ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 130 : Error : 0x00000124 ลาก่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 214 ครั้ง
    23 ม.ค. 64

ERROR Online : Overkill


















บรรยากาศรอบข้างตกอยู่ในความเงียบสงัด

ระยะเวลาราวๆ 5 วินาทีผ่านไปนับตั้งแต่ที่ทางฝั่งร่างในชุดสูทเก่าสีดำประกาศว่าจะสู้กับเร็คท์ด้วยการ ‘ใช้แต่ศิลปะป้องกันตัว’ เพียงอย่างเดียว?

หรือเขาจะตีความผิด ที่เจ้าของฉายาวิญญาณร้ายในคืนไร้จันทร์นี่ต้องการจะสื่อก็คือจะเอาชนะเขาโดยการที่ใช้อาวุธอื่นนอกเหนือจากศิลปะป้องกันตัวและปืนสั้นที่มี?

ครืน…

ก้อนเมฆที่เริ่มเข้าปกคลุมชั้นบรรยากาศหลังจากที่ทักษะของเร็คท์เบิกฟ้าเคลียร์มันไปได้สักพัก ทัศนียภาพที่บ่งบอกเป็นอย่างดีว่าหยาดฝนหรือพายุฝนฟ้าคะนองขนาดย่อมๆ จะเริ่มก่อตัวในไม่ช้า

จังหวะเดียวกันกับที่ร่างเบื้องหน้าของเขาจะแปรเปลี่ยน ชั่วระยะเวลาที่ถึงแม้สายตาของเร็คท์จะยังคงจับจ้องไปยังคู่ต่อสู้ที่ยืนอยู่ข้างหน้า แต่ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นบนฟากฟ้าก็ทำเอาเสี้ยวหนึ่งของสมาธิหันเหไปกับเสียงฟ้าคำรามที่ดังก้องกังวาน

ร่างของนาคาที่ค่อยๆ จางหายไปทิ้งไว้เพียงแต่ไอสีดำบ่งบอกถึงภยันตรายระดับสูงที่สามารถเร้นกายแฝงอยู่ภายในทุ่งอาณาเขตแอเรียทุ่งหญ้าที่เขาอยู่

ฟุ่บ!

เสียงบางอย่างที่ดังขึ้นจากต้นไม้ใหญ่ห่างจากตำแหน่งดังกล่าวไปพอสมควรเรียกเอาความสนใจของเร็คท์พุ่งเข้าไปหา แต่ก่อนที่เขาจะได้ตอบสนอง ร่างของเร็คท์ก็ต้องชะงักจากเสียงหัวเราะคิกคักของเด็กผู้หญิงจากทางด้านหลังพร้อมกับที่ดังขึ้นมาว่า

“สวัสดีค่ะ...ฉันคือคุณแมรี่”

เหงื่อเย็นผุดขึ้นมาเช่นเดียวกับขนที่ลุกตั้งชันขึ้นทั่วรูขุมขนภายในร่างกายทันทีที่เขาได้ยินเสียงดังกล่าวดังขึ้น

แปลก...หรือค่อนไปในทางน่าประหลาดใจว่าทำไมเสียงของเด็กผู้หญิงคนนั้นถึงถูกเอ่ยขึ้นมาแทนที่จะเป็นการโจมตีเข้ามาที่ตัวเขาเลย 

ทำไม...ถึงจะต้องเอ่ยปากเพื่อประกาศถึงเจตนารมณ์ของตัวเองออกมาแบบนี้

“ตอนนี้ฉันอยู่ข้างหลังเธอ”

บรรยากาศรอบข้างเริ่มมืดสลัวลงไปยิ่งขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกับภูมิประเทศรอบข้างที่เริ่มเปลี่ยนกลายเป็นสีเทาไร้ซึ่งชีวิต ไร้ซึ่งแสงอันอบอุ่นของดวงอาทิตย์อย่างเคย 

ความรู้สึก...ที่บ่งบอกว่าการโจมตีดังกล่าวเพียงพอที่จะปลิดชีวิตของเขาภายในครั้งเดียวได้

ไม่น่าจะผิดไปจากที่คิด พอจะเดาออกได้ว่าการเอ่ยปากประกาศพูดออกมาก่อนการโจมตี น่าจะเป็นเงื่อนไขอะไรบางอย่างในการใช้ทักษะ

“...” 

