I am Chimera เมื่อผมเกิดมาเป็นคิเมร่า

ตอนที่ 18 : หัวที่ ๑๘ : บทสนทนาของพระเจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    30 ก.ย. 60





ฟิ้ว..


โซลใช้เวลาเดินทางกับเมดูซ่า แพน เซร่าและลอร์ดเอเบิลเป็นเวลา 3 วัน ดินแดนรังของพยัคฆ์ขาวนั้นอยู่ทางหลังของดินแดนเหมันต์ ดินแดนที่มีหิมะปกคลุมตลอด


การเดินทางไม่ยากลำบากสำหรับโซล แต่มันช่างยากลำบากสำหรับเมดูซ่าเป็นอย่างมากเพราะตอนนี้เธอเปรียบเสมือนมนุษย์ผู้หญิงธรรมดาคนนึง โซลจึงใช้หัวแพะหรือโกทที้สร้างบาเรียให้ความอบอุ่นแก่เธอ


แน่นอนว่าคาถาเวทย์ใหม่นี้ก็มาจากหนังสือคัมภีร์เวท...


ระหว่างการเดินทางเมดูซ่าก็มีการฝึกโคจรพลังเวทย์ทุกครั้ง เพื่อฟื้นฟูพลังเวทย์ของเธอให้กลับมาเหมือนเก่า ทำให้ตอนนี้เธอมีพลังเวทย์ถึง 20% แล้วเธอมีพลังพอๆกับนักเวทย์ทั่วไปเลยทีเดียวตอนนี้ 




ส่วนตอนนี้โซลรู้สึกได้ถึงความผิดแปลกอะไรบางอย่างกับตัวตนของเขา บางครั้งที่เขาแปลงเป็นร่างมนุษย์...


(ก่อนหมดวัน 1 ชั่วโมง ถ้าโซลไม่ยอมแปลงเลยตลอดทั้งวันชั่วโมงสุดท้ายของมันร่างกายจะแปลงเป็นมนุษย์เทพโดยอัตโนมัติ)


ทำให้เขารู้ถึงสิ่งที่ผิดแปลกที่แตกต่างจากตัวตนของเขาในร่างของคิเมร่า ตอนที่เขาอยู่ในร่างคิเมร่าความนึกคิดของเขาเริ่มเปลี่ยนไปทุกๆครั้ง...เขารู้สึกว่าการฆ่าเป็นเรื่องสนุก


อย่างตอนสังหารก็อบลินพวกนั้นนั้นเขาก็ฆ่าพวกมันอย่างไร้เหตุผล ทำให้ลอร์ดเอเบิลเกิดความอคติกับเขา บางครั้งที่เมดูซ่าถ่วงเป็นภาระเขา เขาก็เกิดความคิดที่จะฆ่าเธอตลอด


ถ้าไม่ติดว่าพลังของเธอยังไม่พอเป็นอาหารให้เขาได้เพิ่มพลังอย่างเต็มที่ละก็เขาก็คงกินเธอไปแล้ว... 


ความสงสัยนี้ทำให้โซลตัดสินใจที่จะถามคนที่น่าจะรู้เกี่ยวกับตัวตนของเขามากที่สุด...


ซึ่งนั้นก็คือ...เมดูซ่านั่นเอง


เพราะจากที่รู้จากเธอ คิเมร่าเองก็เป็นสัตว์เลี้ยงของฮาเดสเช่นเดียวกับ เซอเบอรัส ไฮดร้า มิโนทอร์และตัวเมดูซ่าเอง





ฟิ้ว...



"อ๋อ เจ้าคงไม่รู้สินะว่าคิเมร่านั้นไม่ได้มีสติสัมปัญญาเหมือนกับฉันหรอกนะ ถึงจะเป็นสัตว์เลี้ยงของท่านฮาเดสเหมือนกันก็เถอะ เอาความจริงมีแค่มิโนทอร์กับฉันเท่านั้นแหละที่มีสติปัญญา..."


เธอเล่าให้ฟังตอนนี้เป็นช่วงเวลากลางคืนที่เขากลับกลายเป็นร่างมนุษย์พอดี ทางแพนกับเอเบิลเขาก็สั่งให้พวกเขาไปล่าอาหารมาเพื่อที่จะได้มีอะไรกินกัน


แน่นอนว่าเทพีระดับแพนต้องโวยวายเป็นแน่ แต่ก้ขืนคำสั่งตามพันธะสัญญาทาสไม่ได้ เธอเลยจำใจต้องออกไปหาอาหารในที่สุด


"พวกคิเมร่ากับไฮดร้าน่ะเป็นสัตว์ปีศาจอย่างแท้จริงเลยละ ยิ่งพวกมันเติบโตขึ้นเรื่อยๆสัญชาตญาณการฆ่าของมันก็จะสูงขึ้นเรื่อยๆจนในที่สุดความนึกคิดของพวกมันก็เป็นสัตว์เดรัจฉานที่หวังเพียงแค่กินและฆ่า"


"!!!"


โซลเบิกตาโพลงขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมเหงื่อที่ไหลออกมาตามใบหน้าแสนหล่อนี้ เมดูซ่าพอสังเกตุเห็นสีหน้าของเขาก็พอเดาได้ว่าคิดอะไร



"อะไร?นี่เจ้าคิดว่าเจ้าจะเสียความเป็นตัวตนของตัวเองงั้นเหรอ?ฮ่าๆเจ้าบ้าไม่มีทางหรอก!" 


เมดูซ่าหัวเราะขำออกมาและนี่ก็เป็นครั้งแรกที่โซลเห็นเธอหัวเราะที่ไม่ใช่ตอนที่จะฆ่าเขาในตอนนั้น ก่อนโซลจะขมวดคิ้ว



"มันน่าขำตรงไหนฮะที่ฉันจะเครียดเนี่ย" โซลกล่าวถามขึ้น


"เอ้า!ก็เจ้าไม่ได้เป็นคิเมร่าเสียหน่อยเจ้าจะกังวลไปทำไมละ?! นั่นเป็นแค่ร่างแปลงที่เจ้าแปลงขึ้นเท่านั้นเองเจ้าเซ่อ!" 


เมดูซ่าหัวเราะขำต่ออย่างอดกลั้นไม่อยู่ แต่คำพูดของเธอถึงกับทำให้เขาหน้าซีดเผือก เพราะเขาเพิ่งนึกได้ว่าเมดูซ่าคิดว่าร่างมนุษย์เทพนี้เป็นร่างที่แท้จริงของเขาและึิดว่าร่างคิเมร่าเป็นร่างที่เขาแปลงเป็นงานอดิเรก


เพราะเทียบกับพลังทั้งสองร่างที่ร่างมนุษย์มากกว่ามันไม่แปลกที่เธอจะเข้าใจไปในทิศทางนั้น...


นี่แสดงว่าเขากำลังถูกสัญชาตญาณเดรัจฉานของคิเมร่ากลืนกินงั้นเหรอ?


ถ้าเป็นแบบนั้นความนึกคิดของมนุษย์ของเขาในตอนนี้ก็จะหายไปน่ะสิ...



ถ้าตอนนั้นเขาไม่มีความเป็นตัวของตัวเองแล้ว ก็มีแต่หวังว่าจะถึงเวลาเที่ยงคืนที่เขาจะกลับเป็นร่างมนุษย์สินะที่เขาจะสามารถมีความคิดเหมือนตอนนี้ได้...


นั่นมันฝันร้ายชัดๆ!


ถ้าถึงตอนนั้นเราจะไม่ฆ่าคนบริสุทธิ์ไปอีกมากงั้นเหรอ!


แม้แต่พวกแพนหรือเมดูซ่าเองเขาก็คง...



'โถ่...พระเจ้าถึงผมจะผิดที่ไม่เจาะจงสิ่งที่อยากจะเป็น...แต่แบบนี้มันไม่โหดร้ายไปหน่อยเหรอ'


กึง!!


"!!!"


เสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นทำให้โซลรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมชักอาวุธออกมาตามสัญชาตญาณ ก่อนเขาจะตกใจเมื่อเห็นหิมะที่กำลังตก เปลวไฟของแคมป์ไฟและเมดูซ่าต่างหยุดนิ่งไม่ขยับไปไหน


ราวกับเวลาได้ถูกหยุดลง...



"[โฮะๆจะมาโทษข้าแบบนี้ก็ไม่ถูกนะพ่อหนุ่ม]"


"พระเจ้า!"


โซลหันไปตามเสียงที่มาก็พบเห็นชายชราที่แสนคุ้นเคยที่นั่งบนบัลลังค์ในตอนนั้น ชายชราถือนาฬิกาทรายมา โซลคาดว่านั่นคือสิ่งที่ใช้หยุดเวลาอย่างแน่นอน



แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาสนใจ...



"ท่านได้โปรดเถิด ช่วยบอกผมทีว่าผมควรจะทำยังไงกับเรื่องนี้!"


โซลที่ปกติสงบและเยือกเย็นตลอด ก้มขอร้องพระเจ้าด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน...



