ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 5 : Error : 0x00000003 ความสมจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,767
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 814 ครั้ง
    27 เม.ย. 63

ERROR Online : Overkill

 



 

 

 

 

 

 







แพ็คเกจนี่...ก็ถือว่าไม่เลว

ณ ห้องส่วนตัวของนาคาปรากฎกล่องโลหะสี่เหลี่ยมสีดำหุ้มพลาสติกใสขนาดประมาณกระเป๋าเดินทางวางอยู่บริเวณกลางห้อง เขายืนกอดอกมองดูมันด้วยสายตาใคร่ครวญ ดีไซน์ของแพ็คเกจถือว่าสวยงามพอสมควร มันมีลายฟอนต์ตัวอักษรสีขาวที่ถูกเขียนว่า ‘ERROR Online [Fatal ERROR Edition]’ อยู่รอบๆ กล่องที่ถึงจะดูเรียบๆ แต่ก็ให้กลิ่นอายความคลาสสิค หีบห่อถูกบรรจุอย่างพิถีพิถันขณะที่วัสดุที่เป็นลักษณะโลหะก็ให้ความรู้สึกทนทานต่อแรงสัมผัส

นาคากระชับแว่นสายตาให้เข้าที่ มุ่งความสนใจไปยังคู่มือตัวเกมที่แถมมาจากทางร้าน ก่อนจะแกะกล่องตัวเกมออกตามที่เอกสารนั้นได้อธิบายไว้

           “ผู้เล่นสามารถสร้างตัวละครได้หนึ่งตัวละครต่อหนึ่งไอดี และจะจำกัดการสร้างไอดีอยู่ที่หนึ่งไอดีต่อระยะเวลาหนึ่งปี ไม่สามารถลบตัวละครได้ และจะถือว่าผู้เล่นฝ่าฝืนกฎหากทำการใช้ ซอฟท์แวร์เถื่อน [Third Party Software] หรือ ส่วนขยาย [Plugin] ในการลบตัวละคร และจะทำการแบนรหัสไอพีแอดเดรสของตัวเครื่องทันที

            เขาพึมพำข้อมูลที่ถูกเขียนในหน้ากระดาษ ขณะที่นัยน์ตาสีดำของเขาก็จับไปที่สภาพของบรรจุภัณฑ์ภายในกล่องที่มีลักษณะคล้ายกับเฮดโฟนไร้สายอะลูมิเนียมขัดเงาอย่างดี

            “น้ำหนัก...เบากว่าที่คิดนาคาลองหยิบมันขึ้นมาถือ ก่อนที่จะเลื่อนสายตาไปอ่านถึงข้อมูลของวัสดุที่ใช้ทำแพ็คเกจความผิดพลาดที่ร้ายแรงสร้างขึ้นจากอะลูมิเนียมเกรดเดียวกับที่ใช้ทำเครื่องบิน [Aircraft Grade Aluminum] โดยเน้นไปที่ความทนทานของวัสดุ และความสบายในการสวมใส่ของผู้เล่น...นาคาเหลือบมองไปยังฟองน้ำหูฟังที่ทำจากกำมะหยี่สีดำอย่างดี แล้วจึงพยักหน้าหงึกๆ อย่าพึงพอใจ

            เหตุผลหนึ่งที่ทำให้เขาเลือกซื้อแพ็คเกจนี้มาคือขนาดที่เล็กและสภาพที่ดูน่าจะพกพาได้สะดวก เพราะชุดความผิดพลาดของยาจกหรือแพ็คเกจที่ถูกที่สุดที่ในร้าน มันมีลักษณะเป็นเตียงที่มีสภาพใหญ่ไม่ต่างอะไรไปจากโลงศพขนาดมหึมา และชุดที่ถูกกว่านั้นแบบความผิดพลาดแห่งปีก็มีสภาพเป็นเตียงที่เล็กกว่ากันไม่มากนัก

            ซึ่งก็ด้วยความที่ว่านาคาไม่ต้องการให้ผู้เป็นแม่รู้ถึงการตัดสินใจครั้งนี้ นาคาจึงตัดสินใจที่จะเลือกชุดนี้มา เพราะถ้าไม่อย่างนั้นแล้ว หากเธอล่วงรู้ว่าเขาซื้อเกมนี่กลับมาที่บ้านแล้วละก็

