ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 7 : Error : 0x00000005 นักฆ่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 615 ครั้ง
    9 มิ.ย. 63

 ERROR Online : Overkill




















            “หึ...หึ พวกเจ้ามาตามคำทำนายที่ถูกกล่าวถึงไว้โดยมหาปราชญ์เรโวลูชั่นตั้งแต่สมัยสงครามทำลายทวีปเอ็นโทร่าจริงๆ ด้วยสินะ นักเดินทางทั้งหลาย”

            เสียงพูดดังขึ้นจากปากของชายชราบึกบึนที่กำลังยืนโชว์กล้ามเป็นมัดๆบนโขดหินท่ามกลางคลื่นบนทะเลที่ซัดผ่าน บุรุษสูงวัยในชุดชาวเลยืนเอียงข้างเก๊กหล่อยกมือเสยผมของตัวเองช้าๆ ก่อนจะหันมาสบตากับคุโระและนาคาพร้อมกับปรายยิ้มยิงฟันสีขาวสลับเหลืองของตัวเองให้ดู

            เขาหรี่ตา ก่อนที่จะเป็นฝ่ายคุโระที่ส่ายหน้าออกมาเบาๆ 

กลัวโดนหักเงินเดือนหรือไงลุงแจ็ค เข้าบทบาทตัวละครแบบนั้นน่ะคุโระที่เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อนเอ่ยพร้อมกับถอนหายใจอย่างอ่อนแรง จากนั้นจึงค่อยๆ หันไปเริ่มอธิบายให้กับนาคาฟังว่า เอาเป็นว่าลุงที่ดูอาการหนักนี่ชื่อว่าแจ็ค เป็น AI ประจำเพิงร้านค้าริมทะเลอยู่ที่นี่ แล้วก็อย่างที่เห็นนี่แหละ ร้านของลุงแจ็คนี่ก็ใกล้จะเจ๊งเต็มทนเพราะแถวนี้มันไม่มีคนเลยสักนิด คิดว่าอีกไม่นานแกก็คงจะต้องขายร้านทิ้งแล้วละ ยังไงนายก็รีบอุดหนุนร้านนี้ไว้ก่อนที่มันจะปิดก็แล้วกั...

คำพูดของคุโระถูกหยุดลงจากชาวประมงแจ็คที่วิ่งมาพุ่งกระโดดขาคู่ใส่บริเวณสีข้างส่งผลให้ร่างในชุดรัดรูปสีดำปลิวลงไปคลุกกับพื้นทรายบริเวณใกล้เคียง

9,590!

1,439!

1,590!

ปากแบบนี้อยากไปเกิดใหม่ที่อีสต์โคสต์หรือไงวะ ไอ้หนูคุโระ!แจ็คกล่าวด้วยความหงุดหงิด ในขณะที่ทางฝั่งคุโระผู้ที่กระเด็นลงไปนอนหอบหายใจกับพื้นก็เอ่ยกลับไปว่า

ป...ประโยคนั่นน่ะ มันต้องพูดก่อนถีบไม่ใช่หรือไง ลุงแจ็ค...” 

ลุงแจ็คยักไหล่เบาๆ ชาวประมงเดินถอยหลังเว้นระยะไปเล็กน้อยพร้อมกับเริ่มเกร็งขาทั้งสองข้างแล้วจึงวิ่งเข้าไปกระโดดไรเดอร์คิกใส่ร่างของทางฝั่งคุโระที่กำลังจะยันตัวลุกขึ้นมาอีกรอบ

งั้นในเมื่อพูดไปแล้วก็ขออีกทีละกัน!

พลั่ก!




            ดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะรักกันมาก นาคาจึงปล่อยให้ทั้งคู่สานความเป็นมิตรกันอยู่ภายนอก เขายืนดูอยู่สักพัก ก่อนที่จะหันหลังเดินเข้าไปในเพิงทะเล สังเกตดูสินค้าที่อยู่ภายในเพื่อฆ่าเวลา

            ร้านค้าดังกล่าวถูกสร้างขึ้นจากไม้และสังกะสี ด้านหน้าเปิดขวางในขณะที่ด้านข้างถูกปิดทึบด้วยกำแพงไม้ ตัวร้านมีขนาดไม่ใหญ่มาก ในขณะที่สินค้าที่ขายด้านในก็มีเพียงอุปกรณ์ตกปลากับของที่ระลึกจิปาถะเล็กน้อย นาคาเดินสำรวจได้สักพักก็ค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นทรายก่อนที่จะเอนหลังพิงเข้ากับเสาไม้ของเพิงทะเล

