ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 124 : Error : 0x00000118 อาณาจักรแห่งความล่มสลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 223 ครั้ง
    1 ส.ค. 63

ERROR Online : Overkill
















ประตูสู่สิบอาณาจักรแห่งความล่มสลาย

นัยน์ตาสีดำมองดูไอเท็มตรารับรองในมือที่ค่อยๆ สลายไปในอากาศก่อนที่เขาจะแหงนหน้าขึ้นมองไปยังภาพของบานประตูสลักลายสิบอาณาจักรขนาดมหึมาที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า

รอบสุดท้ายกับการตัดสินว่าผู้เล่นคนไหนจะได้เป็นแรงค์กิ้งยูสเซอร์อันดับที่ 10 คนต่อไป

พูดตามตรง การที่ผู้เล่นที่เพิ่งจะเล่นเกมนี้ได้ไม่ถึงอาทิตย์อย่างเขาสามารถที่จะเข้ามาถึงรอบนี้ ก็เป็นอะไรที่เหลือเชื่ออยู่แล้ว

“...”

ร่างในชุดสูทเก่าสีดำเหลือบมองไปรอบข้าง สิ่งที่เขาเห็นอยู่ในขณะนี้มีเพียงภาพอันงดงามราวกับสรวงสวรรค์ของหุบเขาไร้จันทร์ในตอนเช้า แสงแดดและสายลมอ่อนๆ ที่พัดมาสู่ใบหน้า

เขาค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งช้าๆ ถอนหายใจเบาๆ ก่อนที่จะแหงนหน้าขึ้นไปมองท้องฟ้า

ไม่มีใครเข้ามาท้าดวลเขาเลยแฮะ…

หรือจะว่าไปแล้วนับตั้งแต่ที่เขาเข้าเกมมาในวันนี้ ตัวนาคาเองก็ยังไม่ได้เจอกับยูสเซอร์ NPC หรือแม้กระทั่งสิ่งมีชีวิตสักชนิดภายในหุบเขาแห่งนี้

 บางทีเขาน่าจะเปิดประตูสิบอาณาจักรแห่งความล่มสลายนี่ไปตั้งแต่เมื่อวานอย่างที่คิดตอนแรก

แต่ก็ด้วยข้อมูลจากร้านค้าภายในหุบเขาไร้จันทร์ทั้งสามร้านที่ให้บริการปลดผนึก 

สนนราคาห้าแสนซิลกับการปลดล็อคไอเท็มระดับสูงอย่างตรารับรองล่วงหน้าหนึ่งวัน...

คงจะต้องบอกว่ามันเป็นราคาที่ขูดรีดขูดเนื้อมากพอจนทำให้เขาถึงกับสะอึก โบกมือปฏิเสธก่อนจะตัดสินใจล็อคเอาท์ออกจากเกม

“ไอเท็มประเภทเลือดที่สต็อคอยู่...น่าจะพอให้ใช้ไอเคอร์ได้ 3-4 รอบ”

หน้าต่างสีฟ้าถูกเรียกขึ้นมาเพื่อเช็คความเรียบร้อยของไอเท็มเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่นาคาจะพยักหน้าช้าๆ อย่างพึงพอใจ

สิบอาณาจักรแห่งความล่มสลาย [The Ten Kingdom of Catastrophe]

รอบสุดท้ายที่ยังไม่มีข้อมูลถูกปลดปล่อยออกมา ไม่แน่ใจว่าจะเป็นการต่อสู้แบบตะลุมบอน [Battle Royal] เหมือนกับ DIES ในรอบแรกหรืออาจจะเป็นการเผชิญหน้ากันแบบตัว [Duel] แบบรอบที่แล้ว

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่ชาย”

คือเสียงของคุณแมรี่ ตุ๊กตาตัวน้อยที่นอนหลับอยู่บนศีรษะของเขาจนถึงเมื่อกี้เอ่ยขึ้น

“อื้อ อรุณสวัสดิ์คุณแมรี่”

เขาพูดพร้อมกันกับที่คุณแมรี่จะลุกขึ้นนั่งปิดปากหาว

“ฮ้าว~ ประตูนั่นมาจากตรารับรองที่พี่ชายพยายามจะเปิดเมื่อวานใช่ไหมคะ”