            โศกนาฏกรรมอาจจะเกิดขึ้นมาที่บ้านเขาก็เป็นได้

           “ERROR Rate [อัตราการผิดพลาด] นั้นจะถูกแฝงไปกับตัวเกมทุกเครื่อง โดยจะผันแปรกับทุกแพ็คเกจในอัตรา 1 เปอร์เซ็นต์ถึง 0.01 เปอร์เซ็นต์…”

สาเหตุที่บริษัทเพิ่มระบบ ERROR [ความผิดพลาด] เข้าไปนั้นมีจุดประสงค์เพื่อการเพิ่มอรรถรสในการเล่น หาใช่การกลั่นแกล้งผู้เล่นแต่อย่างใด ขอให้ทำความเข้าไว้ ณ ที่นี้ด้วย

ถ้าจำไม่ผิด รู้สึกเจ้าของร้านคนนั้นจะบอกว่า

สรุปก็คือนายอยากที่จะให้มันน้อยที่สุด ไอ้เจ้าค่าอัตราความผิดพลาดนั่น

ระบบนี่...ดูมีพิรุธแบบแปลกๆเขาพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนที่จะไล่สายตาอ่านต่อไป

ระยะเวลาออนไลน์ปกติอยู่ที่ 8-12 ชั่วโมง ตามเวลาการนอนปกติ โดยตัวเครื่องจะทำงานอยู่ตลอด…”

เขาเปิดข้ามหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ ก่อนจะมาสะดุดที่ตัวอักษรเล็กสีแดงในบริเวณหน้าหลังสุด

ระยะเวลาออนไลน์สามารถเพิ่มได้สูงสุดที่ 24 ชั่วโมง โดยการ Overclock

หมายเหตุ ทางบริษัทไม่สนับสนุนและจะถือว่าผู้เล่นได้เลือกที่จะกระทำบนความเสี่ยงของตนเอง ดังนั้นความเสียหายทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับตัวสินค้าและร่างกายของผู้เล่นทางบริษัทไม่ขอรับผิดชอบแต่อย่างใด...นอกจากนี้อายุการประกันของสินค้าจะถือเป็นโมฆะทันที

นาคาหรี่ตาลงช้าๆ ก่อนที่จะพลิกใบปลิวดังกล่าวไปด้านหลังแล้วจึงดูตัวเลขอัตราส่วนเวลาของโลกจริงและภายในเกม

อัตราส่วนของเวลาอยู่ที่ 1 ชั่วโมงโลกจริงต่อ 3 ชั่วโมงภายในเกม

หมายความว่า เวลามากสุดที่สามารถเล่นเกมนี้ได้คือ 72 ชั่วโมง หรือ 3 วัน

นัยน์ตาสีดำเหลือบไปที่เฮดโฟนขัดเงาช้าๆ ก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ

บางทีเขาอาจจะยังไม่อยากข้ามไปถึงขั้นนั้น

            นาคาลองเปิดเช็คช่องใส่แบตเตอรี่ที่อยู่บริเวณหูฟังด้านซ้ายก็พบว่ามันว่างอยู่อย่างที่เจ้าของร้าน Ladsproject บอก ก่อนที่เขาจะเหลือบไปมองยังแบตเตอรี่สี่เหลี่ยมก้อนเล็กที่อยู่ในกล่อง ‘Fatal ERROR Edition’ ที่เขาซื้อมา

            ‘ครั้งแรกน่ะ นายต้องชาร์จมันก่อนแปดชั่วโมงหนุ่มแว่นผู้มีชื่อว่าเอพูด ก่อนที่จะหันไปเจอเข้ากับสายตาอันแสนแหลมคมของอดีตเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยจึงชะงักค้าง ก่อนที่จะทำหน้าจ๋อยพร้อมกับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ ว่า

            ‘ต...แต่ เดี๋ยวฉันแถมแบตเตอรี่ของใหม่ที่เพิ่งชาร์จไปด้วยให้ก็ได้

            “คิดไปแล้วก็น่าสงสารเจ้าของร้านคนนั้นจริงๆ นั่นแหละนาคาพึมพำ ก่อนที่จะแกะแบตเตอรี่ที่อยู่ในพลาสติกใส แล้วจึงใส่มันลงไปช่องใส่ทันที

            แกร๊ก!

