ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 17 : Error : 0x00000013 พื้นที่ปลอดภัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 466 ครั้ง
    15 ก.ค. 63

ERROR Online : Overkill




















            “กาแฟนั่น แรงกว่าที่คิด

            ทันทีที่เข้ามาสู่ในเกม นาคาก็พึมพำกับตัวเองออกมาเบาๆ กาแฟที่เขากินที่ศูนย์เรียนพิเศษในตอนกลางวันทำให้เขาตาค้างจนถึงเกือบห้าทุ่มกว่าจะนอนหลับ เขาจึงเข้ามาในเกมช้ากว่าที่คิด

            ภาพยามสายของหมู่บ้านในหุบเขาสีน้ำเงินเต็มไปด้วยหมอก อากาศที่ถูกปกคลุมไปด้วยความหนาวทำเอาแม้แต่นาคาที่อยู่ในเสื้อแจ็คแก็ตหนายังถึงกับต้องกระชับมันแน่นขึ้นอีก

            “NPC ฝากของ...

            ตามข้อมูลที่เขาลองหาดูจากในเว็ปไซต์ระหว่างที่ยังตาค้างจากฤทธิ์กาแฟ เห็นว่าน่าจะอยู่ฝั่งตะวันออกของเมือง

            เด็กหนุ่มเดินเลาะจากป่าที่ตัวเองเกิดเข้าสู่บริเวณประตูเมือง ฝ่าผู้คนจำนวนมากในตัวน้ำพุใจกลางหมู่บ้านเข้าสู่บริเวณตะวันออก จึงมองเห็นเป้าหมายเป็น NPC เมดสาวในชุดผ้ากันเปื้อนยืนยิ้มอยู่คนเดียวหน้ากล่องสมบัติโบราณขนาดใหญ่

            เมดสาว...

            “เป็นไปไม่ได้...

            NPC เพียงคนเดียวที่เขาช่างคุ้นหน้าคุ้นตาเสียเหลือเกินจากประสบการณ์ที่เขาไม่มีวันลืมยามที่เข้ามาสู่เกม

            มือของเขาที่เริ่มสั่นเล็กน้อยค่อยๆ เลื่อนขึ้นไปจับที่ลำคอของตัวเอง นาคายิ้มเย็นพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วจึงค่อยๆ ก้าวเท้าเบาๆ ไปทางด้านหลังของเธอ

            หนึ่งวินาทีช่างยาวนานเหมือนชั่วกัลปาวสาน เขาขยับเคลื่อนขาอย่างแผ่วเบา ทำให้แน่ใจว่าเท้าของเขาที่ย่ำลงกับพื้นไม่เกิดเสียง เพียงแต่ชั่วระยะเวลาเสี้ยววินาทีที่เขาเข้าไปใกล้ในระยะ 3 เมตรข้างหลังอีกฝั่งนั่นเอง... 

            NPC สาวก็ทำการบิดคอหันมาเอียงยิ้มมาให้เขาในทันที

            นาคาผงะถอยหลังด้วยความตกใจ ตั้งการ์ดขึ้นมาเพื่อเตรียมรับการจู่โจม ขณะที่สิ่งที่ NPC คนนั้นทำก็เพียงแค่ก้มหน้าเล็กน้อย พร้อมกับพูดออกมาว่า

            “สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ดิฉันรับใช้คะ

            เสียงใสของเธอทำเอาตัวนาคาชะงักไปข้างหลังอีกสองก้าว เหงื่อเริ่มผุดออกมาจากใบหน้าเล็กน้อย

            “เพื่อน...ฝากของมาให้...น่ะครับ

            “ไม่ทราบว่าผู้เล่นมีชื่อว่าอะไรคะ

           “น..นาคา

            น่าแปลก ไม่ใช่ว่าเธอรู้จักชื่อเขาอยู่แล้วหรือไง

รับทราบค่ะเธอพยักหน้ารับโดยที่ไม่ได้พูดอะไรต่อ ก่อนที่เมดสาวจะหันไปค้นสิ่งของเสียงดังกุกกักจากกล่องสมบัติด้านหลังแล้วจึงหยิบสิ่งของสามชิ้นออกมา

ไอเท็มที่ ผู้เล่น อลิซ ฝากให้ ผู้เล่น นาคามีอยู่สามอย่างนะคะ

แว่นสายตา(สีดำ) [Glasses [Black]] 1 อัน

.50 AE กระสุนหัวระเบิด [.50 AE Hollow-Point Bullet] จำนวน 7 แมกกาซีน

ปืนสั้นเดสเปอราโดอีเกิลส์ [Desperado Eagles] 1 กระบอกค่ะ

ปืน?