เร็คท์ที่ยืนอยู่นิ่งๆ เพียงแค่สูดลมหายใจเข้าปอดเบาๆ

แม้จะรู้ว่าการกระทำของตัวเองที่กำลังจะเกิดขึ้นอาจจะเป็นการกระทำครั้งสุุดท้ายของเขาในกิจกรรมนี้ เพียงแต่สำหรับตัวเร็คท์ในฐานะนักสู้ผู้ที่เชื่อมั่นในความสามารถของตัวเอง

ในฐานะรองหัวหน้ากิลด์นักดูดาวแล้ว…

ฟุ่บ!

มีดขนาดเล็กถูกยื่นตรงมาในระยะเพียงแค่ไม่ถึงนิ้วก่อนจะเข้าสัมผัสกับบริเวณทรวงอกทันทีที่เขาหันขวับไปหา ภาพที่ใกล้เคียงกับสถานการณ์ในความคิดที่เขาคาดการณ์ไว้ 

เร็ว…!

วินาทีแห่งความเป็นความตายเกิดขึ้นพร้อมกับฝ่ามือทั้งสองที่พุ่งเข้าไปตบยังมีดที่พุ่งตรงมาด้วยความรวดเร็วราวกับภาพสโลว์โมชั่นหลังจากร่างของเร็คท์ตวัดหันหลังกลับมาพร้อมกับการใช้ทักษะเพื่อแคนเซิลแอนิเมชั่นในการตั้งท่าของตัวเองก่อนที่จะใช้ฝ่ามือทั้งสองตบเข้ากับมีดดังกล่าวด้วยความรวดเร็ว

ดวงตาของเขากระตุกเล็กน้อยเมื่อมันสัมผัสเข้ากับใบหน้าซีดของตุ๊กตาเจ้าของมีดคมกริบขนาดเล็กที่กำลังลอยอยู่เบื้องหน้า 

ถ้าจำไม่ผิด...ตุ๊กตานี่น่าจะเป็นหนึ่งในความสามารถของคู่ต่อสู้ที่เขากำลังเผชิญหน้าอยู่ จากคลิปไฮไลท์ย้อนหลันที่เขาเคยดูเกี่ยวกับการต่อสู้ของวิญญาณร้ายในคืนไร้จันทร์ตนนี้ 

“...พี่ชายคนนี้ เร็วกว่าที่คิด”

ตุ๊กตาตัวน้อยพูด พร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นช้าๆ

“โฮ่...สื่อสารเป็นภาษามนุษย์ได้ด้วยหรือไง”

ไม่มีคำตอบ นัยน์ตาสีดำขลับเพียงแค่มองตรงมาที่เขาพร้อมกับเอียงคอไปทางขวาเล็กน้อย… 

“เอาเวลามาคุยกับคุณแมรี่แบบนี้ คิดว่าจะเป็นเรื่องดีหรือไง พี่ชาย”

คำพูดที่ดังขึ้นมาของเจ้าตุ๊กตาทำเอาเร็คท์ได้แต่หรี่คิ้วลงช้าๆ ก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงฝีเท้าของอะไรบางอย่างเริ่มที่จะขยับวิ่งตรงมายังตำแหน่งที่เขายืนอยู่

จากบริเวณด้านหลัง…

“ชอบเข้าข้างหลังแบบนี้ นายควรจะเปลี่ยนอาชีพเป็นโจรไปเลยไม่ดีกว่าหรือไง นาคา!!”

เสียงพูดถูกเอ่ยพร้อมกับการขยับการเคลื่อนไหวอย่างเป็นจังหวะ ร่างสูงของนักสู้เจ้าของแจ็คเก็ตหนังแยกฝ่ามือทั้งสองออก ก่อนที่จะดีดตัวถอยหลังทิ้งระยะห่างจากตุ๊กตาผีสิง

ด้วยความคล่องแคล่วของสายอาชีพนักสู้ทำให้การเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนสามารถถูกกระทำได้ด้วยเวลาเพียงแค่ไม่ถึงหนึ่งวินาที ร่างของเร็คท์ก็ทิ้งระยะห่างออกจากตุ๊กตาซุ่มโจมตีพร้อมกับหันกลับมาในท่าง้างหมัดเพื่อเตรียมโจมตีอะไรก็ตามที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเขา

หมับ!

เพียงแต่ว่า…

ชั่วระยะเวลาก่อนหมัดที่ถูกง้างของเร็คท์จะสัมผัสเข้ากับอะไรก็ตามที่อยู่ด้านหน้า มันก็ถูกคว้าเข้าด้วยเรียวแขนบางของใครบางคนที่ปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ

ร่างของหญิงสาวในชุดเดรสโบราณสีเลือดที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นทำเอาเร็คท์ได้แต่เบิกนัยน์ตาขึ้นกว้างอย่างไม่ทันคาดคิด หญิงงามเจ้าของเส้นผมยาวสีดำขลับที่ยืนอยู่ตรงหน้าใช้ฝ่ามือเรียวของเธอจับเบาๆ มายังข้อมือ การสัมผัสที่ถึงแม้จะดูไร้ซึ่งพละกำลังแต่กลับสามารถล็อคแรงแขนของเขาได้ผลดีอย่างน่าพิศวง

อ่อก...