            เวลาผ่านไปไม่นานนับจากที่เขาสนทนากับคุณคุโระที่บริเวณต้นมะพร้าวจุดแรกเกิด คุโระเป็นฝ่ายนำทางพาเขามาจนถึงเขตที่อยู่อาศํยที่ประกอบด้วยเพิงทะเลเพียงแค่หลังเดียวและแน่นอนว่านอกจากนาคา คุโระ และลุงแจ็คชาวประมงแล้ว เขาก็ยังไม่เห็นใครสักคนโผล่มาแถบนี้เลยแม้แต่น้อย

พิกัดที่พวกเขาอยู่ในตอนนี้คือบริเวณทางด้านใต้จากบริเวณต้นมะพร้าวที่นาคาอยู่ ดูเหมือนว่าความผิดพลาดจะมาจากเขาเองที่ดันเลือกไปทางทิศเหนือเพื่อมองหาผู้คน ทั้งๆ ที่แค่เดินริมฝั่งทางใต้แค่ไม่กี่กิโลก็เจอกับร้านค้าเพิงทะเลนี่แล้ว

นาคาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่จะเริ่มคิดถึงบางอย่างที่ติดใจเขามาตั้งแต่ตอนที่คุโระคุยกับชาวประมงแจ็คคนนั้น

ลุงนั่น...ไม่ใช่มนุษย์สินะ” 

เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เสียงคุ้นเคยของใครบางคนจะดังขึ้นมาจากทางด้านหลังว่า

อื้อ ถูกตามที่นายคิด” 

นาคาหันกลับไปก็สบเข้ากับร่างในชุดสีดำที่ดูสะบักสะบอม สภาพของคุโระในตอนนี้ถูกปกคลุมไปด้วยเม็ดทราย ในขณะที่บริเวณใบหน้าเหนือผ้าปิดปากก็ปรากฏบาดแผลที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจากการสานสัมพันธ์กับลุงแจ็คเมื่อครู่ ลุงแจ็คน่ะเป็น AI หรือจะพูดไปแล้ว ร่วม 80% ของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในเกมนี้ก็เป็น AI ทั้งหมดนั่นแหละ

นาคาพยักหน้า เขาเองก็รู้ถึงนิยามของคำว่า AI หรือปัญญาประดิษฐ์ที่ใช้จำลองสติปัญญาของมนุษย์ แต่เมื่อเห็นกับตัวเองแบบนี้ก็ทำให้เขาทึ่งกับมันอยู่พอสมควรเพราะการออกแบบตัวละครในเกมนี้นั้นดูซับซ้อนขนาดที่สามารถสร้างบุคคลที่มีครบทั้งลักษณะนิสัยและอารมณ์ออกมาแบบชาวประมงแจ็คนั้นได้

ว่าแต่ ลุงแกไปไหนแล้วละนาคาเอ่ยถามเมื่อเห็นทางฝั่งสหายชาวประมงของคุโระได้อันตรธานหายไปแล้ว

หือ อ้อ ลุงแกหิวข้าว เลยไปซื้อข้าวผัดมากิน ฉันฝากลุงให้ซื้อให้นายด้วย ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกร่างในชุดดำอธิบาย

“ขอบคุณ...ครับ” นัยน์ตาสีดำเผยแววสับสนเล็กน้อย แต่สิ่งที่เขาทำก็เป็นเพียงแค่พยักหน้าตามน้ำไป

สำหรับตอนนี้ เราจะทำอะไรกันดีหว่า” คุโระพูดพร้อมกับยืนเกาศีรษะแกรกๆ หันหน้ามองเด็กหนุ่มที่กำลังนั่งอยู่บนพื้นทรายสักพัก ก่อนที่จะทำท่าเหมือนนึกอะไรออก ก้าวเท้าไปบริเวณด้านหลังร้าน ส่งเสียงตะกุกตะกักอยู่สักครู่ ก่อนที่จะกลับมาพร้อมกับเก้าอี้สนามสองตัว

เอ้า ของนายคุโระเอ่ยพร้อมกับยื่นเก้าอี้ตัวหนึ่งให้นาคา แล้วจึงกางเก้าอี้ตัวที่ถือออกพร้อมกับลงไปนั่ง ในขณะที่นาคาเองก็ลุกขึ้นก่อนจะทำเช่นเดียวกันกับอีกฝ่าย

เมื่อเห็นเขานั่งประจำที่เสร็จเรียบร้อย คุโระจึงเป็นฝ่ายเริ่มเปิดบทสนทนาว่า

เอาละ ถ้าอย่างนั้นเราก็มาคุยกันเถอะว่านายรู้จักกับไอ้เจ้าสิ่งที่เรียกว่า ERROR User นี่เท่าไหร่กัน

