The Guardian of Maou เกิดใหม่เพื่อพิทักษ์จอมมาร

ตอนที่ 23 : ข้อที่ ๒๒ : ผู้พิทักษ์กับค่ำคืนก่อนสงคราม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,088
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    4 พ.ย. 60

   





     'เจ้า...ต้องเป็นคู่เต้นรำให้ข้าในงานพบปะเหล่ามวลปีศาจ'





     ครืน~


     คำพูดของทีอายังคงก้องอยู่ในหัวของสเวน นั่นคือข้อแลกเปลี่ยนกับการที่ทีอาจะยอมช่วยเหลือโดยสอนเวทย์คลายสะกดหรือเวทย์ที่จะทำให้ฮายอนหลุดจากการควบคุมได้ 


     งานพบปะเหล่ามวลปีศาจที่ทีอาพูดถึงคืองานที่มีการรวมตัวกันของระดับราชาปีศาจของแต่ละเผ่าหรือเหล่าผู้ปกครองของเหล่าปีศาจรวมถึงลูกหลานของพวกเขาที่จะได้เป็นวาที่ราชาคนต่อไปอีกด้วย 


     งานนี้จุดประสงค์หลักที่จัดขึ้นเพื่อทำให้แต่ละเผ่าปีศาจทำความรู้จักกันและสร้างความสัมพันธ์อันดีเกิดขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการปกครอง พันธมิตรด้านการค้าหรือการรบ แต่นอนจากนั้นสิ่งที่พวกราชา ราชินีเผ่าปีศาจแต่ละเผ่าคิดเหมือนกันก็คือ...



     การหาคู่ให้กับบุตรและบุตรีของตน หรือเพ่งเล็งไว้ว่าใครที่บุตรหรือบุตรีของพวกเขาควรรู้จักและควรสร้างความสัมพันธ์ด้วยนั่นเอง 


     เพราะถ้าบุตรและบุตรีของทั้งสองเผ่าพันธ์ุชอบพอกันนั่นก็หมายความว่าทั้งสองเผ่าพันธ์ุนั้นก็จะกลายเป็นหนึ่งเดียวกันเป็นคู่พันธมิตรที่จะแข็งแกร่งกว่าเผ่าพันธ์ุที่อยู่เผ่าพันธ์ุเดียวแน่นอน


     ซึ่งงานนี้จากงานครั้งก่อน แน่นอนว่าทีอาย่อมเป็นที่สนใจที่สุดของเหล่าอิสตรีของเผ่าปีศาจ ถึงแม้ทีอาจะเป็นจอมมารแต่การคงอยู่ของเผ่าพันธ์ุก็เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเผ่าปีศาจ 


     ถ้าทีอาไม่คิดที่จะหาใครเป็นคู่ครองก็เท่าว่าเป็นการทรยศเผ่าพันธ์ุของตนเองไปแล้ว แน่นอนว่าพวกเผ่าปีศาจจะต้องลุกฮือต่อต้านเธอแน่นอน และถึงเธอจะแข็งแกร่งที่สุดในเผ่าปีศาจก็ตามแต่เธอก็เลือกจะปฏิเสธกฎที่จอมมารรุ่นแรกตั้งขึ้นไม่ได้ 


     เพราะถ้าจอมมารไม่มีรัชทายาทคนต่อไปก็เท่ากับว่า...


     เผ่าปีศาจได้จบสิ้นลงไปแล้ว...



     งานนี้จะมีทุกๆ50ปี ทีอาก็มางานนี้แล้วถึง 3 ครั้งและครั้งนี้เธอก็อายุครบ 200ปีแล้วก็จะกลายเป็นครั้งที่ 4 ใน3ครั้งก่อนทีอาก็มีเหล่าบุตรชายของเผ่าปีศาจชั้นสูงมากมายมาทำความรู้จักกับเธอด้วยแน่นอนว่าเป็นการแนะนำของราชาและราชินีของเผ่าปีศาจเผ่านั้นๆ


     เจ้าชายปีศาจบางเผ่าก็แน่นอนว่ามีหลายตนทีเดียวเลยหละมากมายจนนับไม่ถ้วน ที่หลงใหลในตัวทีอาเปรียบเสมือนกับเธอเป็นเป้าหมายชีวิตของพวกเขา 