“อื้อ พอผ่านมาถึงวันนี้ทางระบบก็เปิดให้เองโดยอัตโนมัติเลยน่ะ”

“จริงๆ แล้ว คุณแมรี่ก็สามารถปลดล็อคไอเท็มตรารับรองได้นะคะ แต่เมื่อวานเห็นพี่ชายดูมุ่งมั่นในการตามหาร้านค้ามาก คุณแมรี่เลยไม่อยากขัดค่ะ”

ใบหน้าภายใต้หน้ากากยิ้มของเด็กหนุ่มกระตุกเล็กน้อย

อีกครั้งที่นาคาอยากจะจับข้าวสารเสกมัดรวมกันใส่ถุงผ้าแล้วยัดใส่ปากตุ๊กตาผีตัวนี้ แต่ก็แน่นอนว่าสิ่งที่เขาทำก็มีเพียงแค่ถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วจึงลุกขึ้นยืนช้าๆ

นัยน์ตาสีดำเลื่อนกลับมามองตรงไปยังประตูหินสลักก่อนที่เขาจะตัดสินใจก้าวเท้าตรงไปเบื้องหน้าแล้วจึงเปิดประตูบานใหญ่ออก

เป็นจังหวะเดียวกันกับที่แสงสีทองจะส่องสว่างเข้าสู่ใบหน้าจากภายในของประตูสิบอาณาจักรพร้อมกันกับเสียงพูดของระบบที่ดังขึ้นมาว่า

ขอแสดงความยินดี คุณคือผู้เล่นคนที่สองที่ผ่านเข้าสู่สิบอาณาจักรแห่งความล่มสลาย





สิบสาม…

สิบสี่…

สิบห้า...

ตัวเลขถูกนับขึ้นภายในใจ

รอบข้างมีเพียงแค่ความมืดมิด เงียบสงัดจนเขาสามารถที่จะได้ยินความคิดในหัวตัวเอง

ตั้งแต่ที่ได้สติ หลังจากที่เข้าไปในประตูสิบอาณาจักร นาคาก็พบ ‘ตัวเอง’ ตกอยู่ภายในความมืดที่ดูเหมือนกับช่องว่างของมิติมากกว่าแอเรียที่มืดมิดภายในเกม

สิบอาณาจักรแห่งความล่มสลาย?

จากความรู้สึกของเขาที่นี่มันควรจะถูกเรียกว่าสิบอาณาจักรแห่งความว่างเปล่ามากกว่า

นาคาพยายามจะเอื้อมมือไปจับยังปืนเดสเปอราโดอีเกิลส์ที่ถูกเสียบอยู่บริเวณหลังเสื้อ ก่อนที่เด็กหนุ่มจะรู้สึกถึงความผิดปกติของตัวเองว่า

ในขณะนี้ ภายในช่องว่างที่เต็มไปด้วยความมืดมิดแห่งนี้ แม้แต่ร่างกายของเขาเอง มันก็ไม่มีตัวตนอยู่เช่นกัน

“เฮ้ คุณหน้ากากยิ้ม ยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า”

คือเสียงที่ดังขึ้นพร้อมกับสติที่ถูก ‘ดึง’ เข้ามาสู่ ‘ร่างกาย’

นาคารู้สึกได้ถึงความบิดเบี้ยวที่เกิดขึ้นจากบรรยากาศโดยรอบ กับความรู้สึกผะอืดผะอมที่คล้ายคลึงกับในยามที่เขาใช้บริการเมดสาวคลังวาร์ปทะลุมิติ เพียงแต่ในครั้งนี้มันกลับให้ความรู้สึก ‘ถูกกระชากกลับไปสู่ร่าง’ มากกว่า 

สติกลับมาอยู่กับตัวกับร่างของเขาที่สะดุ้งลุกขึ้นนั่ง 

ปฏิกิริยาที่ทำเอาร่างของใครบางคนที่พูดกับเขาเมื่อกี้ชะงักตัวเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเลื่อนดวงตาสีเงินมาสบกับเขา

