ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 9 : Error : 0x00000007 คนที่ถูกลืมเลือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 601 ครั้ง
    4 มิ.ย. 63

ERROR Online : Overkill



















            “แหม่ เสียดายจริงๆ ไอ้หนู ที่พวกนั้นหยุดสู้กันก่อนที่จะรู้ผลน่ะลุงแจ็คพูดด้วยใบหน้ายิ้มๆ ขณะที่มือก็กระดกโคล่าที่เหลืออยู่ก้นขวดขึ้นดื่มจนหมด ครางเบาๆ ด้วยความพึงพอใจก่อนโยนมันทิ้งบนพื้นทรายไป

            ตุบ

            นาคามองขวดน้ำอัดลมหล่นสู่พื้น ขณะที่ทางฝั่งลุงแจ็คเองก็เพียงแค่ชันตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ปิกนิกช้าๆ แล้วจึงหันหน้าไปทางคุโระที่กำลังนั่งหลบมุมกินข้าวผัดบนพื้นทรายอยู่เงียบๆ ชาวประมงฉีกยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วจึงก้าวเท้าเดินตรงไปใกล้ๆ ร่างของนักฆ่าชุดดำช้าๆ ก่อนที่จะยกมือตบทักทายไปที่หลังของคุโระ

9,081!

ตัวเลขสีแดงพุ่งออกจากร่างพร้อมกับเนื้อกุ้งที่กระเด็นหลุดออกมาจากปากก่อนที่คุโระจะลงไปนอนกับพื้นทำท่าสำลักอาหารคล้ายกับคนใกล้จะตาย ขณะแจ็คเองก็เพียงแค่ยกมือเกาศีรษะพร้อมกับหรี่ตาเล็กน้อยอย่างงุนงง

นาคาที่นั่งมองอยู่ไกลๆ ได้แต่ชะงักร่างเล็กน้อย เพราะตัวเลขเก้าพันนิดๆ นั่นเพียงพอที่จะส่งเข้าไปเกิดที่ใต้ต้นมะพร้าวนั่นได้ร่วมสองร้อยรอบ

เขามองภาพลุงแจ็คยืนคุยกับคุโระ ถอนหายใจเบาๆ ก่อนที่จะหยิบขวดน้ำอัดลมสีดำของตนที่ยังเหลืออยู่ครึ่งขวดขึ้นดื่ม แล้วจึงหันกลับมาจ้องยังขวดน้ำอัดลมที่ชาวประมงทิ้งลงกับพื้นพร้อมกับพึมพำออกมากับตัวเองว่า

ก็สมจริงดีนี่นา





ข้าแค่แตะหลังทักทายเบาๆ ทำเป็นดีดดิ้นไปได้ ไอ้หนูคุโระ

น...นั่น เรียกว่า ต...แตะหลัง เบาๆ เหรอ ล...ลุงแจ็คนักฆ่าในชุดดำตอบกลับอย่างไม่ค่อยต่อเนื่อง มือข้างที่ถือข้าวกล่องของคุโระยังคงปลอดภัย แต่อีกข้างที่ถือช้อนนั้นปลิวหล่นไปที่พื้นแล้วเรียบร้อยจากการแตะหลังทักทายเบาๆของอีกฝ่าย

ให้ตายสิ ลุงนี่มือหนักเป็นบ้า” 

คุโระถอนหายใจเบาๆ ก่อนที่จะตัดสินใจเปลี่ยนไปใช้ส้อมอีกข้างตักข้าวแทนช้อนอย่างยากลำบาก

เออๆ ขอโทษละกัน ไอ้หนูคุโระแจ็คพูด ทำท่าจะง้างแขนตบไปที่หลังของอีกฝ่ายแต่รู้สึกตัวก่อนจึงหยุดไว้ได้ทัน ชายชรายืนเกาหัวอย่างเขินๆ ไปสักพักแล้วจึงเอ่ยต่อว่าที่ข้ามาคุยนี่ก็เพราะมีเรื่องสงสัยนิดหน่อย