โอเคครับ” 

ก่อนอื่นเลยสิ่งที่ต้องดูก่อนก็คือทำไมนายถึงมาเล่นเกมนี้ ต้องการความสนุก? เพื่อนชวนเล่น? หรือว่าอยากที่จะทดสอบตัวเอง? มีไหม สาเหตุหลักที่ว่าทำไมนายถึงเลือกที่จะเล่นเกมนี้ นาคา

นาคาหรี่ตาลงช้าๆ เขานั่งคิดอยู่สักพัก ก่อนที่จะพูดออกมาว่า

ถ้าให้จัดก็อาจจะรวมอยู่ในหมวด อยากทดสอบตัวเองละมั้งครับ

“อืม...ถ้าอย่างนั้นฉันก็เข้าใจนายละคุโระพยักหน้าหงึกๆ เอาเป็นว่ายังไงฉันจะอธิบายระบบ ERROR User ของเกมนี้ก่อนละกัน อืม ถ้าจะอธิบายให้ง่ายๆ ที่สุด ไอ้เจ้าสิ่งที่เรียกกันว่า ERROR User หรือผู้เล่นที่ผิดพลาดน่ะ มันก็คือ...

นัยน์ตาสีหมอกเผยแววครุ่นคิด ดูเหมือนว่าสิ่งที่เขากำลังจะพูดออกมานั้นเป็นบางอย่างที่แสนทรงพลัง บางสิ่งที่มีคุณค่าเกินกว่าที่จะสามารถสื่อออกมาเป็นคำพูดได้ ราวกับว่าคำว่า ERROR User นั้นมีความหมายมากกว่าที่ตัวอักษรนำเสนอออกมา ราวกับว่า...

นายโดนเจ้าของเกมนี้เล่นตลกเข้าให้แล้วละ

ไม่ตลก คือคำที่เขาอยากจะพูดออกมา แต่ดูเหมือนว่าอีกฝั่งนั้นจะไม่ได้กำลังเล่นมุขอะไรอยู่ นาคาจึงถามกลับไปว่า

หมายความว่ายังไง

นายรู้จักคำว่าบัค [Bug] ไหมละคุโระถามลองเชิง

นาคาส่ายหน้า

เอาเป็นว่ามันก็คือข้อบกพร่องของเกม หรือปัญหาของระบบภายในเกมคุโระเว้นช่องเล็กน้อยเพื่อให้อีกฝ่ายทำความเข้าใจ “ERROR User ที่ว่า นิยามของมันก็คือการที่เอาข้อบกพร่องทั้งหมดไปใส่ไว้ที่ผู้เล่นคนหนึ่งแทนเพื่อที่จะให้ความผิดพลาดไม่เกิดกับผู้เล่นส่วนมาก

            “แบบนั้นมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับพวกพิธีกรรมทางไสยศาสตร์เลยไม่ใช่หรือไงวะ!...ครับนาคาที่ดูเหมือนจะอารมณ์ขึ้น เผลออุทานเดือดขึ้นมาอย่างลืมตัว ก่อนที่จะปรับโทนมาให้เป็นปกติ

            “ฮะๆ ฉันก็เห็นด้วยกับนาย นาคา มันดูเหมือนเป็นการหาข้ออ้างมาแกล้งคนเล่นมากกว่า...คุโระว่า ร่างในชุดดำใช้เท้าเขี่ยพื้นทรายเล่นอยู่สักพัก ก่อนที่จะอธิบายต่อไปว่า แต่หลังจากที่เกมนี้เปิดมาได้สองปีแล้ว ก็ดันไม่มีรายงานของผู้เล่นคนไหนเจอข้อผิดพลาดหรือบัคของเกมสักตัวเลย เพราะแบบนั้นเลยไม่มีใครแย้งน่ะนะ

ผลลัพธ์ที่ถูกทำให้กลายเป็นความจริง ในขณะที่คำโกหกเองก็ถูกทำให้น่าเชื่อถือมากขึ้น...

