The Guardian of Maou เกิดใหม่เพื่อพิทักษ์จอมมาร

ตอนที่ 5 : ข้อที่ ๔ : ผู้พิทักษ์กับแวมไพร์สาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 170 ครั้ง
    25 ก.ย. 60






ณ  ปราสาทราชวงศ์แวมไพร์
ห้องพักห้องหนึ่ง





"โอย..."



"ไงตื่นแล้วเหรอ"



เสียงชายหนุ่มคนนึงทักขึ้นเมื่อเดย์รู้สึกตัว เขาค่อยๆปรือตาขึ้นมา รู้สึกว่าช่วงนี้เขาจะโดนอัดสลบมาหลายรอบแล้วสิ 


เดย์จับไปที่กล้ามเนื้อของตนเองที่ถึงจะโดนรักษาจนไม่มีบาดแผลแล้วแต่ร่างกายก็ยังจำความบอบช้ำได้อยู่



"นาย..."



"ข้าแพทริกราชาแวมไพร์ที่หล่อเลิศที่สุดในปฐพี"



"........"



เดย์เมื่อเห็นการแนะนำตัวของราชาแวมไพร์หนุ่มก็ตีหน้าตายเล็กน้อย ก่อนจะเลิกสนใจเขาพลางมองบรรยากาศข้างนอกหน้าต่างนั่นด้วยสีหน้าฉงน




"ที่นี่ไม่ใช่ปราสาทของทีอานี่"



"ถูกต้องที่นี่เป็นปราสาทของข้าเอง แต่เจ้านี่อย่าเรียกชื่อท่านจอมมารห้วนๆแบบนั้นสิถ้าท่านได้ยินเข้าเจ้าตายแน่"



ราชาแวมไพร์ตอบคำถามของเขาพร้อมกล่าวเตือนเรื่องการเรียกเอ่ยชื่อของนายเหนือหัว




"แล้วฉันมาทำอะไรที่นี่?"



เดย์เลิกคิ้วกล่าวถามพลางลุกขึ้นและขยับเสื้อคลุมชุดสีดำที่ดูเหมือนพวกเขาจะเปลี่ยนให้คงเพราะชุดทหารนั่นเปรอะเปื้อนและฉีกขาดจึงต้องเอาไปซ่อมแซม 



แต่ด้วยเวทย์ของพวกเขาก็เพียงเสี้ยววิเท่านั้นที่จะซ่อมแซมมันได้แต่พวกเขาเห็นว่ามันคงไม่สบายตัวถ้าจะเอาชุดแบบนั้นนให้เขานอนนี่คือความคิดของเจ้าหญิงแวมไพร์บุตรสาวแพทริก




"ท่านจอมมารส่งเจ้ามาให้ข้าฝึกฝนเจ้าในเรื่องเวทมนต์ เพราะท่าทางทักษะการต่อสู้ของเจ้าและการใช้อาวุธเจ้าคงเก่งกาจพออยู่แล้ว..."



แพทริกกล่าวพร้อมเดินนำไปที่ประตู ก่อนจะหันมายิ้มกล่าวต่อ...




"แถมเจ้ายังมีพลังแปลกประหลาดที่สามารถช่วงชิงพลังของผู้ที่เจ้าฆ่าได้ด้วย ข้ารับรองเลยว่าในอนาคตเจ้าจะต้อง..."



แพทริกพูดค้างก่อนจะกล่าวต่อด้วยสีหน้ายิ้มกว่าเดิม






"เป็นนักรบที่สามารถเคียงข้างและปกป้องท่านจอมมารได้แน่"











ไม่กี่นาทีต่อมา...









