ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 50 : Error : 0x00000046 คณะละครสัตว์คนตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,940
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 382 ครั้ง
    12 พ.ค. 63

ERROR Online : Overkill











          

           

          

            คณะละครสัตว์คนตาย [The Deadman Circus]

            จากการคาดคะเนของนาคา เดาว่ามอนสเตอร์ที่ปรากฏในแผนที่น่าจะเป็นพวกผีดิบ บรรยากาศของพื้นที่ก็น่าจะดูร้างๆ เต็มไปด้วยซากปรักหักพังของซุ้ม กรงเก่าๆและอุปกรณ์การแสดงอะไรประมาณนั้น

            เพียงแต่หลังจากการเดินทางผ่านทุ่งหญ้าฟากตะวันออกของเรมิน่ามาหนึ่งชั่วโมงเต็ม พักเหนื่อยที่แม่น้ำสิบนาที ก่อนจะเลาะตัดหุบเขาและเนินสูงชันต่ออีกครึ่งชั่วโมง สิ่งที่ปรากฏอยู่บนทุ่งหญ้าด้านหน้ากลับไม่ตรงตามที่คิดเลยแม้แต่น้อย

           “...”

เจ้าของหน้ากากยิ้มในชุดเสื้อกันหนาวสีขาวได้แต่ยืนเบิกตากว้างมองดันเจี้ยนคณะละครสัตว์คนตายด้วยความงงงันอยู่สักพักก่อนจะเลื่อนหน้าต่างแผนที่มาเช็คข้อมูลด้วยแววตาสับสน ในขณะที่ทางด้านแอชก็ตกอยู่ในสภาพที่ไม่ได้แตกต่างอะไรกับนาคา คงจะมีเพียงแค่เบลคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงยืนยิ้มอย่างสบายใจเช่นเดิม

ราวกับว่าเจ้าของเกมกำลังเล่นตลก สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าไม่ต่างอะไรกับภาพของเทศกาลอันแสนครื้นเครงที่เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากมายละลานตา เบื้องหน้าของนาคาในตอนนี้คือภาพของคณะละครสัตว์ที่ดูยิ่งใหญ่อลังการ ในขณะที่ทั่วทั้งอาณาเขตทุ่งหญ้าเต็มไปด้วยซุ้มกิจกรรมเล่นสนุก อาทิเช่น ปาเป้า ยิงปืน ขายอาหาร รวมไปถึงชิงช้าสวรรค์และม้าหมุน อีกทั้งยังเต็มไปด้วยกรงสัตว์น้อยใหญ่ที่นำมาใช้ในการแสดง

เชิญครับเชิญ ขอเชิญพ่อแม่พี่น้องทุกท่านเตรียมรับชมการแสดงสุดหฤหรรษ์ที่คณะของเราได้ฝีกซ้อมกันมาเป็นอย่างดี และเนื่องในโอกาสที่เราเปิดเป็นวันแรก ดังนั้นทุกการแสดงและสินค้าทุกอย่างจึงฟรี ขอให้แขกผู้มีเกียรติทุกท่านมาทางนี้ ฟรีเลยครับฟรีเสียงประกาศปาวๆผ่านโทรโข่งเพื่อโฆษณาดังขึ้นเป็นระยะ

ใช่...นี่เป็นคณะละครสัตว์ นาคาไม่ขอปฏิเสธ

แต่ไอ้ส่วนคนตายที่ว่าน่ะ มันหายไปไหนกัน!

...” 

นาคาถอนหายใจออกมาเบาๆ หลังจากที่อุตส่าห์ทุ่มเทแรงกายเดินมาร่วมสองชั่วโมง เพียงเพื่อมายังดันเจี้ยนคณะละครสัตว์คนตายที่ดันไม่เห็นมีมอนสเตอร์สักตัวนอกจากที่อยู่ในกรง แถมยังเต็มไปด้วยผู้คนที่เดินเต็มไปทั่วอย่างกับงานเทศกาลอีก

น่าๆ ก็คิดซะว่ามาเที่ยวแล้วกันเสียงที่เอ่ยขัดขึ้นไม่ใช่ใครแต่เป็นแอชผู้ที่กำลังเลื่อนมือมาจับไหล่ให้กำลังใจ ซึ่งคงจะช่วยได้มาก หากไม่ใช่ว่าไอ้หมอนี่มันกำลังถือไม้สายไหมแทะอย่างอารมณ์ดีอยู่น่ะนะ