     พวกเขาก็ย่อมอยากทำความรู้จักกับเธอด้วยตนเองถึงแม้พวกเขาจะมีพลังที่เทียบกับเธอไม่ได้แต่ถ้าได้ทีอามาเป็นคู่ครองเผ่าพันธ์ุของพวกเขาก็จะขึ้นมาปกครองเผ่าปีศาจทุกเผ่าอย่างมีอำนาจเหนือทุกเผ่าพันธ์ุเลยทีเดียว 



     แต่ทีอาที่ผ่านมาก็ได้ปฏิเสธพวกเขาตลอด...



     ไม่ว่าจะเป็นเจ้าชายแวมไพร์ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเฮเซลของตระกูลแวมไพร์อีกตระกูลหนึ่ง หรือเจ้าชายเผ่ามนุษย์หมาป่า เจ้าชายเผ่าออร์คลูกชายของโมร่อน เจ้าชายเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง เจ้าชายแห่งเผ่าไวด์(เผ่าที่มีพลังของสัตว์ป่า) เจ้าชายแห่งเผ่าอสรพิษ...


     ...หรือแม้แต่ฮาเดสเทพนรกที่วางตัวเป็นกลางระหว่างเผ่าปีศาจกับเผ่าเทพ...


     งานจะถูกจัดขึ้นในอีก 30 วันข้างหน้า ซึ่งทีอาต้องการใช้เขามาเป็นเสมือนโล่กำบังสำหรับเรื่องนี้ เธอจะใช้เขาให้กลายมาเป็นคู่หมั้นหลอกๆให้เธอ แน่นอนว่าในงานถ้าพวกเจ้าชายปีศาจทั้งหลายเจอเขา


     ต้องข่มขู่เขาอย่างแน่นอน...


     พวกราชาเผ่าปีศาจเผ่าต่างๆก็ต้องขอคำยืนยันความเหมาะสมนี้แน่...


     ดังนั้นทีอาเลยอยากให้เขา...




     'เจ้าจงไปฝึกตนให้แข็งแกร่งก่อนจะถึงวันงาน เอาให้พอชนะเจ้าโมร่อนได้ก็พอ...รู้ใช่ไหมถ้าเจ้าทำข้าเสียหน้าหรือผิดหวังเจ้าจะเป็นยังไง'



     รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมของทีอายังคงทำให้เดย์จดจำจนถึงตอนนี้...





     ครืน~


     แน่นอนว่าเดย์จะทำตามคำขอของเธออย่างแน่นอนถึงจะเป็นเพียงแค่ตัวหลอกก็ตาม เพราะไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่ยอมยกทีอาให้กับใครแน่นอน ทีอาต้องเป็นศรีภรรยาสุดที่รักของเขาคนเดียว


     แต่นั่นเป็นเพียงเรื่องของอนาคต ตอนนี้คือต้องฝึกฝนอย่างที่ทีอาบอก เตรียมพร้อมรบกับกองกำลังมอนเตอร์จำนวนมหาศาลในวันพรุ่งนี้และที่สำคัญ...


     ...ช่วยฮายอน


     ดังนั้นหลังจากที่เดย์ประชุมกับพวกพันเอกเอิร์ล พันโทดอร์ค ไอน์ กริมเมอร์และขุนนางสาวแคลร์เสร็จ เขาก็มานั่งควบคุมการไหลเวียนและดูดซึมซัพพลังธาตุจากธรรมชาติต่อภายในห้องพักในคฤหาสถ์ของขุนนางสาวแคลร์ที่เธอจัดให้เดี๋ยวถ้าทำให้ระดับดาวของทุกธาตุขึ้นมาได้อย่างน้อย 1 - 2ดาวได้เมื่อไรเขาก็จะฝึกดาบต่อหรือสร้างทักษะใหม่ๆขึ้นมา


     ในโลกนี้ความง่วงรู้สึกจะไม่เป็นปัญหากับเขาเลย เขาสามารถอดนอนได้หลายวันโดยที่ร่างกายยังคงสดชื่นเหมือนนอนมาทั้งวัน แต่ก็ไม่มากเกินหนึ่งอาทิตย์เขาก็จะล้าทันที


     ก๊อกๆ


     "สเวนคุณนอนรึยังคะ?"