ปราสาทราชวงศ์แวมไพร์
ณ  ห้องรับประทานอาหาร





แกร้งๆ



วันแรกนี้เป็นวันที่ให้เดย์ได้ปรับตัวกับสถานที่ก่อน วันที่สองจะเป็นวันฝึกฝนของจริง แถมแพทริกบอกว่าหลังจากฝึกฝนจนสามารถใช้เวทย์ได้พอสมควรทีอาจะเรียกเข้าพบที่ปราสาทอีกครั้ง


แต่แพทริกก็ยังไม่สามารถบอกได้ว่าเธอเรียกให้เขาไปทำอะไร...




"........."


เดย์ตอนนี้กำลังรับประทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากับแพทริกและเฮเซลบุตรสาวของเขา แน่นอนว่าน้ำที่พวกเขาดื่มเป็นเลือดแต่อาหารกลับเป็นอาหารหรูปกติเหมือนมนุษย์



แพทริกก็บอกว่าราชวงศ์แวมไพร์สามารถกินอาหารมนุษย์ได้โดยไม่เหม็นสาป แต่พวกเขาก็ขาดเลือดไม่ได้อยู่ดีแต่ไม่เท่าแวมไพร์ตนอื่นที่ไม่ใช่ราชวงศ์หรือสายเลือดแท้



พวกนั้นต้องการเลือดทุกวัน แต่สำหรับพวกเขาแค่ 1 เดือนดื่มครั้งนึงพวกเขาก็อยู่ได้...




"เอ้อแล้วที่โลกของเจ้าที่จากมาต่างกับโลกของพวกเรามากไหม?"



แพทริกถามขึ้นหลังจากดื่มเลือดในแก้วไปเล็กน้อย เฮเซลก็เหลือบตาสวยๆของเธอมาแอบมองเขาเล็กน้อยราวกับว่าเธอกำลังสนใจคำตอบของเดย์



"ต่างกันมากเลยละ โลกที่ฉันมาไม่มีเวทมนต์ไม่มีสัตว์ประหลาดและไม่มีพลังเหนือมนุษย์ยกแผ่นเล็กยักษ์ด้วย"



เดย์ตอบพลางนึกถึงโมร่อนที่ยกแผ่นเหล็กยักษ์ขึ้น พร้อมกับสัตว์ประหลาดที่เจอในป่ารกร้าง




"งั้นเหรอ...แต่อาวุธที่เจ้าเรียกว่าปืนนั่นก็แปลกประหลาดมากเลยนะ ทางที่ดีถ้าเจ้าออกไปโลกภายนอกถ้าไม่อยากเป็นจุดเด่นก็อย่าพกมันออกหน้าออกตาละ"



'จริงสิ...เรายังไม่เคยออกไปเห็นโลกภายนอกนอกจากเขตของจอมมารเลยสินะ ตอนมาที่นี่เราก็สลบอยู่ด้วยสิ'




เดย์นึกถึงเหตุการณ์ที่สู้กับโม่ร่อนหรือบททดสอบจบ...



"จะว่าไปความแข็งแกร่งของเจ้าในตอนนี้เผลอๆอาจชนะลูกสาวสุดที่รักของข้าได้เลยแหละถ้าลองบวกกับทักษะของยมทูตที่เจ้ามี..."



"ไม่มีทางหรอกท่านพ่อคะ!"



เฮเซลที่นั่งกินเงียบๆโดยไม่พูดไม่จามาตลอดขมวดคิ้วขึ้นทันทีที่ได้ฟัง ก่อนจะตบโต้ะอาหารยาวสุดหรูนี่พร้อมยืนขึ้นมาโวยวายปฏิเสธคอแข็งอย่างโมโห



พร้อมจ้องด้วยสายตากินเลือดกินเนื้อไปที่เดย์




"เจ้าน่ะ!มาสู้กับข้าเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!!"



เดย์หน้าตายมองทางเฮเซลเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาทางแพทริกที่กำลังกลั้นขำอยู่นั้นด้วยท่าทางตลกขบขัน



'หาเรื่องให้เราอีกไอ้หมอนี่...'



"แล้วเธออยากที่จะสู้ที่ไหนละ?"



