I am Chimera เมื่อผมเกิดมาเป็นคิเมร่า

ตอนที่ 4 : หัวที่ ๔ : เด็กหนุ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    7 ก.ย. 60





ซ่าๆ



"อือ..."



เสียงสะลึมสะลือจากการตื่นนอนของเด็กน้อยคนนึงเปล่งออกมา ทันทีที่เธอรู้สึกตัว เสียงของห่าฝนมันยังคงตกอยู่...



เพียงแต่ก็เบาบางลงไปบ้างแล้วบ้าง...



เด็กน้อยหลังจากที่ปรับสายตาได้แล้ว เธอก็มองรอบๆอย่างหวาดระแวงเพราะเธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอกำลังเจอกับสัตว์ประหลาดยักษ์ที่มีใบหน้าที่แสนน่ากลัวอยู่ไม่ใช่เหรอ?



แล้วเหตุใดเธอถึงมาอยู่ที่ถ้ำแห่งนี้ได้?





"ตื่นแล้วเหรอ?"



เสียงของเด็กหนุ่มคนนึงดังขึ้น เธอที่กำลังจะตรวจสอบว่าที่นี่คือที่ไหนนั้น ก็ต้องชะงักลงเมื่อได้ยินเสียงของเด็กหนุ่มแทรกเข้ามาทำให้เธอรีบตั้งสติเพราะเธอไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว




"คะ...คุณเป็นใครคะ!"



เด็กน้อยรีบคว้าก้อนหินเล็กๆขึ้นมาเผื่อจะใช้ป้องกันตัวได้บ้าง ก่อนจะพร้อมเขถิบถอยหลังจนหลังชิดกับกำแพงถ้ำที่เป็นหินโกโรโกโส




"ก็แค่ผู้มีพระคุณที่ช่วยเธอไว้จากพวกหมาป่าน่ะสิ เธอควรขอบคุณฉันบ้างนะ"



ทันทีที่เด็กหนุ่มเดินออกมาจากเงามืด เด็กน้อยก็ตกใจเล็กน้อยเพราะเขาเป็นเด็กอายุเพียงประมาณ 13-14ปี แถมมีใบหน้าที่หล่อเหล่าผิวขาวดวงตาสีดำสนิท แต่เหตุไฉนพี่ชายคนนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้



นี่คือสิ่งที่เด็กน้อยสงสัย แน่นอนว่าเด็กน้อยคนนี้ที่ขี้สงสัยเกินผิดปกติของเด็กวัยนี้ 


เหตุอาจมาจากเพราะเด็กคนนี้ฉลาดและเรียนรู้ได้เกินวัยของตนเองนั่นเองจากการสั่งสอนที่ผ่านมาจากทางบ้านของเธอนั่นเอง




"ขอโทษค่ะ...ขอบคุณที่ช่วยหนูไว้นะคะ"


เด็กน้อยเข้าใจเรื่องราวได้อย่างรวดเร็ว หากไม่มีใครช่วยเธอไว้เธอคงเป็นอาหารของหมาป่าไม่ก็สัตว์ประหลาดตัวนั้นไปแล้ว 



แต่สิ่งที่เด็กน้อยสงสัยคือเด็กหนุ่มคนนี้เพียงวัยแค่นี้สามารถช่วยเหลือเธอจากอสูรร้ายพวกนั้นได้ยังไง




"เธอนี่มารยาทดีแถมฉลาดเกินวัยนะเนี่ย เธอชื่ออะไรละ?แล้วมาจากที่ไหนฉันจะได้ไปส่งเธอ"


เด็กหนุ่มยิ้มกล่าวอย่างชื่นชม พลางมองท้องฟ้าที่มืดค่ำและฝนเริ่มปรอยๆเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืน...




"เบลล์ค่ะ หนูมาจากเมืองที่ติดกับป่านี่ละค่ะอยู่ในบ้านที่หลังย้ายใหญ่~"



เด็กน้อยดูท่าทางของเด็กหนุ่มแล้วดูน่าเชื่อถือจึงตอบคำถามเขาไป จึงบอกเขาทุกอย่างพร้อมกับลากเสียงอย่างน่าเอ็นดูตามประสาเด็ก 



แต่อีกมุมมองเด็กหนุ่มกลับส่ายหน้าเพราะเห็นว่าเด็กคนนี้ถึงจะขี้สงสัยแต่กลับเชื่อใจคนง่ายจนเกินไปถ้าบอกว่าบ้านตนเองใหญ่แสดงว่าคงรวยมากถ้าเขาเป็นโจรเด็กคนนี้คงโดนจับเรียกค่าไถ่ไปแล้ว



"หือ?"


เด็กหนุ่มรู้สึกได้ถึงกลุ่มคนจำนวนมากเข้ามาใกล้ๆบริเวณนี้ พวกนี้เป็นมนุษย์สวมใส่ชุดเกราะกันทุกคนคาดว่าสิ่งที่พวกเขาตามหาคงเป็นเด็กน้อยคนนี้




"ดูเหมือนจะมีคนมารับเธอแล้วนะ"



"เอ๋?จริงเหรอคะ?"



เด็กน้อยถามด้วยสายตาใสในใจแอบดีใจเมื่อรู้ว่าพวกท่านพ่อท่านแม่ส่งคนมาหาเธอแล้ว ก่อนเธอจะชายตามองอย่างสงสัยไปที่เด็กหนุ่มที่กำลังจะเดินออกจากถ้ำไป



"จะไปไหนเหรอคะ ไม่รอพบท่านพ่อท่านแม่ของหนูก่อนเหรอ?"