สงสัยอะไรเหรอ ลุงแจ็คคุโระเอ่ยถามขณะที่ส้อมในมือก็จิ้มเข้าไปที่ชิ้นปลาตักมันเข้าปาก

เรื่องแม่หนูนั่นน่ะ...ใบหน้าของชาวประมงเปลี่ยนแววขรึม แจ็คยืนสบตากับใบหน้าไร้ผ้าปิดปากของคุโระด้วยสายตาจริงจังพร้อมกับยกมือขึ้นสัมผัสกับไหล่ของไอ้หนูชุดดำช้าๆ แล้วจึงเอ่ยเสียงเรียบออกมาว่า

แฟนเก่าเอ็งสินะ ไอ้หนูคุโระ

“...”

คุโระมองฝั่งตรงข้ามด้วยแววตานิ่งสนิทไปสักพัก ก่อนที่จะเอื้อมมือขึ้นมากุมขมับอย่างละเหี่ยใจ

ดูๆ ไปก็น่ารักดีอยู่หรอก แต่ข้าว่ายังอายุน้อยไปหน่อย แบบนี้มันไม่ผิดกฏหมายเหรอวะ

คุโระถอนหายใจออกมาเบาๆ เอื้อมมือไปแตะที่ไหล่ฝั่งตรงข้ามก่อนที่จะพูดออกมาว่า

           “ลุงแจ็ค ลุงไม่รู้หรือไงว่า…” ร่างในชุดดำขยับปากเหมือนจะพูดอะไรออกมาอยู่สักพักก่อนที่จะเพียงแค่ถอนหายใจเบาๆ แล้วจึงส่ายหน้าช้าๆ

            “ช่างมันเถอะ

คุโระพูดพลางหันกลับไปสนใจที่ข้าวผัดของตัวเองเหมือนเดิม

เด็กผู้หญิงคนนั้นน่าจะเป็นคนรู้จักของนาคา...แต่ปัญหาก็คือแม้แต่หมอนั่นเองก็ไม่รู้ว่าเธอคือใคร

หืม คนรู้จักของไอ้หนูนั่นเองหรอกเรอะลุงแจ็คว่า หยิบบุหรี่จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาคาบ ก่อนที่จะยกไฟแช็คที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของชุดชาวเลขึ้นมาจุดสูบ พร้อมกับเหลือบไปมองยังเด็กหนุ่มที่ยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ปิกนิกหน้าร้าน ก่อนที่จะฉีกยิ้มออกมาช้าๆ

ร้ายกาจเหมือนกันนี่...





ผ่านไปเป็นเวลาสามสิบสองวินาทีนับตั้งแต่ที่ลุงแจ็คเดินไปคุยกับคุโระ สิ่งที่นาคาทำมาตั้งแต่ที่ลุงแจ็คคุยกับคุโระจนถึงตอนนี้ก็คือการมองภาพของขวดน้ำอัดลมเปล่าๆ ที่ปักอยู่กับพื้น

น่ามหัศจรรย์ คือสิ่งที่เขาคิดมาตั้งแต่แรกที่เข้ามาในเกมนี้ การจำลองสัมผัสทั้งห้าของมนุษย์ที่เป็นไปด้วยความสมบูรณ์แบบ แม้กระทั่งแรงโน้มถ่วงของภายในเกมนี่ก็ยังดูสมจริงราวกับว่ามันคือโลกอีกใบหนึ่ง

ขวดเ-๊ปซี่เบื้องหน้าถือเป็นตัวอย่างที่ดีในการแสดงให้เห็นถึงความสมจริงภายในเกม พูดไปแล้วมันก็เหมือนกับรูปปั้นที่แสนสง่างามของเดวิดในยามก่อนที่จะเผชิญหน้ากับยักษ์โกไลแอทผู้ทรงพลัง

เขามองขวดดังกล่าวด้วยความเลื่อมใส เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นช้าๆ พนมมันด้วยกันแทนการขอบคุณ ก่อนที่ดวงตาสีดำจะเหลือบไปเห็นถึงสาวน้อยที่กำลังก้าวเท้าตรงมาที่ตัวเขา

นาคาหรี่ตา เขามองร่างของอีกฝ่ายเดินตรงมาพร้อมกับลดมือทั้งสองข้างลงช้าๆ แล้วจึงหันไปพูดกับร่างของเด็กสาวที่อยู่ห่างไปราวๆ สิบเมตรว่า

หวัดดี...ลุง” 

ผู้ถูกเรียกว่าลุงก็ชะงักกึกเล็กน้อย เธอสบถอะไรบางอย่างออกมา ก่อนที่จะเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นอีก

กึก...