            เสียงที่ดังขึ้นบ่งบอกว่ามันได้เข้าสู่ล็อคเรียบร้อย เขาปิดฝาก่อนที่เด็กหนุ่มจะลุกขึ้นยืนบิดไปบิดมาเล็กน้อย แล้วจึงเดินไปเปิดผ้าม่านสีเทาภายในห้องเพื่อสังเกตดูเวลาภายนอก

            สวนหน้าบ้านที่ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดบ่งบอกว่าเวลาได้เยื้องเข้าสู่ยามค่ำคืนเป็นที่เรียบร้อย นาคาโบกมือให้กับลุงทองที่หันมาทางเขา ก่อนที่จะเลื่อนเปิดหน้าต่างแล้วจึงเอ่ยปากบอกแกไปว่าเขากำลังจะนอน

            แม่ของเขาไปธุระและน่าจะกลับดึก ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องลงไปรับประทานอาหารเย็นกับเธอตามปกติ และเขาเองก็บอกลุงทองไปในตอนกลับถึงบ้านแล้วว่าเขาทานข้าวเย็นกับเจ๊ภัทรที่อบิสปาร์คมาเรียบร้อย

            หน้าต่างและผ้าม่านถูกปิด เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่จะหยิบเครื่องเกม ERROR Online [Fatal ERROR Edition] ขึ้นสวมหัว แล้วจึงเดินไปที่เตียงก่อนที่จะก้มหัวลงนอนพร้อมกับเลื่อนนิ้วชี้ไปเปิดสวิทซ์เครื่องบริเวณหูฟังด้านขวาเบาๆ

            หวังว่าเกมนี่จะไม่ทำให้เขาผิดหวัง

            “Zzz” 

            ซึ่งก็เป็นผลมาจากความเหนื่อยล้าที่เขาได้เผชิญมาทั้งวัน แค่ไม่กี่วินาทีหลังจากที่หัวของนาคาสัมผัสกับหมอน เขาก็ผล็อยหลับลงไปในทันที


 

ERROR Online [Fatal ERROR Edition]

Now loading

Ready in...100%

99%

98%

97%

Engaging...


 

          นาคารู้สึกได้ถึงเสียงที่ดังขึ้นมาในโสตประสาทก่อนที่แผ่นสี่เหลี่ยมสีฟ้าจำนวนมากจะปรากฏขึ้นภายในสายตา ราวกับข้อมูลที่กำลังรอการดาวน์โหลด แอเรียที่เขาอยู่ค่อยๆ ถูกก่อสร้างขึ้นจากแผ่นสี่เหลี่ยมสีฟ้าพวกนั้นที่ค่อยๆ แปรสภาพกลายเป็นต้นไม้และทุ่งหญ้าคล้ายกับภาพโฮโลแกรมไปเรื่อยๆ

0%

Download Completed...

 

            สิ่งแรกที่นาคาเห็นหลังจากที่เขาเริ่มขยับตัวได้คือภาพของชั้นบรรยากาศสีฟ้าอ่อนที่ประกอบไปด้วยเลข 0 และเลข 1 ตัวเล็กๆ ไล่เรียงสลับกันไปอย่างไม่มีจุดสิ้นสุด ขณะที่ความรู้สึกแรกที่เขาสัมผัสก็คือลมโชยเบาๆ ที่ลอยเข้ามาสัมผัสกับร่างของเขาที่กำลังนอนอยู่บนหญ้านุ่มๆ

            สมจริงเหมือนกันนี่นา” เขาพึมพำออกมาเบาๆ

            ดูเหมือนว่าแว่นสายตาของนาคาจะไม่ได้ถูกเกมนี้นำติดมาด้วย เขาหรี่ตาลงช้าๆ ก่อนที่จะลองเหลือบมองดูร่างของตัวเองก็พบว่ายังคงอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงผ้าขายาวสีดำเหมือนเคย ขณะที่บริเวณเท้าของเขาก็เป็นเพียงแค่เท้าเปล่าตรงตามที่เขาเข้าเกมมา

