I am Chimera เมื่อผมเกิดมาเป็นคิเมร่า

ตอนที่ 8 : หัวที่ ๘ : การต่อสู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    11 ก.ย. 60





***พระเอกชื่อว่าโซลน่ะครับลืมไป เป็นชื่อที่แม่เสือของเขาตั้งให้






"มันยังไม่ตาย!!"


ตูมม!!


เมอร์เรนอุทานลั่น ก่อนจะรีบทะยานหลบอุ้งมือของโซลได้อย่างเฉียดฉิว แต่แรงลมของการตบลงสู่พื้นดินของโซลทำให้เมอร์เรนเซเสียการทรงตัวล้มหน้าคะมำไป



"โฮกกก!!!"


โซลคำรามลั่นดังกึกก้องไปทั่วทั้งป่า แถมการคำรามของเขาก็ได้สร้างลมกระโชกอย่างรุนแรงจนพวกนักผจญภัยที่อยู่ใกล้ๆโดยเฉพาะพวกผู้หญิงกระเด็นไปเลยทีเดียว



"พวกแกอย่ายืนเฉย! พวกนักเวทย์ใช้โซ่พันธนาการซะ!!"


เมอร์เรนที่ตั้งสติได้รีบลุกขึ้นแล้วสั่งการพวกนักเวทย์ กลุ่มนักเวทย์หนุ่มสาวทั้ง 5 คนก็ร่ายบทคาถาเวทย์ก่อนจะโยนโซ่สีม่วงออกมาจากมือของทั้ง 5 คนพวกเขายืนล้อมโซลพร้อมโยนโซ่คล้องรัดร่างของโซลไว้



'รู้สึกโซ่นี่จะสามารถบั่นทอนพลังกายและพลังเวทย์ได้แฮะ รู้สึกได้เลยว่ามันพลังทั้งสองของเราลดลงไปพอสมควร'


โซลคิดในใจเมื่อสัมผัสได้ว่าเหมือนพลังของตนกำลังโดนสูบหายไป แต่ว่าสำหรับเขาลดเพียงเศษเสี้ยวพลังของเขาแบบนี้มันไม่มีผลอะไรหรอก



"โฮกกก!!"


เพล้ง!!


"อ๊าก!/กรี๊ดด!"


"อะไรกัน!!"


โซลสะบัดหัวก่อนจะคำรามลั่นอีกครั้ง พวกโซ่ที่พันธนาการเขาก็แตกละเอียด พวกนักเวทย์ก็กระเด็นไปคนละทิศคนละทาง ก่อนโซลจะทะยานเข้าไปหาพวกนักเวทย์แล้วนำหัวมังกรพ่นไฟเผาพวกนักเวทย์ทั้ง 5


"พอทซ์ อเดลปกป้องพวกนักเวทย์ที!" เมอร์เรนตะโกนสั่งอัศวินเทมพลาร์สองหนุ่มสาว


"ครับ/ค่ะ!"


ฟ้าวว!!


ตึงง!!


โฟร่ววว!!


เทมพลาร์หนุ่มร่างใหญ่กับเทมพลาร์สาวผมทองก็ทะยานไป เทมพลาร์อัศวินชายร่างใหญ่ก็ใช้โล่ห์ชนขาของโซลทำให้โซลเอียงเล็กน้อยจนทิศของเปลวไฟไม่ได้โดนพวกนักเวทย์ทั้งหมด แต่ก็มีบ้างที่บางคนยังอยู่ในระยะ


โฟร่วว!!


"อึ้ก!!"


"คุณอเดล!!"


แต่อัศวินเทมพลาร์สาวก็เดาไว้อยู่แล้ว หน้าที่ส่วนนี้จึงเป็นของเธอ เธอเข้ามาขวางเปลวไฟนั่นพร้อมกับยกโล่ห์ขึ้นแล้วเรียกใช้ทักษะโล่ห์แห่งแสงทำให้เกิดบาเรียสีเหลืองอ่อนมาปกคลุมตัวเธอและพวกนักเวทย์


'นี่มัน...ไม่ใช่พลังไฟธรรมดา...อ้ะ!!'


โฟร่ววว!!


"อ๊าาา!!!"


"อเดล!!"


