I am Chimera เมื่อผมเกิดมาเป็นคิเมร่า

ตอนที่ 5 : หัวที่ ๕ : เทพีแพน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    7 ก.ย. 60




หลายปีต่อมา...






      "กรร..."


      คิเมร่าหนุ่มตื่นขึ้นมาในยามเช้าในถ้ำแห่งใหม่ของเขาที่ห่างจากถ้ำที่แล้วหลายพันไมล์ ที่นี่มีพวกค้างคาวดูดเลือดเต็มไปหมดและคริสตัลมากมาย พวกค้างคาวไม่ได้ทำอะไรเขาเพราะรู้ว่าขืนยุ่งกับเขาพวกมันคงเป็นอาหารของเขาอย่างแน่นอน


ตอนนี้เขาเรียนรู้และสามารถเข้าถึงพลังของคิเมร่าได้ส่วนใหญ่แล้ว หัวแพะของเขาที่อยู่ไหล่ทางด้านซ้ายที่ตื่นหลังจากหัวมังกรไม่นานนัก


หัวของแพะสามารถรักษาอาการบาดเจ็บบาแผลเขาได้และยังมีบัพที่ทำให้เขาสามารถตีได้รุนแรงและไวยิ่งขึ้น บางครั้งก็เพิ่งพลังป้องกันให้เขา


ส่วนหัวมังกรนอกจากพ่นไฟก็ยังสามารถใช้ปีกของมันทำให้เขาบินไปไหนมาไหนได้...


และพลังใหม่ที่เขาค้นพบคือหางงูของเขา นอกจากมันพ่นพิษที่ถึงตายได้แล้ว มันยังมีความสามารถเหมือนกับตำนานเมดูซ่าที่เขาเคยอ่านมา ถ้าจ้องตาของงูยักษ์ที่หางของเขา สิ่งที่จ้องตามันนั้นก็จักกลายเป็นหินไป


เขาคาดว่ายิ่งคิเมร่าร่างของเติบโตขึ้นเรื่อยๆก็จะมีพลังใหม่ๆเกิดขึ้นมาอย่างแน่ๆ หรืออาจเกี่ยวข้องกับแสงดวงวิญญาณนั่น


เขาจำได้ว่าพอฆ่าพวกอสูรหรือมอนเตอร์ในป่าแห่งนี้ มันก็จะมีแสงสีขาวจากร่างพวกมันเข้ามาในร่างเขา มันน่าจะเป็นพลังวิญญาณของพวกมัน มันน่าจะช่วยมาเพิ่มพลังให้แก่เขาได้ละมั้ง



ตึง!


"โฮกก!!"


เขาทันทีที่ออกมาจากปากถ้ำก็คำรามเสียงดังไปทีนึงเป็นเชิงทักทายเหล่าสรรพสัตว์ทั้งหลายในป่า เขายิ้มอย่างดีใจเมื่อเห็นพวกมอนเตอร์ต่างๆต่างหวาดกลัวเขาวิ่งหนีกระจัดกระจายไปไม่เว้นแม้แต่ค้างคาวดูดเลือดในถ้ำของเขาเอง


'หาอะไรกินดีนะวันนี้?'


เขาถามตัวเองในใจการจะหาอะไรกินให้อิ่มคงยากมากสำหรับอสูรตัวใหญ่แบบเขา...



ยอ!!


สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่สุงเกือบ 10 เมตรนั่นคือสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในป่าของเขา 'ไพร์ม' เป็นคล้ายๆช้างแมมมอธแต่มีงาสิบงาและมีหัวถึงสามหัวคล้ายกับหมาเฝ้าประตูนรกอย่างเซอเบอรัส


มันใหญ่กว่าเขาถึง 2 เท่า แน่นอนว่าแม้แต่ไครซัสสัตว์กินเนื้อขนาดยักษ์ก็ไม่กล้ายุ่งกับมัน...



แต่สำหรับเขามันช่างโชคดีเหลือเกิน เพราะเขาคงมีให้กินได้หลายวันอยู่...



ฟุ่ม!!

คว้างง!!!


ตูมมม!!


เขาทะยานออกไปด้วยอุ้งเท้าของเสือยักษ์ ก่อนจะง้างอุ้งมือที่มีกรงเล็บตบลงไปที่หัวของมันจนล้มคว่ำ แล้วนำหัวมังกรเผาที่ใบหน้าของมันทั้งสามหัว


โฟร่วว!!


"ยอออ!!"


มันร้องอย่างทุกข์ทรมาณ ก่อนมันใช้พลังของมันคือการพ่นน้ำแข็งออกมาจากทางงวงของมัน


เคร้งๆๆ!!


น้ำแข็งแหลมคมจำนวนมากก็พ่นใส่ตัวเขา แต่เขาก็ทะยานหลบซิกแซกได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะใช้เขาของหัวแพะของเขาแทงไปที่ตาของพวกมันหัวนึง แล้วนำอุ้งมือที่มีกรงเล็บแหลมคมตัดคอของหัวมันตรงกลางจนขาด


ฉัวะ!!!


ยอ!!!