นาคาถอนหายใจออกมาเบาๆ ในขณะที่อีกฝั่งก็ยิ้มให้เขาบางๆ พร้อมกับยกมือมาแตะไหล่เบาๆ แทนการให้กำลังใจ

นาคาพยักหน้า

แต่...ถึงดูจากตัวเลขมันเหมือนจะน้อย ถ้าลองคิดจากความจริงก็ควรจะมีคนเป็น ERROR User เยอะเหมือนกันใช่ไหมล่ะ สมมติผู้เล่นทั้งหมดในเซิร์ฟเวอร์เอเชียที่เราอยู่นี่มีราวๆ 20 ล้าน ถ้าผู้เล่นทั้งหมดซื้อ Poor Man’s ERROR คร่าวๆ ก็คือ จะมีราวๆ สองแสนคนที่เป็น ERROR User” คุโระว่า แต่ปัญหาก็คือตั้งแต่ที่ฉันเล่นมาเนี่ย ฉันเพิ่งเคยเจอ ERROR User ในเกมนี้แค่ 2 คน นั่นคือรวมนายด้วยแล้ว นาคา

นั่น...ถือเป็นจำนวนที่น้อยจนน่าแปลกพอสมควร

สะกิดใจใช่ไหมละว่าทำไมมันถึงน้อยขนาดนั้นร่างในชุดดำยิ้มออกมาบางๆ เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูสับสนของอีกฝ่าย

เขาพยักหน้า

นั่นก็เป็นเพราะว่าโอกาสที่แท้จริง ว่ากันว่ามันไม่ใช่แบบนั้นน่ะสิ ร่างในชุดดำอธิบาย เอาเป็นว่าอย่างแพ็คเกจ Fatal ERROR ของนาย ที่บอกว่าจริงๆ แล้วมันคือ 0.1 % ใช่ไหมละ แต่ตามเว็ปของยูสเซอร์ที่เอาข้อมูลมาแลกกันบนเว็ปบอร์ดแล้ว เรทที่แท้จริงจะกลายเป็นแบบบนี้พูดจบคุโระก็เอื้อมมือไปคว้าคันเบ็ดไม้ที่อยู่ใกล้ๆ ก่อนที่จะใช้ด้ามของมันวาดตัวเลขบนพื้นทรายว่า

0.0014

นัยน์ตาสีดำมองไปที่ตัวเลขดังกล่าว ก่อนที่จะยกมือตบเข้ากับหน้าผากของตัวเองให้กับโชคชะตาสุดซวยของตนที่ดันถูกแจ็คพ็อตเข้ากับเรทที่ต่ำนรกจนไม่น่าจะติด

ก็อย่างที่ฉันบอกไปคุโระอธิบายต่อ แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลเดียวนอกจากที่ทำไมฉันถึงไม่ค่อยเจอหรอกนะ อีกเหตุผลหนึ่งและเป็นเหตุผลหลักที่ว่าทำไม ERROR User ถึงเป็นประชากรที่แทบจะไม่มีตัวตนอยู่ในเกมนี้นั่นก็เป็นเพราะว่า...

เจ้าของชุดรัดรูปสีดำเหลือบมามองที่ใบหน้าของนาคาเล็กน้อย ทำสายตาครุ่นคิดอยู่สักพัก แล้วจึงหันหน้ามาสบตากับเขาพร้อมกับเอ่ยคำพูดต่อไปว่า

แทบทุกคนที่เป็น ERROR User ส่วนใหญ่ไม่เลิกเล่นเกมนี้ไปเลยก็รอตามกฏลบตัวละครของเกมนี้คือ 1 ปี แล้วค่อยกลับมาเล่นกันหมด

คำพูดทิ้งท้ายเรียกเสียงถอนหายใจประชดชีวิตของนาคาดังขึ้นเบาๆ เขานั่งเงียบอยู่สักพักก่อนที่จะก้มลงมองไปที่พื้นทราย

คนส่วนใหญ่ที่เป็นแบบเขาไม่ยอมแพ้กับเกมนี้ก็รอเริ่มเล่นใหม่กันหมด...

ก็ไม่แปลก  เจอผีสาวน่ากลัวไล่บีบคอแบบนั้นเป็นใครก็คงจะช็อค

เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันเพิ่มนายเป็นเพื่อนก่อนละกัน ถ้าคิดจะเล่นต่อแล้วมีปัญหาอะไรก็ปรึกษาได้ละ

ผู้เล่น คุโร ฮิทสึกิ (Kuro Hitsugi) ต้องการเพิ่มคุณเป็นเพื่อน

ตกลง / ไม่ตกลง

หน้าต่างสีฟ้าเด้งขึ้นมาบนใบหน้า เขามองมันไปสักพักก่อนที่จะตัดสินใจเลื่อนมือไปกดรับ 

เอาละ ถ้าอย่างนั้น ยังไงตอนนี้พวกเราก็เดินออกไปข้างนอกก่อนดีกว่า เพราะลุงแจ็คแกเองก็น่าจะซื้อข้าวผัดเสร็จแล้วด้วยคุโระเอ่ยพร้อมลุกขึ้นยืน ปัดทรายที่ยังคงติดตามตัวออกช้าๆ 

นาคานั่งนิ่งอยู่ที่เก้าอี้สนามตัวเดิมอยู่สักพัก เด็กหนุ่มยกมือขวากุมไปที่ศีรษะของตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่เขาจะค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นเพื่อเดินตามคุโระที่เดินออกไป...

