ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 24 : Error : 0x00000020 โบสถ์ปีศาจ [จุดจบ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 494 ครั้ง
    30 เม.ย. 63

ERROR Online : Overkill


 



           

 

           





          เสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดดังขึ้นท่ามกลางโบสถ์ปีศาจที่เต็มไปด้วยความสับสนอลหม่าน

                นาคาเองก็ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น ช่วงเวลาก่อนที่บรรดาโครงกระดูกกำลังจะพุ่งเข้ามาฉีกกระชากร่างของเขา พื้นหินด้านในโบสถ์ปีศาจก็เริ่มที่จะทำให้สั่นไหวอย่างรุนแรงส่งผลให้เหล่ากระดูกที่มีฐานไม่ค่อยแข็งแรงอยู่แล้วพากันเสียหลักกระเด็นล้มกลิ้งระเนระนาดไปหมด

             ก่อนที่หลังคาของโบสถ์จะเริ่มปริแตก พื้นห้องเองเริ่มแยกออกจากกัน ดวงตาสีดำของเขาเห็นภาพเหล่าโครงกระดูกที่บ้างก็ถูกซากหินหล่นทับจนร่างแหลกละเอียด บ้างก็ยังคงพยายามตะเกียกตะกายมุ่งหน้ามาหาเขาด้วยร่างของมันที่ถูกทำลายไปบางส่วน ก่อนที่จะเหลือบไปมองยังร่างของลิลลี่ที่ถูกพื้นแยกไปทางฝั่งรูปปั้นเทพธิดาไร้ศีรษะตรงกันข้ามกับเขาที่กระเด็นมาอีกฝั่ง

                “น่าเสียดายจริงๆ” นาคาที่เพิ่งจะตั้งหลักได้เดาะลิ้น พลางยกขาเตะร่างของโครงกระดูกที่พุ่งมาโจมตีใส่เขา

             ปืนในมือถูกใช้ด้ามของมันฟาดเข้ากับศีรษะร่างของโครงกระดูกปัดมันไปข้างหลัง ในขณะที่รองเท้าวิ่งก็ถูกยกขึ้นถีบใส่โครงกระดูกที่เหลืออยู่แค่ท่อนบนที่กำลังคลานเข้ามาหา ส่งผลให้มันกระเด็นหล่นลงไปสู่ความมืดเบื้องล่าง

             สภาพด้านในโบสถ์ปีศาจในตอนนี้ดูไม่ต่างอะไรกับขุมนรก โครงกระดูกมีชีวิตจำนวนมากที่โดนธรณีสูบพยายามไต่ร่างของพวกมันขึ้นมา ในขณะที่สิ่งที่เขาสามารถทำได้ในตอนนี้ก็เพียงแค่การป้องกันตัวไม่ให้ถูกพวกมันดึงลงไปยังนรกด้วย

            สถานะของโครงกระดูกพวกนี้น่าจะเป็นของแข็ง [Solid] ดังนั้นกระสุนที่เขามีอยู่ใช้กับพวกมันไม่ได้ผลอย่างแน่นอน  

            นาคายกเท้าเตะโครงกระดูกที่เข้ามาใกล้สลับกับใช้ด้ามปืนปัดเหล่าโครงกระดูกให้กระเด็นออกไปได้สักพักก่อนที่จะดวงตาจะไปสะกิดเข้ากับภาพสีดำ เลื่อนไปหยุดค้างกับภาพของอสุรกายรูปร่างคล้ายอสรพิษแฝดขนาดยักษ์สองตัวที่ลอยค้างอยู่บริเวณหลังคาที่กำลังเปิดโล่งในขณะนี้

            ครืน...ครืน

            สายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้า ก่อนที่หยาดฝนจะเริ่มตกซู่ลงมา เบื้องหน้าของเขาคือสัตว์ประหลาดที่มีลักษณะคล้ายงูยักษ์สีดำสองตัวที่กำลังกลืนกินหางของตัวเอง ร่างของมันเหมือนกับวงแหวนที่ถูกปกคลุมโดยเกล็ดสีดำมะเมื่อม 