     เสียงหวานใสดังขึ้นหน้าห้องของเขา เสียงนีร้คือเสียงของขุนนางสาวเจ้าของคฤหาสถ์และยังเป็นเจ้าเมืองของเมืองนี้ เดย์หยุดการโคจรพลังเวทย์ก่อนจะลืมตาขึ้นและมองไปยังทิศทางของประตูพร้อมเดินไป


     แอ๊ด


     "ยังครับมีอะไรงั้นเหรอ?"


     เดย์เปิดประตูห้องออกมา ก็พบกับแคลร์หญิงสาวหน้าสวยผมดำยาวนัยต์ตากลมโตคู่หวานสีม่วงเธอตอนนี้อยู่ในชุดนอนยาวสีขาวลายดอกไม้สีม่วง กลิ่นหอมจากตัวเธอโชยมาเดย์รับรู้ว่ามันเป็นกลิ่นของสบู่ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จมาหมาดดังนั้นเขาจึงเห็นผิวพรรณที่ขาวเนียนของเธอจึงอดไม่ได้ที่จะหน้าแดงเล็กน้อย


     แต่นี่ไม่ใช่เวลามาสนใจหญิงสาวหน้าไหน ในเมื่อเขาชอบทีอาและตอนนี้ฮายอนแฟนสาวปัจจุบันของเขาก็กำลังตกอยู่ในอันตรายดังนั้นเขาจึงตัดเรื่องความรู้สึกที่หลงใหลในรูปร่างของแคลร์ออกอย่างรวดเร็ว



     "ฉันรู้นะว่าตอนนี้คุณกำลังลำบากใจเรื่องที่คนรู้จักของคุณคนนั้น..."


     แคลร์ก้มหน้าลงเล็กน้อยพร้อมกล่าวเรื่องภาพที่เห็นในนิมิตที่แหวนมรดกของเธอได้ฉายเข้ามาในหัวของพวกเขาด้วยสีหน้ากังวล เดย์มองหน้าเธอเล็กน้อยเหมือนเธอจะตอบไม่ตรงกับคำถามที่เขาถามไป แต่ให้เดาว่าเธอคงรู้สึกเป็นห่วงเขาที่ในวันพรุ่งนี้ต้องมาสู้กับคนรู้จักของตนเอง



     "ผมไม่เป็นไรอะไรหรอกไม่ต้องเป็นห่วง...ตกลงมาหาผมเพราะเรื่องนี้งั้นเหรอ?คุณไม่ต้องห่วงหรอกว่าวันพรุ่งนี้ผมจะไม่สู้เต็มที่"


     เดย์กล่าวขึ้นพร้อมกับนึกถึงภาพในแหวนนั่นที่ฉายให้เขาเห็น นั่นคือขุนนางสาวตรงหน้าเขานี้จะตายในวันพรุ่งนี้โดยการโดนมอนเตอร์รุมกิน บางทีที่เธออาจมาหาเขาคงเพราะกลัวสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้


     ที่เธอไม่ไปหากริมเมอร์หรือไอน์บางทีตอนนี้เธออาจไม่เชื่อใจในตัวพวกเขาลึกๆแล้วก็ได้ ขนาดแม้แต่แม่เลี้ยงอย่างพันตรีเอริธที่เอ็นดูเธอเหมือนลูกมาตลอดยังหักหลังกะฆ่าเธอและหวังเอามรดกที่พ่อของเธอมอบให้เลย


     ในทางกลับกันตัวเขาที่ช่วยเธอจากเหตุการณ์ในตอนนั้นที่ตัวเขาเองก็มีโอกาสที่จะตายเหมือนกัน แต่ยังคงสู้ปกป้องเธอแล้วรอดชีวิตกลับมาได้ นั่นอาจจึงเป็นเหตุให้แคลรืตอนนี้เชื่อใจตัวเขามากกว่าใครๆแล้วว่าจะ...


...ปกป้องเธอได้และไม่หักหลังเธอเหมือนคนอื่น



     หมับ


     "อ้ะ?!"