เพียงแต่ว่าในจังหวะที่เขากำลังจะลุกขึ้นนั้น นัยน์ตาของเขาก็เหลือบไปเห็นกับภาพของคุโระที่สะดุ้งตัวด้วยความตกใจก่อนที่ร่างในชุดดำจะตีลังกาหลบมาด้านหลัง พร้อมกันนั้นเองบริเวณหน้าร้านเพิ่งทะเลก็ปรากฏสิ่งมีลักษณะคล้ายอาวุธปลายแหลมพุ่งแหวกอากาศปักลงกับพื้นทรายต่อหน้าต่อตาด้วยความรวดเร็ว

ฟุ่บ!

ดูเหมือนทั้งสองจะเข้าใจถึงสถานการณ์ ทั้งคุโระและนาคาหันมามองหน้ากันก่อนที่จะพยักหน้าให้กันช้าๆ จากนั้นทางฝั่งคุโระจึงหยิบมีดประจำตัวขึ้นมาจากขึ้นจากช่องใส่อาวุธบริเวณลำตัว ในขณะที่นาคาเองก็เอื้อมไปหยิบคันเบ็ดตกปลาที่คุโระใช้วาดตัวเลขขึ้นมาถือ หลังจากนั้นทั้งสองจึงวิ่งออกไปทางด้านหน้าในทันที

ตึก! ตึก! ตึก! เคร๊ง!!

ทันทีที่เท้าของทั้งสองแตะถึงบริเวณหน้าเพิงร้านค้า ของแข็งบางอย่างก็ถูกปามาทักทายพวกเขาในทันที เพียงแต่ดูเหมือนทางฝั่งคุโระจะตั้งตัวทัน เจ้าของชุดรัดรูปสีดำยกมีดของตนขึ้นมาตวัดมันฟันเข้ากับวัตถุดังกล่าว เปลี่ยนวิถีของมันให้กระเด็นออกไป

นัยน์ตาสีเทามองไปยังสิ่งที่พุ่งเข้ามาโจมตีเขาทั้งสอง วัตถุแรกมีลักษณะเป็นหอกยักษ์สามง่ามสีเงินในขณะที่อาวุธอย่างที่สองที่ปามาที่ตัวพวกเขาก็คือมีดขนาดเล็กสองเล่ม...

คุโระเบิกตาค้างอย่างงงๆ ขณะที่ในใจเองก็อยากจะตะโกนออกมาเป็นภาษาญี่ปุ่นผสมกรีกว่า

นี่มันนินจาหรือโพไซดอน!?

ทั้งสองหันขวับไปเพื่อมองหานินจาโพไซดอนหรืออะไรก็ตามแต่ที่เป็นตัวการในการปาอาวุธโจมตีใส่พวกเขา เพียงแต่สิ่งที่นัยน์ตาทั้งสองคู่พบกลับเป็นเพียงแค่ร่างเด็กสาวที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับนาคาที่กำลังยืนนิ่งอยู่ไม่ไกลนัก

ภาพเบื้องหน้าคือภาพของสาวน้อยที่มีเรือนผมยาวสีเงินสะท้อนแสงแดดเป็นประกายงดงาม ใบหน้าเข้ารูปรับกับดวงตาคมกริบที่เข้ากับขนตางอนยาวและริมฝีปากบางสีชมพูอ่อนเป็นอย่างดี

คุโระหรี่ตาลงช้าๆ ในขณะที่ทางฝั่งนาคาเองก็ได้แต่กำคันเบ็ดในมือไว้แน่น ทั้งสองยืนสบตากับสาวน้อยที่กำลังมองดูพวกเขาด้วยแววตานิ่งเรียบผ่านนัยน์ตาสีแดงเข้มของเธอ

นาย...ที่กำลังยืนถือเบ็ดตกปลาอยู่นั่นน่ะเสียงพูดดังขึ้นพร้อมกับนิ้วของเธอที่ชี้ตรงมายังร่างของเด็กหนุ่ม ก่อนที่จะบุ้ยปากไปทางร่างในชุดดำพร้อมกับพูดออกมาว่า ออกห่างจากเจ้านักฆ่านั่นซะ

นาคาที่ยืนถือเบ็ดตกปลาอยู่หรี่ตามองด้วยความสับสน เบื้องหน้าของเขาคือสาวน้อยหน้าตางดงามที่อยู่ในเชิ้ตสีขาวรัดรูปกับเนคไทสีแดงเข้มที่ถูกสวมทับด้วยเสื้อเบลซเซอร์สีน้ำเงินเข้มแขนยาวสบายๆ กระโปรงจีบสั้นสีดำรับกับรองเท้าบูทหนังยาวเกือบถึงหัวเข่า

“นักฆ่า หมายถึงคุณคุโระ?” 