จังหวะเดียวกันกับที่ฝ่ามืออีกข้างของเธอจะคว้าหมับตรงเข้ามาที่บริเวณคอ ก่อนมันจะเริ่มบีบอย่างรุนแรงพร้อมกับร่างของเขาที่ค่อยๆ ลอยขึ้นเหนือพื้นหญ้าช้าๆ จากแรงแขนที่มากจนน่ามหัศจรรย์ของฝั่งตรงข้าม

นี่มัน...อะไรกัน

ถึงกับยกผู้เล่นสายอาชีพนักสู้แบบเร็คท์ได้ด้วยการใช้แขนเพียงแค่ข้างเดียว แถมยังสามารถล็อคแขนอีกข้างของเขาด้วยการคว้าไปที่ข้อมือ พันธนาการโดยที่แม้เขาจะพยายามขัดขืนด้วยการใช้แรงแขนดึงยังไงมันก็ไม่ขยับ

ผู้หญิงคนนี้...เป็นตัวอะ...ไร...กัน...แน่...

ความคิดเริ่มสะดุดจากออกซิเจนไปเลี้ยงสมองที่เริ่มขาดหาย เช่นเดียวกับร่างกายที่เริ่มจะเป็นอัมพาตจากอาการขาดเลือดไปเลี้ยงสมองที่เกิดขึ้นในจังหวะเวลาใกล้กัน

ดูเหมือนว่าด้วยทักษะพื้นฐานของเขา จะไม่เพียงพอในการต่อสู้กับยูสเซอร์รุ่นใหม่อย่างวิญญาณร้ายในคืนไร้จันทร์

ลูกเล่นของนายจะเยอะไปไหนนาคา...

รอยยิ้มปรากฏขึ้นช้าๆ ที่บริเวณริมฝีปากของใบหน้าที่เริ่มซีดเผือดของเร็คท์จากอาการขาดเลือด เขาไม่ได้นับเวลาหลังจากที่เริ่มต่อสู้อย่างปกติ แต่เดาว่าน่าจะยังไม่ถึงเงื่อนไขในการใช้ทักษะ 

อันที่จริงพูดไปตามตรงแล้ว ถ้าจะหากรอให้ตรงตามเงื่อนไขก่อน...

ปัญหาก็คงจะเป็นว่าเวลาในการแข่งขันครั้งนี้ของเขาอาจจะจบลงไปแล้วเช่นกัน

The Maniac of Seventh Street

ท่าไม้ตายของยูสเซอร์ผู้มีฉายาเดียวกันกับชื่อท่าดังกล่าวถูกเรียกใช้กับความสามารถที่ถูกลดลงไปเกินครึ่งจากเงื่อนไขที่ยังไม่ถูกเติมเต็มและการเอ่ยใช้เป็นครั้งที่สองภายในวันเดียวกันหมายความว่าระยะเวลาของทักษะเองก็ถูกลดลงไปด้วย

ปีศาจคลั่งแห่งถนนหมายเลขเจ็ดระเบิดแสงสีแดงออกมาพร้อมกับร่างของหญิงสาวเจ้าของชุดเดรสสีแดงที่ชะงักถอยหลังไปจากแรงกระแทก 

ประกายแสงสีแดงแผ่ผุ่งออกมาไม่ต่างอะไรไปจากร่างอวตารของปีศาจร้าย สายตาของเร็คท์เหลือบไปรอบข้างเพื่อมองหาเป้าหมายที่เขาตั้งใจที่จะมาต่อสู้ตั้งแต่ตอนแรก มองหายูสเซอร์ผู้มีชื่อว่านาคาที่หายตัวไปอย่างน่าประหลาดนับตั้งแต่ที่การต่อสู้ดังกล่าวเริ่มขึ้น

ครืน...ครืน... 

เสียงเมฆคำรามสองครั้งก่อนที่สายฝนจะเริ่มกระหน่ำหยดลงมาสู่พื้น ลงมาสู่ร่างของเร็คท์ก่อนที่จะระเหยกลายเป็นไอทันทีที่มันสัมผัสกับออร่าสีแดงที่วนเวียนอยู่รอบตัวของเขา

กรร!!!

