The Guardian of Maou เกิดใหม่เพื่อพิทักษ์จอมมาร

ตอนที่ 55 : บัญญัติที่ ๑ : รุ่งอรุณแห่งแดนมืด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    28 ก.พ. 61





          จิ๊บๆ



     แสงแดดในยามเช้าของอาทิตย์อัสดงสาดแสงอุ่นๆมายังดินแดนแห่งความมืดถึงจะเรียกว่าดินแดนแห่งความมืด แต่ความสง่างามสีสันและธรรมชาตินั้นกลับสวยกว่าดินแดนของเหล่าพวกมนุษย์ไปไหนๆ



          ใช่แล้วที่นี่ไม่ใช่ดินแดนที่มีไว้ให้เหล่ามนุษย์นั้นย่างกรายเข้ามาได้...



     จะกล่าวออกไปแบบนี้ก็รู้สึกผิดแปลกยังไงอยู่ เพราะดินแดนแห่งนี้นั้นตอนนี้ได้มีการแต่งตั้งผู้นำดินแดนแห่งนี้เพิ่มขึ้นมาอีกคน แล้วคนคนนั้งยังเป็นมนุษย์อีกด้วย



          ฟิ้ว...


     ปราสาทอันใหญ่โตโออ่าสีทมิฬที่ถูกตั้งอยู่ใจกลางเมืองใหญ่แห่งนี้มันถูกเรียกว่าเซนจูลี่ เป็นปราสาทที่เรียกได้ว่ามีอายุหลายหมื่นหรือแสนปีแล้วก็ว่าได้ มันมีไว้สำหรับผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้และผู้ปกครองเหล่านั้นจะถูกเรียกว่า 'จอมมาร'


          กริก...กริก


     ที่ยอดปราสาทตอนนี้ก็มีชายหนุ่มผมดำนัยต์ตาสีน้ำเงินคนนึง กำลังหมุนแหวนสีดำวงหนึ่งอยู่ที่ขอบกำแพงระเบียงของยอดปราสาทสีทมิฬ 


     เขามองดวงอาทิตย์ที่ทอฉายแสงลงไปยังยังเมืองเบื้องล่าง ที่ตอนนี้มีผู้คนมากมายออกมาทำงานกันตั้งแต่เช้า เหล่าพ่อค้าแม่ค้าหรือแม้กระทั่งเหล่าเด็กๆที่ตื่นไปเรียนกัน


          ".........."

     เขายิ้มมองผู้คนเหล่านั้น แน่นอนว่าพวกเขาไม่ใช่มนุษย์บางคนอาจจะคล้ายแต่ก็มีเขางอกออกมาเล็กๆบนศรีษะของพวกเขา 


     บางคนนี่ก็แทบไม่มีความคล้ายกับคำว่ามนุษย์เลย พวกเขาบางคนมีหน้าตาเหมือนสัตว์ บางคนหน้าตาเป็นอสูร มีผิวแข็งรวมไปถึงเขี้ยวและหาง


          แต่พวกเขาก็ยังอยู่ร่วมกันเป็นชุมชนและสังคมไม่ได้แตกต่างไปจากมนุษย์...


          พวกเขาถูกเรียกว่า...ปีศาจ


          พั่บๆ


          ฟุ่มม!!


          "ท่านเดย์ค่ะ ท่านทีอาเรียกให้ไปรับประทานอาหารเช้าค่ะ"


     สิ่งมีชีวิตสีดำมีปีกคล้ายค้างคาวตัวหนึ่งบินขึ้นมายังดาดฟ้าของปราสาท ทันทีที่เห็นชายหนุ่มเธอก็หยุดลงก่อนจะร่อนลงที่ด้านหลังของเขาและกลับร่างกลายเป็นหญิงสาวผมม่วงนัยต์ตากลมโตสีม่วงและอยู่ในชุดโทนสีดำ 


          เธอคือ'ไอร่า' ซัคคิวบัสสาวคนสนิทของผู้ปกครองแห่งเซนจูลี่แห่งนี้



          "...โอเค เดี๋ยวฉันตามไป"


          ".........."


     ชายหนุ่มกล่าวโดยไม่ได้หันไปมองเธอ เธอมองชายในชุดคลุมสีดำหรูหราเล็กน้อยพร้อมมองไปที่แหวนสีดำวงเล็กๆที่ชายหนุ่มกำลังกำไว้ในมือเธอหรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะกล่าวขึ้น



          "ท่านยังคงคิดถึงนางผู้นั้นอยู่อีกเหรอคะ..." ไอร่ากล่าวเสียงเรียบ


          "............."


     ชายหนุ่มฟังดังนั้นก็เงียบลง ก่อนจะก้มมองไปที่แหวนวงเล็กสีดำนี่



          "ถ้าไม่คิดถึงนาง ฉันจะส่งคนตามหาเธอตลอดเหรอ"


     ชายหนุ่มกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่หญิงสาวไม่สามารถรับรู้ว่าตอนนี้เขากำลังอยู่ในอารมณ์แบบไหน เธอฟังดังนั้นก็ไม่พูดอะไรต่อก่อนจะก้มโค้งให้เขาแล้วหายตัวไป


          ฟุ่ม!!