ได้สายไหมนั่นมาจากไหน แอช

อ้อ พนักงานที่เดินขายสายไหมให้ฉันมาฟรีน่ะ วันนี้ฉลองเปิดสาขา ทุกอย่างฟรีหมดแอชว่าพลางใช้ฟันฉีกสายไหมเข้าปากเคี้ยวหยึบๆนายอยากได้ไหมละนาคา เดี๋ยวฉันไปเอาให้

ไม่เป็นไร

แอชไม่ได้พูดอะไรกลับนอกจากก้มหน้าลงอย่างหงอยๆ

“พอดีไม่ค่อยชอบกินของหวานน่ะ” นาคาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลงกว่าเดิมจากท่าทางที่ดูเศร้าสร้อยของอีกฝ่าย “งั้น...ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เปลี่ยนไปเป็นบ้านตุ๊กตาเลยละกัน ไงๆ ก็ห่างกันไม่กี่…”

เอ๋ แต่พี่อยากอยู่ดูการแสดงก่อนนี่นาเสียงใสที่โพล่งขัดขึ้นมาเป็นของหญิงสาวเพียงคนเดียวในกลุ่ม นาคาหันใบหน้าของตนไปทางต้นเสียงเลิกคิ้วขึ้น สิ่งแรกที่เธอพูดออกมานับตั้งแต่ที่พวกเขาออกจากเมืองกลับเป็นคำขอที่ดูคาดเดาเจตนาไม่ออก

“นั่นก็อาจจะเป็นทางเลือกที่ดี แต่ถ้าเป็นไปได้ยังไงผมก็อยากเก็บเลเวลก่อน...” 

ครั้งนี้เธอไม่ได้พูดอะไรกลับแต่อย่างใด นาคาจึงถือมันเป็นการตอบรับคำ เขาจึงหันไปพยักหน้าให้แอชที่กำลังเคี้ยวสายไหมอยู่

เพียงแต่ก่อนที่สองขาของนาคาจะได้ก้าวออกไป หมอนั่นก็เอื้อมมือเข้ามาจับที่แขนเสื้อของเขา จากนั้นจึงเอ่ยคำพูดพร้อมกับยกมือลูบหัวของตนช้าๆ

คือฉัน...ยังไม่เคยเข้าคณะละครสัตว์มาก่อนเลย เพราะงั้น...ฉันก็อยู่ดูการแสดงเหมือนกันน่ะ

ความเห็นเป็นเสียงเดียวกันจากเพื่อนร่วมกลุ่มทั้งสองทำเอานาคาได้แต่ชะงักยืนนิ่งใช้ความคิด เขาหันไปมองยังใบหน้าลำบากใจของแอชที่ดูเหมือนเด็กเล็กที่กำลังขออนุญาตผู้ปกครองเพื่อจะเข้าไปสวนสนุก ก่อนที่นาคาจะเพียงแค่หัวเราะออกมาเบาๆ อย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก

“งั้นก็ไปดูละครสัตว์กันเถอะ”

คำตอบเรียกรอยยิ้มอย่างมีความสุขขึ้นมาที่ริมฝีปากของแอช ก่อนที่ร่างของเด็กหนุ่มผมเทาจะรีบวิ่งแจ้นไปยังซุ้มขายป๊อบคอร์นเพื่อซื้อเสบียงรับการแสดงล่วงหน้า เนื่องจากได้รับคำอนุมัติจากเพื่อนร่วมกลุ่มของตนเรียบร้อยแล้ว

นี่เขา...เป็นเพื่อนหรือผู้ปกครองหมอนี่กันแน่นะ

นาคามองตามแอชไปสักพัก แล้วจึงเดินถอยหลังไปพิงรั้วไม้ของคณะละครสัตว์อย่างช้าๆ ค่อยๆแหงนหน้าขึ้นมองดูท้องฟ้าสีครามในยามสาย เหม่อมองมันไปได้สองสามนาทีก่อนจะถูกเรียกปลุกให้ตื่นจากโลกส่วนตัวโดยเสียงของหญิงสาวผู้ร่วมกลุ่มที่เดินมาหยุดอยู่ที่เบื้องหน้าของเขา

เธอไม่ชอบละครสัตว์เหรอ นาคาคุง

นาคายังคงแหงนหน้ามองท้องฟ้าเช่นเดิม เขายืนเงียบไปสักพักก่อนจะเอ่ยคำพูดกลับเพียงแค่ว่า