     เดย์ที่ตอนนี้พอเดาสาเหตุที่เธอมาหาเขาได้แล้วก็มองเธอด้วยความรู้สึกสงสารจับใจ พันตรีเอริธได้สร้างบาดแผลในใจของเธอเข้าให้เสียแล้ว การถูกคนที่เชื่อใจหักหลังนี่มันยากที่จะรักษาหายได้ เธอในตอนนี้ก็เหมือนกับเขาก่อนที่มาโลกนี้


     เขาเองก็โดนสหายเพื่อนร่วมรบมาเป็นปีหักหลังโดยการยิงจากข้างหลังจนถึงแก่ความตายเช่นกัน...



     "แคลร์ไม่ต้องกลัวไปหรอกนะ ผมจะไม่ปล่อยให้คุณตายแน่นอนรวมถึงเมืองและผู้คนของคุณด้วย...และผมก็จะไม่มีทางหักหลังคุณ"


     เดย์จับเธอเข้ามากอดซบที่หน้าอกของเขาอย่างอ่อนโยน พร้อมเอ่ยคำสัญญาออกไปว่าจะปกป้องเธอ ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาได้ทำอะไรลงไป แคลร์เองเป็นแค่หญิงสาวในภารกิจของเขาที่เพิ่งเจอหน้ากันเพียงสามวัน 


     แต่เหตุใดเขาถึงกับต้องสัญญากับเธอว่าจะปกป้องเธอด้วย เธอไม่ใช่แม้กระทั้งเพื่อน ครอบครัวหรือคนรัก...เสียด้วยซ้ำ


     บางที...


     ตัวเขาคงคิดว่าตัวของแคลร์นั้นเหมือนกับเขาละมั้ง


     คนที่โดนหักหลังจากความเชื่อใจ


     การที่จะปล่อยให้คนแบบเดียวกับเขาเผชิญหน้ากับปัญหานั้นเพียงคนเดียว บางทีเขาคงไม่สามารถปล่อยผ่านไปได้ละมั้ง...


     ฮึก ฮึก


     แคลร์พอได้ฟังดังนั้นตัวของเธอก็สั่นเทาจนเดย์รู้สึกได้ เสื้อผ้าบางๆตรงหน้าอกของเขาเริ่มที่จะเปียกชุ่มกับน้ำตาของหญิงสาว เธอกอดตอบเขากลับแน่นขึ้นเรื่อยๆ ด้วยร่างของเธอที่ตัวเล็กกว่าทำให้เธอรู้สึกเหมือนโดนปกคลุมภายใต้อ้อมกอดแสนอบอุ่นของเดย์


     คำพูดอันอ่อนโยนของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวรู้สึกราวกับถูกปลดปล่อยจากความเจ็บปวดที่ถูกบีบอัดเก็บไว้ในหน้าอกข้างซ้ายของเธอ ถ้ามีใครมาเห็นสภาพของเธอในตอนนี้คงไม่คาดคิดว่าเธอเป็นคนเดียวกับ...


     'แม่มดผู้เพียบพร้อม' คนนั้น...


   หญิงสาวที่สามารถสร้างคำพูดที่เหมือนควบคุมได้ทุกอย่างราวกับเป็นพลังของแม่มด สายตาอันเฉียบคมและไหวพริบอันชาญฉลาดที่ใครได้มองถึงกับต้องหวาดกลัวถ้าคิดจะทุจริตกับเธอ 


     หญิงสาวที่แข็งแกร่งและแสนสง่าคนนั้นตอนนี้กลับกลายเป็นเพียงหญิงสาวอ่อนแอคนนึงเพียงเท่านั้น


     พรึบ!


     "เอ้ะ?!"


     เสียงบางอย่างดังขึ้นจนเดย์ถึงกับต้องขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เมื่อเขาก้มลงไปมองที่มาของเสียงนั้นก็พบว่า...