เบื้องหน้าคือร่างของสาวน้อยนัยน์ตาปลาตาย เจ้าของเรือนผมสีขาวที่กำลังนั่งอยู่บนตู้คอนเทนเนอร์เก่าๆ พร้อมกับมองตรงมาที่เขาด้วยใบหน้าเรียบกับรอบข้างที่เป็นตึกรามบ้านช่องในสมัยปัจจุบันที่พังทลาย เสื่อมสภาพจนถูกปกคลุมไปด้วยพฤกษานานาพรรณ

เจ้าของชุดโค๊ทขนมิงค์ที่ยาวจนปกคลุมไปถึงขา กับครั้งแรกที่เขาเห็นยังชุดรัดรูปสีขาวของนักฆ่าคล้ายคุณคุโระที่เธอสวมใส่อยู่ภายใน 

“จิลล์ เดอะ ริปเปอร์?”

เขาพูดหรี่ตาลงช้าๆ ขณะที่อีกฝ่ายก็พยักหน้าเป็นคำตอบ

น่าประหลาดที่เธอไม่อาศัยในจังหวะที่เขากำลังไม่ได้สติอยู่โจมตี จากที่เขาสังเกตดูสไตล์การต่อสู้ของสาวน้อยผู้นี้ จะเป็นการชิงไหวชิงพริบอาศัยช่องว่างของอีกฝั่งเป็นหลัก

หรือจะพูดไปแล้วเธอก็คงจะถูกจัดอยู่ในขอบเขตผู้เล่นประเภทนักฆ่า [Assassin] เหมือนกับคุณคุโระ

“สงสัยใช่ไหม ว่าทำไมฉันถึงไม่โจมตีใส่คุณ”

เธอพูดก่อนที่จะเรียกภาพโฮโลแกรมของนาฬิกาทรายขึ้นมาให้เขาดู

“การแข่งขันจะเริ่มขึ้นในอีก 24 ชั่วโมงถัดไปของเวลาบนโลกจริง หมายความว่าก่อนหน้านั้น แม้แต่ฉันที่มีสถานะเป็นบอสมอนสเตอร์ก็ไม่สามารถโจมตีผู้เล่นแบบคุณได้”

นาคาพยักหน้าให้กับเธอช้าๆ ก่อนที่เขาจะทรงตัวลุกขึ้นยืน

“เธอนี่เป็น AI ภายในเกมที่รู้ข้อมูลเกี่ยวกับโลกภายนอกเยอะจังเลยนะ”

เขาพูด จังหวะเดียวกันกับที่นาคาจะสังเกตเข้ากับดวงตาไร้ชีวิตของอีกฝั่งที่กระตุกเล็กน้อยในตอนที่เขาพูดคำว่า AI ออกมา

“เจ้าหญิงแห่งหนามกับอดีตแรงค์กิ้งยูสเซอร์อันดับสิบในทีมของคุณ ตัดสินใจออกจากการแข่งขันไปแล้วสินะ”

จิลล์พูดเปลี่ยนเรื่อง

“ก็ประมาณนั้น ส่วนอีกคนนึงอย่างคุณลิลลี่ก็คงจะท้าดวลกับจตุรอาชาที่เหลือสำหรับตรารับรองเพื่อชิงอันดับที่ 4...ว่าแต่เธอไม่คิดว่ามันแปลกบ้างหรือไงกับการที่คู่แข่งชิงอันดับสิบทั้งสองคนมายืนคุยเล่นกันแบบนี้น่ะ”

“นั่นสินะ แต่ยังไงฉันเองก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว เพราะงั้นการที่มีคุณผ่านเข้ามาในแอเรียนี่เป็นเพื่อน ก็ถือเป็นข่าวดีสำหรับฉันที่จะมีเพื่อนคุยด้วย”

มีเหตุผล

แต่ดูจากภายนอก การคิดในแง่บวกคงจะเป็นสกิลที่เด็กผู้หญิงตาปลาตายแบบเธอไม่น่าจะมี บางทีสาวน้อย AI คนนี้อาจจะมีความคล้ายคลึงกับมนุษย์ปกติมากกว่าเขาเองก็เป็นได้?