นั่นสินะ...ความทรงจำในอดีตของผมเกี่ยวกับที่นี่มันไม่ค่อยดีละมั้งครับ

หรือจะว่าไปความทรงจำในอดีตของเขา...ก็ไม่ค่อยมีเรื่องอะไรดีๆ อยู่แล้วน่ะนะ

เธอเพียงแค่ยิ้มออกมาบางๆ

“ความทรงจำน่ะ มันเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นมาใหม่ได้ไม่ใช่หรือไงจ๊ะ” เบลพูดพลางยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน

ผู้หญิงคนนี้เป็นมนุษย์เพียงไม่กี่คนที่เขาไม่สามารถเดาการกระทำของเธอออกเลยสักนิด แววตาของเธอในคราวก่อนดูเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายน่าสะอิดสะเอียนอย่างที่ไม่อยากจะนึกถึง ขณะที่ในตอนนี้รอยยิ้มของเธอกลับดูอบอุ่นและเป็นกันเองยิ่งกว่ารอยยิ้มไหนๆที่เขาเคยเจอ

บุคลิกไหนของเธอกันแน่คือของจริง

“คุณเบลนี่ ก็เป็นคนที่อ่านยากเหมือนกันนะครับ” เขาตอบกลับเสียงเรียบ ในขณะที่สิงที่เบลทำเองก็ทำแค่คงรอยยิ้มไว้บนหน้าอย่างปกติ

เชื่อเถอะเธอตอบพร้อมกับหันมาส่งยิ้มตาหยี

เธอจะต้องไม่อยากพลาดโชว์ของคณะละครสัตว์นี้แน่





          ร่วมหนึ่งชั่วโมงผ่านไป ณ บริเวณ ซุ้มผ้าหลากสีสันขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงใจกลางคณะละครสัตว์ บัดนี้มันกำลังเนืองแน่นไปด้วยผู้คนที่เข้ามาจับจองที่นั่งสำหรับการแสดงโชว์ที่กำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า ลานกว้างโล่งเตียนที่มีขนาดใหญ่ราวๆครึ่งสนามบอลถูกเว้นไว้เป็นพื้นที่การแสดง ในขณะที่ที่นั่งจำนวนมากก็เรียงรายครอบคลุมไปทั่วพื้นที่ บ่งบอกถึงความจุของเต๊นท์นี้ที่น่าจะจุคนได้ร่วมพันคนอย่างสบายๆ

นาคาเอนหลังพิงเก้าอี้ของตนพลางยกมือขึ้นมาเท้าคางช้าๆ กลิ่นผ้าใบที่ปกคลุมอยู่ทั่วซุ้มทำเอาเขารู้สึกมึนหัวเล็กน้อย

           “นายว่าเขาจะเริ่มแสดงอะไรก่อนอะ นาคา” ทางฝั่งแอชที่ประจำที่นั่งอยู่ด้านซ้ายเอ่ยถาม

           “ไม่รู้เหมือนกันแฮะ” นาคาตอบ ก่อนถังป๊อบคอร์นจะถูกเลื่อนตรงมาเบื้องหน้าโดยแอชที่นั่งอยู่ข้างๆ

           เขามองอยู่สักพักจึงตัดสินใจเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมา โยนมันเข้าปาก ก่อนที่ตัวป๊อบคอร์นจะลอยตรงมากระทบกับหน้ากากซีดสีขาวกลิ้งกลุกๆ ไหลลงกับพื้นช้าๆ

           “ป๊อบคอร์นนี่อร่อยดีนะ” 

           “ถ้านายใส่มันเข้าปาก มันจะอร่อยขึ้นนะ

           พวกเขาหัวเราะ ขณะทางฝั่งนักฆ่าสาวเองก็หันมายิ้มบางๆ 

เวลาผ่านไปสักพัก หลังจากที่ผู้ชมเริ่มทยอยกันเข้ามาจับจองที่นั่งภายในซุ้มเต๊นท์แสดงหลักได้เต็มพื้นที่ ประตูทางเข้าเต๊นท์จึงค่อยๆ ปิดลงส่งผลให้บรรยากาศภายในเริ่มมืดขึ้นเล็กน้อย