     แคลร์ได้ปลดเสื้อผ้าของตนเองออกจนตอนนี้เหลือแต่ร่างเปลือยเปล่าที่ขาวอมชมพูเนียนชวนสัมผัส หน้าอกหน้าใจของหญิงสาวที่เปลือยเปล่าก็ทาบลงมาที่หน้าอกของเขาเดย์ตอนนี้สับสนทำอะไรไม่ถูก



     "ทะ...เธอจะทำอะไรน่ะแคลร์"


     ทันทีที่หญิงสาวได้ยินเสียงของเขา เธอก็เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับคราบน้ำตาที่ยังคงหลงเหลือ แต่สีหน้าของเธอยิ้มกลับยิ้มมองเขาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ แล้วใบหน้าที่เหมือนหญิงสาวที่กำลังหวาดกลัวคนนั้นหายไปไหนแล้วละ?


     ผลัก!


     ตุบ!


     เธอผลักเขาลงบนเตียงของเขาก่อนจะขึ้นคร่อมเขาด้วยร่างอันเปลือยเปล่าแสนเย้ายวลใจของเธอ เดย์อดไม่ได้ที่จะมองสำรวจเรือนร่างเธอทุกส่วนพร้อมกลืนน้ำลายลงคอ 



     "คุณอาจยังไม่รู้กฎของตระกูลของฉันนะ แต่ว่าใครคนไหนที่สวมแหวนให้ผู้สืบทอดมรดกหรือสวมใส่ตนเองคนคนนั้นจักต้องแต่งงานกับผู้สืบทอดมรดกและผู้สืบทอดคนนั้นก็คือฉันและอีกคนก็คือ...คุณไงละ"


     ถึงแม้แคลร์จะยิ้มพร้อมกล่าวออกมาโดยไม่ติดขัด แต่เธอก็มีสีหน้าที่แดงและมือของเธอที่กำลังปลดเสื้อผ้าของเขาก็สั่นๆตะกุกตะกักเหมือนไม่เชี่ยวชาญ... 


     แสดงว่านี่เองก็คงเป็นครั้งแรกของเธอ แต่จากที่เธอกล่าวมาแสดงว่าเขาต้องแต่งงานกับเธออย่างงั้นเหรอ?



     "เดี๋ยวสิแคลร์!...ผมไม่เห็นรู้เรื่องนั้นเลย!"


     "คุณผิดเองนั่นแหละค่ะที่มาจับต้องแหวนนั่นโดยไม่ได้รับอนุญาติ แถมสวมแหวนให้ฉันโดยไม่ถามอีก...แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะถ้าเป็นคุณฉันก็ยอมรับได้ที่จะให้คุณมาเป็นสามี"


     แคลร์กล่าวโดยไม่สนใจชายหนุ่มเธอก็ปลดเสื้อเขาต่อ ทางเดย์ก็กลั้นกิเลสเต็มที่เพราะร่างเปลือยแสนเซ็กซี่ของแคลร์กำลังคร่อมร่างของเขาหน้าอกหน้าใจก็กระเพื่อมตามจังหวะเคลื่อนไหวของเธอ 


     เดย์ตอนนี้อดกลั้นอารมณ์ไม่ให้พุ่งไปขย้ำเธอจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว...


     ถึงในหัวของเขาตอนนี้จะมีเรื่องของทีอาและฮายอนมาตีในหัวจนวุ่นวายไปหมดก็เถอะ บางทีแคลร์คงไม่รู้ว่าฮายอนเป็นแฟนของเขาละมั้งถึงกล้าที่จะทำแบบนี้หรือบางทีความเครียดจากการที่เห็นตัวเองตายเลยทำให้แคลร์ที่แสนใจเย็นกลายเป็นแบบนี้ไปรึเปล่า?


     ด้วยกิเลสที่กำลังครอบงำเดย์เรื่อยๆ ทำให้เขาเกิดความคิดที่สนับสนุนเรื่องตรงหน้านี้่โดยหาเหตุผลมากล่าวอ้างสารพัดจนเกิดความคิดพวกนี้ขึ้นมา



     'จะว่าไปเราก็ได้ทีอาสอนเวทย์คลายสะกดแล้วนี่นา ถ้าเจอเธอพรุ่งนี้ก็คงช่วยเหลือได้อย่างง่ายดายแล้วแล้วเราจะกังวลอะไรอีก?...ส่วนทีอาผมขอโทษนะผมไม่สามารถอดกลั้นต่อไปได้แล้ว'


     ในที่สุดเดย์ที่ความคิดตีกันในหัว ระหว่างความดีกับกิเลสก็เป็นกิเลสที่ได้รับชัยชนะไป...