เขาหรี่ตา 

ผู้เล่นอลิซได้ทิ้งข้อความให้กับผู้เล่นนาคาในตอนที่เธอฝากของ ต้องการจะฟังไหมคะ” เธอถาม เขาจึงพยักหน้าแทนคำตอบ

ค่ะ ข้อความที่ดิฉันได้รับฝากมาก็คือ...”  NPC คนเดิมหยุดไปสักพัก ก่อนที่จะพูดออกมาด้วยเสียงที่เหมือนกับอลิซว่า

‘ฉันเดาว่านายคงกำลังงงอยู่ใช่ไหมละ ว่าทำไมฉันถึงให้ปืนนี่กับนาย

คำถามที่เขาได้แต่พยักหน้าหงึกๆ อย่างเห็นด้วย

อาชีพนายน่ะ ช่วงที่ลำบากที่สุดคือช่วงแรกของเกม เพราะมันไม่มีสกิลรวมไปถึงทักษะโจมตีมาให้ ดังนั้นนั่นคือจุดที่อาวุธประเภทปืนจะเข้ามาช่วยนายได้ มันไม่มีค่าความเสียหายที่ขึ้นอยู่กับค่าสถานะของนายอย่างอาวุธปกติ ไม่จำกัดเลเวล และเป็นอาวุธประเภทเดียวที่การันตีคริติคอล 10 เท่าทุกครั้งที่ยิงโดนศีรษะของมอนสเตอร์ทุกชนิด

เมดสาวเว้นระยะครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะพูดออกมาต่อว่า

เดสเปอราโดอีเกิลส์เป็นปืนที่แมกกาซีนบรรจุได้ 15 นัด เท่ากับว่านายมีกระสุนทั้งหมด 105 นัด ใช้มันดีๆ ละ ส่วนแว่นนั่นฉันเห็นมันเข้ากับนายดีเลยส่งมาให้เผื่อนายชอบนาคา

วันนี้นายก็ลองเก็บเลเวล คุยกับ NPC หรือลองเดินสำรวจหมู่บ้านดูก่อน ไว้พรุ่งนี้ฉันจะมาช่วยนายอีกรอบ

ทั้งหมดก็มีเท่านี้...สุดท้ายก็รักษาตัวด้วยละ พ่ออัจฉริยะ

ปล. จริงๆ แล้วฉันมีปืนสองกระบอกละ’

ข้อความของผู้เล่น อลิซสิ้นสุดแต่เพียงเท่านี้ค่ะ

นาคาพยักหน้า ก่อนที่เขาจะเปิดหน้าต่างสีฟ้าเช็คดูไอเท็มสามชิ้นที่เขาเพิ่งจะได้รับ ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เมดสาวจะเอ่ยปากขึ้นมาว่า

ไม่ทราบว่าต้องการจะใช้บริการอื่นหรือเปล่าคะ ทางเรามีโปรโมชั่นบริการฝากของที่สามารถบรรจุไอเท็มในโกดังส่วนตัวได้ถึง 300 ชนิด ชนิดละ 1,000 ชิ้นในราคาเพียง 10,000 ซิล

ไม่...

ไม่เพียงพอใช่ไหมคะ หากจำนวนนั้นไม่เพียงพอต่อการใช้งาน ขอแนะนำโปรโมชั่นเติมสุดคุ้ม ชนิดละ 50 ซิล หรือโปรโมชันเหมาๆ เพิ่มเป็น 1,000 ชนิดที่ราคาเพียง 25,000 ซิลเท่านั้น ประหยัดให้คุณได้ถึง 10,000 ซิลเลยทีเดียว หรือหากคุณเป็นผู้ใช้รายใหญ่ เราแนะนำโปรโมชั่น ฝากไม่อั้นรายเดือน ที่จะให้คุณสามารถฝากได้อย่างจุใจไร้ขีดจำกัดโดยมีค่าใช้จ่ายเพียงเดือนละ 5,000 ซิลเท่านั้น หากผู้เล่นสนใจสามารถสมัครใช้บริการได้เลยค่ะ

ไม่มีเงินน่ะครับ...