           “สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทั้งหลาย กระผมขอยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่การแสดงของคณะละครสัตว์ อินเฟอนัส อย่างเป็นทางการ” เสียงอันกระฉับกระเฉงที่ดังก้องขึ้นพร้อมกับภาพของชายวัยกลางคนหนวดจิ๋มในชุดสูทหูกระต่ายที่ปรากฏขึ้นบริเวณใจกลางของซุ้มเรียกความสนใจของผู้ชมได้เป็นอย่างดี “วันนี้ คณะของเรายินดีนำเสนอการแสดงที่ซึ่งจะนำพาท่านไปสู่ความมหัศจรรย์ของดินแดนที่ทุกท่านไม่เคยพบเจอมาก่อน น่าหวาดเสียวเสียจนจะทำให้ใจของคุณเต้นรัวไปด้วยความระทึกขวัญกับการแสดงอันน่าตื่นตาที่นักแสดงของเราได้เตรียมมาในวันนี้” เขาพักสูดลมหายใจเข้าปอดชั่วขณะ ก่อนที่จะลั่นวาจาต่อไปโดยไม่เว้นช่วงว่า

และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาขอเชิญทุกท่านพบกับการแสดง ณ บัด นี้!!!

สิ้นคำพูด เสียงปรบมือก็ดังสนั่นกึกก้องไปทั่วทั้งซุ้มโรงละครสัตว์ พร้อมกับผู้คนที่แผดเสียงสะท้านส่งเสียงเชียร์ตะโกนชื่อคณะละครสัตว์ ‘อินเฟอนัส’ ‘อินเฟอนัส’ อย่างตื่นเต้น จนทำเอานาคาเริ่มรู้สึกใจเต้นตึกตักไปกับฝูงชนเช่นกัน

แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่เกม แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธถึงความสมจริงของคณะละครสัตว์แห่งนี้ที่เต็มไปด้วยบรรยากาศน่าตื่นเต้น

            การแสดงแรกเป็นโชว์ของนักกายกรรมผาดโผนไต่เชือก...                                   

ภาพของหญิงสาวที่ค่อยๆไต่บันไดขึ้นไปบนแท่นที่อยู่สูงเหนือจากพื้นขึ้นไปร่วมยี่สิบเมตร ทำเอาฝูงชนเริ่มอุทานกันเสียงจ๊อกแจ๊กด้วยความอย่างหวาดเสียว บ้างก็เริ่มยกมือขึ้นปิดตาตัวเอง ในขณะที่หลายคนก็ยังคงจ้องเขม็งอย่างไม่ละสายตา

ชั่วระยะเวลาที่นักแสดงขึ้นถึงแท่นยืนด้านบนสุด ทั่วทั้งซุ้มละครสัตว์ก็ตกอยู่ในความเงียบกริบ นาคามองดูภาพของนักแสดงหญิงที่กำลังยืนคำนับทั่วทุกสารทิศ เธอจะสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วจึงเริ่มต้นการแสดงโดยการกระโดดตะลังกาพุ่งตัวไปเหยียบเชือกเส้นบางๆอย่างรวดเร็วท่ามกลางจิตใจที่หล่นวาบไปที่ตาตุ่มของผู้ชม

           ฟุ่บ!

เธอลงจอดอย่างสวยงาม ก่อนจะยืนด้วยขาเดียวพร้อมกับโค้งคำนับบนเส้นเชือกบางๆ ท่ามกลางความตกตะลึงของผู้ชม แอชถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ในขณะที่นาคาเองก็ได้แต่มองตรงไปข้างหน้า

ไม่พอแค่นั้น สิ่งที่นักกายกรรมหญิงคนนั้นทำต่อไปคือการสลับด้านของตัวเอง พร้อมกับเดินถอยหลังบนเชือกเส้นบางอย่างเป็นจังหวะ

ก้าวย่างของเธอไม่ได้ดำเนินไปด้วยความเชื่องช้าแต่อย่างใด หากถามตามความเห็นของนาคาแล้ว มันอาจจะเร็วกว่ายามที่เขาเดินปกติเสียด้วยซ้ำ

เขาแหงนมองภาพเบื้องหน้า ร่างของเธอค่อยๆ มุ่งถอยหลังตรงไปเรื่อยๆ ก่อนที่จะเธอถึงปลายสุดโดยสวัสดิภาพ หญิงนักกายกรรมคนนั้นโค้งคำนับผู้ชมเป็นครั้งสุดท้าย พลันเสียงปรบมือของฝูงชนก็ทยอยกันดังขึ้นอีกครั้งเพื่อให้เกียรตินักแสดงที่เพิ่งทำการแสดงไปเมื่อครู่