            ปีศาจที่ทำให้นาคาสัมผัสได้ถึงเหงื่อเย็นของตนที่ค่อยๆไหลผ่านบริเวณสันหลัง

            เขายืนแหงนหน้ามองมันได้สักพัก จู่ๆ มันก็เริ่มการเคลื่อนไหวอย่างฉับพลัน อสรพิษทั้งสองตัวเบิกดวงตาสีแดงก่ำของมันกว้าง ก่อนที่มันจะฉีกตัวออกจากกันพร้อมกับหมุนควงสว่านลงมาที่พื้น อ้าปากอันแสนมหึมากลืนกินร่างของแม่มดสาวที่เพิ่งจะทรงตัวขึ้นยืนรวมไปถึงรูปปั้นเทพธิดาไร้ศีรษะพื้นที่ตรงกลางของโบสถ์ให้กลายเป็นแค่รอยหลุมลึกขนาดใหญ่

            9,999,999!

            ค่าความเสียหายที่ทำเอานาคาได้แต่เบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อสายตาของตัวเอง ช่วงเวลาแค่พริบตาเดียวพื้นที่ราวสองร้อยตารางเมตรก็หายวับไปกับตาคงเหลือไว้แต่ความว่างเปล่าพร้อมกับหยาดฝนและสภาพฝนฟ้าคะนองที่จางหายไปเผยให้เห็นถึงดวงจันทร์ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนฟ้าอีกครั้ง

 เวทมนตร์ของเกมนี้...น่ากลัวเป็นบ้า

            เขาคิดพลางยกปืนในมือทุบกับโครงกระดูกที่คลานขึ้นมาจากพื้นก่อนจะหันไปมองหาผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์เมื่อครู่ แล้วจึงเหลือบไปพบกับเพื่อนร่วมกลุ่มหัวเทาที่กำลังยืนประคองร่างของไอรินอยู่ที่บริเวณใกล้กับประตูทางเข้า...แอชที่กำลังยกมือข้างหนึ่งประคองร่างของไอรินบนบ่าในขณะที่อีกข้างก็เกร็งแขนพยายามใช้คมดาบลับฟาดฟันโครงกระดูกที่พยายามจะเข้ามาใกล้ทั้งสอง ดูจากสภาพเศษกระดูกที่แตกกระจายโดยรอบแล้วหมอนั่นคงจะกำลังฝืนตัวเองเต็มที่

            นาคายืนมองภาพของแอชยืนต่อสู้กับเหล่าโครงกระดูกไปสักพัก ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วจึงยกปืนในมือของตนขึ้นเล็งไปที่ร่างของผู้เล่นทั้งสองช้าๆ

            เป้าเคลื่อนไหว...สินะ





            เคร๊ง!

            คมมีดในมือปัดเข้ากับโครงกระดูกที่ถูกฟาดเข้าใส่ศีรษะ ก่อนที่แอชจะตวัดมันเฉือนไปที่กระดูกคอของปีศาจกระดูกส่งผลให้ศีรษะของมันขาดสะบั้นในทันที

            แฮ่ก...แฮ่ก!

           เขายืนสู้กับกองทัพโครงกระดูกที่ดาหน้าพลางถอยร่นไปเรื่อยๆ จนเกือบถึงประตู เพียงแต่ในที่สุดอาการเหนื่อยสะสมก็ดูเหมือนจะเริ่มออกฤทธิ์ แอชเริ่มรู้สึกหน้ามืดพร้อมกับแรงแขนของตัวเองที่ตกฮวบจนเขาพลาดทำร่างของไอรินหลุดจากมือไป

           ตุบ...

            บ้าจริง... เด็กหนุ่มสบถ พยายามใช้มือทั้งสองข้างดันร่างของตนขึ้น ก่อนที่จะเดินตรงไปเบื้องหน้าเพื่อเข้าไปช้อนร่างของไอรินขึ้นมาอีกครั้ง เพียงแต่เมื่อก้าวไปได้แค่หนึ่งก้าวตัวแอชก็เสียหลักล้มลงไปไถลครูดกับพื้น

            1,790!