หญิงสาวอัศวินสาวคิดในใจเมื่อเธอสัมผัสได้ว่าโล่ห์แสงของเธอกำลังโดนเปลวไฟแปลกประหลาดนี่บั่นทอนอย่างรวดเร็ว และเียงแค่คิดชั่ววูบเท่านั้นเธอก็ไม่รู้ตัวเลยว่าบาเรียของเธอถูกเจาะเข้ามาตอนไหน


ไฟนั่นละลายโล่ของเธอและของเธอที่ถือโล่ห์จนละลาย ความร้อนนั่นทำให้หญิงสาวกรี๊ดลั่นร้องด้วยความเจ็บปวด พอทซ์แฟนหนุ่มอัศวินของเธอเห็นแบบนั้นก็ตกใจ เขารีบออกจากตรงโซลแล้วทำท่าจะเข้าไปดูอาการของแฟนสาวอย่างร้อนรน


แต่เมื่อละสายตาจากโซลเพียงแวบนึง นั่นก็เท่ากับว่าหมดเวลาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว...


ฉัวะ!!


ฉูดดด!!!


"พอทซ์ม่ายย!!"


โซลนำหางงูของเขาที่ผิวหนังมีความคมอย่างมาก สะบัดตัดร่างของพอทซ์อัศวินเทมพลาร์ร่างใหญ่จนขาดสองท่อนต่อหน้าแฟนสาวของเขา เลือดของพอทซ์กระฉูดเปรอะเปรื้อนใบหน้าของอเดลอัศวินแฟนสาวของเขา


"......"


พวกเร้ดมองภาพตรงหน้านี้อยู่ห่างๆอย่างตกใจ ในขณะที่แพนเทพีแห่งพฤกษาสาวก็เพียงแค่มองอย่างเรียบเฉย เพราะไม่ใช่หน้าที่ของเธอที่จะไปช่วยพวกมนุษย์ หน้าที่ของเธอมีแค่ปกป้องผืนป่าเท่านั้น


"เวรแล้วไง! อลัน เฟร็ดพวกนายใช้ปืนปลิดสายตาของอสูรกายตนนี้ซะ เดี๋ยวฉันจะใช้ดาบของฉันผ่าหัวทั้งสามของพวกมันจากด้านข้างเอง!!"


"ครับx2!!"


ฟุบๆๆๆ


ชายหนุ่มผมดำมือปืนคู่กับชายหนุ่มผมขาวสไนเปอร์ขานรับ ก่อนทั้งสองจะใช้เวทย์ลมไว้ที่เท้าทั้งสองข้างของพวกเขา แล้วก็วิ่งทะยานไปที่ด้านข้างทั้งสองของโซล


พวกเขาฉวยโอกาสตอนที่โซลประมาทกำลังใช้ไฟจากหัวมังกรเผาไปที่พวกนักเวทย์กับอเดล โดยที่มีนักเวทย์ทั้ง 5 สร้างบาเรียเวทย์ขึ้นมาป้องกันตัวพวกเขาเองและอเดลถ่วงเวลาให้เมอร์เรน อลันและเฟร็ดลอบโจมตีโซลจากด้านข้าง


เมอร์เรนเพื่อให้ทั้งสองมือปืนเข้าไปด้านหน้าอย่างสะดวก เขาจึงอาสาเรียกความสนใจจากเจ้างูที่หางของโซลให้โดยการสู้ถ่วงเวลาจนกว่าทั้งสองจะปลิดดวงตาของโซลได้


ฟุ่ม!!


"จงเห็นแต่ความมืดมิดไปซะ!!"


ทั้ังสองกระโดดขึ้นมาจากด้านข้างลอยอยู่กลางอากาศ หัวแพะและหัวมังกรที่เห็นก่อนจึงหันมามอง หัวแพะทำท่าจะขวิดอลันและหัวมังกรขณะที่กำลังจะพ่นไฟใส่เฟร็ด


แน่นอนว่าอเดลและพวกนักเวทย์ไม่ยอมให้ทำอย่างงั้นแน่นอน...



"ใครจะไปยอมไอ้ปีศาจ!!"