เด็กน้อยลุกขึ้นเดินเข้าไปจับเสื้อเด็กหนุ่มที่ชุดทำมาจากหนังสัตว์ พลางมองตากลมโตของเธอไปที่เด็กหนุ่มเหมือนอยากบอกว่าต้องการที่จะให้เขากลับไปกลับเธอด้วย



เด็กน้อยไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าถูกชะตากับเด็กหนุ่มคนนี้อย่างน่าแปลกประหลาด หรือเป็นเพราะเขาช่วยชีวิตเธออย่างงั้นเหรอ?




"คงจะไม่ได้หรอกนะเพราะเวลาของฉันก็มีจำกัด...กรร...เหมือนกัน"



"!!!"



เด็กน้อยตาเพลิงโพลงเมื่อเห็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงจากน่างเด็กหนุ่ม ฟันของเขาแหลมคมขึ้นและยาวขึ้น ใบหน้าของเขาเริ่มมีขนสีขาวตามตัวเล็กน้อยก่อนจะมีปีกค้างคาวงอกออกมาจากหลังอีก




"แล้วพบกันใหม่นะเบลล์"



ฟ้าววว!!



เด็กหนุ่มยิ้มให้แค่นั้น เด็กน้อยยังประบตั้งตัวไม่ทันไม่ทันที่จะห้ามเขาก็บินขึ้นฟ้าหายลับไปจากสายตาเธอแล้ว




"เขาเป็นสัตว์ประหลาดตนนั้นงั้นเหรอ...เอ้ะ!เรายังไม่ถามชื่อเขาเลย!!"


เด็กน้อยโวยวายอยางเสียดายผิดนิสัยวัยเด็กสาว 9 ขวบ ซึ่งเสียงของเธอก็ชี้นำพวกทหารมาหาตามเสียงของเธอทันที



"เจอตัวเจ้าหญิงเบลล์แล้ว!"



"เจ้าหญิงไม่เป็นอะไรนะครับ!"



"รีบพาเจ้าหญิงกลับปราสาทก่อนเร็ว!!"



"รีบตั้งหน้วยคุ้มกันขากลับโดยด่วนเลย!!"












ฟ้าวว!!



ทางด้านพระเอกไร้นามของเรา ที่กำลังบินอยู่บนฟ้ายามค่ำคืนนั้นเขาตอนนี้กลับกลายเป็นร่างคิเมร่าแสนน่ากลัวเต็มตัวอย่างเดิม



เขาถอนหายใจพลางมองทิศทางที่แยกจากเด็กน้อยมา...



'ถูกเห็นร่างนี้ของเราเสียแล้ว แต่ก็ช่วยไม่ได้ร่างมนุษย์เราจะแปลงต่อเมื่อถึงเวลาเที่ยงคืนตั้งแต่อายุสิบปีขึ้นไปจะเริ่มแสดง และร่างมนุษย์จะอยู่ได้เพียงหนึ่งชั่วโมง'


คิเมร่าหนุ่มคิดในใจ เขาคาดว่านี่น่าจะเป็นพรที่พระเจ้าแอบช่วยเขา มิหนำซ้ำร่างมนุษย์นั้นยังเก่งกาจทั้งด้านเวทย์และการต่อสู้ด้วย เสียดายที่มันอยู่ได้แค่ 1 ชั่วโมง


สงสัยหลังจากนี้เขาคงต้องหมกตัวฝึกฝนร่างคิเมร่าให้ชำนาญกว่านี้แล้วสิ เผื่อเจอพวกนักผจญภัยมาทำร้ายเดี๋ยวจะซวยเอา








ปล.คอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจในการแต่งตอนต่อไปงับ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

335 ความคิดเห็น

  1. #229 chamin-doll (@chamin-doll) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 19:11
    ห๊ะ!!?--แปปเดียวโตแล้วเรอะ!!?//อยากได้ time skip ตอนที่เพิ่งฝึกอ่ะ
    ปล.มีรูปโซลตอนร่างมนุษย์มั้ยอ่ะ?--อยากเห็น
    #229
    0
  2. #174 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 14:47
    ไทม์สคริป ถ้าพัฒนาให้อยู่ได้ตลอดเวลาคงดีไม่น้อย
    #174
    0
  3. #102 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 21:52
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #102
    0
  4. #77 kay30 (@kay30) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 21:03
    รอจ้าาาา
    #77
    0
  5. #21 ghost_fay (@faykug) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 16:30
    เน้นเรื่องที่เด็กฉลาดขี้สงสัยเกินวัยเยอะไปหรือเปล่า แค่รอบเดียวก็พอแล้วครับ
    ปล.รอตอนต่อนะครับ
    #21
    0
  6. #20 Kuroshio (@mooky-1234) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 16:11
    เบล โฉมงามกับเจ้าชายอสูร? อืม เข้ากันดีนะ
    #20
    0
  7. #19 {☆ไร้นาม☆} (@01375) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 10:19
    รอตอนต่อไปครับ
    #19
    0
  8. #18 Awirut (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 10:16
    อยากให้มีฉากโชว์เทพกับพวกนักพจญภัยเยอะนิดนึง
    #18
    0
  9. #17 kwan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 06:34
    สนุกๆๆๆๆ

    สู้ๆนร้าาาา
    #17
    0