     จนกลายเป็น...


     'ตบะแตก'



     หมับ!


     "วั๊ย!"


     เดย์พุ่งจับแคลร์ล้มลงนอนกับฟูกนอน...




     "เธอผิดเองนะแคลร์...แต่ไม่ต้องห่วงหลังจากนี้ฉันจะรับผิดชอบเธอเอง"


     "...สเวน...อ๊ะ"


     เดย์ว่าจบก็เข้าไปจูบต้นคอของเธอจนแคลร์เกิดความรู้สึกเสียวซ่านขึ้นฉับพลัน เดย์ปลดเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมดจนอยู่ในร่างเปลือยเปล่า เดย์ตอนนี้ไม่สนอะไรแล้วเขาก้มลงจูบกับแคลร์ริมฝีปากของทั้งสองประกบกันลิ้นของทั้งสองก็แลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน



     "สะ...เวน"


     เดย์มองหน้าของแคลร์ที่ตอนนี้หมดแรงจากการถูกกระตุ้นของเขา หน้าของแคลร์ตอนนี้แดงระเรื่อเหงื่อเต็มตามตัวเธอ เมื่อเห้นสีหน้าของเธอก็แสดงว่าน้องสาวของเธอคงพร้อมแล้ว น้องชายของเขาตอนนี้ก็พร้อมสุดๆเช่นเดียวกัน


     แต่ในขณะที่เดย์กำลังจะมีอะไรกับแคลร์นั้น...






     แก๊ง แก๊ง!!


     เสียงระฆังของเมืองเพเดร์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะร่วมรักของทั้งสอง พร้อมกับเสียงตะโกนของเหล่าทหาร



     "พวกมอนเตอร์บุกแล้ว!!"

     "!!!"


     เสียงนั่นช่วยเรียกสติของทั้งสองคน เดย์รีบลุกจากท่าคร่อมของเขาก่อนจะดีดตัวรีบใส่เสื้อผ้าทันที แคลร์พอได้สติเธอก็หน้าแดงแจ๋จนแทบอยากแทรกแผ่นดิน ในหัวของเธอต่างคิดเป็นคำเดียวว่า


     'ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย'


     จนถึงตอนนี้่เธอก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเธอถึงมาที่ห้องของเดย์ คงเพราะเธอกลัวเรื่องที่เธอจะตายจริงๆละมั้ง และพอได้ฟังคำพูดที่เขาจะปกป้องเธอมันเหมือนราวกับว่าอะไรบางอย่างในตัวของเธอมันขาด 



     ในตอนนั้นเธอเชื่อมั่นอย่างสุดหัวใจว่าคนที่เธอจะแต่งงานด้วยต้องเป็นเขาเพียงเท่านั้นถึงแม้จะไม่มีเรื่องกฎของตระกูลมายุ่งก็ตาม


     แต่สามีของเธอต้องเป็นเขาเพียงเท่านั้น ทำให้ตอนนั้นเธอเกิดอารมณ์ชั่ววูบกลัวว่าถ้าหญิงสาวผมชมพูคนนั้นที่เขาเป็นห่วงคือคนรักของเขาเธอจะทำอย่างไร


     ในตอนนั้นเหมือนความโลภของเธอเกิดครอบงำเธอวางแผนที่จะมีอะไรกับเขา เพื่อที่ตัวเธอคนเดียวเพียงเท่านั้นที่จะเป็นของเขาเพียงคนเดียว



     "แคลร์"


     "...?"


     เสียงเรียกของเขาทำให้หญิงสาวที่ตอนนี้กอดผ้าห่มแน่นด้วยความรู้สึกสับสนหันไปมอง



     "ไม่ต้องห่วงเองถ้าเรื่องกฎของตระกูลคุณเป็นจริงอย่างว่าผมก็จะรับผิดชอบโดยการแต่งงานกับคุณเอง แต่ตอนนี้ช่วยลืมเรื่องนั้นไปก่อนคุณต้องนำทัพในครั้งนี้นะอย่าลืมสิ"


     "...ขอโทษค่ะคือฉัน..."


     ราวกับภาพในแหวนนั่นปรากฎขึ้นมาอีกครั้ง ภาพที่เธอถูกมอนเตอร์รุมกิน...