อเดลตะโกนลั่นก่อนจะฉวยโอกาสตอนที่หัวทั้งสองหัวสนใจทั้งสองคนนั้นอยู่ ทะยานเข้าไปพรอ้มหลบหมุนตัวหลบการกัดของหัวเสือ ก่อนจะง้างดาบสีขาวฟันโดยประสานกับเวทย์สายฟ้าฟันไปที่ดวงตาทั้งสองข้างของหัวเสือ



คว้างงง!!


ฉัวะ!!!


"โฮกกก!!" โซลร้องอย่างเจ็บปวด


ขณะที่พวกเวทย์ทั้ง 5 คนก็ใช้เวทย์โจมตีไปที่ตาของมังกรและแพะ เพื่อเปิดโอกาสให้มือปืนทั้งสองยิงซ้ำปลิดการมองเห็นของมัน



บรึ้ม!!


"บอดไปซะไอ้ปีศาจ!!"


ปังๆๆๆ!!!


"โฮกก!!"


โซลร้องลั่นเมื่อดวงตาของหัวมังกรและแพะถูกยิงลูกตาอีกสองหัว ตอนนี้เขามองไม่เห็นอะไรแล้ว



"ตอนนี้ละเมอร์เรน!!!"


อลันและเฟร็ดตะโกนลั่นขณะที่กำลังตกลงสู่พื้นพร้อมกับอเดลอีกคน ส่วนพวกนักเวทย์ทั้ง 5 ก็รีบแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ให้นักเวทย์ที่มีพลังธาตุน้ำและลมใช้เวทย์น้ำแข็งล็อคขาทั้ง 4 ของโซลเพื่อกันมันเคลื่อนไหว


และอีกกลุ่มไปขัดขวางหางงูไม่ให้มาขัดการโจมตีของเมอร์เรน...



ฟ้าววว!!


"โอ้ววว!!"


'ทำงานกันเป็นทีมจริงๆนะพวกนี้'


โซลคิดในใจด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง...


ความหวังในการปลิดชีพปีศาจตนนี้อยู่เมอร์เรนแล้ว อเดลก้มองเขาอย่างเชื่อมั่นว่าหัวหน้าของเธอจะแก้แค้นให้พอทซ์แฟนหนุ่มของเธอได้


เมอร์เรนตอนนี้ทะยานขึ้นมาเหนือหัวของโซลทั้งสามด้วยความเร็วราวกับแสง เขายกดาบขึ้นชี้ฟ้า...



"ดาบเพลิงแห่งการเผาผลาญความชั่วร้าย...จงเผาความชั่วร้ายนี้ให้มันดาวดิ้น!!!"


ดาบของเมอร์เกิดเปลวเพลิงลุกไหม้พร้อมพลังของเวทย์ไฟที่อัดแน่น เมอร์เรนกล่าวร่ายจบก็ฟาดดาบลงไปที่ศรีษะของโซลที่หัวของเสือ เขากะผ่ามันให้ขาดทั้งสองท่อน


แน่นอนว่าถ้าทำได้มันต้องจบชีวิตลงอย่างแน่นอน...


แต่ทว่าเมอร์เรนไม่รู้เลยว่าการจะฆ่าคิเมร่าให้ตายมีแต่ต้องตัดหัวทั้ง 3 และหางเท่านั้น ถึงฟันขาดครึ่งคิเมร่าก็จะกลับมาคืนชีพได้อยู่ดี...


แต่เรื่องนั้นจะเป็นยังไงก็ช่าง เอาเป็นว่าโซลเองก็ไม่ได้ให้โอกาสให้เมอร์เรนได้ฟันเขาเสียด้วยซ้ำ...



พรึ่บ!!


ผ่างง!!


"อะไรกัน!!"


เมอร์เรนอุทานอย่างตกใจเมื่อเห็นดวงตาของโซลทั้งสามหัวลืมตาขึ้นมาจ้องมองเขา เมอร์เรนแทบไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง...



'ไม่ใช่ว่า...ตามันบอดไปแล้วหรอกเรอะ...อ้ะ!หรือว่า!!'