            ค่าความเสียหายกระเด็นออกมาจากร่าง แอชหันกลับไปมองที่ขาตนเองก็พบกับกระดูกมือสีขาวที่พุ่งมาจับขาเขาไว้ ก่อนที่มันจะค่อยๆ ใช้มืออีกข้างตะเกียกตะกายร่างที่เหลือแต่ท่อนบนของมันขึ้นมาจากใต้พื้นดิน ก่อนที่มันจะค่อยๆ ใช้มือทั้งสองข้างลากร่างของตัวเองเข้ามาใกล้กับร่างของเขาที่กำลังนอนหอบหายใจอย่างอ่อนแรง

           บ้าเอ๊ย...ขยับไม่ได้ 

            ร่างกายที่ไม่ยอมทำตามคำสั่ง มือแสนที่หนักอึ้ง วาระสุดท้ายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่เขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเหลือบมองภาพของมัจจุราชโครงกระดูกด้วยแววตาสิ้นหวัง... 

           เพียงแต่ในวินาทีแห่งความเป็นความตายตอนที่มันกำลังจะอ้าปากกัดลงมาที่ลำคอของแอช

           เสียงระเบิดดินปืนก็ดังสนั่นขึ้นไปทั่วโบสถ์ในทันที

            เปรี้ยง!

          4,653!

          โครงกระดูกครึ่งร่างตนนั้นถูกระเบิดศีรษะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ก่อนที่ร่างของมันจะกลายสภาพไปเป็นแค่กองกระดูกธรรมดา ในขณะที่ทางฝั่งผู้มาเยือนซึ่งกำลังยืนถือปืนสีเงินที่โชยเขม่าควันอยู่ในมือก็เพียงเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับพึมพำออกมาว่า

         “เบาจริงๆ แฮะ

          แอชได้แต่ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาผลักร่างโครงกระดูกที่อยู่ข้างบนออกไป ก่อนที่จะทรงตัวลุกขึ้นพร้อมกับปัดเศษกระดูกที่ติดอยู่กับตัว 

            “นายนี่มาช้าเป็นบ้า” 

            “โดนแฟนคลับพวกนี้รั้งไว้นะ” นาคาพูดพร้อมกับยกปืนในมือยิงใส่เศษซากโครงกระดูกบางตัวที่ยังขยับได้อยู่

            4,653!

            แอชหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่หนุ่มน้อยผมเทาจะชี้นิ้วไปยังร่างของเด็กผู้หญิงที่นอนอยู่ใกล้ๆ พร้อมกับพูดต่อไปว่า พาไอรินไปด้วย แล้วพวกเราจะได้ออกจากนรกนี่กันสักที

            แซ็คละ

            “เรื่องนั้น...ฉันคิดว่าปีศาจที่อยู่บนฟ้าจนถึงเมื่อกี้ นั่นน่าจะเป็นฝีมือแซ็ค

            “หมายความว่า...” 

            “เวทย์ที่ทรงพลังโดยปกติแล้วจะต้องใช้ชีวิตของผู้ร่าย ไม่ก็เวลาการเตรียมการที่นานน่ะ ถ้าให้ฉันเดา พี่เขา...น่าจะออกจากการแข่งขันนี้แล้วละนะ

            นาคาพยักหน้าช้าๆ มองซ้ายมองขวาเมื่อเห็นว่าโครงกระดูกภายในโบสถ์ปีศาจส่วนใหญ่ไม่ร่วงหล่นไปในหลุมโหว่ที่พื้นเรียบร้อยก็แน่นิ่งไปหมดแล้ว เขาจึงเดินไปอุ้มร่างของไอรินขึ้นมาก่อนที่จะหันไปมองสภาพสะบักสะบอมย่ำแย่พอกันของเด็กหนุ่มหัวเทาอีกคน จึงเดินตรงเข้าไปเพื่อที่จะใช้อีกมือช่วยพยุง

            ขอบคุณ แอชพูดยิ้มๆ ก่อนจะเอ่ยต่อว่า แต่ไม่ต้องก็ได้ นายแค่เดินพยุงไอรินไปก็พอ เดี๋ยวขอฉันกินไลฟ์โพชั่นสองสามขวดก็เดินเองได้แล้วละ

            นาคาพยักหน้ารับคำ ก่อนที่เขาจะเริ่มก้าวเท้ามุ่งหน้าไปยังประตูทางออกที่อยู่ฝั่งตรงข้าม 





            นายก็...เก่งใช้ได้เหมือนกันนี่ นาคา

            ขอบคุณ

            “เพื่อนนายเพิ่งให้ปืนมาวันแรกจริงดิ”

            อื้อ

            “แต่ฝีมือระดับนั้น เป็นไปไม่ได้ที่นายจะเพิ่งใช้ปืนครั้งแรกนี่นา ร-หรือว่าชีวิตจริงนายเป็น...มือปืนรับจ้าง!?”

