ้นมาจากร้านอาหารใกล้ๆเดย์ ก่อนเสียงกรีดร้องจะตามมา 




"...ไปดูซักหน่อยละกัน"



เดย์ว่าแล้วก็เดินไปทางร้านอาหารนั่นทันที...







"ข้าอุตส่าพูดดีๆด้วยแล้วนะเชลลีน..."



ในร้านอาหารแห่งนั้นกลุ่มชายฉกรรจ์ร่างใหญ่จำนวน 5 คนพร้อมอาวุธดาบข้างกายกับสัญลักษณ์ดาบไขว้และมีตราตัวอักษร D บ่งบอกว่าพวกเขาเป็นนักผจญภัยระดับ D นั่นเอง




"ได้โปรดปล่อยฉันนะเถอะคุณมอร์ตัน..."



หญิงสาวพนักงานเสิร์ฟหน้าสวยเจ้าของเรือนผมสีดำมัดผมแกละสองข้าง กล่าวด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้นกับชายร่างใหญ่หัวหน้ากลุ่มคนพวกนี้ที่ใบหน้ามีรอยบากและกำลังจับแขนของเธอไว้แน่น




"มอร์ตันหยุดนะไม่งั้นข้าจะไปเรียกพวกทหาร!"



ผัวะ!!



โครม!!



"ท่านพ่อ!"


ชายชราเจ้าของร้านผู้เป็นพ่อมาจับมือมอร์ตันพร้อมกล่าวเสียงแข็งเป็นเชิงขู่เขา แต่ไม่ทันที่จะได้พูดอะไรต่อ ลูกน้องของมันก็วิ่งมาเตะใส่ชายชราคนนั้นจนล้มคะมำ


หญิงสาวผู้เป็นลูกเห็นแบบนั้นก็ตกใจรีบจะไปช่วย แต่ก็โดนชายร่างใหญ่กระชากแขนรั้งไว้อย่างแรง




"เห้อ พวกระดับล่างนี่มันขยันสร้างเรื่องเสียจริง"



ที่มุมโต้ะนึงของร้านก็เป็นกลุ่มนักผจญภัยอีกกลุ่มที่เป็นถึงระดับ B พวกเขามีด้วยกัน 5 คนหญิงสองชายสาม



ชายหนุ่มหน้าตาดีผมน้ำตาลหัวหน้ากลุ่มเห็นการกระทำของพวกนักผจญภัยระดับ D อย่างพวกมอร์ตัน ก็ส่ายหน้าอย่างหน่ายใจ



แต่ก็ไม่ใช่ธุระกงการของเขาที่จะไปช่วยพวกนั้น...




"หึ พวกทหารพวกนั้นจะทำอะไรพวกข้าได้ ฮะๆ! มานี่เชลลีน!พวกแกที่เหลือก็อย่าคิดมาจุ้นจ้านละ!"



"ปล่อยฉันนะ!ฉันจะไปดูท่านพ่อ!!"



มอร์ตันชี้หน้าพวกลูกค้าในร้าน พวกนั้นก็หลบตาไม่อยากมีเรื่องด้วย ส่วนพวกนักผจญภัยระดับB ก็ทานอาหารต่ออย่างไม่สนใจทั้งๆที่เจ้าของร้านนอนสลบเลือดกรอกปาก


แต่ในขณะที่พวกมอร์ตันกำลังหัวเราะร่าลากเชลลีนพนักวานสาวเสิร์ฟหน้าสวยออกจากร้านนั้น...




ตึกๆ...



ก็มีชายหนุ่มหน้าหล่อผมสีดำคนนึงเดินเข้ามาในร้าน แต่ตรงประตูทางเข้าระหว่างที่เขาจะสวนทางกับพวกมอร์ตัน



ฉึก!!


"เฮ้ย!!"


ตึง!


ชายคนนั้นก็ชักดาบคาตานะข้างเอวออกมา ก่อนจะนำมันมาปักลงตรงขอบประตูและเฉียดจมูกของมอร์ตันไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร


มอร์ตันตกใจล้มลงกับพื้นเสียงดัง นั่นทำให้เป็นที่จุดสนใจแก่คนทั่วทั้งร้าน รวมถึงพวกนักผจญภัยระดับ B ด้วย



หมับ!