     กึกๆ


     นั่นทำให้แคลร์เกิดความกลัวขึ้นมาอีกครั้ง มันยากที่จะลบความกลัวของภาพนั้นออกจากใจของเธอได้


     หมับ!


     "ไม่ต้องห่วงคุณจะไม่ตาย"


     เดย์กล่าวขึ้นอีกครั้งพร้อมกับรอยยิ้มอันแสนอ่อนโยน แสงอาทิตย์อัสดงฉายเข้าส่องใบหน้าของพวกเขาทั้งคู่ ก่อนสีหน้าของแคลร์จะเปลี่ยนไปใบหน้าของเธอตอนนี้พร้อมที่จะเผชิญกับทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว


     เธอจะไม่ยอมให้เหตุการณ์ในอนาคตนั่นเกิดขึ้นจริงได้อย่างแน่นอน



     "ค่ะ แล้วคุณก็จะช่วยเพื่อนของคุณได้เช่นกัน"


     ทั้งสองยิ้มให้กันภายใต้แสงอาทิตย์อัสดงที่ฉายเข้ามาในห้องของพวกเขา ก่อนทั้งสองจะออกไปเผชิญกับสงครามตรงหน้าทันที....







     "......."


     ทุกสิ่งทุกอย่างแน่นอนว่าไม่เคยรอดพ้นสายตาของทีอา ใบหน้าของเธอเรียบนิ่งมองไปยังลูกแก้วในมือในขณะที่เธอกำลังขี่อสูรมังกรยักษ์สีทมิฬพร้อมกองกำลังรบนับสองแสนของเธอเพื่อไปรบกับจูเลียสวานาดีสแห่งเพลิงสีน้ำเงิน


     ครืน... 


     ในมือของเธอถือหอกสีดำที่มีคลื่นพลังแผ่ออกมาอย่างน่ากลัว แถมท่าถือของเธอเหมือนกำลังจะขว้างมันไปไหนซักที่ เธอมองลูกแก้วนั้นเพียงเล็กน้อยก่อนเก็บหอกลงพร้อมจ้องไปที่แคลร์...



"เกือบตายแล้วนะเจ้าน่ะ"








ข้อมูลเดย์

[เดย์ ข้ารับใช้จอมมาร]
[สเวน]
ฉายา : ผู้ปราบวิญญาณ 
นักผจญภัยระดับ : B
อาชีพ : นักดาบ
ระดับ : ขั้น 4 ระดับ 50
เลเวล : 350

พลังธาตุ :
[ธาตุลมระดับ 3 : 6 ดาว]
[ธาตุไฟระดับ 2 : 6 ดาว]
[ธาตุน้ำระดับ 2 : 2 ดาว]
[ธาตุดินระดับ 2 :1 ดาว]
[ธาตุสายฟ้าระดับ 3 : 5 ดาว]
[ธาตุแสงระดับ 2 : 0 ดาว]
[ธาตุความมืดระดับ 2 : 2 ดาว]

ทักษะ : 
-ควบคุมโลหิต                          ระดับ S
- กายาภูติผี                              ระดับ SS
-เคลื่อนย้ายควัน                     ระดับ S
-สายลมเริงระบำ                      ระดับ S
-ทักษะกรดแห่งไสลม์             ระดับ E
-ทักษะสร้างทายาทกับทุกเผ่า ระดับ A
-ทักษะทำอาหาร                    ระดับ B
-ทักษะเย็บปักถักร้อย              ระดับ  A
-ทักษะทำความสะอาด            ระดับ B
-ทักษะต้านทานกายภาพ       ระดับ : A
-ทักษะลุ่มหลง                      ระดับ : A
-ทักษะแรงดึงดูด                   ระดับ : S
-พยัคฆ์อัศนีบาต                    ระดับ : A  
-ทักษะอาภรณ์แสง                ระดับ : B
-ทักษะปลุกชีพศพ                  ระดับ : S
-ทักษะควบคุมเงา                  ระดับ : A

อาวุธ :
- ดาบคาตานะ   (ต่างโลก) ระดับ : SSS
-ปืนไรเฟิล M41 (ต่างโลก) ระดับ : SSS
-ปืนพก DSE      (ต่างโลก) ระดับ : SSS
-เคียวยมทูต                        ระดับ : A