เมอร์เรนหันไปมองหัวแพะที่กำลังแผ่คลื่นพลังสีเขียวออกมา และแสงเขียวๆนั่นก็เกิดขึ้นที่บริเวณรอบๆดวงตาของทั้งสามหัว



'หัวแพะนั่น!มีพลังรักษาและมันใช้พลังนั่นรักษาดวงตาของทั้งสามหัวงั้นเรอะ!!'


เมอร์เรนแทบอยากจะบ้าตาย ปีศาจหรืออสูรกายตนนี้มันจะน่ากลัวไปแล้ว แต่ทว่าไม่ว่ายังไงเขาก็จะไม่หยดยั้งดาบของเขา เขายังเชื่อว่าดาบเล่มนี้ของเขาจะปลิดชีวิตมันลงได้



"ตายไปซะไอ้ปีศาจ!!!"


'มาดูละกันไฟใครจะแรงกว่ากัน...'


โซลคลี่ยิ้มในใจ ก่อนจะใช้หัวมังกรพ่นไฟออกมา แต่ครั้งนี้เปลวไฟสีแดงกำลังเลี่ยนสีไปเป็นสีฟ้าปนดำมันคือเปลวไฟแห่ง...นรก!



โฟร่ววววว!!!!


"อ๊ากก!!"


"หัวหน้า!!"


ทุกคนต่างตกใจเมื่อเห็นเปลวไฟนั่นถูกพ่นออกมาจากปากของมังกรอย่างรุนแรง และเผาไหม้ร่างของหัวหน้าของเขาเป็นเถ้าธุลีภายในเสี้ยววินาที


"บ้าเอ๊ย!!"


เฟร๊ดและอลันมองอย่างโกรธแค้นผสานพลังเวทย์ลงกระสุน ทำท่าจะยิงไปหัวแพะเพราะะกี้เขาเองก็เห็นดวงตาที่ฟื้นขึ้นมาของมันเหมือนกันและเข้าใจแบบเดียวกับเมอร์เรน ว่าหัวแพะนั่นถ้ากำจัดได้มันก็จะไม่มีทางื้นฟูพลังและบาดแผลได้


แต่ทว่า...


ตูมมม!!



แผละ!!


"ม่ายย!!"


อเดลร้องลั่นเมื่อเห้นสหายเพื่อนของเธอทั้งสองคนโดนโซลเหยียบจนร่างแหลกเหลวต่อหน้าต่อตาเธอ


"ฉันไม่มีวันให้อภัยแกแน่ไอ้*ตว์นรก!!"


อเดลกัดฟันด้วยความเคียดแค้นทั้งน้ำตา เธอมองพวกนักเวทย์ที่โดนไล่กินไล่กระทืบ บางคนก็โดนหางของปีศาจตนนี้ตัดจนขาดสองท่อน


เธอพุ่งทะยานง้างดาบๆทั้งๆที่เธอเหลือแค่แขนเดียว นักเวทย์คนสุดท้ายก็ตายพอดีเธอข้ามศพของพวกเขาและใส่พลังเวทย์และพลังกายทั้งหมดที่เธอมีลงในตัวดาบ


และฟาดฟันไปที่โซลอย่างรุนแรง แค่แรงเหวี่ยงของดาบก็สร้างลมกระโชกที่รุนแรง...


"......"


โซลมองเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจ...


เขาสะบัดหางไปทางเธอ....



"!!!"


อเดลมองไปอย่างตกใจทำท่าจะนำเท้าถีบหางเจ้างูยักษ์นั่นออกไป แต่ทันทีที่สายตาของเธอจ้องไปที่ดวงตาของเจ้างูยักษ์ร่างของเธอก็ราวกับว่าขยับไม่ได้


แถบที่ขาและมือของเธอก็มีลักษณธผิวที่คล้ายเหมือน...หิน!


และมันกำลังลามขึ้นมาเรื่อยๆ...


"ไม่ๆ...หยุดนะ!!"







กึง!






ฟิ้ว...


"........"


ในที่สุดการต่อสู้ก็จบลงโดยที่โซลนั้นไร้บาดแผล พวกเร้ดเห็นพอจบแล้วก็เดินออกมาด้วยสีหน้าระหวาดระแวงและหวาดกลัว


งั่มๆ


พวกเขามองโซลที่กำลังกินร่างของพวกเมอร์เรนด้วยสีหน้าที่หวาดกลัวขึ้นเรื่อยๆ รีอา ริเวอร์ บูเล็ตและธอนก็อดคิดไม่ได้พวกเขาคิดถูกหรือคิดผิดที่ไม่หนีแถมยังเดินมาหาอสูรกายตนนี้อีกด้วย


"....."

