The Guardian of Maou เกิดใหม่เพื่อพิทักษ์จอมมาร

ตอนที่ 17 : ข้อที่ ๑๖ : ผู้พิทักษ์กับการส่งของ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    19 ต.ค. 60



***ชื่อสเวนยังถูกใช้อยู่กับผู้อื่นนะครับ แต่สำหรับพวกทีอากับฮายอนพวกเขาจะเรียกว่าเดย์





ฟุบๆ




"เป็นแกเองสินะ..."



"!!!"



ขณะที่เนโครแมนเชอร์ที่แปลงกายเป็นปีศาจโครงกระดูกกำลังเดินตามฮายอนเพื่อจะชิงถุงสีแดงมันคาดว่าของในนั้นแหละคือของที่เจ้านายของมันต้องการอย่างแน่นอน



ก็มีเสียงของชายหนุ่มปริศนาดังขึ้น...



"คิดถึงเลยว่าแกจะปลอมตัวปะปนกับพวกปีศาจที่อัญเชิญมาเองแบบนี้"



".........."



ทันทีที่เนโครแมนเชอร์หันมา ก็พบกับชายหนุ่มหน้าหล่อในชุดเครื่องแบบทหารของจักรวรรดิ์ที่ไร้ตรายศตำแหน่ง เขาคือชายที่เป็นแฟนหนุ่มของผู้หญิงคนนั้นนั่นเอง




'หึ...'



ถึงจะผิดคาดที่ขนาดเขาใช้ทักษะลบตัวตนไปแล้ว แล้วเหตุใดชายหนุ่มคนนี้ยังสามารถมองเห็นเขาได้อีกถ้าไม่ใช่ทักษะของเขาเนโครแมนเชอร์ก็คาดว่าอาจจะเป็นทักษะส่วนตัวการช่างสังเกตุระดับสูง 



แสดงว่าชายหนุ่มคนนี้ต้องทำงานเกี่ยวกับพวกนี้เป็นเวลานานแน่ๆอย่างเช่นอาชีพสายลับ



แต่ถึงจะพบเจอเขาได้ด้วยเหตุบังเอิญหรือว่าอะไรก็ตามแต่ แล้วทำไมเขาถึงต้องกลัวมันด้วยเล่า เขาคือจอมเวทย์ชั้นสูงแห่งกลุ่มนักฆ่ารับจ้าง...



'ปักษาทมิฬ' กลุ่มนักฆ่าปริศนาที่รวบรวมขุมกำลังที่แข็งแกร่ง เป็นองค์กรที่คล้ายๆและทำงานคล้ายกับกลุ่มนักผจญภัยแต่พวกนี้เป็นองค์กรที่ผิดกฎหมายไม่ขึ้นตรงต่อจักรวรรดิ์ใดๆ



งานของพวกมันเน้นฉกชิงและสังหารมนุษย์ โดยไม่สนศีลธรรมใดๆหาคนที่จ้างพวกมันมีเงินพวกมันก็ทำตามคำขอที่ไร้ศีลธรรมสารพัด



ถ้างานของนักผจญภัยคือส่งของและป้องกันหรือกำจัดมอนเตอร์ งานของพวกกลุ่มนักฆ่ารับจ้างพวกนี้ก็ตรงกันข้ามเลย



งานของพวกมันคือช่วงชิง ทำลายและสังหารมนุษย์ตามคำสั่งของผูว่าจ้างที่มีเงินหนักมากพอและตัวเนโครแมนเชอร์คนนี้ก็ได้รับการจ้างไว้วานมา



ให้มาขโมยของจักรวรรดิ์โรฮันเนสล่า นั่นก็คือถุงสีแดงที่ฮายอนและเดย์รับมาจากพันตรีหญิงเอริธนั่นเองและเขาก็ไม่เคยทำงานผิดพลาดเลยซักครั้ง เขาคือจอมเวทย์ธาตุมืดชั้นสูงที่มีระดับถึงขั้น 3 ระดับ 50 เลยเชียวนะ 



แล้วทำไมเขาถึงต้องมากลัวพวกทหารจักรวรรดิ?ที่ไร้ยศตำแหน่งด้วยเล่าจริงไหม?




"หึ เป็นแค่ทหารชั้นต่ำแท้ๆ...อย่ามาเกะกะลูกตาข้า!!"



เนโครแมนเชอร์ที่กลับมาในร่างของมนุษย์ชุดคลุมปิดบังใบหน้าหันมามองที่เดย์ ก่อนที่เขาจะใช้เวทย์ธาตุมืดเล่นงานเดย์ทันที



ครืน!!



'นี่มัน?!'



เดย์มองไปที่ขาของเขาก็ปรากฎว่ามีเงามือสีดำจากเขาของเขามารัดขาของเขาเอาไว้และพันธนาการเขาไว้แน่นยากที่คนปกติจะหลุดออกมาได้



แต่ว่าสำหรับเดย์นั้น...



".........."