          พั่บๆ



          "..........."


     ชายหนุ่มพอรู้ว่าหญิงสาวไปแล้วก็มองแหวนวงเล็กสีดำในมืออีกครั้ง ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย...





          "เธออยู่ที่ไหนกันนะ...ฮายอน"





          แอ๊ด...


          "มาแล้วเหรอ"



     เสียงเรียบนิ่งของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น ชายหนุ่มทันทีที่เปิดประตูเข้ามาก็มองไปที่เจ้าของเสียงนั่น ก็พบหญิงสาวงามผมขาวนัยต์ตาสีชมพูอมแดงใบหน้ารูปไข่ผิวขาวดุจหิมะที่กำลังนั่งอยู่ที่หัวโต้ะและกำลังใช้มีดหั่นอาหารหรูบนโต้ะอย่างผู้ดีด้วยท่าทางสงบนิ่ง


     ชายหนุ่มมองไปที่หญิงสาวที่อยู่หัวโต้ะอาหารที่ยาวเฟื้อ พร้อมรอบๆก็มีเมดปีศาจยืนประจำตำแหน่งอยู่รอบๆทั้งหมด 12 คนและมีพ่อบ้านชรารูปร่างกำยำหนึ่งคน



          "มาแล้วครับที่รักของผม"


     ชายหนุ่มที่มีใบหน้าไร้อารมณ์ในตอนแรกยิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่ดูอารมณ์ดีผิดกับตะกี้ลิบลับ ก่อนชายหนุ่มผมดำจะเดินเข้าไปหาหญิงสาวผมขาวและก้มลงหอมแก้มที่เนียนนุ่มของเธออย่างแผ่วเบา


          หม่ะ!


          "............"


     หญิงสาวผมขาวทันทีที่โดนฉวยโอกาสก็เงยหน้ามองชายหนุ่มด้วยสายตาเรียบนิ่งไร้อารมณ์เช่นเคย พร้อมนำมือเรียวบางจับที่แก้มของตน



          ครืน...


     ถึงจะเห็นสีหน้านิ่งๆของเธอแบบนั้น แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารมากมายชายหนุ่มก็รู้ทันทีว่าเธอโกรธที่มาฉวยโอกาสกับเธอ ถ้าเป็นสมัยก่อนอย่าว่าแต่จะเข้าใกล้เธอได้เลยเธอเล่นอ่านใจรู้การกระทำของเขาตลอด



     แต่ตั้งแต่ 6 เดือนก่อนนั้นหลังจากการปะทะกับฮาเดสและราชาแห่งเผ่าโซลจบลง เขาที่มีพลังเปี่ยมล้นนี้ก็สามารถต่อกรกับสาวงามผู้นี้ได้แล้ว แม้จะอ่านใจแบบแต่ก่อนเธอก็ทำไม่ได้แล้ว มีแต่เขานี่ละที่ทำกับเธอได้...


     แต่ว่าถึงเรื่องการแต่งตั้งในครั้งนั้นหรือก็คือการแต่งงานกับหญิงสาวแสนเย็นชาตรงหน้า ก็รู้สึกเหมือนไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรไปมากจากแต่ก่อน...


          ...จูบกับเธอก็ได้แค่ครั้งเดียวก็คือตอนงานแต่งตั้งในตอนนั้นหลังจากนั้นเขาก็ไม่มีโอกาสได้จูบกับเธออีกเลย



          'ข้ายังไม่พร้อมสำหรับเรื่องนี้...ข้าอยากให้สิ่งต่างได้จบลงเสียก่อน'


          นั่นคือคำที่เธอได้กล่าวออกมา หลังจากพิธีในวันนั้นและเขาพยายามที่จะ...สร้างทายาทกับเธอ



          ท่านปู่ทั้งสี่หรือผู้คุมกฎได้กล่าวย้ำว่า...



          'ตอนนี้ไม่ใช่เวลาเหมาะที่จะมีทายาทเพราะพวกเผ่าเทพและเผ่ามังกรเริ่มเคลื่อนไหวกันแล้ว ถ้าแม่หนูทีอาตั้งครรภ์ขึ้นมาจะอยู่ในสภาพที่ไม่อาจต่อสู้ได้เลย และถ้ามีทายาทออกมามีแต่เด็กเหล่านั้นจะโดนเพ่งเล็งและใช้ประโยชน์จากเทพ มังกรหรือแม้แต่เจ้าพวกมนุษย์...


          ...ดังนั้นพวกข้าขอย้ำไม่ให้พวกเจ้าร่วมรักกันจนกว่าเรื่องทุกอย่างจะจบลง'


          คำพูดของตาแก่ทั้ง 4 ราวกับฝันร้ายของชายหนุ่ม แต่เขาก็เข้าใจในสิ่งที่พวกเขาพูด...


          แต่...