คือเสียงที่ดังขึ้นมาจากพื้นพร้อมกับร่างใหญ่ของสุนัขสีดำที่พุ่งเข้ามาอ้าปากงับมาที่ด้านหลังของต้นขาขวา

เร็คท์ชะงักเล็กน้อยก่อนที่เขาจะตวัดขาขึ้นด้วยแรงมหาศาลเพื่อสะบัดเจ้าสุนัขตัวดังกล่าวออกไปจากระยะซึ่งก็ดูเหมือนว่าจะได้ผลดีกว่าที่เขาคิดจากร่างของมันที่ลอยละลิ่วไปในอากาศจนดูเหมือนว่าจะทะลุเส้นขอบฟ้าไปไกลเกินกว่าตำแหน่งที่เขาอยู่มาก

เป็นเวลาเดียวกันกับที่หนวดลักษณะคล้ายปลาหมึกจะพุ่งออกมาจากพื้นดินทั้งสี่ด้านที่เขาอยู่ บางอย่างที่แม้แต่เร็คท์เองก็ไม่ได้คาดคิดได้แต่ส่งเสียงโฮ่ออกมาเบาๆ อย่างทึ่งๆ 

ถึงกับมีซัมม่อนมอนสเตอร์ประเภท Tentacles ที่ได้ชื่อว่าเป็นทักษะที่หายากเป็นอันดับต้นๆ 

ถ้าหมอนั่นถ้าไม่ใช่เพอร์เฟคชั่นนิสต์ที่ชอบเก็บสกิลแปลกๆ ก็คงจะเป็นคนโรคจิตกว่าที่เขาคิด

เร็คท์แสยะยิ้มออกมาช้าๆ ก่อนที่เขาจะง้างหมัดข้างขวาแล้วจึงชกหมัดของตนลงสู่พื้นด้วยความรุนแรง

เปรี้ยง!!!

พื้นดินกระจายออกเผยให้เห็นถึงตัวเลขสีแดงร่วมแสนเช่นเดียวกับร่างของเจ้ามอนสเตอร์สายหนวดที่ปรากฏให้เห็นขึ้นหลังจากที่เขาใช้หมัดโจมตีอัดไปยังพื้นดินที่มันแฝงตัวอยู่

ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เขาจะเหลือบสายตาผ่านสายน้ำที่กำลังกระหน่ำตกลงมาที่พื้น เข้าไปสู่บางอย่างที่มีลักษณะเป็นประกายแสงวิบวับราวกับบางอย่างที่กำลังเคลื่อนตัวอยู่ห่างจากตัวเขาไปราวๆ 50 เมตร

บิงโก!

ขาทั้งสองดีดตัวเกร็งมวลกล้ามเนื้อทั้งหมดก่อนที่ร่างของเขาจะอันตรธานหายวับไปปรากฏขึ้นที่เป้าหมายพร้อมกับฝ่ามือทั้งสองของเขาที่คว้าหมับเข้ากับเจ้าของประกายแสงที่เขาคาดเอาไว้ว่ามันน่าจะมาจากอาวุธปืนโลหะที่อีกฝั่งใช้เป็นประจำ

“นายหนีฉันไม่ได้แล้ว นา!!….คา?”

คำพูดแปรเปลี่ยนเป็นการเลิกคิ้วอย่างฉงน

เจ้าของแสงที่ควรจะเป็นร่างสูงในชุดสูทสีดำกลับกลายสภาพเป็นเพียงอากาศธาตุ…แทนที่ด้วยสิ่งมีชีวิตลักษณะคล้ายแก๊สส่องแสงประหลาดที่กำลังลอยปกคลุมอยู่ที่บริเวณที่เขายืนอยู่

“นี่มัน”

Will-O’-the-Wisp

วิญญาณธรรมชาติที่มักจะปรากฏร่างใกล้บึงหรือหนองน้ำในตอนกลางคืนหรืออย่างน้อยมันก็เป็นมอนสเตอร์ที่ไม่ควรจะปรากฏอยู่บนทุ่งหญ้าที่เขาอยู่แห่งนี้

ปึด…

เส้นเลือดเริ่มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเร็คท์ พร้อมกับการถอนหายใจที่ค่อยๆ ส่งควันสีแดงให้กระจายออกมาทางริมฝีปาก

เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นกุมขมับของตัวเอง ยืนสูดลมหายใจก่อนที่จะถอนมันออกมาอยู่สักพักแล้วจึงตวาดออกมาเสียงดังว่า

“จะใช้ลูกเล่นของนายไปถึงไหนนาคา ออกมาต่อสู้กับฉันอย่างลูกผู้ชายไม่ได้หรือไง!!!”

