I am Chimera เมื่อผมเกิดมาเป็นคิเมร่า

ตอนที่ 3 : หัวที่ ๓ : ผู้หลงทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    6 ก.ย. 60




ฟุ่มๆ!


"ฮิๆ ในที่สุดก็แอบหนีมาได้"


เสียงหัวเราะเล็กๆของเด็กผู้หญิงตัวน้อยวัย 9 ขวบที่มีใบหน้าแสนน่ารักน่าชัง เรือนผมสีบลอด์ทองนัยต์ตากลมโตสีชมพู ผิวขาดดุจไข่มุกในชุดกระโปรงสีชมพูดูหรูหรา ใครเห็นก็รู้ได้เลยว่าถ้าเด็กน้อยคนนี้โตขึ้นมารับรองว่าเธอต้องสวยสง่าดุจนางฟ้าอย่างแน่นอน 


เธอหัวเราะอย่างขบขันเมื่อคิดได้ว่าสิ่งที่ตนอยากทำมาตลอดตอนนี้ได้สำริจผลแล้ว เธอเบื่อที่ต้องเรียนหนังสือที่ห้องแคบๆทุกวัน เธออยากออกมานอกบ้านเหมือนเด็กคนอื่นเขาบ้าง


และจากเรื่องเล่าของเพื่อนๆของเธอ ได้บอกว่าในป่าแห่งนี้มีผีเสื้อสีฟ้าตัวนึงที่จะมีปีกส่องแสงสว่างสไวโดดเด่นที่สุดในหมู่ผีเสื้อทั้งหลาย ถ้าหากจับมันได้คนผู้นั้นก็จะสามารถอธิฐานอะไรก็ได้ได้หนึ่งข้อ


และสิ่งที่เด็กน้อยน่ารักคนนี้ขอก็คือ...


มันช่างยิ่งใหญ่เกินตัวเด็กน้อยคนนี้เหลือเกิน...



"เราจะขอให้ตัวเราและท่านพ่อท่านแม่และทุกๆคนมีความสุขอยู่กับเราตลอดไป!"


เด็กน้อยกระโดดด้วยท่าทางร่าเริงก่อนจะตะโกนเสียงดังถึงคำขอของเธอ หลังจากที่เธอตะโกนเสร็จด้วยความที่เธอเป็นเด็กน้อยจึงเชื่อฟังสิ่งที่เขาพูดอย่างง่ายดาย โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าผีเสื้อตนนั้นไม่มีอยู่จริง...


เธอวิ่งไปตลอดทางบางครั้งก็ละจากเป้าหมายมาไล่จับกระต่ายน้อยข้างทางบ้าง เด็ดดอกไม้มาบ้างตามประสาเด็กผู้หญิง ก่อนที่เธอจะเดินแกว่งแขนพร้อมฮัมเพลิงเดินต่อไปพร้อมกับเหล่าสรรพสัตว์น้อยๆที่คอยเดินตามเธอ


ทั้งกระต่าย เต่า นกและมอนเตอร์จิ๋วๆที่เป็นมิตรกับมนุษยืทั้งหลายแหล่ ร้องเพลงประสานกับเพลงที่เธอร้อง ถ้าใครมาเห็นเข้าคงนึกว่าเป็นการ์ตูนดิสนีย์ไปแล้ว...


แต่ทว่า...


ความจริงนั้นไม่ได้โลกสวยดั่งเช่นเทพนิยายหรือการ์ตูน...







เปรี้ยง!!



ซ่าๆ!!


ไม่กี่เพลาต่อมาฟ้าเหนือผืนป่าแห่งใหญ่นี่ก็ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆสีดำ เสียงคำรามของผืนท้องฟ้ากู่ร้องขึ้นจนทำให้เด็กน้อยสะดุ้ง พร้อมกับห่าฝนที่ตกลงมา


พวกเหล่าสรรพสัตวืทั้งหลายก็ต่างวิ่งกันกระจายกลับไปที่แหล่งที่ตนจากมา...


ทำให้เหลือเด็กน้อยเพียงคนเดียวที่ยืนตากฝนอยู่...