นาคารู้สึกได้ว่าทันทีที่เขาบอกว่าไม่มีเงิน นัยน์ตาของฝ่ายตรงข้ามก็หลุบต่ำลงอย่างผิดหวังก่อนจะรีบกลับมาร่าเริงอย่างปกติ

ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันยินดีให้บริการเธอฝืนยิ้มให้กับนาคา

นาคาพยักหน้ารับ ก่อนที่เขาจะนึกขึ้นได้ เอ่ยถามอีกฝั่งว่า

ไม่ใช่ว่าเราเคยเจอกันมาก่อน...

           ฝั่งพนักงานร้านฝากของสาวเอียงคออย่างงงๆ ก่อนจะปรบมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันคล้ายกับคิดอะไรออก

           “อ้อ ที่ผู้เล่นเจอคงเป็นพวกพี่สาวไม่ก็น้องสาวฉันน่ะค่ะเธอตอบด้วยน้ำเสียงร่าเริง คลี่ยิ้มเล็กๆ

            “อ่อ...

พอดีว่าพวกเราเป็นฝาแฝดกันหมดน่ะค่ะ มีทั้ง ลาเต้ เอสเปรสโซ่ คาปุชิโน่ มอคค่า อเมริกาโน่...

          “เข้าใจละครับนาคารีบบอกปัด ขืนปล่อยให้พนักงานตรงหน้าพูดต่อไปเธอคงจะไล่เชื้อสายตระกูลกาแฟทั่วโลกหมดเป็นแน่เอาเป็นว่าขอบคุณมากครับ ถ้ามีโอกาสจะมาใช้บริการอีกครั้ง

          “ยินดีค่ะเธอพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

            หลังจากที่คุยกับแม่เมดสาวคนดังกลาวเสร็จ นาคาจึงเดินไปนั่งที่ม้านั่งใกล้ๆ น้ำพุในเมืองเพื่อที่จะอ่านข้อมูลของไอเท็มที่เขาพึ่งได้รับมาจากอลิซ

พลังโจมตี 317 หากคริติคอลจะมีอัตราคูณที่ 10 เท่า หมายความว่าคิดคร่าวๆ แล้วถ้ายิงโดนศีรษะมันจะทำดาเมจราวๆ 3,170 หน่วยนาคาพึมพำออกมาเบาๆ

แต่เกมนี้มันยังมีสิ่งที่เรียกว่าค่าพลังป้องกันอีก หมายความว่าความเสียหายอาจจะลดลงหากเขาเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่มีพลังป้องกันเยอะๆ

หอกที่อลิซเคยให้เขาถือน่าจะมีค่าพลังโจมตีที่แรงกว่า...แต่บางทีถ้าเกิดเธอไม่ช่วยเสริมพลังเขาให้ด้วยทักษะพละกำลังของฝูงกระทิงนาคาก็คงจะไม่สามารถถือมันเดินไปเดินมาได้ตามปกติ

ปืนนี่ คือทางเลือกที่ดีที่สุดจริงๆ...

นาคาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่จะกดเรียกแว่นสายตากรอบสีดำ ออกมาจากหน้าต่างแล้วจึงเอ่ยคำสั่งสวมใส่

ถึงจะไม่ได้บวกสถานะอะไร แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกเคยชินกับสภาพรอบด้านมากกว่าเคย

สุดท้ายก็ กระสุนที่เธอให้มา

นาคาเลื่อนนิ้วไปกดที่ไอเท็มดังกล่าวเพื่อดูข้อมูล ก่อนที่นัยน์ตาสีดำของเขาจะเบิกกว้างขึ้นช้าๆ พร้อมกับคำพูดพึมพำออกมาด้วยความประหลาดใจว่า

กระสุนนี่มัน...





ณ ประตูเมืองทิศตะวันออก แอเรียหมู่บ้านในหุบเขาสีน้ำเงิน

[ฺฺBlue Valley Village : East Gate] 

แกฟันสไลม์แตกใส่หน้าฉัน!

คือคำพูดที่ดังขึ้นมาจากผู้เล่นร่างใหญ่ที่กำลังถือขวานไม้อยู่ในมือ ชายผู้มีใบหน้าที่ถูกปกคลุมไปด้วยผมและหนวดยาวสีดำกระเซอะกระเซิงคล้ายโจรป่าที่กำลังตะคอกใส่เด็กหนุ่มผมเทาด้วยความโกรธ ขณะที่รอบข้างก็มีลิ่วล้ออีกสองคนยืนล้อมผู้เล่นคนนั้นอยู่

ถ้าไม่อยากเจ็บตัวจ่ายค่าเสียหายมาเดี๋ยวนี้ ไอ้หนู!