            “น่าแปลก...นาคาพึมพำพลางทรงตัวขึ้นนั่ง ดูเหมือนว่าผ้าพันแผลที่อยู่บนมือซ้าย รวมทั้งความรู้สึกเจ็บปวดจากบาดแผลจะไม่ได้ติดตัวเขามาด้วยจากโลกภายนอก เขายืนสะบัดแขนไปสักพักด้วยความทึ่ง ก่อนที่จะเริ่มลองหันมองสำรวจยังภาพของสถานที่โดยรอบ

            มันมีลักษณะเป็นทุ่งหญ้าสีเขียวอ่อนกินพื้นที่ไปสุดลูกหูลูกตา ทุ่งหญ้าที่ประกอบไปด้วยต้นไม้ที่ขึ้นประปราย ขณะที่สิ่งของเพียงสิ่งเดียวที่เขาเห็นในสายตาก็คือม้านั่งหินอ่อนที่อยู่ห่างจากเขาไปราวๆ 100 เมตร

            ม้านั่งหินอ่อน...ที่ดูเหมือนว่าจะมีเงาของหญิงสาวผมยาวที่กำลังกวักมือเรียกเขาอยู่

            เด็กหนุ่มสะดุ้งถอยหลังเล็กน้อย เหงื่อเย็นเริ่มผุดขึ้นที่สันหลังของเขา นาคากลืนน้ำลายเบาๆ ก่อนที่เขาจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกสติ แล้วจึงยกมือขยี้ตาช้าๆ

เพียงแต่ดูเหมือนว่าภาพของผีนางกวักนั่นก็ยังคงปรากฏอยู่ที่เดิม

และแน่นอนว่าเธอก็ยังคงกวักมือมาทางเขาเช่นเดิม

“...”

ฤาการเล่นเกมครั้งแรกจะเป็นการเจอกับผี

เล่นเกม?

รู้สึกได้ถึงตรรกะบางอย่างที่ผิดเพี้ยน เด็กหนุ่มก็หยุดชะงัก นัยน์ตาสีดำของเขาหันกลับไปเพ่งไปที่เงาดังกล่าวที่อยู่ไกลๆ อีกครั้ง

นั่นมัน...

ทันทีที่นาคารับรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของผีนางกวัก นาคาก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาค่อยๆ ยกมือกุมขมับช้าๆ แล้วจึงพึมพำกับตัวเองออกมาว่า

พนักงานต้อนรับในเกมนี่...น่ากลัวเหมือนกันแฮะ

 

 

 

 

            “ยินดีต้อนรับสู่ ERROR Online ค่ะ ดิฉันมีชื่อว่า คอฟฟี่ เป็นพนักงานดูแลผู้เล่นมือใหม่ของแถบเอเชีย และจะเป็นคนดูแลผู้เล่นก่อนเข้าเกมค่ะ

            ทันทีที่เขาเดินไปถึงม้านั่งหินอ่อน เสียงใสของหญิงสาวในวัยราวๆ ยี่สิบก็ดังขึ้น ภาพของผีนางกวักเมื่อมองใกล้ๆ แล้วมันก็ไม่ได้ดูน่าหวาดกลัวอะไรเท่าที่เขาคิด

            เธออยู่ในชุดเมดกระโปรงสั้นสีแดงจีบขาว ใบหน้าขาวซีดเข้ารูปของเธอออกไปทางน่ารักแบบเด็กๆ มากกว่าสวยงามแบบผู้ใหญ่ คอฟฟี่ยกมือลูบเส้นผมสีชมพูของเธอเบาๆ ขณะที่ดวงตาสีฟ้าใสของเธอก็มองตรงมาที่ใบหน้าของนาคาด้วยรอยยิ้ม

            นาคาพยักหน้าช้าๆ ไล่สายตาสำรวจต้นไม้กับทุ่งหญ้าไปสักพัก แล้วจึงหันกลับมาที่อีกฝั่ง ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามไปว่า

            “ว่าแต่พนักงานต้อนรับนี่ ใช่คนจริงๆ หรือเปล่า

            เธอยิ้ม

            “ดิฉันเป็น NPC [Non player Character] หรือ ตัวละครที่ไม่มีคนควบคุมค่ะ ปฏิบัติการผ่านระบบ AI หรือปัญญาประดิษฐ์ที่ถูกออกแบบให้มีอารมณ์และความรู้สึกใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุดค่ะ