เสียงของเร็คท์ก้องกังวานดังชัดไปทั่วทุ่งหญ้า

เขาตะโกนก่อนที่จะตวัดหันหลังไปยังร่างของทั้งหญิงสาวในชุดเดรสโบราณและตุ๊กตาตัวน้อยที่กำลังยืนอยู่ใกล้กัน 

ทั้งสองเพียงแค่มองตรงมาที่ใบหน้าของเขาด้วยแววตาเรียบสนิท ไร้ซึ่งวี่แววในการเข้าโจมตีตัวเขาหลังจากที่หมดการโจมตีในระลอกแรก
ภาพสีเทากลางสายฝนของทั้งสองนั้นให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกอย่างน่าประหลาด ยิ่งเมื่อบวกกับความเงียบที่มีเพียงแค่เสียงซ่าของสายฝนยิ่งทำให้ทุกอย่างดูน่าขนหัวลุกขึ้นไปอีก

มันไม่ใช่เรื่องยากในการจะอ่านความคิดของอีกฝ่าย อันที่จริงแม้แต่ตัวเร็คท์เองก็เข้าใจดี สิ่งที่คู่ต่อสู้ของเขาในรอบนี้ต้องการจะทำ สิ่งที่นาคาต้องการจะทำก็คือการถ่วงเวลาเพื่อรอทักษะท่าไม้ตายของเขาหมดผล

มันไม่ใช่เรื่องผิด แม้แต่เขาเองก็คงจะทำแบบนั้นหากต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่สามารถใช้ทักษะเพิ่มความสามารถของตัวเองภายในระยะเวลาสั้นๆ 

เพียงแต่ว่า…

รอบสุดท้ายของการต่อสู้ สังเวียนแห่งศักดิ์ศรีที่ใช้ในการตัดสินว่าผู้เล่นคนไหนจะสามารถกลายเป็นหนึ่งในแรงค์กิ้งยูสเซอร์ที่น่าเคารพยกย่องมากที่สุดในเอเชีย

หมอนี่กลับ...เลือกที่จะเพลย์เซฟถ่วงเวลาเพื่อที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้!?

แสงสีแดงส่องประกายวาบออกมาจากร่างของเร็คท์ พร้อมกับเสียงคำรามของปีศาจที่ดังขึ้น 

คลื่นพลังสีเข้มพุ่งมารวมตัวอยู่ที่บริเวณฝ่าเท้าของเขาก่อนที่ลำดับในการเรียกใช้ท่วงท่าทำลายล้างที่แข็งแกร่งที่สุดของเร็คท์จะถูกเริ่มขึ้น

ฟุ่บ!

ร่างของเร็คท์ดีดตัวพุ่งขึ้นกลางอากาศจากแรงดีดกล้ามเนื้อมหาศาลของขาทั้งสอง ทะยานแหวกอากาศขึ้นไปเหนือพื้นดินอย่างเหนือธรรมชาติ สูงยิ่งกว่าครั้งก่อนที่เขาใช้มันเพื่อโจมตีแก่ชู’ร่าเพื่อเพิ่มพลังทำลาย

เป็นไม่กี่ครั้งที่บนใบหน้าของรองหัวหน้ากิลด์นักดูดาวนั้นตรงกันกับฉายาปีศาจคลั่งแห่งถนนหมายเลขเจ็ด การโจมตีดังกล่าวนั้นถูกใช้พละกำลังและแรงกายทั้งหมดของตัวเร็คท์เพื่อเป็นการยืนยันว่ามันจะสามารถทำลายล้างพื้นที่โดยรอบให้แหลกจนไม่เหลือแม้แต่หญ้าสักต้นจากความต้องการในการปลิดชีพคู่ต่อสู้ที่เอาแต่หลบของเขาในรอบนี้

ร่างที่เต็มไปด้วยออร่าสีแดงพุ่งทะยานขึ้นสูงไปในแนวดิ่งจนแทบจะสัมผัสถึงก้อนเมฆก่อนที่มันจะแปรเปลี่ยนวิถีลอยค้างอยู่บนอากาศสักพักก่อนจะเริ่มพุ่งตรงลงมาสู่พื้นส่งเสียงแหวกอากาศด้วยความรุนแรงไม่ต่างอะไรกับขีปนาวุธทำลายล้าง

หมัดขวาเริ่มเปล่งแสงเช่นเดียวกับมวลเมฆที่เริ่มแหวกออกส่งแสงอาทิตย์ลงมาสู่พื้น ภาพอันงดงามที่ราวกับเทวดากำลังลอยลงมายังผืนดินของโลกมนุษย์เป็นครั้งที่สองของวัน…