เร้ดในใจก็กลัวเล็กน้อย แต่เขาเจอเรื่องแบบนี้มามากจึงไม่แสดงรู้สึกถึงขั้นหวาดกลัวมากเหมือนพวกรีอา เขาเดินมาถึงจุดที่โซลกำลังกิน พร้อมมองร่างของอเดลที่กลายเป็นหินและร่างของพอทซ์ทั้งสองท่อนที่โซลลากมาวางไว้ใกล้ๆร่างหินของเธอ


แถมที่เร้ดสงสัยเมื่อเห็นร่างของพอทซ์โดนทำให้เป็นหินไปด้วย?



"แกคิดจะทำอะไรกับสองคนนี้น่ะคิเมร่า ฉันเห็นแกแช่แข็งร่างของพอทซ์แทนที่จะกินเขา แถมยังปล่อยร่างของอเดลทิ้งไว้แบบนี้อีกด้วย"


เร้ดกล่าวถามพร้อมยืนเผชิญหน้ากับโซลโดยตอนนี้ไม่ได้หวาดกลัวแล้วแม้แต่อย่างใด เร้ดไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่เขารู้สึกถูกชะตากับคิเมร่าตนนี้โดยความกลัวเล็กน้อยก่อนหน้านี้ก็ถูกขจัดออกไปแล้ว



"ทั้งสองเป็นคนดีน่ะไม่เหมือนคนอื่นๆที่หวังเพียงแค่เงิน ส่วนพวกเขาสองคนนี้แค่ทำตามคำสั่งเฉยๆ ข้าลองสัมผัสดูตอนที่สู้กัน...อึกๆ"


โซลกล่าวทันทีที่กินร่างของอลันเป็นคนสุดท้าย เขาก็รู้สึกว่าพลังเพิ่มขึ้นมานิดนึงที่กินพวกนี้ ในใจโซลก็สะอิดสะเอียนเล็กน้อยที่ต้องกินมนุาย์คล้ายๆกับเขาชาติก่อน แต่ท้องของคิเมร่าร่างของเขามันหัวจนห้ามสัญชาตญาณไม่ไหว



"ที่แกพูดนี่หมายความว่าไง?มันไม่ได้ช่วยบอกเลยนะว่าแกจะทำอะไรกับพวกเขา"


เร้ดกล่าวถาม รีอา ธอน บูเล็ตและริเวอร์ก็แอบถอยออกมาห่างๆจากเร้ดยกเว้นรีอา เพราะไม่เข้าใจว่าทำไมเร้ดถึงกล้าต่อปากต่อคำกับอสูรกายที่น่ากลัวตนนี้ เขาเอาความกล้ามาจากไหนหรือมันเป็นเพียงความ...บ้ากันแน่



"ข้าจะรักษาพวกเขารวมทั้งคืนชีพให้ชายหนุ่มพอทซ์คนนี้ด้วย"


"!!!"


คำพูดของโซลทำให้ทั้ง 5 คนตกใจ โดยเฉพาะริเวอร์ที่เป็นนักเวทย์ เพราะการคืนชีพนั้นเป็นเวทย์โบราณระดับสูงสุดของเผ่าพันธ์ุมนุษย์แถมตามที่เธอได้ยินนั่นเป็นเพียงแค่ตำนาน



"จะบ้าเหรอต่อให้แกแข้งแกร่งแค่ไหนแต่การคืนชี...!!"


วิ๊งๆ!!


ริเวอร์และคนอื่นๆไม่ทันพูดอะไร โซลก็ใช้พลังของหัวแพะปล่อนคลื่นเสียงเขียวออกมาปกคลุมร่างของอเดล ร่างของเธอก็คลายจากการเป็นหินพร้อมกับแขนของเธอที่ค่อยๆฟื้นฟูขึ้นมา


ทางด้านของพอทซ์อัศวินหนุ่มยิ่งแล้วใหญ่ ร่างทั้งสองท่อนของพอทซ์มาต่อกันก่อนจะคลายการเป็นหินมามีกายเนื้อหยาบเช่นเดิม


และพอสิ้นสุดเร้ดและริเวอร์ก็เข้าไปตรวจชีพจร...