"อยู่เฉยๆอย่าไปไหนละ ข้าขอไปจัดการกับแฟนของแกก่อนเดี๋ยวค่อยมาจัดการกับแก...รับรองเลยว่าข้าจะทะนุถนอมเธออย่างดีเลย หึๆ"



เดย์ไม่สนใจคำพูดของมันเพราะยังไงมันก็ต้องตายและมอบสกิลให้เขา เขามองเงาพวกนี้เล็กน้อยสังเกตุจากลักษณะมันน่าจะเป็นพลังของธาตุมืดที่เป็นวอยเซฟเฟอร์ 



ธาตุมืดย่อมหักล้างกับธาตุแสงดังนั้นแสดงว่าถ้าเขาใช้พลังธาตุแสงที่มากพอก็จะสลายพันธะเงานี้ได้ 



นึกได้แค่เพียงนั้นเดย์ก็นึกสร้างทักษะธาตุแสงขึ้นมาอย่างสดๆทันทีทันใด



"อาภรณ์แสง"



เพล้ง!



"ห้ะ!อะไรน่ะ!"



เดย์คิดทักษะใหม่ขึ้นมากับพลังธาตุแสงในวินาทีนั้นอย่างท่วงที 



จากนั้นร่างของเขาก็ฉายแสงสีขาวออกมาผลักดันเงาสีดำของเนโครแมนเชอร์ที่พันธนาการเขาจนแตกกระจายออกตาอหน้าต่อตามัน


การที่ชายคนนี้จะสามารถทำแบบนี้ได้ แสดงว่าระดับพลังธาตุแสงของเขาต้องมีมากกว่าระดับพลังธาตุมืดของตัวมันซึ่งแบบนี้ก็หมายความว่าจะประเมินชายคนนี้แค่ยศตำแหน่งไม่ได้เสียแล้ว



แต่ถ้าลองมองดูดีๆที่สัญลักษณ์สร้อยคอนั่น...



หมอนี่เป็นนักผจญภัยถึงระดับBเลยทีเดียว!



"ชิ!ศรเงา!!"



ฟุบ ฟุบ ฟุบ!



"เงาเยอะจริงนะพ่อคุณ..."



เดย์บ่นพึมพำเล็กน้อยก่อนจะขี้เกียจเสียเวลาไปมากกว่านี้เขามองลูกศรสีดำจำนวนมากที่พุ่งออกมาจากเงาของต้นไม้มาที่ตัวเขา 


ก่อนจะชักคาตานะขึ้นมาและมองลูกศรทั้งหมดด้วยสายตาที่เฉียดคมและว่องไว



ฟุ่บ!



เคร้ง เคร้ง เคร้งๆ!!




"บ้าน่า!"


เนโครแมนเชอร์เบิกตาโพลงอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง ไม่คิดว่าชายตรงหน้าจะมีฝีมือการฟันดาบที่ระดับสูงถึงเพียงนี้


เขาสามารถปัดป้องลูกศรเหล่านั้นได้หมดแถมด้วยการเคลือบพลังธาตุแสงไว้ที่ตัวดาบอีกด้วย 



'นี่มันมากเกินกว่าจะเป็นระดับ Bแล้ว!!หมอนี่มันเป็นใครกัน!!'



ฟ้าววว!!



ราวกับเขาคือยมทูตที่พร้อมเอาชีวิตของเขาหัวใจของเนโครแมนเชอร์ตอนนี้ร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่มทันทีที่เห็นเขาทะยานพุ่งมาด้วยความเร็วสูงพร้อมจิตสังหารที่แผ่ออกมา




"กำแพงดิน!!อัญเชิญโครงกระ...!!"




เนโครแมนเชอร์รีบดีดถอยฉีกหลบออกมา ก่อนจะพยายามใช้เวทย์ดินสร้างกำแพงขึ้นมาพร้อมทั้งอัญเชิญโครงกระดูกออกมาเพิ่ม ขีดจำกัดของเขาคืออัญเชิญได้ 100 ตัว 



ถ้าตัวไหนตายเขาก็สามารถสร้างเพิ่มชดเชยแทนตัวที่ตายออกไปได้ แล้วแต่พลังมานาของเขายิ่งมีมากยิ่งสร้างได้มาก แต่ความจริงเขาสามารถสร้างได้แค่ไม่กี่สิบตัวเท่านั้น



แต่เพราะพลังของลูกแก้วมานา ไอเทมลับระดับ A ไอเทมที่ได้รับมาจากองค์กรนอกจากจะช่วยเพิ่มค่ามานาของเขาให้สูงมากยิ่งขึ้นแล้ว... 


ยังสามารถทำให้เพิ่มอัตราการฟื้นฟูของมานาได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย



แต่ทว่ามันก็ยังไม่เพียงพอ...



ที่จะต่อกรกับชายหนุ่มทหารไร้ยศตรงหน้านี้ได้




ฉัวะ!!!


กำแพงดินที่สามารถต้านการบุกของออร์คได้ถึง 30 ตัวถูกฟันผ่าอย่างง่ายดายต่อหน้าต่อตา ราวกับมันคือเปลือกของผลไม้ และเขาไม่สามารถอัญเชิญปีศาจโครงกระดูกออกมาได้ทันการแล้วตอนนี้ 


ดูเหมือนเขาจะต้องจบชีวิตลงตรงนี้เสียแล้ว...



แต่ก่อนตายอยากจะรู้จริงๆว่าชายหนุ่มคนนี้...



เป็นใครกันแน่...




ตึก ตึก!


ฟู่มม!!


แต่ทว่าดูเหมือนชะตาของมันยังไม่ขาดซะเดียว จู่ๆหญิงสาวผมชมพูที่เขากำลังสะกดรอยตามไปตะกี้ก็วิ่งกลับมาพร้อมกับ...



ผัวะ!!


คว้างง!!