เพียงแต่ว่าในครั้งนี้

ชั่วขณะที่แสงสีทองผ่องอำไพสาดส่องลงมากระทบกับพื้นดิน ที่บริเวณขอบตาของเร็คท์ก็เหลือบเข้าไปกับเงาสีดำที่ปรากฏขึ้นบริเวณนั้น

ร่างสูงในชุดสูทสีดำ เจ้าของหน้ากากยิ้มที่กำลังนอนลงอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในตำแหน่งห่างจากตำแหน่งในตอนแรกไปไม่ไกลนัก 

นาคา...ที่กำลังมองตรงมาหาเขาพร้อมกับมือของหมอนั่นที่ค่อยๆ ปล่อยหนังสือหน้าปกคล้ายนิยายสยองขวัญในมือทิ้งลงช้าๆ ก่อนที่จะเอื้อมเข้าไปหยิบกับอะไรบางอย่าง

พร้อมกับเสียงที่ดังขึ้นหลังจากนั้นที่บริเวณข้างหูของเขาว่า

“ขอเดาว่าคุณคงจะไม่สามารถขยับตัวได้หลังจากที่ใช้ท่านั้นไป...ใช่ไหมครับ”





“ขอเดาว่าคุณคงจะไม่สามารถขยับตัวได้หลังจากที่ใช้ท่านั้นไป...ใช่ไหมครับ”

คำพูดดังขึ้น กับอีกครั้งที่นัยน์ตาประกายแดงของนักสู้หนุ่มจะได้แต่เบิกกว้างออกมาด้วยความแปลกใจ

ซึ่งก็คงไม่แปลก แม้แต่นาคา หากคู่ต่อสู้ของเขาเมื่อครู่นี้กำลังนอนชิวอยู่ที่พื้น กลับหายตัวไปก่อนที่จะปรากฏขึ้นมากลางอากาศ ลอยละลิ่วตกลงสู่พื้นด้วยท่าพลิกด้านกอดอกขนาบข้างด้วยความเร็วพอๆ กัน

แม้แต่เขาเองก็คงจะช็อคไปชั่วขณะ

“...”

อีกฝ่ายไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา ใบหน้าของเร็คท์ปรากฏเพียงแค่แววตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

นาคาไม่ได้เอ่ยพูดอะไรออกมาต่อ เขาเพียงแค่กอดอกดิ่งพสุธากลับด้านอยู่เงียบๆ ก่อนที่ทางฝั่งเร็คท์จะพูดท่ามกลางเสียงลมแหวกอากาศที่เกิดขึ้นโดยรอบมาว่า

“ถ้าฉันไม่เรียกใช้ทักษะนี่ นายก็คงจะไม่ออกมาจนกว่าเวลาท่าไม้ตายของฉันจะหมดลง งั้นสินะ”

คำตอบคือการพยักหน้าจากร่างที่กลับหัวของนาคาอยู่

“ก็ตามนั้นแหละครับ ผมไม่ได้ต้องการจะชนะคะแนนนิยม [Popularity Vote] ในการแข่งขันกิจกรรมครั้งนี้นี่นะ”

เขาเอ่ย ก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังขึ้นมาจากริมฝีปากของปีศาจคลั่งแห่งถนนหมายเลขเจ็ดเช่นเดียวกันกับคำพูดที่ถูกเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงว่า

“นายนี่...เป็นยูสเซอร์ที่ประหลาดยิ่งกว่าที่ฉันคิดจริงๆ” 

“ขอบคุณที่ชมครับ...”

เร็คท์ที่ดูเหมือนจะยอมแพ้ให้กับอารมณ์ทึ่งของตัวเองหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่จะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงกึ่งชมกึ่งประชดว่า “แต่คำพูดคำจาแบบนั้น...ถ้ามาอยู่แถวบ้านฉันน่าจะอายุไม่ค่อยยืนสักเท่าไหร่”

นาคาไม่ได้เอ่ยอะไรกลับไปเช่นเดียวกับอีกฝั่งที่ไม่ได้เอ่ยพูดอะไรออกมาต่อ เร็คท์เพียงแค่หลับตาลงช้าๆ ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาเบาๆ 

“ก็ตามที่นายคิด ฉันไม่สามารถที่จะยกเลิกทักษะนี่กลางอากาศ หรือแม้แต่ใช้ทักษะอื่นเพื่อแคนเซิลแอนิเมชั่นได้ หมายความว่ามันเป็นท่าลับก้นหีบที่ฉันเลือกใช้เฉพาะเวลาที่ต้องการจะปิดฉากหรือจบการต่อสู้...”