"กะ...กลัว...หนูกลัวท่านแม่...ท่านพ่อ"


เด็กน้อยทันทีที่เธอได้ยินเสียงฟ้าร้อง ก็รีบย่อตัวลงพร้อมนำมือปิดหูแล้วหลับตาด้วยความหวาดกลัว เธอคิดในใจว่าเธอไม่น่าดื้อหนีออกมาเพียงลำพังเลย คราจะเดินกลับไปทางเดิมเธอก็จำไม่ได้เสียแล้ว



"ฮึกๆ...หือ?ท่านพ่อเรอคะ?"


แซ่กๆ


เสียงเคลื่อนไหวจำนวนมาก ทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมามองเพราะคิดว่าท่านพ่อท่านแม่ของเธอน่าจะมาตามหาเธอพร้อมกับคนอื่นๆ เพราะลูกสาวอย่างเธอหายตัวไปพวกเขาต้องเป็นห่วงและออกตามหาอย่างแน่นอน



แต่ทันทีที่เธอลืมตาขึ้นมามอง...



สิ่งที่เห็นนั้นราวกับว่ามันคือ...



ฝันร้ายสำหรับเธอ...



"กรร!!"


"กรร!!"


ฝูงหมาป่าสามตาจำนวนมากค่อยๆทยอยออกมาจากรอบๆพงหญ้า ท่ามกลางม่านของห่าฝนทำให้สายตาของหมาป่าที่สะท้อนออกมาเป็นสีแดง เรียกความหวาดกลัวในหัวใจของเโ็กน้อยอย่างถึงที่สุด


เธอตัดสินใจวิ่งหนีออกไปทันที...


พร้อมกับฝูงมาป่าที่วิ่งไล่พร้อมขย้ำและฉีกกระฉากร่างน้อยนั่นให้เหลือเพียงแค่ก้อนเนื้อ



ฟุ่มๆๆ!!


บรู๋วว!!


เด็กน้อยวิ่งทั้งน้ำตา แต่เธอเป็นเด็กฉลาดรู้ว่าถ้าเธอไม่ส่งเสียงกรีดร้องยอมอดทนละก็พวกหมาป่าก็มีสิทธิที่คลาดสายตาจากเธอได้ เพราะห่าฝนนี่ทำให้ประสาทรับรู้ทางกลิ่นของพวกมันเสียไป แน่นอนว่าเสียงเองก้เช่นเดียวกัน แต่ที่มันหาเธอเจอในตอนแรกคงเป็นเพราะเธอตะโกนเสียงดังเกินไปนั่นเอง



ฟุบ!!


เด็กน้อยพอเห็นต้นไม้ต้นใหญ่ที่แถวโคนลำต้นใกล้รากใหญ่ของมันมีช่องน่าจะพอรอดไปหลบได้ จึงวิ่งต่อกแต่กๆมุดเข้าไปในนั้นทันที


"กรร!!"


พวกหมาป่าทั้งหลายพอคลาดสายตา ก็หงุดหงิดคำรามออกมา แต่มันก็ไม่โง่ตัวจ่าฝูงคิดว่าเด็กตัวแค่นั้นไม่น่าไปได้ไกลต้องอยู่แถวนี้อย่างแน่นอน จึงสั่งให้ลูกน้องกระจายๆรอบๆหาตัว


เด็กน้อยพอเห็นว่ามันไม่ยอมเลิกราจึงตกใจและหวาดกลัวขึ้นกว่าเดิม และยิ่งพอเธอเห็นว่ามีหมาป่าเข้ามาใกล้บริเวณต้นไม้ของเธอทำให้เธอเผลอที่จะขยับตัว และนั่นก็เป็นผลให้กระโปรงยาวสีชมพูของเธอที่เกี่ยวกับเศษรากไม้ดึงเกี่ยวกับกระโปรงของเธอจนขาด


แควก!!