"เฮ้ย!แกจู่ๆก็ทำบ้าอะไรวะวอนตายรึไง!...เอ้ะ!"



ลูกน้องของมอร์ตันเข้าดึงคอเสื้อของชายหนุ่มขึ้น แต่ก็ต้องรู้สึกแผลกใจที่ไม่สามารถยกมันลอยขึ้นมาได้




"ฮึ้ย!ไอ้หนอนนี่บังอาจทำให้ข้าขายหน้า...พวกแกฆ่ามัน!!"



มอร์ตันสั่งขึ้นด้วยความโกรธแค้นที่บังอาจมาทำให้เขาล้มอย่างน่าอาย เชลลีนเห็นมันปล่อยมือจากเธอ เธอจึงวิ่งไปดูอาการของพ่อของเธอทันที



พ่อของเธอมีนะดับแค่ 30 เหมือนชาวบ้านทั่วไป ทำให้เมื่อโดนนักผจญภัยที่มีระดับถึงขั้น 1 ระดับเกือบร้อยต่อยเข้าจึงทำให้อาการสาหัสปางตายเลยทีเดียว


เธอร้องหาตนมาช่วย คนที่มีพลังรักษาจะเป็นใครก็ได้...



แต่ก็ไม่มีใครกล้าที่จะรักษาให้พ่อของเธอ ไอ้คนที่มีพลังรักษาน่ะมีแต่พวกนั้นกลัวหลังจากที่มอร์ตันจัดการชายคนนั้นเสร็จถ้าพวกเขาไปช่วยเธอมีหวังโดนไปด้วยอย่างแน่นอน



"ตายซะ!"


ลูกน้องคนแรกของมอร์ตันชักดาบฟันไปที่ชายหนุ่มหน้าหล่อผมดำ 




"........"


ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็หรี่ตามองเล็กน้อย ก่อนจะ...



ฟุบ!!



"อะไรกัน!"



ผัวะ!!



"อั้ก!!"



ชายหนุ่มหงายหลบอย่างง่ายดาย ก่อนเขาจะถีบคาตานะดีดหน้าของมัน และด้วยกำลังกายของชายหนุ่มจึงทำให้มันลอยกระเด็นกระแทกกับกำแพงร้านอย่างแรง


และด้วยขณะที่พวกมันรวมไปถึงมอร์ตันและคนทั้งร้านกำลังตกใจกับเหตุการณ์นั้นอยู่นั้น...



ฟุบ!!



ฟ้าวว!!


ชายหนุ่มก็ดึงคาตานะออก ก่อนจะถีบเท้าพุ่งไปหาพวกมันที่เหลือ พงกมันพอตั้งสติได้ก็ชักอาวุธฟันมาที่ชายหนุ่ม




เคร้ง!!


แต่ชายหนุ่มก็ปัดอาวุธพวกมันจนกระเด็นด้วยดาบคาตานะของเขา ก่อนจะกระแทกสองใส่คนด้านหลังจนลอย




โครม!!


พวกมันอีกสองคนที่เหลือดูเหมือนจะใช้เวทย์ไฟเล่นงานเขา ชายหนุ่มจึงสะบัดดาบใช้พลังธาตุลมจนเปลวไฟที่พวกมันก่อไปไหม้ชุดเสื้อผ้าของมันแทน




พรึบ!!


"อ๊ากก!!ร้อนๆๆ!!"


ผัวะ!!


ก่อนชายหนุ่มจะถีบพวกมันออกไปนอกร้าน เพื่อกันไฟไหม้ร้าน...





"แก...เป็นใครกัน"


มอร์ตันพอเห็นลูกน้องของตนถูกจัดการอย่างง่ายดายด้วยชั่วพริบตา เขาก็รู้สึกกลัวกล่าวถามชายหนุ่มตรงหน้าด้วยเสียงนั้นๆ



"........."