เดย์ถามขึ้นพร้อมเช็ดปากที่เปื้อนเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าชุดคลุมสีดำเรียกคาตานะและปืนออกมาจากแหวนมิติที่พระเจ้าน่าจะให้มาตอนพาเขามาที่นี่



"ก็...ที่นี่ไงละคะ!!"


เฮเซลชักดาบขึ้นพร้อมพุ่งทะยานมาหาเขาทันที เดย์ก็เบิกตาโพลงกับความเร็วของเธอแถมความบ้าบิ่นที่ต้องการจะสู้ตอนนี้เลยที่...ห้องอาหารแห่งนี้



ตูมมม!!


ดาบสั้นของเฮเซลจ้วงแทงจุดที่จุดที่เดย์อยู่ด้วยความเร็วสูง เดย์จึงใช้ทักษะแปลงเป็นควันสีดำวาร์ปออกมา



เก้าอี้และโต้ะที่เดย์นั่งระเบิดกระจายออกมา เฮเซลที่รู้ความสามารถนี้ของเดย์จากสนามทดสอบก็ถีบเท้าไปด้านหลังทันทีโดยไม่มอง



แต่เดย์ก็จำได้ว่าเธออยู่ที่สนามทดสอบด้วย เลยเดาได้ว่าเธอน่าจะคาดเดารูปแบบการต่อสู้นั้นได้แล้ว จึงรู้ว่าเธอจะโจมตีสวนกลับยังไง



หมับ!


"อ่ะ!"


เดย์ไม่อ่อนข้อให้เธอแม้จะเป็นผู้หญิง เดย์จับขาของเฮเซลดึงเข้าหาตัวก่อนจะนำฝ่ามือกระแทกเข้าที่ท้องเธอกดซัดลงกระแทกกับพื้นอย่างแรงจนพื้นแตก



เปรี้ยง!!


"อั้ก!"


เฮเซลรู้สึกถึงความหนักหน่วงของฝ่ามือของเดย์ แต่เธอที่เป็นถึงเจ้าหญิงแวมไพร์ไม่ได้กระจอกให้เขาเล่นงานอยู่ฝ่ายเดียวแน่นอน



หมับ!


ตูมมม!!


เฮเซลจับดึงมือของเดย์เข้ามาหาตัว ก่อนจะวาดเท้าเตะอย่างรุนแรงไปที่ลำคอของ แต่เดย์ที่เชี่ยวชาญการต่อสู้มือเปล่าแนวๆนี้อยู่แล้วถือว่าเขามีทักษะระดับสูงทีเดียว



เขาเอี้ยวตัวไปตามแรงที่โดนดึงแต่พลิกแรงหลบศรีษะไปอีกทาง ทำให้เฮเซลเตะแค่อากาศแต่เสียงของมันดังรุนแรงแสบแก้วหูซะเหลือเกิน ก่อนเดย์จะจับดาบคาตานะฟันไปที่ลำตัวของเฮเซล


"ฮึ!"

เฮเซลเห็นแบบนั้นก็นำมือแบชี้ไปที่ปลายดาบ พร้อมปล่อยเวทย์ลมอย่างแรงผลักดาบคาตานะนั่น 


ควับ!


"อะไรกัน!"


'มองกี่ทีการเคลื่อนไหวของผู้ชายคนนี้ก็ไม่ธรรมดาจริงๆ ทักษะขนาดนี้ไม่แปลกใจที่ท่านจอมมารถูกใจเลย'


แพทริกที่ดื่มเลือดอย่างชิลๆอยู่ที่โต้ะเดิม ก็มองเดย์อย่างพิจารณาเมื่อเห็นเขาสามารถพลิกแพลงดาบหลบเบี่ยงเบนออกจากเขตของระเบิดลมของบุตรสาวเขาได้ ก่อนเดย์จะทะยานทะยานไปด้านหลังถีบเท้ากับกำแพงส่งตัวพุ่งไปที่เฮเซล



ฟ้าวว!!


คว้างง!!