ตึก ตัก



"ชีพจรพวกเข้าเต้นปกติ!พวกเขาคืนีพได้จริงๆ!"


ริเวอร์อุทานอย่างตกใจ เร้ดและทุกคนก็มองที่สภาพของคนทั้งสองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ก่อนเร้ดจะคลี่ยิ้มเล็กน้อยโซลนั้นไม่ใช่อสูรที่ชั่วร้ายอย่างที่พวกเขาคิดจริงด้วย


"......"


เทพีแพนเห็นแบบนี้ก็ไม่อยากเชื่อสายตา ทั้งเรื่องที่โซลเป็นคนดีและเรื่องการคืนชีพนี่...



เธอจะเก็บเรื่องสำคัญไว้แบบนี้ไม่ได้ เพราะนี่เป็นเรื่องใหญมากเพราะไม่มีใครสามารถคืนชีพคนได้นอกจากมหาเทพแห่งโอลิมปัสอย่างซุส โพไซดอน เฮร่าและฮาเดส



แ้แต่เจ้านายของเธอท่านอาเธน่าก็ไม่สามรารถคืนชีพใครได้ ได้แต่รักษาบาดแผลที่สาหัสถ้ายังไม่ตายให้หายได้...



'ต้องไปแจ้งท่านอาเธน่า'


แว้บบ!!


เทพีแพนกล่าวแค่ไหนก็หายตัวไปทันที...


โดยที่เทพีแพนพลาดเรื่องอะไรบางเรื่องไป ตอนนี้พวกเร้ดต่างตกใจกับสภาพของโซลตอนนี้ จากร่างอสูรกายยักษ์ 5 เมตร ตอนนี้ตัวของโซลขนาเท่าลูกแมวเพียงเท่านั้นแถมร่างหัวมังกรและแพะก็หายไปแล้วด้วยเช่นเดียวกัน ไม่เว้นแม้แต่หางที่เป็นงูยักษ์


ตอนนี้โซลสลบไปทั้งๆร่างนั้น...


พวกเร้ดต่างคิดไปในทางเดียวกันว่าบางทีที่โซลเป็นแบบนี้...


เพราะใช้พลังในการคืนชีพให้แก่พอทซ์และอเดล...



ซึบ...


"เราจะทำยังไงดีกับปีศาจตนนี้ละเร้ด"


รีอาถามขึ้นกับชายหนุ่มผมแดง เมื่อแปลกใจเห็นเขาอุ้มร่างเล็กนั่นขึ้นมา





"ฉันยังมีเรื่องจะพูดกับเขาอีกเยอะ ฉันจะพากลับไปที่กิลของพวกเรา บูเล็ตและธอนฝากแบกสองคนนั้นไปด้วยละ"







ปล.ไม่ต้องห่วงนะครับไม่กลายเป็นเบ๊แน่นอน เป้นตัวเล็กแค่ตอนหน้าตอนเดียวครับ555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

335 ความคิดเห็น

  1. #235 chamin-doll (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 21:22
    ง่ะ--เราอยากเห็นร่างแมวของโซลอ่ะ//โครตเจ๋งเลย--คืนชีพได้ด้วย!!
    #235
    0
  2. #184 mitty1994 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 04:36
    คืนชีพให้ทำไม งง? ทำแล้วแสดงว่าเป็นคนดี ตรรกะอะไรเนี่ย เห้ยยมันใช้พิสูจน์ไม่ได้นะเห้ยย เข้าใจไรผิดๆป่าว โลกสวยหรอ-0- จริงๆคิเมร่าเจอนักผจญภัยจะแร้งค์ไหนก้บ่ยั่นนะ ออกจะตบฝ่าเท้าทีเดียวแผ่นดินสะเสือนแยกได้เลยนะให้พวกนี้ตกไปได้เลยอ่ะ คนที่จะปราบนี่ควรเป็นพวกครึ่งเทพที่ใส่ไอเทมเทพๆมาครบนะ อย่างเฮอคิวลิสยังต้องมีหมวกมีรองเท้าเทพช่วยเลย นี่แค่แรงค์เอ สู้ซะนึกว่าเทพมาเอง5555555555555ตลกดีอ่ะ
    #184
    0
  3. #153 humter111 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 18:46
    เอิ่ม เปิดมาก็ดีนะ มาโลกสวยชะงั้น
    #153
    0
  4. #106 kangproject2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 22:20
    กลายเป็นสัตว์เลี้ยง 55555