ทะยานมาเตะมันจนก้มหลบคมดาบของเดย์ได้พอดิบพอดี นี่ทำให้เดย์ถึงกับขมวดคิ้วมองมาที่ฮายอน



"ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ยฮายอน?! ถ้าตะกี้ดาบของฉันโดนเธอเข้าจะทำยังไงยัยบื้้อ!"


เดย์ขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจเล็กน้อย เพราะตะกี้ปลายคมดาบคาตานะของเขาเฉียดขาของเธอไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร แถมแล้วทำไมต้องขัดเขาไม่ให้ฆ่ามันอีกด้วย


บึก!


"อั้ก!"


"นายนั่นแหละทำอะไรตาบ้า! ฆ่ามันทิ้งตอนนี้เราก็ไม่รู้สิว่าใครที่มันต้องการอะไรและใครส่งมันมา!"


ฮายอนกอดอกเหยียบร่างของเนโครแมนเชอร์กันมันหนีพลางหันมาต่อว่าเดย์ เพราะขืนฆ่ามันไปทั้งเขาและเธอก็จะไม่ทราบสิ่งที่พวกมันต้องการเลยแถมจะไม่รู้อีกว่าเป็นฝีมือของกลุ่มไหน 


เพราะเธอเชื่อว่าเนโครแมนเชอร์คนนี้ไม่ได้วางแผนดักเส้นทางนี้ด้วยตัวคนเดียวแน่อาจมีกลุ่มสนับสนุนมันอีกอยู่เบื้องหลัง 



"จริงด้วย...ขอโทษทีนะฮายอนเธอพูดถูกละ"


เดย์เมื่อได้ยินแบบนั้นก็ชะงักเล็กน้อยเพราะเขาลืมคิดถึงเรื่องแบบนี้ไม่ได้ยังไง คงเพราะเขาอยากรีบฆ่ามันให้จบๆและชิงทักษะของมันมาอย่างหน้ามืดตามัวสิ่งที่เขาคิดตอนนี้มีอย่างเดียวคือเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองและเข้าใกล้ทีอาซักนิดก็ยังดี


ฟุบ!


"หือ?อย่าหวังน่า!"


ผัวะ!!เพล้งง!!


อุ้บ!!


ฮายอนที่กำลังคุยกับเดย์อยู่นั้น เนโครแมนเชอร์เห็นว่าพวกเดย์คิดที่จะรีดข้อมูลจากเขา มันก็กลืนน้ำลายคำปฏิญาณขององค์กรมันคือจะให้ใครรู้ความลับของพวกมันไม่ได้ มันจึงฝืนจำใจหยิบยาพิษขึ้นมาเพื่อฆ่าตัวตาย


แต่เดย์และฮายอนก็สายตาไวพอ ฮายอนพุ่งไปเตะขวดยาพิษของมันจนกระเด็นแตกชนกับต้นไม้ท่ามกลางสายตาที่ตกใจของมัน ก่อนจะเป็นเดย์ที่คว้าคอเสื้อของมันจ้องมันและแผ่จิตสังหารออกมาจนเนโครแมนเชอร์ถึงกับขนลุก


หมับ!!


ครืนน


"หยุดทำอะไรที่ไร้ประโยชน์ซะ...และพูดมาว่าใครส่งแกมาไม่งั้นฉันจะให้แฟนฉันใช้ไฟนั่นย่างทรมาณแกไปทีละส่วนเลยเอาไง"


เดย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา ฮายอนก็เล่นไปตามน้ำด้วยทำสีหน้าเหี้ยมเกรียมและจุดไฟที่มือของเธอเป็นเชิงขู่ขึ้นมา เนโครแมนเชอร์ก็ตัวสั่นมองฮายอนที่เดินใกล้เข้ามา


การตายย่อมเป็นหนทางที่ดีกว่าการถูกทรมาณแบบนั้น แต่ทว่ามันไม่สามารถเลือกหนทางในการตายได้แล้ว ชายชุดคลุมเนโครแมนเชอร์จึงยอมบอกทั้งหมดเกี่ยวกับองค์กรของมัน 


"เข้าใจแล้วจะยอมบอกแล้ว!"


ส่วนของที่ให้มาขโมยหัวหน้าของมันก็ไม่บอกเหมือนกันว่ามันคืออะไร?


บอกเพียงว่ามันเป็นของที่จักรวรรดิ์โรฮันเนสล่าส่งไปยังขุนนางในเมืองเพเดร์ และแน่นอนว่าเส้นทางไปเมืองเพเดร์ก็มีแต่เส้นทางนี้ทางเดียวเท่านั้น มันจึงดักรอเล่นงานตามคำสั่งของเจ้านายมัน


ส่วนชื่อองค์กรของมันคือ'ปักษาทมิฬ'องค์กรนักฆ่ารับจ้างมืออาชีพที่รวบรวมคนมีฝีมือไว้เป็นจำนวนมาก


แต่ขณะเนโครแมนเชอร์กำลังจะบอกเรื่องที่อยู่ขององค์กร มันก็ชะงักก่อนจะชะงักและกระอักเลือดออกมา!



"อ๊อก!!"


"นี่มันหรือว่า...ยามรณะแห่งสัจจะ!"