มันร้องอย่างทรมาณ มันใช้งาของหัวสุดท้ายแทงมาทางเขา แต่เขาก็ยกตัวลอยขึ้นหลบได้อย่างง่ายดายก่อนจะบังคับให้หางงูแช่แข็งให้กลายเป็นหินเฉพาะแค่หัวของมันเท่านั้น



ในที่สุดช้างยักษ์แห่งป่าพฤกษาก็ถูกเขาโค่นลงอย่างง่ายดาย...


'มีอาหารกินสองสามวันแล้วเรา'


เขาเลียริมฝีปากมองซากศพของช้างยักษ์ที่มีขนาดตัวใหญ่สูงเท่าบ้านสามชั้น...



"โฮ่ ไม่คิดเลยว่าจะมีอสูรกายแสนน่ากลัวแบบนี้อยู่ในป่าของข้า"


เสียงหญิงสาวคนนึงดังขึ้นก้องมาทั่วป่าขณะที่เขากำลังจะคาบลากช้างยักษ์นี้ไปบริเวณแถวถ้ำของเขา เขาได้ยินแบบนี้ก็เลิวคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถามกลับไป


"เธอเป็นใคร?"


เขาถามกลับเสียงหวานเสียงนั้น เจ้าของเสียงหวานนั้นพอได้ยินเสียงของเขาที่เป็นมนุษย์ก็ตกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าสัตว์ประหลาดตนนี้จะพูดภาษาของมนุษย์ได้


ฟุ่มม


"ข้าคือ'แพน'เป็นเทพีที่ปกปักษ์รักษาผืนป่าแห่งนี้ น่าแปลกใจที่เจ้าสามารถพูดภาษาของพวกมนุษย์ได้"


หญิงสาวโผล่เรือนร่างออกมา เขาก็เห็นว่าเป็นสาวงามผมสีเขียวนัยต์ตากลมโตสีฟ้ามีผิวที่ขาวดุจไข่มุกในชุดดูหรูหราสีเขียว เขามองเธอเล็กน้อยเพราะตะลึงกับความงามนั่นก่อนเขาจะเลิกสนใจ



"หึ ท่านคิดว่าแค่นี้แปลกประหลาดงั้นเหรอ...งั้นดูนี่"


วิ๊งๆ!!


"!!!"


เทพีพฤกษาสาวเบิกตาโพลงเมื่อเกิดแสงสว่างวาบที่ตัวของสัตว์อสูรยักษ์นี่ ก่อนร่างนั้นจะหดเล็กลงกลายเป็นชายหนุ่มรูปงามในชุดคลุมสีขาวดูหรูหรา และเธอสัมผัสได้ว่าร่างมนุษย์ที่เจ้าสัตว์ประหลาดนั้นแปลงกายนั้นมีพลังที่มหาศาลจนน่ากลัวยิ่งกว่าร่างสัตว์ประหลาด



"เจ้าเป็นใครกันแน่..."


เทพีสาวถามด้วยเสียงพยายามเก็บความกลัวต่อชายคนนี้ไว้ ส่วนทางด้านเขาก็ยิ้มเล็กๆ เขาใช้เวลาอยู่นานกว่าจะควบคุมการใช้ร่างนี้ได้ทุกเวลามันเกี่ยวข้องกับแกนพลังที่อยู่ในส่วนลึกของแก่นพลังร่างกายของเขา


แต่เขาก็ไม่สามารถแปลงร่างนี้ได้ถาวรหรอกนะ ถึงเขาจะใช้ตอนไหนก็ได้ แต่ต่อวันมันจะถูกใช้ได้แค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น เขาจับได้ว่าพอจะเกินเวลาแกนพลังในตัวของเขาจะถูกกดดันลดพลังให้ลงมาจนไม่สามารถใช้ร่างมนุษย์ได้


"ก็แค่คิเมร่าตัวนึงแหละครับ ไม่ต้องหวาดกลัวผมไปหรอก"


เขายิ้มให้เทพีสาว เทพีสาวก็สัมผัสได้ว่าเขาไม่มีจิตมุ่งร้ายจึงผ่อนปรนพลังลง ก่อนเทพีสาวจะเขม่นเขาเล็กน้อย



"ข้าไม่เชื่อเจ้าหรอก ปีศาจที่สามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้น่ะย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ที่ข้ารู้จักส่วนใหญ่ก็มีระดับกึ่งๆระหว่างเทพเสียด้วยซ้ำ ข้าจึงไม่เชื่อเจ้าไงเจ้าปีศาจจอมหลอกลวง"


เทพีสาวกอดอกมองค้อนมาทาง...


เขาก็ยักไหล่เล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางที่ไม่ยอมเชื่อของเทพีสาว ก่อนจะกลับร่างเป็นคิเมร่าดังเดิมพร้อมกับไม่สนใจเทพีสาวลากร่างของไพร์มกลับไปกินต่อที่บ้าน



'เห็นทีต้องแจ้งแก่ท่านอาเธน่าเสียแล้วกระมังเนี่ย ถึงตัวตนของปีศาจตนนี้...'