จะว่าไปแล้ว

“เธอ...รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าอันคราวน์ของฉันคืออนาสตาเซีย บาโธรี่ไม่ใช่อลิซาเบธ บาโธรี่สินะ”

คือคำพูดที่ถูกเอ่ย ขณะที่อีกฝั่งก็เพียงแค่เปลี่ยนท่านั่งเป็นการเอนไปข้างหลังสบายๆ โดยที่ยังสบตากับเขาอยู่

“นอกจากนั้นแล้ว คุณหน้ากากยิ้ม เรื่องที่อันคราวน์ของคุณเป็นฟอลส์วัน ฉันก็รู้เรื่องนั้นมาตลอดแล้วเหมือนกัน”

เธอพูด

“หืม มาจากทักษะหรือเวทมนตร์ส่วนตัวของบอสมอนสเตอร์หรือไง”

“พูดแบบนั้นก็คงจะไม่ผิด”

เธอพูด ก่อนที่จะเรียกหน้าต่างสีฟ้าขึ้นมาแล้วจึงพลิกกลับมาให้เขาดู

“แต่จะบอกให้รู้ไว้อย่างนึง คุณหน้ากากยิ้ม ฉันไม่สามารถใช้เวทมนตร์ภายในเกมนี้ได้...นั่นน่ะ คือคำสาปของฉัน”

คำสาป?

เขาเลิกคิ้วขึ้นช้าๆ ก่อนที่จะเลื่อนดวงตาสีดำไปสบกับหน้าต่างสีฟ้า

หน้าต่างบอสมอนสเตอร์ที่ถูกเขียนสถานะของตัวละครไว้ว่า

ฟอลส์วัน [False One]

พร้อมกันนั้นเองหน้าต่างสีฟ้าก็ถูกปิดลงอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะสามารถไล่สายตาอ่านข้อมูลที่เหลือ

“อย่างที่คุณเห็น ฉันเองก็เป็นฟอลส์วันเหมือนกันกับอันคราวน์ของคุณ”

คำพูดถูกเอ่ยออกมาจากริมฝีปากของสาวน้อยดวงตาสีซีด

“อ้อ แล้วก็บอสมอนสเตอร์...ฟอลส์วันแบบฉันที่ไม่มีเรกิอัส ถ้าหากถูกสังหารโดยอะไรก็ตามที่ไม่ใช่ผู้เล่น ตัวตนของฉันก็จะหายไปตลอดกาลน่ะ”

ร่างในชุดสูทสีดำเบิกตาขึ้นกว้าง

“เหมือนกับ แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ ที่อันคราวน์ของคุณสังหารไปน่ะนะ”

หายไปตลอดกาล...

“เรื่องสำคัญกับตัวเองแบบนั้น เธอไม่คิดว่ามันอันตรายบ้างหรือไง ถึงบอกกับคนที่เพิ่งเคยเจอหน้ากันสองรอบแบบทางนี้น่ะ”

เธอยืนนิ่งอยู่สักพัก ก่อนที่จะตอบมาว่า

“ถือเป็นรางวัลก็แล้วกัน คุณหน้ากากยิ้ม”

“รางวัล?”

“ที่คุณสามารถเปิดประตูมาที่สิบอาณาจักรนี่ได้เป็นคนที่สองน่ะ”

เธอพูดพร้อมกับกระโดดลงมาจากตู้คอนเทนเนอร์เก่าขึ้นสนิม ยืนสบตากับเขาด้วยระยะใกล้จนสามารถได้ยินเธอหายใจ แล้วจึงพูดออกมาว่า

“ราชินีแห่งหนามที่สู้กันกับฉันในรอบที่แล้ว เธอคนนั้นก็ดูจะเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว แต่จะให้ไปสนิทกับต้นแบบของ ‘สิ่งๆ นั้น’ แม้แต่คนแบบฉันเองก็คงจะทำไม่ได้” 

สิ่งๆ นั้น

เขาหรี่ตาลงช้าๆ

“ถือเป็นรางวัลพิเศษในรอบนี้สำหรับคุณก็แล้วกัน คุณหน้ากากยิ้ม หากคุณสามารถเอาชนะฉันได้ในการแข่งรอบสุดท้าย...” 

คำพูดดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่ยังคงไร้ซึ่งความรู้สึกของอีกฝั่ง จะมีก็แต่การขยับกล้ามเนื้อที่ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอที่เปลี่ยนไป

ใบหน้าเรียบสนิทที่ยังคงดูเหมือนเดิมไม่ผิดเพี้ยนกับการแสดงอารมณ์ปริศนาที่เขาเพิ่งเห็นจาก AI สาวน้อยหน้าตายเบื้องหน้าเป็นครั้งแรก

“ฉันจะยอมเป็นอันคราวน์ของคุณก็แล้วกัน”





แฮ่ก...แฮ่ก

ชายหนุ่มในชุดแจ็คเก็ตนักสู้สีดำหอบหายใจถี่หลังจากที่เขาใช้แรงกายทั้งหมดเพื่อป้องกันการโจมตีของอีกฝั่งที่รวดเร็วเสียจนนัยน์ตาของเขาไม่สามารถมองตามทัน

มือซ้ายถูกยกขึ้นมาปาดเข้ากับหยาดเหงื่อที่ปกคลุมไปทั่วใบหน้า ขณะที่มือขวาก็ยังคงตั้งการ์ดอยู่ในท่าเซาท์พอว์ไปยังเบื้องหน้า

“เก่งเหมือนกันนี่ ไอ้หนู” 

เสียงพูดดังขึ้นมาจากอาชาแดง เจ้าของเสื้อกั๊กคาวบอยที่กำลังยืนยกมือจับไปยังหมวกพร้อมกับปรายยิ้มออกมา

“พี่ชายเองก็เถอะ ไม่ใช่เล่นๆ เหมือนกันนะ ทักษะยิงปืนควิกดรอว์ที่เร็วยิ่งกว่ากระพริบตาแบบนั้นน่ะ”

“พอดีว่าชอบไปแข่งยิงเป้าตามงานเทศกาลน่ะ เลยฝึกมานิดหน่อย” 

แอเรียขอบเมืองที่ทั้งสองอยู่ให้บรรยากาศเหมือนในหนังคาวบอยไวล์เวสยุคกลางศตวรรษที่ 18

ทะเลทรายที่ทั้งสองข้างทางถูกขนาบข้างด้วยบ้านไม้ยุคเก่ากับบาร์เหล้าที่ปรากฏอยู่บริเวณกลางเมือง

“ว่าแต่ ไอ้หนู นายเป็นคนแรกเลยนะเนี่ย ที่ไม่ได้เรียกทางนี้ว่าลุงน่ะ ขอแสดงความยินดีด้วย เจ้าหนู นายผ่านการทดสอบของฉันแล้วละ” 

ชายในชุดคาวบอยเอ่ยพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างขึ้นปรบเบาๆ จังหวะเดียวกันกับที่เขาจะได้แต่อ้าปากค้างอย่างงงๆ

“หา? ผ่านการทดสอบ ง่ายๆ แบบนั้นน่ะนะ!?”

“ง่ายๆ แบบนั้นน่ะแหละ อ้อ จะว่าไปแล้วนายก็เป็นคนที่ 6 แล้วที่ผ่านการทดสอบน่ะ หรือจริงๆ แล้วมันจะง่ายกว่าที่คิดกันหว่า ฮะๆๆ”

“ก็ง่ายกว่าที่คิดน่ะสิลุง! แค่ชมว่าอายุน้อยก็ผ่านแล้วไม่ใช่หรือไง!?”

“...เรียกว่าลุงเดี๋ยวก็กลับคำตัดสินซะเลยนี่ ปัดโธ่”

เร็คท์ยกมือกุมขมับเล็กน้อย ก่อนที่อีกฝั่งจะพูดต่อว่า

“ใจเย็นๆ ซี่ เอาเป็นว่าการทดสอบจริงๆ น่ะเริ่มตอนที่นายใช้สนับมือปัดการโจมตีของฉันได้ถึงสามครั้งน่ะนะ” อาชาแดงพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปยังลูกตะกั่วทั้งสามลูกที่ตกอยู่บริเวณใกล้เคียงกับตัวเขา “เงื่อนไขโดยรวมก็คือเอาชีวิตรอดหลังจากการโจมตีชุดแรก...เพราะงั้นก็ดีใจด้วย นายผ่านการทดสอบของอาชาแดงอย่างเป็นทางการแล้วล่ะ ไอ้หนู”