เดย์อุทานขึ้น มันเป็นยาที่ใช้เพื่อปิดบังความลับหากผู้ดื่มเผยความลับที่ผู้ให้ต้องการปิดบังออกมา ยานั้นก็จะไปกระตุ้นทำลายประสาทและอวัยวะทั้งหมดทันทีจากหนังสือในห้องสมุดของปราสาทแพทริกที่เขาอ่านมา


เดย์กลัวว่ามันจะตายไปทั้งอย่างงี้ ถ้าเขาไม่ฆ่ามันตอนนี้เขาก้จะอดได้ทักษะของมัน แต่พอจะให้ฮายอนฆ่าเพื่อให้เธอได้ทักษะมาฮายอนกลับไม่กล้าฆ่ามัน...


...สงสัยเธอคงจะไม่เคยฆ่าคนมาก่อนเลยหันหน้าหลบตาด้วยตัวสั่นๆเมื่อเห็นอาการทรมาณของมัน


เดย์คิดว่าคงเสียเวลาไปมากกว่านี้ไม่ได้เพราะถ้ามันตายด้วยพิษเขาก็จะไม่สามารถช่วงชิงทักษะของมันมาได้ ดังนั้นเขาต้องฆ่ามันก่อนจะตายด้วยพิษ เดย์คิดได้ดังนั้นก็ชักดาบคาตานะสะบั้นคอมันขาดทันที



ฉัวะ!!


ติ๊ง!


[คุณได้รับทักษะใหม่]
-ทักษะปลุกชีพศพ (จำนวนตามความสามารถ) ระดับ : S
-ทักษะควบคุมเงา                                          ระดับ : A  
[คุณได้รับไอเทมใหม่]
-ลูกแก้วแรร์มานา (เพิ่มและฟื้นฟูมานา)           ระดับ : A










"อ้ะ!คุณสเวน คุณฮายอนเป็นไงมั่งครับเจอตัวเนโครแมนเชอร์คนนั้นรึเปล่า?!"


หัวหน้ากลุ่มนักผจญภัยสวมแว่น ชื่อของเขาคือ 'แมทธิว' หัวหน้ากลุ่มนักผจญภัยแรงค์ C เขาที่กำลังตรวจสอบสินค้ากับพ่อค้าที่รอดชีวิตกับลูกน้องสมาชิกดปาร์ตี้ของเขาและกลุ่มนักผจญภัยอื่นที่เหลือรอด 


แน่นอนว่าก่อนเดย์ตามเนโครแมนเชอร์ไปในตอนนั้นเขาได้สังหารพวกโครงกระดูกหมดให้แล้ว แน่นอนว่าที่สังหารพวกมันได้อย่างรวดเร็วก็เพราะมีสัตว์อสูรสุนัขธาตุไฟกับดินของฮายอนช่วยทุ่นแรงอีกด้วย


แมทธิวพอเห็นเดย์และฮายอนเดินมาก็วิ่งเข้าไปถามไถ่เกี่ยวกับผู้ที่ควบคุมพวกโครงกระดูกพวกนี้ทันที 



"มันหนีไปได้น่ะ"


"งั้นเหรอครับ แต่ไม่เป็นไรหรอกโชคดีนะครับที่พวกคุณปลอดภัย แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณพวกคุณมากถ้าไม่ได้พวกคุณทั้งสองช่วยไว้พวกเรากับพวกพ่อค้าต้องแย่แน่ๆ"


เดย์กล่าวขึ้นมาสั้นๆกับแมทธิวจากการคาดการณ์ถ้าเขาฆ่ามันได้สิถึงจะแปลก เพราะดูจากการอัญเชิญระดับสูงนี่ในมุมมองของพวกแมทธิวต้องเชื่อว่ามันเป็นจอมเวทย์ระดับสูงแน่นอน 


แล้วถ้าเขาที่มุมมองของคนพวกนั้นคิดว่าเป็นนักผจญภัยระดับ B การที่ฆ่าจอมเวทย์ระดับนั้นได้สิถึงจะเป็นเรื่องแปลก เดย์กลัวพวกแมทธิวจะสงสัยในเรื่องนี้และเขาไม่อยากวุ่นวายจึงกล่าวออกไปแบบนั้นแทน 


พลางเหลือบมองฮายอนที่มีสีหน้าซีดๆ เธอเป็นแบบนี้ตั้งแต่ตอนที่เขาตัดหัวของเนโครแมนเชอร์คนนั้นแล้ว เดย์คาดว่าเธอคงไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน


     แต่จะว่าไป... 



     เธอก็เป็นเพียงแค่นักเรียนมหาลัยปี 1 ที่เป็นนักกีฬาของมหาลัยแค่นั้นเอง เธอไม่ใช่ทหารที่ฆ่าคนมามากมายและผ่านมาหลายสมรภูมิแบบเขา มันจึงไม่แปลกที่เธอจะเป็นแบบนี้ 


แต่จากนี้เป็นต้นไปเธอต้องเจอเรื่องทำนองนี้อีกมากแน่นอนเพราะถ้าเธอจะต้องทำภารกิจของทีอารว่มกับเขาโดยการเป็นทหารของจักรวรรดิ์


แน่นอนว่าเขาจะพยายามให้เธอคุ้นชินกับเรื่องแบบนี้ให้ได้ เพราะถ้าเธอทำไม่ได้เธอต้องเป็นภาระของเขาอย่างแน่นอน และแบบนั้นทีอาก็คงไม่อาจเว้นชีวิตเธอไว้...