"ชิ!"


เคร้งๆๆ!!


พร้อมพันฝนน้ำแข็งที่เฮเซลเสกมากระหน่ำใส่เขาราวกับสายฝน แต่เดย์ก็สามารถปัดป้องมันได้หมด ตอนนี้เขาเห็นฝนน้ำแข็งพวกนี้ราวกับภาพสโลโมชั่น เฮเซลกับแพทริกก็อึ้งกับทักษะของเดย์เดย์จึงรีบฉวยโอกาสนั้นวาร์ปร่างควันมาด้านหลังของเธอ



"หึ!กราวิตี้!(Gravity)"


"!!"


'ทักษะขี้โกงอีกแล้ว...'


เดย์บ่นในเมื่อจะใช้ดาบฟันไปที่ลำคอของเฮเซล เฮเซลก็ไม่ได้หันหลังไปมองแต่เธอยื่นมือมาด้านหลังพร้อมใช้ทักษะคล้ายๆกับแรงดึงดูดจับร่างของเขาเหมือนพลังจิตดันเขาลอยขึ้นอย่างแรงกระแทกกับฝ้าเพดานของปราสาท


ตูมมม!!


"อึ้ก!!"


เดย์กัดฟันเล็กน้อยทันทีที่ร่างของเขากระแทกกับฝ้าของปราสาทด้านบนจนเกิดรอยร้าว แพทริกก็ดื่มเลือดอย่างชิลๆพร้อมเรียกบาเรียมาป้องกันสะเก็ดซาดปราสาทที่แตกกันตกลงไวน์เลือดของเขา


แต่ว่าทักษะที่ดีแบบนั้นย่อมมีจุดด้อยของมัน ด้วยที่เดย์เป็นอัจฉริยะเรื่องการต่อสู้ทำให้เขาสามารถหาจุดอ่อนได้หลังจากที่โดนไปหนึ่งครั้งครั้งนี้เขาจะไม่พลาดเหมือนครั้งของโมร่อนแน่นอน



'ครั้งนี้เธอเสร็จชั้นแน่คุณหนูแวมไพร์ มีแค่ทักษะแรงดึงดูดของเธออย่างเดียวที่ต้องระวังพร้อมมันสามารถจับร่างกายภูติผีได้ แต่ว่าตอนนี้เรารู้จุดด้อยของทักษะนั้นแล้ว...


ถ้าเธอยังมีทักษะแปลกๆอีกเราก็ใช้กายาภูติผีหลบได้...'



ฟุ่มม!!


เดย์ถีบเท้าจากข้างบนพุ่งลงมาเป็นเส้นตรง พร้อมยิงปืนกระหน่ำใส่เธอ


ปังๆ!!


"เจ้าชนะฉันไม่ได้หรอก!"


เฮลเซลขมวดคิ้วพร้อมจ้องสายตาสีน้ำเงินของเธอมาที่เดย์อย่างหงุดหงิด เมื่อเขาที่ไม่มีพลังเวทย์อะไรนอกจากทักษะของยมทูตแล้วยังหวังคิดชนะเธอที่มีพลังธาตุน้ำกับลมที่ผสมกันเป็นน้ำแข็ง และทักษะส่วนตัวของแวมไพร์เธออีกเพียบ


แล้วแบบนี้เขาจะชนะเธอได้เหรอ?


เขามีแค่ดาบ อาวุธต่างโลกที่เรียกว่าปืน ทักษะการต่อสู้กับทักษะของยมทูตแค่ 3 ทักษะเนี่ยนะ


ตลกสิ้นดี!!



"พายุกระหายเลือด!"


เฮเซลใช้ทักษะของเธอเรียกฝูงค้างคาวจำนวนนับไม่ถ้วนออกมาหมุนบินวนอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นเหมือนพายุสีดำแสนน่ากลัว กระสุนของเขาไปไม่ถึงตัวเธอ


แถมฝูงค้าวคาวพวกนี้ก็จำนวนมากเกินไปกว่ากายาภูติผีจะหลบได้หมด...