            “แต่ก็ยังไม่ใช่มนุษย์สินะ

            ดวงหน้างามกระตุกเล็กน้อย เมดสาวยืนยิ้มค้างไปสักพักก่อนที่เธอจะยกมือปิดปากพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ

            “โฮะๆๆ ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ ดิฉันเป็นเผ่าพันธุ์ มนุษย์ แน่นอนค่ะ หาไม่แล้วดิฉันคงจะไม่สามารถรับรองความปลอดภัยว่าจะไม่หน้ามืดเข้าไปโจมตีผู้เล่นได้แบบนี้หรอกค่ะ โฮะๆๆ

            เห็นดังนั้นนาคาจึงไม่คิดจะพูดอะไรต่อ ถึงเขาจะคิดว่าเธอตอบไม่ตรงคำถาม แต่ดูจากการเสียงหัวเราะที่ไม่เป็นธรรมชาติ ท่าทางการเคลื่อนไหวติดๆ ขัดๆ แบบแปลกๆ รวมไปถึงออร่ามืดๆ ที่ปรากฎขึ้นบนตัวเธอนับตั้งแต่ที่เขาพูดไปว่าเธอไม่ใช่มนุษย์

            มันคงจะดีกว่าหากเขาเลือกที่จะปล่อยผ่านเรื่องนั้นไป

            “เอาเป็นว่าเรามานั่งคุยเรื่องข้อมูลของผู้เล่นที่ม้านั่งกันดีกว่าค่ะ” เธอพูด พร้อมกับผายมือไปยังโต๊ะหินอ่อนบริเวณใกล้เคียง

            เด็กหนุ่มพยักหน้าช้าๆ ก่อนที่จะเดินไปนั่งที่ม้านั่งฝั่งตรงข้ามกับเธออย่างไม่มีทางเลือก

ไม่ทราบว่าผู้เล่นมีชื่อว่าอะไรคะเมื่อทั้งสองนั่งประจำที่ ทางฝั่งเมดสาวจึงเอ่ยถาม

          “นาคาเขาตอบตามตรง

          “ผู้เล่นต้องการตั้งชื่อตัวละครว่า นาคา ไหมคะเธอถามกลับ

            นาคาพยักหน้าแทนคำตอบ

          “ลงทะเบียนชื่อเสร็จสิ้น ต่อไปจะเป็นการปรับแต่งรูปร่างหน้าตาของตัวละครค่ะทันทีที่คอฟฟี่พูดจบ ภาพโฮโลแกรมของใบหน้าของเด็กหนุ่มในหลายๆ มุมก็ปรากฎขึ้นกลางอากาศ

            นาคาเลื่อนสายตาดูอุปกรณ์ปรับแต่งจำนวนมากไปสักพักจึงเริ่มเกิดอาการลายตา เด็กหนุ่มยกมือขึ้นกุมขมับช้าๆ ก่อนที่จะตัดสินบอกปัดไปในที่สุด

ไม่เปลี่ยน

            หญิงสาวพยักหน้ารับลงทะเบียนหน้าตาตัวละครเสร็จสิ้น ต่อไปจะเป็นการแนะนำอาชีพหากผู้เล่น...ผู้เล่น...ผู้...ผ...

            “ผู้เล่น?” นาคาทวนคำ

            ดูเหมือนว่าในทันทีที่คอฟฟี่พยายามจะพูดคำว่าผู้เล่นอยู่ดีๆ แววตาของเธอก็ถูกปกคลุมไปด้วยความว่างเปล่า พร้อมกับริมฝีปากที่หยุดชะงักไปซะอย่างนั้น

นาคาหรี่ตาอย่างงงๆ เขานั่งไปสักพัก ก่อนที่เสียงของคอฟฟี่จะดังขึ้นมาอีกครั้ง

ผ..ผ..ผ..ผ..ผ.ผ.ผ.ผ.ผผ.ผผ.ผผผ.ผผผ...ผู้..ล..ล..ล..ล.ล.ล.ลล.ลล.ลลล.ลลล..เล่น

            ไม่ต้องให้ใครบอก นาคาก็กระโดดตัวถอยหลังขึ้นไปนั่งอยู่บนพนักพิงเรียบร้อยจากภาพเบื้องหนัา