เร็คท์พูด ก่อนที่จะเอ่ยออกมาต่อว่า

“เก่งเหมือนกันนี่ที่อ่านเงื่อนไขของทักษะฉันออกน่ะ” 

นาคายักไหล่เบาๆ ก่อนที่นัยน์ตาสีดำของเด็กหนุ่มจะเหลือบไปเข้ากับพื้นดินที่เริ่มปรากฏขึ้นให้เห็นจากดวงตาสีดำบ่งบอกว่าเวลาสนทนาของทั้งสองเริ่มใกล้จะจบลงมากขึ้นไปเรื่อยๆ

“จะว่าไปนายรอฉันใช้ทักษะนี้มาตั้งแต่ที่เราเริ่มสู้กันเลยสินะ”

เขาพยักหน้าลงช้าๆ

“ตั้งแต่ที่นายเห็นฉันใช้ทักษะนี้กับออร์คนั่น นายก็วางแผนที่จะรับมือกับมันไว้แล้ว...ฉันคงไม่ได้พูดอะไรผิดไปใช่ไหม”

ไม่มีคำตอบนอกจากการพยักหน้าเพื่อยืนยันสิ่งที่รองหัวหน้ากิลด์นักดูดาวพูด

แม้จะเป็นเพียงแค่ชั่วขณะ แต่นาคาก็สัมผัสได้ถึงประกายเจ็บปวดที่แฝงลึกอยู่ภายในแววตา การพลาดท่าของนักสู้ระดับสูงผู้เชื่อมั่นในความสามารถของตัวเองให้กับผู้เล่นที่อาศัยลูกเล่นเพื่อเอาชนะแบบเขา บอกตามตรงมันคงจะเป็นความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่…

“แต่พูดตามตรง แพ้ให้กับคนแบบนาย มัน...ก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไรหรอก”

นาคาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่อีกฝั่งจะพูดต่อไปว่า

“จริงๆ แล้วฉันก็เห็นด้วยกับที่นายพูดมาตลอดนั่นแหละ...ไอ้เจ้าคะแนนนิยมนั่นน่ะ”

คะแนนนิยม?

เขาหรี่ตาลงช้าๆ ก่อนที่อีกฝั่งจะพูดติดตลกออกมาว่า

“ฝีมือนายของจริง นาคา แต่พับผ่าสิ ถ้าให้โหวตคะแนนนิยม ฉันคงไม่โหวตให้ผู้เล่นหน้ากากยิ้มที่อย่างกับหลุดออกมาจากหนังสยองขวัญแบบนายแน่”

คำพูดพร้อมกับเสียงหัวเราะลั่นที่ดังขึ้นมาทำเอาเขาได้แต่เลิกคิ้วขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว

“สู้กับคุณ...ก็ได้บทเรียนอะไรใหม่ๆ มากกว่าที่คิดเหมือนกัน ก็ถือเป็นประสบการณ์ที่ดี ยังไงก็ขอบคุณมากครับ”

คำพูดถูกเอ่ยขณะที่อีกฝั่งก็เพียงแค่พยักหน้าให้เขาเบาๆ 

ระยะห่างเหลือเพียงแค่ไม่ถึง 30 เมตร กับร่างของทั้งคู่ที่ลอยละลิ่วลงมาเรื่อยๆ เช่นเดียวกับความเงียบสงัดที่เข้าปกคลุม

ชั่ววินาทีก่อนที่อาวุธโลหะสีเงินจะถูกขยับเลื่อนออกมาจากบริเวณฝ่ามือข้างขวาพร้อมคำพูดที่ถูกเอ่ยและเสียงลั่นไกที่ดังขึ้นในจังหวะเดียวกัน

“ลาก่อนครับ”

1,471,973!




 




 




บันทึกข้อมูลลับ [Secret Data Entry]

ปีศาจคลั่งแห่งถนนหมายเลขเจ็ด [The Maniac of Seventh Street]

User : เร็คท์ [Rekt]

Alias : ปีศาจคลั่งแห่งถนนหมายเลขเจ็ด [The Maniac of 7th Street]

Class : ปีศาจคลั่งแห่งถนนหมายเลขเจ็ด [The Maniac of 7th Street]    

Level : ???