แค่ปัดมันก็หายแล้วนี่...

หนุ่มน้อยคนนั้นตอบกลับอย่างไม่ได้ใส่ใจ

เถียงเรอะ ช่างกล้า รู้ตัวอยู่หรือเปล่าว่าแกกำลังพูดอยู่กับใครอยู่หนึ่งในสมาชิกแก๊งโจรภูเขาตอบกลับแทนหัวหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ลิ่วล้อคนดังกล่าวจะเริ่มกระแอมไอเบาๆ อ้าปากไล่เสียงร้องจากสูงไปต่ำ ต่ำไปสูงอยู่สักพัก แล้วจึงพยักหน้าช้าๆ พร้อมกับเริ่มแร๊ปทำนองลื่นหูออกมาว่า 

“ ท่านผู้นี้คือโทน เจ้าของปาร์ตี้ใบมีดโกน เป็นคนปากกระโถน ชอบพูดจาหยาบโลน โอนตังซะถ้าไม่อยากโดน ไม่งั้นจะจับโยน จนจมโคลน...

            “แกกำลังชมหรือด่าข้าอยู่วะ ไอ้เต้ย

บ้าแล้ว!เต้ยลูกน้องคนสนิทหันไปตวาดโทนที่ริอาจมาขัดทำนองบรรเลงของตนเสียงดัง ทำเอาผู้เป็นหัวหน้าถึงกับสะดุ้งผมกำลังแร๊ปบรรยายสรรพคุณลูกพี่อยู่ต่างหาก โห่ ไปตรวจสมองบ้างก็ดีนะพี่โทน บ่องตรงเลยใครจะกล้าด่าพี่โทนกันวะ โด่เอ๊ย! พูดจาแบบนี้วัยรุ่นเซ็ง!

กะ...ก็คงจริงของแกนั่นแหละหัวหน้ากลุ่มตอบกลับเสียงตะกุกตะกัก

ลุ๊กพริ๊ จัฎก๊รไอ๊เฎ็กณั่ฯก่ฮฯษิ ฒัลจ่หนิ๊ลุ๊กพริ๊ต์ปั๊บ์ยบ์ล๊ลูกน้องคนสุดท้ายของกลุ่มพูดด้วยภาษาหายากที่คนปกติอาจจะเข้าใจได้ยากสักเล็กน้อยว่ามันคือภาษาอะไร

เหรอวะ ไอ้สองหัวหน้าปาร์ตี้ใบมีดโกนที่ดูเหมือนจะเข้าใจกับภาษาดังกล่าวหันไปถามลูกน้อง แล้วจึงหันกลับมามองยังร่างของไอ้เด็กที่ฟันสไลม์แตกใส่หน้า ผู้ซึ่งกำลังเดินเนียนหนีตัวปลิวไปอย่างรวดเร็ว

           “เฮ้ย หยุดก่อน!โทนตวาดลั่น ก่อนจะวิ่งสุดฝีเท้าไปคว้าไหล่ของฝั่งตรงข้ามคิดหนีเหรอไอ้หนู! ทำรูปหล่อแบบข้าเสียโฉมแล้วไม่ยอมชดใช้ แกนี่ช่างเป็นคนชั่วจริงๆ!

            “...”

            ทางฝั่งนาคาที่บังเอิญกำลังเดินออกจากทางฝั่งประตูตะวันออก เขามองภาพเหตุการณ์ดังกล่าวไปสักพักก่อนที่จะเดินเนียนออกห่างอย่างเงียบๆ

            โจรภูเขาพวกนี้...คนไทยแหงมๆ





            “ฉันไม่อยากมีปัญหาเด็กผู้ฟันสไลม์แตกใส่หน้าคนหล่อตอบปัดๆ

           “ถ้าไม่อยากมีปัญหาก็จ่ายเงินชดใช้มาสิวะ!” หัวหน้าปาร์ตี้ใบมีดโกนขึ้นเสียงด้วยความโมโหเงิน ได้ยินไหม เงินน่ะ