ลุ้นดีแฮะ เมื่อกี้ตอนที่เธอกระโดดทำเอาฉันแทบหยุดหายใจไปเลยละนาคา” แอชหันมาพูดกับเขา

           นาคาพยักหน้า

หนุ่มน้อยผมเทาเหลือบมองมาทางเขาก่อนจะเอ่ยเสียงแซวว่า

          “ดีกว่าที่คิดใช่ไหมละ” แอชว่าพลางยกมือตบไหล่ของนาคาพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ

“อื้อ ก็คงงั้...”

กรี๊ด!!!

ไม่ทันจะพูดจบ เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของหญิงนักกายกรรมทีดังขึ้นอีกครั้งหนึ่งก็ดึงดูดทั้งสองให้เปลี่ยนความสนใจจากบทสนทนากลับมายังการแสดงของคณะละครสัตว์เบื้องหน้า แอชค่อยๆเบิกตากว้างขึ้นช้าๆ ในขณะที่นาคาเองก็หรี่ตาของตนลงด้วยความแปลกใจ ส่วนทางด้านพี่สาวนักฆ่าผู้ควบอาชีพจอมเวทย์ก็ได้แต่ยิ้มออกมาอย่างเคย

ร่างของนักกายกรรมหญิงผู้ซึ่งกำลังยืนคำนับอยู่เมื่อครู่ ขณะนี้เธอกำลังนอนคว่ำหน้าชักกระตุกอยู่ที่พื้นท่ามกลางหยาดเลือดจำนวนมากที่กระจายออกจากร่างของเธอเป็นทาง

นั่น...ควรจะเป็นเรื่องที่น่าตกใจมากที่สุดสำหรับนาคาที่ได้พบเจอในวันนี้แล้ว หากไม่ใช่ว่าสิ่งต่อไปที่เขาได้ยินจากปากของชายในชุดสูทผู้ที่ทำหน้าที่เป็นพิธีกรที่ตะโกนสั่งสมาชิกคณะละครสัตว์ของตนว่า

เฮ้ย อย่ามัวแต่ยืนมึนสิวะ เจ้าพวกโง่ รีบลากหล่อนออกไปเร็ว!

เพราะการเสียชีวิตของเธอ...เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของความสับสนอลหม่านที่เขากำลังจะได้เผชิญเท่านั้น







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 382 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,060 ความคิดเห็น

  1. #3363 Enlightened (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 17:31
    ละครสัตว์ในเกมrpg