            อือ จริงๆ แล้วฉันเป็นมือปืนรับจ้างแถวตะวันออกกลาง ตอนนี้กำลังรับจ้างเก็บ ดซินยอฟสกี้ ผู้นำทางศาสนาที่กรุงเยรูซาเล็มอยู่น่ะ

            หมอนั่นเบิกตากว้าง ก่อนที่เขาจะหัวเราะออกมาเบาๆ โบกมือปัดๆ พูดออกมาว่า ล้อเล่นน่ะๆ” พร้อมกับยกมืออีกข้างที่ไม่ได้ถือร่างของไอรินตบไปที่หลังของแอชเบาๆ

            หมอนั่นสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนที่จะหันมายิ้มแหยๆ ให้กับเขาด้วยท่าทางที่แข็งราวกับหุ่นยนต์

            หน้าตาแบบนั้น...กลัวว่าหมอนี่จะเชื่อเรื่องนั้นจนฝังลึกไปในจิตใจเลยน่ะสิ

            พวกเขาเดินมาจนถึงด้านหลังโบสถ์ที่เป็นทางออก ก่อนที่แอชจะเป็นฝ่ายเดินไปเปิดประตู

            แอ๊ด...

            ประตูโบสถ์ถูกเปิดออก ลมเย็นในยามค่ำคืนพัดเข้ามาสู่ใบหน้า ขับความสดชื่นของผู้เล่นทั้งสองขึ้นมาเล็กน้อย ด้านนอกโบสถ์มีสภาพเป็นลานกว้างที่ไปสิ้นสุดอยู่ตรงบันไดหินลาดขึ้นสู่ป่าทึบขนาดใหญ่ที่เป็นทางผ่านไปสู่เป้าหมายสุดท้ายคือปราสาทผีสิง

            อึก...อึก

            สีหน้าของแอชเริ่มดูดีขึ้นหลังจากที่หนุ่มน้อยหัวเทากระดกขวดน้ำยาไลฟ์โพชั่นสีแดงลงไปถึง 5 ขวด จนหมอนี่เริ่มจะแสดงอารมณ์ดี๊ด๊าชวนนาคาคุยด้วยความสนุกสนานเหมือนเคยได้ในที่สุด

            “อ้า!! รสชาติไลฟ์โพชั่นนี่มันดีเป็นบ้า ถ้ามีขายบนโลกจริงนี่ ฉันจะไปเมามาที่บ้านซักลัง

            “ปัญหาคือมันทำมาจากอะไรน่ะสิ...

            น้ำยาแห่งชีวิต ส่วนประกอบของน้ำยานี่คงจะเป็นอะไรบางอย่างที่น่าหวาดกลัวอยู่พอสมควร

            แล้วดันมีสีแดงอีก

            “ฮะๆ” แอชหัวเราะ ก่อนที่หมอนี่จะเอ่ยต่อไปว่า “แต่แหม จะว่าไป พวกเรานี่ใช้ได้เลยนะเนี่ย ต่อสู้กับผู้เล่นแรงค์อันดับสี่แล้วยังมีชีวิตรอดมาได้ ถ้าเอาไปเล่าให้ใครฟังคงจะยืนตะลึงตาค้างกันเป็นแถบๆแน่เลย ฉันว่า

            เล่าว่ากลุ่มสี่คนที่มีผู้เล่นแรงค์กิ้งอันดับหกและแปดอยู่ด้วยกลับโดนแม่มดอันดับสี่คนเดียวเล่นงานจนเกือบตายกันหมดน่ะนะ... 