ใช่ ไอ้เจ้าบุคคลชุดดำน่าสงสัยที่กำลังยืนลูบหัวตัวเองอยู่ตรงนั้นนั่นแหละ” เธอเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับชี้นิ้วตรงมาที่ตัวผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นนักฆ่าที่กำลังยืนหัวเราะแหะๆ อย่างเขินๆ

คำพูดของเธอดูมีเหตุผล

เพียงแต่ว่า...

นาคาค่อยๆ ปักคันเบ็ดลงกับพื้น ก่อนที่เขาจะเริ่มหัวเราะออกมาเบาๆ 

นักฆ่า? ถึงผ้าปิดปากนั่นจะทำให้คุณคุโระดูเหมือนคนไม่ปกติ หรือถึงแม้เขาจะมีงานอดิเรกชอบตามดูชาวบ้านเหมือนพวกโรคจิต แต่ถ้าคนเราไม่ตัดสินกันที่รูปลักษณ์ภายนอก แม้แต่ผู้เล่นในชุดรัดรูปสีดำเหี้ยมอำมหิตแบบนั้น จริงๆ แล้วก็อาจจะเป็นคนดีก็ได้ไม่ใช่หรือไง” นาคาพูด ในขณะที่ทางฝั่งผู้ที่ถูกแก้ต่างแบบคุโระเองก็ได้แต่ยกมือเกาหัวแกรกๆ เพราะเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าหมอนี่มันกำลังช่วยพูดแก้ต่างหรือขุดหลุมฝังกันแน่

“ใช่ เธอน่ะหน้าตาดี แถมการแต่งตัวก็ดูน่าเชื่อถือ แต่เหตุผลแค่นั้นไม่เพียงพอจะใช้ในการตัดสินคนได้...” เขาพูดพร้อมกับยกนิ้วขึ้นชี้หน้าอีกฝั่งแล้วจึงพูดออกมาว่า

รูปลักษณ์ภายนอกไม่ใช่ทุกอย่าง ยิ่งอยู่ในโลกจำลองแบบนี้ยิ่งต้องระวัง ถ้าให้เดา ตัวจริงของเธอ คงจะเป็นแค่ตาลุงแก่ๆ ที่ไม่กล้าออกบ้าน เอาแต่นั่งหมกตัวอยู่บนโซฟา สั่งพิซซ่ามากินกับเป๊ปซี่อยู่ในห้องคนเดียวใช่ไหมละ

ทันทีที่เขาเอ่ยจบ ความเงียบก็เข้าปกคลุมบรรยากาศ คลื่นในทะเลซัดเข้ามาสู่ฝั่ง แสงแดดกระทบกับพื้นทราย สายลมพัดพาลมทะเลเย็นๆ เข้ามาสู่ใบหน้า 

บรรยากาศแห่งความเงียบสงบดำเนินไปสักพักก่อนที่ทางฝั่งร่างในชุดรัดรูปสีดำจะค่อยๆ ยกมือขวาขึ้นกุมริมฝีปากช้าๆ กระแอมไอออกมาเบาๆ อยู่สักพัก หลังจากนั้นจึงค่อยๆ ยกมืออีกข้างขึ้นมาประกบมันช้าๆ 

ซึ่งก็เป็นเวลาไม่นานก่อนที่คุโระจะค่อยๆ ทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้นช้าๆ พร้อมกับหมุนตัวขำกลิ้งไปกลิ้งมาราวกับคนบ้า

           “ค...แค่กๆ ล...ลุงแก่ๆ ที่ไม่กล้าออกจากบ้าน น...นายนี่เป็นคนที่น่าสนใจอย่างที่คิดจริงๆ นาคา คุโระพูดพร้อมกับยกมือทุบพื้นทรายรัวๆ 

นาคายืนมองภาพของคุโระที่นอนขำกับพื้น ก่อนที่เขาจะรู้สึกได้ถึงไอสังหารอำมหิตที่พวยพุ่งออกมาจากทางร่างของสาวน้อยที่กำลังเดินดุ่มๆ มาที่ตัวเขา ซึ่งเขาเองก็เพียงแค่หรี่ตาลงช้าๆ ก่อนที่จะพูดกลับไปว่า