    wait , that's illegal
    #3,363
    0
  2. #3163 ŁØVƏ MØST (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:17
    ยินดีด้วยนาคา เธอได้รับความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเกี่ยวกับคณะละครสัตว์เพิ่ม!—
    #3,163
    0
  3. #3131 BusYYY (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 18:30
    ดูเหมือนจะมีอะไรใหม่ๆแทรกอยู่ด้วยนะตัดสินใจไม่ผิดจริงๆที่อ่านอีกครั้ง
    #3,131
    0
  4. #3106 Hiroyosha (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 12:23
    ขึ้นมา *ใหม่
    #3,106
    0
  5. #3081 เร - Rae (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 10:47
    พึ่งอ่านตอนนี้เมื่อวาน เหมือนจะมีบทพูดใหม่ตรงความทรงจำ กับกินป๊อปคอน
    #3,081
    1
    • #3081-1 LostCause(จากตอนที่ 50)
      28 เมษายน 2563 / 11:36
      ดูจะเป็นคนที่ใส่ใจในรายละเอียดนะครับเนี่ย รู้ว่าต่างกันตรงไหนด้วย
      #3081-1
  6. #2735 Enlightened (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 09:53
    คาดว่าแหวนน่าจะเริ่มก่อปัญหากับนาคาแล้วแน่ๆ
    #2,735
    0
  7. #2325 ผัวอยู่ในโปสเตอร์ (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:34
    พวกคณะละครสัตว์เราว่าต้องเป็นซากศพคนตายพวกนั้นๆแน่ๆแต่ใช้ภาพลวงตาไรงี้แล้วเบลมองเห็นภาพลวงตานั้นเลยบอกว่าให้อยู่ก่อน555555555โคตรเดา
    #2,325
    0
  8. #1814 auannie (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 12:00
    เหมือนพี่สาวจะรู้อะไรบางอย่สงอยู่แล้วหรือแค่ความบังเอิญ แต่ก็ไม่แน่ที่พี่สาวชวนเข้าเพราะอาจเพราะเธอเก่งในศาตร์ลวงตาอาจมองเห็นว่าคณะละครนี้จริงๆเป็นอะไรก็เป็นได้
    #1,814
    0
  9. #1176 เฮเบียนัม บราวน์ (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 22:05
    อยากวิ่งหนีพี่สาวเสียจริง คุโระมีแต่พวกแปลกๆวนรอบๆ
    #1,176
    0
  10. #1017 Lunar Lethisia Lightseriars (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 12:40
    เหมือนว่าเดินเนื้อเรื่องก้อน ดันถึงจะเปิดใช่ม่ะ อะไรประมาณนี้
    #1,017
    0
  11. #1016 ริบบิ้นผูกหูกระต่าย (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 23:02
    นี่ไงนาคา คนตายที่นายถามหาอะ มีครบแล้วทั้งcircusและdeadman. คงจะสนุกสนานน่าดู ดันนี้คงจะวินาศสันตะโรสมใจพ่อเขาล่ะ อยาเก็บเวลนี่ คึคึ. แหม่ มันชวนให้นึกว่านี่เป็นeventเนื้อเรื่องพาเข้าดันนะเนี่ย.
    #1,016
    0
  12. #1015 Wawa Chanaphat Nk (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 21:22
    กลิ่นอายความหน้ากลัวจะเริ่มขึ้น สิ่งที่มันมาพร้อมกับความตายที่คุณหลีกเลี่ยง ไ ม่ ไ ด้ มันพร้อมจะมาหลอกหลอนคุณทุกเมื่อ 


    เราว่านะ ไรท์เขียนได้ดีมากอ่ะ มันทำให้เรารู้สึก แบบคิดเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นก่อนได้เลย แต่เราจะรอดูตามต่อไปดีกว่า ว่าไรท์จะคิดเหมือนกันหรือเปล่า
    #1,015
    0
  13. #1014 Nithnilanh Thapouthid (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 16:49
    น่ากลัวอ่า....หงิงๆ
    #1,014
    0
  14. #1013 -บุรุษไร้เงา- (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 09:50
    ละครสัตว์นี้ต้องเป็นดันเจี้ยนมีผี ไม่ก็ซอมบี้ เจนสัมผัสได้คะ
    #1,013
    0
  15. #1012 SoLoMoN (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 01:35
    ผมว่ามีเพลงหนึ่งเหมาะกับตอนนี้มาก deadline circus 
    #1,012
    0
  16. #1011 -secret- (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 00:12
    เอ่อ อาหารมียาพิษรึเปล่า
    #1,011
    0
  17. #1010 thertiss (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 22:38
    เบลไม่น่าไว้ใจสุดๆเลย
    #1,010
    0
  18. #1009 perfume (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 21:21
    นาคคุงกับเซตทีมคณะละครสัตว์ น่ารัก เข้ากันมาก สงสัยเพราะใส่หน้ากากด้วย เข้ากัน อร๊ายยย เกลียดชะนีตัวนี้จังเลยค่ะ อลิซอยู่ไหนคะ นางเอกคนงามหายไป อะเหื้ออออ ชะนี
    #1,009
    0
  19. #1008 [[#Min'N#]] (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 21:20
    ลุ่นนน ค้างอ่ะค้างง
    #1,008
    0
  20. #1006 BlueBell (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 19:20
    น่ากลัวสมชื่อจริงๆ
    #1,006
    0
  21. #1005 ยัยเอ๋อคุง (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 18:55
    ตอนนีเมันต้องออกแนวจิตๆแน่เลย
    #1,005
    0
  22. #1003 บุรุษเที่ยงคืน (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 13:37
    แสดงแล้ว ก็มีคนตายสินะ หิๆๆ
    #1,003
    0
  23. #1002 ราชาแมว (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 11:29
                สนุกครับ
    #1,002
    0
  24. #1001 TAKARA KUN (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 09:34
    มีคนตายแล้วจะเป็นอย่างไงต่อ
    #1,001
    0
  25. #1000 幸男。 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 09:30
    ขอบคุณครับ
    จะรออ่านต่อนะครับ
    By 幸男。
    #1,000
    0