          ถึงขั้นต้องแยกห้องนอนเลยเหรอ!!จะป้องกันอะไรขนาดนั้น!!แม่งโคตรไม่เชื่อใจกันเลย!!!



          "กลับไปที่นั่งเจ้าได้แล้ว"


          "ทีอาผมบอกแล้วไงอย่าเรียกผมว่าเจ้า...ให้เรียกชื่อผม ไม่ก็เรียกว่านายหรือคุณคะคุณขาก็ได้"


          "........."


     ทีอามองหน้าชายหนุ่มเล็กน้อย ก่อนปากเรียวเล็กสีชมพูนมของเธอจะเกร็งๆและค่อยๆมีเสียงเล็ดลอดออกมา



          "กลับไปที่นั่งของนะ...นาย"


          "ดีมาก"


     เดย์ยิ้มอย่างพอใจ ทีอามองเล็กน้อยก่อนถอนหายใจเบาๆพร้อมใบหน้าแดงเล็กๆจนถ้าไม่สังเกตุดีๆก็จะไม่เห็น เมื่อเห็นเดย์นั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆกับเธอ เธอก็รับประทานอาหารต่ออย่างเงียบๆ



          "เอาละ...งั้นเข้าเรื่องเลยละกันข้า..."


          "ฉัน"


          "......"


     ทีอาพอเห็นเดย์กินเสร็จแล้วก็เรียกให้เมดสาวแห่งปีขาลไปเก็บจานชามให้เขา ก่อนเธอจะเริ่มเรื่องกล่าวสิ่งที่จะให้เขาไปทำทันที แต่ก็โดนเดย์ขัดกลางทาง...เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ยอมทำตาม


     ตั้งแต่พวกเขาอภิเษกกันชายหนุ่มผู้นี้ก็บังคับเรื่องการพูดจาของเธอตลอด รวมถึงการวางตัวให้เป็นผู้หญิงฉบับอ่อนหวาน ตอนแรกเธอก็ไม่สนใจแต่พอโดนเขาตื้อนานๆเข้าจนต้องยอม



          "ฉัน...ฉันอยากให้เจ้า..."


          "นาย"


          "ฉันอยากให้นายไปทำงานอย่างนึง"



          '...เป็นสามีแล้วยังจะโดนใช้อีกเรอะ'


     เดย์อดที่จะบ่นพึมพำในใจไม่ได้ ตอนนี้เขาก็ใช้ร่างแยกในการทำภารกิจกับการเล่นเป็นทหารให้กับพวกจักรวรรดิ์โรฮันเนสล่าอยู่แล้ว นี่เขายังจะต้องแบ่งร่างไปทำงานอื่นอีกเหรองานมันจะเยอะไปไหน


          แต่บ่นไปก็โดนเธอบ่นเอ็ดอยู่ดี ยอมทำตามๆไป...


          จะว่าไปก็ยังมีเรื่องของ...ฮายอนอีก




          "งานอะไรละครับคุณภรรยาโปรดสั่งสามีที่น่ารักคนนี้มาได้เลย"


          "ฉันอยากให้นายไปดูแลเผ่าต่างๆที่ขาดราชาและราชินีไปตอนนี้ เพราะพวกเราสังหารไปตอนนั้นทำให้เผ่าของพวกเขาขาดแคลนผู้นำ ถ้ายังปล่อยทิ้งร้างแบบนี้ถึงพวกเขาจะเข้าใจถึงสาเหตุแต่ถ้าเราปล่อยปละละเลยไปก็ได้มีการก่อกบฎขึ้นแน่ไม่เร็วไม่ช้านี้"


     ทีอาไม่ได้สนใจคำเรียกของเขา ก่อนจะกล่าวเรื่องานอย่างเป็นจริงเป็นจังต่อ เดย์ก็ถอนหายใจเล็กน้อย



          "โอเคสามีคนนี้เข้าใจแล้ว เดี๋ยวสามีที่น่ารักคนนี้จะไปทำให้...เออว่าแต่ขอคนคนนึงไปด้วยได้ไหม"


     เดย์เหมือนนึกอะไรออกจึงยกมือขอกับศรีภรรยาขึ้น...



          "เอาใครไปทำไมต้องขออนุญาติข้า...ฉันด้วยตามใจนายเลย" ทีอากล่าว เดย์ก็คิดในใจถ้าตามใจเขางั้นเขาขอไม่ทำงานได้ไหม แต่ก็ได้แค่คิดไม่พูดออกไป





          "เอาจูเลียสไปด้วยน่ะ"





ปล.กลัวคนเข้าใจผิดว่าไนท์ดำเนินเรื่องคนเดียวเลยจัดให้ซักหน่อยของภาค 2 เอาเป็นว่าจะลงให้ถึง 10 ตอนนะคะพอครบ 10แล้วที่เหลือจะไปลงของfictionlogจนกว่าจะนำในนี้ซัก10-20ตอนค่ะ 

   


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

817 ความคิดเห็น

  1. #678 Fikusa (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 08:30
    อ้าวจูเลียส มาได้ไง
    #678
    0
  2. วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:25
    รอครับๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #571
    0