"[ไม่ต้องห่วง ข้าได้รับรู้เรื่องของเจ้าแล้ว แต่การจะช่วยเหลือเจ้าโดยตรงเห็นทีมันคงจะดูเป็นการลำเอียงต่อผู้เกิดใหม่ในต่างโลกแบบเจ้าไปเสียหน่อย]"


"!!...ท่านจะบอกว่ามีคนอื่นอีกงั้นเหรอครับที่เกิดมาในต่างโลกแบบผม"


"[ใช่ แถมยังเป็นโลกเดียวกับเจ้าเสียด้วย ผู้กล้า จอมมารในโลกนี้ก็คือผู้เกิดใหม่แบบเจ้านั่นแหละ หึๆ]"


พระเจ้าหัวเราะออกมาในลำคอ ด้วยคำพูดและน้ำเสียงนี่ทำให้โซลได้รับรู้ถึงสิ่งที่ผิดแปลกต่างกับพระเจ้าที่เขาเคยพูดด้วยตอนนั้น


"[บางทีข้าอาจลืมบอกเจ้าไป ที่จริงข้าไม่ได้ช่วยเจ้าให้เกิดใหม่ที่นี่ด้วยความสงสารหรอกนะ]"


"!!"


คำพูดเรียบนิ่งของพระเจ้าได้ถูกกล่าวออกมา ตอนนี้ในหัวของโซลสับสนไปหมดกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น เหตุใดพระเจ้าที่แสนอ่อนโยนในตอนนั้นถึงได้แสดงท่าทีที่ดูเย็นชาในตอนนี้ 



"[เอาเป็นว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่ควรจะบอกเจ้าหรอกนะว่าข้าช่วยเจ้าเพราะจุดประสงค์อะไร เอาเป็นว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เจ้าได้ความช่วยเหลือจากข้า... 


ข้าจะบอกเจ้าให้ว่าเจ้าจะหลุดพ้นจากความคิดสัญชาตญาณกระหายเลือดนั่นของคิเมร่าได้อย่างไร..."



วิ๊ง!


"คนคนนี้คือ..."


โซลถามขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาวที่งดงามที่ถึงกับสะกดสายตาเขาไม่ให้หันหรือละสายตาไปจากเธอได้ เธอเป็นหญิงสาวในชุดขาวมีปีกสีขาวใหญ่อยู่ด้านหลังนับไม่ถ้วนออกมาจากมือของพระเจ้าซึ่งมันเหมือนภาพโฮโลแกรม 


ผมของเธอเงินสลวยยาวถึงกลางหลังดูสง่างาม ดวงตาของเธอเรียวบางแฝงไปด้วยความคิดต่างๆที่ราวกับว่ารับรู้ได้ทุกเรื่องราวกับดวงตาสีเงินคู่นั้น


ท่าทางเธอจะเป็นตัวตนที่ยิงใหญ่เสียมาก...



"[นี่คือเทพผู้สร้างโลกนั้น เธอคือ...'ไกอา']"


"!!!"


โซลเบิกตาโพลงเมื่อได้ยินชื่อนี้ จากตำนานที่โลกเก่าของเขาเธอคือผุ้สร้างดลกเป็นเทพที่เก่าแก่ที่สุดแห่งปฐมกาล



"[เธอคนนี้จะสามารถลบล้างสัญชาตญาณนั่นของเจ้าได้ แต่กลัวว่ากว่าเจ้าจะตามหาเธอเจอเจ้าคงกลายเป็นสัตว์เดรัจฉานไปแล้ว อีกคนที่ช่วยเจ้าลดความกระหายเลือดได้ถึงจะไม่ถาวรนั่นก็คือเทพีอาเธน่า]"


"อาเธน่า!"


ชื่อของเทพอีกตนนึงถูกกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง...



"[ใช่ ข้าช่วยเจ้าได้แค่นี้ละ ที่เหลือเจ้าต้องตามหาเธอเองเจ้าต้องเริ่มจากตามหาอาเธน่าเสียก่อนเพราะเธอหาได้ง่ายสุดแล้ว ส่วนเวลาของเจ้าก่อนจะกลายเป็น...สิ่งนั้น เหลือเพียงแค่ 1 ปีเท่านั้นข้าไปละแล้วเจอกันเมื่อถึงเวลาอันสมควรอีกครั้ง]"


"เดี๋ยวก่อน!"


พระเจ้าก็หายไปทันทีหลังจากพูดจบ...




"[.......]"


พระเจ้าหลังจากแยกกับโซลก็มองดูโซลเล็กน้อย ก่อนจะไปดูภาพของผู้กล้าและจอมมารที่เกิดใหม่ก่อนโซลนั้น ทั้งสองคนนั้นคือผู้เกิดใหม่จากโลกเดียวกับโซล เพียงแต่ว่าไม่ใช่เขาที่ส่งสองคนนั้นไปเกิด



"{หึๆ เอิร์ลเจ้ามองเด็กของข้าต้องการอะไรงั้นรึไง}"


แต่เป็นฝีมือของพระเจ้าคนอื่นๆ ซึ่งชายชราหนวดดำที่กล่าวทักเขามานี้ก็เป็นพระเจ้าอีกคนนึงที่เป็นคนส่งชายที่เกิดเป็นผู้กล้าลงในโลกเดียวกับโซลในร่างคิเมร่า