แน่นอนว่าเสียงฝนก็ช่วยลดเสียงนี่ได้บ้าง แต่ถ้าพวกมันอยู่ในระยะใกล้ๆก็คงไม่พ้นหุของพวกมันอยู่ดี เจ้าสองตัวที่อยู่ใกล้เห้นเข้าจังๆก็พุ่งเข้าไปมุดใต้ต้นไม้ที่เธออยู่ทันที


กรร!!


เด็กน้อยเห็นอย่างนั้นก็กรี๊ดลั่นด้วยความหวาดกลัว เมื่อคิดว่าชีวิตของเธอต้องจบลงเพียงเท่านี้ซะแล้ว ทั้งๆที่ยังไม่สามารถหาผีเสื้อปีกสีฟ้าได้เลยแท้ๆ 


แต่ทว่า...


โครมมม!!!


เสียงดังสนั่นหวั่นไหวดังขึ้นมาลั่นแก้วหูของเด็กน้อย เด็กน้อยที่หลับตาอยู่ค่อยๆปรือตาขึ้นมามองด้วยความสงสัยในเสียงที่ดังนั่น ก่อนเธอจะต้องเบิกตาโพลงเมื่อเห็นต้นไม้ยักษ์ที่เธออยู่โค้นล้มลงทับพวกหมาป่าที่อยู่ในแนวของลำต้นที่ล้มตายไปหลายตัว


พร้อมกับเงาขนาดยักษ์ที่อยู่ด้านหลังของเธอ เธอค่อยๆหันกลับหลังไปมองอย่างช้าๆ...



"โฮกกกก!!!"


เธอก็พบกับสัตว์ประหลาดหน้าตาน่ากลัวขนาดยักษ์มันสุงใหญ่ถึง 5 เมตร ตรงกลางเป้นเสือยักษ์สีขาวด้านข้างเป็นมังกรและแพะยักษ์และมีหางเป็นงูขนาดยักษ์ เสียงคำรามที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั้งป่าบวกกับหน้าตาที่แสนน่ากลัวทำให้เด็กน้อยหวาดกลัวจัดจนเป็นลมไป



ภาพสุดท้ายที่เธอเห็น คืออสูรกายตนนั้นไล่ฆ่าพวกฝูงหมาป่าอย่างอำมหิต ก่อนที่ตาของเธอจะถูกปิดลงตามคำสั่งของร่างกาย... 






ปล.คอมเม้นเพื่อเป้นกำลังใจในการแต่งตอนต่อไปครับ เพิ่งลงไปแค่2ตอนแต่มีคนเม้นเยอะและให้กำลังใจมากกว่าที่ผมคิด ขอบคุณทุกกำลังใจมากเลยครับ^^








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

335 ความคิดเห็น

  1. #322 smile-zero (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 18:14
    คิเมร่า "ใหญ่" หัวใจ โลลิ
    #322
    0
  2. #258 Waiwit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 21:56
    หัวเสือเหรอไม่ใช่สิงโตเหรอ
    #258
    0
  3. #246 AnusonKingdom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 15:15
    หัวตรงกลางเป็นสิงโตไม่ใช่หรอ?
    #246
    0
  4. #228 chamin-doll (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 19:00
    โซล~นี่มันต่อหน้าเด็กน้า~//เล่นโหดขนาดนี้เดี๋ยวเด็กกลัวหมดนะเออ
    #228
    0
  5. #173 kimkup (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 12:35
    ยังงงๆ แต่ชอบ>?<
    #173
    0
  6. #129 Skylasts (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 20:33
    ของดีจิง
    #129
    0
  7. #101 kangproject2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 21:45
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #101
    0
  8. #16 kwan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 06:30
    สนุกๆๆๆ

    สู้ๆนร้าาาา
    #16
    0
  9. #15 นานๆทีเม้น (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 22:19
    ชอบแนวนี้มากๆ เป็นกำลังใจและติดตามต่อไปครับ
    #15
    0
  10. #14 pichitfeepakpor (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 21:56
    ขอบคุณครับผม
    #14
    0
  11. #13 หมีขาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 21:52
    ชอบมากๆเลย สนุก///
    #13
    0
  12. #12 kansakantt001 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 21:30
    ขอบคุณ ครับ

    ขออีกด้วนๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #12
    0