ชายหนุ่มในชุดแจ็คเก็ทนักสู้เลื่อนสายตาตรงไปยังใบหน้ายิ้มๆ ทีเล่นทีจริงของอีกฝั่ง ก่อนที่เขาจะก้มศีรษะให้กับอีกฝั่งช้าๆ

“มีมารยาทเหมือนกันนี่…” ไซคาร์พูด ก่อนที่จะลองถามออกมาว่า “ว่าแต่จะเข้าไปท้าชิงอันดับที่ 4 หรืออันดับที่ 10 กันล่ะไอ้หนู”

รองหัวหน้ากิลด์นักดูดาวยืนสบตากับอีกฝั่งอยู่ชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะรู้สึกได้ถึงอากาศรอบข้างที่เริ่มเปลี่ยนแปลงจากตัวเขาคาดว่ากำลังถูกเคลื่อนย้าย

ความรู้สึกสุดท้ายเช่นเดียวกันกับคำพูดที่ลอยหลุดออกมาจากริมฝีปากว่า

“ชิงอันดับที่ 10 น่ะ”






“…”

บทสนทนาที่ผ่านมาแล้วร่วมสิบนาทียังคงวนเวียนอยู่ในหัว กับร่างในชุดสูทสีดำของเขาที่กำลังเดินสำรวจอาณาเขต ‘สิบอาณาจักรแห่งความล่มสลาย’

รอบข้างที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับโลกในยุคปัจจุบันหลังจากที่ผ่านน้ำท่วมครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์หรือไม่ก็อุบัติการณ์วันสิ้นโลกอะไรแบบนั้น

สภาพตึกสูงที่ถูกแมกไม้ขึ้นปกคลุมไปทั่ว แอเรียป่าคอนกรีตกับถนนขรุขระแตกระแหงที่มีรากไม้ขึ้นชอนไชอย่างไม่เป็นระเบียบ

เป็นไปได้ว่ารอบสุดท้ายนี้เป็นการแข่งขันแบบแบทเทิลรอยัลเหมือนกันกับในเกาะร้างรอบแรก?

เขาคิดก่อนที่นัยน์ตาสีดำจะเหลือบไปเข้ากับร่างของจิลล์ที่กำลังนั่งกอดเข่าพิงตู้คอนเทนเนอร์อยู่คนเดียวในจังหวะที่เขาเดินวนมายังคอนเทนเนอร์ตู้เดิมที่เขารู้สึกตัวครั้งแรก

“ที่เราคุยกัน...สิบนาทีที่แล้วน่ะ”

คือคำพูดที่นาคาอดจะเอ่ยออกมาไม่ได้ ซึ่งก็เรียกความสนใจของสาวน้อยให้หันขึ้นมาสบตากับเขา

เธอนั่งมองหน้าด้วยแววตาเรียบสนิทอยู่สักพัก ก่อนที่จะยกมือทั้งสองข้างทุบเข้าหากันในท่าคิดอะไรออก เอ่ยขึ้นมากับเขาว่า

“มีเรื่องบางอย่างที่คุณเข้าใจผิดเกี่ยวกับฉันอยู่”

“เข้าใจผิด?”

“เกี่ยวกับที่พวกเราคุยเมื่อกี้น่ะ คุณหน้ากากยิ้ม จริงๆ ฉันก็ตั้งใจจะบอกตั้งแต่แรก แต่พอดีเพิ่งจะนึกได้”

สาวน้อยหน้าตายพยักหน้า ก่อนที่เธอจะเปิดหน้าต่างข้อมูลบางอย่างแล้วส่งมาให้เขาดู

หน้าต่างสีฟ้าของระบบ...กับข้อมูลรูปแบบตัวละครที่ถูกเขียนระบุไว้อย่างชัดเจนเสียจนเขาอยากที่จะยกมือขึ้นขยี้ตาของตัวเองเพื่อเช็คมันดูอีกที

รูปแบบตัวละครเช่นเดียวกันกับเขาที่ถูกเขียนเอาไว้ว่า 

ERROR User

“ฉันไม่เคยบอกสักคำว่าฉันเป็น AI น่ะ คุณหน้ากากยิ้ม”