"พวกนายเก็บของผู้ตายมาอย่างละหนึ่งอย่างซะะได้กลับไปบอกพวกเขาได้ถูก และก็ฝังศพพวกเขาให้เรียบร้อยด้วยราต้องรีบเดินทางกันต่อแล้ว!"


พ่อค้าหัวหน้ากลุ่มที่ดูร่ำรวยสุดกล่าวเสียงดัง ท่าทางตื่นกลัวตะกี้ได้หายไปแล้วเมื่อได้ยินว่าเดย์และฮายอนสามารถไล่เนโครแมนเชอร์นั่นไปได้ พวกคนอื่นๆฟังดังนั้นก็เข้าใจพยักหน้าทำตามคำสั่ง...



ฮี้!


กุบ กับ!


เนื่องจากมีพ่อค้าตายไปพอสมควร ทำให้มีรถเกวียนเหลืออยู่ เดย์และฮายอนจึงนั่งเกวียนนั่นไปและมีแมทธิวอาสาขับไปให้เพื่อตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิตเขา โดยพวกลูกน้องของแมทธิวก็เดินอยู่ข้างเกวียนของคาราวานคอยทำหน้าที่คุ้มครองต่อไป


".........."


เดย์เหลือบมองฮายอนที่นั่งสีหน้าสลดตลอดอย่างเล็กน้อย ก่อนเขาจะเขยิบเข้าไปใกล้เธอพร้อมนำมือจับศรีษะของเธอพิงเข้ามาที่ไหล่ของเขา 


แมทธิวเห็นก็ยิ้มมองทั้งคู่เล็กน้อยก่อนจะไม่สนใจปล่อยให้พวกเขาใข้เวลากันไปและหันมาขับรถม้าหน้าที่ของเขาต่อ



"ฮายอนฉันรู้นะว่าเรื่องแบบนี้มันอาจยากสำหรับเธอ...แต่ว่าเธอต้องพยายามชินกับมันนะ เพราะโลกนี้เองถ้าเราไม่ฆ่าก็จะถูกฆ่าซะเอง...และฉันก็ไม่อยากเห็นเธอตายด้วย"


เดย์ที่ลูบหัวของฮายอนอย่างเบามือและอ่อนโยนกล่าวกับเธอ ฮายอนยอมให้เขาทำอย่างงั้นอย่างว่าง่าย เธอเมื่อได้ฟังคำพูดที่เดย์บอกว่าไม่อยากให้เธอตาย เธอก็อมยิ้มด้วยสีหน้าแดงๆเล็กน้อย



"ฉันจะพยายาม...เพราะงั้นขออยู่แบบนี้อีกซักพักนะ"


"อ่า...ได้สิ"


ฮายอนตอบเสียงเบาโดยไม่ได้มองหน้าเขาพร้อมขอพิงเขาอยู่แบบนี้ไปอีกซักพัก เดย์ก็ยิ้มตอบตกลงเธอ จากนั้นฮายอนก็หลับตาลงอย่างช้าและก็เข้าสู่ห้วงนิทราไป 


"........."


เดย์มองเธอพร้อมยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะคิดเกี่ยวกับสิ่งที่พบเจอและได้มาวันนี้รู้สึกการฆ่าพวกโครงกระดูกพวกนั้นทำให้เขาไม่ได้ค่าประสบการณ์อะไรเลย มีแค่ได้จากที่ฆ่าเนโครแมนเชอร์เท่านั้น 


เดย์คาดว่าทักษะที่มันใช้เรียกโครงกระดูกขึ้นมาบางทีอาจจะคือทักษะที่เขาเพิ่งได้มาจากมันหลังฆ่ามันตาย




          'ทักษะปลุกชีพศพ'


          เดย์ลองตรวจสอบการใช้และคุณสมบัติของทักษะนี้ดู มันกินพลังมานามากใช้คู่กับพลังธาตุมืด ตอนแรกที่เขาคิดว่ามันคือเวทย์อัญเชิญนั้นเขาคิดผิด 


มันเป็นเวทย์ที่สามารถเรียกใช้คนที่ตนเองเคยฆ่าไปโดยการปลุกคืนชีพขึ้นมาในสถานะศพ แต่เวลาที่ใช้ไปนานๆศพพวกนั้นจะกลายเป็นปีศาจโครงกระดูกการที่เราจะเรียกใช้พวกศพพวกนี้มากน้อยเท่าไรนั้นอยู่ที่ว่าพลังมานาและระดับพลังเวทย์ธาตุมืดของเรามีเท่าไร 


และแน่นอนว่าทักษะนี้กินมานามหาศาลดังนั้นเจ้าเนโครแมนเชอร์จึงใช้ลูกแก้วนี่ ลักษณะเหมือนลูกแก้วทั่วไปมีขนาดเท่ากำมือแต่มีสีฟ้ามันเป็นลูกแก้วที่เพิ่มค่ามานาของผู้ถือและเพิ่มอัตราการฟื้นฟูของมานาไปด้วย 


จุดนี้ทำให้เดย์เข้าใจแล้วว่าทำไมมันถึงสามารถเรียกโครงกระดูกได้เยอะและได้ไวขนาดนั้นเป็นเพราะลูกแก้วนี่นี่เอง แต่ขนาดมันระดับพลังแค่นั้นมันยังสามารถเรียกได้ร้อยตัว 


และถ้าเป็นเขาละ?


จะสามารถเรียกได้กี่ตัวกัน...