จากที่เขาร่ำเรียนวิชาดาบมา อาจารย์ของเขาเคยสอนทักษะการฟันดาบระดับสูงวิชานึง...


เป็นการฝันที่ใช้ข้อมืออย่างหนักและเป็นการพึ่งธรรมชาติโดยการเป็นหนึ่งเดียวกับกระแสหลบที่ศัตรูจำนวนมากกำลังเคลื่อนไหวมาจนเกิดกระแสลมนั้น


พูดง่ายๆก็คือถ้าเราเป็นหนึ่งเดียวกับกระแสลมนั้น...


เราก็จะรับรู้ตำแหน่งของกระแสลมนั่นที่ไหลเวียน...


เราแค่พึ่งกระแสลมของเราและให้กระแสลมเรานั้นชักหาไปหาลมพวกนั้น...


และเราแค่ขยับข้อมือในท่าฟันขนานกับกระแสลมของศัตรู...


มันก็จะทำให้สามารถฟันพวกมันได้อย่างรวดเร็ว...





ฟิ้ว...


"หนึ่งเดียวกับสายลม..."


ทุกสิ่งทุกอย่างราวกับถูกหยุดเวลา เดย์หลับตาลงพร้อมสัมผัสกับสายลมที่ผ่านตัวเขาไปและสายลมที่กำัลงพัดผ่านพุ่งมาทางเขา เขารับรู้กระแสของพวกมันอย่างรวดเร็วเพราะเคยทำมาแล้วที่โลกเดิม


แต่ว่าที่โลกนี้เขาจะมีประสิทธิภาพยิ่งกว่าเดิม!



ติ๊ง!


[ได้รับพลังแห่งธาตุสายลม]

[ฉายา : หัวใจแห่งสายลม]

[คุณได้สร้างทักษะขึ้นมาเอง 1 ทักษะ]
-(ทักษะสายลมเริงระบำ ระดับ : S)



ฉัวะๆ!!!


"อะไรกัน!"


เฮเซลและแพทริกถึงกับเบิกตาโพลง เมื่อจู่ๆค้างคาวนับแสนของเธอก็กลายเป็นกองเลือดในชั่วพริบตา เธอไม่เห็นเลยว่าเดย์นั้นได้ฟันพวกมันตอนไหน เธอนั้นมองไม่เห็นการเคลื่อนไหวของเดย์เลย แพทริกก็ไม่แปลกใจที่เธอจะมองไม่เห็นเพราะแม้แต่เขาก็เกือบมองไม่ทัน

ในชั่วพริบตานั้นแพทริกเห็นเหมือนเดย์กำลังร่าวรำฟันพวกมันทีละตัว แต่มันไวเกินไปที่พวกค้างคาวจะรับรู้ได้ทันพวกมันนับแสนก็ถูกฟันจนหมด...



"จุดอ่อนทักษะแรงโน้มถ่วงของเธอน่ะนะ..."


"อะไร...!กราวิตี้?!"


ผัวะ!!


เฮเซลพอเห็นเดย์มาอยู่ด้านหลังตอนไหนไม่รู้ เธอจึงจะใช้ทักษะแรงโน้มถ่วงจับเขาอัดอีกรอบ แต่ว่าเธอก็ไม่รู้เลยว่าโดนด้ามดาบของเขากระแทกไปก่อนหน้านั้นแล้ว ก็จะมีเสียงระเบิดของการโจมตีที่หนักหน่วงตรงท้องของเธอ


"อ๊อก!"


พร้อมกับร่างของเธอที่สำลักออกมาพร้อมแรงกระแทกอย่างฉับพลัน แน่นอนว่าเดย์ไม่กะเอาเธอตายอยู่แล้วจึงใช้ด้ามดาบกระแทกแทน


ฟุ่ม


หมับ!