          “นายอยากได้เงิน...ใช่ไหมผู้ต้องหากล่าวเสียงเรียบ

ใช่ เงิน ข้าชอบเงิน

ถ้านายอยากได้เงินนะ ก่อนอื่นเลยนายก็ไปปลูกผักสิ ได้ยินว่าช่วงนี้ผู้เล่นทำฟาร์มได้กำไรกันเยอะสุดๆหนุ่มน้อยหัวใสตอบ เริ่มกระแอมไอออกมาเบาๆ ก่อนที่จะหันไปแนะนำอีกฝ่ายอย่างเป็นเรื่องเป็นราวเอาเป็นว่า ถ้าถามฉันนะ นายจะต้องเริ่มปลูกพวกมะเขือพวง ผักบุ้ง ผักกาดหอม ถั่วฝักยาว แตงโม เพราะพวกนี้จะเก็บเกี่ยวได้ทุกฤดู แถมเป็นที่ต้องการของตลาด หลีกเลี่ยงพวกผักผลไม้ประจำฤดูเพราะในเกมมันเปลี่ยนฤดูบ่อย เดี๋ยวพืชผลจะโตช้า ที่สำคัญคือนายต้องกะเวลาออฟไลน์ให้ดีแล้วก็พยายามจ้าง AI มาดูแลตลอดตอนที่ตัวเองไม่อยู่

           “โอ แล้วข้าควรเริ่มปลูกที่ไหนดีหัวหน้าแก๊งไถเงินเด็กพูดไปพยักหน้าไปอย่างเห็นด้วย

           “ก่อนอื่น นายก็ต้องซื้อ...

           “ลูกพี่เอ๊ย อย่าโดนมันหลอกดิ มันยังไม่ได้จ่ายค่าเสียหายให้ลูกพี่เลยไม่ใช่หรือไง!ลูกน้องผู้หลักแหลมตวาดเรียกสติหัวหน้าตัวเอง

           “เออ จริงของแกว่ะไอ้เต้ย!ลูกพี่โทนสะบัดหน้าเรียกสติสตังที่เริ่มหลุดลอย หันมาจ้องเขม็งไปที่ตัวโจทก์เด็กหนุ่มผู้ต้องหาในคดีฟันสไลม์แตกใส่หน้าคนหล่อ

ข้าจะให้แกเลือกระหว่างจ่ายเงินหรือจะเจ็บตัว

           “แต่เกมนี้โจมตีผู้เล่นในพื้นที่ปลอดภัย [Safety Zone] แบบที่นี่ไม่ได้” 

           “หึ ๆ แกคิดผิดแล้วไอ้หนู จริงๆ แล้วระบบมันมีช่องว่างอยู่หัวหน้าแก๊งใบมีดโกนส่ายศีรษะกับคำพูดของอีกฝ่าย

          “ใช่ ร๊บบฒัลมริ๊ช่องว๊พ์งยุ๊ว์ซลูกน้องชื่อสองช่วยแปลเป็นภาษามนุษย์ต่างดาวตามหน้าที่

          “ช่องว่าง...

          “ใช่ มันเป็นช่องว่างที่ข้าสามารถใช้ได้เพียงคนเดียวด้วยโทนพูดเสริม

          หนุ่มน้อยหัวเทาหรี่ตาลงอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

          “ถึงวาระสุดท้ายของแกแล้วละ ไอ้หนูร่างใหญ่พูดด้วยรอยยิ้มกระหายเลือด ก่อนจะหันไปสั่งการเสียงดังกับลูกน้องของตัวเองว่าสอง เต้ย จัดการ!

           ทันทีที่เอ่ยจบ ลูกน้องทั้งสองคนก็พุ่งไปคว้าข้อมือของหนุ่มน้อยคนดังกล่าวไว้ ประกอบกับในเวลาเดียวกันนั้นเองที่หน้าต่างสีฟ้าจะเด้งขึ้นมาบนใบหน้าของเด็กหนุ่มคนนั้นพอดี

           ผู้เล่น โทนและสมาชิกในปาร์ตี้ ใบมีดโกน ต้องการท้าสู้กับคุณ

           ตกลง / ยกเลิก

           ซึ่งก็เป็นช่วงเวลาเดียวกันนั้นเองที่ฝ่ามือของเขาจะถูกบังคับให้สัมผัสเข้ากับปุ่มตกลงด้วยแรงของลิ่วล้อทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว 

           “นี่มัน...