ไม่สิจากคุณสมบัติที่อ่านมันต้องเรียกเฉพาะคนหรือสิ่งมีชีวิตที่ฆ่าไป อย่างเดย์ก็ฆ่ามอนเตอร์ซะส่วนใหญ่ คนก็มีมันนี่ละที่เป็นคนแรกเขาจะสามารถเชิญลาเมียร์ที่เขาฆ่าไปได้ไหมนะ...



'ค่อยหาโอกาสลองทักษะนี้ดูละกัน...'


"ฟี้...ฟี้"


เดย์คิดในใจพลางมองฮายอนที่ตอนนี้หลับสนิทไปแล้วทั้งๆที่ยังคงพิงไหล่ของเขา พร้อมเสียงกรนเล็กๆของเธอ









จักรวรรดิ์โรฮันเนสล่า
ณ เมืองเพเดร์




           กุบ กับ!



          ในที่สุดก็เดินทางมาถึงเมืองที่ขุนนางเป้าหมายในการส่งของของพันตรีเอริธอยู่ ใช้เวลาประมาณ 1 วันกว่าก็เดินทางมาถึงที่นี่ ระหว่างทางนั้นก็ไม่มีการโจมตีของพวกกลุ่มนักฆ่ารับจ้าง'ปักษาทมิฬ'อีก


ระหว่างทางนั้นเดย์และฮายอนก็พบเจอพืชแปลกๆที่น่าสนใจมากมาย ทั้งคู่ใช้ทักษะประเมินเลยรู้ว่ามีพืชหลากหลายรูปแบบ บางต้นก็เป็นพิษบางต้นก็เป็นยาสมุนไพรได้


-เห็ดเดลฟีนา

คุณสมบัติ : เป็นเห็ดพิษที่สามารถทำให้เกิดอาการชาหายใจลำบากถ้ากินมากๆเข้าก็ถึงตาย ข้อดีคือสามารถนำไปหักล้างกับพิษของพืชบางชนิดได้ (เนื่องจากเดย์ไม่เคยเห็นพืชชนิดนั้นจึงไม่บอกรายละเอียดของพืชชนิดนั้น)


-ต้นเพเพโร

คุณสมบัติ : พืชชนิดไม้ล้มลุกมีลักษะเด่นตรงปลายใบของมันจะมีสีชมพู ข้อดีสามารถลดอาการเหนื่อยล้าของผู้กินได้

-ต้นฮีลเรอ้อน

คุณสมบัติ : พืชชนิดไม้ล้มลุกลักษณะเด่นคือทั้งต้นเป็นสีแดง ข้อดีสามารถรักษาอาการบาดแผลได้ พวกมันถูกนำไปใช้กับรูปบรรจุภัณฑ์ในลักษณะขวดเรียกว่า 'เร้ดโพชั่น'



      แมทธิวได้บอกว่าพวกมันสามารถนำไปขายหาเงินได้ในตลาด รวมไปถึงหนังสัตว์หรือเขาสัตว์ที่เดย์กับฮายอนล่ามาด้วย (ฆ่าพวกมันที่บุกมาโจมตีกองคาราวาน) เดย์และฮายอนได้ยินดังนั้นก็เก็บพวกพืชทั้ง 3 ที่นิยมเกิดบริเวณนี้ไว้ในแหวนมิติที่พระเจ้าอาจจะมอบให้ไว้เป็นจำนวนมาก


พร้อมทั้งเวลาพักก็เข้าป่าไปล่าสัตว์เพื่อเอาหนังและเขาอีกด้วย เดย์และฮายอนจะแข่งกันฆ่าพวกมันตลอดว่าใครได้เยอะกว่ากัน แต่ก็จะเป็นเดย์ที่ชนะเธอไปซะทุกครั้งไปเพราะความไวที่ไวกว่า


ไม่น่าเชื่อว่าฮายอนจะสามารถทำอาหารที่ได้เนื้อจากพวกมอนเตอร์อย่างพวกหมาป่า หมู่ป่า กระต่ายป่าได้อร่อยขนาดนี้ 


ฮายอนเล่าว่าตอนอยู่ที่บ้านเวลารับประทานอาหารเธอจะไปฝึกทำอาหารกับแม่บ้านของเธอตลอด แน่นอนว่าความอร่อยของมันถึงกับทำให้พวกนักผจญภัย แมทธิวและพวกพ่อค้าถึงกับน้ำลายส่อมาร่วมวงด้วยตลอด


ตกกลางคืนก็เป็นเวลาที่ฮายอนชื่นชอบมากที่สุด เป็นเวลาที่เธอจะได้ฝึกซ้อมต่อสู้ระยะประชิดกับเดย์ เดย์แนะนำให้เธอสวมข้อมือและข้อเท้าเหล็กที่เป็นเสมือนตุ้มถ่วงน้ำหนักทำให้การฝึกฝนมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น


(เดย์ได้ขอทำในตอนที่อยู่ปราสาทของแพทริก เดย์ได้ให้เผ่าคนแคระช่างตีเหล็กประจำคฤหาสถ์นั้นสร้างให้เพื่อช่วยในการฝึก)


เดย์ก็เลยให้ข้อมือเล็กและข้อเท้าเหล็กที่มีลวดลายสีแดงสวยงามน่าจะเหมาะกับผู้หญิงให้กับฮายอน แน่นอนว่าฮายอนก็แพ้เดย์ตลอด 