โตๆ แล้วคุยกันด้วยเหตุผลดีกว่าน่าลุง

            อีกฝั่งไม่ได้ตอบอะไรกลับในทันที เธอเดินตรงมาที่ตัวเขาก่อนที่จะมาหยุดอยู่ที่เบื้องหน้า สบตากับเขาด้วยนัยน์ตาสีแดงก่ำที่ดูเต็มไปด้วยแววกินเลือดกินเนื้อ ก่อนที่จะเอ่ยคำพูดออกมาว่า

กัดฟันของนายไว้ให้ดีละ นาคา

เด็กหนุ่มเบิกตาขึ้นทันทีที่ได้ยินอีกฝั่งเอ่ยชื่อของตน

“ลุง...รู้จักชื่อผมได้ยังไง

เพียงแต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดจบ สาวน้อยก็ชกหมัดฮุคตรงมาที่ใบหน้า แต่ตัวนาคาที่คาดเดาการโจมตีล่วงหน้าก็สามารถหลบได้ไม่อย่างยากเย็นเท่าไหร่ 

ถึงแม้หมัดของเธอจะค่อนข้างเร็วเหมือนกันก็เถอะ

“ไวเหมือนกันนี่ แต่หมัดทื่อๆ แบบนั้นยังไม่พอที่จะเอาชนะทางนี้ได้หรอก ดูท่าลุงจะไม่เคยเรียนศิลปะป้องกันตัวมาก่อนใช่ไหม ถ้ายังไงให้ผม...”

อุ๊บ!

อัพเปอร์คัทของเธอพุ่งตรงเข้ามาที่บริเวณลำตัวของนาคาในจังหวะที่เขายังเอ่ยไม่จบ กระแทกหมัดเข้ากับลิ้นปี่ของเด็กหนุ่มด้วยความรุนแรงในจังหวะที่เขายังไม่ได้ตั้งตัว

ไม่เลว...เรียนรู้จากครั้งแรกที่พลาด อาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายเผลอ แถมการโจมตีก็ยังเป็นการพุ่งตรงเข้าใส่จุดตายอย่างแม่นยำ 

ถือว่าเป็นหมัดที่ดี ถึงอาจจะต้องพัฒนาเรื่องท่าทางกับน้ำหนักอีกสักนิดแต่โดยรวมก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ยอดเยี่ยม

4,500!

ตัวเลขสีแดงพุ่งออกมาจากลำตัวพร้อมกับร่างของเด็กหนุ่มที่กระเด็นไปด้านหลัง นาคาไถลไปกับพื้นทรายร่วมหกเมตรก่อนที่มันจะหยุดลงช้าๆ พร้อมกับสติของเขาที่ค่อยๆ หลุดลอยออกไปจากร่างอีกครั้ง










 


บันทึกข้อมูล [Data Entry]

ตัวละครไร้คนควบคุม [NPC]

Name : แจ็ค [Jack]

Alias : ชาวประมงในตำนาน [The Legendary Fisherman]

Class : ชาวประมง [Fisherman]     Level : ???

Evaluation [ประเมินความสามารถ]

               Strength : S             Agility : C+

               Endurance : A-          Range : D+

               Ability : C                  Magic : D-

              Luck : B                     Growth Potential : C+

               

Forte [จุดแข็ง] : ตกปลา [Fishing] ผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้ระยะประชิด [Melee Expert] นักสู้ผู้มากประสบการณ์ [Experienced Fighter]

Weakness [จุดอ่อน] : ทำอะไรก่อนคิด [Act before he thinks]






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 615 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,098 ความคิดเห็น

  1. #3828 LastReges (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 14:52

    ความตายคือเงา คอยติดตาม นาคาไม่ได้เอ่ย คุโระไม่ได้คิด แต่ผมคอมเม้นท์ให้ 555

    #3,828
    0
  2. #3804 oomironhorse (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 14:28
    ตายแล้ว ตายอีก ตายซ้ำตายซาก นี่ถ้าเวลสูงๆ มีไอเท็มเยอะ น่าจะหล่นหมดตัวแล้วมั้ง?
    #3,804
    0
  3. #3578 PANTHER. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 11:50
    พออ่านดีๆแล้วถึงเพิ่งสังเกต "คุโรฮิตสึกิ" มันเป็นชื่อวิถีทำลายที่ 90 ใช่มะ โลงศพดำของไอเซ็นอะ
    #3,578
    1
    • #3578-1 LostCause(จากตอนที่ 7)
      19 มิถุนายน 2563 / 12:11
      ครับ จะว่าไปก็คล้ายทั้งชื่อวิถีทำลายของไอเซ็น