ชุดอุปกรณ์
-ชุดผู้กอง (ต่างโลก) ระดับ : A
-ชุดยมทูต                 ระดับ : A
-หน้ากากยมทูต        ระดับ : A
-ลูกแก้วแรร์มานา   ระดับ : A


ปล.คอมเม้นเป็นกำลังใจในการแต่งตอนต่อไปน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

817 ความคิดเห็น

  1. #814 จิรศักดิ์ ใจกลม (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 13:17
    เกือบบบยย
    #814
    0
  2. #811 MaisieMaisie (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 01:53
    เห็นแบบนี้ก็...หึงโหดเลยวุ้ย
    #811
    0
  3. #803 PrinceArcadia (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 01:21
    เห็นเงียบๆ นางหึงเงียบนะคะ!
    #803
    0
  4. #770 GameZaTH (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 14:20
    555+ หอกแห่งความตายเกือบบินไปหาน่ะเนี้ย
    #770
    0
  5. #760 YukiKiyu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 15:19
    เมียเมิงดู เมิงดูเมียเมิงด้วย
    #760
    0
  6. #723 ฉันคือผู้ชมที่ดี (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 15:17
    ของดีย์
    #723
    0
  7. #670 Tiosphere (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 16:05
    เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าริอาจแย่งการเปิดซิงจากเมียหลวง
    #670
    0
  8. #665 Fikusa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 11:15
    ฮ่าๆๆๆๆ เกือบตายแล้วไหมล่ะ
    #665
    0
  9. #598 wuttichaiwutti (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:18
    เกือบตายซะแล้วเหอะๆ
    #598
    0
  10. #322 Anecha Suranin (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 17:29
    เป็นยันสินะ เป็นยันจริงด้วยๆสินะ!!!!!
    #322
    0
  11. #217 Guo TP (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 16:40
    จะตายเพราะเมียหลวงนี่เอง 555
    #217
    0
  12. #212 ford042 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 01:57
    รีบๆเติมทรูแล้วไปตบไอพวกแมงวี แมงวันในงานด้วยนะ
    #212
    0
  13. #211 Kuro-NekoNo-97 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 23:12
    ยันขนานแท้~~
    #211
    0
  14. #210 ♥kag♥ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 20:51
    กำลังใจ+1
    #210
    0
  15. #209 ppk020 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 20:38
    ก่อนจะกินใครถามเมียหลวงก่อนดีไหมเดย์ เกือบตายไม่รู้ตัว เสียววุ้ยยิ่งเจ้แกโหดๆอยู่
    #209
    0
  16. #208 Alester H. Walker (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 18:52
    เฉียดตายเลยวุ้ย ทีอาหึงนี่หว่าหุหุ~
    #208
    0
  17. #207 winlove747900 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 18:28
    รอดไปนะ-
    #207
    0
  18. #206 Zanzar (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 18:00
    หึงโหดสัสๆเลย เล่นปาหอกข้ามเมืองกันเลยทีเดียว
    #206
    1
    • #206-1 polarpanda2(จากตอนที่ 23)
      4 พฤศจิกายน 2560 / 19:34
      ม่ายๆไม่ๆไม่ใช่ ข้ามเมืองครับข้ามทวีป 555555
      #206-1
  19. #205 Puttisan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 16:53
    เดย์เกือบโดนหอกเสียบ
    #205
    0
  20. #204 Spector00 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 15:57
    รอทีอาซึนแตก
    #204
    1
    • #204-1 Garw(จากตอนที่ 23)
      4 พฤศจิกายน 2560 / 17:15
      ซึนไปยันมา
      #204-1
  21. #203 NaiPk (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 15:28
    จัดตอนต่อไปมาเลยคับไรท์
    #203
    0
  22. #202 afifsarasamit (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 15:12
    หึงโหด555555
    #202
    0
  23. #201 panuhemasaton (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 15:01
    สาวคูลกลายสาวยันไปแล้ว
    #201
    0
  24. #200 lovemon0258 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 14:58
    ทีอาโหดร้าย5555+ ชอบทีอาอ่ะ
    #200
    0