แต่เดย์ยอมรับว่าเธอเรียนรู้ได้เร็วและทำให้เธอเริ่มที่จะเก่งขึ้นเรื่อยๆจากเดิมที่เก่งอยู่แล้ว 





         หลังจากที่ให้ฮายอนนอนหลับพักผ่อน เดย์ก็ฝึกฟันดาบของเขาต่อพร้อมฝึกวิ่งจ๊อกกิ๊งรอบป่าไปด้วย แน่นอนว่าเพื่อกันหลงเดย์ก็ใช้คาตานะตวัดทำรอยตรงต้นไม้เป็นลูกศรตลอดทาง เพื่อบอกว่าเขากำลังไปทางไหน


หลังจากนั้นเดย์ก็ฝึกควบคุมการไหลเวียนของพลังธาตุทั้ง 6 ที่แพทริกเคยสอนเอาไว้ วันนี้เขาได้เรียนรู้พลังธาตุมืดจากเนโครแมนเชอร์มาเพิ่มเติมทำให้ระดับพลังธาตุมืดดาวของมันขึ้นมานิดหน่อย


ก่อนเดย์จะไปอาบน้ำโดยใช้พลังธาตุน้ำเรียกน้ำออกมาล้างตัว และจึงเดินกลับเข้าไปในเต๊นที่ฮายอนกำลังนอนหลับอยู่ ในตอนแรกที่ยังไม่ได้เป็นแฟนกันฮายอนจะใช้เต๊นท์สองหลังในการแยกกันนอน


แต่หลังจากตอนนั้น...ที่ฮายอนยอมรับเงื่อนไขการเป็นแฟนที่เดย์แค่เพียงล้อเล่น เธอก็มานอนกับเขาตลอด แต่แน่นอนว่าเขาไม่ได้ทำอะไรเธอ อาจจะมีบ้างที่เผลอไปกอดเธอเพราะเขาละเมอ



กลับมาปัจจุบัน...



"........"


เดย์และฮายอนมองสภาพเมืองนี้ มันเป็นเมืองที่ใหญ่พอสมควรมีโบสถ์ของพวกศาสนจักรอีกด้วย ตัวเมืองนี้จะมีแม่น้ำล้อมรอบเสมือนเป็นการป้องกันไม่ให้ศัตรูหรือข้าศึกบุกมาได้อย่างง่ายดาย


"อ้ะ! คุณสเวนนั่นคุณใช่ไหม!"


เสียงหญิงสาวบางคนที่รู้สึกคุ้นหูดังขึ้น หลังจากที่เขาตอนนี้กำลังอยู่ที่ด่านทางเข้าเมืองและกำลังยื่นตรานักผจญภัยแรงค์ B กับบัตรผ่านของพันตรีหญิงเอริธที่ให้มาในการผ่านทาง


เดย์มองเข้าไปในเมืองก็เห็นกลุ่มนักผจญภัยกลุ่มนึงที่คุ้นเคย และก็มีแม่หญิงสาวผมแดงหน้าสวยแบบเรียบๆคนนึงวิ่งออกมาจากกลุ่มนั้นและวิ่งตรงมาทางเขาด้วยสีหน้าดีใจ


นั่นคือ...แอนนานั่นเอง 


แล้วทำไมเธอถึงมาอยุ่ที่นี่ได้กัน?







ทางด้านนึงในเวลาเดียวกัน...






ณ องค์กรปักษาทมิฬ



ดินแดนแห่งความมืดที่นึงที่ไม่ได้ถูกปกครองโดยเหล่าปีศาจ มันคือศูนย์รวมตัวผู้ที่รักในการเข่นฆ่าและหวังในเงินทองไม่เกี่ยงกับยศฐานบรรดาศักดิ์ เสมือนศูนย์รวมตัวของผู้ชั่วร้าย


ข้างในคฤหาสถ์สีทมิฬที่ดูเหมือนคฤหาสถ์ร้าง ชายชุดผ้าคลุมสีดำวิ่งเข้ามายังในห้องโถงขณะที่เหล่าระดับผู้บัญชาการกำลังประชุมกันอยู่


ตึก ตึก


ปัง!


"ขออภัยที่ข้ามารบกวนการประชุมครั้งนี้ แต่ว่าข้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องรายงานให้พวกท่านทราบ"


"เรื่องอะไรละ...ถึงกล้าทำให้เจ้ามาขัดจังหวะการประชุมของพวกเราแบบนี้"


ครืนนน


"อึ้ก!"


ชายชุดคลุมสีดำขอบแดงนัยต์ตาสีแดงฉายมาในความมืดภายใต้ฮู้ดนั่น กล่าวออกมาด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยจิตสังหารระดับสูง ชายชุดคลุมกลั้นใจต่อจิตสังหารนั่นก่อนจะฝืนกล่าวออกต่อไป


"ท่านจอมเวทย์ไคลม์ตายแล้วครับท่าน ในระหว่างภารกิจชิงของจักรวรรดิ์โรฮันเนสล่าที่ส่งไปถึงเมืองเพเดร์!"


"ว่าไงนะ!!"


ผู้บัญชาการทั้งหมดอุทานออกมาอย่างตกใจ ไม่คิดว่าจอมเวทย์ที่ฝีมือเป็นอันดับ 3 ประจำสภาจอมเวทย์ทมิฬขององค์กรจะถูกสังหารในระหว่างภารกิจแบบนี้ 


พวกเขาสีหน้าเครียดเล็กน้อยแต่ไม่ว่ายังไงของสิ่งนั้นจะต้องมาอยู่ในมือของผู้ว่าจ้างพวกมันเท่านั้น...