ริมฝีปากของหญิงสาวพนักงานต้อนรับที่กำลังขยับปากพูดรัวๆ อย่างที่กล้ามเนื้อของมนุษย์ไม่สามารถทำได้ ขณะที่นัยน์ตาของเธอก็เพียงแค่จ้องตรงมาที่เขาด้วยแววตาว่างเปล่า

ตัวอักษรและของคำว่าผู้เล่นถูกพยายามกล่าวออกมาจากริมฝีปากด้วยความเร็วที่อาจจะเกิน 50 ตัวอักษรต่อหนึ่งวินาที

ก่อนที่นัยน์ตาของเธอจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนไปเป็นสีแดงฉาน ขณะที่ริมฝีปากของเธอก็ค่อยๆ ฉีกยิ้มกว้างออกมา พร้อมกับมือข้างขวาของเธอที่ค่อยๆ เอื้อมมาที่ตัวเขาช้าๆ

            ไม่ผิดไปจากที่คิด พนักงานต้อนรับนี่น่ากลัวจริงๆ ด้วย!

            “ชิเด็กหนุ่มสบถ ก่อนที่จะเลื่อนแขนทั้งสองไปจับแน่นไว้ที่โต๊ะม้านั่งด้วยความรวดเร็ว แล้วจึงพูดออกมาเสียงดังว่า

            “ถ้าตายไปก็โหสิให้ด้วยละกัน!” 

ดูเหมือนจะไม่มีทางเลือกจากมือเรียวของเธอที่เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ นาคารวบรวมแรงทั้งหมดไปไว้ที่แขนสองข้าง ก่อนที่เขาจะตัดสินใจพลิกมันใส่ร่างของเมดสาวด้วยความรุนแรง

Dairiseki Gaeshi! [โต๊ะหินอ่อนหวนกลับ!] 

แน่นอนว่านาคาไม่ได้พูดชื่อท่านั้นออกไป หรือพูดตามตรงคนแบบนาคาน่าจะไม่รู้ถึงชื่อของทักษะประหลาดๆ แบบนี้ด้วยซ้ำ

เปรี้ยง!

ดูเหมือนว่ามันจะได้ผล ทันทีที่แผ่นหินอ่อนหมุนกลับไปกระแทกกับร่างของคอฟฟี่ เมดสาวก็ปลิวข้ามเก้าอี้กระเด็นกลิ้งกลุกๆ ไปทางด้านหลังก่อนที่จะไปหยุดลงด้วยการนอนคว่ำแน่นิ่งบนพื้นหญ้า

นาคาได้แต่ยกมือปาดเหงื่อที่ปกคลุมไปทั่วใบหน้าพลางถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเหตุการณ์สงบ หันซ้ายหันขวาสำรวจสภาพรอบข้าง รู้สึกโล่งใจยิ่งขึ้นกับบรรดาแมกไม้เขียวขจีจำนวนมากที่ยังคงปกคลุมทุ่งหญ้าแห่งนี้อยู่แบบเดิม

เมื่อรู้สึกใจชื้นขึ้นเล็กน้อย เขาจึงรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีค่อยๆ ย่างสามขุมเข้าไปยังร่างของคอฟฟี่ที่กำลังนอนคว่ำอยู่กับพื้น ก่อนที่จะหาเศษกิ่งไม้ที่ตกอยู่ใกล้ๆ สักพัก แล้วจึงใช้มันจิ้มเข้ากับร่างของคอฟฟี่ที่นอนนิ่งอยู่ตรงหน้า

เฮ้...คุณพนักงานต้อนรับ ยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า

            หมับ!

            นาคาจิ้มไปได้สองที แขนของเธอจึงพุ่งเข้ามาคว้าหมับไปที่ข้อมือของเขาอย่างรวดเร็วด้วยลักษณะที่บิดงอกลับหลังอย่างไม่เป็นธรรมชาติ นาคาชะงักเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะพยายามสะบัดแขนของผีสาวตนนี้

            “แบบนี้มันโกงกันไม่ใช่หรือไง!นาคาสบถ ดูเหมือนไม่ว่าเขาจะพยายามกระชากขัดขืนยังไง แขนของเธอก็ยังคงจับแน่นไปที่ข้อมือของเขาราวกับว่ามันถูกยึดติดด้วยกาวหรืออะไรสักอย่าง