      และชื่อโลงศพที่ Hitsugi no Chaika ถืออยู่เลยเช่นกัน
      #3578-1
  4. #3511 NamelSkyNs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 17:26
    ไม่อยากให้เป็นนังหวาน อยากให้เป็นเจ๊ภัทรแทน เฮ้อ
    #3,511
    0
  5. #3487 ทำไมต้องอิมแจบอม' (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 00:29
    5555555555 นาคาตายไปกี่รอบละเนี่ย
    #3,487
    0
  6. #2906 iamlilyboy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 16:42
    นี่อย่าบอกว่าอีดอ....หวานนะ?
    #2,906
    0
  7. #2751 mosssToT (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 01:27
    ทำไหมปากพระเอกเป็นแบบนี่
    #2,751
    0
  8. #2465 paer2277 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 16:04
    เพื่อนนาคาใช่ไหม???
    #2,465
    0
  9. #1630 Chu711 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 09:28
    รอออออ
    #1,630
    0
  10. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  11. #1583 คาเซงาว่า เอเอน่า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 19:02
    เรารออ่านตอนนี้อยู่นะค่ะ
    #1,583
    1
    • #1583-1 LostCause(จากตอนที่ 7)
      25 กรกฎาคม 2559 / 21:30
      รีไรท์อยู่ครับ
      #1583-1
  12. #1580 さわこ(sawago) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 18:17
    รออ่านคับ ผมไม่อยากอ่านลัด
    #1,580
    0
  13. #1578 butterfly-white (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 18:01
    อ้าววว สะงั้น อ่านไม่ได้ค่ะ
    #1,578
    0
  14. #1567 คาเซงาว่า เอเอน่า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 23:40
    เปิดให้อ่านตอนไหนค่ะเราอยากอ่านมากๆเลยอ่ะ
    #1,567
    0
  15. #1564 さわこ(sawago) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 14:46
    จะเปิดให้อ่านตอนไหนคับ พอดีพึ่งเข้ามาอ่าน
    #1,564
    0
  16. #1561 Guinevere (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 11:33
    "ผู้เขียนยังไม่เปิดให้อ่านตอนย่อยนี้" ต้องข้ามไปอ่านที่ตอนไหนครับ หรือว่า Rewrite
    #1,561
    1
    • #1561-1 LostCause(จากตอนที่ 7)
      24 กรกฎาคม 2559 / 11:56
      Rewrite ครับ
      #1561-1
  17. #1308 ✚[ Belphegor ]✚ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 21:00
    ไม่มีสิ่งไหนที่ไร้ประโยชน์หรอก  มันต้องมีทางสิ
    #1,308
    0
  18. #1157 เฮเบียนัม บราวน์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 12:19
    คุโระน่ารักมากกกกก สเป๊กเลยละะะ
    #1,157
    0
  19. #774 -บุรุษไร้เงา- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2557 / 23:10
    เรท 1% คือ 1ใน100 บางท่านอาจคิดว่าในร้อยตน ต้องมีหนึ่งคน....แต่ความคิดผม คือ 1%ของใครของมัน ล้านอาจมีแค่ 1คน ที่ error ก็ได้ เพราะมีผู้เล่นเข้า 1คน โอกาสไม่ได้ลดเป็น 1ใน99 แต่ยังคง 1ใน100 เหมือนเดิม คหสต. ครับ
    #774
    0
  20. #765 NuMaple (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 19:36
    โอ้โห อะไรจะขนาดน้านถึงกะต้องลบตัวละครเนี่ยย
    #765
    0
  21. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  22. #502 Pearendless (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2557 / 00:29
    มัน.. น่านัก =*=''  พระเอกเรา . ไม่มีบทครัช
    #502
    0
  23. #318 Nostale (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 17:48
    คำว่าเวทมนตร์นี่เป็นอะไรที่พบว่าเขียนกันผิดบ่อยๆมาก
    เวทย์มนต์บ้างล่ะ เวทมนต์ บ้างล่ะ เวทย์ บ้างล่ะ
    ทั้งๆที่เปิดพจนานุกรมดูก็จบแล้ว Orz
    #318
    0
  24. #233 อาณา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 00:55
    ใช่ๆ นาคาก็ไม่มีเงินด้วย ซวยบรม แม่นางมาถึงก็ยิงปังๆๆๆๆ ไร้สาระ
    #233
    0
  25. #201 คุณมึนจัง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 02:25
    อืม  เหตุผลใช่ได้   เพราะเรืองนี้เรื่องใหญ่เลยนะเรื่องผิดคำพูดกับ AI เนี่ย.......5555+
    #201
    0