เทพีสาวขบคิดมองแผ่นพลังของเขาในร่างยักษ์ ก่อนอะไรบางอย่างทำให้เธอหยุดติดต่อกับท่านเทพีของเธอ เมื่อเธอเห็นสัตว์เล็กสัตว์น้อยเดินตามคิเมร่าตัวนั้นอย่างเป็นมิตร 


แน่นอนว่าเขาไม่เคยกินสัตว์พวกเล็กๆพวกนี้ ส่วนใหญ่เขามักกินพวกสัตว์กินเนื้อเสียมากกว่า


นั่นจึงทำให้พวกมอนเตอร์สัตว์เล็กๆจึงไม่ค่อยหวาดกลัวเขาเสียเท่าไร...


ภาพนี้ทำให้เทพีสาวรู้สึกเคลือบแคลง ก่อนเธอจะงักเมื่อสัมผัสได้ว่าในป่าของเธอมีกลุ่มคนจำนวนนึงกำลังมาทางนี้และห่างออกไปไม่ไกลนัก


นั่นเป็นกลุ่มของพวกนักผจญภัยพวกเขามาเพื่อล่าคิเมร่า...


สาเหตุที่พวกนั้นรู้ว่าคิเมร่าหนุ่มอยู่ที่นี้นั้น มาจากชาวบ้านที่ออกมากรีดยางแถวๆในป่าแห่งนี้ เขาหลงทางจึงเผลอเข้ามาลึกๆจนเผอิญเจอกับคิเมร่าหนุ่มที่กำลังฆ่าไครซัสอยู่ในตอนนั้น


ภาพที่น่าหวาดกลัวของคิเมร่ายักษ์นี่ทำให้เขาต้องรีบไปแจ้งแก่ทาง เจ้าเมืองของเขาให้ส่งคนมาปราบมัน ก่อนจะมีชาวบ้านคนไหนที่เผลอเข้าป่ามาเจอกับมันจะโดนมันฆ่าเสียก่อน


แน่นอนว่าคนที่ทำให้เขากลับบ้านถูกคือท่านเทพีสาวพฤกษาของเรานั่นเอง...


"......"

เทพีสาวแพนมองทิศทางที่กลุ่มคนพวกนั้นมาเล็กน้อย พลางสลับกับทิศทางที่คิเมร่าหนุ่มเดินจากไป



'ควรบอกเจ้านั่นดีไหมเนี่ย...'











ปล.คอมเม้นเพื่อสำหรับตอนต่อไปครับ
 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

335 ความคิดเห็น

  1. #312 Eagles (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 19:53
    บางทีการอ่านนิยายก็มีเรื่องให้แอบฮาอยู่คนเดียวเสมอๆ5555
    #312
    0
  2. #230 chamin-doll (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 19:20
    กรีดยาง??//ป่าภาคใต้เหรอ??--ไม่สิ--ต่างโลกก็มีต้นยางเรอะ!!?
    #230
    0
  3. #205 suttita (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 20:09
    กรีดยางอยู่้ใต้ไม่ปลอดภัย--- เพลงนี่ขึ้นมาเลยค่ะ55
    #205
    0
  4. #189 babalis (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 13:41
    ที่อยู่ตอนนี้คือภาคใต้บ้านเราเเน่เลย

    เห็นบอกว่าคนกรีดยางเจอ ???
    #189
    0
  5. #176 kimkup (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 14:56
    ฮา5555+
    #176
    0
  6. #175 famedragonoy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 14:53
    ผมนี่ลุกเลย ชาวบ้านกรีดยางในต่างโลก โคตรสร้างสรรค์ ฮ่าๆๆๆๆ นับถือๆ
    #175
    0
  7. #128 than1024 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 15:12
    มีชาวบ้านเข้าป่ามากรีดยางเจอคิเมร่าหรือครับ
    #128
    0
  8. #115 haremkinglv100 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 18:39
    สนุกดีครับ
    #115
    0
  9. #103 kangproject2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 22:00
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #103
    0
  10. #29 hiphop464 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 09:37
    สนุกมากครับ
    #29
    0
  11. #28 faykug (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 06:39
    หวังว่าจะสงบศึกโดยไม่โดนฆ่านะชาวบ้นทั้งหลาย
    #28
    0
  12. #27 0848496616 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 05:43
    สนุกคับรอ
    #27
    0
  13. #26 Film (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 02:31
    ต่อๆครับๆต่อ
    #26
    0
  14. #25 QTITAN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 22:31
    มาต่อเถอะ
    #25
    0
  15. #24 0859406895 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 22:13
    มาเร็วๆนะคะ
    #24
    0
  16. #23 thefeedom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 21:40
    ค้างแท้ ต่อเลยยย
    #23
    0
  17. #22 biwlove134 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 21:09
    หมอไรไรท์ 5555 ใจเย็นๆ ^__^
    #22
    1
    • #22-1 dearzizi_4747(จากตอนที่ 5)
      7 กันยายน 2560 / 21:26
      รีบมากไปหน่อยเบลอหมดละ555ขอบคุณครับที่เตือน
      #22-1