ร่างบางของเธอเดินมาหยุดอยู่ที่เบื้องหน้า เขาหรี่ตาเล็กน้อยก่อนที่เขาจะรู้สึกได้ถึงแรงแขนของเด็กสาวที่พุ่งเข้ามากระชากเสื้อเชิ้ตของเขาให้เข้าไปใกล้กับใบหน้าของเธอ แล้วจึงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูแฝงไปด้วยแรงอาฆาตอยู่เต็มที่ว่า

“แค่นายจำฉันไม่ได้ก็น่าหงุดหงิดพอแล้ว แต่เอาเป็นว่าถ้านายเรียกฉันว่าลุงอีกทีเดียว...สาบานได้ว่าสิ่งต่อไปที่นายจะได้เห็น ก็คือฝันร้ายที่ตัวเองจะถูกฉันเอาหอกกระซวกลำไส้ออกมาจากร่างซ้ำแล้วซ้ำเล่าไปเรื่อยๆ น่ะนะ

คำกล่าวส่งผลให้เขาได้แต่ลอบกลืนน้ำลายลงลำคอ ขณะที่มือของเขาก็เอื้อมมาจับไปยังตำแหน่งของลำไส้ที่อยู่ข้างในท้องของตัวเอง

คำขู่นั่นน่าจะเป็นของจริง...

พวกเราน่ะคนรู้จักกันไม่ใช่หรือไง ลุ...พี่สาวคำพูดถูกเอ่ยอย่างไม่ค่อยเป็นธรรมชาติสักเท่าไหร่ 

ทำอะไรรุนแรงแบบนั้นไม่เหมาะกับคนน่ารักแบบเธอไม่ใช่หรือไง

ผู้ถูกเรียกว่าพี่สาวถอนหายใจออกมาช้าๆ

นายนี่มัน...ธรรมชาติจริงๆ เลยนะ นาคาเธอมองหน้าเขาไปสักพักก่อนที่จะพูดออกมาว่า 

ฉันก็อายุเท่ากันกับนายนั่นแหละ

คำตอบส่งผลให้เด็กหนุ่มได้แต่หรี่ตาลงด้วยความงุนงง

อีกเรื่อง เกมนี้เปลี่ยนเพศของตัวเองไม่ได้...แล้วทางนี้ก็ไม่ได้ใช้ระบบเปลี่ยนแปลงหน้าตาอวาตาร์ [Avatar Customization] มากขนาดนั้น เพราะฉะนั้นที่ใบหน้านายเห็นอยู่นี่ ก็ไม่ต่างอะไรกับกับตัวจริงฉันมากมายหรอก

เข้าใจละ” นาคาพยักหน้าช้าๆ

ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจผิดมาตลอดในเรื่องที่ว่าอีกฝ่ายเป็นคุณลุงแก่ๆ นั่งเล่นตุ๊กตาคนเดียวในห้องนอน 

เขาหันไปสบหน้ากับอีกฝ่าย ก่อนที่จะก้มหน้าลงช้าๆ 

“ขอโทษที เจ้าหญิง

เพียงแต่ดูเหมือนว่าทันทีที่เด็กสาวได้ยินเขาเรียกเธอว่าเจ้าหญิง ใบหน้าของเธอก็ถูกปกคลุมไปด้วยความแปลกใจ เธอยื่นมือมาก่อนที่จะดึงมันกลับไปช้าๆ ความเงียบเข้าปกคลุมอยู่สักพักก่อนที่ทางฝั่งสาวน้อยจะเป็นฝ่ายพูดออกมาว่า