            ฉับพลันนัยน์ตาสีดำก็เหลือบไปสัมผัสกับภาพของชั้นบรรยากาศที่แปรเปลี่ยนจากตัวเลข 0 และ 1 ไปเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษว่า ERROR ที่กำลังกระพริบอยู่เต็มไปหมด

            “เกิดอะไรขึ้นกันแน่

ดูเหมือนจะมีบางคนรู้คำตอบ ผีสาวพนักงานต้อนรับบิดหน้าของเธอกลับหลังมาสบตากับเขาช้าๆ ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ลอยขึ้นจากพื้นแล้วจึงเลื่อนแขนทั้งสองพุ่งมาจับไว้ที่ลำคอของเขาอย่างรวดเร็ว

บ้า...เอ๊ย

มือของเธอออกแรงกดเข้ากับลำคอของเด็กหนุ่ม ขณะที่สติของเขาก็เริ่มหลุดลอยไปเรื่อยๆ จากอาการขาดออกซิเจนเขาไปหล่อเลี้ยงสมอง

ภาพเบื้องหน้าของเขาคือภาพของหญิงสาวที่กำลังฉีกยิ้มด้วยริมฝีปากที่ฉีกไปถึงหูขณะที่นัยน์ตาสีแดงที่กำลังเคลื่อนไหวหลุกหลิกไปมาอย่างบ้าคลั่งของเธอก็ถูกปกคลุมไปด้วยโลหิตที่ค่อยๆ ไหลลงมาเรื่อยๆ

แรงบีบของเธอทำเอานาคาเริ่มที่จะเข้าสู่อาการชักจากการขาดออกซิเจน การหายใจหยุดนิ่งในขณะที่แรงกดบริเวณลำคอก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกทรมานมากขึ้น

แค่ก...แค่ก

นัยน์ตาสีดำเริ่มเบลอ ขณะที่ของเหลวจำนวนมากก็เริ่มไหลออกมาจากปากและจมูกอย่างควบคุมไม่ได้ สิ่งเพียงสิ่งเดียวที่เขาทำได้ก็มีเพียงแค่การมองตรงไปที่ใบหน้าของอีกฝั่งด้วยนัยน์ตาสีดำที่แสดงถึงความเป็นศัตรู

บรรยากาศรอบข้างค่อยๆ มืดลงเรื่อยๆ ขณะที่ภาพสุดท้ายที่เขามองเห็นคือริมฝีปากของหล่อนที่ค่อยๆ ขยับปากเอ่ยคำพูดบางอย่างออกมาช้าๆ ท่ามกลางสติของเขาที่หลุดลอยออกไปจากตัว

คำพูด...ที่เขาพอจะอ่านปากของเธอได้ว่า

ยินดีด้วย คุณคือผู้เล่นที่ผิดพลาดอย่างเป็นทางการ!

[Congratulations, you are officially an ERROR user!]”

          นั่นคือภาพสุดท้ายที่เขามองเห็น ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบไป





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 814 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,096 ความคิดเห็น

  1. #3803 oomironhorse (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 11:50
    ลงทุนไปสามแสน เพื่อเจอ Error ระดับที่ เครื่องถูกสุด ยังไม่เจอ โถ....(ยิ่งกว่าสกิลดูดทีนซะอีก)=_=
    #3,803
    0
  2. #3696 ฮิซาโอะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 22:58
    นี้ก่อนเล่นเกมต้องเจอแบบนี้ทุกคนเลยหรอ!!!
    #3,696
    1
    • #3696-1 LostCause(จากตอนที่ 5)
      15 กรกฎาคม 2563 / 01:23
      เฉพาะ ERROR User ครับ