            จะบ้าเรอะ เรื่องแบบนั้นก็เก็บไว้สิ เวลาเล่าเรื่องน่ะ มันต้องแต่งเติมอะไรเข้าไปบ้างเพื่อให้ตัวเองดูดี ส่วนเรื่องแย่ๆ ก็โยนให้อีกฝ่าย เข้าใจไหม เด็กหนุ่มหัวเทายิ้มอย่างมีเลศนัย ตัดเรื่องที่พวกเรารุมหล่อนไปซะ นาคา นายต้องพยายามเล่าให้อีกฝั่งดูชั่วร้ายโดยการเพิ่มจำนวนหรืออาจจะปรุงแต่งเรื่องให้เป็นว่าแม่มดกับพรรคพวกอีกเกือบสิบคนได้ใช้เวทมนตร์เรียกสัตว์อสูรจำนวนมากออกมาจำนวนร่วมร้อยตัว อะไรแบบนี้

            “บิดเบือนความจริงเก่งแบบนี้ รับประกันได้เลยว่านายจะรุ่งกับหน้าที่การงานในตำแหน่งนักการเมือง”

             หนุ่มน้อยหัวเทาหัวเราะออกมาเบาๆ 

             “นั่นน่ะ อาชีพในฝันของฉันเลยละ!”

             พวกเขาเดินคุยเรื่องเฮฮาจิปาถะท่ามกลางบรรยากาศที่สว่างไสวขึ้นเล็กน้อยจากแสงจันทร์ ทั้งสองย่ำเท้าไปบนพื้นดินก่อนที่ร่างเล็กในอ้อมแขนของนาคาจะเริ่มขยับตัว

เด็กหนุ่มทั้งสองหยุดยืน สายตาของแอชและนาคาต่างก็จับตรงไปที่ร่างของไอริน ก่อนที่พวกเขาจะได้ยินเสียงจากเธอที่ดังขึ้นมาว่า

งึมๆ หนูกินต่อไม่ไหวแล้ว... คำพูดสลึมสลือถูกเอ่ยจากริมฝีปาก ร่างเล็กนอนขดตัวอย่างน่ารักน่าเอ็นดู อ้าปากส่งเสียงขยับปากคล้ายกับกำลังฝันว่าตัวเธอกำลังรับประทานอาหารมื้ออร่อยอยู่

 “...

             ทั้งสองหันมามองหน้ากันและกันอยู่สักครู่ ก่อนที่พวกเขาจะหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วจึงมุ่งหน้าต่อไปตามเส้นทางเงียบๆ 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 494 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,096 ความคิดเห็น

  1. #3494 ทำไมต้องอิมแจบอม' (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 11:51
    แอชน่ารัก 555555
    #3,494
    0
  2. #3446 aomatt31053 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 17:06

    ไหนความดารค์

    #3,446
    1
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #2585 Monkmingkung (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 22:00
    นาคาดูเปลี่ยนไป 5555555
    #2,585
    0
  5. #2510 minggg- (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 02:11
    แอชดูติงต๊องขึ้นเรื่อยๆๆๆๆ
    #2,510
    0
  6. #1782 auannie (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 19:11
    โรคจิตสุดๆ นี้คือตัวตนจริงๆของนาคาสินะ 55555
    #1,782
    0
  7. #1046 SHADOW_ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 01:41
    มาอัพต่อไวๆนะ
    #1,046
    0
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #898 sweet cupcake (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 08:07
    ในที่สุดนาคาก็ดูเท่ด้วยตัวเองซะที เย้ ตอนนี้นาคาเท่มาก
    #898
    0
  10. #328 WonderFul Life (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 22:50
    สั้นจริงๆ ด้วย!! /// .--*
    #328
    0
  11. #269 judyman (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 16:52
    แอบฮานิสนุง อิอิ
    #269
    0
  12. #267 |aTtePops (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 10:36
    แหมๆ นาคาแอ็คติ้งก็ไม่น้อยหน้าใครนะ 55555
    #267
    0
  13. #266 -secret- (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 10:24
    ว่าแต่ทีมอื่ไม่เข้าเส้นชัยแล้วเหรอครับพระเอกออกตัวทีมสุดท้ายโดนขวางไว้อีก แล้วได้สเตัสจากกระดูกมั้ยครับ แต่ผมสงสัยนิดนึงยิกงใส่หัวคนมันก็มีกระดูกเหมือนกันแถมยังน่าจะแข็งแรงกว่าเพราะมีกล้ามเนื้อช่วยผ่อนแรงประกอบกับร่างกายส่งแคลเซี่ยมไปหล่อเลี้ยงทำให้ไม่ผุ 555
    #266
    0
  14. #265 อ่านการ์ตูน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 10:10
    ไอรินน่ารักจริงๆ ถึงว่าพี่ชายติดขนาดนี้
    #265
    0
  15. #1 ฝนธารา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 19:58
    น่ารักจัง
    #1
    0