Evaluation [ประเมินความสามารถ]

Strength : EX--         Agility : A+

Endurance : A      Range : D

Ability : S                  Magic : F

              Luck : C+                  Growth Potential : E

Forte [ความถนัด] : Anti-Army [ต่อต้านกองทัพ] Devil's Aura [ไอชีวิตของปีศาจ] 'Supernatural' Physical Strength [พละกำลังที่ 'เหนือธรรมชาติ' ] 

Weakness [จุดอ่อน] : Problematic Condition [เงื่อนไขระยะเวลาที่ยุ่งยาก]





 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 214 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,098 ความคิดเห็น

  1. #3922 Hiroyosha (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 10 มกราคม 2564 / 00:44
    เรื่องนี้คือที่สุดของความแรร์ที่อยากให้มุกคนอ่านอ่ะนี้พยายามชักชวนเพื่อนมาอ่านกันตลอด คือมันงานดีมากจนไม่รุ้จัอธิบายยังไงเพราะเคยพูดไปหมดละ เดะมันซ้ำ555555+อยากอ่านมังงะเรื่องนี้มากๆในหัวเวลาอ่านคือ เมะเรื่องหนึ่งเลยอ่ะแม่งค่ตอยากเห้นมังงะและเมะเรื่องนี้สุดๆ
    #3,922
    0
  2. #3907 Whyuworkhard (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 20:58
    ในที่สุดก็อ่านจนถึงตอนล่าสุดสักที เป็นนิยายเพชรน้ำดีมากๆ เรื่องนึงเลยครับ ตั้งแต่อ่านนิยายเกมออนไลน์ในเด็กดีมาตั้งแต่สมัยมัธยม เรื่องนี้สำหรับผมทุกอย่างเพอร์เฟคมาก พล้อตเรื่อง ภาษา มีทั้งความรู้ที่บ่งบอกได้อย่างดีว่าคนเขียนทำการบ้านมาดีมาก มิติของตัวละครแต่ละตัว การวางปมที่น่าสนใจ เอาเป็นว่าต่อให้ทุกตอนหลังจากนี้จะติดเหรียญทั้งหมด ผมเป็นคนนึงที่พร้อมสนับสนุนเสมอครับ ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆ ครับ ;)
    #3,907
    1
    • #3907-1 Hiroyosha(จากตอนที่ 130)
      10 มกราคม 2564 / 00:42
      ใช่เลยเตง!!!!
      #3907-1
  3. #3905 loliz (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 23:22
    ปังเดียว รู้เรื่อง จบข่าว
    #3,905
    0
  4. #3904 Kkk07022545 (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 17:09
    ขอบคุณมากๆค่าที่กลับมาแต่งต่อ รออยู่ตลอดเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #3,904
    0
  5. #3901 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 16:25
    ว้าวซ่าส์ น้องแมรี่ค่ะน่ารักกกก
    #3,901
    0
  6. #3900 Topaz13 (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 20:34
    รออ่านคราบบบบ
    #3,900
    0
  7. #3899 Nottic (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 16:34
    เป็นตอนที่เซอไพซ์มากก
    #3,899
    0
  8. #3898 XenoZethe (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 00:18
    สนุกครับรอตอนต่อไปครับ
    #3,898
    0
  9. #3897 Ringka Maiyass (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 23:23
    คิดถึงนาคาาา แต้มความเสียหายเยอะม๊าก คุณแมรี่เองก็น่ารักเหมือนเดิมเลย
    #3,897
    0
  10. #3896 EillezZ (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 20:27

    กลับมาแล้วใช่ไหมคะไรท์ ติดตามเสมอนะคะ
    #3,896
    0
  11. #3895 aom051 (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 20:27

    ชนะแล้ว!
    #3,895
    0
  12. #3894 ChampGmaer7 (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 20:10
    นั่นแหละนาคา เก็บOverkill ไว้ใช้กับ-ผู้กล้าหน้าโง่นั่น
    #3,894
    0
  13. #3893 NNEEWE (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 19:55
    จะมาอีกตอนอีกไหมนะ
    #3,893
    0
  14. #3892 nopparat kongbunya (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 19:52
    เจ๋งมากกกกกกกก ฉากต่อสู้ ยังสนุกเหมือนเดิมจริง
    #3,892
    0
  15. #3891 09fg (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 19:13

    ไรท์กลับมาแล้ว
    #3,891
    0
  16. #3890 ทัศน์วัฒน์ รัตนกุล (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 19:13
    รอตั้งนาน
    #3,890
    0
  17. #3889 Akimasa Yukana (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 19:06

    ดาเมจจากการยิงก็ยังเวอร์วังเหมือนเดิม 555

    #3,889
    1
    • #3889-1 Nottic(จากตอนที่ 130)
      7 พฤศจิกายน 2563 / 16:33
      น่าจะความสามารถปืนรูเล็ต
      #3889-1
  18. #3888 pornpichai (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 19:03
    ดีใจที่กลับมาแต่งต่อครับ
    #3,888
    0
  19. #3887 Maichaiiii (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 19:03
    บัยยยย
    #3,887
    0