      ฮะๆ ถ้าผมเจอก็คงจะหลอนไข้ขึ้นเหมือนกัน
      #3696-1
  3. #3577 P-PIM_INDY (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 09:42
    เจอของดีเข้าแล้วไง ไปอยู่ไหนมาทำไมพึ่งเจอ5555 เอาล่ะ วันนี้สิงอยู่นี่ทั้งวันเลยละกัน55555
    #3,577
    0
  4. #3551 I'm fine. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 14:36
    Error ได้ Horror มาก
    #3,551
    0
  5. #3485 ทำไมต้องอิมแจบอม' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 00:19
    เขียนดีสุดๆไปเลย ตามหานิยายแบบนี้มานานแล้ว นี่รีไรท์ใช่มั้ยคะ เหมือนเราเคยอ่านตอนก่อนรีไรท์ โห พอรีไรท์แล้วภาษาสวยขึ้น เนื้อเรื่องเป็นลำดับขั้นตอนดีขึ้นเยอะเลยค่ะ
    #3,485
    0
  6. #3460 Fin_05 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 20:44
    นี่เป็นนิยายเกมที่ไม่ใช่ขยะเขียนโง่ๆอีกหนึ่งเรื่อง
    #3,460
    0
  7. #3409 Anucha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 23:22

    ผู้เขียนเขียนดีมากครับ คือผมชอบเรื่องของการบรรยายตั้งแต่ตอนแรกๆ เรื่องของพื้นเพของตัวละคร ความขัดแย้ง และก็บุคคลิกอุปนิสัยของตัวละคร ทำให้นิยายดูมีมิตินิยายเรื่องนี้ถูกใจผมมากครับ โดยนิยายทั่วไปไม่ได้สนใจรายละเอียดพวกนี้ทำให้ตอนต้นๆเราอ่านแล้วก็รู้สึกสนุก โผล่มาก็เข้าเกมโดยไม่เข้าใจถึงเบื้องลึกเบื้องหลังตัวละครแต่พออ่านไปได้สักพักก็เริ่มเบื่อ ให้กำลังใจพยายามเขียนต่อไปครับ

    #3,409
    0
  8. #3262 PiyapatBang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 02:34
    เจ๋งชะมัด!
    #3,262
    0
  9. #3159 บิลเลียส (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 00:19
    Horrorได้น่ากลัวมาก
    #3,159
    0
  10. #3085 MINERVA09 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 14:36
    นาคาดูมีอิทธิพลจังแฮะ
    #3,085
    0
  11. #3046 เร - Rae (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 10:30
    แค่พลิกโต๊ะหิน จะมีชื่อท่าทำไมเนี่ยยยยยยย!!!
    #3,046
    0
  12. #2810 ฮ่อยจ๊อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 08:45
    นาคา: สามแสนของตรู!!!!
    #2,810
    0
  13. #2809 ฮ่อยจ๊อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 08:45
    เหมือนฝันเห็นผีเลยค่าาาา
    #2,809
    0
  14. #2740 ฉันคือผู้ชมที่ดี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 23:59
    ดีงามม
    #2,740
    0
  15. #2634 อาโอฮิเมะ ซึนเดระ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:28
    กลัว._.
    #2,634
    0
  16. #2581 Urtrash (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 19:51
    นึกภาพตามเเล้วหลอน._.
    #2,581
    0
  17. #2573 Fukii01 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 22:31
    โอกาสผิดพลาดมี0.01 แต่นาคาพึ่งจะเปิดเกมมาครั้งแรกก็โดนซะแล้วว #สงงสารร5555
    #2,573
    0
  18. #2463 paer2277 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 15:39
    แม่งน่ากลัวว่ะ 555t555
    #2,463
    0
  19. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  20. #2363 sss.doofa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:20
    หลอนแทน 555555
    #2,363
    0
  21. #2273 วายุจัง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 14:33
    ไม่น่าหละ เลยห้ามบอก
    #2,273
    0
  22. #2252 _Hanna (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 20:18
    คิดภาพตามแล้ว โครตหยองเลย
    #2,252
    0
  23. #2219 witchhound (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 13:03
    อื้อหืออออ สยองไปอี้กกกก
    #2,219
    0
  24. #2069 สามข่ายล่าสวรรค์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 20:03
    5555 โอ้ยยโดนซะแล้ว อยากรู้ว่าผิดนั้นท่านมีอันใดดี
    #2,069
    1
    • #2069-1 ni_ky(จากตอนที่ 5)
      24 มีนาคม 2560 / 06:04
      นาคานี่ใจแข็งเหมือนนี่ นึกภาพแล้วหลอนนน
      #2069-1
  25. #1926 JM_Ja-a (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 07:33
    หลอนง่ะ
    #1,926
    0