"(คงคิดว่าเด็กของเขาสามารถจะจัดการเด็กของเจ้าได้น่ะสิ...วาลลาส)"


หญิงสาวชราอีกคนนึงกล่าวขึ้นมาอีกคน เอิร์ลชายชราพระเจ้าของโซลก็หันไปมองเธอ เธอคือพระเจ้าของจอมมารที่ส่งตัวจอมมารคนนั้นลงไปโลกเดียวกับโซลนั่นเอง 



"[หึๆ ถึงเด็กของเธอถึงจะเป็นถึงจอมมารนะเญร่า และถึงของเจ้าจะเป็นผู้กล้านะวาลลาส...แต่เด็กของข้าก็จะสามารถชนะเด็กของพวกเจ้าได้อยู่ดี]"


ใช่แล้วจุดประสงค์ของพวกเขาเป็นสิ่งที่โซลมิอาจคาดถึง...


มันคือการเล่นตลกของพระเจ้าทั้งสาม ที่ต้องการให้ผู้เกิดใหม่ต่างโลกของแต่ละฝ่ายฆ่ากัน และเด็กของใครที่ชนะพระเจ้าของเด็กคนนั้นก็จะได้โลกแฟนตาซีแห่งนี้ไปครอบครองนั่นเอง





ทางด้านนึงปราสาทของจอมมาร...




".........."


หญิงสาวที่เกิดใหม่มาเป็นจอมมารสาวได้รู้ว่ามีผู้คนที่เกิดใหม่มาแบบเธอถึง 2 คนคนนั้นคือผู้กล้าซึ่งตอนนี้เธอก็กำลังจับตาดูเขาอยู่ ส่วนโวลนั้นที่เกิดเป็นคิเมร่าสัตว์เลี้ยงของฮาเดสเธอไม่สนใจอยู่แล้ว


คิเมร่าตนนั้นอย่างโซลแทบไม่อยู่ในสายตาของเธอทันทีที่เธอพอรู้ว่าเขาเกิดมาเป็นคิเมร่า...


"หึๆ ฉันนี่ละจะเป็นผู้ปกครองโลกนี้"


หญิงสาวหน้าสวยผมดำยาวที่หัวมีเขาสีแดงสองอัน เธอสะบัดปีกสีแดงอันใหญ่ยักษ์ของเธอ ก่อนจะเข้าไปในห้องกาลเวลาเพื่อฝึกฝนพลังของเธอต่อ








ปล.คอมเม้นเป็นกำลังใจในการแต่งตอนต่อไป...

ปล.2มีคอมเม้นบอกว่าเมดูซ่าเสร็จโพไซดอนและฮาเดสไป นั่นอาจเป็นตำนานของเรื่องอื่น เรื่องราวตำนานของเทพกรีกมีมากมายไม่เคยเหมือนกันซักตำนาน 

และในเรื่องของผมฮาเดสมีเมียของมันและเมดูซ่าที่เป็นสัตว์เลี้ยงฮาเดสย่อมไม่ลดตัวไปมีอะไรด้วยอย่างแน่นอน โพไซดอนเองก็เช่นกันครับสรุปเรื่องของผมเมดูซ่าบริสุทธิ์มา 400 ปีนั่นแหะแต่แอสโมดิวซ์คนละเรื่อง




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

335 ความคิดเห็น

  1. #272 ZEAL3IX (@ZEAL3IX) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 00:55
    แด..กินแม่..มันเลย
    #272
    0
  2. #271 ford042 (@ford04) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 21:52
    ต้องจับไกอาเท่านั้น
    #271
    0
  3. #270 Wisteria❀ (@PayunChan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 21:40
    โอยย ค้างง สนุกมากค่ะ
    #270
    0
  4. #269 Name Slow Life (@toomgh123560) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 21:24
    ออร่า นางเอกมาแต่ไกล้เลย
    #269
    0
  5. #268 bill126 (@bill126) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 20:33
    เอาอีกขออีกตอน
    #268
    0
  6. #267 Surakieat (@Surakieat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 20:20
    โอ!ไรย์อ่านเม้นของข้าด้วยรึแบบนี้ค่อยสบายใจหน่อยที่ไรย์สนใจนักอ่านด้วยแต่ผมไม่ขอโทษหรอกนะเพราะไรย์ไม่อธิบายไห้ชัดเจนเอง
    #267
    0
  7. #266 ผู้ลึกลับสีดำ (@KratHasas) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 20:18
    = w=) หัวเราะไปเลย!! เคสแบบนี้สุดท้ายก็กลายเป็นทาสของโซลอยู่ดี ฮะๆๆๆ
    #266
    0