นาย...จำฉันไม่ได้จริงๆ หรือไง นาคา

ดวงตาสีดำสบตากับเด็กสาว มองดวงหน้างามของเธอพลางใช้ความคิดอยู่สักพัก ก่อนที่จะส่ายหน้าออกมาช้าๆ 

เด็กผู้หญิงอายุรุ่นราวคราวเดียวที่เขารู้จักมีเพียงแค่เพื่อนสมัยเด็กของตัวเอง 

และเธอคนนี้ก็ไม่มีทางที่จะเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่เขารู้จักดีอย่างแน่นอน

“ถ้าให้พูดตามตรง คงจะต้องบอกว่าไม่ได้...ละนะ

ไม่แน่ใจว่าเขารู้สึกไปเองหรือเปล่า แต่ดูเหมือนกับใบหน้าของเธอจะฉายแววเศร้าสร้อยออกมาเล็กน้อยทันทีที่เขาเอ่ยคำพูดดังกล่าวออกมา

“นายนี่ความจำสั้นเป็นบ้า” คำพูดฝืนๆ ดังขึ้นออกมาจากริมฝีปากบาง 

เขาได้แต่หรี่ตาลงช้าๆ ก่อนที่จะถามออกไปว่า

เธอเป็นใครกันแน่

ฉัน...จะเป็นใครมันก็ไม่สำคัญหรอก หรืออย่างน้อย มันก็ยังไม่สำคัญพูดจบเธอก็เรียกแจ็คเกตสีดำออกมา ก่อนที่จะยื่นมันส่งมาให้กับเขา

นาย...จะเชื่อฉันหรือไม่ มันก็อยู่ที่ตัวนาย แต่ถ้านายอยากจะเล่นเกมนี้ให้เก่ง ถ้านายอยากจะเอาชนะหมอนั่น ทางเลือกที่ดีที่สุดคือให้ฉันช่วยนาย

หมอนั่น?

เขาหรี่ตา ขณะที่อีกฝั่งก็ชะงักตัวเล็กน้อย ก่อนที่จะเพียงแค่ยื่นแจ็คเกตในมือตรงมาใกล้เขาขึ้นไปอีก

นายจะตกลงให้ฉันช่วยหรือไม่ ทางเลือกอยู่ที่นาย

นั่นสินะ...ปฏิเสธไม่ได้ว่าเกมออนไลน์ไม่ใช่สิ่งที่เขาถนัด และเขาเองก็ไม่อยากจะระโดดหลบฉลามอยู่แถวนี้ต่อไปอีกเช่นกัน

สาวน้อยลึกลับที่รู้จักตัวเขาดีเป็นพิเศษ

คน...ที่ไม่ใช่เพื่อนสมัยเด็กของเขาอย่างแน่นอน

เขาคิดไตร่ตรองอยู่สักพัก ก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วจึงเอื้อมมือไปคว้าหมับเข้ากับแจ็คเก็ตสีดำที่ถูกส่งมาให้

แล้ว...จะให้ฉันเรียกเธอว่าอะไรละ” 

คำตอบคือการเรียกหน้าต่างสีฟ้าขึ้นมากด ก่อนที่หน้าต่างสีเดียวกันจะเด้งขึ้นมาที่ใบหน้าของเขา พร้อมกับตัวอักษรที่ถูกเขียนว่า

ผู้เล่น อลิซ (Alice) ต้องการเพิ่มคุณเป็นเพื่อน




 

รู้ตัวจริงของเธอหรือยังล่ะ นาคาคุโระที่สวมผ้าปิดปากสีดำเรียบร้อยเดินเข้ามาคุยกับเขาหลังจากที่ฝ่ายเด็กสาวผู้มีชื่อว่าอลิซที่กำลังเดินคิดอะไรบางอย่างอยู่คนเดียวที่ริมหาดทราย

นาคาส่ายหน้าช้าๆ แทนคำตอบ

หืม แปลกแฮะ

คำตอบทำเอาคุโระได้แต่ยืนเกาศีรษะอย่างงงๆ ก่อนที่จะสะกิดใจเข้ากับชุดหนังสีดำที่อีกฝั่งถืออยู่ในมือ

เสื้อนั่น เจ้าหญิงให้มาหรือไง” 

ครับ

นักฆ่าชุดดำพยักหน้าหงึกๆ ก่อนที่จะเอ่ยคำแนะนำต่อว่า

อุปกรณ์ประเภทเครื่องแต่งกาย นายแค่เอ่ยคำสั่งว่าสวมใส่กับมันก็พอแล้วละ

ได้ยินดังนั้น เขาจึงทำตามที่คุโระบอกทันที

สวมใส่

ฟุ่บ!

ชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกแทนที่อย่างรวดเร็วโดยเสื้อหนังแจ็คแก็ตสีดำเปิดอกขณะที่นาคาก็สัมผัสได้ถึงผ้านุ่มของเสื้อยืดสีเทาที่อยู่ด้านใน

โฮ่  ชาวประมงแจ็คหลังจากที่แว๊บหายเข้าไปเก็บของภายในร้านเสร็จก็เดินออกมาร่วมวงสนทนา ชายชรายืนสำรวจเสื้อตัวใหม่ของเด็กหนุ่มก่อนที่จะเอ่ยปากชมว่า เปลี่ยนเสื้อแล้ว ดูดีเหมือนกันนี่นา ไอ้หนู

ขอบคุณที่ชมครับ” 

คุโระไม่ได้พูดอะไรต่อ นักฆ่าในชุดดำเพียงแค่กอดอกยืนยิ้มออกมาบางๆ ก่อนที่จะทำท่าเหมือนนึกอะไรออก กระแอมไอเพื่อเรียกความสนใจของทั้งสองเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าทั้งสองหันมาทางตนแล้วจึงพูดออกมาว่า

เดี๋ยวฉันคงต้องไปละ

คำตอบเปลี่ยนบรรยากาศไปเศร้าสร้อยกว่าเดิมเล็กน้อย ก่อนทีจะเป็นฝ่ายชายชราที่หัวเราะขึ้นมาเบาๆ พร้อมกับนิ้วโป้งที่ถูกชูให้กับนักฆ่าชุดดำ

“ไว้เจอกันใหม่ ไอ้หนูคุโระ”

คุโระพยักหน้าให้กับลุงแจ็ค ทั้งสองชกหมัดให้กันเบาๆ ก่อนที่นักฆ่าในชุดดำจะหันหน้ามาพูดกับเขาว่า

นาคา ถ้ามีปัญหาอะไรฉุกเฉินก็เรียกหน้าต่างรายชื่อเพื่อนมาแล้วพิมข้อความมาคุยได้ละ ฉันยินดีที่จะให้คำปรึกษา

เขาพยักหน้าช้าๆ

เห็นดังนั้นคุโระจึงพยักหน้าหงึกๆ พร้อมกับยื่นมือมาจับที่ไหล่ของเขาเบาๆ

ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เธอคนนั้นไว้ใจได้ ฉันขอยืนยันคุโระพูด ร่างในชุดดำกระชับมือเข้ากับไหล่ของเขาแน่น ดวงตาสีเทาสบสายตากับเขาก่อนที่จะพูดออกมาว่า

ถึงนายจะเป็น ERROR User แต่ฉันเชื่อว่านายจะสามารถเล่นเกมนี้ได้ นาคา ฉันเชื่อแบบนั้น

เขาพยักหน้าอีกครั้ง

เห็นดังนั้นคุโระก็ได้แต่ยิ้มออกมาเช่นเดียวกันกับอีกฝั่ง นักฆ่าชุดดำค่อยๆ เลื่อนมือออกจากไหล่ของเขาก่อนที่จะหันไปโบกมือลาชาวประมงชราที่ยืนอยู่ข้างๆ

รักษาตัวด้วยละ ลุงแจ็ค อย่าทำอะไรหักโหมละ แถวนี้ยิ่งไม่ค่อยมีคนอยู่ บาดเจ็บไปเป็นอะไรไปเดี๋ยวจะแย่

หึๆ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ไอ้หนู ชาวประมงไร้เทียมทานแบบข้าไม่เคยบาดเจ็บอะไรอยู่ละรอยยิ้มยิงฟันอันเป็นเอกลักษณ์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายชรา ขณะที่คุโระเองก็ได้แต่หัวเราะออกมาเบาๆ