    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #106
    0
  5. #86 TeeravichNam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 12:05
    แม้งเหมือนจะสนุก แต่พออ่านถึงตอนนี้ อืม จบ บลัยยย
    #86
    0
  6. #80 kay30 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 21:59
    จบ....
    #80
    0
  7. #76 kwan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 20:38
    แมวเลยรึ!!
    #76
    0
  8. #70 0848496616 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 19:31
    พระเอกใจอ่อนมากตั้งเเต่มีเวืคีนชีพนี่ก้หมดสนุกละของดองไว้ก่อนละกัน คงไปเปนเบ้ให้คนอีกละชิเห้อออ
    #70
    0
  9. #67 yamaru (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 16:30
    (-_- )
    หวังว่าพระเอกจะไม่กลายเป็นสัตว์เลี้ยงหรือเบ๊กิล
    เห็นมาบ่อยแล้ว...-พวกพระเอกโครตเทพ จิตใจดี สุดท้ายดัน............

    แต่ชั่งเถอะ(?w? )
    เนื้อเรื่องจะออกมายังไง มันก็แล้วแต่คนเขียนนิเน๊อะ
    //สำหรับผมขอแค่เนื้อเรื่องสนุกน่าสนใจก็พอแระ รีบๆลงตอนต่อไปเร็วๆนะครับ(=w= ) จะปูเสื่อรอ
    #67
    0
  10. #66 thefeedom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 16:12
    ใช้พลังจนสลบ ต่อหน้า คน อื่น โดนฆ่ามาทำไง หรือ ตื่นมาอีกที่มีปลอกคอทาส กลายสัตว์เลี้ยงคนอื่น 
    อยู่กับ เทพี แพน ก็ดีอยู่แล้ว
    #66
    0
  11. #65 Shadow_of_light (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 15:38
    เอ้า สุดท้ายก้คนดีเกินไปอีก
    #ผมขอดองไว้ก่นละกันครับเป็นแบบนี้พระออกต้องไปเป็นเบ๊ไห้กับกิลด์อีกแน่ พล็อตแบบนี้ผมเห็นมาเยอะ เห้อ โชว์เทพสะเยอะสุดท้ายก้ง่อยแดก
    #65
    0
  12. #64 Chiang (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 15:26
    สนุกครับลงละวันกี่ตอนครับ
    #64
    0
  13. #63 UNLUCKYCAT (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 15:10
    ......ห๊ะ จากคิเมร่ากลายเป็นแมว หรือกลายเป็นเสือตัวเท่าแมวล่ะเนี่ย 
    ปล.เด็กผู้หญิงที่โซลเคยช่วยชชีวิตไว้ไปไหนแล้วหว่า
    #63
    0
  14. #62 C-Rex (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 15:06
    นอกจากคิเมร่าแล้ว จะมีตัวอื่นมาเพิ่มอีกมั้ยครับ?
    #62
    0
  15. #61 BenMoreSako (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 14:34
    เรด? เร้ด? ช่างเถอะ สรุปพระเอกคือเรด คิเมร่าคือสัตว์เลี้ยง...

    ใช้พลังโชว์แล้วสลบ...อืมมม...ขอให้เจริญๆแล้วกันพ่อหนุ่มคิเมร่า
    #61
    0
  16. #60 ford04 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 14:28
    แมวผู้สยบเทพและมาร
    #60
    0
  17. #59 Tiosphere (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 14:12
    //ชูป้ายแมวน้อยผู้พิชิตโลก
    #59
    0
  18. #58 รอๆ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 14:11
    บทต่อไป แมวน้อยผู้พิชิตโลก



    ขอบคุณครับ ติดตามต่อไป
    #58
    0