 

 

หากท่านใดชื่นชอบผลงาน ทางไรท์เตอร์ก็อยากจะเชิญชวนช่วยเข้าไปกดไลค์เพจด้านล่างด้วยนะครับ 
หรือหากไม่สะดวกก็สามารถคอมเมนท์หรือกดติดตามในหน้านิยายแทนกำลังใจได้ครับผม

 
 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 223 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,096 ความคิดเห็น

  1. #3785 Hiroyosha (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 02:28
    สุดปังงงงสมกับชื่อเรื่องสมกะเกมเน้!!!
    #3,785
    0
  2. #3784 Hiroyosha (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 02:24
    อ้ออออออออออแจ้คหายไปตลอดกาลลลอ้อออ
    #3,784
    0
  3. #3748 diaster (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 08:40
    ฉันไม่เคยบอกสักคำว่าฉันเป็น AI น่ะ(ตรงนี้ใช้ นะ รึเปล่าครับ)
    #3,748
    2
    • #3748-1 LostCause(จากตอนที่ 124)
      2 สิงหาคม 2563 / 11:42
      ถ้าใช้ นะ จะออกมาเป็นคนละความรู้สึกครับ มันจะดูเป็นมนุษย์มากกว่าที่ผมต้องการ

      ผมเลยเลือกใช้ น่ะ
      #3748-1
    • #3748-2 diaster(จากตอนที่ 124)
      2 สิงหาคม 2563 / 13:48
      อ่อออ โอเคครับ
      #3748-2
  4. #3747 Duckfu (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 11:13
    Error user เป็นได้ทุกอย่างจริงๆ5555
    #3,747
    0
  5. #3746 ja_ja_ (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 22:04

    อ้าว อย่างงี้นาคาก็มีีโอกาสเป็นบอสได้อ่ะซิ

    #3,746
    0
  6. #3745 อสูรไร้ลักษณ์ (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 20:19
    ก็ว่าทำไมผู้เล่นถึงกลายเป็นบอสได้ที่แท้เป็น error user นี่เอง....
    #3,745
    0
  7. #3744 FanUj (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 19:31

    world boss แล้วแหละนาคานะ55555
    #3,744
    0
  8. #3743 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 18:58
    สุดปังงงงงง นาคาจะกลายเป็นบอสด้วยปะเนี้ย555555
    #3,743
    0
  9. #3742 diaster (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 18:58
    เป็น error user ไม่ใช่ A.I. แสดงว่าเป็นคนเล่นหรอ แง้งทำไมถูกฆ่าแล้วหายไปตลอดกาลล่ะ ที่หายนี่คือหายไปจากเกม หรือตายจริงละเนี่ย
    #3,742
    2
    • #3742-1 diaster(จากตอนที่ 124)
      31 กรกฎาคม 2563 / 18:59
      แล้ว*(เขียนผิดอีกโถ่)
      #3742-1
    • #3742-2 diaster(จากตอนที่ 124)
      31 กรกฎาคม 2563 / 19:48
      อ่อ หายไปจากเกมนิหว่า
      #3742-2
  10. #3741 09fg (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 18:53
    หักมุมมากเลย
    #3,741
    0
  11. #3740 diaster (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 18:51
    แห่ง มี ไม้โทเกินมาครับ
    #3,740
    2
    • #3740-1 LostCause(จากตอนที่ 124)
      31 กรกฎาคม 2563 / 18:53
      โอ้ ขอบคุณมากครับ
      #3740-1
    • #3740-2 diaster(จากตอนที่ 124)
      31 กรกฎาคม 2563 / 19:01
      ครับ ไม่เป็นไรครับ
      #3740-2
  12. #3738 ZeRo0x0 (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 18:35
    Error user ที่บั๊กกลายเป็นอันคราวน์??? หักมุมสุดๆอ่ะ
    #3,738
    0
  13. #3737 Foriest L LefariaN (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 18:33
    อยากรู้จังว่าหลังจบกิจกรรมนี้นาคาจะได้ฉายาว่าอะไร
    #3,737
    0
  14. #3736 ChampGmaer7 (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 18:32
    พะ-พี่น้อง!!!!
    #3,736
    0