นายเองก็รักษาตัวด้วยละคุโระหันมาพูดกับเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างของนักฆ่าในชุดดำจะหายวับไปกับตาทิ้งไว้เพียงแค่ไอสีดำที่ปรากฏขึ้นอยู่บนบรรยากาศ

“โชคดีครับ คุณคุโระ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 601 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,096 ความคิดเห็น

  1. #3935 N-Numwan29 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 00:09
    เราว่านี่คงเป็นเพื่อเก่าๆของพระเอก เห็นพระเอกเคยบอกว่าไม่ว่าใครๆก็ทิ้งตัวเองไปหมด บางทีผญ.คนนี้คงเป็นหนึ่งในพวกนั้นแล้วอาจจะมาช่วยเพื่อแก้ตัวหรือไม่ก็พระเอกอาจเข้าใจผิดเอง(มโนมากกก)
    #3,935
    0
  2. #3918 an_dsbp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2563 / 22:30
    ดีแล้วที่ไม่ใช่นังน้ำอะไรสักอย่าง ไม่งั้นคงหงุดหงิดแย่เลย
    #3,918
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #3489 ทำไมต้องอิมแจบอม' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 00:36
    ใครล่ะเนี่ย
    #3,489
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #3417 **Music** (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 11:26
    เจ๊ภัทรป่ะ...
    #3,417
    0
  7. #3346 Tangmo KiD4869 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 02:19
    นี่คิดว่าไม่ใช่น้ำหวาน แต่น่าจะเป็นเพื่อนเก่าสักคนของพระเอกมั้งนะ
    #3,346
    1
    • #3346-1 LostCause(จากตอนที่ 9)
      26 พฤษภาคม 2563 / 02:38
      แม่นใช่ได้ครับ
      #3346-1
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #2950 456SATAN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 19:22
    ขอให้ไม่ใช้ เพื่อนสมัยเด็ก
    #2,950
    0
  10. #2812 ฮ่อยจ๊อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 09:23
    แม่พระเอกแน่ๆ
    #2,812
    2
    • #2812-1 iamlilyboy(จากตอนที่ 9)
      16 มีนาคม 2561 / 17:07
      รุ้ได้ไงอ่า
      #2812-1
    • #2812-2 Sanvattayai(จากตอนที่ 9)
      4 พฤษภาคม 2563 / 09:25
      บอกว่าอายุเท่าๆกันแม่พระเอกแน่อื่มมมมใช่แหระแม่พระเอก
      #2812-2
  11. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  12. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  13. #2503 minggg- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 01:30
    แล้วนางคือใคร
    สงสัยด้วยคน
    #2,503
    0
  14. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  15. #2150 nyxnoob (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 22:52
    ถ้าใช่น้ำหวานนี้ มันเอาไปบอก พิรุณแน่ๆเลย 
    #2,150
    0
  16. #2129 Monalisa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 14:56
    สาวน้อยคือใคร แต่...ไม่ใช่น้ำหวานก็พอ-.-
    #2,129
    0
  17. #1697 นายกะต่าย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 09:47
    ไรท์คร้าบบบ จะเปิดให้อ่านตอนไหนอ่าาา
    อยากอ่านนนน TAT
    #1,697
    1
    • #1697-1 LostCause(จากตอนที่ 9)
      20 สิงหาคม 2559 / 09:58
      รีไรท์อยู่ครับ
      #1697-1
  18. #1642 Nottefa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 09:31
    ไม่เปิดให้อ่านTT
    #1,642
    1
    • #1642-1 LostCause(จากตอนที่ 9)
      7 สิงหาคม 2559 / 12:40
      รีไรท์อยู่ครับ
      #1642-1
  19. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  20. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  21. #870 wanida (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 14:38
    เฮ้ย ลุงแจ๊คลุงเมฟโครต ไอดอลเลย
    #870
    0
  22. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  23. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  24. #767 NuMaple (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 19:41
    สายซึนไงๆ สายซึนชัวร์
    #767
    0
  25. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(