           “หึหัวหน้าแก๊งไถเงินเด็กยิ้มเย้ย บิดไหล่สองข้างช้าๆ ควงขวานไม้ของตัวเองโชว์สองสามรอบ ขณะที่บรรดาลูกน้องทั้งสองก็หยิบอาวุธขึ้นมาเตรียมตัวจะห้ำหั่นอย่างเต็มที่

            โทนหัวเราะกร้าว ก่อนที่จะชี้ขวานขนาดใหญ่ไปที่ใบหน้าอีกฝั่ง พร้อมกับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมว่า

            “เตรียมตัวตายได้ ไอ้หนูฟันสไลม์แตกไม่เลือกที่









 


บันทึกข้อมูล [Data Entry]

ผู้เล่นปกติ [Normal User]

User : โทน [Tone]

Alias : หัวหน้าแก๊งใบมีดโกน [Razor Blade's Chief]

Class : อันธพาล [Delinquent]   Level : 17

Evaluation [ประเมินความสามารถ]

               Strength : D+          Agility : D-

               Endurance : D         Range : E

               Ability : E+               Magic : E

               Luck : D-                  Growth Potential : E+

               

Forte [ความถนัด] : Bully the  weak [รังแกคนที่อ่อนแอกว่า] Average Axe User [ใช้อาวุธประเภทขวานได้ระดับหนึง] 

Weakness [จุดอ่อน] : Dimwitted [สมองทึบ]



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 466 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,096 ความคิดเห็น

  1. #3829 MuedDy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 18:25
    หัวหน้าโจรสายโง่ กับกี้ๆของเขา
    #3,829
    0
  2. #2743 ฉันคือผู้ชมที่ดี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 12:23
    ไอหนูน้ำแตกไม่เลือกที่ อ่ะไม่ใช่หรอ ==*
    #2,743
    0
  3. #2688 คิมดงจุน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 17:39
    สมองทึบมากๆ555555
    #2,688
    0
  4. #2590 jackkomhatasen (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 01:41
    5555555555555+
    #2,590
    0
  5. #2582 Urtrash (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 20:31
    นั่นมันภาษาเอี้ยอัลไล...
    #2,582
    0
  6. #2174 สนุกจัง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 15:56
    ไหนไรท์บอกว่าในเกมทุกภาษาที่พูดมาจะถูกแปลงเป็นภาษาคอมมอนที่ทุกคนเข้าใจไงล่ะ แล้วภาษาต่างดาวนั่นมาจากไหนนนนนนนนน
    #2,174
    0
  7. #1377 ✚[ Belphegor ]✚ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 20:03
    รู้ใจนาคาดีจริงๆนะอลิซ 

    3 คนนี้น่าจะไปเป็นตลกนะ ฮาดีจริงๆ
    #1,377
    0
  8. #1165 เฮเบียนัม บราวน์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 15:17
    รู้สึกคุ้นๆ คุโระ?
    #1,165
    0
  9. #1101 fewmunte (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 01:17
    นาคปล่อยเค้าไปเหอะ ไปหาอะไรทำที่มันเจร ญๆเถอะลูก อย่าทนเลย
    #1,101
    0
  10. #871 wanida (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 15:50
    โนนนนว นาคาจะไม่ทน 55555555eeeeeee
    #871
    0
  11. #789 NuMaple (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 22:28
    โอ่วว นี่มันอะไรกันเนี่ยยยย
    #789
    0
  12. #509 Pearendless (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2557 / 01:33
    แหม  งานงอก
    #509
    0
  13. #444 ฝนธารา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 18:50
    โดนด่ายังไม่รู้ตัวอีกนะ
    #444
    0
  14. #107 Whitey (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 06:08
    จะได้ทำอะไรเองแล้วสินะ พระเอกของเรา

    ปล. ฟันสไลม์แตกใส่หน้า ฮ่า ๆ นึกภาพอยู่นาน



    #107
    0
  15. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  16. #101 WonderFul Life (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 22:50
    เล่นจับมือกด แบบนี้เลยเรอะ ดูแค่ความติ๊งต๊องภายนอกไม่ได้ซะแล้ว
    #101
    0
  17. #100 min_min (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 22:05
    เอิ่ม....ช่องว่าง



    คิดได้ไงเนี่ยแล้วใครจะบ้าไปยอมกดตกลงฟะ!(ยกเว้นว่ามันอยากตีด้วย)







    #100
    0