ชายหนุ่มมองหน้าขแงมันด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะย่อตัวลงตั้งท่าจับดาบ...




[คุณได้สร้างทักษะกระบวนท่าอิไอ ระดับ : A]



ฟ้าววว!!!


ชายหนุ่มพุ่งถีบเท้าไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงจนยากที่คนธรรมดาจะมองเห็น



ตูมมม!!


ก่อนเขาจะกระทืบเท้าอย่างแรงเพื่อส่งแรงไปยังข้อมือที่กำลังจะกระชากคาตานะ...



ให้ทวีมีความรุนแรงมากขึ้น...





ฉัวะ!!!!



ฉูดดดด!!!



เลือดของมอร์ตันพุ่งกระฉูดกระจายไปทั่วร้านอาหาร ท่ามกลางความหวาดกลัวของผู้คนในร้าน 



ตุบ!


กรี๊ด!!


ทันทีที่ร่างของมอร์ตันร่วงลงกับพื้น ผู้คนก็หวาดกลัวกรีดร้องพากันวิ่งหนีตายออกนอกร้านจนเหือบเหยียบร้างของเชลลีนที่กอดร่างพ่อของเธอที่นอนบาดเจ็บปางตายอยู่




ตึกๆ



"...ฮึกๆ"



"......."



ชายหนุ่มหรือเดย์ไม่สนใจพวกเห็นแก่ตัวพวกนี้ที่วิ่งออกไป เขาเดินตรงมายังเชลลีน เธอก็เงยหน้ามองเขาด้วยน้ำตาคลอเบ้า


เดย์เห็นอาการของพ่อของเธอ ก็ใช้เวทย์ธาตุแสงรักษาอาหารของพ่อของเธอให้ทันที เชลลีนก็ถึงกับร้องไห้ก้มกล่าวขอบคุณเดย์ทั้งน้ำตา



สิ่งเหล่านี้ทำให้เดย์อกคิดไม่ได้เลยว่า...





'มนุษย์นี่มันยากที่จะแก้ไขแล้วสินะ...ทีอา'



เดย์มองผู้คนที่วิ่งออกไป ก่อนจะเหลือบมามองพวกนักผจญภัยระดับ B อย่างช้าๆทางพวกมันเองก็มองเขาด้วยท่าทีสนใจเช่นกัน








ปล.คอมเม้นเป็นกำลังใจในการแต่งตอนต่อไปด้วยนะครับ
ปล.2 ที่มาที่ไปของการต่อสู้ของจอมมารกับผู้กล้าและ 4 จักรวรรดิ์



























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

817 ความคิดเห็น

  1. #753 นายตัวร้าย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 20:13
    สนุกดีนะ
    #753
    0
  2. #695 NobuSana (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 17:20
    เห่อ~~อยากได้ของเขา แต่แย่งมาไม่ได้เลยเรียกคนมาช่วย เกินเยียวยาแล้วสินะ มนุษย์
    #695
    0
  3. #641 เอเรบัส (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 16:53
    สนุกมากกก
    #641
    0
  4. #41 Paradox of chaos (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 20:10
    ฆ่า-ให้หมดพวกผู้กล้าโดนเป่าหูสินะ
    #41
    0
  5. #39 winlove747900 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 18:50
    ต่อต่อ
    #39
    0
  6. #37 ผู้ลึกลับสีดำ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 16:14
    = *=) กล้าฉุดหญิงสาวที่ชั้นจะพาเข้าฮาเรมไปต่อหน้าต่อตาชั้น มีแต่ต้องตายสถานเดียว!!!//เดย์ไม่ได้กล่าวไว้
    #37
    0
  7. #36 Zxcvbnm254194 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 15:56
    หึๆจัดๆศึกครั้งนี้จอมมารต้องชนะ555
    #36
    0
  8. #35 ford042 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 15:50
    ไปเป็นจอมพลเลยสิ
    #35
    0
  9. #34 น้องประภพ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 14:36
    ตัดเลยหรอ ชอบครับแต่ไม่ชอบตัดมันลุ้นอ่ะ
    #34
    0