ต่อให้ของถึงมือขุนนางเพเดย์แล้วก็เถอะ...


เห็นทีคงต้องลงมือการใหญ่เสียแล้ว...


เพราะคงต้อง...ฆ่าล้างบางตระกุลขุนนางนั่นทันทีที่มันได้ของสิ่งนั้นไป



"...ส่งแพนโดร่าไปชิงของนั้นมา แล้วฆ่าขุนนางและคนในคฤหาสถ์ของมันให้หมด"


"รับทราบครับ!"


ทุกคนเบิกตาโพลงทันทีที่ชื่อนั้นถูกกล่าวออกมา ชื่อของนักฆ่าที่เยือกเย็นและเก่งกาจที่สุดในการลอบสังหารของปักษาทมิฬ เมื่อคนคนนั้นได้ถูกสั่งการออกมาแล้ว... 


ไม่ต้องคิดเลยว่าจะมีใครเหลือรอดจากการฆ่าของคนคนนั้น....






ข้อมูลเดย์

[เดย์ ข้ารับใช้จอมมาร]
[สเวน]
ฉายา : ผู้ปราบวิญญาณ 
นักผจญภัยระดับ : B
อาชีพ : นักดาบ
ระดับ : ขั้น 4 ระดับ 50
เลเวล : 350

พลังธาตุ :
[ธาตุลมระดับ 3 : 5 ดาว]
[ธาตุไฟระดับ 2 : 6 ดาว]
[ธาตุน้ำระดับ 2 : 1 ดาว]
[ธาตุดินระดับ 2 : 0 ดาว]
[ธาตุสายฟ้าระดับ 3 : 4 ดาว]
[ธาตุแสงระดับ 1 : 6 ดาว]
[ธาตุความมืดระดับ 2 : 1 ดาว]

ทักษะ : 
-ควบคุมโลหิต                          ระดับ S
- กายาภูติผี                              ระดับ SS
-เคลื่อนย้ายควัน                     ระดับ S
-สายลมเริงระบำ                      ระดับ S
-ทักษะกรดแห่งไสลม์             ระดับ E
-ทักษะสร้างทายาทกับทุกเผ่า ระดับ A
-ทักษะทำอาหาร                    ระดับ B
-ทักษะเย็บปักถักร้อย              ระดับ  A
-ทักษะทำความสะอาด            ระดับ B
-ทักษะต้านทานกายภาพ       ระดับ : A
-ทักษะลุ่มหลง                      ระดับ : A
-ทักษะแรงดึงดูด                   ระดับ : S
-พยัคฆ์อัศนีบาต                    ระดับ : A  
-ทักษะอาภรณ์แสง                ระดับ : B
-ทักษะปลุกชีพศพ                  ระดับ : S
-ทักษะควบคุมเงา                  ระดับ : A

อาวุธ :
- ดาบคาตานะ   (ต่างโลก) ระดับ : SSS
-ปืนไรเฟิล M41 (ต่างโลก) ระดับ : SSS
-ปืนพก DSE      (ต่างโลก) ระดับ : SSS
-เคียวยมทูต                        ระดับ : A

ชุดอุปกรณ์
-ชุดผู้กอง (ต่างโลก) ระดับ : A
-ชุดยมทูต                 ระดับ : A
-หน้ากากยมทูต        ระดับ : A
-ลูกแก้วแรร์มานา   ระดับ : A


ปล.คอมเม้นเป็นกำลังใจในการแต่งตอนต่อไปครับ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

817 ความคิดเห็น

  1. #810 MaisieMaisie (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 01:07
    ก็มีเดย์คนหนึ่งไง.. ^o^
    #810
    0
  2. #807 Fluke733 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 10:55
    อย่าทิ้งฮายอนละะะะะ
    #807
    0
  3. #651 lime87832 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 03:38
    สนุกดี
    #651
    0
  4. #160 เอกเองครับ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 20:12
    ขนนางนั่นซวยซะแล้ว
    #160
    0
  5. #149 maxweerachon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 22:31
    นิยายสนุกครับ อย่าเทกันนะครับ55
    #149
    0
  6. #146 ราตรีนิรันดร (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 17:38
    ผู้หญิงเยอะยิ่งวุ่นวาย สังเกตุจากฮาเร็มหลายๆเรื่องที่อ่านมา นิยายสนุกดีค่ะ
    #146
    0
  7. #145 AnusonKingdom (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 16:51
    สกิลเยอะไปเนี่ยสงสัยไรท์ต้องมีรวมสกิลแน่เลย
    #145
    0
  8. #144 Windy Erika (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 16:50
    ขั้น4ระดับ50 กะต้องเวล 450 สิ มะใช่ 350
    #144
    5
    • #144-4 B E L L(จากตอนที่ 17)
      19 ตุลาคม 2560 / 17:18
      แก้ ขั้น 3 ระดับ 50 คือ 250
      ขั้น 3 ระดับ 15 คือ 215 ครับ
      #144-4
    • #144-5 B E L L(จากตอนที่ 17)
      19 ตุลาคม 2560 / 17:19
      ขั้น 3 ระดับ 100 คือ 300 ครับ
      #144-5
  9. #143 Kasegawa Run (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 16:12
    แพนโดร่า...ฮาเร็มในอนาคต----
    #143
    0