ก่อนจะใช้ร่างควันไปรับร่างเธอที่สลบลง...



"ทักษะของเธอน่ะต้องเล็งไปที่ศัตรูให้แม่นๆ แต่ถ้าฉันเร็วเกินกว่าเธอจะจับได้ ทักษะนั้นก็ไร้ประโยชน์แล้วละ...เนอะคุณพ่อ"


เดย์ที่รับร่างเฮเซลก็หันไปยิ้มยิงฟันให้ทางแพทริก แพทริกก็ส่ายหัวเล็กน้อยเมื่อเห็นบุตรสาวของเขาแพ้ชายคนนี้จริงๆ ก่อนเขาจะลุกขึ้น



"ดูเหมือนว่าเจ้าจะปลุกพลังธาตุลมได้ด้วยตัวเองสินะ งั้นเจ้าคงเข้าใจการปลุกของพลังธาตุแล้ว เดี๋ยวข้าจะสอนพลังธาตุอื่นๆให้เจ้าในวันนี้เลยละกันไม่ต้องรอพรุ่งนี้แล้ว...


ข้าจะสอนเจ้าตั้งแต่วันนี้เลยเดย์"










ปล.คอมเม้นเพื่อเป็นกำลังในการแต่งตอนต่อไปนะครับ
ปล.2รูปตัวละครผมอัพเดททาง'ข้อมูลเบื้องต้น'นะครับไปดูกันได้^^



อันนี้ตัวอย่างตัวละครที่ออกในตอนนี้นะครับ+จอมมารของเราที่กล่าวถึงเล็กน้อย
























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 170 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

817 ความคิดเห็น

  1. #758 YukiKiyu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 09:16
    เรียกพ่อ ท่านก็ไม่ว่าอะไรเลย แสดงว่า "ผ่าน"
    #758
    0
  2. #717 นักอ่านในเงา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 21:11

    เรียกพ่อเลยเหรอ อ อ

    #717
    0
  3. #482 SmileVirgin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:33
    เนียนเรียกพ่ออีก555
    #482
    0
  4. #426 sawiza021 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:45
    สนุกมากเลยอะ
    #426
    0
  5. #42 kongtoblaze (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 21:22
    "เจ้าชนะฉันไม่ได้หรอก" งง สรุปจะใช้คำว่า เจ้ากับข้า หรือ คุณกับฉัน ???
    #42
    1
    • #42-1 phon24560(จากตอนที่ 5)
      5 พฤศจิกายน 2560 / 13:37
      ++++++++
      #42-1
  6. #28 Zxcvbnm254194 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 15:54
    ติดตามคร้าบ
    #28
    0
  7. #26 winlove747900 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 14:33
    สนุกครับ
    ติดตามนะครัย
    #26
    0
  8. #24 lovemon0258 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 08:22
    ต่อคับ
    #24
    0
  9. #23 ผู้ลึกลับสีดำ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 23:44
    เดย์ มันต้องมีตัว e ด้วยรึ

    ทักษะของพระเอกเราคล้ายๆกับ accelerate งั้นหรอ อืมๆๆๆ....

    ส่วนคุณพ่อนี่เห็นลูกสาวจะโดนยำเละอยู่แล้วยังไม่บอกให้พออีก//นับว่าเป็นพ่อที่ดีจริงๆ(สั่งสอนด้วยกาย)

    พระเอกตรูก็ตายยากอย่างกะแมลงสาบ+สกิลพระเอกด้วยแล้วนี่โดนนิวเคลียร์คงไม่ตายหรอกมั้ง

    ขอบคุณสำหรับนิยายอร่อยๆครับ(ผิดๆๆๆ)
    #23
    0
  10. #21 คุณหมีเดอะแบร์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 21:42
    สนุกมากเลยครับ ต่อไวๆ นะ ครับ
    #21
    0
  11. #20 AnusonKingdom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 21:39
    สาาาานุกกกกกมากกกกกมายยยเบยยยยย
    #20
    0